Συνέντευξη του προέδρου της ”κοινωνίας αξιών” στην εκπομπή “Σήμερα” στο Σκάϊ, για τα κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας.

ΜΙΑ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ “ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ” (ΣΕΑ)

κοινα

 

  1. ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ “ΣΕΑ”

Με αφορμή τα κρίσιμα ζητήματα εθνικής ασφάλειας που αναδύονται στην περιοχή μας, η «κοινωνία αξιών», έχει αναφερθεί πολλές φορές στην ανάγκη δημιουργίας Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, (https://wp.me/p2SV3s-1C0) διαφορετικής αντίληψης όμως από τις προτάσεις που κάνουν όλα τα άλλα κόμματα.

 

Συγκεκριμένα η διαφορετική πρόταση για το ΣΕΑ διαμορφώνεται στην βάση των παρακάτω  αρχών:

  • Να μην ακυρώνει το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο αλλά το ενισχύει.
  • Να έχει ως γνώμονα την διατήρηση της κυβερνητικής ευθύνης απόφασης
  • Να διασφαλίζει το χαρακτήρα του απορρήτου και να διατηρεί ή και να βελτιώνει την ταχύτητα αποφάσεων στα ζητήματα κρίσεων που θεσμικά ανήκουν στο ΚΥΣΕΑ,
  • Να ικανοποιεί την ανάγκη συμμετοχής όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, στην διαδικασία διαμόρφωσης επιλογών αποφάσεων για τα ζωτικά πολιτικά και στρατηγικά ζητήματα εθνικής ασφαλείας
  • Να διασφαλίζει την ποιοτική και επιλεκτική συμμετοχή όσων γνωρίζουν άριστα τα ζητήματα αυτά στην χώρα, μελών του κοινοβουλίου, αλλά και εξωκοινοβουλευτικών επαϊόντων.

 

  1. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΤΟ “ΣΕΑ”

Θα εξετάσουμε πρώτα ποία ανάγκη εξυπηρετεί η δημιουργία ενός τέτοιου οργάνου και μετά ας προσπαθήσουμε να δούμε την δομή που θα έπρεπε να έχει.

  • Το μεγάλο πρόβλημα της λειτουργίας του ΚΥΣΕΑ, που είναι το ανώτατο Συλλογικό Κυβερνητικό όργανο λήψεως αποφάσεων στα ζωτικά εθνικά θέματα και στα θέματα διαχείρισης κρίσεων, είναι ότι διαχειρίζεται τις κρίσεις και διαμορφώνει στρατηγικές αντιλήψεις για την εθνική ασφάλεια, με πολιτική / κομματική μονομέρεια.

Η μονομέρεια αυτή προκύπτει από την σύνθεση του, γιατί στην ουσία αποτελείται από στελέχη του ιδίου κόμματος ή από στελέχη που συντάσσονται με τις πολιτικές αντιλήψεις για την εθνική ασφάλεια του κόμματος αυτού. Επίσης κανένα στέλεχος του οιουδήποτε κυβερνητικού οργάνου, δεν έχει το θεσμικό ανάστημα για να σταθεί απέναντι από την απολυταρχική κυριαρχία της πρωθυπουργικής άποψης.

  • Συνεπώς οι θέσεις των λοιπών θεσμικών εκπροσώπων της βούλησης του λαού (λοιπά κόμματα του κοινοβουλίου), δεν εκπροσωπούνται άμεσα κατά τον χειρισμό κρίσεων στα σοβαρά ζητήματα εθνικής ασφάλειας, που καλείται να διαχειριστεί το ΚΥΣΕΑ.

Ούτε φυσικά λαμβάνεται υπ’ όψη και η γνώμη προηγούμενων πρωθυπουργών, Α/ΓΕΕΘΑ, ΓΓ ΥΠΕΞ και τεχνοκρατών οι οποίοι έχουν χειριστεί ανάλογες υποθέσεις στο παρελθόν και η εμπειρία και η γνώση τους  χάνονται και δεν αξιοποιούνται.

