“Society of Values” President: The time of the lone leader stereotype is over

“Society of Values” President: The time of the lone leader stereotype is over


Multi-fragmentation and the absence of a clear and coherent political message that combines liberal ideas with social policies are the two major problems that the Greek liberal-centrist parties must address in order to create a strong political force in Greece, according to Mr. Stelios Fenekos, President of the social-liberal party “Society of Values” (Koinonia Aksion).
Speaking with Greek Liberal Monitor, Mr. Fenekos stated that Greek Liberal parties must make the citizens understand that liberal ideas are not only just economic liberalism but that they concern the society in its entirety, day to day life of citizens and participation in the policy making. He discussed the possibility for closer cooperation with ALDE and liberal parties from other countries and revealed his ideas on the future of his party. “Society of Values” must either grow or make alliances with other liberal centrist parties”, he said.

We have a new government in Greece and this time it’s a pretty unlikely alliance between the far-left (SYRIZA) and the far-right (ANEL). What is your opinion about this alliance and what do you expect to come out from it?

I will not judge SYRIZA according to their pre-election statements, because all the political parties In Greece during the pre-election period express their policies with some maximalism but when you are called to manage the country it is natural to become more rational. I will judge SYRIZA in regards to their decisions after the elections and in relation to the total ideological profile. SYRIZA’s intentions for the social life at their base are good. As a new popular government it aims to implement policies such as a war against corruption, tax fraud, and an ingrained client like relation between state and the citizen. These are all issues that all previous governments vouched to do but failed and this time we see a new party in government with political personnel which lead a frugal life and try to cut expenses. This is a positive first step. But there is also a huge weakness, which lies in SYRIZA’s inexperience in the international political environment. In my opinion, its messianic and sometimes aggressive rhetoric and the way they managed the deal with the EU, the ECB and the IMF so far, by creating a huge problem worldwide and then landing in reality, resulted in the Greek Government losing some of their bargaining chips and precious time. What I would expect from the new Government, in their first steps, to request assistance from technocrats that have experience and understand the international environment and could help with the negotiations. In regards to the cooperation with ANEL, it was personally as a surprise. We have not seen their inherent contradictions yet but these are sure to arise over time and on multiple political issues.

“Society of Values” like most Greek parties of centrist-liberal views did not participate in the last elections. Why did this happened?

Talking about the broad centrist political spectrum as it is expressed by ALDE, which we could say is the European “umbrella” party which includes in its ranks parties from the centre-left all the way to classical liberals, in Greece there are two major issues. The first major issue is the absence of a coherent message that could combine liberal ideas with the social policies that many centrist parties represent. The second major issue is the multi-fragmentation of the centrist political scene with many small formations, all of which have their visions on how to move forward, but which are not willing to take a “step back” and create a larger political union that could gather the amount of votes required (editor’s note: 3% of the public vote) to enter the Greek Parliament. We are learning through our losses and I strongly believe that this was our last defeat. There will soon be a strong centrist coalition that will unite not only the many small parties but also the true centrist parts from the other major parties like New Democracy and PASOK.

There is a constant absence of Greek Liberal parties from the political scene. Is there room for liberal ideas in Greece?

There is a major issue in regards to the manner in which we communicate our ideas. We must make the citizens try to understand that liberal ideas are not only economic liberalism but that they concern the society in its entirety, day to day life of citizens and participation in the policy making. In order to achieve this we need to use simple, coherent and clear messages but unfortunately until now Liberal parties have used very intellectual and stiff speech in a manner that created many ambiguities. So we need a clear message that will “marry” liberal ideas with the social “face” of the centrist parties and will provide simple solutions to everyday problems of the Greek citizens.

Many could argue that the role of the centrist parties is to create alliances bridging the gap between the left and the right. In order to achieve this centrist political forces should be uniting but this is not the case in Greece.

That’s true. There are two reasons. The first reason is the idea that “I belong to a party”. This idea is what has made political parties compete for ideological supremacy, pitting one against each other. The second reason is the many individuals that believe that they have to lead the centrist political field. I believe that the era of the lone leader stereotype is over, and we need to create leading groups and trends that will combine their efforts. This is our hope.

What do you expect from your European partners?

Brussels are the center of political life in Europe and the European political forces expect local political parties to give them information regarding the local problems but this communication must work in reverse as well. European parties must help the countries and local political parties move towards modernizing their policies, to exchange ideas and suggestions and help local communities to see the bigger picture because in fact someone who lives in Greece (for example) cannot see all the developments in Europe. For instance, I would expect more interaction, of the ALDE Party with local parties by organizing many common events that could empower the communicative perspective of the Greek liberal parties with the Greek citizens, the communication between the various leading groups and the organization of the centrist political field in order to become competitive against the existing parties.

What are the next steps and targets for “Society of Values”

We have prepared practicable proposals and policies on many subjects and we will be submitting them to the government because we believe that the institutional role of a political party does not depend on whether it has entered the Parliament. A political party that expresses thousands of voters, is required to submit its proposals. We have already proposed policies on the fight against corruption, on the modernization of judiciary and correctional / punishment system and we have appointments with ministers on other issues. However, this is not enough. Society of Values must either grow or make alliances with other centrist liberal parties in order to create a strong centrist political force in Greece, actually a cohesive third pole and this is the direction that we want to move towards.

Πηγή: http://www.liberalmonitor.gr/liberal-insights/insights-interviews/497-society-of-values-president-the-time-of-the-lone-leader-stereotype-is-over.html




Ολοκληρώθηκε με επιτυχία την Παρασκευή 27/2  η εκδήλωση για τον Σωφρονισμό και την Επανορθωτική Δικαιοσύνη. Η εκδήλωση αυτή, έγινε στη συνέχεια δράσεων πολιτικού ακτιβισμού κλιμακίου της “κοινωνίας αξιών” που περιελάμβαναν:

  • Κύκλο επισκέψεων σε καταστήματα κράτησης και φυλακές από κλιμάκιο της “κοινωνίας αξιών”, αρχής γενομένης από τις γυναικείες φυλακές Θήβας.
  • Επίσκεψη στον Υπουργό Δικαιοσύνης, όπου κατατέθηκαν οι προτάσεις της “κοινωνίας αξιών” για τον εκσυγχρονισμό του Σωφρονιστικού συστήματος.


Οι εισηγητές κατέθεσαν πολύ γλαφυρά τις βιωματικές εμπειρίες τους, απ’ την καθημερινή ενασχόληση και τριβή με το σωφρονιστικό σύστημα και με τους κρατουμένους, γεγονός που διέγειρε το ενδιαφέρον του κοινού, συγκίνησε και εξέπληξε, με αποτέλεσμα την ύπαρξη εποικοδομητικής για όλους συζήτησης στο τέλος των ομιλιών. Ειδικότερα οι εισηγητές παρουσίασαν:

  • Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αποφυλακισμένοι και οι οικογένειες των κρατουμένων  παρουσίασε με ρεαλισμό ο κ. Παπασαραντόπουλος Ιωάννης, πρόεδρος του συλλόγου συμπαράστασης κρατουμένων “Ονήσιμος”.
  • Τις συνθήκες και τα προβλήματα εντός των καταστημάτων κράτησης και το σημαντικό ρόλο της εκπαίδευσης των φυλακισμένων στη σωφρονιστική λειτουργία, ανάλυσε με πραγματικές περιπτώσεις, ο κ. Κλήμης Πυρουνάκης, Θεολόγος, Συντ. του Δικτύου Στήριξης Κρατουμένων και Αποφυλακισμένων.
  • Τη σημαντική λειτουργία  που επιτελούν τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας και κοινωνικής υπηρεσίας στα καταστήματα κράτησης, ανάλυσε γλαφυρά η κ. Μαρία Παυλάκη, Φιλόλογος, καθηγήτρια σχολείου δεύτερης ευκαιρίας
  • Την απεικόνιση του υπάρχοντος σωφρονιστικού συστήματος και των αδυναμιών του, με κατακλείδα την παράλληλη  διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων της “κοινωνίας αξιών” για επίλυση και βελτίωσή του, παρουσίασε ο κ. Στέλιος Φενέκος, πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”.
  • Μία σημαντική και καινοτόμο πρόταση για την Ελλάδα, με την εφαρμογή προγραμμάτων Επανορθωτικής Δικαιοσύνης στα καταστήματα κράτησης,  παρουσίασε η κ. Δήμητρα Γαβριήλ, Δικηγόρος, Διαμεσολαβήτρια, Εκπαιδεύτρια διαμεσολαβητών και συντονιστών διαλόγων.
  • Την εκδήλωση συντόνισε ο κ. Πολυχρόνης Κοκκινίδης, Δικηγόρος -Διαμεσολαβητής – Εκπαιδευτής Διαμεσολαβητών και Συντονιστής του τομέα Δικαιοσύνης & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της ”κοινωνίας αξιών”.



                                                                                                    26 Φεβρουαρίου 2015



Η “κοινωνία αξιών“ ανταποκρινόμενη στο θεσμικό της πολιτικό καθήκον, να  εκπροσωπεί με συνέπεια και υπευθυνότητα τους ψηφοφόρους της στη διαμόρφωση πολιτικής επί όλων των σημαντικών κοινωνικών προβλημάτων του τόπου, επισκέφθηκε με κλιμάκιό της σήμερα τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Νίκο Παρασκευόπουλο και του κατέθεσε  τις ολοκληρωμένες προτάσεις της για :

  • την “Αναμόρφωση του Σωφρονιστικού Συστήματος της χώρας”
  • την “Καταπολέμηση της Διαφθοράς”.

Το κλιμάκιο αποτελείτο από τον Πρόεδρο της “κοινωνίας αξιών” κ. Στέλιο Φενέκο, τον Συντονιστή του τομέα Δικαιοσύνης κ. Πολυχρόνη Κοκκινίδη και την Συντονίστρια Oργάνωσης κ. Νικολέτα Διαμαντάκου – Ροδοπούλου.


Ο κ. Υπουργός ενημερώθηκε επίσης και για την πρόθεση της “κοινωνίας αξιών” να συνεχίσει τις πολιτικές παρεμβάσεις και ζήτησε να υπάρχει ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας και καλής συνεργασίας όσον αφορά τα ζητήματα του τομέα του.

Η “κοινωνία αξιών”, θα συνεχίσει τη δημιουργική, ενεργητική της πολιτική, με ανάλογες επισκέψεις και σε άλλους κυβερνητικούς λειτουργούς, καταθέτοντας τις πλήρως επεξεργασμένες προτάσεις της για τα σημαντικά ζητήματα πολιτικής και τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα του τόπου,  σε κυβερνητικό και αυτοδιοικητικό επίπεδο.

”Σωφρονισμός και επανορθωτική δικαιοσύνη”

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ, 27 Φεβρουαρίου 2015
Η “ κοινωνία αξιών” στα πλαίσια των ολοκληρωμένων παρεμβάσεων της για τα κρίσιμα ζητήματα της κοινωνίας, σας προσκαλεί σε εκδήλωσή με θέμα
”Σωφρονισμός και επανορθωτική δικαιοσύνη”

Θα παρουσιασθούν με ρεαλισμό, από ανθρώπους που τα γνωρίζουν σε βάθος, τα προβλήματα του σωφρονιστικού συστήματος της Ελλάδος και το πρόγραμμα “Αριστοτέλης Οικονόμου” της “κοινωνίας αξιών” για τον εκσυγχρονισμό του.

Η εκδήλωση θα διεξαχθεί τη Παρασκευή 27/2/2015 και ώρα 18.00-20.00, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συνδέσμου Α.Ε κ Ε.Π.Ε, Πανεπιστημίου 16 στο 2ο όροφο.

Ομιλητές θα είναι οι κάτωθι:

  1. Δήμητρα Γαβριήλ, Δικηγόρος με ειδικότητα στην Επανορθωτική Δικαιοσύνη.
  2. Ιωάννης Παπασαραντόπουλος, Πρόεδρος του Συλλόγου Συμπαράστασης Κρατουμένων, ”Ονήσιμος”.
  3. Μαρία Παυλάκη, Φιλόλογος, Εθελόντρια Καθηγήτρια στις γυναικείες φυλακές της Θήβας
  4. Κλήμης Πυρουνάκης, Θεολόγος, Συντονιστής του Δικτύου Στήριξης Φυλακισμένων και Αποφυλακισμένων.
  5. Στέλιος Φενέκος, Πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”
  6. Πολυχρόνης Κοκκινίδης, νομικός, Συντονιστής & επικεφαλής του τομέα Δικαιοσύνης & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της ”κοινωνίας αξιών”.




Η κυβέρνηση εξακολουθεί να κάνει τεράστια λάθη με τη λίστα μέτρων που απέστειλε για έγκριση προς τους “θεσμούς” !!!

Αντί να στείλει συγκεκριμένα μέτρα που να μπορεί να λάβει σε συγκεκριμένο χρόνο και τα οποία να έχουν κοστολογηθεί καταλλήλως ώστε να καλύπτουν με σαφήνεια το ισοζύγιο εσόδων-εξόδων, συνεχίζει τις εκθέσεις επί χάρτου με αόριστους τίτλους, χωρίς ρεαλιστική κοστολόγηση και κυρίως:
Θέτοντας υπό αμφισβήτηση από τους “θεσμούς”, το συνολικό της πολιτικό πρόγραμμα και δίνοντας ιδεολογικό-πολιτική διάσταση πλέον στις συζητήσεις!!!

Με το να στείλει το σύνολο σχεδόν του προγράμματός που ανακοίνωσε στη ΔΕΘ (πλην του πυλώνα της ανεργίας που δεν τον συμπεριέλαβε;;;), δίνει τη δυνατότητα να το αξιολογήσουν όχι μόνο οικονομικοτεχνικά αλλά και έμμεσα πολιτικά και να το θέσουν στη καλύτερη περίπτωση, επιλεκτικά υπό αμφισβήτηση. Δηλαδή το ζήτημα της διαπραγμάτευσης αποκτά ιδεολογικο-πολιτικό χαρακτήρα.
Τα ερωτήματα και οι διευκρινήσεις που θα ζητήσουν οι “ θεσμοί” για να απαντήσει η κυβέρνηση, θα θέσουν τον ΣΥΡΙΖΑ απολογούμενο και με σοβαρή αδυναμία να δικαιολογήσει πως θα υλοποιήσει όλα αυτά που προτείνει.

