ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗN ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

κοινα

Με μια διήμερη περιοδεία στις 4 και 5 Απριλίου στην Πελοπόννησο, ξεκινά η προεκλογική εκστρατεία των στελεχών της «κοινωνίας αξιών» που εκτίθενται στο ψηφοδέλτιο του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, εν όψει των ευρωεκλογών του Μαΐου.
Στην περιοδεία μετέχουν ο πρόεδρος του κόμματος Στέλιος Φενέκος και η Θεοδώρα Φιλάνδρα, οι δύο από τους τρεις συνολικά υποψήφιους ευρωβουλευτές με το ψηφοδέλτιο του ΠΟΤΑΜΙΟΥ καθώς και η υπεύθυνη του πολιτικού γραφείου της «κοινωνίας αξιών» Νικολέττα Διαμαντάκου.
Θέλοντας να δώσουμε συμβολικό χαρακτήρα στην έναρξη της προεκλογικής περιόδου θα ξεκινήσουμε από το Λεβίδι με επίσκεψη στο μουσείο «Αλέξανδρος Παπαναστασίου» διότι ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου ήταν ο μέντορας του κοινωνικού φιλελευθερισμού στη χώρα μας που εκπροσωπεί σήμερα η «κοινωνία αξιών».
Θα ακολουθήσουν η Τρίπολη και η Μεγαλόπολη και η πρώτη περιοδεία θα ολοκληρωθεί στην Καλαμάτα.
Ο πρόεδρος και τα στελέχη της «κοινωνίας αξιών» θα συναντηθούν με μέλη του κόμματος και φίλους καθώς και με παράγοντες των τοπικών κοινωνιών.
Ειδικότερα, την Παρασκευή 5 Απριλίου και ώρα 17.00, στην αίθουσα του ξενοδοχείου ΕΛΙΤ στην Καλαμάτα, όσοι επιθυμούν μπορούν να παρακολουθήσουν σε ανοικτή εκδήλωση, τις προγραμματικές δηλώσεις του Σταύρου Θεοδωράκη και του Στέλιου Φενέκου για τις ευρωεκλογές, να υποβάλουν ερωτήσεις και να συνομιλήσουν μαζί τους.

Capture

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΤΡΙΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ: “ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΠΡΟΘΥΜΩΝ”

κοινα

“ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ”

Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτρέπει στα κράτη μέλη που επιθυμούν, να συνεργαστούν περισσότερο σε συγκεκριμένους τομείς.

Στο σενάριο αυτό η ΕΕ-27+1 προχωρεί μεν όπως σήμερα, αλλά όπου ορισμένα κράτη μέλη επιθυμούν να κάνουν μαζί περισσότερα κοινά, τότε αναδύονται μία ή και περισσότερες «συμμαχίες των πρόθυμων», για να συνεργαστούν σε συγκεκριμένους τομείς. Αυτοί μπορεί να καλύπτουν πολιτικές όπως η άμυνα, η εσωτερική ασφάλεια, τα σύνορα, η φορολογία, ο πολιτισμός ή τα κοινωνικά θέματα.

Μια ομάδα κρατών μελών π.χ. αποφασίζει να συνεργαστεί πολύ πιο στενά σε θέματα άμυνας, αξιοποιώντας τις υφιστάμενες νομικές δυνατότητες. Αυτό μπορεί π.χ. να περιλαμβάνει μια ισχυρή κοινή ερευνητική και βιομηχανική βάση, κοινές προμήθειες στην ασφάλεια, ολοκληρωμένες αμυντικές δυνατότητες και ενισχυμένη στρατιωτική ετοιμότητα ακόμη και για κοινές αποστολές στο εξωτερικό.

ΥΠΕΡ ΚΑΙ ΚΑΤΑ

• Η ενότητα της ΕΕ στα 27+1 διατηρείται ενώ παράλληλα είναι δυνατή η περαιτέρω συνεργασία για όσους θέλουν.
• Τα δικαιώματα των πολιτών που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο αρχίζουν να ποικίλουν, ανάλογα με το αν ζουν ή όχι σε μια χώρα που έχει επιλέξει να συμμετέχει σε τέτοιες συμμαχίες και να κάνει περισσότερα. Οι μικρότερες και ασθενέστερες χώρες δορυφοποιούνται.
• Προκύπτουν ερωτήματα σχετικά με την λήψη αποφάσεων (εάν είναι συμβατές με αυτές της ΕΕ), με την διαφάνεια καθώς και τη λογοδοσία των διαφόρων βαθμίδων λήψης αποφάσεων.
• Το χάσμα των προσδοκιών και της ανταπόκρισης της ΕΕ μεγαλώνει με όσους δεν συμμετέχουν στις πρωτοβουλίες αυτές, ενώ αρχίζει να κλείνει γρηγορότερα μεταξύ των χωρών που επιθυμούν και επιλέγουν να κάνουν περισσότερα.
• Η αγορά των χωρών που μπορούν να κάνουν περισσότερα ενισχύεται σημαντικά και κάνουν εμπορικές συμφωνίες.
• Αυτό θα αποδεικνύεται ευκολότερο όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και των αγαθών, (η οποία θα εξακολουθεί να μην είναι ατελώς),
• Θα δημιουργούνται μεγάλες ανισότητες στην αγορά εργασίας και στα ζητήματα κοινωνικής προστασίας. Η θετική ατζέντα δράσης συνεχίζει να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα, βασισμένα στην κοινή αίσθηση του σκοπού.
• Τα δικαιώματα των πολιτών που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο θα συνεχίσουν να τηρούνται. Πλην όμως η αναδιανεμητική λειτουργία της ΕΕ θα αποδυναμώνεται συνεχώς.
• Η ενότητα της ΕΕ των 27+1 συνεχίζει να διατηρείται, αλλά θα δοκιμάζεται κάθε φορά που θα υπάρχουν σοβαρές διαφορές μεταξύ των συμμαχιών των προθύμων και των άλλων.
• Η κοινή εξωτερική πολιτική βελτιώνεται ώστε να υπάρχει μία φωνή εκπροσώπησης και ενισχύεται η κοινή αμυντική συνεργασία, χωρίς ενώ θα έχει αποδυναμωθεί σημαντικά η τάση για δημιουργία κοινού Ευρωπαϊκού αμυντικού χώρου.
• Η στάση της Ρωσίας και ο ανταγωνισμός με Κίνα και ΗΠΑ, σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση λήψης απόφασης της ΕΕ των 27+1, θα ενισχύσουν τις φωνές για την ενίσχυση των πρωτοβουλιών που θα θέλουν να ηγούνται εντός του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος.
• Εξελικτική πρόοδος στην λειτουργική βελτίωση της ζώνης του Ευρώ, εφόσον στο πυρήνα των πρωτοβουλιών θα είναι οι μεγάλες χώρες της ζώνης του ευρώ. Εάν οι μεγάλες χώρες (ή κάποιες από αυτές) δεν είναι στη συμμαχία των προθύμων, θα υπάρξει σημαντική κρίση στο ευρώ.
• Η Συνεργασία στη διαχείριση του μεταναστευτικού και της ασφάλειας των εξωτερικών συνόρων δεν θα βελτιώνεται και θα υπάρχουν καθυστερήσεις λόγω διαφωνιών.
• Η ΕΕ διευρύνει τις συμφωνίες εμπορίου με μεσαίους κυρίως εμπορικούς συνομιλητές όπως η Ιαπωνία, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, χώρες της Λατινικής Αμερικής κλπ.
• Η διαδικασία επικύρωσης τους θα παρουσιάζει συχνές καθυστερήσεις στα κοινοβούλια των Ευρωπαϊκών χωρών λόγω διαφωνιών σε συγκεκριμένα διμερή εμπορικά ζητήματα.
• Καθυστερεί ο εκσυγχρονισμός του Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού που δεν θα αντανακλά απόλυτα μία ατζέντα που να έχει συμφωνηθεί και από τους 27+1.
• Οι φωνές για μια ΕΕ πολλών ταχυτήτων με βάση τον Γερμανο-γαλλικό άξονα παραμένουν ισχυρές και ενισχύονται από τις αδυναμίες της Ευρώπης να διαχειρισθεί τις κρίσεις με ίδιους όρους για όλες τις χώρες της.
• Ο κίνδυνος για ενδεχόμενη αποχώρηση χώρας από την Ευρωζώνη θα εξακολουθεί να υπάρχει.

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ «Τίποτα άλλο, μόνο μία ενιαία αγορά»

κοινα

 

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
(συνεχίζουμε την παράθεση των σεναρίων και των δυνητικών επιπτώσεων ενός εκάστου για την ΕΕ και για τη χώρα μας)

“ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ”
«Τίποτα άλλο, μόνο μία ενιαία αγορά»

Στο σενάριο αυτό η ΕΕ των 27+1 δεν μπορεί να συμφωνήσει για να κάνει περισσότερα σε πολλούς τομείς πολιτικής, οπότε επικεντρώνεται ολοένα και περισσότερο στην εμβάθυνση ορισμένων βασικών πτυχών της ενιαίας αγοράς.

Δεν υπάρχει κοινή απόφαση για να συνεργαστούμε περισσότερο σε τομείς όπως η ο ενιαίος αμυντικός χώρος με κοινά Ευρωπαϊκά σύνορα, η αναδιανεμητική λειτουργία, η κοινωνική πολιτική, η μετανάστευση, η ασφάλεια η άμυνα κλπ.

Η λειτουργία της ενιαίας αγοράς γίνεται ο κύριος λόγος ύπαρξης της ΕΕ των 27+1.
Η περαιτέρω πρόοδος εξαρτάται από την ικανότητα συμφωνίας των σχετικών πολιτικών και οικονομικών προτύπων.

ΥΠΕΡ ΚΑΙ ΚΑΤΑ

Η θετική ατζέντα δράσης συνεχίζει να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα, βασισμένα στην κοινή αίσθηση του σκοπού.

. Αποδεικνύεται ευκολότερο να συμφωνούμε όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και των αγαθών, (η οποία θα εξακολουθεί να μην είναι ατελώς),
• Δημιουργούνται όμως μεγάλες ανισότητες στην αγορά εργασίας.
• Τα δικαιώματα των πολιτών που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο τηρούνται.
• Η ενότητα της ΕΕ των 27+1 διατηρείται, αλλά μπορεί να δοκιμαστεί εκ νέου σε περίπτωση σοβαρών κρίσεων και διαφορών.
• Η κοινή εξωτερική πολιτική βελτιώνεται ώστε να υπάρχει μία φωνή εκπροσώπησης και ενισχύεται η κοινή αμυντική συνεργασία, χωρίς όμως να ενισχύεται σημαντικά η τάση για δημιουργία κοινού Ευρωπαϊκού αμυντικού χώρου και κοινών Ευρωπαϊκών συνόρων.
• Η στάση της Ρωσίας και ο ανταγωνισμός με Κίνα και ΗΠΑ θα ενισχύσουν τις φωνές για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος.
• Εξελικτική πρόοδος στην λειτουργική βελτίωση της ζώνης του Ευρώ.
• Η απλή αγορά ισχυροποιείται, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας, του τεχνολογικού τομέα και του τομέα πληροφορικής.
• Μόνο η συλλογική αποφασιστικότητα για την από κοινού επίλυση των ουσιωδών ζητημάτων θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση του χάσματος μεταξύ των υποσχέσεων και στις προσδοκίες των πολιτών.
• Πλην όμως η λήψη αποφάσεων παραμένει πολύπλοκη, με σημαντικές καθυστερήσεις και δεν ικανοποιεί πάντα τις προσδοκίες των Ευρωπαίων πολιτών
• Η Συνεργασία στη διαχείριση του μεταναστευτικού και της ασφάλειας των εξωτερικών κρατικών συνόρων βελτιώνεται προοδευτικά πλην όμως αργά και με καθυστερήσεις λόγω διαφωνιών.
• Η ΕΕ διευρύνει τις συμφωνίες εμπορίου με μεσαίους κυρίως εμπορικούς συνομιλητές όπως η Ιαπωνία, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, χώρες της Λατινικής Αμερικής κλπ.
• Η διαδικασία επικύρωσης τους θα παρουσιάζει συχνές καθυστερήσεις στα κοινοβούλια των Ευρωπαϊκών χωρών λόγω διαφωνιών σε συγκεκριμένα διμερή εμπορικά ζητήματα.
Οι χώρες συνεχίζουν να προωθούν διμερείς συμφωνίες εμπορικών συναλλαγών.
• Καθυστερεί ο εκσυγχρονισμός του Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού που να αντανακλά μία ατζέντα που να έχει συμφωνηθεί και από τους 27+1.
• Οι φωνές για μια ΕΕ πολλών ταχυτήτων με βάση τον Γερμανο-γαλλικό άξονα παραμένουν ισχυρές και ενισχύονται από τις αδυναμίες της Ευρώπης να διαχειρισθεί τις κρίσεις με ίδιους όρους για όλες τις χώρες της.
• Ο κίνδυνος για ενδεχόμενη αποχώρηση χώρας από την Ευρωζώνη θα εξακολουθεί να υπάρχει.

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΕ «Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει και επικεντρώνεται στην υλοποίηση του θετικού μεταρρυθμιστικού της προγράμματος.»

κοινα

 

Με δεδομένη την συνεργασία της “κοινωνίας αξιών” στις επερχόμενες ευρωεκλογές με το “Ποτάμι”, ξεκινάμε σήμερα μία σειρά άρθρων, με τα οποία παρουσίαζονται οι δυνητικές επιλογές για το μέλλον της ΕΕ, τα υπέρ και τα κατά κάθε επιλογής καθώς και ποια επιλογή μπορεί να ευνοεί περισσότερο τα συμφέροντα της Ελλάδος.

Η πολιτική της “κοινωνίας αξιών” ως κόμμα με Ευρωπαϊκό προσανατολισμό, είναι ξεκάθαρη:

“ΣΚΕΨΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ & ΔΡΑΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”

Η ανάπτυξη της ΕΕ (από το 1952) είναι από τα πιο επιτυχημένα ειρηνικά εγχειρήματα της ιστορίας. Τα ερωτήματα που προκύπτουν όμως σήμερα λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ΕΕ είναι:

• Η δυνητική μετάβαση προς τις Ενωμένες πολιτείες της Ευρώπης θα ενισχύσει αυτήν την προσπάθεια για μία διαρκή ειρήνη και ευημερία;
• Μία ισχυρή ευρωπαϊκή ταυτότητα θα ενισχύσει την ασφάλεια;
• Εξακολουθούμε να προσδοκούμε για ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο, ενιαίο αμυντικό χώρο και κοινά Ευρωπαϊκά σύνορα;
• Είναι δυνατός ο κοινός ευρωπαϊκός προϋπολογισμός;
• Είναι εφικτή μία καλύτερη Δημοκρατία στην ΕΕ των ευρωπαίων πολιτών;

Στη συνέχεια αναλύονται με διαδοχικά άρθρα 5 σενάρια όσον αφορά το ορατό μέλλον της ΕΕ (περιληπτικά όπως και στη Λευκή Βίβλο, χωρίς να εξετάζονται διεξοδικά οι νομικές ή θεσμικές διαδικασίες).

Η βασική προϋπόθεση για όλα τα σενάρια είναι ότι αυτά τα 27+1 (Ηνωμένο Βασίλειο) κράτη-μέλη συνεχίζουν να συνιστούν την ΕΕ.

ΠΡΩΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ :
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει έτσι όπως πάει και επικεντρώνεται στην υλοποίηση του θετικού μεταρρυθμιστικού της προγράμματος.»

Στο σενάριο αυτό η ΕΕ των 27+1 ακολουθεί την πορεία της, εστιάζει στην εφαρμογή και την αναβάθμιση της τρέχουσας ατζέντας μεταρρυθμίσεων μέχρι το 2025. Οι προτεραιότητες επικαιροποιούνται τακτικά, αντιμετωπίζονται τα προβλήματα καθώς προκύπτουν και εκδίδεται νέα νομοθεσία. Η ΕΕ εξακολουθεί να επικεντρώνεται:

• Στην απασχόληση,
• Στην ανάπτυξη και στις επενδύσεις,
• Ενισχύει την ενιαία αγορά
• Στο περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή
• Ενισχύει τις επενδύσεις σε ψηφιακές, μεταφορικές και ενεργειακές υποδομές

ΥΠΕΡ ΚΑΙ ΚΑΤΑ

• Η θετική ατζέντα δράσης συνεχίζει να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα, βασισμένα στην κοινή αίσθηση του σκοπού.
• Τα δικαιώματα των πολιτών που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο τηρούνται.
• Η ενότητα των μελών της διατηρείται, αλλά μπορεί να δοκιμαστεί εκ νέου σε περίπτωση σοβαρών κρίσεων και διαφορών.
• Η κοινή εξωτερική πολιτική βελτιώνεται ώστε να υπάρχει μία φωνή εκπροσώπησης και ενισχύεται η κοινή αμυντική συνεργασία, χωρίς όμως να ενισχύεται σημαντικά η τάση για δημιουργία κοινού Ευρωπαϊκού αμυντικού χώρος.
• Η στάση της Ρωσίας και ο ανταγωνισμός με Κίνα και ΗΠΑ θα ενισχύσουν τις φωνές για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος.
• Εξελικτική πρόοδος στην λειτουργική βελτίωση της ζώνης του Ευρώ.
• Η απλή αγορά ισχυροποιείται συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας, του τεχνολογικού τομέα και του τομέα πληροφορικής. Οι χώρες συνεχίζουν να προωθούν συμφωνίες εμπορικών συναλλαγών.
• Μόνο η συλλογική αποφασιστικότητα για την από κοινού επίλυση των ουσιωδών ζητημάτων θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση του χάσματος μεταξύ των υποσχέσεων και στις προσδοκίες των πολιτών.
• Πλην όμως η λήψη αποφάσεων παραμένει πολύπλοκη, με σημαντικές καθυστερήσεις και δεν ικανοποιεί πάντα τις προσδοκίες των Ευρωπαίων πολιτών
• Η Συνεργασία στη διαχείριση του μεταναστευτικού και της ασφάλειας των εξωτερικών συνόρων βελτιώνεται προοδευτικά πλην όμως αργά και με καθυστερήσεις λόγω διαφωνιών.
• Η ΕΕ διευρύνει τις συμφωνίες εμπορίου με μεσαίους κυρίως εμπορικούς συνομιλητές όπως η Ιαπωνία, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, χώρες της Λατινικής Αμερικής κλπ.
• Η διαδικασία επικύρωσης τους θα παρουσιάζει συχνές καθυστερήσεις στα κοινοβούλια των Ευρωπαϊκών χωρών λόγω διαφωνιών σε συγκεκριμένα διμερή εμπορικά ζητήματα.
• Καθυστερεί ο εκσυγχρονισμός του Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού που να αντανακλά μία ατζέντα η οποία να έχει συμφωνηθεί και από τους 27 (+1).
• Οι φωνές για μια ΕΕ πολλών ταχυτήτων με βάση τον Γερμανο-γαλλικό άξονα παραμένουν ισχυρές και ενισχύονται από τις αδυναμίες της Ευρώπης να διαχειρισθεί τις κρίσεις, με ίδιους όρους για όλες τις χώρες της.
• Ο κίνδυνος για ενδεχόμενη αποχώρηση χώρας από την Ευρωζώνη θα εξακολουθεί να υπάρχει.

ΠΟΙΟΣ ΕΚΛΕΨΕ ΤΟ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟ;

KATHRINE SWITZER ΠΡΩΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΣ ΒΟΣΤΩΝΗ 1967

Ο φεμινισμός που σημειωτέον δεν αποτελεί μία μόνο θεωρία είναι μια από τις έννοιες για τις οποίες έχει χυθεί πολύ μελάνι κυρίως μέσα στον 20ο αιώνα.

Κάνοντας μια σύντομη ιστορική αναδρομή θα δούμε τη συνάντηση της φεμινιστικής θεωρίας με τον Διαφωτισμό και την Γαλλική Επανάσταση (1789) που οδήγησε, το 1791, στην Διακήρυξη των Δικαιωμάτων της Γυναίκας.

Όμως ουσιαστικά το φεμινιστικό κίνημα αρχίζει να οργανώνεται κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα με την διεκδίκηση της ψήφου καθώς και την επίλυση οικιακών και εργασιακών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες.
Έτσι λοιπόν το 1848 γίνεται στη Νέα Υόρκη το πρώτο συνέδριο για τα δικαιώματα των γυναικών.
Ημέρα ορόσημο του φεμινιστικού κινήματος είναι η 8η Μαρτίου 1857 που γίνεται η πρώτη μαζική απεργία στην οποία συμμετέχουν 20.000 εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας για να διεκδικήσουν, παρά την απαγόρευση του συνδικαλισμού, μειωμένο ωράριο εργασίας και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς.
Τέλος το 1888 γίνεται και πάλι στις ΗΠΑ το πρώτο φεμινιστικό συνέδριο.

Οι γυναίκες που πρωτοστάτησαν σε αυτά τα αρχικά φεμινιστικά κινήματα αποκαλούνται συχνά φεμινίστριες του πρώτου κύματος.

Από το 1960 και μετά έχουμε το δεύτερο κύμα του φεμινιστικού κινήματος και παρόλο που αυτό δεν έχει τερματίσει την πορεία του πρόσφατα εμφανίστηκε μια νέα γενιά φεμινιστριών που έχει ξεκινήσει το τρίτο κύμα. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί σχολιαστές υποστηρίζουν πως η σιωπηλή πλειοψηφία των σύγχρονων φεμινιστριών έχει περισσότερα κοινά στοιχεία με τις φεμινίστριες του πρώτου κύματος παρά με αυτές του δεύτερου.
Καλό είναι να επισημάνουμε ακόμα ότι ο φεμινισμός ως κίνημα έχει διασπαστεί σε πολλές επιμέρους κατηγορίες: αμερόληπτος, φιλελεύθερος, ριζοσπαστικός, σοσιαλιστικός, ψυχαναλυτικός, αμαζονικός, φεμινισμός-τρίτου κόσμου, αναρχο-φεμινισμός κ.α

Σήμερα που βρισκόμαστε πια στον 21ο αιώνα είναι ίσως η κατάλληλη χρονική στιγμή να αναρωτηθούμε:

Μήπως όλοι ,άντρες και γυναίκες , έχουμε λανθασμένη εντύπωση σχετικά με το τι είναι και τι πρεσβεύει ο φεμινισμός;

Θεωρείται σωστό να μιλάμε για ισότητα ανδρών και γυναικών ή θα πρέπει να αναφερόμαστε στην αμερόληπτη ισότητα που δεν αφορά το φύλο αλλά ισχύει για όλους τους ανθρώπους;

Είναι άραγε ορθό ο φεμινισμός να τάσσεται υπέρ των γυναικών και σε βάρος των ανδρών λες και πρόκειται για ένα διαγωνισμό στον οποίο κερδισμένες πρέπει να βγούν οι γυναίκες;

Έχει διαπράξει ατοπήματα ο φεμινισμός; Στο ερώτημα αυτό οδηγούμαστε λαμβάνοντας υπόψη ότι το δεύτερο φεμινιστικό κύμα, έφτασε στην ακρότητα να θεωρεί ανεξάρτητες μόνο τις λεσβιακές σχέσεις. Επίσης δεν είναι λίγες οι φορές που οι διαφορετικές πολιτισμικές κουλτούρες συχνά παραγκωνίζονται καθώς οι λευκές μεσοαστές κυριαρχούν στο κίνημα, παραμελώντας όμως την διεκδίκηση των δικαιωμάτων για γυναίκες άλλης καταγωγής (π.χ. στην περίοδο του δεύτερου κύματος, στις Η.Π.Α. δεν υπερασπίστηκαν καθόλου τις έγχρωμες γυναίκες, που ήρθαν αντιμέτωπες με τον φυλετικό ρατσισμό).

Τα ερωτήματα βέβαια αυτά τίθενται σύμφωνα πάντα με την Δυτική κουλτούρα καθώς οποιαδήποτε μορφή ισότητας σε μέρη όπως είναι τα μουσουλμανικά κράτη θεωρείται αδιανόητη.

Καταλήγοντας είναι γεγονός ότι οι γυναίκες ,τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι, ιστορικά βρίσκονται πάντα στο περιθώριο και είναι τα εύκολα θύματα των πολιτικών και θρησκευτικών συστημάτων Όμως δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε ότι το φεμινιστικό κίνημα υπήρξε καταλύτης στη διευθέτηση βασικών ζητημάτων καθώς και στην διεκδίκηση κάποιων δικαιωμάτων.

Στον αντίποδα διαπιστώνεται ότι σε μια εποχή κρίσης τόσο κοινωνικής όσο και οικονομικής, ακριβώς επειδή έχει διασπαστεί, έχει χάσει ένα μεγάλο μέρος της δυναμικής του. Έχει επίσης καταφέρει με την άκαμπτη θέση ορισμένων φεμινιστριών να απομακρύνει από το κίνημα τους άνδρες θεωρώντας τους ως αντιπάλους.

Το τελικό ερώτημα που ανακύπτει είναι εάν μπορεί κανείς να αναζητήσει την αμερόληπτη ισότητα σε συστήματα που παραμένουν ίδια.

Η απάντηση θα οδηγήσει στον τρόπο δράσης…κι αυτό δεν θα αφορά μόνο το φεμινιστικό κίνημα!

(Σημ.Ο τίτλος είναι δανεισμένος από το βιβλίο της Christina Hoff Sommers, “Who stole the feminism”,1995)

Eκδήλωση στο Money Show 2019:Πως εξαφανίζεται ένα νησί-Διεθνείς συγκυρίες και εθνικά θέματα

50279598_2097242913716316_3926053614140784640_n

H Ακαδημία Πολιτικής “Αλέξανδρος Παπαναστασίου” που αποτελεί τον φορέα πολιτικής εκπαίδευσης και έρευνας της «κοινωνίας αξιών» οργανώνει εκδήλωση με θέμα τα εθνικά ζητήματα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη η χώρα. μετά και από τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις, στα πλαίσια της διοργάνωσης του Money Show 2019 .

Εισηγητές:
Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων
Κλεάνθης Κυριακίδης, Διεθνολόγος
Δημήτρης Παληάτσος, Ναύαρχος ε.α
Στέλιος Φενέκος, Πρόεδρος της «κοινωνίας αξιών»

Μετά το πέρας των εισηγήσεων οι ομιλητές θα δεχθούν ερωτήσεις

Είσοδος για το κοινό ελεύθερη

Πληροφορίες/Δηλώσεις συμμετοχής
Νικολέττα Διαμαντάκου
Τηλ.6974345720