  • Επίσης την εθνική στρατηγική δεν μπορεί να την χαράξει το ΚΥΣΕΑ, αλλά λειτουργεί κυρίως ως όργανο επικοινωνιακού χειρισμού και τακτικών κινήσεων, στην συντριπτική τους πλειοψηφία συγκυριακών, αποσπασματικών, ευκαιριακού χαρακτήρα και προσωπικών αντιλήψεων, για να καλυφθούν οι ανάγκες της στιγμής, κυρίως για εσωτερική κατανάλωση και για άμβλυνση είτε κάλυψη του προβλήματος. Οι αποφάσεις του ελάχιστα εδράζονται σε μία σταθερή και μακρόπνοη στρατηγική, ούτε είναι πάντα συνεπείς με τις σταθερές διαχρονικές εθνικές θέσεις.

Θα μπορούσε κάποιος να προτείνει ώστε να διευρυνθεί η σύνθεση του ΚΥΣΕΑ και θεσμική εκπροσώπηση της αντιπολίτευσης από τους αρχηγούς των κομμάτων.

  • Αυτό όμως δεν πρόκειται να το δεχθεί καμία παλαιοκομματική Ελληνική κυβέρνηση. Γνωρίζοντες την Ελληνική πολιτική πραγματικότητα αναρωτιόμαστε: “ποίοι από τους στη στην μεγάλη πλειοψηφία τους, απαίδευτους και ανεπάγγελτους πολιτικούς, πλην όμως “πολύξερους”, θα δεχόταν να εκπαιδεύεται τακτικά σε τέτοια σενάρια, από γνώστες των θεμάτων και των διαδικασιών αυτών και από επιστημονικές ομάδες;”
  • Πόσο μάλλον: “ποία παλαιοκομματική κυβέρνηση θα δεχόταν να συν-διαμορφώσει στρατηγική για εθνικά ζητήματα με τα λοιπά κόμματα του κοινοβουλίου;” (σε διευρυμένη μορφή ως ΣΕΑ). Δεν θα το ήθελε για πολλούς λόγους, μικρο-επικοινωνιακούς, μικροκομματικούς και μικροπολιτικούς, προσωπικών μωροφιλοδοξιών είτε συμπλεγμάτων αυτοπροβολής των στελεχών της και ιδεοληπτικών στερεοτύπων.
  • Από την άλλη πλευρά, καμία αντιπολίτευση στην Ελλάδα δεν θα είχε την μεγαλοψυχία και την συγκρότηση να μετέχει σε ένα τέτοιο όργανο άμεσων αποφάσεων διακυβέρνησης (ΚΥΣΕΑ ή μετεξελισσόμενου σε ΣΕΑ), με θετικό και συνεργατικό τρόπο. Θα δημιουργούσε προσκόμματα, θα διέρρεε άκαιρα και καταστροφικά πληροφορίες για ίδιο πολιτικό όφελος και θα ήταν πάντα έτοιμη να κατηγορήσει τη κυβέρνηση για οτιδήποτε, αποποιούμενη των ευθυνών της.

Συνεπώς

  • Ο τρόπος λειτουργίας του ΚΥΣΕΑ , δεν ικανοποιεί την απαίτηση για μακρόπνοη και συνεκτική εθνική στρατηγική και για συνέπεια των κυβερνητικών χειρισμών στην στρατηγική αυτή.
  • Το μεγαλύτερο πρόβλημα, είναι ότι οι εκπρόσωποι του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος δεν απαλλάσσονται από τις μικροκομματικές αντιλήψεις. Γι’ αυτό χρειάζεται να υπάρξει ” περισσότερη Δημοκρατία” στα συμβουλευτικά όργανα, και θεσμική δέσμευση των αποφασιστικών οργάνων (ΚΥΣΕΑ ή άλλο) για συνέπεια ως προς τους θεσμούς και συνεχή εκπαίδευσή τους και γνώση στα ζητήματα χειρισμού κρίσεων.
  • Επίσης σημαντικό είναι οι συμμετέχοντες να είναι ενήμεροι για τα εθνικά θέματα και να έχουν ικανότητες χειρισμού κρίσεων και βαθιά γνώση των διακρίσεων στρατηγικής-επιχειρησιακής λογικής και ενεργειών.
  • Συνεπώς οιοδήποτε όργανο χειρισμού κρίσεων (ΚΥΣΕΑ ή οτιδήποτε άλλο), θα πρέπει να εκπαιδεύεται συνεχώς σε ρεαλιστικά σενάρια χειρισμού κρίσεων, ώστε να μάθουν και να εθισθούν οι συμμετέχοντες σε όλες τις απαραίτητες έννοιες και τεχνικές χειρισμού κρίσεων και λήψης αποφάσεων.