Θα μπορούσε να ακολουθήσει π.χ. μία στρατηγική περιορισμένων, συγκεκριμένων, ουσιαστικών και ρεαλιστικών μέτρων, ισοζυγισμένων και απόλυτα κοστολογημένων και να λαμβάνει σταδιακά θετικές αξιολογήσει και εγκρίσεις. Αυτό θα έδινε τη δυνατότητα σταδιακής αποκατάστασης της εμπιστοσύνης και η κυβέρνηση θα έδειχνε πραγματισμό και ότι βαδίζει προσεκτικά.
Τότε, σιγά-σιγά και απόλυτα ελεγχόμενα, θα είχε τη δυνατότητα να προωθήσει εκ παραλλήλου και με δημοσιονομική ισορροπία και τα λοιπά μέτρα του προγράμματος της, με ήπιο τρόπο και περιορίζοντας και τις εσωτερικές αντιδράσεις. Τώρα τα θέτει όλα με τη μία υπό αμφισβήτηση, στην ουσία τα καίει και οδηγείται εκ νέου σε διευρυμένη σύγκρουση, ιδεολογικού πλέον χαρακτήρα, που θα επηρεάσει σοβαρά και την ίδια στο εσωτερικό της.

Υπάρχει επίσης μία διάσταση που θα πρέπει να προσμετρήσει από τώρα στις αντιδράσεις της: Να κάνουν το λάθος οι Γερμανοί και να απορρίψουν συλλήβδην τα μέτρα ανθρωπιστικού χαρακτήρα, (που έχουν κάποια στοιχειώδη αποτίμηση) και να φανούν ανάλγητοι, ηγεμονικοί και σκληροί.
Εάν οι Γερμανοί σκεφθούν έξυπνα και έχουν καλές προθέσεις θα πρέπει να τα εγκρίνουν και μάλιστα να τα συνδέσουν με τη γενικότερη ανθρωπιστική πολιτική που θέλει να αναπτύξει και προβάλλει η ΕΕ, στον αντίποδα των λοιπών αρνήσεων τους που είναι αναμενόμενες.
Εάν σκεφθούν χαιρέκακα και ύπουλα, δεν θα απαντήσουν αυτοί για να μην πάρουν τέτοιο κόστος, αλλά θα βάλουν τους υπόλοιπους 18 υπουργούς να απαντήσουν και αναλάβουν τη συλλογική ευθύνη για την απόρριψη.

Σε κάθε περίπτωση η έλλειψη στρατηγικής από τη κυβέρνηση είναι ολοφάνερη και με τα λάθη που γίνονται, η σύγκρουση είναι πλέον “εντός των τειχών” !!!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ : Επίσκεψη της “κοινωνίας αξιών” στις φυλακές Θήβας



       ΘΕΜΑ: Επίσκεψη της “κοινωνίας αξιών” στις φυλακές Θήβας

Η “κοινωνία αξιών“ σεβόμενη το θεσμικό της πολιτικό καθήκον, στέκεται πάντα με υπευθυνότητα, ευαισθησία και ενδιαφέρον μπροστά στα κοινωνικά προβλήματα προσπαθώντας να συμβάλλει ουσιαστικά στην αντιμετώπισή τους, με συγκεκριμένες προτάσεις και δράσεις.

Στα πλαίσια των δράσεων αυτών, προκειμένου να διαμορφωθούν ρεαλιστικές προτάσεις που θα παρουσιασθούν στην εκδήλωση που αφορά το σωφρονιστικό σύστημα και την επανορθωτική δικαιοσύνη, την 18η Φεβρουαρίου 2015, κλιμάκιο στελεχών της “κοινωνίας αξιών”, με επικεφαλής τον Συντονιστή του τομέα “Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων” κ. Πολυχρόνη Κοκκινίδη,  επισκέπτεται επί τόπου τους χώρους κράτησης και φυλάκισης, ξεκινώντας από τις γυναικείες φυλακές Θήβας.

Κατά τη συγκεκριμένη επίσκεψη, ακολούθησε εμπεριστατωμένη ενημέρωση από τον διευθυντή και από το προσωπικό των φυλακών, σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του σωφρονιστικού καταστήματος καθώς και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση διαπιστώσαμε ότι η προσφορά εθελοντικών δράσεων που στοχεύουν στην ενίσχυση του έργου των σωφρονιστικών υπαλλήλων καθώς και στη βελτίωση της ζωής των κρατουμένων έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό.

Μια θλιβερή διαπίστωση:  Στις φυλακές της Θήβας και σε ξεχωριστή πτέρυγα, κρατούνται μητέρες μαζί με τα παιδιά τους, ηλικίας μέχρι τριών ετών. Αν και οι συνθήκες κράτησης θεωρούνται καλές, δεν παύει να σοκάρει το γεγονός πως υπάρχουν βρέφη και μικρά παιδιά που βιώνουν τον εγκλεισμό στην πιο τρυφερή ηλικία.





Πολλά άρθρα αναφέρονται στη αξιοποίηση της θεωρίας παιγνίων, στο τρόπο που εξελίσεται η διαπραγμάτευση από τον κ. Βαρουφάκη.

Διατηρώ σοβαρές επιφυλάξεις για την δυνατότητα που δίνεται στο κ Βαρουφάκη να αξιοποιήσει σωστά τα εγαλεία που του δίνουν τα παίγνια στη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση, λόγω κυρίως των “εσωτερικών τριβών” και της αδυναμίας ορθολογικής συμπεριφοράς από πολλά στελέχη της κυβέρνησης καθώς και από το κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, στον οποίον έχουν καλλιεργηθεί υπέρμετρες προσδοκίες μέχρι τώρα. Και εξηγώ γιατί:

  1. Η θεωρία παιγνίων, μοντελοποιεί τα προβλήματα διαπραγμάτευσης. Ως μοντέλο, τα παίγνια προσομοιώνουν μεν αλλά ποτέ δεν θα μπορέσουν να εκφράσουν τα προβλήματα της πραγματικής ζωής που είναι εξαιρετικά πιό πολυπλοκα, με μεγάλες δόσεις ανορθολογισμού και με μεγάλη δυκολία στην αντικειμενική αποτίμηση της αξίας των διακυβευμάτων (κριμότατη παράμετρος για τα παίγνια). Η κάθε πλευρά τείνει να τα αξιολογεί υποκειμενικά. Συνεπώς τα παίγνια ως θεωρητικά μοντέλα, μπορεί να είναι χρήσιμα για τη δημιουργία τάσεων σε μία διαπραγμάτευση ή σαν άξονας προανατολισμού, αλλά δεν μπορούν να προδικάσουν τις τελικές λύσεις με σιγουριά και ακρίβεια. Όλα αυτά είναι αναγκαίες γνώσεις για να μην εγκλωβιστεί κάποιος σε αδιέξοδες μοντελοποιημένες επιλογές.
  2. Υπάρχουν παίγνια “ανταγωνισμού” και παίγνια “συνεργασίας” ή και “συν-ανταγωνισμού”. Η συγκεκριμένη περίπτωση διεθνούς διαπραγμάτευσης, μεταξύ κρατών και διεθνών οργανισμων, η οποία διεξάγεται από άτομα με προσωπικά συμφέροντα και ατομικές ιδιαιτερότητες, όπου υπάρχουν την ίδια στιγμή συμπλέοντα και αλληλοσυγκρουόμενα συλλογικά και ατομικά συμφέροντα, είναι από τις πολυπλοκότερες, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να προσομοιωθούν με επάρκεια από οιοδήποτε απλό ή και σύνθετο “παίγνιο”.
  3. Το παίγνιο της “κοκορομαχίας (chicken game)” που όπως αναφέρουν τα άρθρα ακολουθήθηκε στην αρχή από την Ελληνική πλευρά με τις συγκρούσεις που έγιναν, έχει τα εξής χαρακτηριστικά. Δυο αντίπαλοι, ο ένας απέναντι στον άλλον, οδηγούν τα αυτοκίνητά τους για να συγκρουσθούν. Όποιος ολιγωρήσει και στρίψει πρώτος χάνει και κερδίζει ο άλλος την εύνοια της κοπέλας, που είναι το διακύβευμα στον αγώνα. Ο μονος τρόπος για να δειξεις ότι είσαι πιο αποφασισμένος από τον άλλο, να το καταλάβει έγκαιρα και να είναι σίγουρος οτι δεν πρόκειται να στρίψεις, βασίζεται σε “αυτοεγκλωβισμό”. Να ξεβιδώσεις δηλαδή το τιμόνι ενώ τρέχεις και να το πετάξεις από το παράθυρο εμφανώς ώστε να σε δει ο αντίπαλος και να ξερει με σιγουριά ότι δεν θα στρίψεις. Υπάρχουν όμως προβλήματα σ’ αυτό.
    – Πρώτο, εάν ο άλλος έχει ένα τεθωρακισμένο, τότε αδιαφορεί για τη συγκρουση, αφού δεν θα “πονέσει” και απλά δεν θα στρίψει. Εμείς θεωρήσαμε ότι η Γερμανία θα “πονέσει” από τη σύγκρουση μαζί μας, έστω κι αν εμείς πεθάνουμε ένδοξα, πράγμα που δεν επιβεβαιώνεται στη πράξη με νούμερα και ειναι μόνο μία υπόθεση στο δικο μας μυαλό. Υπάρχουν πολλοί άλλοι ορθολογικοί και μη ορθολογικοί λόγοι, που μπορεί να έκαναν τη Γερμανία να μην ολιγωρήσει στη σίγουρη αυτή σύγκρουση.
    – Δεύτερο, τι αξία θα είχε να “πονέσει” η Γεμανία αν εμεις θα ήμασταν σίγουρα “νεκροί”!!!
    – Τρίτο, θα υπήρχε ο κίνδυνος για το αμάξι χωρίς τιμόνι, να αρχίσει να στρέφει μόνο του και να βγαίνει εκτός πορείας, ανεξέλεγκτα, χάνοντας το στόχο, λόγω εσωτερικών και εξωτερικών τριβών, όπως και συνέβει με τις αντιδράσεις το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των άλλων Ευρωπαίων (είπαμε το παίγνιο είναι πολύπλοκο). Αυτο θα σήμαινε οτι στη πορεία προς τη σύγκρουση, οι στόχοι διαφοροποιήθηκαν, όπως και έγινε στη πραγματικότητα και ότι η ευθεία σύγκρουση δέν ήταν η τελική επιλογή. Αυτό συνέβη είτε γιατι ο κ. Βαρουφάκης αποτίμησε ως μη συμφέρουσα πλέον τη συγκρουση, ή είχε στο μυαλό του να ξεκινήσει έτσι, για να φανεί αρχικά σκληρός και λίγο πριν τη τελική σύγκρουση, να μεταπέσει σε πιο συνεργατικά παίγνια, διεκδικώντας έτσι περισσότερα.
    – Στην αρχή ο κ. Βρουφάκης, μάλλον σκέφθηκε να πετάξει (ρητορικά έστω) το τιμόνι έξω από το παράθυρο και έκανε το τρελό. Διαπίστωσε όμως ότι στην ουσία έτσι θα εγκλωβιζόταν κυρίως στο εσωτερικό και δεν θα μπορούσε να αλλάξει στρατηγική στη συνέχεια. Λίγο πριν τη τελική σύγκρουση, ευτυχώς ξαναβίδωσε μόνος του το τιμόνι, προσπαθώντας να επανελέγξει τη πορεία ώστε να μην είναι καταστροφική τελικά. Όμως η αδράνεια που έχει δημιουργηθεί λόγω κεκτημένης ταχύτητας στο αμάξι, δεν ειναι εύκολο να ελεγχθεί πλέον. ΝΑΙ, το πρόβλημα καθορισμού του τελικού στόχου έχει ξεφύγει από τα χέρια του οδηγού και εξαρτάται πλέον από τις εσωτερικές τριβές, τη κεκτημένη ταχύτητα και από μη ορθολογικούς παράγοντες (ή μήπως δεν είχε καταλάβει ο οδηγός, ότι ποτέ δεν είχε τον έλεγχο;;;).
  4. Αναγκαστικά συνεπώς ο κ. Βαρουφάκης προσπαθεί να μεταπηδήσει σε “συνεργατικά παίγνια” και σε “παίγνια συνανταγωνισμού”. Ενδεχομένως να ήθελε εκεί να καταλήξει, μετά την αρχική απειλή σύγκρουσης. Αυτά τα παίγνια, βασίζονται εν πολλοίς στην ακόλουθη λογική: “Σκληρός ο αντίπαλος; Σκληρός κι εγώ”. “Μαλακώνει ο αντίπαλος, μαλακώνω κι εγώ”. Και κάποια στιγμή η αμοιβαία επωφελής λύση θα κυριαρχήσει μεταξύ των ορθολογικών αντιπάλων που μπορούν να αξιολογησουν ορθολογικά και με αξιοπιστία τα κόστη και τα οφέλη. Και όλοι μας ελπίζουμε να γίνει έτσι.
    Είναι όμως έτσι;
    Και πάλι υπεισέρχονται τα προβλήματα ορθολογισμού (η ρητορική μέχρι τωρα του ΣΥΡΙΖΑ για εσωτερική κατανάλωση, τον βγάζει από το μονοπάτι του ορθολογισμού), της δυσκολίας ρεαλιστικής αποτίμησης του τι χάνει κι τι κερδίζει η κάθε πλευρά (η σχετική διαφορά μεταξύ των αποδόσεων θα είναι πάντα εις βάρος μας), και των εσωτερικών τριβών (εντός του ΣΥΡΙΖΑ), που δεν επιτρέπουν την κυριαρχία ενός και μόνο μοντελου παιγνίων αλλά πολλών ταυτόχρονα, αλληλοπεηρεαζόμενων (φανταστείτε τη πολυπλοκοτητα αν βάλουμε στα διακυβεύματα και τα ευρύτερα γεωπολιτικά ζητήματα)

Όπως θέλουμε να πιστεύουμε, τα γνωρίζει καλά ολα αυτά ο κ. Βαρουφάκης (και ο σύμβουλός του κ. Γκάλμπρειθ) κι ότι τα έχει λαβει υπ’ όψη του. Αυτό άλλωστε μας δειχνει και η αλλαγή της ρητορικής, της στάσης και των επιχειρημάτων του, που δείχνουν ευελιξία.
Δυστυχώς όμως για λόγους διαχείρισης των εσωτερικών τριβών εξακολουθεί να μιλάει συγκεγχυμένα και χωρίς να δεσμεύεται μέχρι τώρα με κείμενα, τα οποία δεν θα μπορούσε να τα πάρει πίσω (σε ενα συμφώνησε και τον γελοιοποίησαν αμέσως αναγκάζοντας τον να το μαζεψει), καθιστώντας έτσι τους συνομιλητές του πιο επιφυλακτικούς για το εάν πραγματικά επροσωπεί πλήρως τις θέσεις της κυβέρνησης ή εάν θα τον αναγκάσουν σε υπαναχωρήσεις και σε αδιέξοδες θέσεις.




