Όλα καλά με το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών P-3B;

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Η ”κοινωνία αξιών” έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με το ζήτημα και έχει θέσει ερωτήματα αν αφενός ο χρόνος που επιλέχθηκε για να ληφθεί η απόφαση και αφ΄ ετέρου αν υπήρχε άλλη καλύτερη επιλογή από τον εκσυγχρονισμό των 5 παλαιών αεροσκαφών.

Σχετικό άρθρο εδώ: http://wp.me/p2SV3s-1aY

Την υπόθεση εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών P-3B του Πολεμικού Ναυτικού, της πρώτης προμήθειας εξοπλιστικού προγράμματος επί ημερών Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, φέρνουν ξανά στο προσκήνιο οι βουλευτές του Ποταμιού, Γιώργος Μαυρωτάς και Σπύρος Δανέλλης, με ερώτηση την οποία κατέθεσαν προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κ. Καμμένο και τον Υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Κοντονή.

Ζητούν ενημέρωση για την πορεία υλοποίησης του προγράμματος και εάν όλα βαίνουν καλώς σύμφωνα με το συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα ή αν υπάρχουν καθυστερήσεις, οι οποίες ακυρώνουν τα χρονικά πλεονεκτήματα της αναβάθμισης των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας. Καλούν τον κ. Καμμένο να επιβεβαιώσει, εάν ακόμα ισχύουν οι τότε δεσμεύσεις και λεγόμενά του περί της ακριβούς ημερομηνίας παράδοσης του 1ου αεροσκάφους, καθώς επίσης, πώς εξελίσσεται η καταβολή των δόσεων με το πέρας του 2017. Ειδικότερα, για το οικονομικό σκέλος της περιβόητης σύμβασης, επανέρχονται και σε προηγούμενες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις του Ποταμιού, ρωτώντας εάν ορθά συμφωνήθηκε μια τόσο μεγάλη εμπροσθοβαρής πληρωμή των 2/3 του όλου τιμήματος για την 1η τριετία και τελικά πόσο τα κατάφερε η Κυβέρνηση να επιτύχει έκπτωση τουλάχιστον 20-30%, όπως άλλωστε υποσχόταν ο κ. Καμμένος.

Οι βουλευτές του Ποταμιού απευθύνονται και προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, από τον οποίο ζητούν να επαληθεύσει ή όχι τις πληροφορίες, ότι υπάρχει εν εξελίξει έρευνα από την Εισαγγελία Εγκλημάτων Διαφθοράς για τη σύμβαση αναβάθμισης των πέντε (5) αεροπλάνων P-3B, καθώς και πληροφορίες για την πορεία και τις διαδικασίες και τους συμμετέχοντες στην υποστήριξη της εν λόγω έρευνας.

Το Ποτάμι δηλώνει, ότι εξαρχής είχε θέσει και συνεχίζει να θέτει την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προ των ευθυνών της για τη σκοπιμότητα της απόφασης, τους όρους της σύμβασης, τον τρόπο αποπληρωμής και για την επαρκώς εξαντλητική-εμπεριστατωμένη διερεύνηση και άλλων εναλλακτικών επιλογών, με σκοπό τη ζητούμενη έγκαιρη και εύρωστη κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών του Πολεμικού Ναυτικού.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

http://topotami.gr/ola-kala-me-to-programma-eksigchronismou-ton-aeroskafon-p-3b/

ΠΡΟΟΙΩΝΙΖΟΜΕΝΗ ΑΛΩΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ Η΄ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ κ. ΘΑΝΟΥ ΓΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥΣ;

734384_146407675521048_1780842659_n

Όταν μερικές μέρες πριν ακούγαμε έκπληκτοι τον πρωθυπουργό της χώρας να δηλώνει ότι “…θα ξεπεράσει τους θεσμούς και τα θεσμικά εμπόδια…” που δεν του επιτρέπουν να κάνει αυτό που θέλει, ναι μεν ήταν αποκαλυπτικό του πως σκέπτεται για τους θεσμούς, δεν πήγε όμως ο νους μας παραπέρα, ότι δηλαδή θα προετοιμαζόταν για κάτι τέτοιο.

Η ανάληψη καθηκόντων προϊσταμένης του νομικού γραφείου της Γενικής Γραμματείας Πρωθυπουργού από την κ. Θάνου, μας δημιουργεί μεγάλα ερωτηματικά:

1. Υποβαθμίζει τον θεσμό του Αρείου Πάγου με τον άκομψο τρόπο που επέλεξε και οπωσδήποτε τον εαυτό της, αφού διετέλεσε υπηρεσιακή πρωθυπουργός, πρόεδρος του Αρείου Πάγου (και σύμφωνα με το Σύνταγμα θα μπορούσε να είναι και δυνητική πρόεδρος της Δημοκρατίας).

2. Μήπως τελικά ο πρωθυπουργός κάνει πράξη όσα έλεγε και επιχειρεί μία εκ των έσω θεσμική παρεκτροπή, έχοντας ως σύμβουλο κάποιον που γνωρίζει πολύ καλά τις αδυναμίες των θεσμών για να τον συμβουλεύει κάθε φορά πως θα τους εκμεταλλεύεται εργαλειακά, προκειμένου να ξεπεράσει τα “θεσμικά εμπόδια” όπως μας υποσχέθηκε;

Εξαιρετικά επικίνδυνη προοπτική που ταιριάζει και με την μαρκιστική αντίληψη, ότι οι θεσμοί αποτελούν το προπύργιο της “αστικής Δημοκρατίας”, της “τυπικής Δημοκρατίας”, είναι ένα εμπόδιο και πρέπει να καταλυθούν. Και αυτό θα γίνει με τα ίδια τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι αστοί, δηλαδή τους ίδιους τους θεσμούς τους.

Θυμηθείτε την Κωνσταντοπούλου και το πώς αξιοποιούσε τους θεσμούς προς όφελός της για να κωλυσιεργεί και να επιβάλλει την βούλησή της εις βάρος του θεσμικού ρόλου του Προέδρου της Βουλής. Μάλιστα όταν ανέλαβε Πρόεδρος της Βουλής (και αφελώς την ψήφισαν 270 βουλευτές) είχε πει:

“Ο κ. Τσίπρας έλεγε ότι θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα, το πίστευα και εξακολουθώ να το πιστεύω” .
(Ποιούς άραγε θα τάραζε στην νομιμότητα; Ποίοι ήταν οι αντίπαλοι; Οι ιδεολογικοί αντίπαλοι; Δεν είναι ισότιμοι πολίτες αυτής της χώρας οι ιδεολογικοί αντίπαλοι τους οποίους θα ταράξει στην νομιμότητα;)

Ας αναρωτηθούμε μήπως τελικά βρισκόμαστε μπροστά από μία πολύ επικίνδυνη και αντιδημοκρατική εργαλειακή χρήση των θεσμών προς όφελος του “κόμματος”;

Είναι γεγονός ότι ο φιλελευθερισμός των δημοκρατικών θεσμών της σύγχρονης αστικής Δημοκρατίας την καθιστά ευάλωτη σε επιθέσεις εκ των έσω στις αδυναμίες της.

Ως “κοινωνία αξιών” υποστηρίζουμε ότι η εξέλιξη των Δημοκρατικών θεσμών δεν περνάει μέσα από την άρνηση της «τυπικής» Δημοκρατίας, αλλά μέσα από την βελτίωση των αδυναμιών και την φιλελεύθερη ανάπτυξή της.

Και ελπίζουμε κάτι τέτοιο να έχει στον νου του ο πρωθυπουργός και να αξιοποιήσει την κ Θάνου για το κύρος και την επιστημονική της επάρκεια, προς βελτίωση και ενίσχυση των Δημοκρατικών θεσμών και όχι για άρνηση ή κατάλυσή τους.

ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ

cropped-koinonia-axion-logo2.jpg

Το τελευταίο δεκαήμερο αποκαλύφθηκαν πολλά από τα αμαρτήματα και οι προσπάθειες συγκάλυψης τους από το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα .

1. Ο κατηγορούμενος για κατάχρηση, απιστία και διαφθορά πρώην υπουργός Παπαντωνίου, τη γλύτωσε από τις βαριές κατηγορίες με την κάλυψη της Βουλής, με το Ποτάμι μόνο να στέκεται στο ύψος του και να παίρνει ξεκάθαρη θέση.

2. Η Βουλή με μεγάλη πλειοψηφία αποφάσισε να κάνει αντιπρόεδρο τον έτερο Καμμένο, τον ρατσιστή και εθνικοσοσιαλιστή ψεκασμένο, με 182 μάλιστα ψήφους!!!.

3. Ο υπουργός κ. Καμμένος, ο παλληκαράς, ο τραμπούκος των γηπέδων που χυδαιολογεί σε αγώνες νεανίδων, αυτός με τις στολές που πιάνει καρχαρίες σε δίχτυα και φωτογραφίζεται για το κατόρθωμα του, καταδύεται, πετάει ελικόπτερα και συναγελάζεται με ισοβίτες, δεν τόλμησε να παρουσιασθεί στην Επιτροπή Θεσμών και διαφάνειας για να απαντήσει στις ερωτήσεις και κρύφτηκε πίσω από την πρόεδρο κ. Χριστοδουλοπούλου η οποία με προσχήματα προσπαθεί να κολλήσει την διαδικασία.

4. Ο κ. Τσίπρας δήλωσε σε δημόσιο διάλογο στην Βουλή, ότι δεν θεωρεί τις βόμβες μολότωφ πρόβλημα, αρκεί να είσαι από την πλευρά αυτού που τις ρίχνει.

5. Ο Τσοχατζόπουλος, ναι ο καταχραστής, ο διεφθαρμένος, αυτός που βγήκε από την φυλακή για σοβαρούς λόγους υγείας, επανέρχεται στο προσκήνιο και του δίνεται βήμα σε κανάλι εθνικής εμβέλειας για να κάνει “βαρυσήμαντες” πολιτικές δηλώσεις σε τηλεοπτική συνέντευξη.

6. Ο κορεάτης σύμβουλος της κυβέρνησης (με τον μισθό του ενός εκατομμυρίου ευρώ), διαπραγματεύεται (αντί για τον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους Υπουργούς) με πρωθυπουργούς άλλων χωρών και με τους θεσμούς, για το μέλλον το δικό μας και της χώρας μας.

7. Ο πρώην υπουργός οικονομικών και μέγας διαπραγματευτής Βαρουφάκης περιφέρεται εντός και εκτός της χώρας και αποκαλύπτει τα παράνομα σχέδια που απεργάζονταν με τον πρωθυπουργό και τα ψέματα που μας είπαν για τις διαπραγματεύσεις και δεν ανοίγει μύτη. Τα γεγονότα αυτά σε οιαδήποτε Δημοκρατική χώρα πέραν της εισαγγελικής έρευνας θα προκαλούσαν σοβαρότατη πολιτική κρίση!

8. Ο πρωθυπουργός δηλώνει δημόσια ότι θα ξεπεράσει τους θεσμούς και τα θεσμικά εμπόδια που δεν του επιτρέπουν να κάνει αυτό που θέλει!!!

9. Οι φυλακισμένοι τρομοκράτες συνδιαλέγονται με στελέχη της Κυβέρνησης και με υπουργούς, απαιτώντας να υλοποιηθούν οι χαριστικές διατάξεις αποφυλάκισής τους με νομικές ρυθμίσεις όπως τους είχαν υποσχεθεί!!! Τα στοιχεία αυτά κατατέθηκαν επίσημα στον εισαγγελέα από τον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Πανούση. Η υπόθεση αυτή παραμένει στα συρτάρια σχεδόν επί δύο χρόνια!!!

10. Με την απεργία των συμβασιούχων στην καθαριότητα αποκαλύφθηκαν οι παράνομες ενέργειες των κυβερνήσεων και της σημερινής, για εκτεταμένες πελατειακές προσλήψεις στο δημόσιο.

Το τραγικό είναι ότι αυτοί που ενέχονται για όλα αυτά καθημερινά κόπτωνται για την ακεραιότητά τους, για το ήθος τους, για την χρηστή διαχείριση τους, για το ενδιαφέρον τους για τον πολίτη, για την εφαρμογή των νόμων, για τις αρχές και τις αξίες τους !!!

Και το ακόμη τραγικότερο είναι ότι πολλοί εξακολουθούν να τους εμπιστεύονται και να τους εξουσιοδοτούν να τους αντιπροσωπεύσουν με την ψήφο τους!!!

ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΣΤΗΝ ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΑΜΜΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΠΑΓΙΔΑΣ

734384_146407675521048_1780842659_n

Η παγίδα στήθηκε αριστοτεχνικά!

Αφέθηκε η Ελληνοκυπριακή πλευρά να καλλιεργήσει ελπίδες ότι θα υπάρξει συμβιβασμός από την Τουρκική πλευρά, και συνέχισε χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες, χωρίς αντιστάσεις, χωρίς γνώση επί των τεχνικών θεμάτων της διαπραγμάτευσης και χωρίς συναίνεση από τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα της Κύπρου.
Άνοιξαν τα χαρτιά τους από την αρχή και τα έδωσαν όλα, χωρίς να αξιολογήσουν ποιος είναι απέναντί του, τις διεθνείς ισορροπίες και τα συμφέροντα, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες τους.

Και που κατέληξε το κάκιστα σχεδιασμένο και προετοιμασμένο εγχείρημά τους;

Η Τουρκία όχι μόνο δεν υποχωρεί στα θέματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, αλλά ξεκάθαρα δήλωσε ότι:

– Θα παρεμβαίνει στρατιωτικά όταν το κρίνει αναγκαίο,
– Απαιτεί περισσότερες παραχωρήσεις στο θέμα της εκ περιτροπής προεδρίας.
– Συνδέει την επίλυση με παραχωρήσεις στο ζήτημα των τεσσάρων ελευθεριών,
– Θέλει διεύρυνηση των υποχωρήσεων (που είναι ήδη υπερβολικές) επί της συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και στο περιουσιακό.
– Και απαιτεί να δεχθεί ο κ. Αναστασιάδης πολυεθνική δύναμη με συμμετοχή Τούρκων αστυνομικών.

Στον αντίποδα δεν ζητήσαμε σχεδόν τίποτε, κάναμε τεράστιες υποχωρήσεις σε όλα τα ζητήματα πριν ακόμη ξεκινήσει επίσημα η διαπραγμάτευση και συνεχίζουμε να υποχωρούμε, εξισώσαμε τον στρατό κατοχής με το καθεστώς εγγυήσεων και μας πιέζουν για ακόμη περισσότερες παραχωρήσεις.

Η Διάσκεψη της Γενεύης είχε ως κύριο σκοπό να συζητηθούν τα θέματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων και εμείς πέσαμε στην παγίδα, σε μία κινούμενη άμμο που μας ρουφάει συνεχώς, και δεχθήκαμε να συζητηθούν όλα μαζί και να μπουν άλλα θέματα στο τραπέζι!!!.

Ακόμη χειρότερα όμως και όπως δημοσιεύθηκε ευρέως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ζήτησε από τα κόμματα του κοινοβουλίου την εν λευκώ εξουσιοδότηση «για να τα διαπραγματευθεί όλα», ούτως ώστε να μην κατηγορηθεί η ελληνοκυπριακή πλευρά ότι ευθύνεται για το διαφαινόμενο αδιέξοδο.

Σε τι αδιέξοδο έχει οδηγηθεί και πόση απελπισία δείχνει αυτό του το αίτημα!!!

Η “κοινωνία αξιών” είχε εντοπίσει από την αρχή την παγίδα και έχει κάνει προτάσεις και επί του πολιτικού αλλά και του τεχνικού ζητήματος της διαπραγμάτευσης ώστε να μην πέσουμε σ’ αυτήν!!!

Στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί προτείνουμε τα παρακάτω:

1). Να προβάλλετε άμεσα την Τουρκική αδιαλλαξία στα ζητήματα παράνομης κατοχής και εγγυήσεων και φωτίστε την ρήση του Τούρκου ΥΠΕΞ περί στρατιωτικών παρεμβάσεων.
2). Βασισμένοι όχι μόνο σε αυτό αλλά και στην διεύρυνηση των τουρκικών απαιτήσεων, παγώστε την διαπραγμάτευση ΤΩΡΑ!!!
3). Μην δεχθείτε να καταγραφεί επίσημα κάτι στο στάδιο αυτό.
4). Φέρτε το θέμα στα κοινοβούλια και επιδώξτε διευρυμένη συναίνεση για την συνέχεια!!!
5). Μην καλλιεργείτε ψεύτικο κλίμα ελπίδας και αστήρικτες προσδοκίες..

Είναι η μόνη λύση διεξόδου!!!

Και θυμηθείτε, ότι η ελπίδα γίνεται τόσο καλό δόλωμα, ώστε κρύβει ακόμη και το αγκίστρι !!!

​ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΜΕ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΛΟΙΟ

Αναμένουμε επίσημη τοποθέτηση από την κυβέρνηση για το επεισόδιο με το Τουρκικό πλοίο, για το οποίο υπήρχαν σοβαρές πληροφορίες ότι μετέφερε ναρκωτικά και δεν σταμάτησε για έλεγχο παρά τις εντολές του Λιμενικού και τις προειδοποιητικές βολές που ερρίφθησαν.

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ βιάστηκε να καλύψει πλήρως το Τουρκικό πλοίο με τις δηλώσεις του και μάλιστα προσπαθεί να εκμεταλλευθεί το γεγονός για να προβάλει τις Τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο. Επίσης προσπαθεί να προκαταλάβει την εξέλιξη των γεγονότων και την κοινή γνώμη, επιρρίπτοντας ευθύνες στην Ελληνική πλευρά και ζητώντας μας εξηγήσεις.
Ελπίζουμε η κυβέρνηση να τοποθετηθεί όπως αρμόζει σε κυρίαρχο κράτος το οποίο ενασκεί τις νόμιμες εξουσίες του όταν παραβιάζονται οι νόμοι στην επικράτειά του!!!
Όσον αφορά την αδυναμία του σκάφους του Λιμενικού να σταματήσει δυναμικά το Τουρκικό πλοίο, όσοι γνωρίζουν τα επιχειρησιακά προβλήματα για μία τέτοια ενέργεια (σε διεθνή ύδατα που έχουν ελάχιστο εύρος μεταξύ των χωρικών υδάτων που γειτνιάζουν), θα καταλάβουν ότι δεν είχε τέτοια δυνατότητα χωρίς να κινδυνεύσουν πολλές ανθρώπινες ζωές.

Σ Υ Μ Β Α Σ Ι Ο Υ Χ Ο Ι Ο Τ Α – Φ Τ Α Ν Ε Ι Π Ι Α

kathariothta-ergazomenoi_aftodioikisi

 

Άλλη μία φορά οι εργαζόμενοι συμβασιούχοι στο Δημόσιο τομέα κάνουν απεργίες και καταλήψεις αυτή τη φορά στους ΟΤΑ. Μετά τις μία ή δύο ανανεώσεις των συμβάσεών τους και μετά τις υποσχέσεις για μόνιμες προσλήψεις από Δημάρχους και Κυβέρνηση, ήρθαν οι απαγορευτικές δικαστικές αποφάσεις, η αδυναμία πληρωμών τους και η απόλυση μετά την λήξη των συμβάσεών τους. Τα απορρίμματα σταμάτησαν να συλλέγονται , η χωματερή των Λιοσίων και τα αμαξοστάσια των απορριμματοφόρων έχουν καταληφθεί, η Κυβέρνηση δείχνει να πελαγοδρομεί
Άλλη μία φορά οι πολίτες άλλα και οι συμβασιούχοι ΟΤΑ εμπαίζονται φρικτά σαν θεατές παράστασης της Κυβέρνησης. Οι πολίτες, επιχειρηματίες του τουρισμού και της εστίασης, ζημιώνουν εν μέσω τουριστικής περιόδου και οι όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες δεν έχουν υπηρεσίες από τους Δήμους που χρησοπληρώνουν.
Οι δύσκολοι καιροί που ζούμε άλλα και η ανάγκη να γίνουμε ένα νοικοκυρεμένο, σύγχρονο και λειτουργούν κράτος με νόμους και θεσμούς που θα σέβονται όλοι, επιβάλουν όπως το πρόβλημα αντιμετωπιστεί με τη λογική και τη ματιά πάντα στούς συμβασιούχους για να μην χάσουμε επαφή με την πραγματικότητα.
Ας τραβήξουμε λοιπόν μία γραμμή σήμερα και ας δούμε το θέμα πως θα αντιμετωπίζεται στο άμεσο και μακρυνό μέλλον , καθώς και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το παρελθόν και οι εκκρεμότητές του στο θέμα των συμβασιούχων απανταχού του στενού και ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.
Απαραίτητη προυπόθεση πρέπει να είναι, ότι το Σύνταγμα και οι νόμοι οφείλουν να εφαρμόζονται από την κυβέρνηση και τους πολίτες χωρίς εξαιρέσεις.
Μέχρι σήμερα τί γινόταν κατά κανόνα; Οι δήμοι προσλάμβαναν, ρουσφετολογικά ή όχι, προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για να καλύψουν ελλείψεις μόνιμου προσωπικού στην συλλογή απορριμμάτων. Οι εργαζόμενοι αυτοί μετά από σύντομο χρονικό διάστημα ,(1 ή 2 χρόνια ή και μερικούς μήνες ),μετατάσσονταν σε διοικητικές θέσεις αφήνωντας πάλι κενό στη συλλογή απορριμμάτων και η ανάγκη να προσληφθεί άλλος συμβασιούχος είχε ήδη δημιουργηθεί.

αρχείο λήψης
Φαύλος κύκλος με αιτίες και υπευθύνους όπως παρακάτω :
• Μία πρώτη αιτία του κακού είναι η απουσία εγκεκριμμένων και πραγματικών οργανογραμμάτων σε πολλούς αν όχι σε όλους τους ΟΤΑ. Η έλλειψη εγκεκριμμένων οργανογραμμάτων δημιουργεί μία ασάφεια ως προς τις ελείψεις προσωπικού.
• Η ασυδοσία των δημάρχων με τις προσλήψεις στις Δημοτικές Επιχειρήσεις γέμισε συμβασιούχους τους ΟΤΑ
• Η άρνηση των συνδικαλιστών για εφαρμογή Συνδυασμένης Δράσης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, (ΣΔΙΤ).
• Η πίεση ανέργων ή πολιτικών φίλων ή τοπικών παραγόντων πρός Δημάρχους και Βουλευτές για αποκατάσταση στο Δημόσιο.
Τι πρέπει να γίνει όμως μέ τις έως τώρα εκκρεμότητες των συμβασιούχων στους ΟΤΑ; Καλές είναι οι διαπιστώσεις και οι αφορισμοί, αλλά το δέον γεννέσθαι κατά την άποψή ενός ακόμη λογικού και στυγνά φορολογούμενου πολίτη είναι τα ακόλουθα :

1. Πρέπει άμεσα με Κυβερνητική παρέμβαση και βοήθεια να εξοφληθούν όλα τα δεδουλευμένα. Όσα έγιναν μέσα στα πλαίσια των νομίμων συμβάσεων από τον Κρατικό προυπολογισμό. Όσα έγιναν με υποσχέσεις των Δημάρχων ή του υπουργού Εσωτερικών να εξοφληθούν από τα έσοδα των συγκεκριμένων Δήμων με αντίστοιχη μείωση των άλλων εξόδων τους.
2. Να συνεχίσουν να εργάζονται μόνο οι καλύπτοντες άμεσες ανάγκες σε συγκεκριμένες θέσεις και Δήμους βάσει υπαρχόντων οργανογραμμάτων. Όπου δεν υπάρχουν να δρομολογηθούν προσλήψεις βάσει ΑΣΕΠ, αφήνοντας πίσω άλλες δαπάνες χαμηλότερης προτεραιότητος.
3. Χρησιμοποίηση ιδιωτικών εταιρειών για την συλλογή απορριμμάτων.
4. Ενθάρυνση των πρώην συμβασιούχων για δημιουργία ΚΟΙΝΣΕΠ με σκοπό την προτίμησή τους στην ανάθεση συλλογής απορριμμάτων από τους ΟΤΑ.
5. Λεπτομερής εξέταση και επιστροφή στα αρχικά καθήκοντα των ήδη προσληφθέντων στην καθαριότητα που έχουν μεταταγεί σε άλλες θέσεις είτε κατά παράβαση του χρονικού ορίου της οκταετίας, είτε μη έχοντες τα αναγκαία προσόντα για την νέα τους θέση.

Τι πρέπει να γίνει από σήμερα και στο μέλλον στις περιπτώσεις όλων των συμβασιούχων του Δημόσιου τομέα, στενού ή ευρύτερου συμπυκνώνεται στις λέξεις , ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ, ΙΣΟΝΟΜΙΑ, ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΛΕΓΧΟΣ, ΤΙΜΩΡΙΑ, συγκεκριμένα πρέπει στην σημερινή Ελληνική πραγματικότητα να προταθούν και να εφαρμοστούν τα αυτονόητα όπως :

1. Πρέπει να εφαρμοστούν το Σύνταγμα και οι νόμοι του Ελληνικού Κράτους χωρίς αστερίσκους , υποσημειώσεις και πολιτικές φαύλες υποσχέσεις που τους ακυρώνουν. Να εφαρμόζονται όλες οι δικαστικές αποφάσεις άμεσα και χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες.
2. Όλες οι προσλήψεις στο Δημόσιο να καλύπτουν πραγματικές ανάγκες οργανογραμμάτων εγκεκριμένων από το αρμόδιο υπουργείο, να γίνονται μόνο μέσω ΑΣΕΠ και να υλοποιούνται άμεσα.
3. Να εξετάζονται οι προσλήψεις και οι μετατάξεις για την ορθότητά τους, ( προσόντα, πτυχία, μόρια, αναγκαιότητα).
4. Να τιμωρούνται με συνοπτικές διαδικασίες απόλυσης οι υπεύθυνοι υπηρεσιακοί παράγοντες αλλά και οι ευνοημένοι υπάλληλοι που παρέβησαν τα ανωτέρω.
Αν πεί κάποιος στους σημερινούς συμβασιούχους τι πρέπει να γίνει ,θα ακούσει απαντήσεις νοοτροπίας, ας εφαρμοστεί από σήμερα και στο μέλλον, ας μην μας ανανέωναν τις συμβάσεις, ας μην μας υποσχόταν ο Σκουρλέτης ότι θα μονιμοποιηθούμε. Απαντήσεις που δείχνουν το γνωστό «ας πεθάνει η κατσίκα του γείτονα»
Απλές, λογικές και δίκαιες προτάσεις που δεν είναι ίσως αρεστές στα αυτιά των συμβασιούχων στούς ΟΤΑ, αλλά σίγουρα είναι στα αυτιά των δημοτών που πληρώνουν, στούς νέους που αποδημούν χωρίς αξιοκρατία, σε σημερινούς σύγχρονους Πολιτικούς που δεν είναι δέσμιοι της καρέκλας και του πελατειακού Κράτους.

Δημήτρης Παληάτσος
”κοινωνία αξιών”

ΟΙ ΒΙΑΙΕΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ & ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ΜΕ ΣΑΦΗΝΕΙΑ

ΣΥΝΟΡΑ-ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ

Συγκεκριμένα στοιχεία αποκαλύπτονται πλέον καθημερινά για τις βίαιες επαναπροωθήσεις προς την Τουρκία πολλών αντικαθεστωτικών, οι οποίοι κατέφυγαν στην χώρα μας αιτούμενοι ασύλου.

Οι βίαιες αυτές και απάνθρωπες πράξεις παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, τους νόμους και τους θεσμούς της χώρας μας και καταπατούν κάθε έννοια ανθρώπινου δικαιώματος.

Δεν φθάνουν οι αόριστες απαντήσεις και οι υπεκφυγές για τις παράνομες αυτές πράξεις, από μία κυβέρνηση η οποία κόπτεται ψευδεπίγραφα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και που αν είναι αλήθεια εξευτελίζουν διεθνώς την χώρα μας.

Θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες σε συγκεκριμένα πρόσωπα και να ερωτηθούν συγκεκριμένοι κυβερνητικοί και δημόσιοι λειτουργοί γι’ αυτές τις παράνομες ενέργειες.
Από την στιγμή που οι καταγγελίες αφορούν επώνυμα άτομα και οικογένειες, που παρουσιάσθηκαν σε αστυνομικά τμήματα στους νομούς της περιοχής των συνόρων, δεν δικαιολογείται ο Υπουργός Δημόσιας τάξης και οι επικεφαλής των αστυνομικών αρχών να ισχυρίζονται ότι δεν γνωρίζουν.

Οι καταγγελίες είναι συγκεκριμένες, οι ερωτήσεις είναι συγκεκριμένες και συγκεκριμένες πρέπει να είναι και οι απαντήσεις:

1. Ποίοι Τούρκοι φυγάδες και πότε συνελήφθησαν να εισέρχονται στην χώρα είτε παρουσιάσθηκαν σε αστυνομικά τμήματα της επικράτειας;
2. Καταγράφηκαν και ενημερώθηκε ιεραρχικά η ηγεσία;
3. Δόθηκε στους φυγάδες αντικαθεστωτικούς η δυνατότητα να αιτηθούν ασύλου, όπως προβλέπεται από τους νόμους του κράτους;
4. Ενημερώθηκε ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης γι’ αυτούς;
5. Και εάν όχι γιατί;
6. Δόθηκε εντολή (γενικευμένη είτε εξατομικευμένη), για βίαιη επαναπροώθησή τους και από ποιόν;
7. Ποίοι (ονομαστικά ) έκαναν την επαναπροώθηση, σε ποιούς, πως και με τι μέσα;
8. Υπήρξε συνεννόηση σε πολιτικό, αστυνομικό είτε στρατιωτικό επίπεδο με την Τουρκική πλευρά για τις επαναπροωθήσεις (γενικευμένα είτε εξατομικευμένα για κάθε φυγάδα);
9. Εάν ναι ποιος τις έκανε και πότε (ονομαστικά);

Αξιολογώντας τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για να γίνουν αυτές οι βίαιες και εν κρυπτώ επαναπροωθήσεις καταλήγω στα παρακάτω συμπεράσματα:

• Οι πράξεις αυτές είναι εγκληματικά επικίνδυνες, γιατί σύμφωνα με τις καταγγελίες έγιναν με βάρκες στον Έβρο.
• Το πρώτο βασικό ερώτημα είναι: “πως έγιναν χωρίς να είναι ενημερωμένη η Τουρκική πλευρά για να μην αντιδράσει σε περίπτωση που εντόπιζε τις βάρκες να διασχίζουν το ποτάμι; ”
Ο κίνδυνος προσβολής τους με πυρά θα ήταν άμεσος.
Συνεπώς δεν μιλάμε για απλή επαναπροώθηση, αλλά για σύλληψη και στην ουσία παράδοση στις Τουρκικές αρχές που τους εδίωκαν.
• Γίνεται ακόμη πιο εγκληματική και απάνθρωπη η πράξη, όταν στις βάρκες υπήρχαν οικογένειες με ανήλικα παιδιά και βρέφη(!!!), νύκτα, χειμώνα με βροχές, άνοιξη όταν το ποτάμι κατεβάζει νερά, κορμούς κλπ. και με κίνδυνο ανατροπής των φουσκωτών.
• Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό ο κίνδυνος στον οποίο εξετέθησαν παράνομα οι επιβαίνοντες ήταν τεράστιος και απαιτούσε συνεννόηση με την Τουρκική πλευρά.
Η όλη ενέργεια ήταν εγκληματική και απάνθρωπη και παραβίασε κάθε έννοια ανθρωπισμού, νόμων και του Διεθνούς Δικαίου.

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι ηγέτης των Ενόπλων Δυνάμεων, Διοικητής στρατιωτικής μονάδας και στελέχη των Ε.Δ. θα δρούσαν με αυτόν τον εγκληματικά παράνομο τρόπο, πόσο μάλλον μόνοι τους και χωρίς εντολές.

Θα πρέπει όμως να ερωτηθεί και η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων με τα αντίστοιχα συγκεκριμένα ερωτήματα!!!

Όσον αφορά την επίσημη απάντηση που έδωσε ο κ. Κοτζιάς ως ΥΠΕΞ, ότι «…το ΥΠΕΞ δεν κάνει επαναπροωθήσεις…», μάλλον αποκαλύπτει την παρανομία που έγινε, παρά αρνείται ότι έγιναν οι παράνομες αυτές επαναπροωθήσεις.
Πέραν τούτου όμως το ότι δεν απαντά με σαφήνεια, αλλά υπεκφεύγει, μπορεί να εκληφθεί ως έλλειμμα ακεραιότητας και ως αδυναμία ανάληψης ευθυνών από ένα εκλεγμένο Δημόσιο λειτουργό, στον οποίο εμπιστευθήκαμε ένα τόσο σημαντικό λειτούργημα.

Η Δικαιοσύνη καλείται για μία ακόμη φορά να λειτουργήσει με ανεξαρτησία και με ακεραιότητα, σε μία Δημοκρατία ισονομίας όπου ο νόμος τους αφορά όλους!!!

Στέλιος Φενέκος πρόεδρος της ”κοινωνίας αξιών”

ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ…ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΜΙΑ ΣΟΥΠΑ ΑΠΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΜΑΣ!!!

fWFxQOv7prROFx9DfaLU

 

Για μια φορά ακόμα η χώρα μας καταγράφει νέα αρνητική πρωτιά που αφορά τη χρήση πλαστικής σακούλας αφού κάθε Έλληνας χρησιμοποιεί 363 πλαστικές σακούλες το χρόνο ενώ ο μέσος όρος για τις άλλες χώρες της Ευρώπης είναι 160 ανά κάτοικο το χρόνο.

Η Ευρώπη έχει εκδώσει οδηγίες οι οποίες προβλέπουν την μείωση της χρήσης τους σε 90 μέχρι το 2019 και σε 40 μέχρι το 2040. Οι περισσότερες χώρες έχουν εναρμονιστεί είτε απαγορεύοντας είτε φορολογώντας και χρεώνοντας την χρήση της.

Η Ελλάδα είναι εκπρόθεσμη ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο.Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως δεν έχει γίνει σχεδόν καμιά ενέργεια εκ μέρους της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της μεγαλύτερου θανάσιμου κινδύνου που απειλεί το θαλάσσιο περιβάλλον .Το ζήτημα δεν φαίνεται επίσης να απασχολεί κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα.

Οι αριθμοί τρομάζουν και δίνουν το μέγεθος του προβλήματος:

5 τρισεκατομμύρια πλαστικά κολυμπούν στον παγκόσμιο ωκεανό ενώ κάθε χρόνο εισέρχονται σ΄αυτόν 8 εκατομμύρια νέοι τόννοι.
Η πλαστική σακούλα χρειάζεται ένα δευτερόλεπτο να παραχθεί, 20 λεπτά κατά μέσο όρο για να χρησιμοποιηθεί και 450 χρόνια για να αποσυντεθεί τελείως.
Κάθε χρόνο πεθαίνουν 700.000- 1.000.000 πουλιά 100.000 θαλάσσια θηλαστικά και αμέτρητα ψάρια εξ αιτίας της κατάποσης πλαστικού.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι το πρόβλημα είναι στη γειτονιά μας δεδομένου ότι όπως έχει παραδεχθεί ο ΟΗΕ αν δεν αντιστραφεί η κατάσταση, η Μεσόγειος που είναι μια κλειστή θάλασσα, θα μετατραπεί σε λίγα χρόνια σε μια “σούπα από πλαστικό ” την οποία μέσω των ψαριών θα την βρούμε στο πιάτο μας.

Οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες δεν μπορούν να καλύψουν ή να υποκαταστήσουν την ανεπαρκή λειτουργία του κράτους

Απαιτείται άμεση παρέμβαση της πολιτείας:

Νομοθετική ρύθμιση.
Λήψη αυστηρών μέτρων.

Απαιτείται επίσης η ενεργοποίηση όλων μας για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος ακολουθώντας απλές οδηγίες:

Χρησιμοποιούμε καθημερινά για τις αγορές μας πάνινη τσάντα ή διχτάκι (τα οποία πλένονται όταν λερωθούν ) Επαναχρησιμοποιούμε τις πλαστικές σακούλες που έχουμε στην κατοχή μας(αν χρησιμοποιήσουμε κάθε σακούλα 10 φορές έχουμε 300 φορές λιγότερη κατανάλωση).

Καταλήγοντας αξίζει να αναφερθούμε στα λόγια του Dr.Mike Barrett που είναι επικεφαλής επιστήμης και πολιτικής της WWF-UK :
‘Ο άνθρωπος αγνοεί πως η παρακμή των υπολοίπων ειδών λειτουργεί εις βάρος του. Η ισορροπία σε όλα τα είδη είναι το βαρόμετρο το οποίο στηρίζει το ανθρώπινο είδος στον κόσμο.”

Τομέας ακτιβισμού “κοινωνίας αξιών”

ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΟΝ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΕΘΥΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ

734384_146407675521048_1780842659_n

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέλει αρετή και τόλμη η ηγεσία και ο κος Θεοδωράκης αποδεικνύει ότι έχει και από τα δύο, αφού χωρίς προσχήματα, ολιγωρίες και υπεκφυγές στέκεται με τόλμη και ειλικρίνεια απέναντι στο πρόβλημα της υγείας του, δείχνοντας με την στάση του ότι αντιμετωπίζει με υπευθυνότητα το Κοινοβούλιο, τα μέλη του Ποταμιού και τους πολίτες που τον εμπιστεύθηκαν.

Αγαπητέ κ. Θεοδωράκη, τα μέλη της “κοινωνίας αξιών” σου ευχόμαστε ολόψυχα να βγεις νικητής και να επιστρέψεις γρήγορα και δυνατότερος στον πολιτικό στίβο!!!

Μία ολοκληρωμένη πρόταση για την οικονομική ανάπτυξη της Αρκαδίας

734384_146407675521048_1780842659_n

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Μία ολοκληρωμένη πρόταση για την οικονομική ανάπτυξη της Αρκαδίας»

Η τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη αποτελούν καθοριστικές συνιστώσες για την συνολική εθνική ανάπτυξη. Οι περιφερειακές και οι τοπικές αρχές πρέπει να υποστηριχθούν για να ενισχυθεί η διαπραγματευτική τους δύναμη στις εθνικές πολιτικές διεργασίες και για να προβάλουν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα, έτσι ώστε να μπορέσουν να αξιοποιηθούν ενεργά οι δυνατότητές τους στις προσπάθειες για εθνική ανάπτυξη.

H «κοινωνία αξιών» συνεχίζει την εξειδίκευση της πρότασης της για την τοπική/περιφερειακή ανάπτυξη στην Αρκαδία αυτήν την φορά, η οποία βασίζεται σε ένα ολοκληρωμένο πρότυπο στρατηγικής για την τοπική & Περιφερειακή ανάπτυξη.
Επιπρόσθετα αυτών θα εξετασθούν και τα παρακάτω πεδία:
– Η ενδυνάμωση των θεσμικών και διαχειριστικών δυνατοτήτων σε τοπικό/περιφερειακό επίπεδο.
– Η επεξεργασία νέων πολιτικών και στρατηγικών που να ευνοούν την καινοτομία και η μεταφορά των καλών πρακτικών σε τοπικό επίπεδο.
– Τα ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά, οι δυνατότητες και οι ανάγκες υποδομών και χρηματοδότησης για την ανάπτυξη των επί μέρους τομέων.
– Η προώθηση υπερεθνικών & διακρατικών δικτύων συνεργασίας.

Η εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017 στις 18:30 έως 20:30 στο Aποστολοπούλειο Πνευματικό κέντρο του Δήμου Τριπόλεως

(Εθνικής Αντιστάσεως και Παπαρηγοπούλου, αιθουσα Ιατρού 2ος όροφος)

Θα μιλήσουν:
Στέλιος Φενέκος, Πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”:
“Ένα νέο πρότυπο τοπικής / περιφερειακής Ανάπτυξης”
Δημήτρης Παληάτσος, Yπεύθυνος τομέα βιομηχανικής ανάπτυξης:
“Ενέργεια & Βιομηχανική ανάπτυξη στην περιοχή”
Κώστας Κούρος, Β’ Αντιπρόεδρος “κοινωνίας αξιών”, τ. τουριστικής ανάπτυξης:
“Τουριστική ανάπτυξη στην Αρκαδία”
– “Αγροτική Ανάπτυξη – Περιβάλλον και Εκμετάλλευση των Φυσικών Πόρων”

Μετά το πέρας των εισηγήσεων θα δοθεί βήμα σε όλους τους εκπροσώπους φορέων και θα επακολουθήσει ανοικτή συζήτηση και δημιουργική ανταλλαγή απόψεων .

ΟΙ ΕΓΓΥΗΤΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΔΕΞΙΟΥ ΔΙΠΟΛΙΣΜΟΥ!

734384_146407675521048_1780842659_n

Καθημερινά είναι πλέον τα παραδείγματα του πλήρους παραλογισμού των αριστερών και δεξιών πολιτικών που έχουν “χάσει την κατακόρυφο” (ναυτικός όρος που προέρχεται από το εκκρεμές που μετράει τον διατοιχισμό του πλοίου).

Παλαντζάρουν άγρια χωρίς να το αντιλαμβάνονται, λόγω της αντίληψής τους ότι “όταν λέει κάτι ο ένας θα πρέπει να λέει το αντίθετο ο άλλος”. Η απόλυτη αδυναμία αυτοπροσδιορισμού.

Λέει ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι αριστεροί, αλλά αυτά που κάνουν κάθε άλλο παρά την αριστερή λογική υπηρετούν.
Ο Μητσοτάκης και οι νεοδημοκράτες, λόγω του ετεροπροσδιορισμού των αντιθέτων, κατηγορούν τον Τσίπρα γι αυτά που κάνει, παρά το γεγονός ότι εντάσσονται στην πολιτική αντίληψη που υπηρετούν, και ως αποτέλεσμα καταφεύγουν σε λαϊκισμό και σε προτάσεις που εντάσσονται στον σοσιαλιστικό χώρο.

Οι υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως το Ελληνικό Παρατηρητήριο για τη τήρηση των συμφωνιών του Ελσίνκι, αρνείται το δικαίωμα της προσωπικής γνώμης και της ελευθερίας του λόγου, κυρίαρχο ανθρώπινο δικαίωμα που εντάσσεται στον χώρο τον οποίο αυτοκλήτως προστατεύει.

Οι αυταρχικοί φασίστες ναζιστές της Χρυσής Αυγής δέρνουν τους πάντες για να προστατεύσουν δήθεν τις αξίες του Ελληνισμού, ενώ οι ίδιοι χαιρετίζουν τα ναζιστικά σύμβολα και λατρεύουν τους Γερμανούς που κατέλαβαν και εγκλημάτησαν επί του Ελληνισμού και της Ελλάδος.

Οι ακραίοι αριστεροί κάθε μέρα διαδηλώνουν για την ελευθερία κάθε τρομοκράτη και καταστροφέα της δημόσιας περιουσίας, αλλά λατρεύουν την κρατική βία και τον φασισμό του Μαδούρο και δεν τους νοιάζουν τα εγκλήματά του κατά των διαδηλωτών.

Τελικά γίνεται ολοφάνερο όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλον τον κόσμο, ότι οι αδέσμευτοι και λογικοί άνθρωποι, που δεν εγκλωβίζονται σε στείρα δογματικά ιδεολογήματα, είναι οι εγγυητές της Δημοκρατίας έναντι του παράλογου αριστερό-δεξιού διπολισμού!

3ο Εξωκοινοβουλευτικό Forum “ H Υγεία, το ασφαλιστικό σύστημα και το συνταξιοδοτικό πρόβλημα”

18699780_1333734023400546_614280053530814984_n

Tο 3ο Εξωκοινοβουλευτικό Forum, γίνεται αυτήν την φορά με ευθύνη διοργάνωσης από την “κοινωνία αξιών” και την “Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου”.

Το θέμα που θα εξετασθεί είναι :
“ H Υγεία, το ασφαλιστικό σύστημα και το συνταξιοδοτικό πρόβλημα”

Έχουμε την τιμή να προσκαλέσουμε όλα τα κόμματα που δεν μετέχουν στο κοινοβούλιο να συμμετάσχουν στις εργασίες του Forum παρουσιάζοντας τις απόψεις και τις θέσεις τους, οι οποίες θα καταγραφούν επίσημα στα πρακτικά και θα υποβληθούν αρμοδίως και θεσμικά στον Πρόεδρο της Βουλής και τους αρμόδιους Υπουργούς από επιτροπή που θα εξουσιοδοτηθεί από τους συμμετέχοντες, για να ληφθούν υπ΄όψη στο νομοθετικό και εκτελεστικό τους έργο.

Το Σύνταγμα αναγνωρίζει ως εκπρόσωπους της Βούλησής του τα κόμματα. Όχι μόνο τα κόμματα του κοινοβουλίου αλλά όλα τα κόμματα που εκπροσωπούν επίσημα πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που αποκλείονται από το κοινοβούλιο και δεν ακούγεται επίσημα η φωνή τους.

Αυτός είναι και ο σκοπός του “Εξωκοινοβουλευτικού Forum»!!!
Να αποκτήσει επίσημη υπόσταση και θεσμικό έργο

Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΕΧΕΙΣ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΑΠΛΩΝΕΙΣ…

18423989_781813771978074_8207471228135615083_n

Η Documenta 14 έχει απλωθεί πια σε όλη την Αθήνα σε επιλεγμένους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους και ενώ το φιλότεχνο κοινό ανέμενε η πόλη να μετραπεί σε ένα μεγάλο καλλιτεχνικό εργαστήρι, η γενική διαπίστωση είναι πώς ίσως δημιουργήθηκαν υπερβολικές προδοκίες.
Καλλιτέχνες, χώροι και δράσεις δημιουργούν ένα θολό τοπίο, ανοίγουν συζητήσεις και προκαλούν αντιδράσεις και ερωτήματα.

Ο Aboubakar Fofana από το Μάλι προσπαθεί να εκφραστεί με το έργο του “ευλογία Αφρικής” χρησιμοποιώντας 54 πρόβατα βαμμένα λουλακί τα οποία βόσκουν κάτω από τις ελιές στον κήπο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου.
Η δράση με τον γενικό τίτλο Campaign (εκστρατεία ψιθύρων) του θεατρικού καλλιτέχνη Pope.L.προβλέπει την τοποθέτηση ηχείων στο χώρο του Α’ Νεκροταφείου από όπου θα ακούγονται ψιθυριστές ιστοριές!!!

Είναι και αυτή η εγκατάσταση που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες στην πλατεία Ομονοίας που θα φιλοξενήσει άλλο ένα εικαστικό δρώμενο αλλά για την ώρα έχει μετατρέψει την πολύπαθη πλατεία σε εργοτάξιο.

Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε τις καταγγελίες των εργαζομένων στη Documenta 14 που αφορούν τις εργασιακές τους συμβάσεις και τις συνθήκες εργασίας.

Όλα αυτά συνθέτουν ένα κράμα δημιουργικής φαντασίας και αγωνιώδους ασημαντότητας με ένα περιτύλιγμα περιθωρίου και ανατροπής .

Τα ερωτήματα που προκύπτουν αρκετά:
Μπορεί η τέχνη να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για να βγει ο καλλιτέχνης από την ασημαντότητα;
Η αδυναμία του καλλιτέχνη να εκφραστεί μπορεί να τον οδηγήσει σε χρήση εναλλακτικών μέσων τα οποία θα προσπαθήσει να περάσει ως έργα τέχνης;
Εχει ο καλλιτέχνης το δικαίωμα να προσπαθεί να επικοινωνήσει με το κοινό επλέγοντας ακόμα και μια απαξιωτική στάση απέναντι στην ίδια την Τέχνη;
Πόσο ορατό είναι πίσω από την Τέχνη το αόρατο χέρι της Αγοράς;

Για τα όρια της Τέχνης δεν θα μιλήσουμε, είναι ένα ζήτημα που πάντα θα ξεσηκώνει συζητήσεις, όμως όταν οι καλλιτέχνες και τα καλλιτεχνικά κινήματα φτάσουν στα δικά τους όρια τότε ίσως κάπου εκεί να παραμονεύει ο κίνδυνος να ξεπέσουν.

Για τον επίλογο θα παραφράσω ένα από τα συνθήματα του Μάη του ΄68 :
H Τέχνη είναι σαν την μαρμελάδα όσο λιγότερη έχεις τόσο πιο πολύ την απλώνεις…

Η “ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ” ΕΧΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ

κοκκινα-δανεια

Μετά από 7 χρόνια κρίσεως όπου ο χρηματοπιστωτικός τομέας συνεχίζει να αιμοδοτείται με συνεχείς αποτυχημένες ανακεφαλαιοποιήσεις που επιβαρύνουν το συνολικό δημόσιο χρέος, οι πολιτικοί και οι τραπεζικοί προβάλουν σαν την επιτομή της αποτελεσματικής διαχείρισης των κόκκινων δανείων τον διευρυμένο διάλογο με όλους τους ενδιαφερόμενος φορείς και ένα ασθενές και ανολοκλήρωτο θεσμικό πλαίσιο.
Ατέλειωτους και αναποτελεσματικούς διαλόγους ενώ τα κόκκινα δάνεια συνεχίζουν να μεγαλώνουν (πάνω από 78 δις οι τελευταίες καταγραφές).
Η επιτομή της ολιγωρίας και της αναποτελεσματικότητας διακυβέρνησης (πολιτικής και τραπεζικής).

Ο διάλογος ο οποίος είναι αναγκαίος, θα πρέπει να προχωρήσει επιτέλους σε ανώτερο επίπεδο, σε επίπεδο συμφωνίας επί συγκεκριμένων λύσεων και ολοκλήρωσης συγκεκριμένου θεσμικού πλαισίου, μέ ορίζοντα μήνα και όχι παραπάνω. Τα περιθώρια έχουν περάσει προ πολλού.

Επίσης όσοι πιστεύουν ότι μπορούν με συνθήματα είτε με μία ρύθμιση, με ένα μέτρο, να δώσουν λύση σε αυτό το κρίσιμο πρόβλημα για την οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου πλανώνται πλάνην οικτρά. Πρέπει να εφαρμοσθεί συνδυαστικό θεσμικό πλαίσιο και προοδευτικά εφαρμοζόμενα μέτρα, με κριτήρια κατάλληλα θεσμοθετημένα, με συγκεκριμένο και αυστηρό τρόπο τήρησης και με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα, με δείκτες αποτελεσματικότητα και αληθινά στοιχεία.

Η “κοινωνία αξιών” συνεπής με την πολιτική της αντίληψη περί αποτελεσματικότητας, προτείνει συγκεκριμένα πράγματα και λύσεις που θα πρέπει να τεθούν άμεσα στο τραπέζι των συζητήσεων.

1. Τουλάχιστον το 40% του πρωτογενούς πλεονάσματος θα πρέπει να επιστρέψει στην αγορά για αποπληρωμή των χρεών του δημοσίου προς τις επιχειρήσεις. Επίσης θα πρέπει να θεσμοθετηθεί ο συμψηφισμός των χρεών των ιδιωτών με το δημόσιο.

2. Να υπάρξει αλλαγή αντίληψης στο πτωχευτικό θεσμικό πλαίσιο από πτωχευτική διαδικασία να μετεξελιχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης, ώστε να δοθεί η ευκαιρία σε πολλές επιχειρήσεις να εξυγιανθούν και να ανακάμψουν.

3. Η έννοια της «Δεύτερη Ευκαιρίας» που η “κοινωνία αξιών” την είχε παρουσιάσει από την πρώτη στιγμή δημιουργίας της (πολύ πριν γίνει καραμέλα στο στόμα κάθε πολιτικάντη που αγνοεί το πραγματικό της νόημα), δεν πρέπει να αναφέρεται μόνο στις επιχειρήσεις αλλά να αφορά ΟΛΟΥΣ και τους μικρομεσαίους, τους επαγγελματίες αλλά και τα φυσικά πρόσωπα.
Και σύμφωνα με την αντίληψη της κοινωνίας αξιών, δεν φτάνει να λες ..”εγώ σε έσωσα πρόσκαιρα, τώρα κολύμπα στο αχανές και ταραγμένο πέλαγος χωρίς σωσίβιο”…, αλλά να δημιουργεί προοπτικές και επί των αποτελεσμάτων.
(Άλλωστε στις τράπεζες έχει δοθεί τρίτη ευκαιρία και πάμε αισίως και για τέταρτη ευκαιρία με τις ανακεφαλαιοποιήσεις)

4. Η έννοια του εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού είναι η άλλη μεγάλη καραμέλα στο στόμα όλων, που την πιπιλίζουν άκριτα χωρίς να καταλαβαίνουν τι πραγματικά σημαίνει και το κυριότερο τι απαιτεί.
Το έχουμε ξαναγράψει, “στρατηγική” είναι να επιδιώκεις σκοπούς με τα μέσα που έχεις ΤΩΡΑ ενώ ο στρατηγικός σχεδιασμός απαιτεί μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα, με μέσα που μπορεί να μην τα έχεις τώρα, αλλά θα πρέπει να σχεδιάσεις πως θα τα αποκτήσεις, για να επιτύχεις τους οριοθετημένους στόχους σου, χρονικά και επί αποτελεσμάτων.

5. Συνεπώς οι πολιτικάντηδες αλλά και οι τραπεζικοί δεν μας λένε πως στρατηγικά θα επιλυθεί αποτελεσματικά το ζήτημα των κόκκινων δανείων, αφού το θεσμικό πλαίσιο είναι ατελές, ο εξωδικαστικός συμβιβασμός πάσχει, το νομοσχέδιο ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί, το υπάρχον πλαίσιο διαμεσολάβησης δεν μπορεί να εφαρμοσθεί αποτελεσματικά αφού είναι ατελές και με πολλά πρακτικά προβλήματα, και ο Τραπεζικός κώδικας για τα κόκκινα δάνεια δεν είναι καν γνωστός στους υπόχρεους, ούτε λειτουργεί εντός του ευρύτερου θεσμικού πλαισίου.

6. Πέραν τούτου ακόμη και αν ολοκληρωθεί η ψήφιση του νόμου για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, και πάλι δεν λύνει το πρόβλημα της εθελούσιας συμμετοχής και τα προβλήματα εγγυήσεων επί της διαδικασίας, αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης.

Επίσης απαιτούνται τα παρακάτω μέσα για να υποστηριχθεί μία εθνική στρατηγική για τα κόκκινα δάνεια.

• Περιουσιολόγιο: με όλα τα περιουσιακά στοιχεία, τις καταθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ομόλογα, μετοχές και κάθε μορφής τίτλους.
Ο σκοπός δεν είναι για να επιβάλλει η κλεπτοκρατική κυβέρνηση νέους φόρους, αλλά για να ελεγχθεί το πόθεν έσχες, η φοροδιαφυγή και για να ελεγχθούν οι στρατηγικοί κακοπληρωτές.
Ταυτόχρονα να αξιοποιηθεί και η πλατφόρμα πληροφοριών του ΟΟΣΑ και των χωρών της ΕΕ.
• Να επιταχυνθεί η δικαστική επίλυση (και στην εξωδικαστική φυσικά να μειωθούν ακόμη οι χρόνοι) με ξεχωριστή δικαστική όδευση για υποθέσεις κόκκινων δανείων.
• Οι τράπεζες να ενισχύσουν τα τμήματα διαχείρισης των κόκκινων δανείων με τους καλύτερους υπαλλήλους τους, αφού χρειάζεται εξειδικευμένη τεχνική γνώση, δημιουργικότητα και τόλμη, για να διευκολυνθεί η οιαδήποτε διαπραγμάτευση και επίλυση.
• Η γραφειοκρατία να μειωθεί σταδιακά και γρήγορα, με συγκεκριμένους μετρήσιμους στόχους και χρονοδιάγραμμα.
• Το “ακαταδίωκτο” των τραπεζικών υπαλλήλων που συζητείται για αυτούς που θα διαχειριστούν την διαπραγμάτευση, κατά την άποψή μας δεν θα βοηθήσει, αντίθετα υπάρχει ο κίνδυνος ανάπτυξης πελατειακού συστήματος και κάλυψης ευθυνών όπως γίνεται και με το “ακαταδίωκτο” των βουλευτών και το “ανεύθυνο” των Υπουργών.

Μόνο τα συγκεκριμένα κριτήρια τα οποία να είναι θεσμικά κατοχυρωμένα στο θεσμικό ολοκληρωμένο πλαίσιο το οποίου να περιλαμβάνει και τον τραπεζικό κώδικα διαχείρισης, μπορεί να είναι το λειτουργικό κα αξιόπιστο εργαλείο για αποφυγή της διαφθοράς και της διαπλοκής.

Σε κάθε περίπτωση ακόμη και αν εφαρμοσθεί, δεν μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ και θα πρέπει να συνοδεύεται και με ένα μηχανισμό ελέγχου και απονομής ευθυνών σε περίπτωση που υπάρχει σκοπούμενη διάκριση, πελατειακή σχέση, διαφθορά και διαπλοκή.
• Όσον αφορά τις Τράπεζες οι οποίες φέρουν ακέραια την ευθύνη για τον μεγαλύτερο όγκο των κόκκινων δανείων, πρέπει με κατάλληλα θεσμοθετημένα κριτήρια να αμβλύνουν τις επιπτώσεις του Τειρεσία, όσον αφορά τους χρόνους και τα κριτήρια διαγραφής, ώστε να μπορούν να βοηθηθούν οι επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες που κάνουν πραγματική προσπάθεια για να επανεκκινήσουν και να σταθούν στα πόδια τους.
• Επίσης θα πρέπει να υπάρξει και ο “Λευκός Τειρεσίας” για όσους είναι συνεπείς προς τις υποχρεώσεις τους, με συγκεκριμένες ελαφρύνσεις είτε σε επιτόκια είτε σε χρόνους αποπληρωμής, γιατί αυτοί είναι που συντηρούν όχι μόνο τις τράπεζες αλλά είναι και οι ατμομηχανές της οικονομίας και πρέπει όχι μόνο να προστατευθούν αλλά και να ενισχυθούν.

Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να προωθηθεί η λύση της δημιουργίας μίας μεγάλης Ευρωπαϊκής “Bad Bank”, την οποία εξετάζει η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή (ΕΒΑ) για να ενισχυθεί η Ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική σταθερότητα, δεδομένου ότι το πρόβλημα των κόκκινων δανείων είναι μεγάλο και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Μια διαφορετική πρόταση για το «Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας» και την σχέση του με το «ΚΥΣΕΑ»

734384_146407675521048_1780842659_n

Με αφορμή τα ζητήματα εθνικής ασφάλειας που αναδύονται στην περιοχή μας, η «κοινωνία αξιών», παραθέτει μία διαφορετική πρόταση για την ανάγκη λειτουργίας «ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ», η οποία διαμορφώνεται στην βάση συγκεκριμένων αρχών:

– Δεν ακυρώνει το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο αλλά το ενισχύει.

– Έχει ως γνώμονα την διατήρηση της κυβερνητικής ευθύνης απόφασης

– Την διατήρηση του απορρήτου και της ταχύτητας αποφάσεων στα ζητήματα κρίσεων που θεσμικά ανήκουν στο ΚΥΣΕΑ,

– Την ανάγκη συμμετοχής στην διαδικασία αποφάσεων όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων στα στρατηγικά ζητήματα εθνικής ασφαλείας

– Την απαίτηση για ποιοτική και επιλεκτική συμμετοχή όσων γνωρίζουν άριστα τα ζητήματα αυτά στην χώρα.

Αλλά ας εξετάσουμε πρώτα ποία ανάγκη εξυπηρετεί η δημιουργία ενός τέτοιου οργάνου και μετά ας προσπαθήσουμε να δούμε την δομή που θα έπρεπε να έχει.

Το μεγάλο πρόβλημα της λειτουργίας του ΚΥΣΕΑ, που είναι το ανώτατο Συλλογικό Κυβερνητικό Όργανο λήψεως αποφάσεων και στα θέματα διαχείρισης κρίσεων, είναι ότι διαχειρίζεται τις κρίσεις και διαμορφώνει στρατηγικές αντιλήψεις για την εθνική ασφάλεια, με πολιτική / κομματική μονομέρεια. Η μονομέρεια αυτή προκύπτει από την σύνθεση του, γιατί στην ουσία αποτελείται από στελέχη του ιδίου κόμματος ή από στελέχη που συντάσσονται με τις πολιτικές αντιλήψεις για την εθνική ασφάλεια του κόμματος αυτού. Επίσης κανένα στέλεχος του οιουδήποτε κυβερνητικού οργάνου, δεν έχει το θεσμικό ανάστημα για να σταθεί απέναντι από την απολυταρχική κυριαρχία της πρωθυπουργικής άποψης.

Συνεπώς οι θέσεις των λοιπών θεσμικών εκπροσώπων της βούλησης του λαού, δεν εκπροσωπούνται άμεσα κατά τον χειρισμό κρίσεων στα σοβαρά ζητήματα εθνικής ασφάλειας, που καλείται να διαχειριστεί το ΚΥΣΕΑ.

Επίσης την εθνική στρατηγική δεν μπορεί να την χαράξει το ΚΥΣΕΑ, αλλά λειτουργεί κυρίως ως όργανο επικοινωνιακού χειρισμού και τακτικών κινήσεων, στην συντριπτική τους πλειοψηφία συγκυριακών, αποσπασματικών, ευκαιριακού χαρακτήρα και προσωπικών αντιλήψεων, για να καλυφθούν οι ανάγκες της στιγμής, κυρίως για εσωτερική κατανάλωση και για άμβλυνση είτε κάλυψη του προβλήματος. Οι αποφάσεις του ελάχιστα εδράζονται σε μία σταθερή και μακρόπνοη στρατηγική, ούτε είναι πάντα συνεπείς με τις σταθερές διαχρονικές εθνικές θέσεις.

Συνεπώς το σημαντικό πρόβλημα είναι ο τρόπος λειτουργίας του ΚΥΣΕΑ, η απαίτηση για μακρόπνοη και συνεκτική εθνική στρατηγική και για συνέπεια των κυβερνητικών χειρισμών στην στρατηγική αυτή.

Θα μπορούσε κάποιος να προτείνει ώστε να διευρυνθεί η σύνθεση του ΚΥΣΕΑ και θεσμική εκπροσώπηση της αντιπολίτευσης. Αυτό όμως δεν πρόκειται να το δεχθεί καμία παλαιοκομματική Ελληνική κυβέρνηση. Επίσης σημαντικό είναι οι συμμετέχοντες να είναι ενήμεροι για τα εθνικά θέματα και να έχουν ικανότητες χειρισμού κρίσεων και βαθιά γνώση των διακρίσεων στρατηγικής-επιχειρησιακής λογικής και τακτικών ενεργειών.

Συνεπώς οιοδήποτε όργανο χειρισμού κρίσεων (ΚΥΣΕΑ ή οτιδήποτε άλλο), θα πρέπει να εκπαιδεύεται συνεχώς σε ρεαλιστικά σενάρια χειρισμού κρίσεων, ώστε να μάθουν και να εθισθούν οι συμμετέχοντες σε όλες τις απαραίτητες έννοιες και τεχνικές χειρισμού κρίσεων και λήψης αποφάσεων.

Γνωρίζοντες την Ελληνική πολιτική πραγματικότητα αναρωτιόμαστε: “ποίοι από τους στη στην μεγάλη πλειοψηφία τους, απαίδευτους και ανεπάγγελτους πολιτικούς, πλην όμως “πολύξερους”, θα δεχόταν να εκπαιδεύεται τακτικά σε τέτοια σενάρια, από γνώστες των θεμάτων και των διαδικασιών αυτών και από επιστημονικές ομάδες;”

Πόσο μάλλον: “ποία παλαιοκομματική κυβέρνηση θα δεχόταν να συν-διαμορφώσει στρατηγική για εθνικά ζητήματα με τους λοιπούς θεσμικούς μη κυβερνητικούς φορείς;” (σε διευρυμένη μορφή ως ΣΕΑ). Δεν θα το ήθελε για πολλούς λόγους, μικρο-επικοινωνιακούς, μικροκομματικούς και μικροπολιτικούς, προσωπικών μωροφιλοδοξιών είτε συμπλεγμάτων αυτοπροβολής των στελεχών της και ιδεοληπτικών στερεοτύπων.

Από την άλλη πλευρά, καμία αντιπολίτευση στην Ελλάδα δεν θα είχε την μεγαλοψυχία και την συγκρότηση να μετέχει σε ένα τέτοιο όργανο άμεσων αποφάσεων διακυβέρνησης (ΚΥΣΕΑ ή μετεξελισσόμενου σε ΣΕΑ), με θετικό και συνεργατικό τρόπο. Θα δημιουργούσε προσκόμματα, θα διέρρεε άκαιρα και καταστροφικά πληροφορίες για ίδιο πολιτικό όφελος και θα ήταν πάντα έτοιμη να κατηγορήσει τη κυβέρνηση για οτιδήποτε, αποποιούμενη των ευθυνών της.

Συνεπώς το σημαντικότερο όλων πρόβλημα, είναι οι εκπρόσωποι του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος και οι μικροκομματικές τους αντιλήψεις. Γι’ αυτό χρειάζεται να υπάρξει ” περισσότερη Δημοκρατία” στα συμβουλευτικά όργανα, και θεσμική δέσμευση των αποφασιστικών οργάνων (ΚΥΣΕΑ ή άλλο) για συνέπεια ως προς τους θεσμούς και συνεχή εκπαίδευσή τους και γνώση στα ζητήματα χειρισμού κρίσεων.

Η διαφορετική λύση ( όσες έχουν ακουστεί μέχρι τώρα αναφέρονται κυρίως σε μία μορφή μετασχηματισμού του ΚΥΣΕΑ σε ΣΕΑ) την οποία προτείνουμε σε άμεσο και πρώτο στάδιο, είναι η θεσμική ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της “Διαρκούς Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων” με την συμμετοχή σε αυτήν στα ζητήματα Εθνικής Ασφάλειας πρώην πρωθυπουργών, πρώην Α/ΓΕΕΘΑ και εξειδικευμένων τεχνοκρατών, ώστε να μπορεί να λειτουργεί ως συμβουλευτικό όργανο του ΚΥΣΕΑ, χωρίς να στερείται το ΚΥΣΕΑ του απαραίτητου απορρήτου επί των αποφάσεων του, της κυβερνητικής ευθύνης αποφάσεων, της δυνατότητας ταχύτητας και ευελιξίας στη διαδικασία χειρισμού κρίσεων και της ταχείας λήψης αποφάσεων.

Καταλήγοντας:

· Η επιτροπή αυτή θα μπορούσε να λειτουργεί στην πλήρη σύνθεσή της με αρμοδιότητες “Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας” (ΣΕΑ).

· Η πρόβλεψή του ΣΕΑ με την μορφή αυτή δεν θα απαιτούσε μεγάλες αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο, γεγονός που πέραν της πρακτικότητας παρουσιάζει και πολλά οφέλη επί της διευρυμένης κοινοβουλευτικής συμφωνίας.

· Θα μπορούσε επίσης να συν-διαμορφώνει (σε συνεργασία με τους λοιπούς θεσμικούς φορείς) και να προτείνει στην κυβέρνηση και την οιαδήποτε στρατηγική για την εθνική ασφάλεια.

· Επιπρόσθετα να μπορεί να λειτουργεί με μία διαρκή, εξελικτική και απόρρητη διαδικασία επανεκτίμησης και θεσμικής ανατροφοδότησης του συστήματος στρατηγικού σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων.

Στέλιος Φενέκος Πρόεδρος της «κοινωνίας αξιών».

Διατυπώνουμε τις απόψεις μας για την κοινωνία των κόκκινων δανείων

734384_146407675521048_1780842659_n

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Διατυπώνουμε τις απόψεις μας για την κοινωνία των κόκκινων δανείων»

Η «κοινωνία αξιών» έχει κληθεί και θα συμμετέχει στο συνέδριο που γίνεται στις 7 και 8 Μαΐου 2017 στο ξενοδοχείο King George στο Σύνταγμα, προκειμένου να συνεισφέρει στον διάλογο που γίνεται για την διαμόρφωση ενός Εθνικού Σχεδίου για τα κόκκινα χρέη.

Ο αντιπρόεδρος του κόμματος Πολυχρόνης Κοκκινίδης θα διατυπώσει τις θέσεις και τις προτάσεις της «κοινωνίας αξιών» συμμετέχοντας σε δύο πάνελ.

Νέοι Επιχειρηματίες, νέα Νοικοκυριά, νέοι Επιστήμονες και νέοι Πολιτικοί στην «Κοινωνία των Κόκκινων Χρεών»

(Κυριακή 7/5, 17:30 -20:30 αίθουσα 2).

Μαζί με τον Θ.Θεοχαρόπουλο (πρόεδρο ΔΗΜΑΡ), Κ. Ζαχαριάδη (διευθυντή ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ), Ν. Κωστόπουλο (Γραμματέα Επιστημονικών Φορέων Ν.Δ), Γ. Μαυρωτά (βουλευτή ΠΟΤΑΜΙ), Α. Κοντογιάννη (αναπληρωτή Συνήγορο του Καταναλωτή), Π. Καμάς (μέλος ΚΕ ΠΑΣΟΚ).

Το συμπέρασμα του Συνεδρίου και η επόμενη ημέρα των Κόκκινων Δανείων

(Δευτέρα 8/5 20:30-22:30 αίθουσα 2)

Μαζί με Γ. Θεοφύλακτο (βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Κοζάνης), Φ. Κότση (μέλος Δ.Σ Αθηνών), Ν. Κωστόπουλο (Γραμματέα Επιστημονικών Φορέων Ν.Δ),
Π. Καμάς (μέλος Κ.Ε ΠΑΣΟΚ), Κ. Κωστάκη (Πρόεδρο Ένωσης Ελλήνων Διαμεσολαβητών), Τ. Καλόφωνο (σύμβουλο ΓΣΕΕ), Μ. Γιάγκα (διευθυντή Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιά)

Έχουμε προτάσεις, γνωρίζουμε την αγορά, μιλάμε με την κοινωνία, συνομιλούμε με τα κοινοβουλευτικά κόμματα .

Αυτοί οι απροστάτευτοι ήρωες τα παιδιά μας και πως να αντιμετωπίσουμε την βία εναντίον τους.

9636060673939483012

 

Πολλές είναι οι φορές που σε συζητήσεις μεταξύ φίλων και γνωστών με θέμα την ανατροφή των παιδιών , χρησιμοποιώ μια φράση του φίλου και συμμαθητή μου Βασίλη Σ. : «τα παιδιά είναι αυτά που μας εκπαιδεύουν και όχι εμείς». Πόσο αλήθεια κρύβουν οι λέξεις του! Για να κατανοήσουμε πόσο βαρύ και επικίνδυνο είναι το καθήκον τους και πόσο δύσκολη δουλειά έχουν αναλάβει αρκεί να αναλογιστούμε τα παρακάτω :

Ο ερχομός ενός παιδιού σε μια οικογένεια – κοινότητα, είτε με την στενή είτε με την ευρεία έννοια, σηματοδοτεί μια τεράστια αλλαγή στην ζωή του ενήλικα (πατέρα, μητέρας, νονού, γείτονα, φίλου, φίλης παππού, γιαγιάς θείου, θείας, ξαδέρφου , ξαδέρφης κλπ). Το νέο μέλος αποζητά χρόνο και δικαιώματα από όλους, διεκδικώντας χώρο στην ζωή και καθημερινότητα όλων και ανάλογα με το πως εμείς θα ανταποκριθούμε σ αυτή του την ανάγκη θα εξελιχθεί και η σχέση μαζί του. Κατά την γνώμη μου αυτό ακριβώς είναι το σημείο όπου κρίνεται η εκπαίδευση μας ως ενηλίκων. Και για να είμαι ξεκάθαρος, οφείλω να ορίσω την έννοια της εκπαίδευσης ενός ενήλικα από ένα παιδί : είναι η διαδικασια κατά την οποία ένα παιδί υπενθυμίζει στον ενήλικα την ανθρωπιά του, τον φέρνει σε επαφή με τα συναισθήματα του, με την ανάγκη για ποιοτικό χρόνο, την απομυθοποίηση της ύλης και την αναγνώριση της αξίας του προσωπικού χρόνου, την ανάδειξη του μοιράσματος, την απλότητα της επικοινωνίας, τον πλούτο που κρύβεται στο παιχνίδι και το χαμόγελο. Με όλα όσα έχουν χαθεί στο μακρύ ταξίδι προς την ενηλικίωση.

Σ αυτή την σχέση παιδιού – ενηλίκου , μπορεί το παιδί να είναι ο εκπαιδευτής και ο ενήλικος ο μαθητής, όμως εναπόκειται στην ωριμότητα του ενηλίκου η επιτυχία αυτής της ιδιόμορφης εκπαίδευσης. Ο «δάσκαλος» θα είναι πάντα εκεί πρόθυμος να «διδάξει» τον μαθητή, να του βάλει δύσκολα, να τεστάρει εκατομμύρια φορές τα όρια της υπομονής του, να ελέγξει την επιμονή του, το πηγαίο ενδιαφέρον του και να επαναλάβει δισεκατομμύρια φορές το μάθημα της αγάπης, την ζωτικότητα της αγκαλιάς και την κατανόηση ότι η σημασία των δώρων που κρύβουν τα συναισθήματα είναι μεγαλύτερη και κατά πολύ σημαντικότερη ακόμη και της ίδιας της επιβίωσης (ιδιαίτερα εκεί που η επιβίωση δεν είναι πλέον πρόβλημα). Ο μαθητής όμως θα είναι εκεί; Θα έχει όλες τις αισθήσεις του σε εγρήγορση ώστε να αρπάξει κάθε δευτερόλεπτο από την γνώση που του προσφέρεται από τον αγνότερο και ειλικρινέστερο δάσκαλο που γνώρισε ποτέ; Θα αρπάξει την δεύτερη ευκαιρία που τόσο απλόχερα του δίνει ο μοναδικός δάσκαλος στον κόσμο που προάγει την εκπαίδευση σε ανεκτίμητο λειτούργημα;

Η πραγματικότητα έχει δείξει ότι δυστυχώς εμείς οι ενήλικοι όχι μόνο έχουμε αποτύχει ως μαθητές αλλά και επειδή δεν αναγνωρίζουμε την αποτυχία μας έχουμε βαλθεί να καταστρέψουμε αυτό το «σχολείο δεύτερης ευκαιρίας», διότι κανείς δεν ξέρει καλύτερα από εμάς, συνεχίζοντας έτσι τον φαύλο των δικών μας γονιών, των δικών τους γονιών, των γονιών τους κ.ο.κ σε αντίστροφη μέτρηση μέχρι του σημείου εκείνου στο οποίο ο Ισαάκ γέννησε (…)

Τα αποτελέσματα τα βιώνουμε καθημερινά. Μια ματιά γύρω μας αρκεί προκειμένου να διαπιστώσουμε το έλλειμμα της ανθρωπιάς και την περίσσεια της αδιαφορίας. Την αποτυχία επικοινωνίας και την πτώχευση των συναισθημάτων, την έκπτωση των αξιών και την επικράτηση της ύλης. Στην αυτοκρατορία της κατανάλωσης δεν υπάρχει χώρος για αγάπη και όποιος επιδιώκει αυτή, είναι καταδικασμένος έως και σε θάνατο.

Πίσω από το πρόσωπο του κάθε Εικοσπεντάκη, Δουρή, και οποιουδήποτε άλλου παιδοκτόνου κρύβεται ένα γιατί το οποίο ποτέ δεν ψάξαμε ουσιαστικά, παρά αρκεστήκαμε και οχυρωθηκαμε πίσω από τα αποτελέσματα κάποιας κατ εντολή ψυχιατρικής έρευνας. Δεν ρωτήσαμε ποτέ τι συνέβη, καθότι δεν ξέραμε να το ρωτήσουμε. Αλλά ακόμη και να ξέραμε , δεν θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε τις απαντήσεις που θα ακούγαμε. Και εκείνοι που θα σπεύσουν να υποτιμήσουν την ερώτηση του τι συνέβη δίνοντας απαντήσεις τύπου « μα το προφανές : πατέρας τέρας σκότωσε το ανυπεράσπιστο αγγελούδι του» είναι εκείνοι που το καλοκαίρι τους αρέσει να κολυμπούν σε ρηχά νερά πορευόμενοι με οδηγό την ανασφάλεια τους. Η απάντηση στο τι συνέβη δεν είναι μία , δεν είναι απλή και ποικίλει ανάλογα με το ποιον θα ρωτήσεις: «συνέβη το αποτέλεσμα της αδιαφορίας», «συνέβη η κοινωνική απομόνωση», «συνέβη η απουσία πηγαίου ενδιαφέροντος στο νηπιαγωγείο – σχολείο», «συνέβη η συντηρητική κοινωνία μας» , συνέβη η μιζέρια της οικονομικής κρίσης», «συνέβη η απουσία κοινωνικού κράτους», «συνέβη η απουσία του γείτονα και της διευρυμένης οικογένειας», «συνέβη η αδιαφορία του γιατρού», «συνέβη η ακαταλληλότητα των γονέων», «συνέβη η μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ πατέρα και κόρης» και τελειωμό δεν έχουν οι απαντήσεις.

Τις απαντήσεις του τι συνέβη, διαδέχεται η επόμενη ερώτηση : πως αυτό που συνέβη μας έχει επηρεάσει; Τι συναισθήματα μας έχει προκαλέσει; Πως είμαστε σε σχέση μ αυτό; Τι σημαίνει για τον καθένα προσωπικά; Τι σημαίνει για κάθε άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενο;. Και αφού κοινοποιήσουμε το αποτέλεσμα της ενδοσκόπησης μας, τότε είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε στη Τρίτη ερώτηση : τι χρειάζεται να γίνει ώστε να υπάρχει σεβασμός και προστασία στην ζωή του παιδιού;

Εδώ θα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα σχετικά με την επιλογή των λέξεων που θα χρησιμοποιήσουμε μετά τις αρχικές δύο, μετά το «τι χρειάζεται». Οι λέξεις που θα επιλέξουμε θα κατευθύνουν σε μεγάλο βαθμό και το αποτέλεσμα της όλης συζήτησης, και είναι σε εξάρτηση με το αποτέλεσμα της συζήτησης που έχει προκαλέσει η πρώτη ερώτηση «τι συνέβη»για αυτό το λόγο θα πρέπει να έχουμε ξεκάθαρο στο μυαλό μας σχετικά με την επόμενη της συζήτησης μέρα. «Τι χρειάζεται για να μεγαλώνουν τα παιδιά με ασφάλεια;» «Τι χρειάζεται για να υποστηριχθούν οι γονείς στο έργο που έχουν αναλάβει;» «Τι χρειάζεται για να βρεθεί ο χώρος που αναζητά το νέο μέλος της οικογένειάς – κοινότητας;» κλπ.

Και αφού απαντήσουμε και στο τι χρειάζεται, φτάνουμε στην τελευταία ερώτηση, την ερώτηση του 1εκ δολαρίων : «τι μπορείς ΕΣΥ να κάνεις για αυτό». Μ επίκεντρο το κάθε άτομο ξεχωριστά, αποζητούμε την ανάληψη πρωτοβουλίας, την υποβολή πρότασης – λύσης και την δέσμευση για υλοποίηση. Η τελευταία αυτή ερώτηση θα κάνει τα συμμετέχοντα στην συζήτηση μέλη, να φύγουν από αυτή έχοντας μια συγκεκριμένη αποστολή με στόχο ένα καλύτερο αύριο. Η ερώτηση δίνει στην προηγούμενη συζήτηση χρηστικότητα και χρησιμότητα.
Η ανθρωπιά και η αξία στην ανθρώπινη ζωή, ο σεβασμός στα παιδιά και στα δικαιώματα τους, δεν θα έρθει ούτε και θα κερδηθεί μόνο από την ύπαρξη τιμωρίας κάθε φορά που κάποιο έγκλημα θα τελείται. Η τιμωρία και το τιμωρητικό σύστημα είναι κατασταλτικό και στηρίζεται στην ευδοκίμηση του φόβου, ενός συναισθήματος ξένου προς την ανθρωπιά , την αγάπη, την αναγνώριση αξιών και σεβασμού. Εμείς οι ενήλικες θα γίνουμε καλοί μαθητές και θα αποφοιτήσουμε από το «σχολείο δεύτερης ευκαιρίας» κάνοντας την απλούστερη κίνηση : να συζητήσουμε ειλικρινά, και να δώσουμε απαντήσεις μέσα από την καρδιά μας στα εξής απλά 4 ερωτήματα : Τι συνέβη; Πως αισθάνεσαι; Τι χρειάζεται; Τι μπορείς ΕΣΥ να κάνεις γι αυτό;

Πολυχρόνης Κοκκινίδης υπεύθυνος του τομέα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αντιπρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”

 

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ “A’ LA CARTE” ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 8 ΦΥΓΑΔΕΣ

734384_146407675521048_1780842659_n

Η απόφαση της Ελληνικής δικαιοσύνης για την μη έκδοση των 8 εκζητουμένων, είναι πολύ σημαντική για την ΕΕ διότι στην ουσία το δικαστικό σύστημα της Ελλάδος ηγήθηκε σε όλη την Ευρώπη με τόλμη και αποφασιστικότητα για την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού κεκτημένου και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Και μάλιστα η απόφαση αυτή καθίσταται περισσότερο σημαντική γιατί η Ελλάδα αν και απειλείται άμεσα από την Τουρκία με επιθετικές ενέργειες ακόμη και με πόλεμο, εν τούτοις δεν ολιγώρησε μπροστά στις απειλές και ανάδειξε εκ νέου τις αρχές του πολιτισμού που ενέπνευσαν όλον το Δυτικό πολιτισμό.

Αυτό που όμως είναι απογοητευτικό είναι η στάση των επισήμων οργάνων της ΕΕ και ιδίως ο τομέας Εξωτερικής Πολιτικής, που καταφανώς ολιγώρησαν να τοποθετηθούν άμεσα είτε έμμεσα σε αυτό το κρίσιμο θέμα των εκζητουμένων φυγάδων από την Τουρκία και αιτουμένων ασύλου σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Απέφυγαν να τοποθετηθούν πριν από τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου, των Ελληνικών δικαστηρίων αλλά και άλλων χωρών, αποφεύγουν να τοποθετηθούν και μετά.

Στην ουσία μας άφησαν μόνους να διαχειριστούμε το κρισιμότατο αυτό ζήτημα. Μία πολιτική “a’ la carte”.

Και ευτυχώς που το Συμβούλιο της Ευρώπης, το οποίο θυμίζω ότι δεν είναι όργανο της ΕΕ αλλά προηγήθηκε αυτής και είναι ανεξάρτητος οργανισμός στον οποίο συμμετέχουν και πολλές χώρες εκτός της ΕΕ (και η Τουρκία), στάθηκε στο ύψος του με το να βάλει την Τουρκία σε καθεστώς επιτήρησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, πέραν των δυσμενών εκθέσεων που έχει κάνει μέχρι σήμερα.

Η ΕΕ αν και είναι απόλυτα λογικό να διατηρεί ανοικτούς διαύλους με τη Τουρκία και να μην θέλει να εγκαταλείψει όλους τους Τούρκους πολίτες που θέλουν να ενταχθούν στις δυτικές ευρωπαϊκές δομές, εν τούτοις οφείλει να διατηρήσει μια πιο συγκεκριμένη και σαφή στάση προς τον απειλητικό και αυταρχικό Ερντογάν και να υποστηρίξει τις χώρες που έχουν να διαχειριστούν όλα αυτά τα προβλήματα των εκζητουμένων με απειλές από την Τουρκία.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) διαθέτει δικό της νομικό σύστημα και δίκαιο. Οι βασικοί κανόνες και αρχές ορίζονται στις ιδρυτικές συνθήκες και η ΕΕ με βάση τις δύο βασικές πηγές του δικαίου της, το πρωτογενές και το παράγωγο δίκαιο, μπορεί να αποφασίζει και να εκδίδει κανονισμούς – οδηγίες και να θεσπίζει νομικές και νομοθετικές πράξεις, τις οποίες τα κράτη μέλη οφείλουν να τηρούν και να εφαρμόζουν. Επιπλέον βέβαια υπάρχουν οι γενικές αρχές που διέπουν το δίκαιο της ΕΕ, η νομολογία που αναπτύσσεται από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το διεθνές δίκαιο.

Παρόλο που τα δικαστικά συστήματα των κρατών μελών διαφέρουν σημαντικά ως προς τις λεπτομέρειές τους, υπάρχει ένα σύνολο κοινών αρχών που ισχύει για όλα, καθώς και για την ίδια την ΕΕ. Μία από αυτές τις κοινές αρχές είναι ότι τα δικαστήρια πρέπει να είναι αμερόληπτα και ανεξάρτητα από την κυβέρνηση και τους νομοθέτες (δηλαδή το θεσμικό όργανο ή τα θεσμικά όργανα που εγκρίνουν τους νόμους). Αυτή η αρχή της ανεξαρτησίας του δικαστικού συστήματος αποτελεί μία από τις αξίες πάνω στις οποίες έχει θεμελιωθεί η ΕΕ.

Και στην συγκεκριμένη περίπτωση οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την τόλμη και την πρωτοπορία της Ελληνικής Δικαιοσύνης έναντι των Ευρωπαϊκών θεσμών για την προστασία των αρχών του πολιτισμού μας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που μας κάνει όλους περήφανους ως Έλληνες.

DOCUMENTA 14… KAI EΝΑ ΠΑΡΑΔΟΞΟ

17861677_763111240514994_6538990195797410874_n

 

Ο θεσμός δημιουργήθηκε το 1955 στην πόλη Kassel της μεταπολεμικής Γερμανίας σε μια προσπάθεια να παρουσιαστεί η άγνωστη μέχρι τότε στο ευρύ κοινό πρωτοπορία της τέχνης.
Τα χρόνια πέρασαν και η Documenta μαζί με την Biennale της Βενετίας αποτελούν πλέον τις ύψιστες εικαστικές διοργανώσεις σε όλη την υφήλιο.
Η Αθήνα έχει φέτος την τιμή να φιλοξενεί για πρώτη φορά μαζί με το Kassel αυτό το θεσμό σε μια έκθεση που έχει διασπαρεί σε 46 τοποθεσίες και θα διαρκέσει 163 μέρες (μέχρι τις 16 Ιουλίου).
Παρακολουθήσαμε με ενδιαφέρον τα εγκαίνια της έκθεσης που έγιναν στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και όσα ειπώθηκαν τόσο από τον πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας όσο και από τον Έλληνα Πρόεδρο.
Θεωρούμε όμως ότι για άλλη μια φορά η χώρα μας δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων επισημαίνοντας το παράδοξο φαινόμενο να παραδίδεται για πρώτη φορά η συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο κοινό του Kassel και όχι της Αθήνας επειδή η γραφειοκρατία δεν το επέτρεψε.
Αυτό συνέβη γιατί είναι πιο εύκολη η μεταφορά των ελληνικών έργων στη Γερμανία από την έγκαιρη διευθέτηση των απαραίτητων γραφεικρατικών διαδικασιών που θα εξασφάλιζαν την πρεμιέρα της έκθεσης στο Εθνικό μας Μουσείο.
Το συμπέρασμα που προκύπτει εύλογο.
Η πολιτική και η γραφειοκρατία μπορούν να υψώσουν τείχη στην Τέχνη και τον Πολιτισμό!!!
Το ερώτημα που ετέθη στα εγκαίνια της Documenta από τους διοργανωτές ζητά απάντηση..
“Πώς μπορεί η Τέχνη να επιτελέσει το δημόσιο και κοινωφελές έργο της;;;”
Το δικό μας ερώτημα είναι:
Μπορεί ο πολιτισμός να επικρατήσει απέναντι στους πολιτικούς και την γραφειοκρατία;

Τομές πολιτισμού “κοινωνίας αξιών”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣΗΣ ΜΕ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΕΡΓΑ

734384_146407675521048_1780842659_n
Ένα ολοκληρωμένο πρότυπο στρατηγικής για την περιφερειακή ανάπτυξη με συγκεκριμένες δράσεις παρουσίασε χθες στη Λαμία η «κοινωνία αξιών» σε συνεργασία με το Ποτάμι.

Έγινε ιδιαίτερη αναφορά στα τοπικά χαρακτηριστικά του Ν. Φθιώτιδος καθώς και στις δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα της περιοχής και πως μπορούν να αξιοποιηθούν με τις κατάλληλες υποδομές και την χρηματοδότηση για να αναδείξουν το νομό σε πρότυπο οικονομικής ανάπτυξης.

Σημαντικές ήταν και οι παρεμβάσεις των περιφερειακών συμβούλων και στελεχών της τοπικής αυτοδιοίκησης καθώς και νέων επιχειρηματιών που συμμετείχαν και παρακολούθησαν την εκδήλωσή μας.
Ο διάλογος με την τοπική κοινωνία θα συνεχιστεί και θα διευρυνθεί προοδευτικά με αντίστοιχες εξειδικευμένες προτάσεις για όλες τις περιφέρειες και τους νομούς της Ελλάδος.
Ευχαριστούμε τους τοπικούς φορείς, τους φίλους μας και τους νέους επιχειρηματίες που μας τίμησαν με την παρουσία τους καθώς και τον Δήμο Λαμιέων για την φιλοξενία.

17837071_761632800662838_2141594023_o

17837032_761632630662855_718543856_o

Συνέντευξη των στελεχών της “κοινωνίας αξιών” στο STAR Λαμίας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑ

Στο πλαίσιο της εκδήλωση της “κοινωνίας αξιών” με τη συμμετοχή του Ποταμιού με θέμα “Η Φθιώτιδα ως μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης”. Ο πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών” Στέλιος Φενέκος και ο Αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Κούρος σχολιάζουν την επικαιρότητα στο Star κεντρικής Ελλάδας.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ: Η Φθιώτιδα ως μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης

 Η Φθιώτιδα ως μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης

Lamia

Η Φθιώτιδα ως μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης

734384_146407675521048_1780842659_n

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Φθιώτιδα ως μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης

Η τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη αποτελούν καθοριστικές συνιστώσες για την συνολική εθνική ανάπτυξη. Οι περιφερειακές και οι τοπικές αρχές πρέπει να υποστηριχθούν για να ενισχυθεί η διαπραγματευτική τους δύναμη στις εθνικές πολιτικές διεργασίες και για να προβάλουν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα, έτσι ώστε να μπορέσουν να αξιοποιηθούν ενεργά οι δυνατότητές τους στις προσπάθειες για εθνική ανάπτυξη.

Η περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος έχει επιδείξει σημαντικά επιτεύγματα στον στρατηγικό σχεδιασμό για την περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη.

Η “κοινωνία αξιών” σε συνεργασία με το “Ποτάμι”,

ξεκινά από το Ν. Φθιώτιδος μία προσπάθεια διαμόρφωσης ενός ολοκληρωμένου προτύπου στρατηγικής για την τοπική & Περιφερειακή ανάπτυξη, που να αποτελέσει την βάση στρατηγικού σχεδιασμού και για τους άλλους νομούς της χώρας, με κατάλληλη εξειδίκευση κάθε φορά.
Επιπρόσθετα αυτών θα εξετασθούν και τα παρακάτω πεδία:
– Η ενδυνάμωση των θεσμικών και διαχειριστικών δυνατοτήτων σε τοπικό/περιφερειακό επίπεδο.
– Η επεξεργασία νέων πολιτικών και στρατηγικών που να ευνοούν την καινοτομία και η μεταφορά των καλών πρακτικών σε τοπικό επίπεδο.
– Τα ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά, οι δυνατότητες και οι ανάγκες υποδομών και χρηματοδότησης για την ανάπτυξη των επί μέρους τομέων.
– Η προώθηση υπερεθνικών & διακρατικών δικτύων συνεργασίας.
Η εκδήλωση θα γίνει την Τετάρτη 5 Απριλίου 2017, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Λαμιέων ( Λεωνίδου 9- 11) και ώρα 18.00- 20.00 με τη συμμετοχή εκπροσώπου και του Ποταμιού.
Θα μιλήσουν (αλφαβητικά):

Σπύρος Καχριμάνης, υπεύθυνος του τομέα αγροτικής ανάπτυξης στο “Ποτάμι”.
Κώστας Κούρος, Β’ Αντιπρόεδρος “κοινωνίας αξιών”, υπευθ. τ. τουριστικής ανάπτυξης.
Δημήτρης Παληάτσος, Yπεύθυνος τομέα βιομηχανικής ανάπτυξης.
Στέλιος Φενέκος, πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”.

Συντονίζει ο Ταξιάρχης Ρέλλιας

Μετά το πέρας των εισηγήσεων θα δοθεί βήμα σε όλους τους εκπροσώπους φορέων και θα επακολουθήσει ανοικτή συζήτηση και δημιουργική ανταλλαγή απόψεων .

ΤΟ ”ΟΡΑΤΟ” ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΟ ”ΑΟΡΑΤΟ” ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

734384_146407675521048_1780842659_n

(Αναδημοσιεύω άρθρο από τις αρχές του 2013, όταν ξεκινούσε τα βήματά της η “κοινωνία αξιών”, το οποίο παραμένει επίκαιρο και συναρτάται με την καινοτόμο θέση της “κοινωνίας αξιών” για ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!!!)

Ένα από τα βασικότερα ζητήματα της πολιτικής με άμεσο οικονομικό, περιβαλλοντικό και συνολικά κοινωνικό αντίκτυπο, είναι η σχέση του κράτους με την επιχειρηματικότητα και συνακόλουθα με τις εταιρείες. Σε όλο τον κόσμο διαπιστώνεται ένα σφιχταγκάλιασμα πολιτικών και κομμάτων με τις εταιρείες, κυρίως για λόγους χρηματοδότησης και ιδιοτελών συμφερόντων, εις βάρος του οικονομικού, ηθικού και τελικά κοινωνικού περιβάλλοντος. Πολλές μάλιστα μεγάλες εταιρείες επηρεάζουν προς όφελός τους τις πολιτικές αποφάσεις.

Μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers όμως και την οικονομική κρίση που πυροδοτήθηκε, η τάση που δημιουργείται σήμερα σε όλον τον Δυτικό κόσμο είναι να αυξάνονται οι έλεγχοι και οι ρυθμίσεις στις εταιρείες. Τα κράτη αναθεωρούν βάναυσα εν πολλοίς την σχέση τους με αυτές.

Δύο είναι τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν αυτήν την σχέση:
1) Τα εταιρικά σκάνδαλα: Η τάση προς την απάτη ήταν και θα παραμείνει πρόβλημα για τις εταιρείες, ιδίως σε περιόδους ραγδαίας ανόδου του χρηματιστηρίου. Το πρόβλημα επικεντρώνεται στο εάν τα έμμισθα διευθυντικά στελέχη θα αποδειχθούν άξια εμπιστοσύνης για να υπηρετήσουν τα συμφέροντα των μετόχων με σύννομο και δεοντολογικό τρόπο. Η σύννομη και δεοντολογική λειτουργία των επιχειρήσεων αποδεικνύεται στη πράξη, ότι είναι προς το συμφέρον των μετόχων.
2) Η εταιρική ευθύνη σε σχέση με την κοινωνική και περιβαλλοντική ευθύνη:
– Η μία αντίληψη θεωρεί ότι οι εταιρείες φέρουν ευθύνη μόνο έναντι των μετόχων. Αυτή η αντίληψη βρίσκεται σήμερα σε υποχώρηση σε όλο τον κόσμο.
– Αλλά και η κοινωνική και περιβαλλοντική ευθύνη υποχωρεί. Οι εταιρείες σήμερα στην Ευρώπη, από την Γερμανία ως την Ελλάδα αλλά και στις χώρες του πάλαι ποτέ κομμουνιστικού κόσμου, προσπαθούν να ανατρέψουν το εργασιακό καθεστώς καταφανώς σε βάρος των εργαζομένων , να μειώσουν τη συμμετοχή τους στις κοινωνικές τους υποχρεώσεις και να υποβαθμίσουν τις περιβαλλοντικές ευθύνες τους. Τα συνδικάτα εμφανίζονται αδύναμα να αντιδράσουν αφού έχασαν πολλή από την δύναμη του παρελθόντος. Ως αποτέλεσμα βλέπουμε σε αρκετές χώρες πολύ χαμηλούς μισθούς, άνοδο της εποχιακής, της ευκαιριακής και της ανασφάλιστης εργασίας, κατακόρυφη άνοδο της ανεργίας, σημαντικές υστερήσεις στις ασφαλιστικές καλύψεις των εργαζομένων και στασιμότητα αν όχι οπισθοδρόμηση στις περιβαλλοντικές μέριμνες . Το ίδιο συμβαίνει και στην Ιαπωνία αλλά και στην Κίνα όπου ιδιωτικοποιημένες εταιρείες επιχειρούν να απαλλαγούν από τις κοινωνικές υποχρεώσεις που τους είχε επιβάλλει το κράτος.

ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΣ ΛΥΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Δεν θα πρέπει όμως παρά τα όσα κρίσιμα ζητήματα προαναφέρθηκαν, να δούμε τις εταιρείες σαν πρόβλημα αλλά σαν μια τεράστια δυνατότητα που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο ολόκληρο.
Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά παθογενή στοιχεία στην οικονομική λειτουργία τους δεν οφείλονται μόνο σε αυτές, αλλά κυρίως στο σύνολο της λειτουργίας του πολιτικο-οικονομικού περιβάλλοντος στα διάφορα κράτη. Θα πρέπει συνεπώς να αναγνωρίσουμε τα προβλήματα, να δούμε τα δυναμικά στοιχεία, να ερευνήσουμε τις τάσεις που δημιουργούνται σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο για την επιχειρηματικότητα και να προσπαθήσουμε να τα διορθώσουμε.

Ας σταματήσουμε να δαιμονοποιούμε την επιχειρηματικότητα και τις εταιρείες για τα δεινά της οικονομικής μας κατάστασης.
Η εταιρεία αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα και κληροδοτήματα της Δύσης σε όλο το κόσμο. Η επιτυχία της ως μορφή οργάνωσης εδράζεται οπωσδήποτε στο ανήσυχο πνεύμα, στην δημιουργικότητα και στον ανταγωνισμό, στην προαγωγή της τεχνολογίας και στις φιλελεύθερες αρχές της. Πέραν της συνεισφοράς τους στην οικονομία του κράτους με την βελτίωση της παραγωγικότητας και την πρόοδο της τεχνολογίας, συνεισέφεραν πολλά περισσότερα στην κοινωνία. Πχ. Μία εταιρεία που παράγει ζώνες ασφαλείας για τα αυτοκίνητα, μας έμαθε και να τις φοράμε και πολλές ανθρώπινες ζωές σώζονται από αυτήν την προσπάθεια.
Οι εταιρείες έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται και να ενσωματώνουν τις κοινωνικές αλλαγές στις δράσεις τους. Η παραγωγή ζωτικών προϊόντων, η μείωση του κόστους τους και οι καινοτομίες, πέραν του ότι αλλάζουν την φυσιογνωμία της κοινωνίας, ανατρέπουν τις παλιές κοινωνικές ιεραρχίες και βελτιώνουν την συνολική παραγωγικότητα μίας κοινωνίας μεταβάλλοντας τον ρυθμό ζωής. Η τάση αυτή των εταιρειών θα συνεχίσει να εξελίσσεται προκαλώντας ρήξεις με το παρελθόν που θα μας επηρεάζουν καθοριστικά.

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η έννοια της επιχειρηματικότητας είναι μια από τις πιο ζωτικές έννοιες στην Ελλάδα της κρίσεως σήμερα. Η αιχμή του δόρατος σε αυτήν την επιχειρηματικότητα είναι οι εταιρείες, μικρές και μεγάλες. Οι μεγαλύτερες ιδίως, έχουν δυσφημισθεί πολύ από την αριστερή ρητορική . Κατηγορούνται για πολλά δεινά για τα οποία δεν ευθύνονται οπωσδήποτε, χωρίς μάλιστα να τους αναγνωρίζεται η σημαντική προσφορά τους στην ανάπτυξη, στην οικονομία και στην ίδια την εξέλιξη και βελτίωση της ζωής μας.
Στην Ελλάδα σήμερα οι εταιρείες κινδυνεύουν να πέσουν σε καθεστώς αρτηριοσκλήρωσης. Στο σύγχρονο ανταγωνιστικό οικονομικό περιβάλλον η επιχειρηματικότητα χρειάζεται μια μορφή εταιρείας που να είναι απαλλαγμένη από την ασφυκτική κρατική παρέμβαση, από ιεραρχικές γραφειοκρατικές δομές, και να παρουσιάζει μεγάλη ικανότητα προσαρμογής με μια οργάνωση λιτή και ευέλικτη. Οι κρατικοί έλεγχοι στο βαθμό που είναι αναγκαίοι, πρέπει να ενισχύουν την υγιή ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Το αντι-επιχειρηματικό θεσμικό πλαίσιο μαζί με την έλλειψη επενδυτικών κεφαλαίων που υπάρχει δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως μηχανισμός αναζωογόνησης της επιχειρηματικότητας και της οικονομίας.

Σήμερα το σημαντικότερο πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι τόσο τι προβλήματα προκαλούν οι εταιρείες στο κράτος, αλλά τι προκαλεί το κράτος στις εταιρείες.
Το ”ορατό χέρι” του κράτους αντικατέστησε βάναυσα, το ”αόρατο χέρι” της αγοράς.

Στέλιος Φενέκος

Πρόεδρος της ”κοινωνίας αξιών”

Συνέντευξη του Σ.Φενέκου στο ΑΡΤ

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΜΕΡΚΕΛ ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΕΙ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΕ.

734384_146407675521048_1780842659_n

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΜΕΡΚΕΛ ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΕΙ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΣΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΕ.

Το μέλλον της Γερμανίας αλλά και της Ευρώπης μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο καθορίστηκε στην ουσία από την Διάσκεψη της Γιάλτας, η οποία πραγματοποιήθηκε στο μέγαρο της Livadia που βρίσκεται κοντά στην πόλη της Γιάλτας. Τα θέματα που διαπραγματεύτηκαν οι “Τρεις Μεγάλοι” (ΗΠΑ, Ρωσία, Αγγλία), αφορούσαν την μεταπολεμική πολιτική που θα ακολουθούσαν σχετικά με τις χώρες που είχε καταλάβει η Ναζιστική Γερμανία αλλά και με την τύχη των χωρών που είχαν συμμαχήσει με αυτήν. Σε αυτήν τη διάσκεψη αποφασίστηκε και η εκμηδένιση του γερμανικού μιλιταρισμού, ώστε να μην μπορέσει ξανά η Γερμανία να απειλήσει την παγκόσμια ειρήνη.

Στην συνέχεια και μέχρι τις μέρες μας τα περισσότερα από αυτά που είχαν συμφωνηθεί αναιρέθηκαν de facto και η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, η ΕΕ και η κατάρρευση της ΕΣΣΔ έδωσαν την ευκαιρία στην Γερμανία να ανακάμψει και να αποδεσμευθεί από τους περιορισμούς που είχαν τεθεί με την Διάσκεψη της Γιάλτας.
Σήμερα, η Γερμανία ως de facto ηγέτιδα δύναμη της Ευρώπης διεκδικεί να διαχειριστεί το μέλλον της ΕΕ αλλά και το δικό της παγκόσμιο status, σε ένα νέο κύκλο συναντήσεων και συμφωνιών με τον νέο ηγέτη των ΗΠΑ, ο οποίος επιχειρεί να ανακτήσει ξεκάθαρα την οικονομική κυριαρχία των ΗΠΑ και τον παγκόσμιο ρόλο τους με όρους ισχύος.

Αναγκαστικά συνεπώς μπαίνουν στο τραπέζι όλα τα υπολείμματα των παλαιών αυτών συμφωνιών, που είναι η πλήρης αποδέσμευση στην πράξη της Γερμανίας από κάθε περιορισμό στους αμυντικούς εξοπλισμούς, η ενίσχυση του ρόλου της στην αμυντική συμμαχία του ΝΑΤΟ και κατ’ αποτέλεσμα και της στρατιωτικής της ισχύος, και το μοίρασμα της τράπουλας στα ζητήματα οικονομικών σχέσεων και ισορροπιών στην Ευρώπη και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες για τις ΗΠΑ παρουσιάζουν ξεχωριστό ενδιαφέρον για την στρατηγική ελέγχου της Ρωσίας.

Προσφυγικό, διατλαντικό εμπόριο, οικονομικές σχέσεις, ΝΑΤΟ, Ρωσία, Ουκρανία και Αφγανιστάν ήταν μερικά από τα κεντρικά ζητήματα επί των οποίων συζήτησαν (φανερά), Τραμπ και Μέρκελ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος υπογράμμισε στην καγκελάριο την “ισχυρή υποστήριξή του” στο ΝΑΤΟ, αναβαθμίζοντας τον ρόλο του. Επίσης πίεσε την Μέρκελ να αυξήσει τις δαπάνες για το ΝΑΤΟ και έστειλε μήνυμα σε όλες τις συμμαχικές χώρες να πληρώνουν το μέρος που τους αναλογεί για την άμυνα της Συμμαχίας.

Αυτό υποδηλώνει τρία σημαντικότατα πράγματα:
1. Το ΝΑΤΟ θα αναλάβει ρόλους προς όφελος της Αμερικανικής επιβολής της θέλησης της και σε περιοχές πέραν της περιοχής ευθύνης του και τις ποίες ήδη έχει εντάξει ως πιθανές περιοχές παρεμβάσεων, με αναφορές που έχουν ήδη γίνει στα στρατηγικά κείμενα της συμμαχίας και τα οποία έχουν εγκριθεί από όλες τις χώρες.
2. Το ΝΑΤΟ θα συνεχίσει να ελέγχει την Ρωσία και τις συμμαχίες της.
3. Το ΝΑΤΟ θα είναι έμμεσα ο ελεγκτικός μηχανισμός της ΕΕ αλλά και της στρατιωτικής επεκτατικότητας της Γερμανίας. Καλύτερα η Γερμανία να είναι ισχυρή και σύμμαχος εντός του ΝΑΤΟ, το οποίο είναι αναγκαίο για να χειραγωγεί και την Ευρώπη (ιδιαίτερα μετά το ΒΡΕΧΙΤ), παρά να αποδυναμωθεί το ΝΑΤΟ και να αφεθούν η ΕΕ και Γερμανία σε αυτόνομη πορεία.

Οι προθέσεις του αποκαλύφθηκαν επίσης και με την δήλωσή του για την εξάλειψη του ISIS (έτσι το απεκάλεσε). Είναι προφανής η πρόθεσή του να δράσει συνεργατικά στην περιοχή αυτή και για αυτό επιδιώκει να αυξήσει τις εκστρατευτικές δυνατότητες του ΝΑΤΟ και προβολής ισχύος του. Αυτό φυσικά έχει τον κίνδυνο της εμπλοκής με την Ρωσία και απαιτεί εξαιρετικούς διπλωματικούς χειρισμούς, αλλά δεν φαίνεται να ορρωδεί μπροστά στα ζητήματα αυτά.

Υπογράμμισε επίσης ότι είναι αναγκαίο να εξευρεθεί μια “ειρηνική” λύση στην κρίση της Ουκρανίας, γεγονός που υποδηλώνει έναν νέο κύκλο συζητήσεων και διαπραγματεύσεων κρυφών και φανερών για τις ζώνες επιρροής στην Ανατολική Ευρώπη με την Ρωσία και την Γερμανία. Συζήτησαν επίσης και τον εγκλωβισμό τους στην αποστολή στο Αφγανιστάν, που είναι πολύ επώδυνη οικονομικά χωρίς τα καλύτερα αποτελέσματα και για τους δύο.

Όσον αφορά τις οικονομικές σχέσεις ο Τραμπ δήλωσε ότι “δεν πιστεύει στον απομονωτισμό”, αλλά ότι είναι υποστηρικτής ενός “δίκαιου” εμπορίου, που φανερώνει την έναρξη συζητήσεων για το πώς θα μοιρασθεί η πίτα προς όφελος των δύο χωρών. Αν και η Μέρκελ προσπάθησε να δείξει ότι μιλάει εκ μέρους της ΕΕ προς στιγμήν, ήταν φανερό ότι συζητούν για τα συμφέροντα των χωρών τους και ότι η ΕΕ είναι εργαλείο για να εξυπηρετηθούν αυτά.

Αναμενόμενο στη συνέχεια είναι και μία συνάντηση σύντομα με τον Ολάντ (ή τον νέο πρόεδρο της Γαλλίας), για να ισχυροποιήσει τις σχέσεις με τη Γαλλία ως αντίβαρο στην Γερμανική ισχύ εντός της ΕΕ.
Και φυσικά αναμενόμενη είναι η αντίδραση της Ρωσίας γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά στις ενέργειες αυτές του Τραμπ, καθώς επίσης και της Τουρκίας η οποία με όχημα τον ισλαμισμό επιχειρεί να ενισχύσει τον ρόλο και να διευρύνει τα ερείσματά της στην ευρύτερη περιοχή.

Η Ελλάδα σε αυτές τις κρίσιμες γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές εξελίξεις, βρίσκεται χωρίς εθνική στρατηγική και με μία κυβέρνηση επαμφοτερίζουσα στο εσωτερικό της αλλά κυρίως στις εξωτερικές σχέσεις της χώρας. Είναι ολοφάνερη η αδυναμία της για να μπορέσει να εκμεταλλευθεί τις αλλαγές αυτές και να υποστηρίξει με ευστροφία και αποτελεσματικότητα τα συμφέροντα της χώρας.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

734384_146407675521048_1780842659_n

Το παρασκήνιο είναι ο χώρος πίσω από τη σκηνή που κρύβεται από τα σκηνικά κι εκεί περιμένουν οι ηθοποιοί μέχρι να βγούν στη σκηνή…..

Ως ηθοποιός ο κος Κιμούλης γνωρίζει πολύ καλά από παρασκήνια έτσι θα έπρεπε να μην έχει δεχθεί από την αρχή την τοποθέτησή του στη θέση του προέδρου του Δ.Σ στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Από την στιγμή που δέχθηκε τον διορισμό η παραίτησή του ήταν ζήτημα χρόνου δεδομένου μάλιστα πως δεν πληρούσε τα προσόντα που απαιτούσε αυτός ο ρόλος.
Ο κος Κιμούλης ως καλός ηθοποιός γνωρίζει
να περαμένει στο παρασκήνιο μέχρι να κρίνει ότι ήρθε η ώρα να κάνει εντυπωσιακή είσοδο στη σκηνή και και να τραβήξει πάνω του τα βλέμματα των θεατών.
Δυστυχώς όμως με τις επιλογές του δεν προάγει τον πολιτισμό όπως οφείλει να κάνει σαν αληθινός καλλιτέχνης, ενώ αντίθετα με όσα δήλωσε στη επιστολή παραίτησής του, μάλλον παραμένει ανέστιος μέχρι να κληθεί να παίξει ξανά ένα ρόλο που δεν του ταιριάζει!!!

 

Tομέας πολιτισμού ”κοινωνίας αξιών”

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΩΣ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

734384_146407675521048_1780842659_n

 

Όπως παρουσίασε η “κοινωνία αξιών” στην πρόσφατη εκδήλωση στο Επιμελητήριο Κορινθίας και όπως προκύπτει από την ενδελεχή ανάλυση των οικονομικών στοιχείων της σημερινής Ελλάδας, το μοντέλο Keynes για δημόσιες επενδύσεις απλά δεν μπορεί να δουλέψει, γιατί η χώρα δεν μπορεί να δανειστεί γι’ αυτό και δεν υπάρχει διαθέσιμο φθηνό χρήμα.

Είναι αποδεδειγμένο σε παγκόσμιο επίπεδο, ότι η ανάπτυξη ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων ξεκινάει από τις δημόσιες επενδύσεις, οι οποίες όμως για να πιάσουν τόπο θα πρέπει να αποδίδουν. Αλλιώς τα χρήματα (δανεικά), θα ξοδευτούν χωρίς αποτέλεσμα.
Το ΔΝΤ στις ετήσιες εκθέσεις του, θεωρεί ότι οι σωστά σχεδιασμένες δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές μπορούν να μειώσουν τα βάρη , αρκεί να μπορούν να ξεπληρωθούν από μόνες τους. Σύμφωνα με τις μελέτες του, κάθε 1 δολάριο σε ένα σωστά σχεδιασμένο και υλοποιημένο πρόγραμμα, μπορεί να αποδώσει 3 δολάρια.

Διαβάζοντας τις αποσπασματικές προτάσεις που κάνουν τα περισσότερα κόμματα (κοινοβουλευτικά και μη), εύκολα διαπιστώνεται ότι στην ουσία έχουν εγκαταλείψει την μάχη για την ανάπτυξη και καταφεύγουν σε ευχολόγια για προσέλκυση επενδύσεων από το εξωτερικό, αφού και ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα δεν μπορεί να δανειστεί από τις τράπεζες, οι οποίες δεν έχουν επαρκή ρευστότητα αλλά επίσης έχει υπερχρεωθεί και έχει εξαντλήσει τα περιθώρια δανεισμού του.

Συνεπώς τα λίγα διαθέσιμα χρήματα που υπάρχουν από τα διάφορα προγράμματα, από τα περισσεύματα του προϋπολογισμού, από την ισχνή τραπεζική ρευστότητα και από τα ιδιωτικά κεφάλαια, όλα αυτά θα πρέπει να λειτουργήσουν συνεργατικά σε πολύ καλά σχεδιασμένες επενδύσεις, επικεντρωμένες σε συγκεκριμένους τομείς, όπου οι δημόσιες επενδύσεις θα δημιουργούν δυναμική και συνέργιες κλίμακας για την ανάπτυξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Κάποια κόμματα μιλάνε επιφανειακά για ΣΔΙΤ, αλλά εάν έκαναν το κόπο να δουν σε βάθος τον νομοθετικό πλαίσιο που υπάρχει γι αυτό, θα έβλεπαν ότι δεν επαρκεί και δεν καλύπτει την ολοκληρωμένη στρατηγική που προτείνουμε.
Χρηματοδοτώντας τυχαία διάσπαρτες αμφιβόλου ποιότητας μικρο-επενδύσεις είτε μη παραγωγικές δράσεις (και εκεί πάνε σήμερα πολλά από τα λίγα διαθέσιμα που υπάρχουν), μπορεί πρόσκαιρα να δημιουργηθεί κάποια κινητικότητα στην οικονομία, όμως θα είναι χωρίς ανταποδοτικό όφελος και τελικά θα ξοδευτεί αναποτελεσματικά το λίγο διαθέσιμο χρήμα και τα χρέη θα αυξάνονται (όπως συνέβαινε και συμβαίνει).

Είναι αναγκαίο συνεπώς να υπάρξει μία στοχευμένη επενδυτική στρατηγική, ώστε οι δημόσιες επενδύσεις να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ισχύος στις παραγωγικές δραστηριότητες του ιδιωτικού τομέα, όχι μόνο λόγω βελτίωσης των υποδομών και των δυνατοτήτων, αλλά κυρίως λόγω των συνεργιών που μπορούν να πετύχουν προς όφελος της οικονομίας όλης της χώρας.

Η κυβέρνηση εξακολουθεί να αναλώνει τα ελάχιστα διαθέσιμα χρήματα σε λάθος πολιτικές και δεν έχει έναν ολοκληρωμένο στρατηγικό σχεδιασμό για επενδύσεις (στοχευμένες συνέργιες κλίμακας από δημόσιες και ιδιωτικές), δεν έχει δηλαδή αναπτύξει την ικανότητα κατεύθυνσης και αποτελεσματικής αξιοποίησης των λίγων (και γι΄αυτό πολύτιμων) διατιθέμενων πόρων.
Οφείλει επίσης να κατανείμει τους διαθέσιμους πόρους σε σωστή ισορροπία μεταξύ δημόσιων επενδύσεων και ιδιωτικής επιχειρηματικότητας, ώστε αφενός να μην καθηλωθούν αλλά να επιβιώσουν οι παραγωγικές δραστηριότητες που άντεξαν στην λαίλαπα και αφετέρου να ενισχυθούν δραστηριότητες της παραγωγικής κυρίως οικονομίας που προσπαθούν να γεννηθούν και να είναι ανταγωνιστικές. Έτσι θα ευνοηθεί μία τάση εκσυγχρονισμού και μετασχηματισμού όλης της οικονομίας, μαζί του νέου και του παλιού.

Οι παλιές πρακτικές θα πρέπει να εγκαταλειφθούν, όπου οι δημόσιες επενδύσεις και οι επενδυτικοί νόμοι χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον προς όφελος ενός παρασιτικού κρατικοδίαιτου «επιχειρηματικού» περιβάλλοντος είτε για κομματικό όφελος (δημόσια έργα εντυπωσιασμού, ασύνδετα με τον παραγωγικό ιστό της οικονομίας) .

Η επιλογή χρηματοδότησης οφείλει να γίνεται με κύριο κριτήριο την πολλαπλασιαστική επίπτωση της επένδυσης στο σύνολο της παραγωγικής οικονομίας, την ενίσχυση της εξωστρέφειας και την δημιουργία ποιοτικών και υψηλής εξειδίκευσης θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, λαμβάνοντας υπόψη και την απόδοση – περιβαλλοντική βιωσιμότητα.

Είναι πολιτική λειτουργία υψηλής ευθύνης για την κατεύθυνση της οικονομίας της χώρας, με μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό αποτέλεσμα τώρα και στο μέλλον. Αυτή η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στη κυβέρνηση και δεν μπορεί να υποκατασταθεί από τους ιδιώτες, την αγορά, τις επιχειρήσεις και το τραπεζικό σύστημα.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ: ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΑ

734384_146407675521048_1780842659_n

Την Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017 στις 18.00
στο Επιμελητήριο Κορινθίας
η «κοινωνία αξιών» σε συνεργασία με το «Ποτάμι»
σας προσκαλούν σε ανοικτό διάλογο με θέμα:

ΧΡΕΗ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΑ: Μια λίβρα σάρκας απ΄ τον καθένα μας!!!

Τα λόγια του Σαίξπηρ από τον “ Έμπορο της Βενετίας” παραφρασμένα δείχνουν τον τραγικό χαρακτήρα των χρεών και του δανεισμού της χώρας μας. Στην διεξοδική αυτή συζήτηση θα εξεταστούν :

1. Ο ατομικός και οικογενειακός δανεισμός
2. Τα δάνεια των επιχειρήσεων
3. Τα δάνεια των κομμάτων, το πελατειακό σύστημα και η διαφθορά.
4. Ο δανεισμός, τα υψηλά επιτόκια και η ρευστότητα των τραπεζών.
5. Δημόσιος δανεισμός. Είναι λύση ο δανεισμός;
6. Η Διαχείριση του χρέους και πως μπορεί να διευκολυνθεί.

Θα μιλήσουν :

  • Πολυχρόνης Κοκκινίδης, νομικός
  • Νικόλαος Σιδέρης, υπεύθυνος του τομέα οικονομίας και ανάπτυξης από το «Ποτάμι»
  •  Στέλιος Φενέκος, πρόεδρος της «κοινωνίας αξιών»

 Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Κώστας Κούρος,

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Κορινθίας κ. Βασίλης Νανόπουλος.
Σκοπός της εκδήλωσης είναι ο ανοικτός διάλογος και η άμεση επικοινωνία με εσάς που θα μας τιμήσετε με την παρουσία σας!
Είσοδος ελεύθερη
Πληροφορίες : Νικολέττα Διαμαντάκου τηλ.6974345720

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΘΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

16998923_741017496057702_8883854266174613233_n

 

Όταν εγκαινιάστηκε το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος όλοι οι Έλληνες νιώσαμε υπερήφανοι δεδομένου οτι είναι σήμερα ο μεγαλύτερος χώρος παραγωγής πολιτισμού που ξεκίνησε τη λειτουργία του μέσα στο γκρίζο τοπίο της χρεωκοπημένης πατρίδας μας και μας έδωσε την ελπίδα ότι με φάρο τον πολιτισμό μπορούμε να αντέξουμε και να ξεπεράσουμε την κρίση.
Όμως η κυβέρνηση με τις επιλογές της φαίνεται αποφασισμένη να θυσιάσει τον πολιτισμό στον βωμό της πολιτικής.
Μετά απο τρεις αποτυχημένες προσπάθειες (Εθνικό Θέατρο,Φεστιβάλ Αθηνών,Υπουργείο Πολιτισμού) και και την απίθανη τοποθέτησή του κου Κιμούλη στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος,λες και δεν υπήρχαν ειδικοί για την θέση αυτή, βρήκε επιτέλους τον τρόπο να ξεπληρώσει το χρέος της(;) απέναντι του, με την τοποθέτησή του στην προεδρία του Ιδρύματος.
Ο κος Κιμούλης στη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας ασχολήθηκε με το θέατρο παίζοντας σε εξαιρετικές θεατρικές παραστάσεις, όταν όμως προσπάθησε να διοικήσει (Σύγχρονο Θέατρο,και την περίφημη Δραματική Σχολή του) απέτυχε παταγωδώς.
Με τις επιλογές του δε και τις δηλώσεις του, καταφέρνει να μένει στην επικαιρότητα πάντα για λάθος λόγους.

Το ΚΠΙΣΝ είναι η μεγαλύτερη σύμπραξη δημοσίου και ιδιώτη στον χώρο του πολιτισμού.
Απαιτούνται ιδιαίτερες διοικητικές ικανότητες από τον επικεφαλής του φορέα.

Τα δείγματα γραφής του νέου προέδρου είναι απογοητευτικά.

Ελπίζουμε το μέλλον του Ιδρύματος να μην ακολουθήσει το παρελθόν του προέδρου του.

Tομέας πολιτισμού ”κοινωνίας αξιών”

…«Αν»… κ. Καμμένε… «Αν»

cropped-cropped-734384_146407675521048_1780842659_n51.jpg

Είναι γνωστό ότι όταν ο Βασιλιάς Φίλιππος ο Β’ της Μακεδονίας απείλησε τους Σπαρτιάτες:
“Αν κερδίσω αυτόν τον πόλεμο, θα είστε σκλάβοι για πάντα”, οι Σπαρτιάτες με απόλυτη αυτοπεποίθηση απάντησαν μονολεκτικά και χωρίς ανούσιες απειλές και φληναφήματα : “Αν…”!

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Καμμένος εκμεταλλευόμενος και πάλι το δημόσιο λειτούργημα που του έχει εκχωρηθεί, κάνει μικροπολιτική με μοναδικό σκοπό να προβάλλει το ΕΓΩ του, (κολακεύοντας με «υποτελή» τρόπο ταυτόχρονα τους Τσίπρα και Κοτζιά), με βερμπαλισμούς φληναφήματα και απειλές, χωρίς να καταλαβαίνει ότι όχι μόνο αυτοεγκλωβίζεται με την ρητορική αυτή, αλλά ότι οι δηλώσεις του αποτελούν σκαλοπάτι που κλιμακώνει την αντιπαράθεση.

Οι γνωστές πλέον πρωινές του δηλώσεις στον ΣΚΑΙ «Να θυμίσουμε στον κ. Τσαβούσογλου ότι πρωθυπουργός δεν είναι ο Σημίτης αλλά ο Τσίπρας, υπουργός Εξωτερικών δεν είναι ο Πάγκαλος που είχε τη θεωρία για τις σημαίες που τις έπαιρνε ο αέρας, αλλά ο Κοτζιάς και υπουργός ‘Άμυνας ΕΓΩ!!! Αν θέλουν να πατήσουν στα ‘Ιμια, να δούμε, πως θα φύγουν από εκεί;» δεν συνιστούν σοβαρή διακηρυκτική αποτροπή.

Πότε επιτέλους θα καταλάβει ότι η αντιπαράθεση με την Τουρκία απαιτεί αυτοέλεγχο και οπωσδήποτε εξυπνάδα, και ότι δεν επιτρέπεται η πολιτική αντιμετώπισης της τουρκικής επιθετικότητας να ανάγεται σε ζήτημα προσωπικών δηλώσεων και αντιπαραθέσεων. Ούτε βέβαια και η δήλωση του κ. Κοτζιά ήταν κατάλληλη γιατί στην ουσία ήταν υπεκφυγή και όχι στιβαρή θέση.

Κάθε επίσημη δήλωση για το ζήτημα αυτό θα πρέπει πλέον να γίνεται μετά από έγκριση (αφανώς), του υπεύθυνου συλλογικού φορέα διαχείρισης που είναι το ΚΥΣΕΑ, με τυπικό χαρακτήρα και όχι ότι του κατεβαίνει του καθένα.

Μία δήλωση της μορφής : «Τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος διασφαλίζονται από το διεθνές δίκαιο και οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας έχουν την ικανότητα και την αποφασιστικότητα να τα προστατεύσουν!» θα ήταν πέρα για πέρα επαρκής!

Είναι ολοφάνερο ότι δεν έχει καταλάβει ακόμη τις ευθύνες του και την σημασία των δηλώσεων που τον παγιδεύουν. Την υπέρτατη ευθύνη όμως φέρει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός.

Στέλιος Φενέκος  Πρόεδρος της «Κοινωνίας Αξιών»

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Ελληνική κουλτούρα και παραδόσεις σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο

cropped-koinonia-axion-logo2.jpg

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Ελληνική κουλτούρα και παραδόσεις σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο

Πολλοί και διαφορετικοί παράγοντες επηρεάζουν  σήμερα την Ελληνική κουλτούρα και τις παραδόσεις.

  • Η ραγδαία αύξηση των μεταναστευτικών και προσφυγικών ρευμάτων εντείνει τις δυσκολίες κοινωνικής ενσωμάτωσης και δημιουργεί συγκρουσιακό περιβάλλον.
  • Οι πολιτικές και θρησκευτικές ηγεσίες σε όλον τον κόσμο, στην Ευρώπη αλλά και στην χώρα μας αποφεύγουν να εκκινήσουν τον αναγκαίο διαπολιτισμικό και διαθρησκευτικό διάλογο για να αμβλυνθούν τα προβλήματα και οι συγκρούσεις.
  • Η διχαστική ρητορική και η διγλωσσία που καλλιεργούνται, δεν βοηθούν στην επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων και των αναγκών συμβίωσης.
  • Οι πολιτισμικές αντιφάσεις που αναδεικνύονται ξεκάθαρα στην Ελληνική κοινωνία, δεν είναι καλός οιωνός για το Ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας.

Η «κοινωνία αξιών» αναλαμβάνει πρωτοβουλία για να εξετάσει σε βάθος τα εκρηκτικά αυτά ζητήματα, ξεκινώντας με αυτήν την πρώτη εκδήλωση ένα ανοικτό διάλογο με την κοινωνία. Στην πρωτοβουλία αυτή, και στο πλαίσιο της συνεργασίας της κοινωνίας αξιών με το Ποτάμι, συμμετέχει και ο γραμματέας κοινοβουλευτικού έργου του Ποταμιού Παναγιώτης Καρκατσούλης.

Η εκδήλωση θα φιλοξενηθεί στον πολυχώρο «Πευκώνας» του Δήμου Αγ. Αναργύρων Αττικής (Λεωφ.Δημοκρατίας,παραπλέυρως Ι.Ν Αγ.Αναργύρων) την Τετάρτη 1η Μαρτίου 2017 από ώρα 18.00 έως 20.00.

Θα μιλήσουν αλφαβητικά:

  • Ντόρα Βακιρτζή, πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κοινωνικής Δυναμικής»
  • Δέσποινα Γκάτζιου ,ηθοποιός, σκηνοθέτις
  • Παναγιώτης Καρκατσούλης, πρ. Βουλευτής Επικρατείας και γραμματέας της Κ.Ο. στο «Ποτάμι» , καθηγητής Δημόσιας Διοίκησης.
  • Στέλιος Φενέκος, πρόεδρος της «κοινωνίας αξιών»
  • Συντονίζει ο δημοσιογράφος Γιώργος Ιγνατίου

Η συζήτηση μεταξύ του κοινού και των ομιλητών είναι ο βασικός σκοπός της εκδήλωσης .

Είσοδος ελεύθερη

Πληροφορίες Νικολέττα Διαμαντάκου τηλ.6974345720

ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΡΕΥΜΑ ΑΝΑΘΕΡΜΑΝΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΟΡΑΜΑΤΟΣ

734384_146407675521048_1780842659_n

Μετά από τόσα χρόνια ενεργής συμμετοχής στα ευρωπαϊκά πράγματα, με τους περισσότερους μεσήλικες και νεώτερους έως πολύ νεώτερους να έχουν σπουδάσει ή να σπουδάζουν με κάποιο τρόπο ως επί το πλείστον σε Ευρωπαϊκά και Αμερικανικά πανεπιστήμια, θα περιμέναμε ότι η κριτική σκέψη και ο ορθολογισμός θα είχαν δημιουργήσει μία στερεή βάση σκέψης και λογικής, απεξαρτημένη από δογματισμούς, ιδεοληψίες, μανιχαϊστικές λογικές, επιπόλαιες γενικεύσεις και άκρατους συναισθηματισμούς.

Δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε καθημερινά στην κοινωνική ζωή, στα ΜΜΕ και μέσα από τις αντιδράσεις στα κοινωνικά δίκτυα, οι συναισθηματικές αντιδράσεις, η απουσία λογικής, οι ιδεοληψίες, η επιθετικότητα, οι ύβρεις και ο δογματισμός κυριαρχούν!

Παλιά και ξεπερασμένα διλήμματα έχουν ξεθαφτεί από την λήθη της ιστορίας και αναπαράγονται άκριτα από ανθρώπους που ούτε τα έζησαν ούτε τα γνωρίζουν σε βάθος, απλά χρησιμοποιούνται ως στερεότυπα και ως πρόσχημα για τις βεβιασμένες και ανεξήγητες με άλλο τρόπο επιλογές τους.

Λένε π.χ. πολλοί σήμερα να πάμε στην δραχμή και να βγούμε από την Ευρώπη, την ίδια στιγμή που η συμμετοχή μας σε αυτή τους έδωσε τις ευκαιρίες να σπουδάσουν, να βρουν δουλειά, να κάνουν περιουσία, να ανοίξουν τους ορίζοντές τους, να επισκεφθούν και να ζήσουν σε άλλες χώρες και να στείλουν τα παιδιά τους για σπουδές και δουλειά ισότιμα σε ευρωπαϊκές χώρες, με ελάχιστα συγκριτικά έξοδα. Βρίζουν τους Ευρωπαίους ενώ την ίδια στιγμή εκλιπαρούν για την βοήθειά και την αλληλεγγύη τους.

Ταυτόχρονα κατηγορούν και το δυτικό πολιτισμικό πρότυπο, αλλά κομπορρημονούν που επισκέφθηκαν το Λονδίνο, το Παρίσι, το Μανχάταν, που έχουν φίλους στην Αγγλία, στην Αμερική, που σπούδασαν εκεί, τους ξεφεύγουν με στόμφο αγγλικές λέξεις στην ομιλία τους (καμιά φορά μιλάνε και με κάπως-αγγλική προφορά), διαβάζουν τα αμερικανικά βιβλία και επιστημονικά συγγράμματα, έχουν i-pad πάντα μαζί τους, ακούνε αγγλική & αμερικανική μουσική από i-phone, βλέπουν αμερικανικό κινηματογράφο, κλπ.

Αυτή η τεράστια πολιτισμική αντίφαση που υπάρχει μέσα στην Ελληνική κοινωνία δεν είναι καλός οιωνός για το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας.
Άλλο πράγμα η κριτική σκέψη και η προσπάθεια να βελτιώσεις με την συμμετοχή σου το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα και άλλο πράγμα να το υπονομεύεις άκριτα.

Και είναι τεράστια η ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης που υποδαυλίζει τις πολιτισμικές αυτές αντιφάσεις, με την διχαστική ρητορική της και την διγλωσσία της στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της χώρας.

Ένα νέο ευρωπαϊκό ρεύμα δράσεων, διευρυμένου διαλόγου και ενημέρωσης είναι αναγκαίο σήμερα στην Ελληνική κοινωνία, ώστε να ενισχυθεί ο Ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας μας, να ανανεωθεί το ενδιαφέρον μας και η συμμετοχή μας για μία δημοκρατική Ευρώπη και να ανανεωθούν οι ελπίδες μας για το μέλλον της χώρας μας εντός των ευρωπαϊκών δομών σταθερότητας.

“Δεν αρκεί να λέμε ότι ανήκουμε ισότιμα στην Ευρώπη, αλλά πρέπει να διεκδικήσουμε την θέση μας και να δουλέψουμε με συνέπεια γι’ αυτό!!!”

Στέλιος Φενέκος

Πρόεδρος της ”κοινωνίας αξιών”

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Η “κοινωνία αξιών” υποστηρίζει το “Ποτάμι ” για την ένωση του κεντρώου χώρου

734384_146407675521048_1780842659_n

Η “κοινωνία αξιών”, μετά από συνεδρίαση των πολιτικών της οργάνων και συνάντηση με τον Σταύρο θεοδωράκη και στελέχη του “Ποταμιού” που έγινε το Σάββατο 11/2/2017, ξεκινάει ένα κύκλο συνεργασίας με το “Ποτάμι”, ενισχύοντας την προσπάθεια που καταβάλλει για να συσπειρώσει τον πραγματικό κεντρώο χώρο, ενάντια στην πολιτική πόλωση που επιχειρείται μεταξύ από την μία μεριά των συγκοινωνούντων δοχείων του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ και από την άλλη της ΝΔ.

Η συνεργασία αυτή κατ’ αρχάς ξεκινάει με κοινές θεματικές εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, για να προβάλουμε με άμεσο και κατανοητό τρόπο τις ρεαλιστικές λύσεις που προτείνουμε για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και της κοινωνίας.

Στα πλαίσια αυτών των προσπαθειών ομάδα εργασίας θα δουλέψει εντατικά για την επεξεργασία των επί μέρους ζητημάτων, θέσεων, και προτάσεων.

Ευελπιστούμε ότι η ελπιδοφόρα αυτή προσπάθειά του “Ποταμιού” και της “κοινωνίας αξιών”, και η οποία βασίζεται στην σύμπνοια και την αμοιβαία εμπιστοσύνη, θα βρει και άλλους υποστηρικτές από τους όμορους πολιτικούς σχηματισμούς του αληθινού κεντρώου χώρου της σοσιαλδημοκρατίας και του κοινωνικού φιλελευθερισμού!

ΔΕΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚO ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ

734384_146407675521048_1780842659_n

Η αδράνεια και η ανικανότητα του κυβερνητικού μηχανισμού και του κ. Μουζάλα έχουν εξαντλήσει όλα τα περιθώρια που υπήρχαν για στοιχειωδώς αποτελεσματική διαχείριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος. Έχουμε εγκλωβιστεί από τα προβλήματα που δημιούργησε η συνεχής διολίσθησής τους σε αναποτελεσματικές πράκτικές

Η εικόνα της χώρας καταστράφηκε, τα χρήματα ξοδεύτηκαν χωρίς να λύσουν το πρόβλημα, οι ΜΚΟ έκαναν πάρτυ, το κόστος ανά μετανάστη ξεπέρασε τις 15.000 ευρώ (παγκόσμιο ρεκόρ), οι ροές συνεχίζονται παρά την εμπλοκή του ΝΑΤΟ και της FRONTEX, οι Τούρκοι μας κατηγορούν για την συμφωνία και μας απειλούν ανοιχτά και ευθέως ότι θα στείλουν δεκάδες χιλιάδες (λες και σταμάτησαν να το κάνουν), οι μετανάστες ξεσηκώνονται και αντιδρούν, οι πολίτες στα νησιά κυρίως έχουν χάσει την υπομονή τους και την ανεκτικότητά τους, οι χρυσαυγίτες εκμεταλλεύονται την ανεπάρκεια της κυβέρνησης, και τα κόμματα (ΟΛΑ) αναλώνονται σε επικοινωνιακές ρητορικές, χωρίς αντίκρυσμα για το ζήτημα.

Η “κοινωνία αξιών” έχει κατ’ επανάληψη προτείνει και υποβάλλει στην κυβέρνηση ολοκληρωμένα σχέδια διαχείρισης των διογκούμενων προβλημάτων. Κάποιες από τις προτάσεις μας υιοθετήθηκαν και οι υπόλοιπες δεν εισακούσθηκαν γιατί χαλούν το πάρτυ των ΜΚΟ, αποκαλύπτουν τα πολιτικά συμφέροντα και την αναποτελεσματικότητα του κ. Μουζάλα.

Ο κος Μητσοτάκης προτείνει σήμερα 5 επιφανειακά μέτρα τα οποία δεν δίνουν καμία λύση στο πρόβλημα, αλλά είναι ευχολόγια και επικοινωνιακές φούσκες. Αλήθεια μέχρι εκεί φθάνουν οι ικανότητες του επιτελείου του, ώστε δεν μπορούν να πουν μερικά σωστά και εφαρμόσιμα πράγματα, που να λύνουν κάποια έστω λίγα προβλήματα;

ΔΕΚΑ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ “ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ” ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Ξαναστέλνουμε λοιπόν σε όλους ένα σύνολο προτάσεων, τις οποίες καλά θα κάνουν επιτέλους να εφαρμόσουν, έστω και μερικές, ακόμη και αν δεν πουν πάλι ποιός τις πρότεινε:

1. Άμεση διάκριση των διαχειριστικών αρμοδιοτήτων από τις πολιτικές αρμοδιότητες.
Ας κρατήσει ο κος Μουζάλας τις πολιτικές αφού τόσο πολύ το θέλει και ας ανατεθεί σε έναν πρώην Α/ΓΕΕΘΑ η διοικητική/διαχειριστική αρμοδιότητα, γιατί χρειάζεται κάποιος με κατάλληλες διοικητικές ικανότητες, που να γνωρίζει πώς στρατοπεδεύουν εύτακτα και με τις βέλτιστες συνθήκες μεγάλοι αριθμοί ανθρώπων, ώστε να διαχειριστεί ρεαλιστικά και αποτελεσματικά τα προβλήματα αυτά.

2. Ας δημιουργηθεί μία μεγάλη ομάδα διοίκησης/διαχείρισης με πρώην ικανούς στρατιωτικούς οι οποίοι γνωρίζουν άριστα την στρατοπεδική ζωή, για να διοικήσουν τον μηχανισμό. ( Δεν θα επιβαρυνθεί σημαντικά ο προϋπολογισμός γιατί είναι συνταξιούχοι).

3. Τα κονδύλια για το μεταναστευτικό να τα διαχειρίζεται στο σύνολό τους ειδική επιτροπή, υπό την ευθύνη και εποπτεία του πρώην Α/ΓΕΕΘΑ που θα τεθεί επικεφαλής του μηχανισμού. Ας σταματήσει το πάρτυ καταλήστευσης με τις ΜΚΟ. Το χρήμα που θα δίνεται από την χώρα μας πρέπει να ελέγχεται πλήρως, και με διαφάνεια.

4. Ας ξεκινήσει τάχιστα ένα πρόγραμμα απαλλοτριώσεων εγκαταλελειμμένων σπιτιών, εργοστασίων και αντίστοιχων χώρων, μαζί με ανενεργά στρατόπεδα σε αστικές και περιαστικές περιοχές, ώστε να αποφορτιστούν τα νησιά από την εγκληματική υπερσυγκέντρωση και εγκλωβισμό τους εκεί. Τα κτίρια αυτά με ταχεία διαμόρφωση θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν σημαντικό αριθμό οικογενειών και ευάλωτων προσφύγων-μεταναστών (γυναίκες-γηραιότεροι, ανήμποροι κλπ). (Υπάρχει ιστορικό προηγούμενο).

5. Ας ναυλωθούν επιβατηγά πλοία τα οποία σήμερα βρίσκονται σε αδράνεια, για να φιλοξενήσουν σε όλα τα μεγάλα νησιά τους νεοφερμένους πρόσφυγες- μετανάστες. Ο έλεγχος θα είναι καλύτερος, η καταγραφή πληρέστερη και δεν θα επιβαρύνεται η τοπική κοινωνία. Τα αποβατικά του Π.Ν. είναι η χειρότερη επιλογή που έγινε, για πολλούς λόγους. Το ΠΟΚΕΣΘΑΜ του ΓΕΕΘΑ έχει τεράστια εμπειρία ναύλωσης εμπορικών πλοίων και μπορεί να επιτύχει τις καλύτερες τιμές (χωρίς κατασπατάληση όπως έγινε από την κυβέρνηση πέρσι το καλοκαίρι).

6. Ας ξεκινήσει επιτέλους το πρόγραμμα που έχουμε προτείνει εδώ και χρόνια με τις ανάδοχες οικογένειες για τα ασυνόδευτα παιδιά, τα οποία χρειάζονται ιδιαίτερη μέριμνα και προστασία.

7. Ας αναληφθεί επιτέλους η αστυνόμευση των χώρων παραμονής και διαμονής των μεταναστών με αστυνομικές δυνάμεις. Οι δυνάμεις αυτές μπορεί να συνεργάζονται με τις ευρωπαϊκές αστυνομικές δυνάμεις που είναι εκπαιδευμένες και επαρκείς. Τα κατάφεραν στο Κόσσοβο και αλλού, ας το απαιτήσουμε από την ΕΕ να εγκριθεί συγκεκριμένη επιχείρηση για την εσωτερική ασφάλεια των χώρων στρατοπέδευσης.

8. Ας δηλώσουμε με σθένος ότι δεν αποδεχόμαστε την επαναπροώθηση μεταναστών – προσφύγων στα πλαίσια της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ, εάν δεν καθορισθούν συγκεκριμένοι αριθμοί που αναλογούν για κάθε χώρα σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας που είναι καταστατική αρχή της ΕΕ και εάν δεν αναληφθούν οι ενέργειες της ΕΕ που προαναφέραμε.

9. Επίσης ας πιέσουμε την ΕΕ ώστε να γίνονται αποδεκτά τα αιτήματα ασύλου για άλλες χώρες στις πρεσβείες των χωρών της ΕΕ εδώ, αλλά και στις χώρες αναχώρησης για την Ευρώπη. Ακόμη και να αρνηθούν να το δεχθούν τα κράτη της ΕΕ, είναι αναγκαίο να πιέσουμε γι αυτό ως διαπραγματευτικό εργαλείο, αλλά και για να αποκαλύπτονται οι προθέσεις τους.

10. Ταυτόχρονα ας ενταθεί η προσπάθεια μείωσης των επί μακρόν παραμενόντων μεταναστών οι οποίοι δεν δικαιούνται ασύλου, μέσω συμφωνιών επαναπροώθησης με τις χώρες καταγωγής.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι δυνατόν να επιφορτίζονται σήμερα με το έργο της διαχείρισης των χώρων φιλοξενίας, ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο που πρέπει να διατηρούν ετοιμότητα και ηθικό και να προετοιμάζονται για να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη Τουρκική επιθετικότητα.

O Σ. Φενέκος πρόεδρος της ΄΄κοινωνίας αξιών΄΄ για την συμμετοχή του στην δίκη των 8 Τούρκων φυγάδων στο ΑΡΤ

Μία πολύ κατατοπιστική συζήτηση με την Φραντζέσκα Σαββοργινάκη για όλες τις πτυχές του ζητήματος της μη έκδοσης των 8 Τούρκων φυγάδων, καθώς και για τα προβλήματα και τις δυνατότητες στις διαπραγματέυσεις για το Κυπριακό.

ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

734384_146407675521048_1780842659_n

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό ανάμεσα στις εμπλεκόμενες πλευρές συνεχίζονται, όμως τα αποτελέσματα μέχρι τώρα δεν είναι ενθαρρυντικά.

Επειδή ακόμα υπάρχει καιρός,

Επειδή η στείρα και εκ των υστέρων κριτική χωρίς προτάσεις είναι άχρηστη,

Επειδή τα προβλήματα συσσωρεύονται και διογκώνονται επικίνδυνα,

Επειδή οι διαπραγματεύσεις μέχρι τώρα οδηγούνται σε αδιέξοδο,

Η ”κοινωνία αξιών” στα πλαίσια του Θεσμικού Ακτιβισμού που διενεργεί με τις δράσεις της και αναλαμβάνοντας την ευθύνη που της αναλογεί, οργανώνει δημόσιο ανοιχτό διάλογο με θέμα:

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: H ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 1η Φεβρουαρίου 2017 και ώρα 18.00 έως 20.00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του πολυχώρου “Match Point που βρίσκεται στην οδό Αινιάνος 1 (πεζόδρομος, δίπλα στη ΓΣΕΕ).

Θα μιλήσουν :

Αλέξανδρος Τζιρκότης, εκ Κύπρου, Αξιωματικός του Π.Ν. και της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου ε.α.

Στέλιος Αλειφαντής, διεθνολόγος

Στέλιος Φενέκος, πρόεδρος της «κοινωνίας αξιών»

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, αναλυτής γεωπολιτικών θεμάτων στο LIBERAL.GR

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Δημήτρης Παληάτσος, υπεύθυνος οργάνωσης της «κοινωνίας αξιών»

Θα ακολουθήσει εκτεταμένη ανοιχτή συζήτηση.

Είσοδος ελεύθερη.

Πληροφορίες: Νικολέττα Διαμαντάκου τηλ.6974345720

 

734384_146407675521048_1780842659_nΣτο δημαρχείο Χαϊδαρίου βρέθηκε χθες ο πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών” Σ.Φενέκος και ο αντιπρόεδρος Π.Κοκκινίδης, καλεσμένοι του δημοσιογράφου Αντώνη Δεωνά με αφορμή την κοπή της πίτας του μεγαλύτερου ειδησεογραφικού portal της Δ.Αττικής.

Εκτός από τους δημάρχους και τους δημοτικούς συμβούλους της Δυτικής Αθήνας και τους βουλευτές συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης το παρόν έδωσε και ο αντιπεριφερειάρχης Γιάννης Σγουρός με τον οποίο ο Στέλιος Φενέκος είχε μια σύντομη εποικοδομητική συζήτηση. Τους δύο άνδρες συνδέει μια φιλία που κρατάει από την εποχή που ήταν συμπαίκτες στην ομάδα μπάσκετ του Μίλωνα. Αξίζει να θυμηθούμε επίσης ότι ο Γιάννης Σγουρός κατέβηκε στις περιφερειακές εκλογές στηριζόμενος από την “κοινωνία αξιών” .

Ο Στέλιος Φενέκος έκοψε το κομμάτι της πίτας που του αναλογούσε και το αφιέρωσε στην πατρίδα μας με την ευχή να καταφέρει σύντομα να σταθεί στα πόδια της.

thumbnail_fb_img_1484654567121

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΟ MONEY SHOW

 

734384_146407675521048_1780842659_n

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ

Η “κοινωνία αξιών” σας προσκαλεί σε ημερίδα με θέμα:

«Παράγοντες που βελτιώνουν την Ολική Παραγωγικότητα της Ελληνικής Οικονομίας»

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια της διοργάνωσης

του Money Show 2017.

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017, ώρα 18.00-20.00

Ξενοδοχείο HILTON, αίθουσα Ερατώ C

d

Πρόγραμμα

ΘΕΜΑ ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ
18.00-18.15 :  Θεσμικός μετασχηματισμός για « Οικονομική Δημοκρατία»

 

Ντόρα Βακιρτζή, συντονίστρια τομέα Επιχειρηματικότητας της “κοινωνίας αξιών”
18.15-18.30:  Παράγοντες Ενίσχυσης της Ολικής Παραγωγικότητας – Θεραπεία της Ελληνικής παθογένειας. Στέλιος Φενέκος, πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”

 

18.30-18.45:  Θεσμοί βελτίωσης του εργασιακού περιβάλλοντος. Η δύναμη της αυτοδιαχείρισης στα χέρια του εργαζόμενου. Πολυχρόνης Κοκκινίδης, νομικός, Αντιπρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”

 

18.45-19.00:  Μελέτη περίπτωσης (Case study): Παράγοντες που επηρεάζουν την ολική παραγωγικότητα μίας μεγάλης Ελληνικής Βιομηχανίας Δημήτρης Παληάτσος, συντονιστής Οργάνωσης της “κοινωνίας αξιών”
19.00-19.15: Η θαλάσσια ανάπτυξη ως πρόκληση και ευκαιρία για την Ελλάδα σήμερα Στέλλα Κυβέλου,Aναπλ. Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου – Υπεύθυνη Προγράμματος Ε.ΔΗ.Κ

19.15-20.00: Ερωτήσεις, Ανοικτή συζήτηση

Είσοδος ελεύθερη

Πληροφορίες Νικολέττα Διαμαντάκου, τηλ. 6974345720

 

 

Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος!

9ooioio

Ειδεχθή Εγκλήματα, Αποφυλάκιση και μια κοινωνία που αγνοεί την επανόρθωση.

Έχει ξεκινήσει μια κάποιου είδους συζήτηση για την αποφυλάκιση του Ασημάκη Κατσούλα και υπάρχουν διάφορες αντιδράσεις περί του θέματος. Ας ξεχάσουμε για λίγο την νομική επιστήμη και ας προσπαθήσουμε να δούμε πόσο ειλικρινής είναι η συζήτηση που έχει ανοίξει:

Μετά από 20 περίπου έτη εντός της φυλακής αρκετοί “ισοβίτες” καταδικασθέντες για ειδεχθή εγκλήματα που συγκλόνισαν την Ελλάδα, είναι και πάλι ελεύθεροι (ενδεχομένως και με κάποιους περιοριστικού όρους) προκειμένου να ζήσουν το υπόλοιπο της ζωής τους ανάμεσα μας.

15589929_1816958515252750_5105666088049426775_n

 

Έτσι από το 2005 κυκλοφορεί ανάμεσα μας ο Παναγιώτης Φραντζής, αυτός που το 1987 αφού στραγγάλισε την γυναίκα του , στην συνέχεια και επί 3 και πλέον ώρες την τεμάχιζε ,τα κομμάτια της οποίας κατέληξαν στα σκουπίδια.

Από το 2011 κυκλοφορεί ανάμεσα μας και ενδεχομένως εξακολουθεί και ζυμώνει ψωμί και να φτιάχνει τηγανόψωμα η Μαρία Σαμπανιώτη, η κυρία που έστειλε 7 άτομα στο νοσοκομείο, εκ των οποίων τα 3 κατέληξαν, λόγω δηλητηρίασης με παραθείο από ψωμί και τηγανόψωμα που τους πρόσφερε .

Ανάμεσα μας κυκλοφορεί και η Κάτια Παναγοπούλου η οποία το 1987 βρέθηκε έξω από το σπίτι του αρχιμανδρίτη Άνθιμου και χωρίς να το σκεφτεί έβγαλε από την τσάντα της το όπλο και άρχισε να τον πυροβολεί μέχρι που τελείωσαν οι σφαίρες.

Αν δεν πέθαινε από προβλήματα υγείας, θα ζούσε ανάμεσα μας και ο Απόστολος Κοσμάς ο οποίος τον Ιούλιο 1996 σκότωσε με τσεκούρι τον γιο του την ώρα που εκείνος κοιμόταν, μετέφερε το πτώμα στο εξοχικό της οικογένειας στον Κάλαμο και το πυρπόλησε. Την επόμενη μέρα, τεμάχισε το απανθρακωμένο πτώμα με πριόνι, ενώ την ώρα που το τοποθετούσε σε σακούλες, η αστυνομία έκανε έφοδο στο σπίτι, συλλαμβάνοντάς τον επ’ αυτοφώρω.

Όλοι οι προηγούμενοι είναι “ελεύθεροι” επειδή το θέλει το νομικό μας σύστημα, αυτό που όλοι εμείς στηρίζουμε όταν το έχουμε ανάγκη , παραβιάζουμε όταν αισθανόμαστε την ανάγκη και αφορίζουμε όταν δεν μας έχει ανάγκη.

Γενικότερα ως λαός δεν φημιζόμαστε τόσο για την μνήμη μας όσο για το θυμικό μας, και τα αποτελέσματα δυστυχώς τα βιώνουμε καθημερινά. Και δύο λόγια για το τέλος :
Πόσοι από εμάς πραγματικά γνωρίζουμε τι σημαίνει στέρηση της ελευθερίας και τις συνέπειες που αυτή έχει;
Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε πόσο μας στοιχίζει και ποιος πληρώνει για την παραμονή ενός εγκληματία εντός της φυλακής; ( σεντόνια, πλυντήρια, φαγητό , φύλακες, καύσιμα και οχήματα για μεταγωγή, νερό και ρεύμα, γιατρούς, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, συντηρητές κλπ κλπ)

Πως η κοινωνία ωφελείται από την τιμωρία;
Ίσως είναι καιρός να ανοίξει μια μεγάλη κουβέντα για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του τιμωρητικού συστήματος έναντι αυτών του επανορθωτικού. Να μιλήσουμε για καταστήματα κράτησης όπου θα παράγουν για την κοινωνία και θα είναι αυτοδιαχειριζόμενα χωρίς να την επιβαρύνουν. Καιρός να ωριμάσουμε και να κατανοήσουμε ότι η εκδίκηση έχει εγωκεντρικά κίνητρα και αγνοεί το όλο.

Πολυχρόνης Κοκκινίδης

Αντιπρόεδρος της ”κοινωνίας αξιών”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΗΣ “ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ” ΣΤΑ ΧΥΤΑ

734384_146407675521048_1780842659_n

 

Αντιπροσωπεία της «κοινωνίας αξιών» αποτελούμενη από τον πρόεδρο Στέλιο Φενέκο, τον αντιπρόεδρο Πολυχρόνη Κοκκινίδη και την υπεύθυνη του πολιτικού γραφείου Νικολέττα Διαμαντάκου, επισκέφθηκε σήμερα τον ΧΥΤΑ Φυλής.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης η οποία καλύφθηκε από τον δημοσιογράφο Αντώνη Δεωνά, είχαμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε διεξοδικά από τον πρόεδρο του Ειδικού Διαβαθμικού Συνδέσμου Ν.Αττικής κ. Γιώργο Ζαχαρόπουλο, να επισκεφθούμε την ευρύτερη περιοχή όπου γίνεται η υγειονομική ταφή των απορριμμάτων και να πληροφορηθούμε για τις διαδικασίες και τον τρόπο που λειτουργεί το Εργοστάσιο Μηχανικής Ανακύκλωσης-Κομποστοποίησης και ο αποτεφρωτήρας νοσοκομειακών μολυσματικών αποβλήτων.

Η “κοινωνία αξιών” εξετάζει σε βάθος και διεξοδικά τα σοβαρά προβλήματα του τόπου, και σε αυτό το πλαίσιο επεξεργάζεται ήδη προτάσεις που αφορούν το ζήτημα διαχείρισης των απορριμμάτων, προκειμένου σε σύντομο χρονικό διάστημα να υποβάλλει θεσμικά τις σχετικές προτάσεις στους αρμόδιους φορείς.

Η “ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ” ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

734384_146407675521048_1780842659_n

Όπως η “κοινωνία αξιών” είχε τοποθετηθεί αρνητικά και στην αντίστοιχη περίπτωση της κυβέρνησης Σαμαρά, ο οποίος στην ουσία πρόσβαλε τότε τους στρατιωτικούς με τον τρόπο που ήθελε να μοιράσει μέρος του πλεονάσματος, έτσι και τώρα θεωρούμε τεράστιο λάθος της κυβέρνησης να διανείμει τα 618 εκατομμύρια με τον τρόπο που σχεδιάζει.

Θεωρούμε ότι αυτά τα χρήματα έπρεπε να διατεθούν στην παραγωγική οικονομία ως επιστροφές χρημάτων που χρωστάει το κράτος σε επιχειρήσεις, ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν είτε ως ένα πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων που θα δημιουργούσε προοπτικές για τον ιδιωτικό τομέα σε κρίσιμες υποδομές, οι οποίες θα βελτίωναν την λειτουργικότητά τους και θα μεγέθυναν την οικονομία άμεσα και έμμεσα.

Περιμένουμε από την αντιπολίτευση όχι μόνο να ψηφίσει αρνητικά, αλλά να προτείνει και συγκεκριμένες προτάσεις αξιοποίησης των χρημάτων αυτώ

ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

734384_146407675521048_1780842659_n

Ο μεγαλύτερος εχθρός των άκρων δεν είναι οι φανατικοί του άλλου άκρου, αλλά οι απανταχού κοινωνοί της κριτικής σκέψης, οι οποίοι αποστασιοποιούνται από συναισθηματικές προσεγγίσεις, από ιδεοληψίες, στερεότυπα και μυθοπλασίες.
Είναι αυτοί που εξετάζουν με ψυχραιμία τα γεγονότα, τους αριθμούς, τις συμπεριφορές, τις πρακτικές, τις στάσεις ζωής, διερευνούν τα φανερά και τα κρυφά στοιχεία, προσδιορίζουν το εύρος και το βάθος των εννοιών, κάνουν εννοιολογική κατηγοριοποίηση και συνάγουν λογικά συνεπή συμπεράσματα.

Αυτοί είναι οι εχθροί του φανατισμού, της μισαλλοδοξίας, της παραπληροφόρησης, της προπαγάνδας, του λαϊκισμού, της διαστρέβλωσης της λογικής, της ασυνέπειας και της αοριστολογίας.

Γι’ αυτό και επισύρουν την μήνιν και των δύο άκρων, που κάποια στιγμή τα βρίσκουν μεταξύ τους, σε πολλά σημεία που μοιάζουν. Και το πλέον σύνηθες είναι ότι μοιάζουν στον αυταρχισμό, στην επιβολή ισχύος, στον φανατισμό, στις διώξεις, στις διακρίσεις, στον ταξικό διαχωρισμό, στην νομενκλατούρα, στην συνθηματολογία, στην θεοποίηση της ιδεολογίας τους και των ηγετών τους, στην ανελευθερία και στις καταναγκαστικές πρακτικές τους.

Πάντα με προβλημάτιζε το τι γοητευτικό έχουν τα άκρα που ελκύουν τόσους πολλούς και τι λείπει ή τι δεν καταφέρνουν να προβάλλουν οι συνετοί και θιασώτες της κριτικής σκέψης, ώστε να γίνουν ελκυστικοί στους πολλούς;

Και μετά από την ενασχόληση μου με τα κοινά για κάποια χρόνια, μετά την ολοκλήρωση της καριέρας μου στο Ναυτικό, έχω καταλήξει ότι οι παθογένειες που παρουσιάζουν τα άκρα είναι εν πολλοίς και τα ελκυστικά στοιχεία στην προσέγγιση του “κομματικού ψηφοφόρου”.

– Οι άνθρωποι έχουν την τάση να εξουσιάζουν. Και μάλιστα δεν διστάζουν να αποδεχθούν ότι θα υπάρχουν κάποιοι που θα έχουν τον ρόλο του εξουσιαζόμενου, δικαίως μάλιστα σύμφωνα με την ιδεοληψία τους, γιατί τους αξίζει αφού είναι αντίθετοι (πόσο μάλλον όταν πολλοί έχουν την τάση να γίνονται υποχείρια).
– Οι άνθρωποι έχουν την τάση να σκέφτονται με στερεότυπα, βασισμένα σε αφαιρετικά και απλοϊκά σχήματα. Είναι πιο γρήγορα, συγκρατούνται οι έννοιες πιο εύκολα, και δημιουργούν την ψευδαίσθηση της εσωτερικής συναισθηματικής και λογικής συνέπειας.
– Οι άνθρωποι καταλήγουν στην πρώτη επιλογή που τους φαίνεται αρκούντως λογική και η οποία φαίνεται να είναι συνεπής με τους φόβους, τις επιθυμίες και τις προκαταλήψεις τους.
– Οι άνθρωποι έχουν την τάση να γοητεύονται από την ισχύ και τον ανταγωνισμό, αταβιστικά χαρακτηριστικά που δομήθηκαν μέσα από την εξέλιξή τους.
– Οι άνθρωποι γοητεύονται από τον αρχηγό της αγέλης, κι αυτό είναι ένα ακόμη αταβιστικό ένστικτο, που δομήθηκε και διατηρήθηκε στην εξελικτική του πορεία.
– Ο άνθρωπος έχει αυξημένο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και σε περιόδους κρίσεων γίνεται αγελαίος μέσα στην κοινωνία, είτε ψάχνοντας να καλύψει το έλλειμμα ισχύος μέσα από την αγέλη για να επιβιώσει είτε για να κυριαρχήσει στον ανταγωνισμό έναντι των άλλων αγελών.
– Ο άνθρωπος είναι φύσει αλαζών και προσφεύγει σε “ύβρεις”, αναδεικνύοντας τον σκληρό ατομικό του χαρακτήρα κυριαρχίας έναντι των άλλων, όταν αισθάνεται ισχυρός και απρόσβλητος!

Ο πολιτισμός και η παιδεία έχουν ως βασικό σκοπό την κυριαρχία στα ένστικτα και τον μετασχηματισμό του ανθρώπου από την άγρια και ενστικτώδη κατάσταση, σε κοινωνικό ον με πλήρη ενσυναίσθηση, συνείδηση, λογική, αλτρουϊσμό και κοινωνική αλληλεγγύη, ώστε να μπορέσει να ζήσει με ασφάλεια και ελευθερία και να διαχειριστεί το φυσικό περιβάλλον.

Ποτέ μου δεν ένιωσα γοητευμένος από τα άκρα, γιατί όσοι είναι θιασώτες τους είτε δεν κατάφεραν να κυριαρχήσουν στα ένστικτα τους είτε διαστρέβλωσαν τον πολιτισμό και την παιδεία και τα χρησιμοποίησαν σαν εργαλείο επιβολής και κυριαρχίας.

Και ναι, η απειλή και οι εχθροί μας είναι τα άκρα!!!

Ας το αναγνωρίσουμε με αποφασιστικότητα και ρεαλισμό!

Η στράτευση της κριτικής σκέψης, ιδιαίτερα σε περιόδους επισφαλείς για την Δημοκρατία, είναι κρίσιμη και είναι αναγκαίο να αποκτά “κινηματικό χαρακτήρα” για την προάσπιση και την εμβάθυνση της Δημοκρατίας.

Από εργαλείο η κριτική σκέψη γίνεται θεμελιώδες στήριγμα της λειτουργίας της Δημοκρατίας.

Σκοπός της είναι να διαμεσολαβήσει στην κοινωνία για να ενισχύσει τα προοδευτικά, δημοκρατικά και υγιή δυναμικά στοιχεία της, να προβάλει και να διασπείρει την αυτονομία της, τις ρεαλιστικές ιδέες και προτάσεις της.
Να προωθήσει και να προστατεύσει την ελεύθερη σκέψη και βούληση του συνειδητού και ολοκληρωμένου “Ανθρώπου – Πολίτη”, που αποτελεί το κυρίαρχο συστατικό και την ίδια την βάση μιας πολιτισμένης, ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας.

 

Στέλιος Φενέκος

Πρόεδρος της ”κοινωνίας αξιών”

Ο ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

wp-1479710618753.png

Η παρακάτω κοινή θέση της “κοινωνίας αξιών” και της ” Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου” (Ε.ΔΗ.Κ.), αφορά στον προϋπολογισμό που συζητιέται στο Κοινοβούλιο με μία “διαδικασία-κόλαφος” για όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα όπως διαπιστώνουμε.

Ο προϋπολογισμός που υποβάλλεται κάθε χρόνο και κυρίως η υλοποίησή του αφορά όλους μας. Δεν δίνουμε λευκή επιταγή στη κυβέρνηση για την διαμόρφωσή του χωρίς έλεγχο και απολογισμό, πόσο μάλλον όταν τον λογαριασμό τον πληρώνουμε όλοι μας.

Τα μεγαλύτερα προβλήματα στους προϋπολογισμούς που υποβάλλονται είναι:

1. Η ανάπτυξη της οικονομίας στηρίχθηκε σχεδόν πάντα σε μη ρεαλιστικούς προϋπολογισμούς που στην υλοποίησή τους ήταν κατά τεκμήριο ελλειμματικοί. Έτσι δημιουργήθηκε η κουλτούρα ότι αν κάποιος υπουργός οικονομικών πρότεινε σφιχτούς και ρεαλιστικούς προϋπολογισμούς, ήταν σκληρός και αντικοινωνικός, που εγκαθιστούσε λιτότητα και περιορισμούς.
2. Η ανάπτυξη βασίσθηκε πρωτίστως στις δημόσιες επενδύσεις με μεγάλα ελλείμματα στην υλοποίηση, λόγω υπερβάσεων (για λόγους φανερούς και μη).
3. Τα μεγάλα ελλείμματα κρυβόντουσαν εύκολα με λογιστικές αλχημείες, που ήταν δύσκολο να εντοπιστούν, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται στο λογαριασμό αργότερα (κατά παράβαση του συντάγματος και του νόμου).
4. Ο προϋπολογισμός αποτελεί αποκλειστική ευθύνη του υπουργού οικονομικών, που φρόντιζε πάντα να τον παρουσιάζει τελευταία στιγμή (κατά παράβαση της αρχής της δημοσιότητας), σε μία όσο το δυνατόν πιο σύντομη ‘’τελετή’’ (ει δυνατόν με άδεια έδρανα), χωρίς να προσδοκά κάποιος ότι θα είναι κάτι αξιόπιστο και ολοκληρωμένο.- Οι κυβερνήσεις θέλουν να μειώσουν το χρόνο διαλόγου, να μην υπάρχουν αντιθέσεις (άρα και σύνθεση) με σκοπό να τον περάσουν όπως-όπως, στηριζόμενες πάντα στην αυστηρή κομματική πειθαρχία των βουλευτών.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ και η “Ε.ΔΗ.Κ.” για τη βελτίωση και τον έλεγχο της διαδικασίας αλλά και επί των αποτελεσμάτων των προϋπολογισμών, προτείνουν τους παρακάτω εκσυγχρονισμούς για τον προϋπολογισμό:

– Να υπάρξει συνταγματική πρόβλεψη ώστε να μην έχουμε στην υλοποίηση ελλειμματικούς προϋπολογισμούς, με όριο υπέρβασης το 3% και αυτό επαρκώς αιτιολογημένο. Για να μπορέσει να τηρηθεί αυτό θα πρέπει να θεσμοθετηθούν τα ακόλουθα:
– Να ξεκινήσει αρκετούς μήνες πριν, διευρυμένος και ουσιαστικός διάλογος στο κοινοβούλιο, πέραν των προβλέψεων του άρθρου 6 του Ν 2362/95.
– Να ενθαρρυνθούν όχι μόνο οι θεσμικοί φορείς (σύμφ.με τον νόμο), αλλά και οι επαγγελματικοί και κοινωνικοί φορείς να συμμετάσχουν από πολύ νωρίς στη διαμόρφωσή του, με προτάσεις και διάλογο.
– Να υπάρξουν τρεις φάσεις στο κοινοβούλιο. 1) Αρχικά να παρουσιασθούν οι βασικοί άξονες και κατευθύνσεις για τη σύνταξή του. 2) Στη συνέχεια να γίνει υποβολή ενός 1ου προσχεδίου (Σεπτέμβριο) με αιτιολογικές εκθέσεις, για μελέτη επεξεργασία και επανυποβολή προτάσεων, σε συγκεκριμένες σφιχτές ημερομηνίες από τους θεσμικούς φορείς.3) Υποβολή 2ου επεξεργασμένου κειμένου (1η Δευτέρα Οκτωβρίου), για αρχική συζήτηση στο κοινοβούλιο και στις αρμόδιες επιτροπές, προκειμένου να διαμορφωθεί η τελική μορφή που θα κατατεθεί από τον Υπουργό.

– ΤΕΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ προϋπολογισμού για ψήφιση έγκαιρα (μέχρι 15 Νοεμβρίου) με εξαντλητικό διάλογο στο κοινοβούλιο.
– Στη συνέχεια να θεσμοθετηθεί ο έλεγχος και ο απολογισμός επί της προόδου υλοποίησης ανά τρίμηνο (και όχι μόνο τον Νοέμβριο, που προβλέπεται στο Σύνταγμα και στο νόμο), με διάλογο στο κοινοβούλιο.

– Ενδεχόμενη αποτυχία καλής υλοποίησης και δημιουργία ελλείμματος πάνω από 3% του ΑΕΠ, να σημαίνει και αυτόματη ‘’πρόταση μομφής’’ για τη κυβέρνηση (με Συνταγματική πρόβλεψη) για να εξετασθούν οι λόγοι που προέκυψε η υπέρβαση.

Xριστουγεννιάτικο Βazaar

bazzar

Η ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ 8 ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΙΗ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ

%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82

 

Είναι προφανές ότι οι αντιφατικές αποφάσεις των εφετών για τους 6 Τούρκους, μας έκαναν να προβληματιστούμε για την ποιότητα και τις προθέσεις των αποφάσεων τους.

Όμως εάν οι αποφάσεις τους δεν είναι χειραγωγούμενες για λόγους πολιτικής (είτε άλλης) σκοπιμότητας, που ελπίζουμε ότι δεν είναι, τότε θα πρέπει να αποδώσουμε την διαφορετική ποιότητα των αποφάσεων των δικαστηρίων σ΄αυτό που λέει το άρθρο 87 παρ. 1 του Συντάγματος:

«Η δικαιοσύνη απονέμεται από δικαστήρια συγκροτούμενα από τακτικούς δικαστές, που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία»

Ο Έλληνας δικαστής κατά την άσκηση των καθηκόντων του υπακούει μόνο στο νόμο και στη συνείδησή του. Ο δικαστής συνεπώς δεν αναπαράγει απλώς τις διατάξεις του νόμου σε κάθε κρίση του, αλλά δικάζει σύμφωνα και με τη συνείδησή του. Και η δίκαιη κρίση του οπωσδήποτε περιλαμβάνει στοιχεία επί τη βάσει πάντα της συνειδήσεως του, της επιστημονικής επάρκειας των συντελεστών της δίκης, της διαφοροποίησης των παρουσιαζομένων στοιχείων, αγορεύσεων, καταθέσεων καθώς και κάθε παραμέτρου της δικαστικής λειτουργίας που διαφοροποιεί την μία δίκη από την άλλη.

Η αμεροληψία συνεπώς του δικαστή είναι πλέον απόρροια των εγγυήσεων ( λειτουργικών και προσωπικών) που εξασφαλίζουν τη δικαιοδοτική του λειτουργία και συνακόλουθα την όλη τέλεση της κάθε ξεχωριστής δίκης.

Το «ενιαίο» της νομολογίας (συμφωνία δηλαδή με προηγούμενες αποφάσεις δικαστηριών), δεν μπορεί, ούτε επιτρέπεται να καθηλώνει και να πειθαναγκάζει τον κάθε δικαστή, όταν ο τελευταίος δεν πείθεται από τις λύσεις που έχουν δοθεί νομολογιακά. Στην περίπτωση αυτή, ο δικαστής όχι μόνον δικαιούται, αλλά και υποχρεούται να ακολουθήσει τη λύση που του επιβάλλει η δικαστική του συνείδηση, παραμερίζοντας οιασδήποτε φύσεως αναστολές, αρκεί βεβαίως η λύση αυτή να είναι αρκούντως αιτιολογημένη – τεκμηριωμένη.
Άλλωστε, η ίδια η εμπειρία έχει αποδείξει ότι πολλάκις και τα ανώτατα δικαστήρια αλλάζουν θέση, αναιρώντας τα ίδια, παλαιότερη πάγια νομολογία τους.

Καταλήγοντας, ας περιμένουμε μέχρι να ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία και εκδοθεί η τελεσίδικη απόφαση για τους 8 Τούρκους.

Πόσο μάλλον, όταν ακόμη δεν έχουν εξαντληθεί οι δυνατότητές τους να διεκδικήσουν το δίκιο τους στα Ελληνικά αλλά και διεθνή δικαστήρια.

Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

734384_146407675521048_1780842659_n

Το δυστύχημα στην Πλατεία Βικτωρίας αποκαλύπτει και πολλά ζητήματα που αφορούν τον τομέα της εργασίας στην χώρα μας.

Έχουν γίνει εγκληματικά λάθη από τις κυβερνήσεις, οι οποίες με το πρόσχημα της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, μείωσαν δραματικά το εργασιακό κόστος λόγω της απροθυμίας τους να λάβουν μέτρα σε τομείς που είναι πραγματικά καθοριστικοί για την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.

Η μείωση του εργατικού κόστους πέραν των άλλων προβλημάτων, επηρέασε καθοριστικά την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών σε πολλούς τομείς για τους εξής λόγους:

1. Απολύθηκαν πολλοί έμπειροι τεχνίτες –εργαζόμενοι-υπάλληλοι για να μειωθεί το εργατικό κόστος. Πολλοί συνταξιοδοτήθηκαν για να μην πληγούν από τις ρυθμίσεις στο ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό.
2. Στην θέση τους, όπου υπήρχε ανάγκη, προσλήφθηκαν πολλοί ανειδίκευτοι, κυρίως μετανάστες και ενισχύθηκαν οι περιστασιακές-εποχιακές προσλήψεις.
3. Πολλοί έμπειροι αλλά και νέοι με εξειδικεύσεις και δυναμισμό έφυγαν από την Ελλάδα, με αποτέλεσμα να μειωθεί το καταρτισμένο εργατικό δυναμικό της χώρας.
4. Η υψηλή φορολογία και ο αγώνας επιβίωσης δεν επιτρέπει στις εταιρείες να επενδύσουν στην πιστοποίηση της ποιότητας στην εργασία και στην ασφάλεια, καθώς και στην εισαγωγή ασφαλέστερων τεχνολογιών στις υλικοτεχνικές υποδομές.
5. Η μαύρη εργασία που έχει αυξηθεί, μειώνει τις ποιοτικές απαιτήσεις, τους ελέγχους, τις διατάξεις ασφαλείας αλλά και την αναγκαία επαγγελματική υπευθυνότητα.
6. Το δικαστικό σύστημα και οι καθυστερήσεις του δεν βοηθούν στον θεσμικό εκσυγχρονισμό του εργασιακού περιβάλλοντος σε όλους τους τομείς και στην ασφάλεια.

Όπως αποδεικνύεται στην πράξη, παρά την μείωση του εργατικού κόστους, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας δεν βελτιώθηκε. Αντιθέτως επηρεάζεται δραματικά η ποιότητα των εργασιών και η ασφάλεια ΟΛΩΝ μας.

Οι πιο σημαντικοί παράγοντες για την ανταγωνιστικότητα, όπως επαναλαμβάνεται βασανιστικά σε όλες τις μελέτες έγκριτων διεθνών οργανισμών, είναι η ποιότητα της εργασίας και των παραγομένων προϊόντων της, η διαθεσιμότητα και η παραγωγικότητα του εργασιακού δυναμικού της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των ερευνητών, επιστημόνων και μηχανικών, και οπωσδήποτε η ικανότητα δημιουργίας καινοτομίας. Στην δεύτερη θέση κατατάσσεται το οικονομικό, εμπορικό και φορολογικό σύστημα μιας χώρας.

Ευθύνη έχουν όλες οι κυβερνήσεις που αποδέχθηκαν την υποβάθμιση της εργασίας ως λύση, αντί να ασχοληθούν με τον διαρθρωτικό και δομικό μετασχηματισμό της οικονομίας και να ελέγξουν από την πρώτη στιγμή το πολυδάπανο δημόσιο (που σημειωτέον επί ΣΥΡΙΖΑ αυξάνει τις δαπάνες του κατά 1,7 δις ευρώ).

Δεν πρέπει να αποδεχθούμε εκπτώσεις στην ποιότητα και στην ασφάλεια στην εργασία, γιατί κινδυνεύουν ζωές και αυτό που συντελείται στην Ελλάδα σήμερα υποβαθμίζει την ποιότητα και την αξία της ζωής όλων μας.

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ

734384_146407675521048_1780842659_n

Ο πολιτισμός είναι η ναυαρχίδα κάθε χώρας. Όταν μάλιστα αυτή η χώρα είναι η Ελλάδα που έδωσε τα φώτα της όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο καταλαβαίνουμε όλοι το βάρος αυτής της κληρονομιάς.
Ο καλύτερος πρεσβευτής της πολιτιστικής μας κληρονομιάς είναι το φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου ένας θεσμός που χρόνια τώρα παλεύει να αναδείξει τη χώρα μας στο διεθνές περιβάλλον.
Δυστυχώς και σε αυτό το σοβαρό ζήτημα της λειτουργίας δηλαδή του φεστιβάλ διαπιστώνουμε, από την απομάκρυνση του Γιώργου Λούκου και μετά ,έλλειψη σοβαρότητας, προχειρότητα και αδυναμία βιώσιμης λύσης.
Έτσι λοιπόν η κα Λυδία Κονιόρδου προχώρησε στην πρώτη απόφασή της ως υπουργός πολιτισμού ξηλώνοντας όλο το Δ.Σ του φεστιβάλ και τοποθετώντας ως πρόεδρο έναν οικονομολόγο, τον κο Γιάννη Μηλιό και ως αντιπρόεδρο ένα δικηγόρο, τον κο Πέτρο Σταυριανό.
Το έργο και των δυο κυρίων στον τομέα του πολιτισμού ή είναι ανύπαρκτο ή, στην καλύτερη περίπτωση είναι άγνωστο!
Ο καθένας βεβαίως κατανοεί την παρουσία στο Δ.Σ του οργανισμού ανθρώπων ικανών στο management όχι όμως στην θέση του προέδρου και αντιπροέδρου. Εκεί χρειάζονται επιφανείς εκπρόσωποι του πολιτισμού και η Ελλάδα διαθέτει πολλούς.
Ελπίζουμε οι συνέπειες από την απόφαση αυτή να μην είναι καταστροφικές για το φεστιβάλ που το τελευταίο διάστημα παραπαίει, όπως και η χώρα, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Tομέας πολιτισμού της “κοινωνίας αξιών”

ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΣΤΑ 18: ΤΕΛΙΚΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ Ή ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ; ΔΙΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ

cropped-734384_146407675521048_1780842659_n5.jpg

 

Μεγάλη διαμάχη ξέσπασε για την δήλωση του κ. Καμμένου αλλά και του κ. Μητσοτάκη και του τομεάρχη άμυνας της ΝΔ κ. Γεωργιάδη, για την υποχρεωτική κατάταξη στα 18.
Στη συνέχεια ο κ. Καμμένος άδειασε τους κκ. Γεωργιάδη και Μητσοτάκη, λέγοντας ότι εννοούσε εθελοντική κατάταξη των 18ρηδων.

Κατά την άποψή μας θα ήταν τεράστιο λάθος η υποχρεωτικη κατάταξη στα 18, γιατί στο σημερινό ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον σπουδών δεν μπορεί να επιβάλλεται στους νέους να καταταγούν και να χάνουν στην ουσία όχι μόνο ένα, αλλά δύο χρόνια, τα οποία διακόπτουν ενδεχομένως καθοριστικά την τριτοβάθμια εκπαίδευσή τους, την επιστημονική και ακαδημαϊκή τους εξέλιξη, ενώ θα βρεθούν να ανταγωνίζονται με handicap σε μία παγκοσμιοποιημένη αγορά εργασίας. Η καλή παιδεία, οι επιστήμονες, οι άριστοι επαγγελματίες και οι νέοι που δουλεύουν στην χώρα αλλά και οπουδήποτε στον κόσμο, συνιστούν συντελεστή ισχύος της χώρας και του Ελληνισμού.

Τα ελλείμματα στην επάνδρωση μονάδων μπορούν να καλυφθούν με τους παρακάτω τρόπους.

1. Έλεγχος των πλασματικών αναβολών
2. Έλεγχος ουσιαστικός των ανυπότακτων
3. Κατάργηση της δυνατότητας εξαγοράς της θητείας για όσους είναι μέχρι τα 40.
4. Η δυνατότητα εξαγοράς της θητείας να αφορά αυτούς που είναι πάνω από 40 και δεν έχουν υπηρετήσει.
5. Έλεγχος και Κατάργηση των πλασματικών απαλλαγών
6. Αναδιοργάνωση του συστήματος εκπαιδεύσεως των Ενόπλων Δυνάμεων και περαιτέρω κατάργηση του μεγάλου αριθμού κέντρων εκπαιδεύσεως. Οι στρατεύσιμοι να εκπαιδεύονται κατ ευθείαν στις μονάδες εκστρατείας για τα έργα και τις δραστηριότητες που θα κληθούν να αναλάβουν στις μονάδες αυτές.
7. Αύξηση της Θητείας και για τον Στρατό στους 12 μήνες.
8. Κίνητρα στους νέους για να καταταγούν στην ηλικία των 18
9. Κίνητρα στους εξ αναβολής για να καταταγούν.
10. Αναδιοργάνωση των στρατιωτικών μονάδων για εξοικονόμηση προσωπικού.

Οι αριθμοί δείχνουν ότι οι συγκεκριμένες προτάσεις μπορούν να δώσουν λύση πρόσκαιρα στο πρόβλημα της μειωμένης στράτευσης που υφίσταται σήμερα, πλην όμως ακόμη και αν λυθεί το πρόβλημα σήμερα, θα χρειασθεί οπωσδήποτε εκτεταμένη αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων ώστε οι προτεινόμενες λύσεις να έχουν μακροχρόνια προοπτική.

Ενδεικτικά αναφέρεται, σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει η Στρατολογία, ότι το 90% των νέων ζητεί σήμερα αναβολή στράτευσης, ακόμη και αν δεν έχει ουσιαστικό λόγο. Από αυτούς, το 50% χρειάζεται πραγματικά την αναβολή, ενώ το υπόλοιπο 50% θα μπορούσε να είχε καταταγεί στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων και να ολοκληρώσει τη θητεία.

Σε αυτά τα δεδομένα πρέπει να προστεθεί και το γεγονός ότι 18.000 άντρες υπολογίζεται ότι είναι ο συνολικός αριθμός των ανυπότακτων που διαμένουν στο εξωτερικό, ενώ περίπου 15% είναι το ποσοστό των στρατευσίμων που διαπιστώνεται ότι παίρνουν αναβολή λόγω σπουδών τα τελευταία χρόνια και, τελικώς, δεν προσέρχονται ποτέ για κατάταξη.