 

  1. Η ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ “ΣΕΑ”

Καταλήγοντας:

Η διαφορετική λύση ( όσες έχουν ακουστεί μέχρι τώρα αναφέρονται κυρίως σε μία μορφή μετασχηματισμού του ΚΥΣΕΑ σε ΣΕΑ) την οποία προτείνουμε σε άμεσο και πρώτο στάδιο, είναι η θεσμική ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της “Διαρκούς Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων” με την συμμετοχή σε αυτήν στα ζητήματα Εθνικής Ασφάλειας πρώην πρωθυπουργών, πρώην Α/ΓΕΕΘΑ και εξειδικευμένων τεχνοκρατών, ώστε να μπορεί να λειτουργεί ως συμβουλευτικό όργανο του ΚΥΣΕΑ, χωρίς να στερείται το ΚΥΣΕΑ του απαραίτητου απορρήτου επί των αποφάσεων του, της κυβερνητικής ευθύνης αποφάσεων, της δυνατότητας ταχύτητας και ευελιξίας στη διαδικασία χειρισμού κρίσεων και της ταχείας λήψης αποφάσεων.

  • Η επιτροπή αυτή θα μπορούσε να λειτουργεί στην πλήρη σύνθεσή της με αρμοδιότητες “Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας” (ΣΕΑ).
    • Η πρόβλεψή του ΣΕΑ με την μορφή αυτή δεν θα απαιτούσε μεγάλες αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο, γεγονός που πέραν της πρακτικότητας παρουσιάζει και πολλά οφέλη επί της διευρυμένης κοινοβουλευτικής συμφωνίας.
    • Θα μπορούσε επίσης να συν-διαμορφώνει (σε συνεργασία με τους λοιπούς θεσμικούς φορείς) και να προτείνει στην κυβέρνηση και την οιαδήποτε στρατηγική για την εθνική ασφάλεια.
    • Επιπρόσθετα να μπορεί να λειτουργεί με μία διαρκή, εξελικτική και απόρρητη διαδικασία επανεκτίμησης και θεσμικής ανατροφοδότησης του συστήματος στρατηγικού σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων.
  • Μόνιμα θα συμμετέχουν εκτός των μόνιμων μελών της επιτροπής εξωτερικών και άμυνας της Βουλής (σε σύνθεση ΣΕΑ- η επιλογή των μόνιμων μελών από τα κόμματα είναι κρίσιμη για την καλή και ασφαλή λειτουργία), ο Α/ΓΕΕΘΑ, οι Αρχηγοί ΓΕΣ-ΓΕΑ-ΓΕΝ, ο αρχηγός του Λιμενικού και της Αστυνομίας, , ο Γ.Γ. του ΥΠΕΞ, ο ΓΓ του Υπουργείου Οικονομικών, ο Διοικητής της Ε.Υ.Π., οι πρώην πρωθυπουργοί, και πρώην Α/ΓΕΕΘΑ

Ο ετήσιος τακτικός προϋπολογισμός δεν θα επιβαρύνεται σημαντικά, καθώς όλοι οι συμμετέχοντες είτε  θα είναι εν ενεργεία, βουλευτές και κρατικοί λειτουργοί, είτε συνταξιούχοι.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΝΑ ΝΕΟ “ΕΞΠΡΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΥ” ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΑΤΥΧΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ

κοινα

Η “κοινωνία αξιών” καλεί την κυβέρνηση να ενεργοποιήσει έγκαιρα όλα τα μέσα που διαθέτει το κράτος, για να έχουν την πλήρη πολιτική, ηθική, διπλωματική και νομική υποστήριξη προκειμένου απελευθερωθούν το ταχύτερο οι δύο στρατιωτικοί που κρατούνται στη Τουρκία, και κατηγορούνται όπως δημοσιεύεται στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, για πρόθεση κατασκοπείας, εκτός της παράνομης εισόδου στην Τουρκία.