Η “κοινωνία αξιών” σταθερή στις απόψεις για ένα νέο πολιτικό πολιτισμό, διαλόγου, συνεργασίας και σύνθεσης απόψεων για το καλό της χώρας, πιστεύει στην πάγια ανάγκη για “εποικοδομητική αντιπολίτευση” στις θέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης. Η εποικοδομητική αυτή κριτική, πρέπει να καταλήγει πάντα σε ολοκληρωμένες, σαφείς και ρεαλιστικές προτάσεις.

Στα πλαίσια αυτά, η άποψή μας είναι ότι η αποτυχία δημιουργίας έστω και κοινού ανακοινωθέντος στο χθεσινό Eurogroup, μετά από την υπαναχώρηση του κ. Bαρουφάκη στην αρχική συμφωνία για κοινό ανακοινωθέν με τον κ. Σόιμπλε, συνιστά διπλωματική ήττα της Ελλάδος και οδηγεί την οιαδήποτε διαπραγμάτευση σε μεγαλύτερα αδιέξοδα.

Η κυβέρνηση, στη παρούσα φάση οφείλει να δείξει μεγαλύτερη συνέπεια στο τρόπο που διαπραγματεύεται και να μην ακυρώνει τους συνομιλητές της με συνεχείς αντιφατικές θέσεις και άκαιρες παλινδρομήσεις. Οι αντιφάσεις, οι αοριστίες (δεν δόθηκε καμμία πρόταση γραπτώς) και οι παλινδρομήσεις, δημιουργούν μεγάλη ανασφάλεια στους συνομιλητές μας για τις προθέσεις της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται εκ των πραγμάτων να κάνουν υποθέσεις “χειρότερης επιλογής (worst case scenario)” στο σχεδιασμό των μελλοντικών επιλογών τους στη διαπραγμάτευση. Δηλαδή η ασυνεπής αυτή συμπεριφορά μας, δημιουργεί μία τάση στους συνομιλητές μας να προτιμούν να μας αξιολογήσουν στη διαπραγμάτευση με βάση το “χειρότερο σεναρίο”, ώστε να είναι περισσότερο ασφαλείς τώρα αλλά και στο μέλλον. Με βάση όλα αυτά, θα φοβούνται να παρουσιάσουν τυχόν ευνοϊκές προοπτικές στα κοινοβούλια τους, όταν θα κληθούν να υποστηρίξουν τις όποιες επιλογές τους.

Επίσης στις παραμέτρους της διαπραγμάτευσης, θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη μας ότι η υποστήριξη της Ρωσίας δεν είναι πλέον δεδομένη (εάν υπολογίζαμε σε αυτήν), μετά τη συμφωνία που επιτεύχθηκε σήμερα με Γερμανία και Γαλλία για την Ουκρανία. Η Γερμανία διασφαλίζει τα μέτωπα της ένα-ένα και η Ρωσία δεν θα διακινδύνευε προς χάριν της Ελλάδος να θέσει σε αμφιβολία την ισορροπία αυτή, η οποία επιτεύχθηκε με κόπο και αίμα.

Η καλύτερη επιλογή για τη κυβέρνηση στη φάση αυτή θα είναι να δείξει ευελιξία και να δεχθεί παράταση για μερικούς μήνες στο πρόγραμμα, με αίτημά της. Το όνομα του θα μπορούσε να είναι π.χ. του τύπου “πρόγραμμα σταθερότητας της οικονομίας” (επιμένουμε στην ονομασία γιατί θα βοηθήσει σημαντικά, αφού στην ουσία κάτι τέτοιο είναι, αναγνωρίζει έμμεσα το προηγούμενο πρόγραμμα, το οποίο στα κοινοβούλια των άλλων χωρών δεν πρέπει να εμφανίζεται ως άχρηστο και χωρίς αποτέλεσμα, έτσι ώστε να μην πει κανείς ότι αδίκως βοηθήσαμε τους Έλληνες και να μπορέσουν να το εγκρίνουν ευκολότερα).

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Μη συμμετοχή στις εκλογές

koinonia axion FACEBOOK political party

Δευτέρα, 5η Ιανουαρίου 2015



Μετά από συνεδρίαση των πολιτικών οργάνων της “κοινωνίας αξιών”, αποφασίσθηκε η μη κάθοδος στις προσεχείς εκλογές.

Οι λόγοι πάνω στους οποίους βασίσθηκε η απόφαση αυτή είναι:

  1. Το έντονα πολωτικό πολιτικό περιβάλλον, οι κυβερνητικές μεθοδεύσεις και ο συμπιεσμένος πολιτικός χρόνος, απαξιώνουν τις επικοινωνιακές δυνατότητες των κομμάτων που δεν έχουν κρατική χρηματοδότηση, και τις δυνατότητες για ταχεία ανάπτυξη πλήρων εκλογικών καταλόγων σε όλη την Ελλάδα.
  2. Παρά τις έντονες προσπάθειες που έγιναν για τη δημιουργία ενός διευρυμένου κεντρώου συνδυασμού συνεργασίας, που να μπορεί να εκλογικεύσει και να δώσει λύσεις στα αδιέξοδα, ανανεώνοντας τη πολιτική ζωή του τόπου, αυτό δεν κατέστη δυνατόν ούτε την ύστατη στιγμή, για τους λόγους που αναφέρονται στην προχθεσινή δημόσια επιστολή του προέδρου της “κοινωνίας αξιών” με τίτλο “κατηγορώ και εκλιπαρώ”.

Ευχόμαστε και ελπίζουμε ότι, η χώρα δεν θα μπει σε περιπέτειες με διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, που θα δημιουργήσουν ακυβερνησία και θα αυξήσουν τα προβλήματα που ήδη βιώνουμε.

Η “κοινωνία αξιών”, αντιλαμβανόμενη την ευθύνη της έναντι των μελών της, θα συνεχίσει τις προσπάθειες της για διευρυμένες συνεργασίες.

Όμως, ταυτόχρονα, θα προχωρήσει σε εκτεταμένη αναδιοργάνωση των οργάνων και των δομών της σε όλη την Ελλάδα, σε ανανέωση όλων των θέσεων και των πολιτικών της προτάσεων, καθώς και σε δημόσιες παρεμβάσεις με λύσεις για τα προβλήματα του τόπου, με βάση τις αρχές και τις αξίες που τη διέπουν και με τη βοήθεια πάντα και την ευγενική υποστήριξη όλων των μελών και των φίλων της.

“κοινωνία αξιών”, ένα κόμμα με πολιτική ιδεολογία

koinonia axion FACEBOOK political partyΑπό τη πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε η “κοινωνία αξιών”, εργασθήκαμε πολύ για να διαμορφώσουμε μία σύγχρονη, δυναμική και ρεαλιστική ιδεολογία, που να εκφράζει συνάμα τα κοινωνικά και τα ατομικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων. Να καλύπτει, δηλαδή, τις ανάγκες και επιθυμίες του ατόμου, σε αρμονική και δημιουργική σχέση με την κοινωνία. Καταλήξαμε ότι αυτή η ιδεολογία είναι ο ”κοινωνικός φιλελευθερισμός” ως βάση, που τον μετ-εξελίξαμε, ώστε να έχει ως πολιτικό υποκείμενο τον “άνθρωπο – πολίτη”.

Προσπαθώντας να επεξηγήσω απλοποιημένα: Στην Κομμουνιστική/Σοσιαλιστική ιδεολογία, υποκείμενο της πολιτικής της είναι η “κοινωνική τάξη’’.
Στην Φασιστική /Εθνικοσοσιαλιστική /Εθνικιστική ιδεολογία, υποκείμενο της πολιτικής της είναι “το έθνος, η φυλή”.
Στον Φιλελευθερισμό το υποκείμενο της πολιτικής του είναι “το άτομο”.

Όλες οι παραπάνω πολιτικές ιδεολογίες εμφανίζουν σημαντικές αντινομίες, όπως είναι η “τυραννία’’ της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, μέσω των κοινωνικών τάξεων, ή ο “γιγαντισμός’’ και η ανισορροπία που δημιουργείται στην ανάπτυξη του ατόμου εις βάρος της κοινωνίας, την οποία εκμεταλλεύεται και οφείλει την ανάπτυξη του. Καθώς και τα εκρηκτικά αδιέξοδα του εθνικιστικού /φυλετικού διαχωρισμού, που εκτός του απομονωτισμού και της αντιπαλότητας, δημιουργούν εκατόμβες θυμάτων και κρεματόρια.

Υποκείμενο της πολιτικής μετα-ιδεολογίας, της “κοινωνίας αξιών’’ δεν είναι η τάξη, η φυλή ή το άτομο, αλλά ο “άνθρωπος – πολίτης” με την έννοια της “ύπαρξης”, που ζει τη ζωή του ως κοινωνικό και πολιτικό ον.

Ως “άνθρωπος” έχει φυσιοκρατικά, ανθρώπινα δικαιώματα και ως “πολίτης”, που ζει σε μία κοινωνία, έχει συμβατικά δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αυτός ο διττός ρόλος που προκύπτει από τον μετασχηματισμό του “ανθρώπου” σε ενεργό “άνθρωπο – πολίτη” μπορεί να δώσει όραμα και ελπίδα σε μία “κοινωνία πολιτών”, με συνείδηση, συμμετοχή, αξίες, και νέο πολιτικό πολιτισμό.

Μόνο έτσι θα μπορέσει αυτός ο “άνθρωπος – πολίτης”, σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο, να διαμορφώσει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες ώστε να μπορέσει να “υπάρξει” αποτελεσματικά και αρμονικά για μία καλύτερη ζωή.

Με βάση αυτήν την ξεχωριστή αντίληψη για το πολιτικό υποκείμενο της ιδεολογίας μας, η “κοινωνία αξιών” εκφράζει σήμερα μία σύγχρονη, ρεαλιστική ριζοσπαστική ιδεολογία, στον αντίποδα των ξεπερασμένων και αναποτελεσματικών πολιτικών, αλλά και των α-πολιτικών επικοινωνιακών επινοήσεων!

Οι αρχές και οι αξίες πάνω στις οποίες στηρίζεται αυτή η μετα-ιδεολογία είναι:
• Οι αρχές του κοινωνικού φιλελευθερισμού, όπως:
– Το “κοινό καλό”,
– Η ισορροπία “θετικής και αρνητικής θεώρησης της ελευθερίας”.
– Η “ισότητα των ευκαιριών για όλους” που είναι ευθύνη του κράτους μαζί με την δημιουργία ευνοϊκού πεδίου και για “ισότητα αποτελεσμάτων”.
– Η δυνατότητα του κράτους να παρεμβαίνει “υπέρ των μη προνομιούχων”.
• Ο “ριζοσπαστικός” χαρακτήρας στις προτάσεις, στις λύσεις και στις δράσεις.
• Ο “κινηματικός” χαρακτήρας που πρέπει να διατηρηθεί για να μη γίνει η “κοινωνία αξιών” μέρος του κατεστημένου συστήματος.
• Η “κοινωνική δικαιοσύνη” και “ακριβοδικία”. Χωρίς αυτές τις αρχές δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματικότητα στις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις.
• Οι σταθερές πολιτιστικές και πνευματικές αξίες που κληρονομήσαμε.
• Η “πατρίδα”, ως ένα από τα βασικά στοιχεία διαμόρφωσης της ιδεολογίας.
• Η αρχή “Σκέψου Ευρωπαϊκά-Δράσε για την Ελλάδα”, με διάκριση του σκληρού πυρήνα κυριαρχικών δικαιωμάτων που δεν εκχωρούνται και της μαλακής περιφέρειας δικαιωμάτων που μπορούν να εκχωρηθούν για την Ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Οικονομία: Ιδιαίτερα για την οικονομία οι προσπάθειες μας στηρίζονται σε αξίες και διέπονται από το πνεύμα ενός πολυδιάστατου, καθολικού εκσυγχρονισμού. Η οικονομία είναι μία μόνο από τις συνιστώσες της κοινωνικής ζωής, δεν μπορεί να είναι μια αυθύπαρκτη μονότονη λειτουργία, αλλά πρέπει να υποστηρίζει ένα ευρύτερο σκοπό, την “κοινωνική και την ατομική ευημερία”. Η ‘’κοινωνία αξιών’’ αντιτίθεται στην “λογιστική μικρο-διαχείριση” που κυριαρχεί στη συγκυβέρνηση και οδήγησε στη συρρίκνωση της οικονομίας και στον εκτροχιασμό της ανεργίας.

Στα πλαίσια αυτά η κοινωνία αξιών έχει ξεκάθαρες θέσεις για την οικονομία, την λειτουργία των αγορών και το ρόλο του κράτους. Οι αγορές πρέπει να λειτουργούν χωρίς τη επίδραση των παραγόντων που τείνουν να τις χειραγωγήσουν:
• Την καταχρηστική παρεμβατικότητα του κράτους, που εκδηλώνεται κυρίως με την υπερ-φορολόγηση, την υπερ-ρύθμιση και τη γραφειοκρατία.
• Τις μονοπωλιακές πρακτικές, τα ολιγοπώλια του ιδιωτικού αλλά και του δημόσιου τομέα, τα καρτέλ, τους κερδοσκοπικούς κολοσσούς, που συνήθως διαπλέκονται με το κράτος και το υποτάσσουν στη θέλησή τους, εμποδίζοντας τη διάχυση της ανάπτυξης και την αυτοτροφοδοτούμενη αναπτυξιακή δυναμική.
• Στο επίκεντρο της πολιτικής της είναι, η διασφάλιση ενός υγιούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, προσανατολισμένου προς την ανάπτυξη της οικονομίας, ενεργητική ενίσχυση των παραγωγικών στρωμάτων και βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των μικρο-μεσαίων επιχειρήσεων, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, και το μοχλό της αυτοτροφοδοτούμενης ανάπτυξης.

Κράτος: Οι θέσεις της “κοινωνίας αξιών” είναι σαφείς για το ρόλο του κράτους:
• Το κράτος πρέπει να είναι αποτελεσματικό (όχι μεγάλο), να αναδιανέμει τις ευκαιρίες, να μην διευρύνει τον παραγωγικό του ρόλο, να βελτιώσει τον ελεγκτικό του, αποτρέποντας τις μονοπωλιακές καταστάσεις. Αυτός είναι ένας “ήπιος παρεμβατισμός” που έχει ως σκοπό να εξουδετερώσει τις στρεβλώσεις της αγοράς και να απελευθερώσει τη δημιουργικότητά της. Δεν υποκαθιστά τη λειτουργία της αγοράς και δεν δημιουργεί νέες στρεβλώσεις.
• Διαχωρίζει την ρύθμιση που είναι χρήσιμη, προλαμβάνει και καταργεί τις στρεβλώσεις, από την υπερβολική ρύθμιση που είναι επιζήμια, γιατί δημιουργεί στρεβλώσεις και επιχειρηματική ασφυξία.
• Το κράτος δεν είναι αντίπαλος ή διώκτης του μεγάλου κεφαλαίου, και των μεγάλων ξένων επενδυτικών κεφαλαίων, αλλά τα ελέγχει ώστε να είναι σύννομα, ώστε να μην λειτουργούν ασφυκτικά για την κοινωνία, την επιχειρηματική δραστηριότητα της υπόλοιπης οικονομίας, τις μικρότερες και πιο διασπαρμένες οικονομικές μονάδες.