Η κατηγορία της πρόθεσης για κατασκοπεία είναι χωρίς αμφιβολία κατασκευασμένη, και εάν τελικά απαγγελθεί, οι επιπτώσεις θα είναι απρόβλεπτες και δύσκολα αναστρέψιμες, όπως υπερβολική είναι και η παραπομπή για παράνομη είσοδο στη χώρα και οπωσδήποτε πέραν της διακρατικής συμφωνίας για τα μεθοριακά ζητήματα.

Σε ανάλογες περιπτώσεις εσφαλμένης εισόδου λόγω αποπροσανατολισμού (όπως δηλώθηκε επίσημα), περιπόλων στο έδαφος της άλλης χώρας, το ζήτημα διευθετείτο με μία τυπική διαδικασία, χωρίς δικαστική παραπομπή και απαγγελία κατηγορίας. Μόνο η Βόρειος Κορέα διαχειρίζεται σήμερα αντίστοιχα ζητήματα με τέτοιο αυταρχικό και απάνθρωπο τρόπο.

Δεδομένης της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης που υπάρχει στη Τουρκία, και της επιβεβαιωμένης χειραγώγησης της δικαιοσύνης, πέραν του ότι έχει άρει τις δεσμεύσεις της επί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), είναι ενδεχόμενο να παραταθεί επί μακρόν η προφυλάκισή τους και να μην υπάρξει δίκαιη δίκη στη συνέχεια, με κίνδυνο να καταδικασθούν οι δύο στρατιωτικοί με άδικες, βαρύτατες ποινές.

Είναι αναγκαία συνεπώς η ενεργοποίηση από τώρα κάθε κυβερνητικής δυνατότητας σε όλα τα επίπεδα, νομικό διπλωματικό, διεθνών σχέσεων, ΝΑΤΟ, ΕΕ και Συμβουλίου της Ευρώπης, ώστε να μην χαλκευτούν τα στοιχεία προκειμένου να απαγγελθούν ψευδείς κατηγορίες, να προστατευθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των δύο άτυχων στρατιωτών και να απελευθερωθούν το ταχύτερο δυνατόν.

Αναμένουμε επίσης από συλλογικούς φορείς με διεθνές κύρος, όπως είναι η Διεθνής Αμνηστία, η ΕΕΔΑ (Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου), οι Δικηγορικοί Σύλλογοι, το CCBE (Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων), το Συμβούλιο της Ευρώπης με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΑΔ), η Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο Ειδικός Εντεταλμένος της ΕΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που είναι και Έλληνας και άλλοι συναφείς με τα ανθρώπινα δικαιώματα φορείς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο που έχουν τον δικό τους ρόλο στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να τοποθετηθούν για το συγκεκριμένο ζήτημα, διασφαλίζοντας την δίκαιη διευθέτηση και την δίκαιη αντιμετώπιση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να αναβιώσει ένα νέο εξπρές του μεσονυκτίου στον 21 αιώνα, με θύματα τους δύο άτυχους νέους στρατιώτες.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ “ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ” ΣΤΕΛΙΟΥ ΦΕΝΕΚΟΥ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ: ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ VS ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ

 

κοινα

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ “ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ” ΣΤΕΛΙΟΥ ΦΕΝΕΚΟΥ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ: ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ VS ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ

1. Εννοιολογικός προσδιορισμός: Πατρίδα, Έθνος, Κράτος, Εθνικισμός, Πατριωτισμός, Φιλοπατρία.

2. Το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος (πριν ήταν το 114) ορίζει πώς «η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων,…..». Συνεπώς ο πατριωτισμός θεμελιώνεται στο Σύνταγμα και αφορά όλους τους Έλληνες πολίτες.

3. Η Στρατοκρατική προσέγγιση και το μονοπώλιο του πατριωτισμού τον περιχαρακώνει στην άμυνα και την ασφάλεια, έναντι της συνολικής και εξωστρεφούς προσέγγισης του υπεύθυνου πολίτη μίας λειτουργικής πολιτείας, με ανθρώπινα-πολιτικά και αστικά δικαιώματα και υποχρεώσεις.

4. Η υπόσταση του ανθρώπου- πολίτη (ενεργητικού) ως η βάση της αντίληψης του πατριωτισμού, του ανήκειν σε μία κοινότητα-τόπο-πολιτισμό- πατρίδα.

5. Οι ευρωπαίοι πολίτες κυρίως στο κέντρο και στη νότια και
ανατολική ημιπεριφέρεια της ΕΕ, αρχίζουν σταδιακά να ενδιαφέρονται λιγότερο για εδαφικές- γεωπολιτικές διεκδικήσεις δια των όπλων και περισσότερο για την ποιότητα ζωής, για τη δημοκρατία και το κράτους δικαίου, και για τη διάχυση ανθρωπίνων, κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων. Έτσι περνάμε σταδιακά από τον επιθετικό εθνικισμό στον “πατριωτισμό του πολίτη” ή τον “πατριωτισμό του Συντάγματος (Ηabermas)”.

6. Το νέο διεθνές περιβάλλον επιβάλλει νέα αντίληψη για τον πατριωτισμό σε όλα τα επίπεδα. Υπάρχουν όμως και οι οπαδοί του αμυντικού πατριωτισμού, αυτοί που θεωρούν ότι η χώρα είναι μονίμως υπό κατοχή, επειδή υπάρχουν βάσεις του ΝΑΤΟ, ευκολίες των ΗΠΑ, και μετέχουμε στην ΕΕ.

7. Spillover effect: Όσον αφορά το Ευρωπαϊκό σύστημα διακυβέρνησης, η διαμόρφωση των εγχώριων προτιμήσεων, τα οικονομικά συμφέροντα που διαμορφώνουν την εθνική πολιτική, και τα αποτελέσματα της ενδο-ευρωπαϊκής τουλάχιστον διακρατικής διαπραγμάτευσης, καθορίζονται από την ικανότητα κάθε κράτους να μετέχει ενεργητικά στις ευρωπαϊκές δομές, με όρους διαπραγματευτικής ισχύος.
Οι υπερεθνικοί ευρωπαϊκοί θεσμοί ναι μεν έχουν ως σκοπό να διευκολύνουν τη συνεργασία, μειώνοντας το κόστος της διαπραγμάτευσης, δημιουργούν όμως μεγαλύτερη αλληλεξάρτηση. Τα κράτη που επιδιώκουν να αυξήσουν τον βαθμό ενσωμάτωσής τους, δημιουργούν μία αυξανόμενη τάση εμπλοκής τους στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, που αποτυπώνεται σε συνεχώς διευρυνόμενους κύκλους ολοκλήρωσης τους στις δομές της ΕΕ. Αυτό είναι το «αόρατο χέρι» του φαινομένου της ολοκλήρωσης, που ονομάζεται “spillover effect”. Αν και η ολοκλήρωση αυτή έχει επικριθεί ευρέως στη χώρα μας από τους αριστερούς και τους εθνικοσοσιαλιστές, εν τούτοις είναι αδύνατον να σταματήσει ως διαδικασία, ακόμη και αν δημιουργούνται ισχυρές δυνάμεις ανάσχεσης, όπως είναι π.χ. το Brexit ή η απόφαση για διαφορετικές ζώνες οικονομικής ανάπτυξης και κατά συνέπεια και ολοκλήρωσης.
Η βέλτιστη λύση είναι η αύξηση της διαπραγματευτικής ισχύος της χώρας μας, μέσα από την διεύρυνση της συμμετοχής μας στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και στο Ευρωπαϊκό σύστημα λήψεως αποφάσεων, “σκεπτόμενοι Ευρωπαϊκά και δρώντας για την Ελλάδα”.

8. Συν-ανταγωνισμός στο διεθνές περιβάλλον: Σε ότι αφορά τις διεθνείς σχέσεις, τις συμμαχίες και τις υποχρεώσεις της χώρας, το περιβάλλον είναι δομημένο στη λογική του συν-ανταγωνισμού. Αυτό που ισχύει είναι η συμμετοχή και συν-διαμόρφωση του διεθνούς περιβάλλοντος επί τη βάσει της σύγκρουσης συμφερόντων κρατικών οντοτήτων (πατρίδων). Το αντίστοιχο δηλαδή της ελεύθερης οικονομίας και της εξισορρόπησης μέσω του ανταγωνισμού στις διεθνείς υποθέσεις της χώρας. Αυτό ισχύει σε όλες τις διεθνείς δραστηριότητες, σε όλα τα επίπεδα (και στο στρατιωτικό).
Η μονομερής άρνηση του πατριωτισμού (με την έννοια της απουσίας από την υποστήριξη με τον βέλτιστο τρόπο του συμφέροντος της πατρίδος) θα δημιουργήσει χάσμα ισχύος και κενό, που θα τρέξουν να το εκμεταλλευθούν-καλύψουν όλοι οι άλλοι.
Συμμετέχω, συνεισφέρω, συν-διαμορφώνω επί τη βάσει του ανταγωνισμού των επί μέρους συμφερόντων με προσπάθεια εξισορρόπησης όχι μόνο στην ΕΕ αλλά και στο ΝΑΤΟ και σε κάθε διεθνή οργανισμό- πρωτοβουλία συμμετέχουμε.
Αυτό απαιτεί εργαλεία διαπραγματευτικής ισχύος που δομούνται από τις κρατικές οντότητες-πατρίδες και χρησιμοποιούνται ως τέτοια.

9. Στο φιλοσοφικό σχεδίασμα “Προς την αιώνια ειρήνη” (1795), ο Καντ αποτύπωσε το πολιτικό του όραμα περί, σχετικά με την ανάδειξη μίας παγκόσμιας συνομοσπονδίας κυρίαρχων κρατών με σημαντικές ομοιότητες με την ΕΕ του σήμερα. O βαθμός πολιτικής και θεσμικής ολοκλήρωσής της αντανακλάται στο μέτρο του σεβασμού με τον οποίο αυτή αντιμετωπίζει τα προτάγματα του κοσμοπολιτικού δικαίου.

10. Συνεπώς για να υπάρξει ρυθμιστικό πλαίσιο ιδίως στην ΕΕ, που να επιτρέπει την συν-ανταγωνιστική αυτή προσέγγιση, χρειάζεται ενίσχυση των Δημοκρατικών ευρωπαϊκών θεσμών και κυρίως των δομών δικαίου, ασφάλειας και άμυνας, που να καθησυχάζει την ανασφάλεια των χωρών και να μπορεί να λειτουργήσει η ΕΕ ως πραγματικό πεδίο συνεργασίας μεταξύ των μελών της. Η ΕΕ είναι ο επιτυχέστερος οργανισμός σύνθεσης διαφορετικών εθνοτήτων- πατρίδων (που είχαν ήδη δομηθεί και συγκρουσθεί ως τέτοιες) , στην Ιστορία του κόσμου, που μας έχει εξασφαλίσει μέχρι σήμερα την μακρύτερη περίοδο ειρήνης στην Ευρώπη.
Και αξίζει να υποστηρίξουμε την προσπάθεια αυτή.

11. Ο Ευρωπαϊκός πατριωτισμός συνεπώς σήμερα είναι το επόμενο μεγάλο ζητούμενο. Και για να δομηθεί θα πρέπει να ενισχυθεί ο Δημοκρατικός χαρακτήρας της ΕΕ και να προωθηθούν οι κατάλληλες πολιτικές αλλιώς θα αργήσει πολύ να δομηθεί με απρόβλεπτες συνέπειες.

12. Μία ιδιαίτερη μορφή εξωστρεφούς πατριωτισμού έχει αναπτυχθεί στις Βόρειες χώρες όπως Νορβηγία-Σουηδία-Φινλανδία, οι οποίες θεωρούν πατριωτική έκφραση, την διευρυμένη συμμετοχή τους σε ειρηνευτικές αποστολές στα πλαίσια του ΟΗΕ, θεωρώντας ότι η ειρήνη είναι ένα παγκόσμιο αγαθό, που πρέπει να το ενισχύσουμε, γιατί δημιουργεί την βάση για την ανάπτυξη όλου του κόσμου και συνακόλουθα και της ίδιας τους της χώρας.
Η ειρηνευτική τους αυτή διάθεση δεν τις εμποδίζει από το να εκφράζουν τον πατριωτισμό τους χωρίς να ορρωδούν έναντι αυτών που απειλούν την πατρίδα τους όπως π.χ. τη Ρωσία. Η Φινλανδία πολέμησε με γενναιότητα εναντίον των Ρώσων το 1939 (Κατάφερε να διατηρήσει την ανεξαρτησία της. Η ΕΣΣΔ βγήκε από τον πόλεμο αυτό με βαρύτατες απώλειες στα πεδία της μάχης και τραυματισμένη τη διεθνή της φήμη).
Η Σουηδία πολλάκις έλαβε στρατιωτικά μέτρα κατά των Ρώσων που παραβίαζαν τα χωρικά της ύδατα, συλλαμβάνοντας μάλιστα και υποβρύχιά τους που επιχειρούσαν στα Σουηδικά ύδατα.

13. Η απογοήτευση στο κράτος και στους πολιτικούς λειτουργεί καταλυτικά μειώνοντας το αίσθημα του πατριωτισμού στους πολίτες. Όσο η κοινωνική περιθωριοποίηση και οι ανισότητες εντείνονται, τόσο ο φοβικός εθνικισμός από τη μια μεριά και ο άπατρις κοσμοπολιτισμός από την άλλη θα καθορίζουν το κοινωνικό γίγνεσθαι.
Όμως ας θυμηθούμε την ρήση του Kennedy: «Mη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σου για εσένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη πατρίδα σου».

14. Η θρησκεία μας προσδιορίζεται διεθνώς ως Ελληνορθόδοξη Greek-Orthodox, είναι ένα κεκτημένο που δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί διότι αποτελεί συντελεστή ισχύος στο διεθνές περιβάλλον. Αυτό δεν εκφράζεται ως αντιπαλότητα στις άλλες θρησκείες αλλά αυξάνει την επιρροή της χώρας μας στο διεθνές περιβάλλον στον διενεργούμενο διαθρησκευτικό-διαπολιτισμικό διάλογο.

Καταλήγοντας

15. Ο πατριωτισμός συνεπώς ως έννοια αυτονομείται ενώ ο εθνικισμός ετεροπροσδιορίζεται. Αυτή είναι κρίσιμη διαφορά, που επιτρέπει να είναι εφικτή η αντίληψη του κοσμοπολιτικού πατριωτισμού.

16. Κοσμοπολιτικός Πατριωτισμός: Ο ανθρωπισμός, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου, η διάκριση των εξουσιών, η ενίσχυση των θεσμών της Δημοκρατίας, η εξωστρέφεια, ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου, είναι στοιχεία πάνω στα οποία στηρίζεται ο νέος κοσμοπολιτικός πατριωτισμός που επικαλούμεθα σήμερα.

Σε αυτό συνυπολογίζουμε ότι με βάση τις τελευταίες εκτιμήσεις της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, περισσότεροι από 5.000.000 πολίτες ελληνικής καταγωγής ζουν εκτός των Ελλάδος, διασπαρμένοι σε 140 χώρες της υφηλίου. Αν αναλογισθούμε επίσης ότι οι νέοι που έφυγαν κατά την περίοδο της κρίσης και εργάζονται σήμερα στο εξωτερικό είναι περίπου 400.000, και ότι κάθε χρόνο 10.000 περίπου νέοι πηγαίνουν για σπουδές σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού, τότε γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι εσωστρεφής, περιχαρακωμένη και χωρίς λειτουργική σύνδεση με όλο αυτό το δυναμικό στοιχείο του Ελληνισμού, σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.
Ο “κοσμοπολιτικός πατριωτισμός” συνεπώς, βασίζεται στην αναγκαιότητα για διεύρυνση της εξωστρέφειας της χώρας, της ανταγωνιστικότητάς της και της ενεργητικής παρουσίας της στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, με όρους ισοτιμίας, αλλά και ανταγωνιστικά στο παγκοσμιοποιημένο διεθνές περιβάλλον, διατηρώντας ταυτόχρονα την λειτουργική σύνδεση με όλο το Ελληνικό δυναμικό στοιχείο εκτός της χώρας.
Παράλληλα όμως θα πρέπει να διαφυλάξει τον σκληρό πυρήνα εθνικής κυριαρχίας, που πρέπει να προστατεύει τη πατρίδα μας, τους πολίτες της, την Δημοκρατία, τα Συνταγματικά δικαιώματα, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις θεμελιώδεις πολιτιστικές και πνευματικές αξίες που κληρονομήσαμε, και τον πολιτισμό μας.

Συνέντευξη του κ. Στέλιου Φενέκου για την κρίση στα Ίμια, στους “ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΥΣ” στο ΣΚΑΪ tv

Ο πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών” κ. Στέλιος Φενέκος για την κρίση στα Ίμια, στους Αταίριαστους

 

 

ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΤΑΚΡΗΜΝΙΣΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΟΧΥΡΑ

κοινα

 

Όπως αποδείχθηκε οι συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο ήταν στη συντριπτική πλειοψηφία απλοί Έλληνες πολίτες, χωρίς κομματικές ταυτότητες, οι οποίοι διαδήλωσαν για αυτό που πιστεύουν σωστό, δεν ξεχνούν τους αγώνες για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και τους χιλιάδες Έλληνες που έδωσαν την ζωή τους σ’ αυτούς, και αρνούνται να δεχθούν την γελοία παραχάραξη της ιστορίας.

Η κυβέρνηση έκανε το μεγάλο λάθος να μην το αντιληφθεί αυτό, και να τους χαρακτηρίσει τελείως αντιδημοκρατικά ως φασίστες και γραφικούς, απείλησε, μηχανεύθηκε και έβαλε σε εφαρμογή κάθε μέσο που είχε, για να αποτρέψει τους πολίτες από το να εκφράσουν δημοκρατικά την άποψή τους.
Δεν θέλησε με την διχαστική της πολιτική να αξιοποιήσει τη δυναμική των συλλαλητηρίων, για ένα σκοπό που ενώνει τους Έλληνες, ως διαπραγματευτικό όπλο για να πιέσει τους διεθνείς παράγοντες, και κυρίως τον κ. Νίμιτς, να αλλάξουν την οιαδήποτε ετεροβαρή στάση τους υπέρ των Σκοπιανών.

Και ακόμη και εάν τελικά κατέληγε σε έναν αξιοπρεπή συμβιβασμό, θα ήταν πολύ πιο έντιμο από την πλευρά της και θα μπορούσε τότε να σταθεί μπροστά στον Ελληνικό λαό και να εξηγήσει με ειλικρίνεια γιατί κατέληξε σε αυτόν τον συμβιβασμό.

Τώρα ψάχνει τρόπο να μειώσει το πολιτικό κόστος και να ξεγελάσει, κάνοντας την συνηθισμένη πλέον κυβίστηση.

Το ίδιο φυσικά κάνει και η αντιπολίτευση, που δεν εξέφρασε από την αρχή ξεκάθαρη θέση, και τώρα προσπαθεί να εκμεταλλευθεί πολιτικά την δυναμική του συλλαλητηρίου.

Έχουν όλοι τους οχυρωθεί στα κομματικά τους κάστρα και αναχώματα, και δεν αντιλαμβάνονται ότι ο Ελληνικός λαός σήμερα ελάχιστα ενδιαφέρεται για τις ιδεοληψίες τους και τα διχαστικά τους διλήμματα.

Αυτό το διαπίστωνε κάποιος εύκολα σήμερα στο συλλαλητήριο. Όταν άκουγες όλους αυτούς που επιπόλαια χαρακτηρίσθηκαν ως φασίστες, ακροδεξιοί και εθνικιστές, να τραγουδούν τα ίδια τραγούδια που τραγούδαγε ο κόσμος την εποχή της μεταπολίτευσης.

Κύριοι της κυβέρνησης μόλις αυτοπυροβοληθήκατε και αυτοτραυματισθήκατε σοβαρά.

Όσο για εσάς της αντιπολίτευσης, καταλήξατε να αιωρείστε επικίνδυνα στο κενό που δημιουργήθηκε ανάμεσα στις δύο βάρκες που πατούσατε.