Ριζοσπαστισμός: Στο σύνολο της διαμορφωμένης ιδεολογίας της, η “κοινωνία αξιών”, ενστερνίζεται επίσης την αντίληψη της “ριζικής εναντίωσης” στο παθογενές σύστημα. Ο “Ριζοσπαστισμός” αυτός εμπεριέχει μεν τη ρήξη με το κατεστημένο, με τις νόρμες και τα στερεότυπα του παρελθόντος. Δεν ταυτίζεται όμως με τις επαναστατικές ιδέες που επιδιώκουν να ανατρέψουν βίαια ή λιγότερο βίαια το κατεστημένο. Η ιδέα της επανάστασης ποτέ δεν ήταν το καθοριστικό χαρακτηριστικό του ριζοσπαστισμού. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ήταν πάντα η ο προοδευτισμός, η τόλμη του για την καινοτομία, την εξωστρέφεια, την τεχνολογία και την ώθηση προς τα εμπρός.

Η αποδόμηση από τη ρίζα τους, των παλαιών, και μη αποτελεσματικών, πρακτικών, δημιουργεί μεν μία συνολική τάση για ριζικές αλλαγές, απαιτεί όμως τον απόλυτο έλεγχο των αλλαγών αυτών, ορθολογικά και με συγκεκριμένους στόχους, αποτελέσματα και χρονοδιαγράμματα. Που να εφαρμοσθούν από τους καλύτερους Έλληνες ανά τομέα, με ένα νέο πρότυπο διακυβέρνησης, απαλλαγμένο από κάθε κομματικό χαρακτήρα.

Μόνο έτσι μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικά ο σταθερός και συνεχής μετασχηματισμός του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας ολόκληρης, σε περιβάλλον κοινωνικής δικαιοσύνης, με παραγωγή νέων ιδεών και σταθερή πρόοδο.

Κοινωνική / Κοινοτική Οικονομία: Σημαντική παράμετρος στο πρόγραμμα για την οικονομία της “κοινωνίας αξιών” αποτελεί και η “κοινωνική / κοινοτική οικονομία”.
Οι καλές πράξεις προς τους συνανθρώπους μας και οι αφιλοκερδείς δράσεις, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, θεωρούνται μέχρι σήμερα ως ξεχωριστές, ατομικές δραστηριότητες, με έντονα συναισθηματικά στοιχεία. Τα περισσότερα κόμματα και η κυβέρνηση στη ρητορική τους αλλά και στην πράξη, αρέσκονται και τους βολεύει, να τις θεωρούν ως πράξεις φιλανθρωπικού ακτιβισμού, για να αποφύγουν υποχρεώσεις και ευθύνες ευρύτερου σχεδιασμού.

Πέραν των φιλανθρωπικών δράσεων, όμως, μεταξύ της αγοράς με υποκείμενο τα ιδιωτικά αγαθά και του κράτους με υποκείμενο τα δημόσια αγαθά, υπάρχουν πολλές μορφές κοινωνικών/κοινοτικών δραστηριοτήτων σε υπηρεσίες και στη παραγωγή, που παράγουν “κοινά αγαθά” για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης σε κοινοτικό/συνοικιακό επίπεδο.

Αυτές οι δραστηριότητες προέρχονται από συλλογικές πρωτοβουλίες ανθρώπων, οργανισμών, ομίλων, συλλόγων, ενώσεων, επιχειρήσεων, ΜΚΟ αλλά και από οργανωμένες υπηρεσίες κοινωνικής αλληλεγγύης (εκκλησία, δημοτικές υπηρεσίες, κρατικές υπηρεσίες). Όλες αυτές οι δραστηριότητες συνιστούν τον τρίτο κλάδο της οικονομίας, την “κοινωνική / κοινοτική οικονομία”.

Στα πλαίσια της “κοινωνικής / κοινοτικής οικονομίας”, μπορούν να ενταχθούν και οι δράσεις κοινωνικής εταιρικής ευθύνης που μπορούν να λειτουργήσουν συνεργατικά με πολλαπλάσια αποτελέσματα με τις λοιπές κοινωνικές και κοινοτικές δράσεις.

Τις πρωτοβουλίες αυτές, η επίσημη πολιτική οικονομία είναι ανίκανη να τις αντιληφθεί, να τις μετρήσει και να τις αξιοποιήσει μέχρι σήμερα. Πολλές φορές μάλιστα το θεσμικό πλαίσιο λειτουργεί εις βάρος τους, λόγω της καχυποψίας των κρατικών αρχών, που προκύπτει από την υστερόβουλη εκμετάλλευση που γίνεται από τους “επιτήδειους” και από την αδυναμία κρατικού ελέγχου.

Σήμερα, σε περιοχές που αλλάζουν και επιτελείται ένας κοινωνικός μετασχηματισμός, όπως π.χ. στα Πατήσια, στη Κυψέλη, σε πολλές επαρχιακές πόλεις, είναι αναγκαία η συνεργασία και ο συντονισμός όλων αυτών των δράσεων για καλύτερα αποτελέσματα. Η “κοινωνία αξιών” θεωρεί αναγκαία αυτή τη συνεργασία και έχει εντάξει στο πρόγραμμά της τις προτάσεις της για τον συντονισμό όλων αυτών των δράσεων. Στην πράξη μάλιστα αυτο-συντονίζεται και προτιμά να εντάξει τις δράσεις ακτιβισμού των μελών της στις συλλογικές δράσεις άλλων φορέων που έχουν τη κατάλληλη οργάνωση και κάνουν καλύτερα τη δουλειά, διαφέροντας κι εδώ από τις υστερόβουλες και ενίοτε γραφικές επικοινωνιακές “φανφάρες” άλλων κομμάτων.

Εν κατακλείδι, βασικό στοιχείο της πολιτικής κουλτούρας της “κοινωνίας αξιών” είναι η σαφήνεια της ιδεολογίας και των θέσεων σε όλα τα θέματα, χωρίς αοριστίες, υπεκφυγές και εύκολους καταγγελτικούς αφορισμούς. Ιδεολογίας και θέσεων που μετασχηματίζονται σε ολοκληρωμένο πρόγραμμα, με συγκεκριμένα μέτρα και στόχους, ανά τομέα, και με βασικά κριτήρια την καταλληλότητα, τον ρεαλισμό, την εφικτότητα και την αποτελεσματικότητα.

Στέλιος Φενέκος, Αντιπρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”

Προγραμματικές δηλώσεις α. υπουργού υγείας

koinonia axion FACEBOOK political party

Τρίτη, 10η Φεβρουαρίου 2015


Η ανακοίνωση των προγραμματικών δηλώσεων του Α. Ξανθού για την υγεία αποτελούν ένα σύνολο διαπιστώσεων, που όλοι κάνουμε, και αναφορά βασικών αξόνων κατεύθυνσης πολιτικής που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ως “κοινωνία αξιών” περιμέναμε σίγουρα κάτι περισσότερο και πιο συγκεκριμένο. Η γενική αναφορά «αυτό που χρειάζεται είναι η συνολική ανασυγκρότηση και μεταρρύθμιση στο χώρο της Υγείας , με παρεμβάσεις-τομές στην ΠΦΥ , στη Δημόσια Υγεία, στο Φάρμακο, στη Διοίκηση του Συστήματος, στην αντιμετώπιση της σπατάλης και της διαφθοράς αλλά και της εκμετάλλευσης του αρρώστου» που καλύπτει και τον πυρήνα της όλης τοποθέτησης  είναι τόσο γενική που δύσκολα θα βρει επικριτές. Το βασικό ερώτημα όμως είναι το ΠΩΣ, και για αυτό το ΠΩΣ δεν έγινε αναφορά, ειδικά τη στιγμή που όλα όσα αναφέρονται έχουν δημοσιονομικό κόστος. Μένει λοιπόν να δούμε την άσκηση της συγκεκριμένης πολιτικής στην πράξη.

Τα μόνα συγκεκριμένα μέτρα που αναφέρονται είναι η κατάργηση των 5€ και του 1€ ανά συνταγή, η κατάργηση της ΕΣΑΝ και  η επίσπευση των προσλήψεων που εκκρεμούν. Στα δυο πρώτα θεωρούμε ότι θα έπρεπε να περιορίζονται σε όσους  αποδεδειγμένα αδυνατούν να τα καταβάλουν.

Κανείς  δεν θα μπορούσε να διαφωνήσει στο:  «Στρατηγικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι η οικοδόμηση ενός δημόσιου και δωρεάν Συστήματος Υγείας ισότιμης πρόσβασης και καθολικής κάλυψης με υψηλή ποιότητα παρεχόμενων υπηρεσιών και ελεγχόμενο κόστος».  Άλλωστε και μέχρι σήμερα όλες οι κυβερνήσεις το ίδιο υποστήριζαν.  Αυτό που γίνεται κατανοητό είναι πως η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θέλει «να τα αλλάξει όλα». Η κατεύθυνση  που θα κινηθεί αναφέρεται αλλά τον τρόπο και το εάν τελικά θα μπορέσει  αποτελούν το ζητούμενο.

Τέλος η ιδιαίτερη εστίαση και αναφορά – ακόμα και πολλές φορές η πρόταξη των ιατρών και επαγγελματιών υγείας  από τους ασθενείς – μας δημιουργεί ιδιαίτερο σκεπτικισμό ως προς το τελικό αποτέλεσμα καθώς  πολλές φορές μέχρι σήμερα αποτελούσαν τον κύριο αρνητή της όποιας επιχειρούμενης μεταρρύθμισης.

Ως υπεύθυνη πλέον κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ξεχάσει την προεκλογική περίοδο  του «ΝΑΙ σε όλα» καθώς  αυτή ως λογική προηγούμενων εποχών μας έφερε στη σημερινή κατάρρευση του ΕΣΥ.

Η “κοινωνία αξιών”  εύχεται κάθε επιτυχία στο έργο του νέου  υπουργού, το οποίο θα παρακολουθεί  στενά ασκώντας υπεύθυνα εποικοδομητική κριτική.

Δημήτρης Δημητρέλλης, Νοσηλευτής MSc,
Τομέας υγείας “κοινωνίας αξιών”


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Σταματήστε να παίζετε με τη Νοσηλευτική!

koinonia axion FACEBOOK political party

Τετάρτη, 21η Ιανουαρίου 2015



Λίγες μέρες πριν τις εκλογές της 25/1 και ο χώρος της υγείας  είναι ανάστατος με αφορμή την ΥΑ που εξέδωσε ο υπουργός υγείας κος Βορίδης στις 19/1 για τα καθήκοντα  των Νοσηλευτών.  Αναλύοντας με μετριοπάθεια και ορθολογισμό τη συγκεκριμένη  υπουργική απόφαση, έχουμε να τονίσουμε τα εξής:

  1. Ένα ζητούμενο της νοσηλευτικής κοινότητας επί χρόνια, δεν είναι δυνατόν να διευθετείται τόσο βιαστικά μέσα σε 5 ημέρες και λίγο πριν τις Εθνικές εκλογές (14/1 η εισήγηση του Εθνικού Συμβουλίου Ανάπτυξης Νοσηλευτικής, 16/1 η υπογραφή και 19/1 η δημοσίευση σε ΦΕΚ)
  2. Δεν ανατρέπεις μια επί χρόνια υφιστάμενη κατάσταση χωρίς να υπάρξει ένας στοιχειώδης διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, τη στιγμή μάλιστα που είναι ηλίου φαεινότερο ότι θα προκληθούν αντιδράσεις από την ιατρική κοινότητα.
  3. Το περιεχόμενο της ΥΑ είναι προχειρογραμμένο με πολλές ασάφειες, ελλείψεις και  συντακτικά προβλήματα, που αποδεικνύουν τη βιασύνη  αλλά και την καθαρά προεκλογική σκοπιμότητά του.
  4. Η περίφημη «συνταγογράφηση» που κυρίως προκάλεσε την αντίδραση των ιατρικών ενώσεων, αποτελεί «κενό γράμμα» καθώς αφορά κατά κανόνα ΜΗΣΥΦΑ (μη συνταγογραφούμενα φάρμακα) και υγειονομικό υλικό το οποίο δεν συνταγογραφείται.
  5. Σε πολλά σημεία γίνεται προσπάθεια αποτύπωσης της πραγματικότητας με ασάφεια, που οδηγεί σε παρερμηνείες (πχ. τι εννοεί όταν αναφέρει “χορήγηση στελεχιαίας και τοπικής αναισθησίας;”)

Όλα τα προαναφερόμενα οδήγησαν σε μια δημόσια αντιπαράθεση,  που έφτασε και σε ακραίους χαρακτηρισμούς και εκφράσεις  από εκπροσώπους της ιατρικής και νοσηλευτικής κοινότητας, διαταράσσοντας τη μεταξύ τους σχέση και δεν τιμά κανέναν.  Κι επειδή κάτι τέτοιο ήταν αναμενόμενο, συνηγορεί στην υπόθεση ότι εμπεριέχει και μικροκομματική πολιτική σκοπιμότητα.

Η “κοινωνία αξιών” θεωρεί ότι ο συνολικός χειρισμός του θέματος, έχει σαφή προεκλογικό χαρακτήρα.  Είτε ανακληθεί η συγκεκριμένη ΥΑ όπως φημολογείται τις τελευταίες ώρες, είτε όχι, θεωρούμε πως η επόμενη κυβέρνηση μέσω  του επόμενου υπουργού υγείας οφείλει:

  1. Να επανεξετάσει με νηφαλιότητα και σοβαρότητα την επέκταση και εξειδίκευση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των Νοσηλευτών του 1989, μέσα από μια εμπεριστατωμένη διαδικασία διαλόγου με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.
  2. Να χαράξει μια στρατηγική κι ένα σχεδιασμό ανάπτυξης του Νοσηλευτικού προσωπικού μέσα στα πλαίσια των αναγκών της χώρας και της Ευρωπαϊκής πραγματικότητας.

Σε μια τέτοια κατεύθυνση, ως “κοινωνία αξιών”, είμαστε διατεθειμένοι να συμβάλουμε με τη διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων.