ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ (Από τα χέρια του Υπουργού Παιδείας…)

734384_146407675521048_1780842659_n

 

Αυτές τις μέρες βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμα τραγική απόφαση του Υπουργείου Παιδείας.
Ο κύριος, Κ. Γαβρόγλου αποφάσισε χωρίς να συζητήσει με κανένα να αφαιρέσει από τις προαγωγικές εξετάσεις της Α κ Β Λυκείου τα μαθηματικά.
Συγκεκριμένα στη Γεωμετρία δεν θα εξετάζεται κανείς και στην Άλγεβρα θα εξετάζονται μόνο οι μαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης, επικαλούμενος την ελάφρυνση των μαθητών από το φόρτο των εξετάσεων. Θεωρούμε ότι το μόνο που θα καταφέρει είναι να δυναμιτίσει τη λειτουργία του Λυκείου που έτσι κι αλλιώς είναι προβληματική.

Με την απόφασή του αυτή καταφέρνει

1. Να υποβαθμίσει το Λύκειο

2. Να απαξιώσει την μαθηματική εκπαίδευση και

3. Να ακυρώσει το ενδιαφέρον των μαθητών δεδομένου ότι , κομματιάζοντας την διδασκαλία των μαθηματικών, το μάθημα χάνει τη συνέχεια και επομένως τη συνοχή του.

Σε μια εποχή πρακτικών κυρίως εφαρμογών οι νέοι θέλουν να μαθαίνουν μόνο όσα τους είναι χρήσιμα και χειροπιαστά και δυστυχώς τα μαθηματικά είναι κάτι αφηρημένο γι αυτό και πολλές φορές αγνοούν ότι αυτά βρίσκονται παντού γύρω μας και πρέπει να προσπαθήσουν να τα ανακαλύψουν.

Όμως τα μαθηματικά είναι μια παγκόσμια γλώσσα που μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα όχι μόνο τον κόσμο αλλά και τη λειτουργία των άλλων γνώσεων που τελικά θα επιλέξουμε να πάρουμε.

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι μαθητές έχουν ένα δέος απέναντι στο μάθημα επειδή δεν το κατανοούν.

Πρέπει λοιπόν να δοθεί έμφαση:

1. Στον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος.
Η διδασκαλία πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην δημιουργεί άγχος στο μαθητή γιατί όσο πιο κοντά έρθει στο αντικείμενο και εξοικειωθεί με αυτό τόσο πιο ευχάριστο θα γίνει το μάθημα

2. Στο σκοπό.
Τα παιδιά πρέπει να μάθουν για πιο σκοπό διδάσκονται το μάθημα και να καταλάβουν ότι χωρίς τις συγκεκριμένες γνώσεις δεν θα μπορέσουν να αναπτύξουν την κρίση, τη φαντασία, και την κριτική τους ικανότητα Θα κατανοήσουν έτσι πως μέσω της επίλυσης προβλημάτων, θα μπορούν έμμεσα να αντιμετωπίζουν πολλές από τις καθημερινές δυσκολίες, που θα συναντήσουν στο μέλλον.

3. Στο στόχο
Στόχος είναι οι μαθητές να αποκτήσουν γνώση της ιστορικής εξέλιξης των Μαθηματικών, ώστε να συνειδητοποιήσουν την ευρύτητα και τη δυναμική τους, καθώς και το ρόλο που αυτά έχουν παίξει στη διαμόρφωση της κοινωνίας. Κρίνεται λοιπόν απαραίτητη η έμφαση στη διδασκαλία της Γεωμετρίας, της Τριγωνομετρίας και της Στερεομετρίας, ώστε να τα παιδιά να μπορούν να αναγνωρίσουν την ομορφιά, την αρμονία και τη συμμετρία ‘των σχημάτων όπως τα συναντάμε μέσα στη φύση.

Εξοστρακίσαμε ήδη τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών ας μην κάνουμε το ίδιο λάθος με τα μαθηματικά…

Θα κλείσω με ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Alain Badiou, «Eγκώμιο για τα Μαθηματικά», από όπου δανείστηκα και τον τίτλο του άρθρου:
“Είμαι πεπεισμένος ότι ένα παιδί, ακόμη και πολύ μικρό, μπορεί να ενθουσιαστεί με την ιδέα της επίλυσης προβλημάτων. Γιατί τα παιδιά φύσει αγαπούν τα αινίγματα, είναι περίεργα, αγαπούν να ανακαλύπτουν κάτι που δεν έχουν ξαναδεί.

Όλα πρέπει να οργανωθούν γύρω από αυτή την αποκάλυψη, από αυτό το λυμένο μυστήριο. Θα έπρεπε οπωσδήποτε η παιδαγωγική να είναι επικεντρωμένη σε τούτο τον στόχο: να κάνουμε να γεννηθεί στο παιδί, στους εφήβους και τελικά σε όλους, το συναίσθημα ότι το πιο εξαιρετικό, πράγμα στα μαθηματικά έγκειται στο ότι, με τρόπο συχνά εκπληκτικό και απρόβλεπτο, λύνουμε αινίγματα των οποίων η διατύπωση είναι σαφής και συγκεκριμένη, και που ωστόσο συνιστούν αληθινά αινίγματα.”

Νικολέττα Διαμαντάκου

Μέλος του πολιτικού συμβουλίου της “κοινωνίας αξιών”

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΓΔΜ

κοινα

Μετά την αποκάλυψη των συζητήσεων που έγιναν μεταξύ των δύο πλευρών (Ελληνικής και ΠΓΔΜ), αποδεικνύεται ότι όλες οι αιτιάσεις που είχαμε εκφράσει ως “κοινωνία αξιών” για την διαπραγματευτική μεθόδευση που ακολουθήθηκε από Ελληνικής πλευράς, είχαν βάση.

Συγκεκριμένα:

• Σε καμία φάση της διαπραγμάτευσης δεν είχαμε πρωτοβουλία. Πρωτοβουλία δεν είναι να ξεκινήσεις πρώτος μία συζήτηση ή να ρίχνεις άκαρπες ιδέες στο τραπέζι, αλλά να μην σύρεσαι από τις επιλογές που θέλει να σου επιβάλλει ο συνομιλητής σου.

• Χάσαμε όλα τα όπλα ισχύος αποδεχόμενοι την έναρξη των ενταξιακών συζητήσεων της ΠΓΔΜ σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η έγκριση της συμφωνίας και από τις δύο πλευρές.
• Επιτρέψαμε σε τρίτους να παρέμβουν, να γίνουν μέρος της διαπραγμάτευσης και να μας πιέσουν για να αποδεχθούμε ασύμφορους όρους.

• Όλες μας οι θέσεις, οι δεσμεύσεις μας, τα όπλα και τα επιχειρήματά μας, καθώς και οι εσωτερικές πολιτικές συζητήσεις, είχαν αποκαλυφθεί πολύ νωρίς, ευρέως και ανοήτως και ήταν γνωστά στους συνομιλητές μας.

• Υπονομεύθηκε η οιαδήποτε δυνατότητα εσωτερικής πολιτικής συναίνεσης (από τον κ. Κοτζιά), με τις επιπόλαιες και αντιεπαγγελματικές αποκαλύψεις παλαιότερων εγγράφων και διερράγη απροκάλυπτα το ιστορικό συνεχές στη διαπραγμάτευση.

• Ενεπλάκη ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας πολύ νωρίς στη πορεία της διαπραγμάτευσης (με δεσμεύσεις και προς τρίτους), με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό του σε προηγούμενες, ασύγχρονες και ασύμφορες τοποθετήσεις του. Δεν διατήρησε την πρωτοβουλία και την ελευθερία επιλογής.

• Οι λαϊκές αντιδράσεις στην Ελλάδα εναντίον της συμφωνίας δαιμονοποιήθηκαν και δυσφημίστηκαν από την κυβέρνηση και ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν ως διαπραγματευτικό όπλο προς την άλλη πλευρά.

• Η έκφραση ενθουσιασμού από την κυβέρνηση, όχι μόνο πριν αλλά ιδιαίτερα σήμερα, μετά το δημοψήφισμα της ΠΓΔΜ, για μία προβληματική συμφωνία η οποία δεν γίνεται αποδεκτή από τον λαό της, δίνει την δυνατότητα στην κυβέρνηση της ΠΓΔΜ να διαπραγματευθεί αδιαφανώς και άλλους όρους και ανταλλάγματα (όχι μόνο με εμάς αλλά και με Αμερικανούς, Γερμανούς, ΝΑΤΟ και ΕΕ) και στερεί από εμάς την δυνατότητα υπαναχώρησης και διαπραγμάτευσης νέων καλύτερων όρων.

• Η συμφωνία είναι φλύαρη και περιέχει ζητήματα που θα μπορούσαν να μην συμπεριληφθούν, αφού εντάσσονται σε άλλο κανονιστικό πλαίσιο (π.χ. η διάθεση λιμανιού σύμφωνα με τις προβλέψεις τους διεθνούς δικαίου, το Σύνταγμα και οι εμπορικές συμφωνίες στα πλαίσια της ΕΕ, κλπ ).

Όλα αυτά τα υπερβάλλοντα την καθιστούν περισσότερο πολύπλοκη και προβληματική.

Δεν θα παραξενευτούμε εάν στην συνέχεια μας μεταφερθεί πίεση για να αποδεχθούμε άτυπες διολισθήσεις από την συμφωνία, είτε αλλοίωσης συγκεκριμένων όρων όσον αφορά την εφαρμογή της, με πρόσχημα την ανάγκη να εγκριθεί η συμφωνία από τα Σκόπια.

Ελπίζουμε επιτέλους να καταλάβει η κυβέρνηση και κυρίως ο κ. Κοτζιάς, ότι η έκφραση επιφυλάξεων και η διατήρηση του δικαιώματος επανεξέτασης της συμφωνίας (τώρα που αμφισβητείται ξεκάθαρα από την άλλη πλευρά), αφενός είναι η σωστή διαπραγματευτική τακτική, αφετέρου μας επιτρέπει να διατηρήσουμε κάποιους συντελεστές ισχύος για διαπραγμάτευση και να ξεφορτωθούμε ενδεχόμενες εξωτερικές πιέσεις.

ΤΑ ΛΑΘΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

κοινα

Πριν να γίνει το δημοψήφισμα στα Σκόπια, αλλά και σήμερα, αμέσως μετά από την άρνηση του μεγαλύτερου μέρους του λαού των να στηρίξει την συμφωνία, ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, ο υπουργός εξωτερικών κ. Κοτζιάς, αλλά και πολλά στελέχη της κυβέρνησης διαλαλούν ότι θα σεβαστούν την συμφωνία των Πρεσπών, χωρίς να έχουν την σύνεση να εκφράζουν οιαδήποτε επιφύλαξη.

Τεράστιο λάθος από πλευράς εξωτερικής πολιτικής, στρατηγικά αλλά και διπλωματικά, αφού:

• Δεν είναι εύκολο να προβλεφθεί τι θα επακολουθήσει στο εσωτερικό των Σκοπίων.

• Η ξεκάθαρη απαξίωση από τον λαό των Σκοπίων δείχνει και την άρνησή του μεγαλύτερου τμήματός του να δεχθεί αυτή την συμφωνία.

• Πως η κυβέρνηση Ζάεφ θα μπορέσει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της και να επιφέρει τις συνταγματικές αλλαγές που προβλέπονται στη συμφωνία για να γίνουν εντός του 2018, όταν η συντριπτική πλειοψηφία του λαού (και ο ίδιος ο πρόεδρος) δεν το επιθυμούν;

• Η συνέχεια της προσπάθειας εκ μέρους του Ζάεφ, για να περάσει την συμφωνία με κοινοβουλευτικές μεθοδεύσεις, ενάντια στη βούληση του λαού του, δεν θέτει μόνο αυτόν υπό αμφισβήτηση αλλά μπορεί να κλυδωνίσει και την σταθερότητα στη γειτονική χώρα.

Πέραν τούτου, και με δεδομένο ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει ότι μπορεί να μην πετύχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, και με σοβαρό κίνδυνο να υπάρξει ζήτημα δεδηλωμένης (εάν δεν ψηφισθεί από τον κυβερνητικό της εταίρο-ΑΝΕΛ), είναι τουλάχιστον ανόητο να ισχυρίζεται διεθνώς ότι θα στηρίξει μία ετοιμόρροπη συμφωνία και για τις δύο χώρες.

Τι δεσμεύσεις έχουν αναλάβει οι κκ Τσίπρας και Κοτζιάς, που δεν τις γνωρίζει ο Ελληνικός λαός και το Ελληνικό Κοινοβούλιο ώστε να υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα και με τέτοιο πάθος, μια καθ’ όλα προβληματική συμφωνία όπως αποδεικνύεται στη πράξη;

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

κοινα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την Δευτέρα 25 Ιουνίου 2018 κλιμάκιο της “κοινωνίας αξιών” πραγματοποίησε επίσκεψη στην Λαμία και συνάντηση με τον περιφερειάρχη κύριο Κώστα Μπακογιάννη στην έδρα της περιφέρειας στην πόλη.

Τον κλιμάκιο αποτελείτο από τον πρόεδρο της “κοινωνίας αξιών” Στέλιο Φενέκο, τους εκπροσώπους στο Ν. Φθιώτιδας, Εύα Ασημακοπούλου και Ταξιάρχη Ρέλλια και την υπεύθυνη του πολιτικού γραφείου Νικολέττα Διαμαντάκου.

Στην πολύ καλή συζήτηση/ενημέρωση που ακολούθησε, ο κ. Στέλιος Φενέκος και οι εκπρόσωποι στον Ν.Φθιώτιδας παρουσίασαν στον κ. Κώστα Μπακογιάννη και στους συνεργάτες του την αντίληψη της “κοινωνίας αξιών” για την ανάπτυξη στην Ελλάδα και ότι αυτή θα έλθει μέσα από την περιφερειακή ανάπτυξη καθώς και την διαπίστωση ότι αυτό το μοντέλο αποδείχθηκε εξαιρετικά αποτελεσματικό για την ανάπτυξη όλης της Ευρώπης.

Παρουσιάσθηκε σε αδρές γραμμές η πρόταση για την περιφερειακή ανάπτυξη που έχει επεξεργαστεί η “κοινωνία αξιών” και την οποία εξειδικεύει πλέον για κάθε περιφέρεια. Συμφωνήθηκε να κατατεθεί τις επόμενες μέρες για μελέτη από την Περιφέρεια.

Αναγνωρίσθηκε το σημαντικό έργο που έχει γίνει από την περιφέρεια σε ότι αφορά τον σύγχρονο και ρεαλιστικό στρατηγικό σχεδιασμό που έχει γίνει για την ανάπτυξη της και η πολύ καλή απορρόφηση που έχει επιτευχθεί στα κονδύλια των ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Στο πλαίσιο αυτό συζητήθηκαν και οι τρόποι με τους οποίους μπορούν να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα που υπάρχουν στον στρατηγικό σχεδιασμό στην χώρα.

Επίσης εξετάσθηκαν και τα προβλήματα που υπάρχουν στον «Καλλικράτη», για τον ρόλο, τις αρμοδιότητες και τα διατιθέμενα κονδύλια για την τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς και τα προβλήματα που δημιουργούνται με το μοντέλο της απλής αναλογικής όπως προβλέπεται στο νέο σχέδιο «Κλεισθένης» και όπως προωθείται από την κυβέρνηση για την τοπική αυτοδιοίκηση .

Πέραν των θεμάτων τοπικής αυτοδιοίκησης, συζητήθηκαν και προτάσεις της “κοινωνίας αξιών” για να αμβλυνθούν κρίσιμα θέματα στην συμφωνία με τα Σκόπια, καθώς και άλλα ζητήματα πολιτικής επικαιρότητας.

Η “κοινωνία αξιών” ευχαριστεί θερμά τον Περιφερειάρχη Κώστα Μπακογιάννη και τους συνεργάτες του, για την ανταλλαγή απόψεων και την ενημέρωση, που μας επιβεβαίωσε την αντίληψη που υπάρχει ότι η περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδος λειτουργεί αποτελεσματικά και ως πρότυπο για την περιφερειακή ανάπτυξη, καθώς και για το εξαίρετο κλίμα υποδοχής, συζήτησης και φιλοξενίας .

 

ΦΟΡΟΥΜ Συνεργασίας

Οι εκπρόσωποι των κομμάτων που συμμετέχουν στο “ΦΟΡΟΥΜ Συνεργασίας”, συναντήθηκαν χθές το πρωϊ, 21 Ιουνίου 2018, με τους 2 Αντιπροέδρους της Βουλής κυρία Χριστοδουλοπούλου και κ. Κουράκη και τους ενημέρωσαν για τον σκοπό και την λειτουργία του “ΦΟΡΟΥΜ Συνεργασίας”.

IMG_2018_06_21_001Με τους εκπροσώπους της κίνησης που έχουν συστήσει πέντε εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, συναντήθηκαν σήμερα οι Α΄ και Γ΄ Αντιπρόεδροι της Βουλής, κ.κ. Αναστάσιος Κουράκης και Αναστασία Χριστοδουλοπούλου, εκπροσωπώντας τον Πρόεδρο της Βουλής, κ. Νικόλαο Βούτση, που βρίσκεται στην Κίνα.

Στη συνάντηση παραβρέθηκαν οι κ.κ. Στυλιανός Φενέκος, πρόεδρος της «Κοινωνίας Αξιών», Γεράσιμος Σπυράτος, πρόεδρος της «Φιλελεύθερης Συμμαχίας», Δημήτριος Παληάτσος, εκπρόσωπος της «Ένωσης για την Ελλάδα», Αναστάσιος Καραμπογιάς, εκπρόσωπος της «Δημοκρατικής Ευθύνης» και Νικολέττα Διαμαντάκου, από το πολιτικό γραφείο της «Κοινωνίας Αξιών» και τη γραμματεία της κίνησης.

Οι Αντιπρόεδροι της Βουλής άκουσαν τις απόψεις που εξέφρασαν οι εκπρόσωποι των εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων επί πολλών θεμάτων της επικαιρότητας και ανέφεραν ότι είναι ανοιχτοί σε σκέψεις και προτάσεις που μπορούν ν’ αξιοποιηθούν από τη Βουλή.

Εντός των προσεχών ημερών η κίνηση πρόκειται να καταθέσει στον Πρόεδρο της Βουλής σχετικό υπόμνημα με τις θέσεις και τις προτάσεις των κομμάτων που την αποτελούν για ζητήματα της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής του τόπου.

Πηγή: https://www.hellenicparliament.gr/Enimerosi/Grafeio-Typou/Deltia-Typou/?press=284e09e8-ba01-4f47-95a9-a90600ce3607

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ – Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΤΗΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ

κοινα

Όταν διέρρευσαν τα βασικά σημεία της συμφωνίας με τα Σκόπια, (ηθελημένα από την κυβέρνησή μας), είχαμε πει ότι με τον τρόπο που είχαμε διαπραγματευθεί, ήταν “too good to be true”.

Ο πρωθυπουργός διερρήγνυε τα ιμάτιά του για τον όρο “Severna Macedonjia”, (αμετάφραστο-erga omnes), και για το ότι η συμφωνία διασφάλιζε την ελληνική ταυτότητα της Μακεδονίας, ρητά και κατηγορηματικά.

Γράφαμε συγκεκριμένα: “ότι συμφωνία και να υπάρξει τελικά, θα πρέπει να δούμε τι δυναμικές μπορούν να αναπτυχθούν και πως αυτές θα τις εκμεταλλευθούμε προς όφελός μας στις μεταξύ μας σχέσεις, τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην ΕΕ”.

Προειδοποιούσαμε την κυβέρνηση να μην απεμπολήσει την βασική ασφαλιστική μας δικλείδα: “ότι δηλαδή δεν θα πρέπει να δεχθούμε οιαδήποτε έναρξη συζήτησης για ένταξη των Σκοπίων σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, πριν αποδεχθούν πλήρως την συμφωνία που ανακοινώθηκε, την νομιμοποιήσουν στο εσωτερικό τους και συμμορφωθούν με όλα όσα έχουν συμφωνήσει”.

Σήμερα αποδεικνύεται ότι ο πρωθυπουργός εψεύδετο δημόσια για το “Severna Macedonia”, (αμετάφραστο-erga omnes), όπως και για την σαφήνεια των υποσημειώσεων που επικαλείτο, οι οποίες είναι τόσο αόριστες και θολές, που όχι μόνο δεν διασφαλίζουν τα συμφέροντά μας, αλλά δίνουν και ερείσματα για διαφορετικές ερμηνείες.
Αποκαλύφθηκαν επίσης και άλλες παράγραφοι που δεν θα έπρεπε να δεχθούμε να μπουν στη συμφωνία, όπως είναι οι παρακάτω:

– Η αλλαγή των βιβλίων της ιστορίας (θα αποτελέσει πεδίο σύγκρουσης και τελικά αλλοίωσης της ιστορίας με μία απαξιωτική εξίσωση για μας).

– Η αναφορά των προβλέψεων του διεθνούς δικαίου για την πρόσβαση στη θάλασσα (αφού το προβλέπει το διεθνές δίκαιο ούτως ή άλλως, έπρεπε να αφήσουμε να αποτελέσει σημείο ξεχωριστής διαπραγμάτευσης με τους δικούς μας όρους).

– Η “a priori” αποδοχή της αρμοδιότητας του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης, για την επίλυση των προβλημάτων που ενδεχομένως θα προκύψουν.

Συμπερασματικα:

1. Η συμφωνία θα έπρεπε επίσης να περιλαμβάνει ρήτρα για την μη δημιουργία ξένης στρατιωτικής Βάσης στα Σκόπια, ως δικλείδα ασφαλείας για μας. Και ναι μεν τις βάσεις του ΝΑΤΟ μπορούμε να τις ελέγχουμε, δεν μπορούμε όμως να ελέγξουμε στη συνέχεια, χωρίς την ρήτρα αυτή, οιαδήποτε άλλη στρατιωτική βάση που θα ήταν ενάντια στην ασφάλεια μας ή και στα συμφέροντά μας.

2. Με δεδομένο ότι η συμφωνία είναι καταφανώς ποδηγετούμενη από την Γερμανία, η οποία επιτέλους βλέπει να ενοποιείται η ζώνη επιρροής της σε όλα τα Βαλκάνια, θα πρέπει να ενεργήσουμε από τώρα για να προστατεύσουμε τα τελευταία εθνικά μας συμφέροντα.
Εάν πιστεύουμε ότι θα κυριαρχήσουμε οικονομικά στα Σκόπια έναντι της Γερμανίας, γελιόμαστε πλάνην οικτρά.
Η ένταξη τους στην ΕΕ θα μειώσει τα οιαδήποτε φορολογικά πλεονεκτήματα είχαμε μέχρι τώρα στα Σκόπια και Γερμανικά κεφάλαια-εταιρείες και τράπεζες θα εισβάλουν ανταγωνιστικά.

3. Η πρόσβαση τους στη θάλασσα και η αύξηση του εμπορίου μέσω αυτής της δυνατότητας είναι μία προοπτική με μεγάλους όμως κινδύνους, λόγω των διεκδικήσεων που θα προβάλλουν οι Σκοπιανοί.

4. Η πρόσβαση διαίτερα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης θα πρέπει να αποκλειστεί από εμάς και να παρασχεθεί (πάντα κατόπιν διαπραγματεύσεων και συγκεκριμενων ανταλλαγμάτων), το λιμανι της Ηγουμενίτσας.
Η θέση ότι το λιμάνι της Θεσσαλονίκης είναι πολύ επιβαρυμένο και ότι με την Ηγουμενίτσα δίνεται το πλεονέκτημα να έχουν θαλάσσια επικοινωνία και με τις μεσογειακές Ευρωπαϊκές χώρες μέσω της Ιταλίας, είναι μία επαρκής και καλή αιτίολογία για αυτήν την διευθέτηση.

5. Έτσι αποκλείονται από το Αιγαίο με δεσμευτική-κανονιστική μορφή, καθώς και από τα οιαδήποτε δικαιώματα θα μπορούσαν να προκύψουν από αυτό, και τα οποία θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα, (λόγω και της πιθανής επιρροής που θα προσπαθήσουν να αποκτήσουν οι Τούρκοι στα Σκόπια).

6. Ταυτόχρονα μειώνονται οι επεκτατικές τους βλέψεις, σπάει η λογική της γεωγραφικής ενοποίησης, που θα ενισχυόταν και μέσα από τις εμπορικές σχέσεις και διατηρείται η έννοια της Βόρειας Μακεδονίας ως ξεχωριστής, ανεξάρτητης οντότητας.

Η “΄κοινωνία αξιών” ήδη επεξεργάζεται πλήρες σχέδιο για την εξέλιξη της συμφωνίας (εάν τελικά επικυρωθεί), σε όλα τα στάδιά της, έτσι ώστε να λειτουργήσει το δυνατόν καλύτερα προς τα συμφέροντά μας.

TΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΜΑΣ;

κοινα

Έχουν περάσει 85 ημέρες και δεν υπάρχει εξέλιξη στην υπόθεση των δύο φυλακισμένων συμπατριωτών μας.
Και δεν πρόκειται να υπάρξει σύντομα, αφού η κυβέρνηση κυρίως, αλλά και οι “συμπατριώτες” στην Ελλάδα, ελάχιστα έχουμε κάνει για να τους βοηθήσουμε.

Και για να γίνω συγκεκριμένος.

Η “κοινωνία αξιών” (αμέσως μετά την σύλληψή τους) έκανε τεκμηριωμένη πρόταση στην κυβέρνηση για Σύσταση Ομάδας Ειδικού Σκοπού (TaskGroup), ολιγομελή, στελεχωμένη από κατάλληλους εξειδικευμένους ανθρώπους, ώστε να διαμορφωθεί μία στρατηγική διεθνούς πίεσης και επικοινωνίας σε όλο τον κόσμο.
Από την άλλη πλευρά καμία πίεση δεν ενασκήθηκε προς την Τουρκία, από οικονομικά αντίμετρα που θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε ΟΛΟΙ όσοι αισθανόμαστε συμπατριώτες με τους φυλακισμένους, αυτοβούλως, χωρίς να χρειαζόμαστε την καθοδήγηση οιουδήποτε, αλλά και οργανωμένα.

Οι διεθνείς μας ενέργειες είναι αναιμικές, αποσπασματικές, ασαφείς, χωρίς αποφασιστικότητα και δριμύτητα.

Πως αλήθεια περιμένουμε να συμμορφωθεί ο Ερντογάν; Εκτιθέμενος στην κοινή γνώμη όπως είπε ο πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης;

Αναδημοσιεύω μέρος από τις προτάσεις μας, ακόμη υπάρχει χρόνος για να τις υιοθετήσει η κυβέρνηση.

ΟΜΑΔΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ (TASK GROUP)

” …..Η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί παθητικά την αδυναμία της, και περιμένει πάλι τον από μηχανής θεό να δώσει λύση ή ακόμη χειρότερα να φέρει κάτι άλλο στο προσκήνιο, για να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας.

Θα επιμείνω στις δυνατότητες που μας παρέχουν οι διεθνείς Οργανισμοί, οι συμμαχίες μας, και το διεθνές περιβάλλον, καθώς και στην δύναμη της επικοινωνίας και των κοινωνικών δικτύων σήμερα.

Είναι αναγκαίο να δεχθεί πιέσεις η Τουρκία για να επιταχύνει τις διαδικασίες, για να διασφαλισθούν οι καλύτερες δυνατές συνθήκες, και να αφεθούν τελικά ελεύθεροι οι δύο στρατιώτες μας.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ – TASK GROUP

1. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται μία συγκεκριμένη στρατηγική, που να χαραχθεί από ομάδα ανθρώπων συγκεκριμένου έργου (task group), οι οποίοι:
– να γνωρίζουν πολύ καλά το διεθνές περιβάλλον,
– πως λειτουργούν οι διεθνείς Οργανισμοί,
– ποιες ακριβώς είναι οι συμφωνίες και τα καταστατικά τους κείμενα,
– πως μπορούν να αξιοποιηθούν,
– πως λειτουργεί η γραφειοκρατία τους,
– ποιές πηγές του Διεθνούς Δικαίου μπορούν να αξιοποιηθούν,
– πως μπορεί να αξιοποιηθεί το διεθνές θεσμικό περιβάλλον για τα ανθρώπινα δικαιώματα,
– ποιες αντίστοιχες περιπτώσεις έχουν υπάρξει στο παρελθόν μεταξύ της Ελλάδος και της Τουρκίας αλλά και σε άλλες χώρες, και πως αυτές διευθετήθηκαν,
– πως μπορούν να αξιοποιηθούν οι σχέσεις μας με άλλες χώρες, οι οποίες να μπορούν να παίξουν ρόλο και να ενασκήσουν πίεση,
– πως μπορούμε να ενασκήσουμε ως χώρα πιέσεις στην Τουρκία για να υποχωρήσει (πρέπει να επεξεργαστούμε και να δημιουργήσουμε διαπραγματευτικά όπλα),
– ποιες άλλες εναλλακτικές ενέργειες μπορούν να εξετασθούν σε πολιτικό, διπλωματικό, οικονομικό αλλά και αμυντικό επίπεδο και ασφαλείας.

2. Επίσης θα πρέπει να ξεκινήσει μία επικοινωνιακή στρατηγική που να εκθέτει τον ίδιο τον Ερντογάν, τις φασιστικές πρακτικές του, την ανυπαρξία δικαιοσύνης στη Τουρκία με συγκεκριμένα στοιχεία, και να υπάρξει συγκεκριμένη προβολή της άδικης μεταχείρισης των δύο στρατιωτών μας.

3. Η ομάδα αυτή θα πρέπει να αναλάβει τάχιστα το συγκεκριμένο έργο, κατάλληλα συνεπικουρούμενη και από κατάλληλους διεθνείς δρώντες, οι οποίοι να προσληφθούν ειδικά γι’ αυτό το σκοπό.

Καταλήγοντας:

Οι οιεσδήποτε κυβερνητικές ενέργειες θα πρέπει να είναι καλά σχεδιασμένες και υποστηριζόμενες στα πλαίσια της στρατηγικής αυτής, και να πάψουν οι σπασμωδικές και επιφανειακές ενέργειες για ευτελείς προσωπικούς επικοινωνιακούς σκοπούς, οι οποίες αποδυναμώνουν παρά ενισχύουν τις προσπάθειες, οι προσωποπαγείς και ιδεοληπτικές ενέργειες, οι φτηνοί βερμπαλισμοί χωρίς ουσία και αξία, τα φληναφήματα και οι άστοχες ρητορικές οιουδήποτε κυβερνητικού και πολιτειακού παράγοντα.

Επίσης θα πρέπει επιτέλους να σταματήσουν τα ξεχωριστά δίκτυα επικοινωνίας με την άλλη πλευρά, και να ενοποιηθεί το σύστημα λήψης αποφάσεων, σε μία συνεκτική στρατηγική πολλών επιπέδων.

Στέλιος Φενέκος

Πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”

Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα

GDPR-Image-web

Εάν διανύαμε την εποχή του χαρτιού και της γραφομηχανής θα άρχιζα κάπως έτσι : “πολύ μελάνι έχει χυθεί ….”, επειδή όμως διανύουμε την εποχή του Η/Υ των social media , του autocorect κλπ, θα ξεκινήσω κάπως έτσι :
Πολλές ανθρωποώρες έχουν αφιερωθεί στην αναπαραγωγή και αντιγραφή σημείων του Γενικού Κανονισμού ΕΕ 679/2016 γνωστού και ως GDPR και για την ανάγκη προσαρμογής των εταιρειών στις νέες απαιτήσεις αναφορικά με την προστασία και επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Αν κανείς επιχειρούσε να τοποθετήσει την ενασχόληση με το θέμα σε ένα διάγραμμα με τον ένα άξονα να είναι ο χρόνος, με σημείο εκκίνησης τον 5ο του 2016 και τέλος τον 5ο του 2018 και το άλλο ο όγκος της πληροφορίας-ενημέρωσης, θα παρατηρούσε ένα απίστευτο σχεδόν κατακόρυφο limit up από 10/5/18 έως σήμερα, και ως ερμηνεία θα έδινε την κλασική : “εεεε, εμείς οι Έλληνες της τελευταίας στιγμής είμαστε, no worries , το αποδείξαμε και στους Ολυμπιακούς του 2004”.
Σε αυτό το κλίμα , κάποιοι προσπαθούν να φέρουν τον πανικό και να σπείρουν φόβο σε εταιρείες διότι οι κακοί πολίτες τους περιμένουν στην γωνία και από 26/5 και εφόσον δεν έχουν συμμορφωθεί θα πληρώσουν αμύθητα ποσά σε πρόστιμα , μέχρι του σημείου εξαφάνισης τους. Και ποιος κερδίζει από όποιους τελικά τσιμπάνε; Μα φυσικά όλοι όσοι (συμπεριλαμβανομένου και εμού) ασχολούμαστε με το θέμα παρέχοντας τις σχετικές υπηρεσίες προς την κατεύθυνση της συμμόρφωσης.
Για να βάλουμε όμως τα πράγματα σε μια σειρά και να δούμε με τι έχουμε να κάνουμε :
1. όσοι ακολουθούσαν την ισχύουσα μέχρι σήμερα νομοθεσία αναφορικά με τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, δεν έχουν λόγω να ανησυχούν και είναι ελάχιστες οι κινήσεις που θα πρέπει να κάνουν.
2. όσοι δεν την ακολουθούσαν και έγραφαν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, καλά κάνουν και ανησυχούν
3. όσοι “καλοπροαίρετοι ” πολίτες πιστεύουν ότι έχουν κάτι να κερδίσουν (σε τάλαντα) αν προχωρήσουν σε καταγγελίες κλπ, πλανώνται πλάνη οικτρά
4. όσοι αναρωτιόνται γιατί και ενώ είναι σε γνώση μας (λέμε τώρα) ήδη από τον 5ο του 16 ο Κανονισμός, δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι σήμερα, να κάνουν παρέα με το πολιτικό επιτελείο το οποίο έχει ακριβώς την ίδια ερώτηση (ακόμη αναμένουμε την ελληνική εκδοχή του πάντοτε maximalistikou Έλληνα νομοθέτη)
5. αυτό που αλλάζει με τον νέο Κανονισμό και είναι άξιο αναφοράς , είναι ότι η ευθύνη εφαρμογής του φεύγει από την Αρχή Προστασίας και πάει στο κάθε νομικό πρόσωπο ξεχωριστά , το οποίο και είναι υπόλογο για την εφαρμογή του (αρχή λογοδοσίας), ότι η συναίνεση ή η άρνηση προς επεξεργασία θα πρέπει να είναι ρητή και να προκύπτει ξεκάθαρα, ότι το υποκείμενο των δεδομένων έχει δικαιώματα τα οποία πρέπει να του επικοινωνηθούν και να του είναι εύκολη η άσκηση τους.
6. δεν υπάρχει καμία διαδικασία πιστοποίησης DPO (Υπεύθυνου Προστασίας Δεδομένων) και κανείς δεν μπορεί να σας επι τίποτα για τον νέο Κανονισμό και να είναι 100% σίγουρος για την ερμηνεία των διατάξεων του και κατ επέκταση την εφαρμογή τους (δεν υπάρχει πρακτικη, ακόμη και η ίδια η Αρχή δεν γνωρίζει πολλά πράγματα, δεν έχει ψηφιστεί σχετικός νόμος που να καλύπτει όσα κενά έχει αφήσει ο Κανονισμός).

Έχοντας πει αυτά, ας προβληματιστούμε, ας σκεφτούμε ψύχραιμα και ας μην μας πιάνει ο πανικός της τελευταίας στιγμής για το GDPR με αποτέλεσμα να γίνουμε GTI, TypeR, ST κλπ προσδιοριστικά ταχύτητας, διότι ως γνωστόν ο δρόμος της ξαφνικής επιτάχυνσης και κατανάλωση σημαίνει και λάδια καίει.
Καλό καλοκαίρι αναφορικά με τον Κανονισμό και τα λέμε από Φθινόπωρο κατόπιν ωρίμου σκέψεως και ελληνικής πολιτειακής βούλησης.

Πολυχρόνης Κοκκινίδης
Αντιπρόεδρος της « κοινωνίας αξιών»

ΜΟΙΑΖΕΙ ΣΑΝ ΑΙΩΝΙΑ ΕΦΗΒΕΙΑ… (Σκέψεις για την Ελλάδα του σήμερα…)

fcbbe4c79b5ae064ee4d4858b5b5d432-peter-pan-and-tinkerbell-peter-pan-disney

Όσοι κατοικούμε στην γεωγραφική περιοχή με το όνομα Ελλάδα, έχουμε ενστερνιστεί την ιστορία της και την κουλτούρα της, έχουμε αναπτύξει συναισθηματικούς δεσμούς εξάρτησης μαζί της, συμπεριφερόμαστε σαν να διανύουμε μια διαρκή, αιώνια θα την έλεγα, εφηβεία.
Πέρα από τα θετικά που εμπεριέχει η έννοια της εφηβείας (αυθορμητισμό, ιδέες, όνειρα, έκφραση συναισθημάτων, αμφισβήτηση, σύγκρουση κλπ) έχει και αρκετά αρνητικά, όπως είναι η συμπεριφορά , που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, όπως και οι απόψεις και οι αντιλήψεις των εφήβων.
Είναι απρόβλεπτοι, καθώς στον ψυχικό τους κόσμο εναλλάσσεται η υπερβολική ανασφάλεια και η υπερβολική αυτοπεποίθηση. Είναι ενθουσιώδεις και άπειροι και αυτό τους κάνει ευάλωτους και ευεπηρέαστους. Έτσι παρασύρονται εύκολα, και εκτίθενται σε σοβαρούς κινδύνους. Επιπρόσθετα δεν έχουν αναπτυγμένη κριτική ικανότητα και ταυτόχρονα νιώθουν έντονη την ανάγκη να ανήκουν κάπου. Για αυτό και υιοθετούν συχνά λανθασμένα πρότυπα.
Έτσι και η έννοια Ελλάδα (που την συνθέτουν ο γεωγραφικός τόπος, η ιστορία, η κουλτούρα και αντιλήψεις των ανθρώπων που έχουν ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς με τα ανωτέρω) αν και κοντά 200ετη από την εκκίνηση της απελευθέρωση της, ακόμη αναζητεί τα πατήματα , την σταθερότητα της, και όχι αδικαιολόγητα.
Από το 1821 και έως και το 1974, συνέβησαν συγκλονιστικά γεγονότα, που άφησαν ανεξίτηλα σημάδια και σμίλευσαν τα χαρακτηριστικά της Ελλάδας. Επιτυχίες, αποτυχίες, η μέθη της ελευθερίας , η ευθύνη διαχείρισης της ανεξαρτησίας, το βαρύ φορτίο σχεδιασμού του μέλλοντος, ήταν μερικά από αυτά που έπρεπε να διαχειριστεί η νεαρά Ελλάδα. Η δυσκολία και άγνοια διαχείρισης τέτοιων καταστάσεων, την οδήγησε στην αναζήτηση έξωθεν βοήθειας, μια αναζήτηση που συνεχίζεται ακόμη και σήμερα .
Αυτό το σκηνικό δεν πρόκειται ν’ αλλάξει αν δεν περάσουμε στην ενηλικίωση…
Πως θα γίνει αυτό;
1. Ανάληψη των ευθυνών που μας αναλογούν
2. Αναγνώριση και περιγραφή του τι έχει συμβεί
3. Αναγνώριση του πως αυτό που συνέβη μας έχει επηρεάσει και συνεχίζει να μας επηρεάζει
4. Ορισμό ενεργειών που πρέπει να γίνουν σήμερα κιόλας ώστε να αλλάξει η εικόνα
5. Απεξάρτηση από το παρελθόν, και διεξαγωγή κάθε συζήτησης με όρους του σήμερα.
Πρέπει κάποια στιγμή να βάλουμε φρένο στους κάθε είδους παλιμπαιδισμούς (από τον ορισμό ξένων διαιτητών για διεξαγωγή εγχώριων αθλητικών διοργανώσεων, μέχρι την ελλιπή προετοιμασία για την αντιμετώπιση κάθε σοβαρού θέματος και την αναγνώριση του χρέους που έχουμε απέναντι στα παιδιά μας) και ν΄αφήσουμε πίσω τις μπουζουκερί, το κλικ, τον αυτοπροσδιορισμό μας μέσω της κατανάλωσης, το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» , την «κατσίκα του γείτονα».
Πρέπει κάποια στιγμή να ενδιαφερθούμε για τον διπλανό μας και να κατανοήσουμε ότι αν τον βοηθήσω να γίνει η ζωή του καλύτερη, τότε θα γίνει και η δική μου.
Με μια λέξη, πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αναλογεί και να ζήσουμε με αυτή.
Πολυχρόνης Κοκκινίδης
Αντιπρόεδρος της « κοινωνίας αξιών»

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ & ΤΟ ΠΛΕΓΜΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Η πρωτοβουλία των Ελλήνων ευρωβουλευτών να φέρουν το θέμα της σύλληψης των δύο στρατιωτικών μας από τους Τούρκους στο Ευρωκοινοβούλιο, ήταν ουσιαστική και εκμεταλλεύθηκε το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του Ευρωκοινοβουλίου με επιτυχία.

Όπως έχω αναφερθεί πολλάκις δημόσια, η καλή γνώση των διαρθρωτικών δομών και των λειτουργιών των διεθνών οργανισμών και της ΕΕ, είναι αυτή που θα δώσει τη δυνατότητα να ενεργοποιηθούν οι οργανισμοί και να λάβουν τις δέουσες αποφάσεις.

Όμως δεν φθάνει αυτό. Θα πρέπει η κάθε επί μέρους απόφαση όπως αυτή, να αξιοποιείται κατάλληλα ώστε να δημιουργεί διασυνδέσεις με συναφή παρακλάδια στις δομές όχι μόνο του ίδιου του οργανισμού αλλά και στους άλλους διασυνδεόμενους οργανισμούς.

Η ανακοίνωση της Βάρνας αρχικά και η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου χθες για την απελευθέρωση των δύο, θα πρέπει στη συνέχεια να γίνουν αντικείμενο συζήτησης στην Επιτροπή Εξωτερικής Πολιτικής και Αμυνας και στη Στρατιωτική Επιτροπή της ΕΕ και να αναπαραχθούν με κάθε τρόπο ρητά και εγγράφως.
Στη κοινή ενημέρωση των στρατιωτικών επιτροπών ΝΑΤΟ και ΕΕ θα μπορεί να εισαχθεί αναγκαστικά το θέμα, λόγω του ότι θα έρχεται ως ενημέρωση από την πλευρά της ΕΕ, και θα μπορούμε να αιτηθούμε από την Τουρκία να τοποθετηθεί επί του θέματος.

Ταυτόχρονα στο σύστημα πληροφοριών του ΝΑΤΟ μπορούμε να εισάγουμε το ζήτημα της σύλληψης των δύο στρατιωτικών και να αιτηθεί η Ελλάδα επίσημη ενημέρωση από την Τουρκία, για την εξέλιξη της υπόθεσης στην Στρατιωτική Επιτροπή του ΝΑΤΟ και στην μόνιμη αντιπροσωπεία των πρέσβεων.
Η Τουρκία θα αντιδράσει και θα προσπαθήσει να μην περάσει η πληροφορία, ούτε και θα δεχθεί τη συζήτηση επί του θέματος, όμως θα βρίσκεται εν αμύνει και δεν θα μπορέσει να αποτρέψει την συζήτηση, εάν εμείς κινηθούμε έξυπνα εκμεταλλευόμενοι το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των δύο οργανισμών.

Αντίστοιχη μεθόδευση μπορούμε να ακολουθήσουμε τόσο κάθετα εντός των διαρθρωτικών δομών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, όσο και οριζόντια στις συνεργασίες μεταξύ τους αλλά και με άλλες οντότητες.

Έτσι θα υπάρξει ένας βαθμός πίεσης προς την Τουρκία, η οποία ακόμη και αν δεν συμμορφωθεί προς τις παραινέσεις και δεν απελευθερώσει τους δύο στρατιωτικούς, θα βρίσκεται σε άμυνα, υπό παρακολούθηση και εκτεθειμένη, για τις πρακτικές που ακολουθεί.
Και ταυτόχρονα η άρνησή της να συμμορφωθεί μας δίνει επιχειρήματα για να σκληρύνουμε τη στάση μας σε άλλα ζητήματα που την αφορούν, μέχρι να απελευθερωθούν οι δύο στρατιωτικοί μας.

Αυτές οι ενέργειες εντάσσονται στην λογική του πλέγματος ενίσχυσης της πολιτικής ασφαλείας, στο οποίο έχουμε αναφερθεί πολλές φορές αναλυτικά στη “κοινωνία αξιών”.

Στέλιος Φενέκος

Πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”

Ο πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών” Σ.Φενέκος , στο Star tv κεντρικής Ελλάδος

Συνέντευξή του προέδρου της “κοινωνίας αξιών” Σ.Φενέκου , στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star tv κεντρικής Ελλάδος, όπου αναλύθηκε το ζήτημα της Συρίας, της πτώσης του Μιράζ και των Ελληνοτουρκικών διενέξεων

ΗΘΙΚΑ ΕΡΕΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΗΓΕΣΙΑΣ

κοινα

Το συγκεκριμένο δυστύχημα, με την πτώση του Μιράζ και την απώλεια ενός νέου και ικανότατου πιλότου, αναδεικνύει τα τεράστια ζητήματα ηγεσίας και διαχείρισης τέτοιων δυστυχημάτων.

Αμέσως μόλις διαπιστώθηκε η πτώση του αεροσκάφους, βγαίνει η ανακοίνωση του ΓΕΑ, που αναφέρει λιτά το γεγονός, χωρίς να έχει υπάρξει ακόμη εντοπισμός του αεροσκάφους και του πιλότου.
Στη συνέχεια και πριν από την στρατιωτική ηγεσία, που είναι καθ’ ύλην αρμόδια και έχει την επιχειρησιακή ευθύνη για να ενημερώσει για τον θάνατο του πιλότου, βγαίνει ο λαλίστατος και επιπόλαιος υπουργός άμυνας και το ανακοινώνει (άκουσον – άκουσον) στο twitter.

Με το γνωστό περισπούδαστο ύφος ακολουθεί και ο υφυπουργός κ. Κουβέλης, ο οποίος προσπαθεί να υποβαθμίσει το γεγονός, και να το απεξαρτήσει από την αποστολή που είχε αναλάβει το συγκεκριμένο ζεύγος αεροσκαφών, (που ήταν η αναχαίτιση Τουρκικών αεροσκαφών στο Ανατολικό Αιγαίο).
Μας λέει με βεβαιότητα (πτεράρχου τουλάχιστον), ότι δεν έγινε αναχαίτιση γιατί δεν πρόλαβαν τα Τουρκικά αεροσκάφη, ότι το Μιραζ έπεσε λίγο πριν την προσγείωση και ότι δεν φταίει η αποστολή του γι αυτό.

Κύριε “εμπειροπόλεμε” Κουβέλη, όταν ένας πιλότος σηκώνεται στον αέρα για να εκτελέσει την αποστολή του, αυτή είναι ενιαία από την στιγμή που παίρνει μπρος το αεροπλάνο μέχρι και να γυρίσει. Οι φυσικές και πνευματικές αντοχές του ανθρώπου δοκιμάζονται πέραν των φυσιολογικών ορίων σε μία τέτοια αποστολή, σε ένα αδιάκοπο συνεχές. Δεν έκανε πτήση αναψυχής, αλλά πετούσε υπό συνεχές στρες, δεχόμενος πολλά G, υπό απειλή και με απρόβλεπτες συνθήκες κάθε φορά, με συνεχή μεγάλη σωματική και πνευματική καταπόνηση του ιδίου (αλλά και υλική του αεροπλάνου).
Και όσο εκπαιδευμένος και να είναι, κάθε φορά που πάει για να πετάξει την ίδια και πέραν του φυσιολογικού καταπόνηση θα υποστεί, η οποία μάλιστα έχει σωρευτικά αποτελέσματα λόγω της συχνότητας των πτήσεων (πολλές φορές μάλιστα αν χρειαστεί).

Στη συνέχεια πλειάδα ανεύθυνων και ιλαρών συνέχισε να ασελγεί εις βάρος του νεκρού πιλότου. Κάποιοι θρασύτατοι μάλιστα, επιχειρούν με γελοίες υποθέσεις και φαντασιακά σενάρια να βγάλουν ατεκμηρίωτα συμπεράσματα που αμαυρώνουν την μνήμη του.

Οι διαπιστώσεις είναι πολύ δυσάρεστες για την πολιτική, αλλά και για την στρατιωτική ηγεσία.
Αντί η στρατιωτική ηγεσία να αναλάβει τις ευθύνες της ως καθ’ ύλην αρμόδια και να ενημερώσει με ακρίβεια, με τον δέοντα σεβασμό και με μετρημένο τρόπο για το συμβάν και τα επακολουθήσαντα γεγονότα, έκυψε πάλι την οσφύ και άφησε τους καιροσκόπους, ανεύθυνους και αδαείς πολιτικάντηδες να διαχειριστούν το ζήτημα, με γελοίο και παραπλανητικό τρόπο, και με ασέβεια προς τον νεκρό πιλότο.

Αντιλαμβάνεσθε πόσο κακό είναι για τα ηθικά στηρίγματα των πιλότων μας (έτσι κι αλλιώς τα υλικά είναι μηδαμινά), να νοιώθουν ότι η φυσική ηγεσία τους αφήνει μόνους και έκθετους, βορά σε κάθε είδους καιροσκοπισμό;

Ευχές από την “κοινωνία αξιών” για Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!

cc

Ευχές από την “κοινωνία αξιών” για Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!

«ΦΥΛΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ»

4258653

«ΦΥΛΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ»
(Η κράτηση των δύο Ελλήνων αξιωματικών από ένα διαφορετικό πρίσμα)

Η αλήθεια που περιέχεται σε αυτή τη φράση, που ανήκει σε κρατούμενη, είναι αρκετή για να μας δώσει την απάντηση αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης των Ελλήνων αξιωματικών στις Τουρκικές φυλακές.
Όσο και αν ισχυρίζεται κάνεις ότι το κελί είναι καθαρό, υπάρχει μπάνιο, ανέσεις, προαυλισμός, καλό φαγητό κλπ, δηλαδή οι συνθήκες κράτησης είναι καλές, δεν παύει να διερωτάται, :πόσο αντικειμενικός είναι ο χαρακτηρισμό «καλές».
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν κάθε δευτερόλεπτο εντός φυλακής είναι λεπτό, κάθε λεπτό ώρα, κάθε ώρα μέρα, κάθε μέρα βδομάδα…
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν οι κινήσεις σου εξαρτώνται από κάποιον άλλο;
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν η οποιαδήποτε κίνησή σου εκτός φυλακής προϋποθέτει ότι τα χέρια σου είναι δεμένα με χειροπέδες;
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν δεν μπορείς ν αγγίξεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα;
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν υποχρεωτικά συναναστρέφεσαι με ανθρώπους που στην κανονική σου ζωή δεν θα υπήρχαν καν στο κάδρο της καθημερινότητας σου;
Ας πάρουμε ένα λεπτό και ας κλείσουμε τα μάτια προσπαθώντας να φέρουμε τον εαυτό μας σε αυτή τη θέση.
Ας προσθέσουμε τώρα τον παράγοντα ότι η χρονική διάρκεια αυτής της κατάστασης είναι άγνωστη και κάνεις δεν ξέρει να σου πει για πόσο καιρό θα είσαι έτσι.
Αν τώρα βάλουμε στο κάδρο ότι η υπόθεση σου μόνο προσωπική δεν είναι και ότι αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου παζλ μακριά από κάθε έννοια δικαιοσύνης, τότε έχουμε μια πολύ καλή αίσθηση το πως βιώνουν την “προσωρινή κράτηση” οι Έλληνες αξιωματικοί.
Αυτός είναι ακόμη ένας λόγος που θα πρέπει το θέμα να μείνει ζωντανό και επίκαιρο, που θα πρέπει να σκεφτούμε ώριμα και ψύχραιμα και να εργαστούμε εντατικά ξεπερνώντας κάθε γραφειοκρατικό εμπόδιο, επαναφέροντας τις χρονικές έννοιες στην κανονική τους μορφή (τα δευτερόλεπτα να μετρούν ως δευτερόλεπτα και τα λεπτά ως λεπτά κοκ) και γιατί όχι συμπιέζοντας τες κιόλας, ώστε να δοθεί λύση, κυριολεκτικά, ΑΥΡΙΟ.
Αυτή την αίσθηση του επείγοντος θα πρέπει να έχει το επιτελείο (κυβερνητικό και στρατιωτικό) προκειμένου οι ευχές να μην μείνουν ευχές αλλά να γίνουν πραγματικότητα.
Αυτό θα πρέπει να κάνουμε εμείς οι άνθρωποι προκειμένου να μην γίνουμε η φυλακή για τους συνανθρώπους μας.

Πολυχρόνης Κοκκινίδης, αντιπρόεδρος
Υπεύθυνος τομέα Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Ημερίδα για την “Εξωτερική Πολιτική, Εθνική Άμυνα και Εσωτερική Ασφάλεια”

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ημερίδα για την
“Εξωτερική Πολιτική, Εθνική Άμυνα και Εσωτερική Ασφάλεια”

ΤΕΛΙΚΑ ΤΕΛΙΚΗ ΑΦΙΣΣΑ

Η επιθετική πολιτική του Ερντογάν έχει καταστήσει την Τουρκία “Κράτος Ταραξία” στο διεθνές περιβάλλον, αυξάνοντας τις εθνικιστικές τάσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, με αποτέλεσμα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις να βρίσκονται στο χειρότερο σημείο τους από το 1996.

Χρειάζεται σύνεση, σταθερότητα, προβλεπτικότητα, προετοιμασία και αποφασιστικότητα για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η χώρα μας την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας.
Στο εθνικιστικό παραλήρημα της Τουρκίας η Ελλάδα οφείλει να προβάλει την μέγιστη αποτρεπτική της ικανότητα, για να διαφυλάξει την εθνική της κυριαρχία και τα νόμιμα δικαιώματά της, να προστατεύσει τους πολίτες της και την Δημοκρατία μας, να συμβάλλει στη σταθερότητα της περιοχής, και στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως Ευρωπαϊκό κράτος δικαίου.

Η “κοινωνία αξιών” με αίσθημα ευθύνης και με ένα εξαιρετικό πάνελ ομιλητών με μεγάλη εμπειρία του διεθνούς περιβάλλοντος, συνδιοργανώνει με την Ακαδημία Πολιτικής “Αλέξανδρος Παπαναστασίου” και συμμετέχει σε δημόσια συζήτηση για τα Εθνικά θέματα, την Μεγάλη Δευτέρα 2 Απριλίου και ώρα 19.00-21.00 στο ΚΥΒΕ Συνεδριακό Κέντρο Περιστερίου, Εθνάρχου Μακαρίου 1 & Κηφισού .

Συνέντευξη του προέδρου της ”κοινωνίας αξιών” στην εκπομπή “Σήμερα” στο Σκάϊ, για τα κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας.

ΜΙΑ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ “ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ” (ΣΕΑ)

κοινα

 

  1. ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ “ΣΕΑ”

Με αφορμή τα κρίσιμα ζητήματα εθνικής ασφάλειας που αναδύονται στην περιοχή μας, η «κοινωνία αξιών», έχει αναφερθεί πολλές φορές στην ανάγκη δημιουργίας Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, (https://wp.me/p2SV3s-1C0) διαφορετικής αντίληψης όμως από τις προτάσεις που κάνουν όλα τα άλλα κόμματα.

 

Συγκεκριμένα η διαφορετική πρόταση για το ΣΕΑ διαμορφώνεται στην βάση των παρακάτω  αρχών:

  • Να μην ακυρώνει το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο αλλά το ενισχύει.
  • Να έχει ως γνώμονα την διατήρηση της κυβερνητικής ευθύνης απόφασης
  • Να διασφαλίζει το χαρακτήρα του απορρήτου και να διατηρεί ή και να βελτιώνει την ταχύτητα αποφάσεων στα ζητήματα κρίσεων που θεσμικά ανήκουν στο ΚΥΣΕΑ,
  • Να ικανοποιεί την ανάγκη συμμετοχής όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων, στην διαδικασία διαμόρφωσης επιλογών αποφάσεων για τα ζωτικά πολιτικά και στρατηγικά ζητήματα εθνικής ασφαλείας
  • Να διασφαλίζει την ποιοτική και επιλεκτική συμμετοχή όσων γνωρίζουν άριστα τα ζητήματα αυτά στην χώρα, μελών του κοινοβουλίου, αλλά και εξωκοινοβουλευτικών επαϊόντων.

 

  1. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΤΟ “ΣΕΑ”

Θα εξετάσουμε πρώτα ποία ανάγκη εξυπηρετεί η δημιουργία ενός τέτοιου οργάνου και μετά ας προσπαθήσουμε να δούμε την δομή που θα έπρεπε να έχει.

  • Το μεγάλο πρόβλημα της λειτουργίας του ΚΥΣΕΑ, που είναι το ανώτατο Συλλογικό Κυβερνητικό όργανο λήψεως αποφάσεων στα ζωτικά εθνικά θέματα και στα θέματα διαχείρισης κρίσεων, είναι ότι διαχειρίζεται τις κρίσεις και διαμορφώνει στρατηγικές αντιλήψεις για την εθνική ασφάλεια, με πολιτική / κομματική μονομέρεια.

Η μονομέρεια αυτή προκύπτει από την σύνθεση του, γιατί στην ουσία αποτελείται από στελέχη του ιδίου κόμματος ή από στελέχη που συντάσσονται με τις πολιτικές αντιλήψεις για την εθνική ασφάλεια του κόμματος αυτού. Επίσης κανένα στέλεχος του οιουδήποτε κυβερνητικού οργάνου, δεν έχει το θεσμικό ανάστημα για να σταθεί απέναντι από την απολυταρχική κυριαρχία της πρωθυπουργικής άποψης.

  • Συνεπώς οι θέσεις των λοιπών θεσμικών εκπροσώπων της βούλησης του λαού (λοιπά κόμματα του κοινοβουλίου), δεν εκπροσωπούνται άμεσα κατά τον χειρισμό κρίσεων στα σοβαρά ζητήματα εθνικής ασφάλειας, που καλείται να διαχειριστεί το ΚΥΣΕΑ.

Ούτε φυσικά λαμβάνεται υπ’ όψη και η γνώμη προηγούμενων πρωθυπουργών, Α/ΓΕΕΘΑ, ΓΓ ΥΠΕΞ και τεχνοκρατών οι οποίοι έχουν χειριστεί ανάλογες υποθέσεις στο παρελθόν και η εμπειρία και η γνώση τους  χάνονται και δεν αξιοποιούνται.

  • Επίσης την εθνική στρατηγική δεν μπορεί να την χαράξει το ΚΥΣΕΑ, αλλά λειτουργεί κυρίως ως όργανο επικοινωνιακού χειρισμού και τακτικών κινήσεων, στην συντριπτική τους πλειοψηφία συγκυριακών, αποσπασματικών, ευκαιριακού χαρακτήρα και προσωπικών αντιλήψεων, για να καλυφθούν οι ανάγκες της στιγμής, κυρίως για εσωτερική κατανάλωση και για άμβλυνση είτε κάλυψη του προβλήματος. Οι αποφάσεις του ελάχιστα εδράζονται σε μία σταθερή και μακρόπνοη στρατηγική, ούτε είναι πάντα συνεπείς με τις σταθερές διαχρονικές εθνικές θέσεις.

Θα μπορούσε κάποιος να προτείνει ώστε να διευρυνθεί η σύνθεση του ΚΥΣΕΑ και θεσμική εκπροσώπηση της αντιπολίτευσης από τους αρχηγούς των κομμάτων.

  • Αυτό όμως δεν πρόκειται να το δεχθεί καμία παλαιοκομματική Ελληνική κυβέρνηση. Γνωρίζοντες την Ελληνική πολιτική πραγματικότητα αναρωτιόμαστε: “ποίοι από τους στη στην μεγάλη πλειοψηφία τους, απαίδευτους και ανεπάγγελτους πολιτικούς, πλην όμως “πολύξερους”, θα δεχόταν να εκπαιδεύεται τακτικά σε τέτοια σενάρια, από γνώστες των θεμάτων και των διαδικασιών αυτών και από επιστημονικές ομάδες;”
  • Πόσο μάλλον: “ποία παλαιοκομματική κυβέρνηση θα δεχόταν να συν-διαμορφώσει στρατηγική για εθνικά ζητήματα με τα λοιπά κόμματα του κοινοβουλίου;” (σε διευρυμένη μορφή ως ΣΕΑ). Δεν θα το ήθελε για πολλούς λόγους, μικρο-επικοινωνιακούς, μικροκομματικούς και μικροπολιτικούς, προσωπικών μωροφιλοδοξιών είτε συμπλεγμάτων αυτοπροβολής των στελεχών της και ιδεοληπτικών στερεοτύπων.
  • Από την άλλη πλευρά, καμία αντιπολίτευση στην Ελλάδα δεν θα είχε την μεγαλοψυχία και την συγκρότηση να μετέχει σε ένα τέτοιο όργανο άμεσων αποφάσεων διακυβέρνησης (ΚΥΣΕΑ ή μετεξελισσόμενου σε ΣΕΑ), με θετικό και συνεργατικό τρόπο. Θα δημιουργούσε προσκόμματα, θα διέρρεε άκαιρα και καταστροφικά πληροφορίες για ίδιο πολιτικό όφελος και θα ήταν πάντα έτοιμη να κατηγορήσει τη κυβέρνηση για οτιδήποτε, αποποιούμενη των ευθυνών της.

Συνεπώς

  • Ο τρόπος λειτουργίας του ΚΥΣΕΑ , δεν ικανοποιεί την απαίτηση για μακρόπνοη και συνεκτική εθνική στρατηγική και για συνέπεια των κυβερνητικών χειρισμών στην στρατηγική αυτή.
  • Το μεγαλύτερο πρόβλημα, είναι ότι οι εκπρόσωποι του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος δεν απαλλάσσονται από τις μικροκομματικές αντιλήψεις. Γι’ αυτό χρειάζεται να υπάρξει ” περισσότερη Δημοκρατία” στα συμβουλευτικά όργανα, και θεσμική δέσμευση των αποφασιστικών οργάνων (ΚΥΣΕΑ ή άλλο) για συνέπεια ως προς τους θεσμούς και συνεχή εκπαίδευσή τους και γνώση στα ζητήματα χειρισμού κρίσεων.
  • Επίσης σημαντικό είναι οι συμμετέχοντες να είναι ενήμεροι για τα εθνικά θέματα και να έχουν ικανότητες χειρισμού κρίσεων και βαθιά γνώση των διακρίσεων στρατηγικής-επιχειρησιακής λογικής και ενεργειών.
  • Συνεπώς οιοδήποτε όργανο χειρισμού κρίσεων (ΚΥΣΕΑ ή οτιδήποτε άλλο), θα πρέπει να εκπαιδεύεται συνεχώς σε ρεαλιστικά σενάρια χειρισμού κρίσεων, ώστε να μάθουν και να εθισθούν οι συμμετέχοντες σε όλες τις απαραίτητες έννοιες και τεχνικές χειρισμού κρίσεων και λήψης αποφάσεων.

 

  1. Η ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ “ΣΕΑ”

Καταλήγοντας:

Η διαφορετική λύση ( όσες έχουν ακουστεί μέχρι τώρα αναφέρονται κυρίως σε μία μορφή μετασχηματισμού του ΚΥΣΕΑ σε ΣΕΑ) την οποία προτείνουμε σε άμεσο και πρώτο στάδιο, είναι η θεσμική ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της “Διαρκούς Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων” με την συμμετοχή σε αυτήν στα ζητήματα Εθνικής Ασφάλειας πρώην πρωθυπουργών, πρώην Α/ΓΕΕΘΑ και εξειδικευμένων τεχνοκρατών, ώστε να μπορεί να λειτουργεί ως συμβουλευτικό όργανο του ΚΥΣΕΑ, χωρίς να στερείται το ΚΥΣΕΑ του απαραίτητου απορρήτου επί των αποφάσεων του, της κυβερνητικής ευθύνης αποφάσεων, της δυνατότητας ταχύτητας και ευελιξίας στη διαδικασία χειρισμού κρίσεων και της ταχείας λήψης αποφάσεων.

  • Η επιτροπή αυτή θα μπορούσε να λειτουργεί στην πλήρη σύνθεσή της με αρμοδιότητες “Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας” (ΣΕΑ).
    • Η πρόβλεψή του ΣΕΑ με την μορφή αυτή δεν θα απαιτούσε μεγάλες αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο, γεγονός που πέραν της πρακτικότητας παρουσιάζει και πολλά οφέλη επί της διευρυμένης κοινοβουλευτικής συμφωνίας.
    • Θα μπορούσε επίσης να συν-διαμορφώνει (σε συνεργασία με τους λοιπούς θεσμικούς φορείς) και να προτείνει στην κυβέρνηση και την οιαδήποτε στρατηγική για την εθνική ασφάλεια.
    • Επιπρόσθετα να μπορεί να λειτουργεί με μία διαρκή, εξελικτική και απόρρητη διαδικασία επανεκτίμησης και θεσμικής ανατροφοδότησης του συστήματος στρατηγικού σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων.
  • Μόνιμα θα συμμετέχουν εκτός των μόνιμων μελών της επιτροπής εξωτερικών και άμυνας της Βουλής (σε σύνθεση ΣΕΑ- η επιλογή των μόνιμων μελών από τα κόμματα είναι κρίσιμη για την καλή και ασφαλή λειτουργία), ο Α/ΓΕΕΘΑ, οι Αρχηγοί ΓΕΣ-ΓΕΑ-ΓΕΝ, ο αρχηγός του Λιμενικού και της Αστυνομίας, , ο Γ.Γ. του ΥΠΕΞ, ο ΓΓ του Υπουργείου Οικονομικών, ο Διοικητής της Ε.Υ.Π., οι πρώην πρωθυπουργοί, και πρώην Α/ΓΕΕΘΑ

Ο ετήσιος τακτικός προϋπολογισμός δεν θα επιβαρύνεται σημαντικά, καθώς όλοι οι συμμετέχοντες είτε  θα είναι εν ενεργεία, βουλευτές και κρατικοί λειτουργοί, είτε συνταξιούχοι.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΝΑ ΝΕΟ “ΕΞΠΡΕΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΟΥ” ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΑΤΥΧΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ

κοινα

Η “κοινωνία αξιών” καλεί την κυβέρνηση να ενεργοποιήσει έγκαιρα όλα τα μέσα που διαθέτει το κράτος, για να έχουν την πλήρη πολιτική, ηθική, διπλωματική και νομική υποστήριξη προκειμένου απελευθερωθούν το ταχύτερο οι δύο στρατιωτικοί που κρατούνται στη Τουρκία, και κατηγορούνται όπως δημοσιεύεται στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, για πρόθεση κατασκοπείας, εκτός της παράνομης εισόδου στην Τουρκία.

Η κατηγορία της πρόθεσης για κατασκοπεία είναι χωρίς αμφιβολία κατασκευασμένη, και εάν τελικά απαγγελθεί, οι επιπτώσεις θα είναι απρόβλεπτες και δύσκολα αναστρέψιμες, όπως υπερβολική είναι και η παραπομπή για παράνομη είσοδο στη χώρα και οπωσδήποτε πέραν της διακρατικής συμφωνίας για τα μεθοριακά ζητήματα.

Σε ανάλογες περιπτώσεις εσφαλμένης εισόδου λόγω αποπροσανατολισμού (όπως δηλώθηκε επίσημα), περιπόλων στο έδαφος της άλλης χώρας, το ζήτημα διευθετείτο με μία τυπική διαδικασία, χωρίς δικαστική παραπομπή και απαγγελία κατηγορίας. Μόνο η Βόρειος Κορέα διαχειρίζεται σήμερα αντίστοιχα ζητήματα με τέτοιο αυταρχικό και απάνθρωπο τρόπο.

Δεδομένης της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης που υπάρχει στη Τουρκία, και της επιβεβαιωμένης χειραγώγησης της δικαιοσύνης, πέραν του ότι έχει άρει τις δεσμεύσεις της επί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), είναι ενδεχόμενο να παραταθεί επί μακρόν η προφυλάκισή τους και να μην υπάρξει δίκαιη δίκη στη συνέχεια, με κίνδυνο να καταδικασθούν οι δύο στρατιωτικοί με άδικες, βαρύτατες ποινές.

Είναι αναγκαία συνεπώς η ενεργοποίηση από τώρα κάθε κυβερνητικής δυνατότητας σε όλα τα επίπεδα, νομικό διπλωματικό, διεθνών σχέσεων, ΝΑΤΟ, ΕΕ και Συμβουλίου της Ευρώπης, ώστε να μην χαλκευτούν τα στοιχεία προκειμένου να απαγγελθούν ψευδείς κατηγορίες, να προστατευθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των δύο άτυχων στρατιωτών και να απελευθερωθούν το ταχύτερο δυνατόν.

Αναμένουμε επίσης από συλλογικούς φορείς με διεθνές κύρος, όπως είναι η Διεθνής Αμνηστία, η ΕΕΔΑ (Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου), οι Δικηγορικοί Σύλλογοι, το CCBE (Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Δικηγορικών Συλλόγων), το Συμβούλιο της Ευρώπης με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΑΔ), η Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ο Ειδικός Εντεταλμένος της ΕΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που είναι και Έλληνας και άλλοι συναφείς με τα ανθρώπινα δικαιώματα φορείς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο που έχουν τον δικό τους ρόλο στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να τοποθετηθούν για το συγκεκριμένο ζήτημα, διασφαλίζοντας την δίκαιη διευθέτηση και την δίκαιη αντιμετώπιση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να αναβιώσει ένα νέο εξπρές του μεσονυκτίου στον 21 αιώνα, με θύματα τους δύο άτυχους νέους στρατιώτες.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ “ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ” ΣΤΕΛΙΟΥ ΦΕΝΕΚΟΥ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ: ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ VS ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ

 

κοινα

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ “ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ” ΣΤΕΛΙΟΥ ΦΕΝΕΚΟΥ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ: ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ VS ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ

1. Εννοιολογικός προσδιορισμός: Πατρίδα, Έθνος, Κράτος, Εθνικισμός, Πατριωτισμός, Φιλοπατρία.

2. Το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος (πριν ήταν το 114) ορίζει πώς «η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων,…..». Συνεπώς ο πατριωτισμός θεμελιώνεται στο Σύνταγμα και αφορά όλους τους Έλληνες πολίτες.

3. Η Στρατοκρατική προσέγγιση και το μονοπώλιο του πατριωτισμού τον περιχαρακώνει στην άμυνα και την ασφάλεια, έναντι της συνολικής και εξωστρεφούς προσέγγισης του υπεύθυνου πολίτη μίας λειτουργικής πολιτείας, με ανθρώπινα-πολιτικά και αστικά δικαιώματα και υποχρεώσεις.

4. Η υπόσταση του ανθρώπου- πολίτη (ενεργητικού) ως η βάση της αντίληψης του πατριωτισμού, του ανήκειν σε μία κοινότητα-τόπο-πολιτισμό- πατρίδα.

5. Οι ευρωπαίοι πολίτες κυρίως στο κέντρο και στη νότια και
ανατολική ημιπεριφέρεια της ΕΕ, αρχίζουν σταδιακά να ενδιαφέρονται λιγότερο για εδαφικές- γεωπολιτικές διεκδικήσεις δια των όπλων και περισσότερο για την ποιότητα ζωής, για τη δημοκρατία και το κράτους δικαίου, και για τη διάχυση ανθρωπίνων, κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων. Έτσι περνάμε σταδιακά από τον επιθετικό εθνικισμό στον “πατριωτισμό του πολίτη” ή τον “πατριωτισμό του Συντάγματος (Ηabermas)”.

6. Το νέο διεθνές περιβάλλον επιβάλλει νέα αντίληψη για τον πατριωτισμό σε όλα τα επίπεδα. Υπάρχουν όμως και οι οπαδοί του αμυντικού πατριωτισμού, αυτοί που θεωρούν ότι η χώρα είναι μονίμως υπό κατοχή, επειδή υπάρχουν βάσεις του ΝΑΤΟ, ευκολίες των ΗΠΑ, και μετέχουμε στην ΕΕ.

7. Spillover effect: Όσον αφορά το Ευρωπαϊκό σύστημα διακυβέρνησης, η διαμόρφωση των εγχώριων προτιμήσεων, τα οικονομικά συμφέροντα που διαμορφώνουν την εθνική πολιτική, και τα αποτελέσματα της ενδο-ευρωπαϊκής τουλάχιστον διακρατικής διαπραγμάτευσης, καθορίζονται από την ικανότητα κάθε κράτους να μετέχει ενεργητικά στις ευρωπαϊκές δομές, με όρους διαπραγματευτικής ισχύος.
Οι υπερεθνικοί ευρωπαϊκοί θεσμοί ναι μεν έχουν ως σκοπό να διευκολύνουν τη συνεργασία, μειώνοντας το κόστος της διαπραγμάτευσης, δημιουργούν όμως μεγαλύτερη αλληλεξάρτηση. Τα κράτη που επιδιώκουν να αυξήσουν τον βαθμό ενσωμάτωσής τους, δημιουργούν μία αυξανόμενη τάση εμπλοκής τους στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, που αποτυπώνεται σε συνεχώς διευρυνόμενους κύκλους ολοκλήρωσης τους στις δομές της ΕΕ. Αυτό είναι το «αόρατο χέρι» του φαινομένου της ολοκλήρωσης, που ονομάζεται “spillover effect”. Αν και η ολοκλήρωση αυτή έχει επικριθεί ευρέως στη χώρα μας από τους αριστερούς και τους εθνικοσοσιαλιστές, εν τούτοις είναι αδύνατον να σταματήσει ως διαδικασία, ακόμη και αν δημιουργούνται ισχυρές δυνάμεις ανάσχεσης, όπως είναι π.χ. το Brexit ή η απόφαση για διαφορετικές ζώνες οικονομικής ανάπτυξης και κατά συνέπεια και ολοκλήρωσης.
Η βέλτιστη λύση είναι η αύξηση της διαπραγματευτικής ισχύος της χώρας μας, μέσα από την διεύρυνση της συμμετοχής μας στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και στο Ευρωπαϊκό σύστημα λήψεως αποφάσεων, “σκεπτόμενοι Ευρωπαϊκά και δρώντας για την Ελλάδα”.

8. Συν-ανταγωνισμός στο διεθνές περιβάλλον: Σε ότι αφορά τις διεθνείς σχέσεις, τις συμμαχίες και τις υποχρεώσεις της χώρας, το περιβάλλον είναι δομημένο στη λογική του συν-ανταγωνισμού. Αυτό που ισχύει είναι η συμμετοχή και συν-διαμόρφωση του διεθνούς περιβάλλοντος επί τη βάσει της σύγκρουσης συμφερόντων κρατικών οντοτήτων (πατρίδων). Το αντίστοιχο δηλαδή της ελεύθερης οικονομίας και της εξισορρόπησης μέσω του ανταγωνισμού στις διεθνείς υποθέσεις της χώρας. Αυτό ισχύει σε όλες τις διεθνείς δραστηριότητες, σε όλα τα επίπεδα (και στο στρατιωτικό).
Η μονομερής άρνηση του πατριωτισμού (με την έννοια της απουσίας από την υποστήριξη με τον βέλτιστο τρόπο του συμφέροντος της πατρίδος) θα δημιουργήσει χάσμα ισχύος και κενό, που θα τρέξουν να το εκμεταλλευθούν-καλύψουν όλοι οι άλλοι.
Συμμετέχω, συνεισφέρω, συν-διαμορφώνω επί τη βάσει του ανταγωνισμού των επί μέρους συμφερόντων με προσπάθεια εξισορρόπησης όχι μόνο στην ΕΕ αλλά και στο ΝΑΤΟ και σε κάθε διεθνή οργανισμό- πρωτοβουλία συμμετέχουμε.
Αυτό απαιτεί εργαλεία διαπραγματευτικής ισχύος που δομούνται από τις κρατικές οντότητες-πατρίδες και χρησιμοποιούνται ως τέτοια.

9. Στο φιλοσοφικό σχεδίασμα “Προς την αιώνια ειρήνη” (1795), ο Καντ αποτύπωσε το πολιτικό του όραμα περί, σχετικά με την ανάδειξη μίας παγκόσμιας συνομοσπονδίας κυρίαρχων κρατών με σημαντικές ομοιότητες με την ΕΕ του σήμερα. O βαθμός πολιτικής και θεσμικής ολοκλήρωσής της αντανακλάται στο μέτρο του σεβασμού με τον οποίο αυτή αντιμετωπίζει τα προτάγματα του κοσμοπολιτικού δικαίου.

10. Συνεπώς για να υπάρξει ρυθμιστικό πλαίσιο ιδίως στην ΕΕ, που να επιτρέπει την συν-ανταγωνιστική αυτή προσέγγιση, χρειάζεται ενίσχυση των Δημοκρατικών ευρωπαϊκών θεσμών και κυρίως των δομών δικαίου, ασφάλειας και άμυνας, που να καθησυχάζει την ανασφάλεια των χωρών και να μπορεί να λειτουργήσει η ΕΕ ως πραγματικό πεδίο συνεργασίας μεταξύ των μελών της. Η ΕΕ είναι ο επιτυχέστερος οργανισμός σύνθεσης διαφορετικών εθνοτήτων- πατρίδων (που είχαν ήδη δομηθεί και συγκρουσθεί ως τέτοιες) , στην Ιστορία του κόσμου, που μας έχει εξασφαλίσει μέχρι σήμερα την μακρύτερη περίοδο ειρήνης στην Ευρώπη.
Και αξίζει να υποστηρίξουμε την προσπάθεια αυτή.

11. Ο Ευρωπαϊκός πατριωτισμός συνεπώς σήμερα είναι το επόμενο μεγάλο ζητούμενο. Και για να δομηθεί θα πρέπει να ενισχυθεί ο Δημοκρατικός χαρακτήρας της ΕΕ και να προωθηθούν οι κατάλληλες πολιτικές αλλιώς θα αργήσει πολύ να δομηθεί με απρόβλεπτες συνέπειες.

12. Μία ιδιαίτερη μορφή εξωστρεφούς πατριωτισμού έχει αναπτυχθεί στις Βόρειες χώρες όπως Νορβηγία-Σουηδία-Φινλανδία, οι οποίες θεωρούν πατριωτική έκφραση, την διευρυμένη συμμετοχή τους σε ειρηνευτικές αποστολές στα πλαίσια του ΟΗΕ, θεωρώντας ότι η ειρήνη είναι ένα παγκόσμιο αγαθό, που πρέπει να το ενισχύσουμε, γιατί δημιουργεί την βάση για την ανάπτυξη όλου του κόσμου και συνακόλουθα και της ίδιας τους της χώρας.
Η ειρηνευτική τους αυτή διάθεση δεν τις εμποδίζει από το να εκφράζουν τον πατριωτισμό τους χωρίς να ορρωδούν έναντι αυτών που απειλούν την πατρίδα τους όπως π.χ. τη Ρωσία. Η Φινλανδία πολέμησε με γενναιότητα εναντίον των Ρώσων το 1939 (Κατάφερε να διατηρήσει την ανεξαρτησία της. Η ΕΣΣΔ βγήκε από τον πόλεμο αυτό με βαρύτατες απώλειες στα πεδία της μάχης και τραυματισμένη τη διεθνή της φήμη).
Η Σουηδία πολλάκις έλαβε στρατιωτικά μέτρα κατά των Ρώσων που παραβίαζαν τα χωρικά της ύδατα, συλλαμβάνοντας μάλιστα και υποβρύχιά τους που επιχειρούσαν στα Σουηδικά ύδατα.

13. Η απογοήτευση στο κράτος και στους πολιτικούς λειτουργεί καταλυτικά μειώνοντας το αίσθημα του πατριωτισμού στους πολίτες. Όσο η κοινωνική περιθωριοποίηση και οι ανισότητες εντείνονται, τόσο ο φοβικός εθνικισμός από τη μια μεριά και ο άπατρις κοσμοπολιτισμός από την άλλη θα καθορίζουν το κοινωνικό γίγνεσθαι.
Όμως ας θυμηθούμε την ρήση του Kennedy: «Mη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σου για εσένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη πατρίδα σου».

14. Η θρησκεία μας προσδιορίζεται διεθνώς ως Ελληνορθόδοξη Greek-Orthodox, είναι ένα κεκτημένο που δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί διότι αποτελεί συντελεστή ισχύος στο διεθνές περιβάλλον. Αυτό δεν εκφράζεται ως αντιπαλότητα στις άλλες θρησκείες αλλά αυξάνει την επιρροή της χώρας μας στο διεθνές περιβάλλον στον διενεργούμενο διαθρησκευτικό-διαπολιτισμικό διάλογο.

Καταλήγοντας

15. Ο πατριωτισμός συνεπώς ως έννοια αυτονομείται ενώ ο εθνικισμός ετεροπροσδιορίζεται. Αυτή είναι κρίσιμη διαφορά, που επιτρέπει να είναι εφικτή η αντίληψη του κοσμοπολιτικού πατριωτισμού.

16. Κοσμοπολιτικός Πατριωτισμός: Ο ανθρωπισμός, τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου, η διάκριση των εξουσιών, η ενίσχυση των θεσμών της Δημοκρατίας, η εξωστρέφεια, ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου, είναι στοιχεία πάνω στα οποία στηρίζεται ο νέος κοσμοπολιτικός πατριωτισμός που επικαλούμεθα σήμερα.

Σε αυτό συνυπολογίζουμε ότι με βάση τις τελευταίες εκτιμήσεις της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, περισσότεροι από 5.000.000 πολίτες ελληνικής καταγωγής ζουν εκτός των Ελλάδος, διασπαρμένοι σε 140 χώρες της υφηλίου. Αν αναλογισθούμε επίσης ότι οι νέοι που έφυγαν κατά την περίοδο της κρίσης και εργάζονται σήμερα στο εξωτερικό είναι περίπου 400.000, και ότι κάθε χρόνο 10.000 περίπου νέοι πηγαίνουν για σπουδές σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού, τότε γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι εσωστρεφής, περιχαρακωμένη και χωρίς λειτουργική σύνδεση με όλο αυτό το δυναμικό στοιχείο του Ελληνισμού, σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.
Ο “κοσμοπολιτικός πατριωτισμός” συνεπώς, βασίζεται στην αναγκαιότητα για διεύρυνση της εξωστρέφειας της χώρας, της ανταγωνιστικότητάς της και της ενεργητικής παρουσίας της στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, με όρους ισοτιμίας, αλλά και ανταγωνιστικά στο παγκοσμιοποιημένο διεθνές περιβάλλον, διατηρώντας ταυτόχρονα την λειτουργική σύνδεση με όλο το Ελληνικό δυναμικό στοιχείο εκτός της χώρας.
Παράλληλα όμως θα πρέπει να διαφυλάξει τον σκληρό πυρήνα εθνικής κυριαρχίας, που πρέπει να προστατεύει τη πατρίδα μας, τους πολίτες της, την Δημοκρατία, τα Συνταγματικά δικαιώματα, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις θεμελιώδεις πολιτιστικές και πνευματικές αξίες που κληρονομήσαμε, και τον πολιτισμό μας.

Συνέντευξη του κ. Στέλιου Φενέκου για την κρίση στα Ίμια, στους “ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΥΣ” στο ΣΚΑΪ tv

Ο πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών” κ. Στέλιος Φενέκος για την κρίση στα Ίμια, στους Αταίριαστους

 

 

ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΤΑΚΡΗΜΝΙΣΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΟΧΥΡΑ

κοινα

 

Όπως αποδείχθηκε οι συμμετέχοντες στο συλλαλητήριο ήταν στη συντριπτική πλειοψηφία απλοί Έλληνες πολίτες, χωρίς κομματικές ταυτότητες, οι οποίοι διαδήλωσαν για αυτό που πιστεύουν σωστό, δεν ξεχνούν τους αγώνες για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και τους χιλιάδες Έλληνες που έδωσαν την ζωή τους σ’ αυτούς, και αρνούνται να δεχθούν την γελοία παραχάραξη της ιστορίας.

Η κυβέρνηση έκανε το μεγάλο λάθος να μην το αντιληφθεί αυτό, και να τους χαρακτηρίσει τελείως αντιδημοκρατικά ως φασίστες και γραφικούς, απείλησε, μηχανεύθηκε και έβαλε σε εφαρμογή κάθε μέσο που είχε, για να αποτρέψει τους πολίτες από το να εκφράσουν δημοκρατικά την άποψή τους.
Δεν θέλησε με την διχαστική της πολιτική να αξιοποιήσει τη δυναμική των συλλαλητηρίων, για ένα σκοπό που ενώνει τους Έλληνες, ως διαπραγματευτικό όπλο για να πιέσει τους διεθνείς παράγοντες, και κυρίως τον κ. Νίμιτς, να αλλάξουν την οιαδήποτε ετεροβαρή στάση τους υπέρ των Σκοπιανών.

Και ακόμη και εάν τελικά κατέληγε σε έναν αξιοπρεπή συμβιβασμό, θα ήταν πολύ πιο έντιμο από την πλευρά της και θα μπορούσε τότε να σταθεί μπροστά στον Ελληνικό λαό και να εξηγήσει με ειλικρίνεια γιατί κατέληξε σε αυτόν τον συμβιβασμό.

Τώρα ψάχνει τρόπο να μειώσει το πολιτικό κόστος και να ξεγελάσει, κάνοντας την συνηθισμένη πλέον κυβίστηση.

Το ίδιο φυσικά κάνει και η αντιπολίτευση, που δεν εξέφρασε από την αρχή ξεκάθαρη θέση, και τώρα προσπαθεί να εκμεταλλευθεί πολιτικά την δυναμική του συλλαλητηρίου.

Έχουν όλοι τους οχυρωθεί στα κομματικά τους κάστρα και αναχώματα, και δεν αντιλαμβάνονται ότι ο Ελληνικός λαός σήμερα ελάχιστα ενδιαφέρεται για τις ιδεοληψίες τους και τα διχαστικά τους διλήμματα.

Αυτό το διαπίστωνε κάποιος εύκολα σήμερα στο συλλαλητήριο. Όταν άκουγες όλους αυτούς που επιπόλαια χαρακτηρίσθηκαν ως φασίστες, ακροδεξιοί και εθνικιστές, να τραγουδούν τα ίδια τραγούδια που τραγούδαγε ο κόσμος την εποχή της μεταπολίτευσης.

Κύριοι της κυβέρνησης μόλις αυτοπυροβοληθήκατε και αυτοτραυματισθήκατε σοβαρά.

Όσο για εσάς της αντιπολίτευσης, καταλήξατε να αιωρείστε επικίνδυνα στο κενό που δημιουργήθηκε ανάμεσα στις δύο βάρκες που πατούσατε.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ: “ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ & ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ”

1471813_10201879724567209_296053903_n

Η Ακαδημία Πολιτικής “Αλέξανδρος Παπαναστασίου” σας προσκαλεί σε ανοικτή συζήτηση στην οποία έχουν προσκληθεί να συμμετάσχουν εκπρόσωποι από το “Εξωκοινοβουλευτικό FORUM” και το “Ποτάμι”, για τις Προκλήσεις Εθνικής ασφάλειας που έχουν ενταθεί, και τις Εθνικές δυνατότητες που δημιουργούνται,
την Παρασκευή 26 Ιανουαρίου, ώρα 19.00-21.30
Στο Κέντρο εκδηλώσεων Χαλανδρίου Αλεξάνδρου Παπάγου 7, 2ος όροφος, Χαλάνδρι

Θα υπάρξουν τρεις κεντρικές ομιλίες (40’ συνολικά) από τους παρακάτω:

1. Βασίλης Κοψαχείλης, Διεθνολόγος, συγγραφέας και επιστημονικός συνεργάτης του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Αμυντικών Αναλύσεων :
• “Κίνδυνοι ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο και οι ενεργειακές προοπτικές”.

2. Σπύρος Κονιδάρης, Αντιναύαρχος Π.Ν. ε.α., πρώην Διοικητής Φρεγατών και Εθνικός Στρατιωτικός Αντιπρόσωπος στο SHAPE/NATO
• “Οι Νατοϊκές επιδιώξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο”

3. Στέλιος Φενέκος, πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”, εκπρόσωπος της Ακαδημίας Πολιτικής “Αλέξανδρος Παπαναστασίου”,
• Η ονομασία της FYROM,
• Ελληνοτουρκικές σχέσεις και η ένταση στο Αιγαίο
• Οι 8 Τούρκοι φυγάδες

Στη συνέχεια (60’) θα γίνουν τοποθετήσεις και συζήτηση επί των ως άνω θεμάτων μεταξύ των συμμετεχόντων στο Πάνελ
Την συζήτηση θα συντονίσει ο Δρ. Στέλιος Αλειφαντής, Διεθνολόγος, Επιστημονικός Διευθυντής του Κέντρου Διεθνών Συγκρούσεων του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών.
Θα διατεθεί σημαντικός χρόνος (50’) για ερωτήσεις και τοποθετήσεις από το κοινό.

Υπεύθυνη οργάνωσης: Νικολέττα Διαμαντάκου – Ροδοπούλου, Τηλ:6974345720

27067538_1657569830953138_6553377825850255206_n

Εκδήλωση στο Money Show 2018 «Οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας δημιουργούν ευκαιρίες ανάπτυξης για την χώρα μας »

Αναλύοντας τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μ. Ανατολής, η «κοινωνία αξιών» εξετάζει την δυναμική που εμφανίζουν και την αναπτυξιακή δυνατότητα που δημιουργούν για την χώρα μας, σε εκδήλωση που οργανώνει στα πλαίσια του ετήσιου πολυ-συνεδρίου Money Show 2018 με θέμα:

«Οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας
δημιουργούν ευκαιρίες ανάπτυξης για την χώρα μας »

26220665_1567618106678802_2278550007128195482_o

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Athens Hilton την Δευτέρα 8 Ιανουαρίου από ώρα 19.30 έως 21.30 στην αίθουσα ΕΡΑΤΩ C.

Ομιλητές:

• Aref Al Obeid, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, καθηγητής ΣΣΕ, ΑΔΙΣΠΟ, ΣΕΘΑ
• Βασίλης Κοψαχείλης, Διεθνολόγος, συγγραφέας, επιστημονικός συνεργάτης του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Αμυντικών Αναλύσεων, αρθρογράφος στο liberal.gr
• Δημήτρης Παληάτσος, Αντιναύαρχος ε.α. MsC Μηχανολόγος-Μηχανικός.
• Πέτρος Παπαλιανός, Οικονομολόγος, εκπρόσωπος τύπου της “Φιλελεύθερης Συμμαχίας”
• Στέλιος Φενέκος, Πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”
Συντονίζει ο Βασίλης Μπόκος, νομικός

Θα δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στις ερωτήσεις από το κοινό και στην ανταλλαγή απόψεων και θα δοθεί η δυνατότητα ολιγόλεπτων παρεμβάσεων.

Πληροφορίες – κρατήσεις θέσεων στο τηλ.6974345720 (Ν. Διαμαντάκου)

Καλά Χριστούγεννα!

Καλά Χριστούγεννα σε εσάς και την οικογένειά σας. Ας είναι το Ξεκίνημα της Νέας Χρονιάς αφετηρία μίας δημιουργικής εποχής. Χρόνια πολλά!

 

unnamed

 

 

ΠΙΚΡΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ…

Η τραγικότερη πτυχή της παραγωγής κακάο στις χώρες της Δυτικής Αφρικής είναι η σύγχρονη παιδική δουλεία.Από τη Μπουρκίνα Φάσο μέχρι το Μάλι τα δίκτυα trafficking διακινούν παιδιά για να εργαστούν στις φυτείες κακάο της Ακτής Ελεφαντοστού.
Αυτά τα παιδιά αντί να πηγαίνουν σχολείο και να παίζουν εξαναγκάζονται να δουλεύουν ώρες ατέλειωτες στις φυτείες με τα κακαόδενδρα, να σκαλίζουν με επικίνδυνες ματσέτες τα δέντρα, να εκτίθενται σε καρκινογόνα φυτοφάρμακα, να κουβαλούν βαριά φορτία σε μεγάλες αποστάσεις…

Η πραγματικότητα δεν επιτρέπει να κλείνουμε τα μάτια:

1,Οι μεγάλες εταιρείες σοκολατοβιομηχανίας δεσμεύτηκαν να τερματίσουν την καταναγκαστική παιδική εργασία στις φυτείες κακάο μέχρι το 2007. Έχουμε φθάσει στο 2017 και τόσο οι εταιρείες όσο και οι μεσάζοντες αδιαφορούν και δεν αναλαμβάνουν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί.
2.Η λήψη πρωτοβουλιών σε διεθνές επίπεδο για τον τερματισμό της παιδικής εργασίας στις φυτείες κακάο κινείται σε υπερβολικά αργούς ρυθμούς.
3.Η Ακτή Ελεφαντοστού, η Γκάνα και το Τόγκο που υπέγραψαν πριν λίγο καιρό τη Διεθνή Συμφωνία για το Κακάο, σύμφωνα με την οποία οι χώρες-παραγωγοί υποχρεούνται να βελτιώσουν τις συνθήκες εργασίας του πληθυσμού έχοντας υπόψη τις αρχές του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (ΙLΟ) που απαγορεύουν την καταναγκαστική παιδική εργασία, δεν τηρούν τη συμφωνία.
4.Από την πλευρά τους οι σοκολατοβιομηχανίες, καθυστερούν υπερβολικά στην υιοθέτηση διαφανών διαδικασιών στις συναλλαγές τους.

images

κατάλογος

Στον αντίποδα ας σημειωθεί ότι η λογική του fair trade που σε άλλες καλλιέργειες προστατεύει το εισόδημα των αγροτών, στην περίπτωση της σοκολατοβιομηχανίας δεν μπορεί να αποτελέσει λύση.(Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Κακάο τα προιόντα που χαρακτηρίζονται ”fair trade” αποτελούν μόλις το 0,1% της παγκόσμιας παραγωγής, πρακτικά λοιπόν είναι αμελητέα).
Με βάση το υπάρχον σύστημα παραγωγής και διακίνησης του κακάο ένας πιθανός τρόπος για να σταματήσει η παιδική δουλεία και να αυξηθούν τα εισοδήματα των παραγωγών είναι, οι καταναλωτές σοκολάτας να πρέπει να συνηθίσουν να πληρώνουν περισσότερο…
Ίσως η αύξηση της τιμής της σοκολάτας να είναι ένα τίμημα που η Δύση οφείλει να πληρώσει προκειμένου να απολαμβάνει χωρίς ενοχές τη γλυκειά αμαρτία όμως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι το κέρδος θα φτάσει στους τελικούς αποδέκτες.Το πιθανότερο είναι να χαθεί για άλλη μια φορά στους σκοτεινούς διαδρόμους των “τρωκτικών”.

Καταλήγοντας γίνεται εμφανές ότι η μόνη πρακτική λύση που μπορεί να φέρει αποτελέσματα, είναι το εμπάργκο των καταναλωτών στην αγορά σοκολάτας.
Η περίοδος των εορτών χαρακτηρίζεται από αυξημένη ζήτηση και κατανάλωση δελεαστικών σοκολατένιων προϊόντων έτσι παρουσιάζεται μια καλή ευκαιρία να αναλάβουμε δράση!!!

Την επόμενη φορά που θα θελήσουμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας μια μπάρα σοκολάτας ή να ενδώσουμε εμείς οι ίδιοι στο γλυκό πειρασμό της, ας φέρουμε στα μάτια μας την εικόνα αυτών των άλλων παιδιών και ας αναλογισθούμε πόσο πικρή είναι γι’ αυτά η γεύση της…

Τομές ακτιβισμού ”κοινωνία αξιών”

ΤΙ ΕΙΠΕ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΠΕ – ΤΙ ΠΗΡΑΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΔΩΣΑΜΕ

 

κοινα

Μερικούς μήνες πριν, όταν ο Ερντογάν μιλούσε δειλά για αναθεώρηση της Λωζάννης, το είχε πει μία φορά μόνο, όλη η Ελλάδα και η Κυβέρνηση είχαν τιναχτεί στον αέρα και οι αντιδράσεις μας ήταν υπερβολικές.

Τι δηλώσεις επίσημες και ανεπίσημες κάναμε, τι παλληκαρισμοί από τον Καμμένο, τι υπερφίαλες δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, τι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου και του Κοτζιά. Και όλοι εύχονταν να μας υποστηρίξουν οι ξένοι, στο να μην αλλάξει η Συνθήκη.

Ας κάνουμε σύγκριση με τα χθεσινά τεκταινόμενα.

Εμείς μόνοι μας, πριν ανοίξει το στόμα του ο Ερντογάν, ξεκινήσαμε να μιλάμε υπερβολικά εκτιθέμενοι για την Συνθήκη. Του δώσαμε δηλαδή την δικαιολογία και μίλησε στη χώρα μας πλέον ανοικτά και ξεκάθαρα (και όχι κάπου αλλού και δειλά), για την ανάγκη αναθεώρησης -εκσυγχρονισμού λέει παραπειστικά- της Συνθήκης.

Και μάλιστα τελικά έπεισε και τον πρωθυπουργό της χώρας μας, δημόσια με δημοσιογράφους και με καταγεγραμμένη την δήλωση του, ότι η ανάγκη εκσυγχρονισμού όπως την προβάλει δεν είναι κάτι παράλογο.
Και είναι σίγουρο, ότι θα είναι μέσα στα θέματα συζήτησης των επιτροπών και της ομάδας υψηλών εκπροσώπων συνεχώς από εδώ και πέρα, κάποιο ζήτημα εκσυγχρονισμού των προβλέψεων της Συνθήκης.

Και θα συμβαίνει απ’ εδώ και στο εξής:

1. Η Τουρκία θα ξεκινήσει με το ζήτημα της Μουσουλμανικής μειονότητας, που θα ονομαστεί πλέον σιγά σιγά Τουρκική. Θα το χρησιμοποιεί αυτό κατάλληλα, ως δικαίωμα που προκύπτει από τον νόμο που εμείς ψηφίσαμε, για να είμαστε σύμφωνοι με την απόφαση του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου. Αυτό είναι το πρώτο βήμα στην προσπάθεια ενσωμάτωσης των μειονοτήτων της παλιάς Οθωμανικής αυτοκρατορίας στην “μάνα πατρίδα”. Αν το θεωρείτε υπερβολικό, δείτε τι έχει πει ο ίδιος ο Ερντογάν παλαιότερα, αλλά και πρόσφατα, μετά μάλιστα το πραξικόπημα σε δηλώσεις του και σε λόγους του. Επίσης δείτε τη στρατηγική που έχει διαμορφώσει μαζί με τον Νταβούτογλου, όπου αναφέρονται με σαφήνεια τα βήματα αυτονομίας αρχικά και ένταξης των μειονοτήτων στη συνέχεια, όταν ήταν αγαπημένοι και μαζί στην εξουσία.

2. Στην μειονότητα αυτή, επιχειρεί ήδη να προσεταιρισθεί και του Πομάκους και τους Ρομά με όχημα τον Μουσουλμανισμό, εμφανιζόμενος σαν προστάτης των δικαιωμάτων τους, και μιλώντας ήδη για 150.000 μουσουλμάνους, μεγεθύνοντας τα νούμερα (57.000 είναι οι Τουρκογενείς και άλλες 50 περίπου Πομάκοι και Ρομά).

3. Το επόμενο βήμα θα είναι η συζήτηση για αποστρατικοποίηση των νησιών και για αποχή μας από το να στέλνουμε πλοία, αεροσκάφη κλπ εκεί, και να μην τα εντάσσουμε σε οιαδήποτε διεθνή και Νατοϊκή δραστηριότητα.

4. Μετά ή ταυτόχρονα, θα ξεκινήσει να συζητάει για τα αμφισβητούμενα νησιά τα οποία δεν αναφέρονται ονομαστικά και με ακρίβεια στις συνθήκες.
Πέραν όλων των άλλων ζητημάτων που θέτει συνεχώς (εναέριος χώρος, υφαλοκρηπίδα κλπ). Ενδεχομένως, για να δείξει παραπειστικά καλή θέληση, να μειώσει πρόσκαιρα τις παραβιάσεις προκειμένου να μας κάνει να είμαστε συγκαταβατικοί στο διάλογο. Τις ξαναρχίζει όποτε θέλει πάλι φυσικά, γιατί τις χρησιμοποιεί ως όπλο πίεσης μαζί με την απειλή πολέμου.

Κι έτσι η Συνθήκη θα ξεπερνιέται συνεχώς λόγω …εκσυγχρονισμού, οπότε θα πέσει σαν ώριμο φρούτο. Κλασσική στρατηγική που έχει εφαρμοσθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, και κάποιες φορές αποτέλεσε και αιτία πολέμων εκ νέου, λόγω ακριβώς της συνεχώς διευρυνόμενης υπέρβασης των συνθηκών που διασφάλιζαν την ειρήνη.

Εάν η ανάγκη αναθεώρησης της συνθήκης προέκυπτε εξ ανάγκης από τις μεγάλες δυνάμεις, τότε θα είχαμε κάθε δικαίωμα να διαπραγματευθούμε την νέα συνθήκη με τους καλύτερους δυνατούς όρους, χωρίς να φοβόμαστε εκβιασμούς και απειλές από Τουρκία, και με στρατηγικές συμμαχίες, πράγμα που ακυρώνουμε τώρα που μας παρασύρει να την συζητήσουμε και να την εκσυγχρονίσουμε διμερώς. Άλλωστε το αποδέχθηκε έμμεσα και ο πρωθυπουργός μας με το αφελές, “… ε λοιπόν τώρα κατάλαβα…” και , “…που να βρίσκουμε τώρα την Ιαπωνία”.

Καταλήγοντας
Τι πήραμε αλήθεια από την επίσκεψη Ερντογάν;

1. Μήπως ήρε το “casus belli ” ;

2. Μήπως είπε ότι θα σταματήσουν οι παραβιάσεις; (μάλιστα έθεσε και θέμα ελληνικών παραβιάσεων!)

3. Μήπως είπε κάτι για την σχολή της Χάλκης;
Μάλλον όχι, το αντίθετο επιβεβαίωσε έμμεσα ότι δεν θα λειτουργήσει, αφού θα κάνει Τούρκους πολίτες όποιους ιερείς του προτείνει το Πατριαρχείο.

4. Είπε κάτι για τις διώξεις των Ελλήνων και για τις περιουσίες που εγκαταλείφθηκαν;
Τίποτε, είπε μόνο για τους Έλληνες της Πόλης που έφυγαν και πήγαν στην Αμερική να ξαναγυρίσουν.

5. Είπε κάτι νέο για την Κύπρο;
Όχι αντιθέτως μας κατηγόρησε ευθέως ότι εμείς φταίμε που βάλτωσαν οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και ότι εμείς αποχωρήσαμε από τις συζητήσεις, πράγμα που είναι τεράστιο ψεύδος (αλλιώς μας έλεγε ψέματα ο κ. Κοτζιάς στα όσα μας είπε μετά το Γκραν Μοντανά).

6. Είπε κάτι νέο και ελπιδοφόρο για το μεταναστευτικό; Αντιθέτως δικαιολόγησε την απροθυμία του να εφαρμόσει την ευρωπαϊκή συμφωνία λόγω των οικονομικών εκκρεμοτήτων με την ΕΕ.

7. Είπε κάτι για τους τεράστιους εξοπλισμούς που κάνει; Όχι αφού εμείς βλακωδώς δεν είπαμε κάτι, αλλά ασχοληθήκαμε και αυτοχειριάσαμε με την Συνθήκη της Λωζάννης.

8. Ούτε φυσικά είπε κάτι για τα πυρηνικά εργοστάσια που θα κάνει σε σεισμογενείς περιοχές, αφού εμείς ακόμη δεν το έχουμε καν σκεφθεί!

9. Είπε όμως για την προβληματική σχέση των εξουσιών στην Ελληνική Δημοκρατία, όπου άκουσον – άκουσον η Δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από την Εκτελεστική και Νομοθετική. Και μάλιστα δεν παρέλειψε να τονίσει τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της Τουρκικής Δημοκρατίας, που δεν βασανίζει και δεν έχει την θανατική ποινή, και που δικαίως φυλάκισε και εξανδραπόδισε 100.000 ανθρώπους στις φυλακές, όπου έχουν αυτοκτονήσει τρακάροντας σε τοίχους μόνοι τους περί τους 50 φυλακισμένους. Και όλα αυτά επειδή στην ανθρωπιστική Τουρκική Δημοκρατία η Εκτελεστική εξουσία αποφασίζει και η Δικαστική κάνει ότι εντέλλεται και χρειάζεται στη συνέχεια, για το καλό των πολιτών. Κι εμείς σωστά υπεραμυνθήκαμε της Δημοκρατίας μας.

10. Κι εμείς όμως είπαμε!
Στην ουσία προσπαθήσαμε να αμυνθούμε, επιτιθέμενοι εκ του συστάδην και ασκόπως με κυρίαρχο ζήτημα την Συνθήκη της Λωζάννης.
Είπαμε επίσης το καινοφανές ότι “oι συνθήκες δεν χρειάζονται αναθεώρηση, οι μέθοδοι ερμηνείας του δικαίου είναι εκείνες που προσαρμόζουν τη Συνθήκη στα εκάστοτε δεδομένα».
Και είπαμε επίσης (ο πρωθυπουργός μας), ότι θα ” ξανασυζητήσουμε για την υφαλοκρηπίδα”, αφιστάμενοι πλήρως της μέχρι τώρα πολιτικής μας, ότι αυτό είναι ζήτημα του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

11. Επίσης φάνηκε η κάκιστη προετοιμασία μας επί της ατζέντας των θεμάτων που θα συζητούσαμε, που μας οδήγησε σε αυτοσχεδιασμό μπροστά στις κάμερες, και του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού,. και τώρα τρέχουμε να γιατρέψουμε τα τραύματά μας από τους εξοστρακισμούς δικών μας πυρών.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Η “ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ” ΜΕ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΤΗ ΜΑΝΔΡΑ

κοινα

Έχουν περάσει δυο εβδομάδες από τις φονικές πλημμύρες στη Μάνδρα και η πόλη βρίσκεται ακόμα σε απελπιστική κατάσταση. Οι ανάγκες εντοπίζονται κυρίως στο ανθρώπινο δυναμικό.

Η «κοινωνία αξιών» μετείχε εθελοντικά σε αυτή την προσπάθεια, σε αντίθεση με όσους πολιτικούς εμφανίζονται εκεί μόνο με την παρουσία καμερών, ενώ απουσιάζουν από εκεί όπου υπάρχουν πραγματικές ανάγκες!!!

Διαπιστώσαμε κατά την παρουσία μας εκεί , ότι στο Πολιτιστικό Κέντρο της πόλης επικρατεί το αδιαχώρητο από προσφορές ειδών ρουχισμού και όπως ενημερωθήκαμε δεν χρειάζονται πλέον τέτοια είδη.

Εντοπίζεται επίσης πρόβλημα στο συντονισμό των εθελοντικών δράσεων, με αποτέλεσμα οι προσφορές των πολιτών να μπαίνουν στο στόχαστρο πλιατσικολόγων…

 

 

 

Για την διαχείριση , τη διαλογή και την διανομή των συγκεκριμένων ειδών χρειάζονται όσο το δυνατόν περισσότερα χέρια, ώστε αυτό το έργο να ολοκληρωθεί εγκαίρως και οι προσφορές των πολιτών να φθάσουν άμεσα στους πληγέντες και να μην χαθούν . Ας μην ξεχνάμε ότι έχουμε μπροστά μας χειμώνα.

Επιπλέον εθελοντές χρειάζονται και για τους παρακάτω τομείς:
1. Καθαρισμός σπιτιών
2. Διανομή φαγητού
3. Καταγραφή αναγκών

Όποιος θέλει και μπορεί να βοηθήσει, μπορεί να απευθυνθεί στο δημαρχείο Μάνδρας πληροφορίες όμως μπορεί να παράσχει και ο τομέας ακτιβισμού της «κοινωνίας αξιών».
Επικοινωνήστε με την κοινωνική υπηρεσία του Δήμου Μάνδρας στο τηλ. 6986992985, και με την “κοινωνία αξιών” στο mail koinoniaaxion@gmail.com

“ΑΝΑΛΑΒΑΤΕ ΔΡΑΣΗ”!

 

 

Συνέντευξη του Κ. Στέλιου Φενέκου για την υπόθεση της πώλησης των πυρομαχικών, στους “ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΥΣ” στο ΣΚΑΪ tv.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ “ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ” ΓΙΑ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ OFFSHORE ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

κοινα

Σήμερα το σοβαρό ζήτημα των εξωχώριων εταιρειών αναδεικνύεται εκ νέου με το ζήτημα των “Paradise Papers”, το οποίο επαναφέρει και το εκκρεμές ακόμη θέμα των “Panama Papers”.

Μοναδική ελπίδα για τον έλεγχο των δράσεων αυτών, είναι τελικά η ίδια η παγκοσμιοποίηση που τις ευνόησε να δημιουργηθούν.
Σύμφωνα με τις προωθούμενες ευρωπαϊκές ρυθμίσεις, κάθε μέλος της ΕΕ είναι υποχρεωμένο να ενημερώνει τις φορολογικές αρχές των άλλων χωρών, για τις αποδόσεις τοποθετήσεων που επιτυγχάνουν υπήκοοί τους στο έδαφος του. Επίσης η ΕΕ διαπραγματεύεται με τρίτες χώρες που προσφέρουν φορολογικές διευκολύνσεις, προκειμένου να περιορίσει την διαφορά φορολογίας.

Η θέση της «κοινωνίας αξιών» είναι ότι δυο μοντέλα διαχείρισης μπορούν να έχουν αποτελέσματα, σε ότι αφορά τον έλεγχο των εξωχωρίων στη χώρα μας.

1. Το ένα είναι το μοντέλο της Κύπρου, αλλά αυτό δεν μπορεί να έχει αντίστοιχη εφαρμογή στην Ελλάδα, λόγω αφενός των μνημονιακών δεσμεύσεων για αυξημένη φορολογία των επιχειρήσεων και αφετέρου λόγω αδυναμίας κάλυψης του κενού εισόδων που θα δημιουργηθεί, εάν μειωθεί τόσο δραστικά η φορολογία των επιχειρήσεων, σε ανάλογο επίπεδο με αυτό της Κύπρου.

• Συγκεκριμένα, οι εταιρίες της έχουν χαμηλή φορολογία και δεν είναι offshore. Έχουν μειωθεί οι φορολογικοί συντελεστές (φορολογία σε όλα τα εταιρικά κέρδη 12.5% + 2.5% φορολογία μερίσματος = τελική φορολογία 15%). Δεν υπάρχει φορολογία μερίσματος. Η φορολογία των μερισμάτων για φορολογικούς κατοίκους Ελλάδος είναι 2.5%
• Υπάρχουν 50 συμφωνίες αποφυγής διπλής φορολογίας υπογεγραμμένες μεταξύ Κύπρου και άλλων χώρων, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.
• Κόστος Ίδρυσης Εταιρείας+ Εγγραφή Ευρωπαϊκού ΦΠΑ (VAT No) + Εταιρικός Τραπεζικός Λογαριασμός ( Visa & Online Banking) + Εταιρική Σφραγίδα = 1650 Ευρώ.

2. Το δεύτερο μοντέλο και το οποίο είναι ρεαλιστικό για την περίπτωση της Ελλάδος, είναι η διασφάλιση των απαιτούμενων ελέγχων στα διακινούμενα κεφάλαια μέσα από διεθνή συνεργασία και διακρατικές συμφωνίες, ο έλεγχος των τριγωνικών συναλλαγών και η φορολόγηση των περιουσιακών στοιχείων των εξωχώριων στη χώρα μας, ώστε να μην ευνοούν την φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή.

• Αυτό μπορεί να γίνει εάν απολαμβάνουν τα προνόμια του νόμου μόνο αυτές που έχουν έδρα σε φορολογικά συνεργάσιμες χώρες και έχουν υπογράψει “Σύμβαση Διοικητικής Συνδρομής”, η οποία να επιτρέπει την ανταλλαγή όλων των πληροφοριών που είναι απαραίτητες, για την εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας των συμβαλλόμενων μερών με την Ελλάδα.
• Σε περίπτωση που οι εξωχώριες βρίσκονται σε χώρες οι οποίες δεν θεωρούνται συνεργάσιμες και οι χώρες έδρας δεν έχουν υπογράψει ανάλογη σύμβαση με την χώρα μας, να μην έχουν κανένα ιδιαίτερο προνόμιο στη φορολογία. Ιδιαίτερα για την Ναυτιλία, οι εταιρείες να έχουν ιδιαίτερο φορολογικό πλαίσιο στη χώρα μας.

Μόνο έτσι θα μπορέσει να ελεγχθεί η κατάσταση, χωρίς ταυτόχρονα να ακυρωθούν τα οιαδήποτε οφέλη για την οικονομία, από την λειτουργία των offshore εταιρειών.

Τι κρύβεται πίσω από τα βλήματα για την Σαουδική Αραβία;

A7_CORSAIR_(7)

 

Μετά το κυριακάτικο, (5/11/2017) δημοσίευμα του Πρώτου Θέματος με τίτλο “Αγριο επεισόδιο Καμμένου με ταξίαρχο των Εξοπλισμών για πώληση όπλων στη Σαουδική Αραβία” , την ανακοίνωση του ΥΠΕΘΑ και τις πρώτες αντιδράσεις των πολιτικών κομμάτων, γεννιώνται ανησυχίες και ερωτηματικά για το συγκεκριμένο θέμα άλλα και για τον ίδιο τον υπουργό προσωπικά.
Κατ’ αρχήν οι λεπτομέρειες, οι πληροφορίες και οι περιγραφές του άρθρου δείχνουν πιθανό το επεισόδιο να είναι υπαρκτό.
Άν λοιπόν υποθέσει κάποιος ότι το δημοσίευμα είναι καθ όλα αληθές φαίνονται με πρώτη ανάγνωση τα ακόλουθα;

1. Το Ελληνικό ΥΠΕΘΑ προχωράει στην εγκεκριμένη από τη Βουλή συμφωνία με την Σαουδική Αραβία μέσω ενός ιδιώτη Β.Π. , ο οποίος παρουσιάζεται σαν εκπρόσωπος της Σαουδικής Αραβίας και ταυτόχρονα απαγορεύεται στους χειριστές της υπόθεσης να επικοινωνήσουν με οιονδήποτε άλλο αρμόδιο απο τη Σαουδική Αραβία . Γιατί άραγε;

2. Λόγω επείγουσας ανάγκης να παραληφθεί μέρος των βλημάτων, (100.000 βλήματα mm) από το σύνολο της παραγγελίας ,(300.000 βλήματα 105mm), ο αρμόδιος Σαουδάραβας Στρατιωτικός, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι ο μόνος αρμόδιος για τις στρατιωτικές συμβάσεις, έρχεται σε επαφή με τον αντίστοιχο στρατιωτικό αρμόδιο του ΥΠΕΘΑ Ταξίαρχο. Ερώτημα γεννάται για τον ρόλο του Β.Π. Ποιός τον όρισε μόνο αντιπρόσωπο της Σαουδικής Αραβίας για αυτή την συμφωνία; Πως γίνεται ο αρμόδιος Σαουδάραβας στρατιωτικός να μην τον αναγνωρίζει και να τον αγνοεί;

3. Ο συγκεκριμένος αντιπρόσωπος μεσάζων Β.Π. επικοινώνησε τηλεφωνικά και απείλησε με εξελίξεις τον Έλληνα αρμόδιο Ταξίαρχο γιατί άρχισε επαφές και μίλησε με τον αντίστοιχο Σαουδάραβα.
Αλήθεια με ποιό θάρρος ο Β.Π. τόλμησε να πάρει τηλέφωνο και να απειλήσει; Ποιός του έδωσε την εξουσία;

4. Το επεισόδιο που έγινε μέσα στο γραφείο του ΥΠΕΘΑ ανάμεσα στον κ. Καμμένο και στον Ταξίαρχο δείχνει ότι ο Β.Π. ενημέρωσε τον υπουργό γιατί χαλάει η δουλειά και χάνει την προμήθεια. Όπως αναφέρεται στο επεισόδιο παρών ήταν ο ΓΕΕΘΑ και ο Α/ΓΕΣ, οι οποίοι σύμφωνα με το δημοσίευμα ήταν απλά παρόντες χωρίς καμμία ανάμειξη.
Συμφωνούν άραγε με τον ΥΠΕΘΑ ; Ήξεραν την υπόθεση; Γιατί δεν προφύλαξαν τον Ταξίαρχο από τον υπουργό ;

5. Άν οι παρόντες αρχηγοί συμφώνησαν με τον υπουργό τους, γιατί ο Ταξίαρχος είναι ακόμη σε ενέργεια και δεν έχει αποστρατευτεί με συνοπτικές διαδικασίες; Άν διαφωνούν με τον υπουργό τους γιατί δεν αντέδρασαν ;

6. Το συνολικό ποσό της πώλησης αναφέρθηκε στα 64 εκατ €. Αν το ποσό διαιρεθεί με το 100.000 ή με το 300.000 το ποσό ανά βλήμα είναι 640€ ή 213.33€.

7. Στο πακέτο σαν πρόβλεψη περιλήφθηκαν και αεροπορικές βόμβες ΜΚ82 και ΜΚ83, πρόβλεψη που απαίτησε σαν προυπόθεση ολοκλήρωσης της συμφωνίας ο εκπρόσωπος επιχειρηματίας Β.Π. Αφού ο σαουδάραβας αρμόδιος αξιωματικός δεν ήξερε για τα 300.000 βλήματα και τις βόμβες αεροπλάνων , αλλά είχε άμεση εντολή και χρήματα για 100.000 ο ίδιος σαν μόνος υπεύθυνος, ποιός θα έπαιρνε τα υπόλοιπα 200.000 βλήματα και τις βόμβες ; θα πήγαιναν εντός ή εκτός της Σαουδικής Αραβίας;

8. Ο ΥΠΕΘΑ κ. Καμμένος έδρασε προφανώς εν βρασμώ «φορτωμένος» από τον Β.Π. ή το φανέρωμα της συμφωνίας και κατηγόρησε τον Ταξίαρχο , τον οποίο ο ίδιος τοποθέτησε τον Μάρτιο , ότι είναι μέλος κυκλώματος που υπονομεύει την διακρατική συμφωνία . Ακόμη χειρότερα τον έθεσε υπό φρούρηση και χωρίς δυνατότητα επικοινωνίας, εντολή την οποία αναίρεσε μετά μισάωρο.
Κανείς δεν προφυλάσει τον υπουργό από τις απαράδεκτες νευρικές του αντιδράσεις; Ούτε καν οι παρόντες αρχηγοί του δεν τολμούν να τον συνεφέρουν;

Πώς γίνεται μία καθ όλα θεμιτή πώληση πλεονάζοντος υλικού να μετατρέπεται σε μία «ύποπτη υπόθεση» ;
Είναι μία πεντακάθαρη απόρρητη διαδικασία που προδόθηκε τυχαία;
Είναι ένας μεσάζων που προδόθηκε με συμφωνία της Σαουδαραβικής κυβέρνησης η κάποιου μέλους αυτής χωρίς να ενημερώσουν τον υπεύθυνο στρατιωτικό;
Πως γίνεται ένας υπουργός Εθνικής Άμυνας να ενεργεί εν θερμώ τόσο επιπόλαια ;

Είναι ειλικρινά επιθυμία του γράφοντος, όλο το άρθρο της κυριακάτκής εφημερίδας να είναι ανακριβές , γιατί αν αποδειχθεί ακριβές τότε κάποιοι πρέπει να πάνε σπίτια τους άμεσα σαν επικίνδυνοι για την Εθνική μας Ασφάλεια.

Αντιναύαρχος Π.Ν. ε.α. Δ.ΠΑΛΗΑΤΣΟΣ
6/11/2017

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ F-16

4040_001

Η απάντηση του κ. Τσίπρα στην τεκμηριωμένη επερώτηση που του έκανε ο πρόεδρος του Ποταμιού κ. Θεοδωράκης για την συμφωνία με τις ΗΠΑ και τα F-16, αποκάλυψε πλήρως τις ανακρίβειες που λένε ο κ. Τσίπρας και οι υπουργοί του, και μας έδειξε την πλήρη αδυναμία του να διαπραγματευθεί με διεθνείς όρους για το συμφέρον της χώρας.

Δυστυχώς ο τρόπος που γίνεται η κοινοβουλευτική διαδικασία, δεν επιτρέπει την διεξοδική συζήτηση και το ξεκαθάρισμα κάθε σημαντικού θέματος. Όμως αυτό που χρησιμοποιείται ως πρόσχημα στη Βουλή, η αδυναμία δηλαδή διεξοδικότητας, δεν πρέπει να μας ικανοποιεί ως υπεύθυνους πολίτες.

Γι’ αυτό και η “κοινωνία αξιών” δεν διστάζει να γίνει όσο διεξοδική και ξεκάθαρη χρειάζεται και μπορεί, αδιαφορώντας για επιφανειακές και εύκολες προσεγγίσεις.
Στη συνέχεια ακολουθεί εξαντλητική ανάλυση και τεκμηρίωση, και είναι αναγκαίο να γίνεται, ειδικά όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους που διαστρεβλώνουν τα πάντα και λειτουργούν καιροσκοπικά.

ΑΝΑΛΥΣΗ

ΓΕΓΟΝΟΣ 1. : Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε δημόσια στη κοινή συνέντευξη με τον πρωθυπουργό, ότι συμφώνησαν για τον εκσυγχρονισμό των F-16, ότι το project θα στοιχίσει 2,4 δισ. δολάρια, ότι θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ, και ότι δεν πρόκειται για «ευχολόγιο» αλλά για συμφωνία που έχει ήδη κλείσει. Επίσης ότι η διοίκησή του ενημέρωσε το Κογκρέσο.

ΣΧΟΛΙΟ 1: Στην διεθνή πρακτική αυτό προιοιωνίζεται μη αναστρέψιμη δέσμευση μας, κοινώς «αιχμαλωσία»!!!

ΓΕΓΟΝΟΣ 2: Η Defense Security Cooperation Agency (DSCA) των ΗΠΑ ανακοίνωσε: «Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αποφάσισε να εγκρίνει πιθανή στρατιωτική πώληση στο εξωτερικό για την αναβάθμιση των αεροσκαφών F-16 σε F-16 Block V. Το εκτιμώμενο κόστος είναι 2,404 δισεκατομμύρια δολάρια».

ΣΧΟΛΙΟ 2: Με δεδομένο ότι χρειάζεται έγκριση από το κογκρέσο, η έκφραση της DSCA για “πιθανή πώληση”, δεν αναφέρεται στην πιθανότητα υπαναχώρησης της Ελληνικής πλευράς, αλλά στην αναγκαία έγκριση που εκκρεμεί από το κογκρέσο.

ΓΕΓΟΝΟΣ 3: Ο κ. Τσίπρας, αλλά και ο υφυπουργός άμυνας κ. Βίτσας, είπαν ότι τα 2,4 δισ. δολάρια που υπολογίζει η αμερικανική πλευρά ως κόστος αναβάθμισης, αφορούν στα 123 από τα 153 αεροσκάφη της Π.Α., και δήλωσαν πως η Ελλάδα δεν μπορεί να υπερβεί το 1,1 δισ. ευρώ.

ΣΧΟΛΙΟ 3: Εάν η Ελλάδα δεν μπορεί να υπερβεί το 1,1 δις ευρώ (!!!) τότε γιατί δούλεψαν με προοπτική για 2,4 δις δολ. και ζήτησαν επίσημα τόσα; Δεν αντιλαμβάνονται ότι όταν θέτεις στο τραπέζι υπερδιπλάσιο ποσό, πέραν των δεσμεύσεων που αναλαμβάνεις χάνεις και την αξιοπιστία σου;

ΓΕΓΟΝΟΣ 4: Ο Κυβ. Εκπρ. Δ. Τζανακόπουλος, (και ο ΥΕΘΑ κ. Καμμένος), είπε ότι «η αναβάθμιση των F-16 θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό κατά 1,1 δισ. σε βάθος δεκαετίας» ότι η απόφαση αυτή αποτελεί «κυριαρχική πράξη της χώρας».

ΣΧΟΛΙΟ 4α: Πέραν της μπουρδολογίας περί κυριαρχικής πράξης, αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού θα ολοκληρωθεί περί το 2030. Το θεωρούσαμε ως αναγκαίο το 2008. Δηλαδή 22 χρόνια μετά από τότε που ήταν αναγκαίο, θα έχουμε αεροσκάφη που είναι ήδη γερασμένα ως την αιχμή του δόρατος της αεροπορίας. Και μάλιστα όταν ο αντίπαλος έχει ήδη σήμερα ανακαινισμένα τα δικά του F-16, και μέχρι το 2020 θα έχει αρχίσει να παίρνει τα F-35.

ΣΧΟΛΙΟ 4β: Αυτό που έχει αποδειχθεί ιστορικά είναι ότι όταν ξοδεύουμε για ημίμετρα και για άκαιρους και καθυστερημένους εκσυγχρονισμούς, σύντομα χρειάζεται να πάμε σε νέες “αγορές του αιώνα” με αποτέλεσμα να ξοδεύουμε τα διπλά.

ΓΕΓΟΝΟΣ 5: Ο κ. Τσίπρας αλλά και ο Καμμένος δήλωσαν επίσημα: «Δεν υπάρχει συμφωνία, υπάρχει ένα Letter of Request. Για να πάρουν την έγκριση από το Κογκρέσο είπαν ότι για την αναβάθμιση 123 ελληνικών F-16 θα χρειαστούν 2,4 δισ. δολάρια».

ΣΧΟΛΙΟ 5: Δηλαδή αφού αιτηθήκαμε επίσημα τον εκσυγχρονισμό μετά από μακροχρόνιες (υποτίθεται) διαπραγματεύσεις (από δύο επιτροπές -βάσει της συμφωνίας – από επιτελεία, κυβερνητικούς, υφυπουργούς και Υπουργούς) , αφού πήγε ο πρωθυπουργός στην Αμερική, και ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε την συμφωνία για το πρόγραμμα, και αφού το κογκρέσο συνεδριάσει για να το εγκρίνει, ο πρωθυπουργός και ο κ. Καμμένος ισχυρίζονται, ότι εμείς θα αλλάξουμε το αίτημα όποτε θέλουμε, και μάλιστα ότι μπορεί να πούμε και “ότι δεν θέλουμε τον εκσυγχρονισμό γιατί είναι ακριβός”; Θαυμάσια μέθοδος για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας και είναι η απάντηση στο γιατί δεν μας εμπιστεύονται.

ΓΕΓΟΝΟΣ 6: Δήλωσε επίσημα στη Βουλή ο κ. Καμμένος: «Είχαμε πει ευρώ, δολάρια είπα εγώ, σας λέω ότι πιστεύω ότι δεν θα ξεπεράσει τα 1,1 δισ. δολάρια, πιστεύω τελικά ότι θα είναι και κάτω από 800-700 εκατ.»… «Θα σας πω ότι ακόμη και η εταιρεία που κάνει την αναβάθμιση των F-16 δεν είναι δεδομένη. Αυτό θα το επιλέξουν οι Αμερικανοί, μπορεί να επιλέξουν ότι είναι η… Boeing»,

ΣΧΟΛΙΟ 6: Αλήθεια τι είδους συζητήσεις έκανε η Ελληνική πλευρά και τι κατάλαβαν από τις συζητήσεις, αφού η διαφορά που υπολογίζει η κάθε πλευρά είναι εξωφρενικά διαφορετική, συγκεκριμένα υπερδιπλάσια;
Δηλαδή δεν ξέρουν ακόμη πόσα και ποία αεροσκάφη θα εκσυγχρονισθούν, πόσο θα είναι τελικά το συνολικό κόστος, ποια εταιρεία θα κάνει τον εκσυγχρονισμό και με τι διαμόρφωση. Ότνα μάλιστα μιλάνε για δις ευρώ τα μπερδεύουν με τα δις δολάρια, σαν να είναι δικά τους και μπορούν να κάνουν λάθη και επιπολαιότητες στις διεθνείς διαπραγματεύσεις. Τελικά καλούνται οι Έλληνες πολίτες να χρεωθούν για να πληρώσουν την ανικανότητα και την επιπολαιότητά τους.

ΓΕΓΟΝΟΣ 7: Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας διαβεβαίωσε την ύπαρξη απόλυτης διαφάνειας στην συμφωνία για την αναβάθμιση των F16.
ΣΧΟΛΙΟ 7: Μέχρι τώρα όχι διαφάνεια δεν υπάρχει, αλλά μόνο πλήρης σύγχυση για το τι ακριβώς διαπραγματεύθηκαν, τι ζήτησε ο κ. Καμμένος, τι οι επιτροπές, τι ζήτησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός και πόσο θα κοστίσει.

ΓΕΓΟΝΟΣ 8: Ο κ. Τσίπρας έκανε σαφές πως δεν πρόκειται να υπάρξουν “Αντισταθμιστικά Ωφελήματα ” (τα γνωστά Α-Ω), ασκώντας σκληρή κριτική σε όσους επέκριναν την επιλογή του ζητώντας λεπτομέρειες.

ΣΧΟΛΙΟ 8α: Πόσο παραπλανητικός αλλά και ανεπαρκής είναι. Ούτε τι λέει η συμφωνία με τις ΗΠΑ για τις ευκολίες στην Ελλάδα και στη Σούδα και την οποία υπέγραψε δεν γνωρίζει.
• Η συμφωνία η οποία ανανεώθηκε και εγκρίθηκε από την Βουλή πριν μερικές εβδομάδες και είναι πλέον νόμος του κράτους, αναφέρεται στο σύνολο των στρατιωτικών και βοηθητικών ευκολιών προς τους Αμερικανούς στην Ελλάδα, στον εξοπλισμό, στα πυρομαχικά, στο προσωπικό (σε όλες τις βοηθητικές υποδομές και ευκολίες, και στις μη συνορεύουσες) και όχι μόνο στην ευκολία της Σούδας.
• Δηλαδή αφορά με ακρίβεια το σύνολο της στρατιωτικής και βοηθητικής Αμερικανικής παρουσίας στην Ελλάδα, καθώς και τις αποστολές, δραστηριότητες, τεχνικές λειτουργίες και συναφείς δραστηριότητες που μπορούν να κάνουν από αυτές.
• Επίσης έχουμε την απόλυτη δυνατότητα (πλην κέντρων κρυπτογράφησης) να ελέγχουμε ότι έτσι γίνεται.
• Ιδιαίτερα στη Σούδα το τελευταίο πενταετές κυλιόμενο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού προβλέπει πέραν των λειτουργικών εκσυγχρονισμών και σημαντικές επεκτάσεις.
• Για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται σύμφωνα με τον νόμο του κράτους (που ο ίδιος έφερε πριν μερικές εβδομάδες στη Βουλή ), έγκριση από την κυβέρνηση. Επειδή μάλιστα αλλάζει το αποτύπωμα των ευκολιών και συνακόλουθα ενισχύεται η στρατιωτική παρουσία ξένων δυνάμεων στη χώρα μας πέραν της αρχικής συμφωνίας, χρειάζεται όχι μόνο έγκριση από τη κυβέρνηση αλλά και από το κοινοβούλιο, μαζί με τα ανταλλάγματα που θα δοθούν.

ΣΧΟΛΙΟ 8β: Αυτά συνεπώς δεν είναι “Αντισταθμιστικά Οφέλη”( Α-Ω). Είναι ανταλλάγματα για να εκχωρηθούν στις ΗΠΑ οι ευκολίες και για να έχουν το δικαίωμα να έχουν στρατιωτικές δυνάμεις και εγκαταστάσεις στην χώρα μας.

ΣΧΟΛΙΟ 8γ: Ο κ. Τσίπρα τεχνηέντως τα μπέρδεψε όλα. Τα Αντισταθμιστικά Οφέλη (Α-Ω) προβλέπονταν να δίνονται ως αντιστάθμισμα για τα εξοπλιστικά προγράμματα, προκειμένου να εξισορροπηθεί το μεγάλο κόστος που έχουν. Και αυτό γινόταν όχι με νόμο, αλλά με μία κατευθυντήρια οδηγία του 1995 υπό μορφή εγκυκλίου από τον ΥΦΕΘΑ Ν. Κουρή . Τα Α-Ω χρησιμοποιήθηκαν για να κερδοσκοπήσουν διάφοροι διεφθαρμένοι πολιτικοί και επιτήδειοι μεσάζοντες και καταργήθηκαν. Όμως δεν ήταν όλα τα Α-Ω αμαρτωλά ,αλλά υπήρχαν και κατηγορίες σημαντικές για την χώρα μας, τις οποίες θα μπορούσαμε να εκμεταλλευθούμε με διαφάνεια και αποτελεσματικότητα όπως είναι:
• Η πρόβλεψη για συμπαραγωγές και η υποβοήθηση της αμυντικής βιομηχανίας.
• Η ανάπτυξη-ενίσχυση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα που συμβάλλουν στην αναβάθμιση της τεχνολογικής και παραγωγικής υποδομής της χώρας.
Αυτές όλες οι δυνατότητες που θα μπορούσαν να δοθούν από τις ΗΠΑ και από την εταιρεία που αναλαμβάνει τον εκσυγχρονισμό, απορρίφθηκαν συλλήβδην όπως παραδέχεται ο κ. Τσίπρας, και το παρουσιάζει μάλιστα και ως επιτυχία.

ΕΠΙ ΜΕΡΟΥΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:
• Γίνεται φανερό ότι η κυβέρνηση δεν διεκδίκησε τίποτε ως αντάλλαγμα για την εκχώρηση του δικαιώματος να διατηρούν οι Αμερικανοί στρατιωτικές δυνάμεις και εγκαταστάσεις σε όλες τις ευκολίες που τους παρέχονται στη χώρα μας.
• Ο εκσυγχρονισμός των F-16 δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αντάλλαγμα αφού τον πληρώνουμε, και μάλιστα πολύ ακριβά (συνολικά αλλά και σε σχέση με άλλες χώρες).
• Το γεγονός ότι προσφεύγουμε σε διακρατική συμφωνία για να γίνει ο εκσυγχρονισμός, και όχι κατευθείαν στις εταιρείες, δεν αλλάζει την μορφή του ως εξοπλιστικό πρόγραμμα με κόστος , και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εκληφθεί ως αντάλλαγμα για την ανανέωση και επέκταση της συμφωνίας για τις στρατιωτικές και βοηθητικές ευκολίες που παρέχονται στις ΗΠΑ από την χώρα μας.

ΓΕΓΟΝΟΣ 10: Η συμφωνία αναφέρεται σαφώς σε ανταλλάγματα για την συμφωνία όπως παρακάτω :
• « Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ….. θα χορηγήσει αμυντική υποστήριξη προς την κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας για να βοηθήσει τον εκσυγχρονισμό και την επαύξηση των δυνατοτήτων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων… υπό τους ευνοϊκότερους κατά το δυνατόν όρους. Η υποστήριξη αυτή των ΗΠΑ θα καθοδηγείται επίσης από την αρχή, η οποία περιέχεται στο νόμο των Ηνωμένων Πολιτειών που προνοεί στη διατήρηση της ισορροπίας στρατιωτικής ισχύος στη περιοχή. (άρθρο IΧ . 1.2 της συμφωνίας)
• Οι κυβερνήσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας και των ΗΠΑ θα αναζητήσουν ευκαιρίες συνεργασίας στον τομέα της έρευνας, της ανάπτυξης της παραγωγής και προμήθειας κατάλληλου αμυντικού υλικού καθώς και στη συναφή διοικητική μέριμνα….θα ενθαρρύνουν κοινές επενδύσεις στους παραπάνω τομείς και θα καταβάλλουν ιδιαίτερη προσοχή στην προώθηση νέων προγραμμάτων συνεργασίας και αμοιβαίας προμήθειας αμυντικού υλικού (άρθρο Χ.1)….Θα καταβάλουν μέγιστες προσπάθειες για να αναπτύξουν σχέσεις οικονομικής, βιομηχανικής και τεχνολογικής συνεργασίας …που θα περιλαμβάνουν αμοιβαία συμφωνημένη τεχνική βοήθεια των ΗΠΑ και ανάλογα με τις συνθήκες, άλλες μορφές βοήθειας. (άρθρο Χ.2)

ΣΧΟΛΙΟ 10α : Όπως γίνεται ολοφάνερο άλλο ανταλλάγματα για τις ευκολίες, τα οποία διευρύνονται σε πολλούς διαφορετικούς τομείς και άλλο αντισταθμιστικά ωφελήματα για τα εξοπλιστικά προγράμματα. Ο κ. Τσίπρας επιχειρεί να τα ταυτίσει για να ξεφύγει από το ότι δεν πήρε τίποτε για τις στρατιωτικές και βοηθητικές ευκολίες προς τις ΗΠΑ.

ΣΧΟΛΙΟ 10β :Επίσης δεν διεκδίκησε αυτό που λέει το άρθρο ΙΧ.2 της συμφωνίας, το οποίο δεσμεύει τις ΗΠΑ να προνοούν για την διατήρηση της ισορροπίας στρατιωτικής ισχύος στη περιοχή προς όφελος της ειρήνης. Όταν λοιπόν οι Τούρκοι έχουν ήδη εκσυγχρονίσει τα δικά τους F-16 και εξοπλίζονται σύντομα με F-35, τότε η αρχή αυτή της συμφωνίας ακυρώνεται de facto.

ΓΕΓΟΝΟΣ 11: Είπε ο κ Τσίπρας για Για τη Σούδα τα εξής:
• Στήθηκε ένας μύθος για τη Σούδα. Η ετήσια επέκτασης της συμφωνίας διευκολύνσεων για τη Σούδα γίνεται εδώ και 11 χρόνια κάθε έτος.
• Η αναβάθμιση για την οποία αναφέρθηκα ήταν για το ρόλο των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στη Σούδα
• Ο στόλος μας βρίσκεται στη Σαλαμίνα και μία αναβάθμιση μας αφορά και εμάς
• Για αναβάθμιση σε αεροσκάφη δεν είχα κάνει κάποια διαβούλευση. Ούτε το ΚΥΣΕΑ δεν είχε ασχοληθεί με το θέμα.

ΣΧΟΛΙΟ 11α : Στην ουσία με όσα λέει παραδέχεται ότι δεν ζήτησε τίποτε ως χειροπιαστό-συγκεκριμένο αντάλλαγμα. Αποφεύγει επίσης να απαντήσει στις επεκτάσεις που γίνονται προς όφελος των ΗΠΑ στις ευκολίες στη Σούδα και επιχειρεί να διαστρεβλώσει την αλήθεια αναφερόμενος σε αναβάθμιση των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στη Σούδα (;;;) και του Στόλου μας στη Σαλαμίνα .

ΣΧΟΛΙΟ 11 β: Προσφιλής του στρατηγική (πέραν του μη σεβασμού στη κοινοβουλευτική διαδικασία) είναι η διαστρέβλωση, να τα μπλέκει αοριστολογώντας και συγχέοντας τα πάντα (αυτό το επιτείνει και η ευρύτατη άγνοιά του επί πολλών θεμάτων).

Στέλιος Φενέκος

Πρόεδρος της ”κοινωνίας αξιών”

Στην Ελλάδα των μνημονίων και της κρίσης δεν μπορούμε να επιτρέπουμε και την λεηλασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

23-190903unnamed
Με αφορμή το περιστατικό που σημειώθηκε πριν λίγες ημέρες και αφορούσε την παρουσίαση κλασικών έργων τέχνης που διατίθεντο προς πώληση στην έκθεση Frieze Masters του Λονδίνου έρχεται στην επιφάνεια για άλλη μια φορά η αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης. Ανάμεσα στα έργα που παρουσιάστηκαν βρέθηκαν και δύο ελληνικά αγγεία τα οποία είχαν κλαπεί από την Ελλάδα την δεκαετία του 1970.
Από το 2008 έχει συσταθεί η . Το έργο της είναι να καταγράφει το σύνολο των αρχαιοτήτων που αποτελούν προϊόν αρχαιοκαπηλίας , λαθρανασκαφής και παράνομης διακίνησης.
Το Υπουργείο Πολιτισμού καλείται να απαντήσει στα ερωτήματα που ανακύπτουν:
1. Οι δύο λήκυθοι ήταν μέσα στον κατάλογο των έργων που έχουν κλαπεί και είναι υποχρεωμένη η αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου να ενημερώνει;
2. Παρακολουθεί η υπηρεσία τις δημοπρασίες κλασικών έργων ώστε να αντιδρά έγκαιρα; (Eάν αυτό συνέβαινε θα έπρεπε η αρμόδια υπηρεσία να έχει ενημερώσει την INTERPOL για το περιστατικό και όχι να περιμένει να πάρουν άλλοι πρωτοβουλίες για ζητήματα που αφορούν την πολιτιστική μας κληρονομιά).
3. Γιατί σιωπά η Υπουργός Πολιτισμού σχετικά με το περιστατικό; (Μήπως επειδή είναι απασχολημένη με τις παραστάσεις που δίνει στην Ευρώπη και τα ζητήματα του υπουργείου της έρχονται σε δεύτερη μοίρα;)
4. Ποιά μέτρα ελήφθησαν εξωδίκως είτε με νομικό τρόπο που να εξασφαλίζουν την διεκδίκηση και στη συνέχεια την επιστροφή των συγκεκριμένων έργων;
Όπως τονίζει ο Δρ. Χ.Τσιρογιάννης , αρχαιολόγος και σύμβουλος του Διεθνούς Συνδέσμου Ερευνών Εγκλημάτων κατά της Τέχνης η αρχαιοκαπηλία τα τελευταία 10-15 χρόνια και ειδικότερα μετά την κρίση οργιάζει με αποτέλεσμα η χώρα μας να αφήνεται στο έλεος των αρχαιοκαπήλων.
Στην Ελλάδα των μνημονίων και της κρίσης δεν μπορούμε να επιτρέπουμε και την λεηλασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Τομέας Πολιτισμού της «κοινωνίας αξιών»

Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

734384_146407675521048_1780842659_n

Σήμερα στη Σάμο έγινε μία σημαντική εκδήλωση για να συζητηθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νησί, αλλά και όλα τα κοντινά νησιά με τον μεγάλο αριθμό μεταναστών που έχουν εγκλωβιστεί εκεί. Όχι μόνο δεν προωθείται κάποια λύση αποφόρτισης από την κυβέρνηση αλλά η κατάσταση χειροτερεύει και άνθρωποι και παράγκες πληθύνονται.
Τα νησιά αντιμετωπίζονται όπως τα πλοία σε καραντίνα. Να μείνει εκεί η “μόλυνση” για να μην κολλήσουμε κι εμείς.
Όσον αφορά την αρχή της αναλογικότητας η οποία είναι βασική καταστατική αρχή για την ΕΕ και για την καταστρατήγηση της οποίας κατηγορεί η κυβέρνηση τους Ευρωπαίους επειδή δεν δέχονται αναλογικά τους μετανάστες στις χώρες τους, στην ουσία την ίδια αρχή καταστρατηγεί η κυβέρνηση στο εσωτερικό της Ελλάδος. Δεν ισχύει καμία αναλογικότητα στην κατανομή και φιλοξενία όσων μεταναστών έχουν εγκλωβιστεί δυσανάλογα στα νησιά.
Τα νησιά έγιναν πλοία σε καραντίνα, ΧΥΤΑ ανθρώπινων ζωών, νέα Σπιναλόγκα, όπου αποκαλύπτεται η σκληρή πραγματικότητα για τους Έλληνες πολίτες δεύτερης κατηγορίας των νησιών. Έχετε μολυνθεί, το πρόβλημα είναι κυρίως δικό σας και θα κάνουμε ότι μπορούμε όχι για να το λύσουμε αλλά για να μην μεταδοθεί και στα δικά μας μέρη.
Η «κοινωνία αξιών» κάνει εκ νέου παρέμβαση προς την κυβέρνηση τις τοπικές αρχές και κάθε αρμόδιο φορέα, καταθέτοντας όλη τη πρότασή της για την επίλυση του προβλήματος στα νησιά αλλά και για τη συνολική διαχείριση του μεταναστευτικού, ενημερώνοντας ταυτόχρονα και τους πολίτες των νησιών.
Ελπίζουμε να εισακουσθούμε!

Οι πρόταση μας εδώ: http://wp.me/p2SV3s-1EB

 

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ “ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΞΙΩΝ” ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

734384_146407675521048_1780842659_n

ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ MΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

5

EΔΩ: ΣΑΜΟΣ-ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ-ΓΙΑ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

 

H ΕΔΩ:

https://www.scribd.com/document/362289078/%CE%A3%CE%91%CE%9C%CE%9F%CE%A3-%CE%A0%CE%A1%CE%9F%CE%A4%CE%91%CE%A3%CE%95%CE%99%CE%A3-%CE%93%CE%99%CE%91-%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%95%CE%A5%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%9F 

Η ΠΑΡΩΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥ ΩΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ & ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

734384_146407675521048_1780842659_n

Η κοινοβουλευτική διαδικασία για την ψήφιση του νομοσχεδίου για την αναγνώριση ταυτότητας φύλου ανάδειξε όχι μόνο εσωτερικά προβλήματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αλλά και της ΝΔ και ΔΗΣΥ. Ακόμη χειρότερα ανάδειξε την ανεπάρκεια της πλειονότητας των βουλευτών για να επιτελέσουν το έργο που τους έχουμε εμπιστευθεί.

Οι εκπρόσωποι της κοινωνίας αποκαλύφθηκαν εκ νέου ως αδιάβαστοι αμαθείς και ανεύθυνοι, αφού δεν γνώριζαν για τι πράγμα καλούνται να νομοθετήσουν. Αναλώθηκαν σε ανούσιες υπερβολές, κρύφθηκαν πίσω από αδιέξοδα στερεότυπα, με γελοία φληναφήματα και με αφελή παραδείγματα (ακόμη και για εξωγήινους ακούσαμε).

Ο εισηγητής του νομοσχεδίου, αν και νομικός, δεν μπόρεσε να φέρει ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο για ένα σημαντικό κοινωνικό θέμα όπως αποδείχθηκε. Έφερε για ψήφιση ένα θέμα που επηρεάζει ζωές ανθρώπων και διχάζει την κοινωνία, σε ακατάλληλο χρόνο και χωρίς προετοιμασία, χωρίς να έχει κάνει πρώτα τον απαιτούμενο επιστημονικό διάλογο με τους αρμόδιους επιστημονικούς φορείς. Όλα όσα κάνει τα προβάλλει με μεγαλοστομίες για προσωπική προβολή αλλά τελικά αποδεικνύονται μισά και δημιουργούν μεγαλύτερα προβλήματα από αυτά που λύνουν, όπως έκανε και στον αθλητισμό.

Ο τρόπος δε που ψήφισαν οι περισσότεροι, δείχνει ότι η συνέπεια λόγων και έργων δεν είναι το βασικό προτέρημα της πλειονότητας των βουλευτών μας και πρώτη και μοναδική ίσως προτεραιότητα τους είναι η ψηφοθηρία!
Σοβαρότατο πρόβλημα υπάρχει και στη θρησκευτική ηγεσία, η οποία αποδεικνύεται εξ ίσου αδιάβαστη, δογματική και διχαστική με τους βουλευτές. Στόχευσε με στερεότυπα στο θυμικό, διαστρεβλώνοντας το θέμα με παραπλανητικά επιχειρήματα, λες και οι διεμφυλικοί-trans (transgender-transsexual) και οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι ανθρώπινα όντα και παιδιά του ίδιου θεού.

Στη “κοινωνία αξιών” ευθύς εξ αρχής είχαμε αναλύσει διεξοδικά το θέμα και είχαμε δημοσιεύσει τις θέσεις μας και ξέρουμε για τι μιλάμε. Το ζήτημα της ηλικίας, όπως κακώς εκφράσθηκε στο νομοσχέδιο, δημιούργησε σημαντικά προβλήματα κατανόησης. Το νομοσχέδιο αφορούσε τη δυνατότητα αιτήματος για αναγνώριση ταυτότητας φύλου και όχι την αλλαγή φύλου. Αυτά είναι δύο τελείως διαφορετικά θέματα και απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση (ιατρική και ψυχολογική). Επίσης δεν έγινε διάκριση στα άρθρα μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων με αποτέλεσμα η άρνηση στο ζήτημα των ανηλίκων να συμπαρασύρει και το ζήτημα των ενηλίκων και τελικά το συνόλου του νομοσχεδίου. Ούτε φυσικά όπως αποδείχθηκε έγινε ο απαιτούμενος επιστημονικός διάλογος όσον αφορά το ηλικιακό όριο και τελικά κατέληξε ο νόμος να ψηφισθεί χωρίς επιστημονικότητα αφού τελικά μετατράπηκε σε παζάρι για τα 15, τα 17 ή τα 18 χρόνια.

Και πάλι όμως έχει προβλήματα ο νόμος, γιατί δεν έχει γίνει η κατάλληλη διασταύρωση με άλλες νομικές προβλέψεις οι οποίες αφορούν υποχρεώσεις και δικαιώματα όσων επιλέγουν την αλλαγή ταυτότητας φύλου και επηρεάζονται από τον παρόντα νόμο ( “coherence check”, έλεγχος συνοχής). Και σύντομα θα αναδειχθούν εκ νέου όλα αυτά τα προβλήματα, όσο κι αν προσπαθήσουν να τα βάλουν κάτω από το χαλί.

Καταλήγοντας

Σε όλα τα συστήματα υπάρχουν ορισμένοι δείκτες αξιολόγησης & μετασχηματισμού, οι οποίοι αξιολογούν την λειτουργία τους και μας δείχνουν πως μετασχηματίζονται και αλλάζουν.

Επίσης υπάρχουν και παράγοντες μετασχηματισμού οι οποίοι λειτουργούν ως καταλύτες για τον μετασχηματισμό τους.

Το συγκεκριμένο ζήτημα είναι οπωσδήποτε δείκτης μετασχηματισμού, αφού μας έδειξε ότι στον αιώνα της πληροφορίας και της διασποράς της γνώσης, η κοινωνία μας όπως και οι περισσότεροι εκπρόσωποι της στο κοινοβούλιο εξακολουθούν να στερούνται χρήσιμης πληροφόρησης και γνώσης.

Μας έδειξε επίσης την ανεπάρκεια και την υστεροβουλία των κομμάτων και των βουλευτών, (όπως και τις φοβίες της κοινωνίας μας) και ότι ουδείς σημαντικός μετασχηματισμός έχει γίνει στο κοινοβουλευτικό μας σύστημα, στη νομοθετική αλλά και στην εκτελεστική λειτουργία, παρά τις προσπάθειες με οδυνηρό τρόπο για την κοινωνία των τελευταίων επτά χρόνων.

Το συγκεκριμένο ζήτημα όμως είναι και παράγων μετασχηματισμού, αφού λειτουργεί ως καταλύτης υπέρ της υπέρβασης στερεοτύπων, φοβιών και δογματισμών και τελικά υπέρ της αναγνώρισης ανθρωπίνων κοινωνικών και αστικών δικαιωμάτων.

Η “ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ” ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΦΟΡΕΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

734384_146407675521048_1780842659_n

Όταν πριν λίγους μήνες στην “κοινωνία αξιών” αποφασίσαμε συλλογικά να υποστηρίξουμε την προσπάθεια του “Ποταμιού”, για να ενωθούν οι ανεξάρτητες και άφθαρτες πολιτικές οντότητες του κεντρώου χώρου, βασιστήκαμε στο ότι ιδεολογικά κινήθηκε προς τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, ότι είναι ο μεγαλύτερος κοινοβουλευτικός σχηματισμός του χώρου και ότι φέρνει το νέο, ελπιδοφόρο και άφθαρτο στην πολιτική ζωή. Η συνεργασία μας με τα αξιολογότατα στελέχη του και τον κ. Θεοδωράκη προχώρησε άριστα σε όλα τα επίπεδα.
Η επιχειρούμενη όμως σήμερα σύνθεση του υπό σύσταση σχηματισμού με την καθοριστική συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ (προσχηματικά ως ΔΗΣΥ), απέχει πολύ από το αρχικό πλαίσιο συνεργασίας μας.
Κατόπιν αυτού μετά από συνεδρίαση των πολιτικών μας οργάνων αποφασίσαμε:
«Την μη συμμετοχή μας καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην προσπάθεια σύνθεσης αυτού του νέου φορέα»,
για τους παρακάτω λόγους:
• Η επιχειρούμενη σύνθεση γίνεται με απόλυτη κυριαρχία από το παλαιό ΠΑΣΟΚ, το οποίο προσπαθεί επανειλημμένα να αναβιώσει, με τα ίδια στελέχη, τις ίδιες πρακτικές και στόχους. Αυτό δήλωσε ξεκάθαρα η κ. Γεννηματά στην πρόσφατη ομιλία της για τα 43 χρόνια του ΠΑΣΟΚ, συνεχίζει να το δηλώνει και να το εφαρμόζει στη πράξη και αυτό δηλώνουν αρκετοί από τους υποψήφιους γα την ηγεσία.
• Είναι ολοφάνερο ότι ο μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να χειραγωγήσει όλη την προσπάθεια σύνθεσης . Τα προσκόμματα που τίθενται από την κ. Γεννηματά και η προσχηματική απαξίωση των αρμοδιοτήτων της επιτροπής Αλιβιζάτου, μαζί με την άρνηση για ανοικτή ηλεκτρονική ψηφοφορία, (όπως φαίνεται το επέβαλε τελικά) το επιβεβαιώνουν.
• Το τεράστιο χρέος του ΠΑΣΟΚ των 189.695.073 ευρώ, (το οποίο επιβαρύνει τους πολίτες της χώρας), δεν έχει διευθετηθεί. Δεν ξεκαθαρίζεται εάν ο νέος σχηματισμός θα είναι το πρόσχημα για να μην πληρωθεί το χρέος, για να διαγραφεί ή να μεταφορτωθεί.
• Εξ ίσου προβληματικό θα είναι εάν ο υπό σύσταση σχηματισμός διαμορφωθεί επί τη βάσει των αντιφατικών πολιτικών αντιλήψεων του κ. Καμίνη, ο οποίος δηλώνει άλλοτε “αριστερός-φιλελεύθερος” και άλλοτε πιστός οπαδός του ΠΑΣΟΚ. Εάν η ενδεχόμενη ηγεσία του είναι αντίστοιχη της ηγεσίας του στο Δήμο, τότε ο νέος σχηματισμός κινδυνεύει να ακινητεί όπως η ρόδα στο Σύνταγμα.
Στον κ. Θεοδωράκη ευχόμαστε καλή επιτυχία στην διεκδίκηση της ηγεσίας.

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

734384_146407675521048_1780842659_n
Ξαφνιασμένη η ελληνική κοινωνία, βλέπει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας το ζήτημα των 107 φοιτητών του τμήματος Διοίκησης του Πανεπιστημίου Πατρών, οι οποίοι παρέδωσαν την ίδια εργασία σε ένα μάθημα.
Τα κόμματα, οι φοιτητικές παρατάξεις και οι πανεπιστημιακές κοινότητες έχουν επιδοθεί σε ένα μπαράζ ανακοινώσεων.
Ας δούμε λίγο τα δεδομένα αυτής της υπόθεσης:
1. Στη συγκεκριμένη σχολή μπορούν να εισαχθούν και από την θεωρητική κατεύθυνση.
2. Το μάθημα στο οποίο έγινε η αντιγραφή είναι τα μαθηματικά, επομένως οι απαιτήσεις εύλογα δεν είναι ανάλογες των τμημάτων θετικής κατεύθυνσης.
Ζούμε σε μια χώρα που τα περισσότερα παιδιά, παπαγαλίζοντας, κάνουν φροντιστήριο για να μπουν στα πανεπιστήμια και όταν μπουν, κάνουν και πάλι φροντιστήριο για να πάρουν πτυχίο. Η ουσία της γνώσης έχει απαξιωθεί πλήρως.
Ζούμε σε μια χώρα που κανένας δεν εξετάζει από πού και με ποιον τρόπο δίνονται τα πτυχία και κάθε πρακτική, ακόμα και παράνομη, για την απόκτησή τους θεωρείται κατόρθωμα.
Ας μην κλείνουμε τα μάτια. Η πανεπιστημιακή κοινότητα δε μας έχει συνηθίσει στο να είναι σχολαστική σε ανάλογα ζητήματα και επέτρεψε, με την ανοχή της, μια αήθη πρακτική.

Σήμερα, λοιπόν, εξαντλεί την αυστηρότητά της με αντιφατικές ενέργειες, αποκλείοντας τους συγκεκριμένους φοιτητές, αρχικώς, από όλα τα μαθήματα για μια εξεταστική και στη συνέχεια αναθεωρώντας τον ίδιο της τον εαυτό. Φυσικά, τέτοιες πρακτικές πρέπει να καταδικάζονται και να τιμωρούνται με σταθερό, λογικό και συνεπή τρόπο. Επιπλέον, όμως, οι κανονισμοί θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν, να μην τηρούνται αποσπασματικά και οπωσδήποτε να κυριαρχεί ο σωφρονιστικός έναντι του κατασταλτικού χαρακτήρα, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για νέους ανθρώπους που πάσχουν για το μέλλον τους σε ένα σύστημα σάπιο. Τέλος, θα πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες ασφαλιστικές δικλείδες (ανάθεση καταλλήλων θεμάτων, εποπτεία των καθηγητών κλπ.), ώστε να μη δημιουργούνται ευκαιρίες για αντιγραφή.
Οι φοιτητικές παρατάξεις ενέχονται σε όλη αυτή μεθόδευση, δεδομένου ότι όλοι γνωρίζουν πως μοιράζουν θέματα και εργασίες στους δικούς τους και άρα υποθάλπουν αυτές τις πρακτικές, για τις οποίες σήμερα διαμαρτύρονται, έχουν οι ίδιες καλλιεργήσει και συνεχίζουν να το κάνουν, αν και ο ρόλος τους έχει αποκαλυφθεί.
Αυτό όμως που προέχει, είναι η σε βάθος αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Ας γίνει το συγκεκριμένο συμβάν αφορμή για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα και ας μην καταφύγουμε στην προσφιλή τακτική των εξιλαστήριων θυμάτων.

Tομέας παιδείας ”κοινωνίας αξιών”

Η “ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ” ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

734384_146407675521048_1780842659_n

Μετά την ανακοίνωση του κ. Θεοδωράκη ότι θα διεκδικήσει την ηγεσία στο υπό διαμόρφωση νέο πολιτικό σχηματισμό της ενωμένης κεντροαριστεράς (έτσι προσδιορίζεται από την ΔΗΣΥ παρά την ευρύτερη διατύπωση από τον κ. Θεοδωράκη), η “κοινωνία αξιών” καλείται να αποφασίσει εάν θα συμμετάσχει σε αυτήν την διαδικασία και εάν θα στηρίξει την υποψηφιότητα Θεοδωράκη.

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

Η “κοινωνία αξιών”, μερικούς μόλις μήνες πριν, είχε πάρει την απόφαση να υποστηρίξει την πρωτοβουλία Θεοδωράκη, για να ενωθούν οι πολιτικές οντότητες του κεντρώου χώρου με επίκεντρο το ΠΟΤΑΜΙ, λόγω του ότι ήταν ο μεγαλύτερος κοινοβουλευτικός σχηματισμός του χώρου, ελπιδοφόρος, με αξιολογότατα στελέχη.

Θα αναφερθώ περιορισμένα στο παρελθόν για να υπάρξει η νοητή συνέχεια.
Όταν δημιουργήθηκε το ΠΟΤΑΜΙ υπήρξαν επίσημες και μη διαβουλεύσεις και προσκλήσεις στην “κοινωνία αξιών” για να υποστηρίξει την εκλογική προσπάθεια του. Οι λόγοι που το πολιτικό συμβούλιο της “κοινωνίας αξιών” αποφάσισε αρνητικά τότε, ήταν λόγω της θολής ιδεολογικής ταυτότητας και πολιτικών θέσεων που παρουσίαζε στις αρχές το ΠΟΤΑΜΙ, όταν κορυφαία στελέχη του το ενέτασσαν ιδεολογικά στον χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας (έτσι αυτό-προσδιορίσθηκε και στις ευρωεκλογές σε ευρωπαϊκό επίπεδο).

Όμως η “κοινωνία αξιών” ενστερνίζεται καταστατικά ως ιδεολογία τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, με ξεκάθαρες θέσεις σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα.
Στο κέντρο της ιδεολογίας μας είναι ο άνθρωπος – πολίτης με δικαιώματα και υποχρεώσεις, δεν είμαστε κρατιστές, δεν πιστεύουμε στον κεντρικό σχεδιασμό στην οικονομία, αλλά στον διαμεσολαβητικό και υποστηρικτικό ρόλο του κράτους υπέρ των δυνάμεων της ελεύθερης παραγωγικής οικονομίας, δεν πιστεύουμε στον αμετάβλητο και καθολικό χαρακτήρα της μονιμότητας στους δημοσίους υπαλλήλους, θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρχει ιδιωτική παιδεία και να υπάρχει ανταγωνισμός με την δημόσια παιδεία κλπ., ζητήματα που μας διαφοροποιούσαν αρκετά από το ιδεολογικό πρόταγμα της σοσιαλδημοκρατίας.

Στην συνέχεια το ΠΟΤΑΜΙ ωριμάζοντας πολιτικά έκανε μία σταδιακή στροφή προς την πλευρά του κοινωνικού φιλελευθερισμού, γεγονός που επιβεβαιώθηκε όχι μόνο από την αλλαγή στον αυτοπροσδιορισμό του (κεντρώο κόμμα), αλλά και από τις θέσεις του, από την κοινοβουλευτική του παρουσία, και από την συνεργασία που ανάπτυξε με την κεντρώα- φιλελεύθερη πλευρά του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου υπό τον κ. Φερχόφσταντ.

Θεωρήσαμε τότε ότι ωρίμασαν οι συνθήκες για ένα μεγάλο κεντρώο σχηματισμό και ξεκινήσαμε την συνεργασία μας.
Η συνεργασία μας αυτή προχώρησε άριστα (γνωριστήκαμε με τα εξαίρετα στελέχη τους), με συνέπεια και από τις δύο πλευρές, με τιμιότητα και αξιοπρέπεια, χωρίς πολιτικάντικες αντιλήψεις και πολιτικές σκοπιμότητες, επί τη βάσει συμμετοχής στην διαμόρφωση των κοινοβουλευτικών θέσεων αρχικά, με σκοπό την προοδευτική ωρίμανση της πολιτικής μας συνεργασίας .
Ο κ. Θεοδωράκης ήταν άψογος στην συνεργασία αυτή και πάντα μας κρατούσε ενήμερους με ειλικρίνεια για τα βήματά του.
Προσωπικά είχα εκφράσει τις ανησυχίες μου για τα βήματα που σκεφτόταν να ακολουθήσει σε ότι αφορά την συγκεκριμένη υποψηφιότητά του.

ΟΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΕΝΤΡΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Θα αναφερθώ συγκεκριμένα για τις ανησυχίες αυτές:

1. Η όλη πρωτοβουλία για σύνθεση της κεντροαριστεράς εκπορεύτηκε από την ανάγκη των παλαιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ να ξαναμαζέψουν τους οπαδούς τους που είχαν αποσκιρτήσει είτε γλυκοκοίταζαν (πολλοί εντάχθηκαν), προς τον χαμελαίοντα ΣΥΡΙΖΑ.

2. Η πρώτη πρωτοβουλία ξεκίνησε με τους 58 και απέτυχε, συνεχίσθηκε με την ΔΗΣΥ και απέτυχε εκ νέου, και τώρα παίρνει νέα μορφή με το πρόσχημα της μεγάλης ενωμένης κεντροαριστεράς, με βάση τα ίδια πρόσωπα που έχουν φορέσει προσωπεία και έχουν ως προκάλυμμα κάποιους άφθαρτους και φιλόδοξους νέους.

3. Είναι προφανές ότι η προσπάθεια αυτή είναι προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ για να ανανεώσει την εικόνα τους (θα απαλλαγεί και απ’ τα χρέη;), αφού η ρητορική, οι ιδέες και κυρίως οι πρακτικές, ελάχιστα αφίστανται του ένδοξου παρελθόντος.

4. Σήμερα το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ανάγκη για ανανέωση των προσώπων, αλλά κυρίως η ανάγκη για νέες αντιλήψεις, για ΙΔΕΕΣ και πρακτικές.

5. Η επιτροπή Αλιβιζάτου που θεωρείται ως αδέκαστη (και μπορεί να είναι όπως εγγυάται η προσωπικότητα του επικεφαλής της), θα εισηγηθεί μία διαδικασία για την εκλογή του αρχηγού της νέας οντότητας (βέβαια ακόμη δεν ξέρουμε πως θα λέγεται και τι χαρακτήρα θα έχει αυτή η οντότητα). Όμως οι προτάσεις της επιτροπής θα τύχουν της βασάνου των συμμετεχόντων, και λογικό είναι να κυριαρχήσουν οι θέσεις του υπερισχύοντος πολιτικού σχηματισμού που είναι η ΔΗΣΥ, συνεπικουρούμενη από τους άλλους ομοϊδεάτες οι οποίοι συμμετέχουν απ’ τη πρώτη στιγμή.
Συνεπώς το ΠΟΤΑΜΙ ως πολιτική οντότητα θα είναι μειοψηφία και ανίσχυρο για να μπορέσει να διαπραγματευθεί με αξιώσεις. Πόσο μάλλον όταν ακόμη δεν έχει ληφθεί η έγκριση από τη βάση του, ώστε να είναι σίγουρος ο κ. Θεοδωράκης ότι θα έχει την ζωτική εκλογική υποστήριξη των ψηφοφόρων του ΠΟΤΑΜΙΟΥ στην ηλεκτρονική ψηφοφορία ((εάν τελικά συμφωνηθεί).
Εκτιμάται ως σχεδόν αδύνατο, όσες υποσχέσεις και να του έχουν δοθεί, να μπορέσει να διασπάσει τον σκληρό ΠΑΣΟΚΙΚΟ πυρήνα στην εκλογική διαδικασία (πόσο μάλλον εάν δεν διασφαλίσει την υποστήριξη των στελεχών και ψηφοφόρων στη βάση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ) .

6. Μπορεί στην πρώτη εκλογή να καταφέρει να βγει ανάμεσα στους δύο, λόγω της διαφαινόμενης πολυδιάσπασης των ΠΑΣΟΚΟΓΕΝΩΝ υποψηφίων (θα υπάρξουν και εκπλήξεις), όμως στην δεύτερη αναμέτρηση οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ θα συσπειρωθούν και θα βγάλουν τον δικό τους.
Και τότε η μεγάλη ενωμένη κεντροαριστερο-δεξιά , όπως ελπίζει ότι θα είναι ο κ. Θεοδωράκης (αλλά δεν αναπαράγεται αυτό από την ΔΗΣΥ), θα δείξει το πραγματικό της πρόσωπο. Το αναγεννημένο ΠΑΣΟΚ θα μας δείξει το αποτέλεσμα του Lifting που έκανε.
Ως συνέπεια το ΠΟΤΑΜΙ θα έχει αποδομηθεί, και ο κ. Θεοδωράκης θα βρεθεί να συγκρούεται με τους Παλαιοπασόκους για μία προβεβλημένη κομματική θέση (πόσο μάλλον στην περίπτωση στην οποία το νέο ΠΑΣΟΚ δεν καταφέρει να είναι αντιπολίτευση στις επόμενες εκλογές).

7. Το μόνο του όπλο και με δεδομένη την μέχρι τώρα παθητική συμμετοχή στο γίγνεσθαι ως ΠΟΤΑΜΙ (παρά τις όποιες προσωπικές διαβουλεύσεις του κ. Θεοδωράκη), είναι η απειλή αποχώρησης, εάν αλλάξουν οι συνθήκες και δεν συμφωνηθούν οι φημολογούμενες ακόμη διαδικασίες της επιτροπής Αλιβιζάτου. Και η αποχώρηση αυτή θα είναι τεράστιο πλήγμα για το κοινοβουλευτικό ΠΟΤΑΜΙ αφού την επομένη κιόλας θα αρχίσουν διαρροές κοινοβουλευτικών στελεχών, καθώς και στελεχών (πέραν όσων στελεχών, υποστηρικτών και ψηφοφόρων είναι ήδη εν αποχωρήσει, λόγω της μη συμμετοχής τους στην απόφαση για την πρωτοβουλία Θεοδωράκη).

8. Δυστυχώς η βεβιασμένη επιλογή του κ. Θεοδωράκη έχει εγκλωβίσει το ΠΟΤΑΜΙ και τον ίδιο, το οποίο καλείται πλέον να κάνει “Damage Control“ (διαχείριση ζημιάς), και όχι δημιουργική πολιτική βελτίωσης και μεγέθυνσης του ΠΟΤΑΜΙΟΥ ως κοινοβουλευτικού κόμματος, και του εαυτού του ως τον ηγέτη του κεντρώου χώρου που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος.

Ευχόμαστε να κάνουμε λάθος στις εκτιμήσεις μας, για το καλό του ΠΟΤΑΜΙΟΥ και του κ. Θεοδωράκη.

ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ

Η “κοινωνία αξιών” καλείται να αποφασίσει για τα επόμενα βήματά της, μετά την οριστικοποίηση της πρωτοβουλίας του κ. Θεοδωράκη.
Και επειδή τις αποφάσεις τις παίρνουμε συλλογικά, τις αμέσως επόμενες ημέρες θα συγκληθεί συμβούλιο όλων των στελεχών μας για να αποφασίσουμε από κοινού.

​ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ

Δυστυχώς επιβεβαιώθηκε πάλι με τις φωτιές ότι το σύστημα πολιτικής προστασίας εμφανίζεται αδύναμο να αντιμετωπίσει μεγάλης κλίμακας καταστροφές, ιδιαίτερα σε διοικητικό επίπεδο, χωρίς την αναγκαία συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων.
Συγκεκριμένα εδώ και καιρό έχουμε προτείνει επίσημα τα παρακάτω, τα οποία δυστυχώς δεν εισακούσθηκαν από την κυβέρνηση, για την αναθεώρηση ολόκληρου του συστήματος αντιμετώπισης καταστροφών και του συναφούς σχεδίου Ξενοκράτης. Μάλιστα με αφορμή τους σεισμούς στη Λέσβο πρόσφατα το επαναφέραμε γράφοντας τα παρακάτω:
«ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ
Τα τελευταία χρόνια λόγω της αύξησης του πληθυσμού της γης, της κινητικότητας των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, της μεγάλης αστικοποίησης και των μεγάλων συγκεντρώσεων που παρατηρούνται, του όγκου των εκδηλώσεων, του μεγέθους κτιρίων και του πλήθους ανθρώπων που κατοικούν ή εργάζονται σε αυτά, της πολυπλοκότητας μεταφορικών μέσων και δικτύων καθώς και του αριθμού ανθρώπων που διακινούνται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όλο και περισσότερες δυσκολίες παρουσιάζονται στην αντιμετώπιση φυσικών και μη φυσικών καταστροφών στον πλανήτη.
Ταυτόχρονα υπάρχουν πολλές ενδείξεις για δριμεία αλλαγή των φυσικών φαινομένων, η οποία σε ένα μεγάλο βαθμό οφείλεται στην ανθρώπινη παρέμβαση.
Οι χώρες που πλήττονται από ανάλογες καταστροφές και αδυνατούν να τις διαχειριστούν και να αμβλύνουν τις επιπτώσεις, εκτός των ανθρώπινων και υλικών απωλειών υφίστανται μεγάλες οικονομικές απώλειες καθώς και την απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών.
Η Ελλάδα πάντα παρουσίαζε και παρουσιάζει σημαντική δυσχέρεια στην διαχείριση ακόμη και μικρού βαθμού φυσικών καταστροφών (νεροποντές, πυρκαϊές, μικροσεισμούς κλπ), πόσο μάλλον στην διαχείριση καταστροφών μεγαλύτερης κλίμακας (μεγάλες πυρκαϊές, καταστροφικοί και φονικοί σεισμοί κλπ.)
Οι λόγοι αυτής της δυσχέρειας διαχείρισης εις βάρος των πληγέντων ανθρώπων οφείλεται με εξαντλητική επαναληψιμότητα στα παρακάτω:
• Στην κακή οργάνωση και την ελλιπή διοικητική ανταπόκριση του κρατικού μηχανισμού αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών, με μεγάλες επιπτώσεις στην επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα.

• Στην μειωμένη διαθεσιμότητα μέσων επιτήρησης, έγκαιρης προειδοποίησης και αντιμετώπισης.

• Στην μειωμένη διαθεσιμότητα άμεσα εκταμιευόμενων κονδυλίων, τα οποία απαιτούνται για τις πρώτες ενέργειες αντιμετώπισης της κρίσης.

• Στην μεγάλη γραφειοκρατία για την αποδέσμευση περεταίρω κονδυλίων.

• Πολλές από τις υποσχέσεις ξεχνιούνται, τα αιτήματα για χρηματοδότηση και αποκατάσταση μπαίνουν στα συρτάρια, οι διαμαρτυρίες έχουν γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς μας, μέχρι την επόμενη καταστροφή, όπου θα επαναληφθεί με τραγική ακρίβεια ο ίδιος κύκλος αναποτελεσματικότητας.
Δεν έχουν λείψει και κωμικοτραγικές αντιμετωπίσεις από αρμόδιους κρατικούς λειτουργούς. Και φυσικά οι τοπικές δημοτικές και περιφερειακές αρχές ερίζουν με την κεντρική κυβερνητική αρχή για τα κονδύλια, την αμεσότητα συνδρομής και την τελική διευθέτηση.
Η “κοινωνία αξιών” έχει προτείνει την αναθεώρηση του εθνικού σχεδίου “Ξενοκράτης”, αλλαγές στον προϋπολογισμό, καθώς και αλλαγές διοικητικών και οικονομικών αρμοδιοτήτων του Καλλικράτη για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών, όπως παρακάτω:
1. Ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της τοπικής αυτοδιοίκησης για την διαχείριση φυσικών καταστροφών, με την δυνατότητα άμεσης δημιουργίας “cluster σκοπού” (συστάδας/δέσμης υπηρεσιών, φορέων και οργανισμών για πολύπλευρη συνέργια), προσανατολισμένου στην αντιμετώπιση της φυσικής καταστροφής.
Η αντίληψη αυτή θα πρέπει να μεταβάλλει την φιλοσοφία του σχεδίου “Ξενοκράτης” και απαιτεί:
• Αλλαγές στο οργανόγραμμα όσον αφορά το διοικητικό μέρος και την διαλειτουργικότητα.

• Αναθεώρηση και εκσυγχρονισμό του συστήματος επιτήρησης και έγκαιρης προειδοποίησης.

• Ρεαλιστικές ασκήσεις (αυτές που γίνονται τώρα είναι εικονικές και αποδεικνύονται αναποτελεσματικές), με τα πλέον δύσκολα σενάρια, όπου θα συμμετέχουν στη πράξη όλες οι διοικητικές βαθμίδες, τα επιχειρησιακά μέσα αντιμετώπισης και οι υπηρεσίες συνδρομής (δυνάμεις πολιτικής προστασίας, τμήματα ενόπλων δυνάμεων, αστυνομικές δυνάμεις, συναφείς οργανισμοί, υπηρεσίες ΔΕΚΟ κλπ).

• Η διαδικασία διοικητικής μετάπτωσης των συμμετεχόντων και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων να είναι γρήγορη, ευέλικτη, χωρίς πολλές γραφειοκρατικές διαδικασίες.

• Αξιόπιστο σύστημα διερεύνησης και ανάλυσης των ασκήσεων και οπωσδήποτε των πραγματικών καταστάσεων στην Ελλάδα και εκμετάλλευση των εμπειριών από άλλες χώρες, για εξαγωγή συμπερασμάτων και επαναξιολόγηση των διαδικασιών του σχεδίου.
2. Εάν χρειασθεί μεγαλύτερη ενίσχυση μέσων, να είναι απρόσκοπτη και γρήγορη η συνδρομή από τις γειτονικές περιφέρειες και Δήμους.
3. Στην αρχική αυτή άμεση αντιμετώπιση να προστίθενται μεγαλύτερες κρατικές δυνατότητες υπό κεντρικό επιχειρησιακό έλεγχο. Από την πρώτη στιγμή θα πρέπει να εγκαθιδρυθεί επίσημη στενή διοικητική συνεργασία με την τοπική διοικητική αρχή, προς πλήρη συνέργια όλων των διατιθέμενων επιχειρησιακών μέσων και αποφυγή παρεμβολών με τις τοπικές επιχειρησιακές δυνατότητες.
4. Η μεταφορά δυνατοτήτων των ενόπλων δυνάμεων από άλλες περιοχές θα πρέπει να είναι ευέλικτη και άμεση όταν χρειάζεται, με αντίστοιχες νομοθετικές προβλέψεις στον “Ξενοκράτη”, χωρίς να απαιτούνται νέες νομοθετικές ρυθμίσεις με χρονοβόρες κοινές υπουργικές αποφάσεις και γραφειοκρατικές διαδικασίες.
5. Οι αυτοδιοικητικές αρχές θα πρέπει να έχουν στην αρμοδιότητα τους συγκεκριμένους οικονομικούς πόρους, άμεσα διαθέσιμους, δυνάμενους να εκταμιευθούν γρήγορα με δική τους αρμοδιότητα και χωρίς γραφειοκρατία, ώστε να μπορούν να καλύψουν τις πρώτες άμεσες και ζωτικές ανάγκες για τον πληγέντα πληθυσμό.
6. Επίσης θα πρέπει να υπάρχει αντίστοιχο κονδύλι άμεσα διαθέσιμο στον αρμόδιο Υπουργό, ώστε να μπορεί να το διοχετεύσει χωρίς καθυστέρηση εκεί όπου χρειάζεται, για να ενισχυθούν οι πόροι της τοπικής αυτοδιοίκησης για ταχεία διαχείριση της συγκεκριμένης καταστροφής.
7. Ταυτόχρονα να ενεργοποιούνται οι διαδικασίες έγκρισης περεταίρω κονδυλίων με την εκμετάλλευση του τακτικού προϋπολογισμού (προβλεπόμενα κονδύλια ή άλλα που θα πρέπει να μεταφερθούν από διαθέσιμους κωδικούς), καθώς και των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων και ενισχύσεων, για τα έργα αποκατάστασης που θα απαιτηθούν στην συνέχεια.
8. Σημαντικότατη καθίσταται η συνδρομή των μηχανισμών και των δυνατοτήτων συνδρομής της ΕΕ καθώς και ησυνεργασία με άλλες χώρες. Θα πρέπει να υπαρξει προετοιμασία και πρόβλεψη στο σχέδιο, καθώς και συμμετοχή μας σε κοινές Ευρωπαϊκές δράσεις και ασκήσεις.
Επιτέλους ας διδασκόμαστε από τα λάθη μας και ας διορθώσουμε τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού, ώστε να υπάρξει η δυνατόν πληρέστερη και αποτελεσματική μέριμνα της πολιτείας.”

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΙΔΑ ΣΤΗΝ ΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΣΗΜΕΡΑ


Η οικονομική κατάσταση της χώρας σήμερα δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα στις Ένοπλες Δυνάμεις σε ότι αφορά στην συντήρηση του υλικού, στην ανανέωσή του και συνακόλουθα και στην επιχειρησιακή ικανότητα και στην εκπαίδευση του προσωπικού, όσο και αν ο Υπουργός και οι Αρχηγοί διατείνονται ότι:

“…το ανθρώπινο δυναμικό αποδεικνύεται ανθεκτικότερο του υλικού.”

.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα που δεν το έχουν αντιληφθεί επαρκώς, αλλά είναι ολοφάνερο, βρίσκεται στο επίπεδο των κορυφαίων οργάνων λήψεως αποφάσεων, όπου δημιουργούνται εκρηκτικά προβλήματα, αν το συνδυάσουμε με την χαμηλή διαθεσιμότητα μέσων και επιλογών που υπάρχει.
Και οφείλουμε να επισημάνουμε τα προβλήματα αυτά, που είναι τα ακόλουθα:
Ο Υπουργός και ο χειμαρρώδης χαρακτήρας του μαζί με την ακόρεστη επιθυμία του αυτοπροβολής έχει εγκλωβίσει τον τρόπο σκέψης όλων των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν  υπάρχει κάποιος που να τον συγκρατεί, κάποιος που να μπορεί να σκέφτεται διαφορετικά, και το κυριότερο να θέλει να το εκφράσει επίσημα στα όργανα, παρουσιάζοντας καλύτερες και πλέον αξιόπιστες εναλλακτικές επιλογές.
1.   Ας δούμε τους παράγοντες αυτούς που ενέχουν τον κίνδυνο να καταστήσουν τα όργανα λήψεως των εθνικών αποφάσεων θύματα της σκέψης ομάδας ή του αρχηγού της:
• Διαστρεβλωμένη λήψη αποφάσεων σε μια ομάδα που παρουσιάζει έντονα ομοιογενή στοιχεία και στοιχεία εξάρτησης των μελών της απο εξωγενείς παράγοντες.

• Ισχυρός ηγέτης & αλληλεπίδραση, παραισθήσεις ευθύτητας, ορθότητας &  αήττητου.

• Αυταρχισμός της ηγεσίας και ευθυνοφοβία των μελών της ομάδας.

• Ομφαλοσκόπηση, αυτορρυθμιζόμενες και στερεοτυπικές συμπεριφορές
2.  Τα Συμπτώματα που καθιστούν φανερά τα προβλήματα αυτά είναι:
• Αποτυχία να ερευνηθούν πλήρως οι στόχοι & οι εναλλακτικές λύσεις.

• Απορριφθείσες επιλογές επανεξετάζονται σπάνια.

• Ανεπαρκής διερεύνηση των στοιχείων επί των δαπανών & των κινδύνων των επιλογών.

• Αδιαφιλονίκητες υποθέσεις και συμπεράσματα.

• Δυνητικές αρνητικές εκβάσεις οι οποίες δημιουργούν υπερβολικούς φόβους στην ομάδα, με αποτέλεσμα να απορρίπτουν  τις επιλογές γρήγορα και πάρα πολύ εύκολα.

• Επιφανειακές αναζητήσεις πληροφοριών για ορθολογικοποίηση και μόνο των ήδη ειλημμένων αποφάσεων. Αποκλείονται επιλεκτικά τα στοιχεία που «δεν ταιριάζουν με την εικόνα (προκατειλημμένο φιλτράρισμα), και ενισχύονται ανακριβώς τα στοιχεία που την επιβεβαιώνουν.

Οι συνέπειες από τις επιφανειακές προσεγγίσεις ενέχουν πολλούς κινδύνους, πέραν του ότι οδηγούν σε αναποτελεσματική εφαρμογή, σε μειωμένο έλεγχο, και σε μεγάλες δαπάνες και κόστη (οικονομικά και πολύ πιθανόν και σε ανθρώπινες ζωές).
3. Τα συμπτώματα της επιβολής του ίδιου τρόπου σκέψης σε μία ομάδα (Group Think) είναι τα παρακάτω:
• Ψευδαίσθηση για τις δυνατότητες.

• Η ομάδα αναπτύσσει την πεποίθηση ότι δεν μπορεί να κάνει καμία λανθασμένη επιλογή. Η λογική που κυριαρχεί είναι: «Η προσέγγιση και η οργάνωσή μας είναι υγιείς. Είμαστε βέβαιοι, ισχυροί & απολαμβάνουμε καλής φήμης. Εάν όλοι εργαζόμαστε μαζί και με τον ίδιο τρόπο δεν μπορούμε να πάμε στραβά».
Τρόποι αποφυγής: Συστηματική εφαρμογή της μεθόδου του “συνηγόρου του διαβόλου” με αξιοποίηση των εργαλείων που μας έχει δώσει η τέχνη του διαλόγου όπως είναι π.χ. ο διαλεκτικός αντιλογισμός, η Σωκρατική μαιευτική, η Πλατωνική διαλεκτική (διαίρεση, διχοτόμηση, ταξινόμηση, συλλογισμός), η Αριστοτελική αναλυτική (συνεπαγωγή, επιστημολογία), οι Στωϊκοί (αιτιώδης σύνδεσμος, συνάρτηση αιτίου αιτιατού). Αλλά και πλέον σύγχρονα εργαλεία, όπως το ξυράφι του Occam (αρχή της απλούστευσης), κριτική και ορθός λόγος του Καντ, ορθολογισμός, κριτικός ορθολογισμός και επαληθευσιμότητα του Popper (falsification test), με κατακλείδα την ρήση του Russell, “…δεν θα πέθαινα ποτέ για τις ιδέες μου, γιατί μπορεί να έκανα λάθος…”.

Οι στρατιωτικοί έχουν ορκισθεί να μάχονται για τις αξίες του πολιτισμού μας και όχι για τις προσωπικές τους ιδέες. Κατόπιν αυτού η φράση αυτή ερμηνεύεται σε σχέση με τον κίνδυνο να πεθάνουν άλλοι άνθρωποι για εσφαλμένες, προσωποπαγείς ιδέες.
4. Αναπαραγωγή επικίνδυνων Στερεοτύπων για δικαιολόγηση αποφάσεων και θέσεων είτε για ικανοποίηση του κοινού.

Τα στερεότυπα χρησιμοποιούνται είτε εκ πεποιθήσεως είτε εργαλειακά και μπορούν να είναι ανακριβή, παραπλανητικά και πολύ επικίνδυνα τελικά. Όταν συνδυάζονται με την παραίσθηση του άτρωτου – οι απόψεις ενός “ξένου” σώματος στην ομάδα ή εκτός αυτής (ακόμα κι αν είναι εμπειρογνώμονας), μπορεί να μην λαμβάνονται υπ΄ όψη και ακόμη χειρότερα να δυσφημισθούν.
5. Πεποίθηση ότι εκφράζει την ιδιαίτερη ηθική των Ενόπλων Δυνάμεων ή προσφυγή σε αυτήν ως προκάλυμμα.
• Δογματική και αυστηρά κανονιστική αντίληψη. Η ομαδική σκέψη όχι μόνο κυριαρχεί, αλλά αν κάποιος αντιδράσει, μπορεί να εκληφθεί ότι δεν τηρεί τις παραδόσεις και ότι αρνείται τον ηθικό κώδικα των Ε.Δ .

• Η προσφυγή στην ευθύτητα και στον ηθικό κώδικα των Ε.Δ. κάνει τον προσφεύγοντα να νοιώθει άτρωτος.

• Αισθάνεται ότι κάνει το σωστό πράγμα και θεωρεί ότι υπάρχει η αιτία για να υποστηριχτεί ηθικά.
Η θεραπεία στα προβλήματα πεποιθήσεων περί παραδόσεων και ηθικού κώδικα είναι εξαιρετικά δύσκολη και οι καταστάσεις αυτές αντιμετωπίζονται μόνο με τολμηρές και ριζοσπαστικές αλλαγές.

• Η δύσκολη απόφαση πρέπει να ληφθεί και το κυριότερο να εφαρμοσθεί αποτελεσματικά.

• Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην ευαισθησία που χρειάζεται στις ενδεχόμενες ζημιές που επέρχονται στα άτομα / τις μειονότητες (που αποκλείονται από την επιλογή.) Ενδεχομένως να θιγούν τα ιδιαίτερα συμφέρονται ορισμένων ανθρώπων.  Η εγκαθίδρυση επαγγελματικά αντικειμενικών κριτηρίων θα βοηθήσει στην καλύτερη και δικαιότερη απόφαση και στην καλή εφαρμογή της.

• Αξιολόγηση με ακριβή στοιχεία και συνεχής επαναξιολόγηση της ορθότητας των αιτίων, προκειμένου να προληφθούν αδικίες και να γίνουν οι αναγκαίες διορθωτικές κινήσεις .
6. Η αυτό- λογοκρισία και αυτοσυγκράτηση είναι κρίσιμος παράγων κάθε μέλους της ομάδας λήψεως αποφάσεων. Αν και είναι απαραίτητος ιδιαίτερα σε όσους έχουν την ευθύνη να εκφράζονται με δημόσιο λόγο προς τους πολίτες, (αλλά και στο εσωτερικό των Ε.Δ. προς τα στελέχη), εν τούτοις δεν έχει ως σκοπό να στραγγαλίσει την “άλλη άποψη” στο επίπεδο λήψης αποφάσεων. Εκεί θα πρέπει να ενισχύεται η απρόσκοπτη δυνατότητα τεκμηριωμένης έκφρασής της ξεκάθαρα.Τα συμπτώματα του στραγγαλισμού και της μονομέρειας είναι τα παρακάτω:
• Τα μέλη υποβάλλονται σε αυτολογοκρισία για λόγους συμμόρφωσης και συμφωνούν, χωρίς να εκφράζουν τεκμηριωμένο αντίλογο.

• Αποσύρουν  τις οιεσδήποτε αντιρρήσεις μπορεί να έχουν, όταν αυτές απορρίπτονται από τον ηγέτη ή τους ισχυρούς υποστηρικτές του.

• Αδυναμία αντιλόγου σε παραδοσιακές θέσεις, σε στερεότυπα  και σε προκαταλήψεις, καθώς και σε δυναμικές θέσεις.

• Η απαξία στην μειονότητα του ενός η οποία ενέχει τον κίνδυνος της ταπείνωσης & της πίεσης.  Αυτό που κυριαρχεί κάκιστα είναι: «Εάν είσαι μόνος σου αντίθετος καλύτερα να μη μιλάς και μετά έξω να παραμείνεις σιωπηλός για την απόφαση».

Ο Δείκτης που αποκαλύπτει τον απολυταρχισμό στην διαδικασία αυτή, είναι όταν ο ηγέτης χρησιμοποιεί  λαιμητόμο για να συντομεύσει τη συζήτηση και εκφράζει την υπόθεση ότι επικρατεί «συναίνεση».

Η τακτική που ακολουθεί για να κλείσει την πόρτα σε όσους υπάρχει ενδεχόμενο να διαφωνήσουν, εκφράζεται άμεσα με την συνηθισμένη φράση: “Ο καθένας εξέφρασε τις απόψεις του. Εισακούσθηκαν και προχωράμε στο επόμενο’’
Ο τρόπος αντίδρασης από τα μέλη που διαφωνούν είναι ένας και μοναδικός:

Να είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι και με συγκεκριμένα στοιχεία όταν έχουν διαφωνίες, να είναι ψύχραιμοι και μεθοδικοί και οπωσδήποτε να έχουν τόλμη, ώστε να συνεχίσουν να υποστηρίζουν την θέση τους, οιεσδήποτε επιθέσεις και αν δεχθούν. Και κυρίως να αντιληφθούν ότι η διαφωνία δεν είναι θέμα προσωπικής αντιπαλότητας, αλλά επαγγελματισμός και υποχρέωση προς τις ευθύνες του δημοσίου λειτουργήματος που επιτελούν.

Η σιωπή συμβάλλει στην ψευδαίσθηση ότι υπάρχει ομοφωνία.
7. Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε μία ομάδα λήψης απόφασης, είναι οι “Φύλακες της σκέψης” του αρχηγού.

Είναι οι «Προστάτες» που ορίζονται είτε αναλαμβάνουν αυτοβούλως το έργο να προστατεύουν τον ηγέτη από τους αποστάτες και τους αμφισβητίες.

Συνήθως ο ηγέτης τους βάζει (ή αυτό-ορίζονται), να υποστηρίξουν θέσεις και να προσπαθήσουν να επηρεάσουν τα μέλη της ομάδας  αντ΄ αυτού.

Η αντιμετώπισή τους είναι ιδιαίτερα δύσκολη, γιατί πολλές φορές ο ρόλος τους είναι αφανής και συνήθως καλύπτονται πίσω από την επίκληση της πλειοψηφίας και της δημοφιλίας μίας επιλογής.
Τρόπος αποφυγής είναι η παράκαμψή τους και η μετάθεση της ευθύνης αντεπιχειρήματος στον ίδιο τον ηγέτη, ώστε να αναγκαστεί να τοποθετηθεί και να φανεί η αδυναμία των θέσεων του. Εάν ο ηγέτης αποκαλυφθεί, αλλάξει άποψη είτε είναι πραγματικά ανοικτός για να ακούσει την έκφραση απόψεων και τον αντίλογο, τότε αυτοί που από την αρχή αυτό-ορίσθηκαν ως υπερασπιστές του θα αποδυναμωθούν, είτε θα μεταβάλλουν τάχιστα άποψη και θα εκτεθούν εύκολα.
Καταλήγοντας:
Προκειμένου να αποφευχθούν οι κακές συνέπειες  όλων των παραπάνω προβλημάτων της σκέψης ομάδας (Group Think), πέραν των τρόπων ενεργείας που έχουν αναφερθεί ξεχωριστά για κάθε ένα,  θα πρέπει να διασφαλίζονται και τα παρακάτω:
• Αρμοδιότητες σε συγκεκριμένα μέλη του ομάδας  για να αξιολογούν τις διαδικασίες και να προτείνουν βελτιώσεις. Πρέπει να λειτουργούν για να συνεισφέρουν στην ποιότητα λήψης απόφασης και όχι ως ένας μηχανισμός γκρίνιας και παραπόνων.

• Επικέντρωση στις αμφιβολίες και στις αβεβαιότητες.

• Απόκτηση πλήρους πληροφόρησης. Έλεγχος και κριτική στα στοιχεία (σημαντικότητα + αξιοπιστία). Συνάφεια και συνεκτικότητα στα στοιχεία και στα επιχειρήματα που παρατίθενται και κριτική προσέγγιση στις υποθέσεις.

• Οι ηγέτες πρέπει να επιδιώκουν να λαμβάνουν ανάδραση (feedback)  και να γνωρίζουν όλες τις κριτικές, ώστε να επανελέγχουν την κρίση τους για ένα ζήτημα.

• Αποφυγή εμπαθειών, μνησικακιών και τιμωρίας των διαφωνιών και της κριτικής.

• Διαλείμματα που να οδηγούν τους συμμετέχοντες για να ξανασκεφθούν, να επαναδιατυπώσουν τις θέσεις τους συλλέγοντας περισσότερα στοιχεία,  να επανέλθουν και να επανατοποθετηθούν, εάν η προηγούμενη τοποθέτησή τους δεν ήταν καλή.

• Αποσύνθεση του ζητήματος που είναι πολύπλοκο  και ανάθεση σε υποομάδες, για να κάνουν πιο ενδελεχή εξέταση του. Στην συνέχεια  επανατοποθέτηση του και κατάλληλη σύνθεση των εναλλακτικών.
Το παρόν ελπίζω να ληφθεί υπ΄ όψη από τον κ. Καμμένο που επιτελεί ένα κρίσιμο δημόσιο λειτούργημα, αυτό του Υπουργού Εθνικής Αμύνης, αλλά κυρίως από τους συμμετέχοντες δημόσιους λειτουργούς στα όργανα λήψεως κρίσιμων  αποφάσεων για την άμυνα της χώρας.

Στέλιος Φενέκος

Πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΟΧΥΡΟ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΒΟΡΒΟΡΩΔΗ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΩΝ

case-law-677940

 

Η δικαιοσύνη αποτελεί την πρώτιστη αρετή των κοινωνικών, δημοκρατικών θεσμών.
Όμως εδώ χρειάζεται μία διάκριση εννοιών γιατί η σύγχυση δημιουργεί τεράστια προβλήματα για την περί δικαίου αντίληψη των πολιτών και εν τέλει για την εμπιστοσύνη τους στον θεσμό της δικαιοσύνης.

Η δικαιοσύνη συνταγματικά είναι μία από τις τρεις ανεξάρτητες εξουσίες, οι οποίες διασφαλίζουν την θεσμική λειτουργία της σύγχρονης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, που θεμελιώνεται στο Σύνταγμά μας. Οι άλλες δύο εξουσίες όπως προκύπτουν από το Σύνταγμα είναι η εκτελεστική εξουσία και η νομοθετική εξουσία.

Η κοινωνική δικαιοσύνη, ως έννοια, είναι πρωτίστως πολιτική έννοια, πηγάζει από το Σύνταγμα και διασφαλίζεται από την καλή λειτουργία των εξουσιών επί τη βάσει των Συνταγματικών προβλέψεων. Η κοινωνική δικαιοσύνη και ο θεσμός της δικαιοσύνης στο μυαλό κάποιων πολλών κυβερνητικών στελεχών ταυτίζονται εσφαλμένα, αφού οι ίδιοι αντλούν αναφορές από τα λαϊκά δικαστήρια που έχουν στο μυαλό τους, ως την επιτομή της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η δικαιοσύνη, ως ανεξάρτητη εξουσία, έχει ως σκοπό την διασφάλιση της καλής θεσμικής λειτουργίας των δύο άλλων εξουσιών και της καθολικής εφαρμογής των νόμων με ισονομία προς όλους τους πολίτες, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι οι νόμοι είναι σύμφωνοι με τις συνταγματικές προβλέψεις.

Τα δικαιώματα που εγγυάται η δικαιοσύνη δεν υποτάσσονται ούτε σε πολιτικές διαπραγματεύσεις ούτε σε υπολογισμούς κοινωνικών συμφερόντων ( όπως τα αντιλαμβάνεται ο καθείς).
Συνεπώς η δικαιοσύνη, ως εξουσία και ως έννοια μη πολιτική, διασφαλίζει όσον αφορά τους πολίτες τα βασικά δικαιώματα και ελευθερίες τους, ως ελευθέρων και ίσων προσώπων επί τη βάσει των νόμων, αίτημα απόλυτης προτεραιότητας για κάθε θεωρία δημοκρατικών θεσμών. Κάθε πρόσωπο διαθέτει μία απαραβίαστη αξία η οποία θεμελιώνεται στη δικαιοσύνη, ώστε ακόμη και η ευημερία της κοινωνίας ως συνόλου να αδυνατεί να κατισχύσει αυτής.

Σημαντικότατο είναι, ως θεμελιώδης απαίτηση για ενίσχυση του αισθήματος δικαιοσύνης των πολιτών, η εμπιστοσύνη τους προς τον θεσμό της δικαιοσύνης. Η σημαντικότερη αμφισβήτηση έναντι της δικαιοσύνης προκύπτει κυρίως από την κακή λειτουργία της νομοθετικής εξουσίας, με το πλήθος των αναποτελεσματικών και αντιφατικών νόμων, δευτερευόντως από τις γραφειοκρατικές διαδικασίες του δικαστικού μας συστήματος, και τελευταία από τις ίδιες τις αποφάσεις των δικαστηρίων.

Και εδώ προκύπτει η δεύτερη απαίτηση από τις άλλες δύο εξουσίες και κυρίως από την εκτελεστική. Η εκτελεστική εξουσία επιδιώκει να έχει περισσότερες ελευθερίες, εν τούτοις θα πρέπει να αυτοπεριορίζεται στις λειτουργίες της ώστε να μην υπερβαίνει τις συνταγματικές υποχρεώσεις της λόγω ιδεολογικών αντιλήψεων και πολιτικών/κομματικών συμφερόντων. Εάν δεν το κάνει, επαφίεται στην δικαστική εξουσία να την περιορίσει, προκειμένου να διασφαλίσει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών, όπως καθορίζονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, από τις ιδεολογικές και πολιτικο-κομματικές αυθαιρεσίες.

Μία τρίτη και σημαντικότατη απαίτηση ως προς την δικαιοσύνη αφορά τους ίδιους τους πολίτες, στους οποίους έγκειται η ενεργοποίηση των δυνάμεων του πρακτικού λόγου, της γνώσης και της κριτικής σκέψης που διαθέτουν, στο πλαίσιο της έλλογης αντίληψής τους για το ατομικό και κοινωνικό αγαθό. Ο μεγάλος βαθμός συμφωνίας μεταξύ των αντιλήψεων και της δικαιοσύνης είναι ένα από τα προαπαιτούμενα για μία βιώσιμη ανθρώπινη κοινότητα.

Η καλλιέργεια δυσπιστίας, κλίματος αδικίας και πικρίας διαβρώνει τους δεσμούς της κοινωνικής συμβίωσης και της πολιτικής καλοπιστίας, και οδηγεί τους ανθρώπους σε καχυποψία και εχθρότητα, οι οποίες τους ωθούν να ενεργούν με τρόπους που άλλως θα απέφευγαν.
Συνεπώς η επίθεση στην δικαιοσύνη που ενασκείται τόσο απροκάλυπτα από εκπροσώπους της εκτελεστικής εξουσίας, και μάλιστα από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, δείχνει ξεκάθαρα ότι θέλουν να αυτονομηθούν από τον έλεγχο που τους ενασκείται από την ανεξάρτητη δικαστική εξουσία. Και η αυτονόμηση αυτή δεν είναι καλός οιωνός για την δημοκρατία μας, αφού τότε θα τους επιτρέπεται να προβαίνουν σε αυθαιρεσίες οι οποίες να υπερβαίνουν τις συνταγματικές τους δεσμεύσεις.

Για να γίνει αυτό βέβαια, απαιτείται πέραν του κλονισμού της εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη από τους πολίτες, και η σταδιακή χειραγώγηση της δικαστικής εξουσίας με την διάβρωση των δικαστικών λειτουργών στα ανώτατα όργανα της δικαιοσύνης.
Και κυρίως απαιτείται χρόνος της κυβέρνησης στην εξουσία, ώστε η διάβρωση των θεσμών να γίνει προοδευτικά και ύπουλα σε όλα τα επίπεδα, ώστε τελικά να μπορεί να είναι εφικτή η οιαδήποτε συνταγματική εκτροπή

Οι αποκαλύψεις Βαρουφάκη, η χρησιμοθηρική μεθόδευση του δημοψηφίσματος, οι αδικαιολόγητες και στοχευμένες επιθέσεις στη δικαιοσύνη, οι μεθοδεύσεις με τους προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων και η άμεση πρόσληψη της κ. Θάνου αμέσως μετά την συνταξιοδότησή της ως συμβούλου του πρωθυπουργού, καθώς και οι αυθαιρεσίες που διενεργούνται στον τρόπο που λειτουργεί η νομοθετική εξουσία, μας δείχνουν το δρόμο που έχει επιλέξει να ακολουθήσει η κυβέρνηση.

Και δυστυχώς ο δρόμος αυτός είναι βορβορώδης και αδιέξοδος.

“Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ” ΚΑΙ “Η ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ”

farma_zoon

“Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ” ΚΑΙ “Η ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ”
(Τίτλοι δανεισμένοι από τον Τζώρτζ Όργουελ και τον Θράσο Καστανάκη )

Με αφορμή όσα ελέχθησαν το προηγούμενο διάστημα από τον βουλευτή της ΝΔ, κο Αυγενάκη και αφορούν το ζήτημα των αδέσποτων ζώων επαναφέρουμε την συζήτηση δεδομένου ότι η έμπρακτη αγάπη για τα ζώα αποτελεί ύψιστο στοιχείο πολιτισμού.
Η υπάρχουσα νομοθεσία προστατεύει σε ικανοποιητικό βαθμό τα ζώα στο σύνολό τους, όχι μόνο τα αδέσποτα.
Αυτό που λείπει είναι η σωστή διαχείριση από τους Δήμους οι οποίοι είναι σύμφωνα με το νόμο, οι υπεύθυνοι.

Ως εκ τούτου κρίνεται απαραίτητο οι Δήμοι να αναλάβουν πλήρως την ευθύνη :

1. Με την παραχώρηση επικλινών κατά προτίμηση εκτάσεων έξω από τον ιστό της πόλης όπου θα δημιουργηθούν κέντρα φιλοξενίας αδέσποτων.Σε περίπτωση που κάποιος Δήμος δεν διαθέτει κατάλληλο χώρο μπορεί να ζητηθεί από τον στρατό ή την εκκλησία να του παραχωρηθεί.
2. Απευθύνοντας ανοιχτή πρόσκληση για εθελοντική εργασία σε κτηνιάτρους και εκπαιδευτές ζώων.
3. Καλλιεργώντας αγαστή συνεργασία με τις φιλοζωικές οργανώσεις.
4. Καταγράφοντας τον αδέσποτο πληθυσμό ώστε να διαπιστωθεί η έκταση του προβλήματος.
5. Προχωρώντας σε εμβολιασμό για τη λύσσα.
6. Στειρώνοντας συστηματικά τα αδέσποτα.
7. Απευθύνοντας στους ευαισθητοποιημένουςκαι ενεργούς φιλόζωους έκκληση για εθελοντική εργασία, προσφορά τροφής και φαρμάκων.

Η ευθανασία που προτείνεται ως ύστατη λύση σύμφωνα με κάποια αμερικανικά και ευρωπαϊκά πρότυπα αποτελεί ντροπή για την κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη και νομιμοποιεί πράξεις ανάλγητων οι οποίοι δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα.

Υστερόγραφο:Από τότε που γνώρισα τη φάρμα των ζώων…φοβήθηκα τη φυλή των ανθρώπων…

Τομέας ακτιβισμού της  “κοινωνίας αξιών”

Όλα καλά με το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών P-3B;

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Η ”κοινωνία αξιών” έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με το ζήτημα και έχει θέσει ερωτήματα αν αφενός ο χρόνος που επιλέχθηκε για να ληφθεί η απόφαση και αφ΄ ετέρου αν υπήρχε άλλη καλύτερη επιλογή από τον εκσυγχρονισμό των 5 παλαιών αεροσκαφών.

Σχετικό άρθρο εδώ: http://wp.me/p2SV3s-1aY

Την υπόθεση εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών P-3B του Πολεμικού Ναυτικού, της πρώτης προμήθειας εξοπλιστικού προγράμματος επί ημερών Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, φέρνουν ξανά στο προσκήνιο οι βουλευτές του Ποταμιού, Γιώργος Μαυρωτάς και Σπύρος Δανέλλης, με ερώτηση την οποία κατέθεσαν προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κ. Καμμένο και τον Υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Κοντονή.

Ζητούν ενημέρωση για την πορεία υλοποίησης του προγράμματος και εάν όλα βαίνουν καλώς σύμφωνα με το συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα ή αν υπάρχουν καθυστερήσεις, οι οποίες ακυρώνουν τα χρονικά πλεονεκτήματα της αναβάθμισης των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας. Καλούν τον κ. Καμμένο να επιβεβαιώσει, εάν ακόμα ισχύουν οι τότε δεσμεύσεις και λεγόμενά του περί της ακριβούς ημερομηνίας παράδοσης του 1ου αεροσκάφους, καθώς επίσης, πώς εξελίσσεται η καταβολή των δόσεων με το πέρας του 2017. Ειδικότερα, για το οικονομικό σκέλος της περιβόητης σύμβασης, επανέρχονται και σε προηγούμενες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις του Ποταμιού, ρωτώντας εάν ορθά συμφωνήθηκε μια τόσο μεγάλη εμπροσθοβαρής πληρωμή των 2/3 του όλου τιμήματος για την 1η τριετία και τελικά πόσο τα κατάφερε η Κυβέρνηση να επιτύχει έκπτωση τουλάχιστον 20-30%, όπως άλλωστε υποσχόταν ο κ. Καμμένος.

Οι βουλευτές του Ποταμιού απευθύνονται και προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, από τον οποίο ζητούν να επαληθεύσει ή όχι τις πληροφορίες, ότι υπάρχει εν εξελίξει έρευνα από την Εισαγγελία Εγκλημάτων Διαφθοράς για τη σύμβαση αναβάθμισης των πέντε (5) αεροπλάνων P-3B, καθώς και πληροφορίες για την πορεία και τις διαδικασίες και τους συμμετέχοντες στην υποστήριξη της εν λόγω έρευνας.

Το Ποτάμι δηλώνει, ότι εξαρχής είχε θέσει και συνεχίζει να θέτει την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προ των ευθυνών της για τη σκοπιμότητα της απόφασης, τους όρους της σύμβασης, τον τρόπο αποπληρωμής και για την επαρκώς εξαντλητική-εμπεριστατωμένη διερεύνηση και άλλων εναλλακτικών επιλογών, με σκοπό τη ζητούμενη έγκαιρη και εύρωστη κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών του Πολεμικού Ναυτικού.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

http://topotami.gr/ola-kala-me-to-programma-eksigchronismou-ton-aeroskafon-p-3b/

ΠΡΟΟΙΩΝΙΖΟΜΕΝΗ ΑΛΩΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ Η΄ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ κ. ΘΑΝΟΥ ΓΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥΣ;

734384_146407675521048_1780842659_n

Όταν μερικές μέρες πριν ακούγαμε έκπληκτοι τον πρωθυπουργό της χώρας να δηλώνει ότι “…θα ξεπεράσει τους θεσμούς και τα θεσμικά εμπόδια…” που δεν του επιτρέπουν να κάνει αυτό που θέλει, ναι μεν ήταν αποκαλυπτικό του πως σκέπτεται για τους θεσμούς, δεν πήγε όμως ο νους μας παραπέρα, ότι δηλαδή θα προετοιμαζόταν για κάτι τέτοιο.

Η ανάληψη καθηκόντων προϊσταμένης του νομικού γραφείου της Γενικής Γραμματείας Πρωθυπουργού από την κ. Θάνου, μας δημιουργεί μεγάλα ερωτηματικά:

1. Υποβαθμίζει τον θεσμό του Αρείου Πάγου με τον άκομψο τρόπο που επέλεξε και οπωσδήποτε τον εαυτό της, αφού διετέλεσε υπηρεσιακή πρωθυπουργός, πρόεδρος του Αρείου Πάγου (και σύμφωνα με το Σύνταγμα θα μπορούσε να είναι και δυνητική πρόεδρος της Δημοκρατίας).

2. Μήπως τελικά ο πρωθυπουργός κάνει πράξη όσα έλεγε και επιχειρεί μία εκ των έσω θεσμική παρεκτροπή, έχοντας ως σύμβουλο κάποιον που γνωρίζει πολύ καλά τις αδυναμίες των θεσμών για να τον συμβουλεύει κάθε φορά πως θα τους εκμεταλλεύεται εργαλειακά, προκειμένου να ξεπεράσει τα “θεσμικά εμπόδια” όπως μας υποσχέθηκε;

Εξαιρετικά επικίνδυνη προοπτική που ταιριάζει και με την μαρκιστική αντίληψη, ότι οι θεσμοί αποτελούν το προπύργιο της “αστικής Δημοκρατίας”, της “τυπικής Δημοκρατίας”, είναι ένα εμπόδιο και πρέπει να καταλυθούν. Και αυτό θα γίνει με τα ίδια τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι αστοί, δηλαδή τους ίδιους τους θεσμούς τους.

Θυμηθείτε την Κωνσταντοπούλου και το πώς αξιοποιούσε τους θεσμούς προς όφελός της για να κωλυσιεργεί και να επιβάλλει την βούλησή της εις βάρος του θεσμικού ρόλου του Προέδρου της Βουλής. Μάλιστα όταν ανέλαβε Πρόεδρος της Βουλής (και αφελώς την ψήφισαν 270 βουλευτές) είχε πει:

“Ο κ. Τσίπρας έλεγε ότι θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα, το πίστευα και εξακολουθώ να το πιστεύω” .
(Ποιούς άραγε θα τάραζε στην νομιμότητα; Ποίοι ήταν οι αντίπαλοι; Οι ιδεολογικοί αντίπαλοι; Δεν είναι ισότιμοι πολίτες αυτής της χώρας οι ιδεολογικοί αντίπαλοι τους οποίους θα ταράξει στην νομιμότητα;)

Ας αναρωτηθούμε μήπως τελικά βρισκόμαστε μπροστά από μία πολύ επικίνδυνη και αντιδημοκρατική εργαλειακή χρήση των θεσμών προς όφελος του “κόμματος”;

Είναι γεγονός ότι ο φιλελευθερισμός των δημοκρατικών θεσμών της σύγχρονης αστικής Δημοκρατίας την καθιστά ευάλωτη σε επιθέσεις εκ των έσω στις αδυναμίες της.

Ως “κοινωνία αξιών” υποστηρίζουμε ότι η εξέλιξη των Δημοκρατικών θεσμών δεν περνάει μέσα από την άρνηση της «τυπικής» Δημοκρατίας, αλλά μέσα από την βελτίωση των αδυναμιών και την φιλελεύθερη ανάπτυξή της.

Και ελπίζουμε κάτι τέτοιο να έχει στον νου του ο πρωθυπουργός και να αξιοποιήσει την κ Θάνου για το κύρος και την επιστημονική της επάρκεια, προς βελτίωση και ενίσχυση των Δημοκρατικών θεσμών και όχι για άρνηση ή κατάλυσή τους.

ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ

cropped-koinonia-axion-logo2.jpg

Το τελευταίο δεκαήμερο αποκαλύφθηκαν πολλά από τα αμαρτήματα και οι προσπάθειες συγκάλυψης τους από το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα .

1. Ο κατηγορούμενος για κατάχρηση, απιστία και διαφθορά πρώην υπουργός Παπαντωνίου, τη γλύτωσε από τις βαριές κατηγορίες με την κάλυψη της Βουλής, με το Ποτάμι μόνο να στέκεται στο ύψος του και να παίρνει ξεκάθαρη θέση.

2. Η Βουλή με μεγάλη πλειοψηφία αποφάσισε να κάνει αντιπρόεδρο τον έτερο Καμμένο, τον ρατσιστή και εθνικοσοσιαλιστή ψεκασμένο, με 182 μάλιστα ψήφους!!!.

3. Ο υπουργός κ. Καμμένος, ο παλληκαράς, ο τραμπούκος των γηπέδων που χυδαιολογεί σε αγώνες νεανίδων, αυτός με τις στολές που πιάνει καρχαρίες σε δίχτυα και φωτογραφίζεται για το κατόρθωμα του, καταδύεται, πετάει ελικόπτερα και συναγελάζεται με ισοβίτες, δεν τόλμησε να παρουσιασθεί στην Επιτροπή Θεσμών και διαφάνειας για να απαντήσει στις ερωτήσεις και κρύφτηκε πίσω από την πρόεδρο κ. Χριστοδουλοπούλου η οποία με προσχήματα προσπαθεί να κολλήσει την διαδικασία.

4. Ο κ. Τσίπρας δήλωσε σε δημόσιο διάλογο στην Βουλή, ότι δεν θεωρεί τις βόμβες μολότωφ πρόβλημα, αρκεί να είσαι από την πλευρά αυτού που τις ρίχνει.

5. Ο Τσοχατζόπουλος, ναι ο καταχραστής, ο διεφθαρμένος, αυτός που βγήκε από την φυλακή για σοβαρούς λόγους υγείας, επανέρχεται στο προσκήνιο και του δίνεται βήμα σε κανάλι εθνικής εμβέλειας για να κάνει “βαρυσήμαντες” πολιτικές δηλώσεις σε τηλεοπτική συνέντευξη.

6. Ο κορεάτης σύμβουλος της κυβέρνησης (με τον μισθό του ενός εκατομμυρίου ευρώ), διαπραγματεύεται (αντί για τον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους Υπουργούς) με πρωθυπουργούς άλλων χωρών και με τους θεσμούς, για το μέλλον το δικό μας και της χώρας μας.

7. Ο πρώην υπουργός οικονομικών και μέγας διαπραγματευτής Βαρουφάκης περιφέρεται εντός και εκτός της χώρας και αποκαλύπτει τα παράνομα σχέδια που απεργάζονταν με τον πρωθυπουργό και τα ψέματα που μας είπαν για τις διαπραγματεύσεις και δεν ανοίγει μύτη. Τα γεγονότα αυτά σε οιαδήποτε Δημοκρατική χώρα πέραν της εισαγγελικής έρευνας θα προκαλούσαν σοβαρότατη πολιτική κρίση!

8. Ο πρωθυπουργός δηλώνει δημόσια ότι θα ξεπεράσει τους θεσμούς και τα θεσμικά εμπόδια που δεν του επιτρέπουν να κάνει αυτό που θέλει!!!

9. Οι φυλακισμένοι τρομοκράτες συνδιαλέγονται με στελέχη της Κυβέρνησης και με υπουργούς, απαιτώντας να υλοποιηθούν οι χαριστικές διατάξεις αποφυλάκισής τους με νομικές ρυθμίσεις όπως τους είχαν υποσχεθεί!!! Τα στοιχεία αυτά κατατέθηκαν επίσημα στον εισαγγελέα από τον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Πανούση. Η υπόθεση αυτή παραμένει στα συρτάρια σχεδόν επί δύο χρόνια!!!

10. Με την απεργία των συμβασιούχων στην καθαριότητα αποκαλύφθηκαν οι παράνομες ενέργειες των κυβερνήσεων και της σημερινής, για εκτεταμένες πελατειακές προσλήψεις στο δημόσιο.

Το τραγικό είναι ότι αυτοί που ενέχονται για όλα αυτά καθημερινά κόπτωνται για την ακεραιότητά τους, για το ήθος τους, για την χρηστή διαχείριση τους, για το ενδιαφέρον τους για τον πολίτη, για την εφαρμογή των νόμων, για τις αρχές και τις αξίες τους !!!

Και το ακόμη τραγικότερο είναι ότι πολλοί εξακολουθούν να τους εμπιστεύονται και να τους εξουσιοδοτούν να τους αντιπροσωπεύσουν με την ψήφο τους!!!

ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΣΤΗΝ ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΑΜΜΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΠΑΓΙΔΑΣ

734384_146407675521048_1780842659_n

Η παγίδα στήθηκε αριστοτεχνικά!

Αφέθηκε η Ελληνοκυπριακή πλευρά να καλλιεργήσει ελπίδες ότι θα υπάρξει συμβιβασμός από την Τουρκική πλευρά, και συνέχισε χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες, χωρίς αντιστάσεις, χωρίς γνώση επί των τεχνικών θεμάτων της διαπραγμάτευσης και χωρίς συναίνεση από τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα της Κύπρου.
Άνοιξαν τα χαρτιά τους από την αρχή και τα έδωσαν όλα, χωρίς να αξιολογήσουν ποιος είναι απέναντί του, τις διεθνείς ισορροπίες και τα συμφέροντα, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες τους.

Και που κατέληξε το κάκιστα σχεδιασμένο και προετοιμασμένο εγχείρημά τους;

Η Τουρκία όχι μόνο δεν υποχωρεί στα θέματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, αλλά ξεκάθαρα δήλωσε ότι:

– Θα παρεμβαίνει στρατιωτικά όταν το κρίνει αναγκαίο,
– Απαιτεί περισσότερες παραχωρήσεις στο θέμα της εκ περιτροπής προεδρίας.
– Συνδέει την επίλυση με παραχωρήσεις στο ζήτημα των τεσσάρων ελευθεριών,
– Θέλει διεύρυνηση των υποχωρήσεων (που είναι ήδη υπερβολικές) επί της συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων και στο περιουσιακό.
– Και απαιτεί να δεχθεί ο κ. Αναστασιάδης πολυεθνική δύναμη με συμμετοχή Τούρκων αστυνομικών.

Στον αντίποδα δεν ζητήσαμε σχεδόν τίποτε, κάναμε τεράστιες υποχωρήσεις σε όλα τα ζητήματα πριν ακόμη ξεκινήσει επίσημα η διαπραγμάτευση και συνεχίζουμε να υποχωρούμε, εξισώσαμε τον στρατό κατοχής με το καθεστώς εγγυήσεων και μας πιέζουν για ακόμη περισσότερες παραχωρήσεις.

Η Διάσκεψη της Γενεύης είχε ως κύριο σκοπό να συζητηθούν τα θέματα της ασφάλειας και των εγγυήσεων και εμείς πέσαμε στην παγίδα, σε μία κινούμενη άμμο που μας ρουφάει συνεχώς, και δεχθήκαμε να συζητηθούν όλα μαζί και να μπουν άλλα θέματα στο τραπέζι!!!.

Ακόμη χειρότερα όμως και όπως δημοσιεύθηκε ευρέως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ζήτησε από τα κόμματα του κοινοβουλίου την εν λευκώ εξουσιοδότηση «για να τα διαπραγματευθεί όλα», ούτως ώστε να μην κατηγορηθεί η ελληνοκυπριακή πλευρά ότι ευθύνεται για το διαφαινόμενο αδιέξοδο.

Σε τι αδιέξοδο έχει οδηγηθεί και πόση απελπισία δείχνει αυτό του το αίτημα!!!

Η “κοινωνία αξιών” είχε εντοπίσει από την αρχή την παγίδα και έχει κάνει προτάσεις και επί του πολιτικού αλλά και του τεχνικού ζητήματος της διαπραγμάτευσης ώστε να μην πέσουμε σ’ αυτήν!!!

Στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί προτείνουμε τα παρακάτω:

1). Να προβάλλετε άμεσα την Τουρκική αδιαλλαξία στα ζητήματα παράνομης κατοχής και εγγυήσεων και φωτίστε την ρήση του Τούρκου ΥΠΕΞ περί στρατιωτικών παρεμβάσεων.
2). Βασισμένοι όχι μόνο σε αυτό αλλά και στην διεύρυνηση των τουρκικών απαιτήσεων, παγώστε την διαπραγμάτευση ΤΩΡΑ!!!
3). Μην δεχθείτε να καταγραφεί επίσημα κάτι στο στάδιο αυτό.
4). Φέρτε το θέμα στα κοινοβούλια και επιδώξτε διευρυμένη συναίνεση για την συνέχεια!!!
5). Μην καλλιεργείτε ψεύτικο κλίμα ελπίδας και αστήρικτες προσδοκίες..

Είναι η μόνη λύση διεξόδου!!!

Και θυμηθείτε, ότι η ελπίδα γίνεται τόσο καλό δόλωμα, ώστε κρύβει ακόμη και το αγκίστρι !!!

​ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΜΕ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΛΟΙΟ

Αναμένουμε επίσημη τοποθέτηση από την κυβέρνηση για το επεισόδιο με το Τουρκικό πλοίο, για το οποίο υπήρχαν σοβαρές πληροφορίες ότι μετέφερε ναρκωτικά και δεν σταμάτησε για έλεγχο παρά τις εντολές του Λιμενικού και τις προειδοποιητικές βολές που ερρίφθησαν.

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ βιάστηκε να καλύψει πλήρως το Τουρκικό πλοίο με τις δηλώσεις του και μάλιστα προσπαθεί να εκμεταλλευθεί το γεγονός για να προβάλει τις Τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο. Επίσης προσπαθεί να προκαταλάβει την εξέλιξη των γεγονότων και την κοινή γνώμη, επιρρίπτοντας ευθύνες στην Ελληνική πλευρά και ζητώντας μας εξηγήσεις.
Ελπίζουμε η κυβέρνηση να τοποθετηθεί όπως αρμόζει σε κυρίαρχο κράτος το οποίο ενασκεί τις νόμιμες εξουσίες του όταν παραβιάζονται οι νόμοι στην επικράτειά του!!!
Όσον αφορά την αδυναμία του σκάφους του Λιμενικού να σταματήσει δυναμικά το Τουρκικό πλοίο, όσοι γνωρίζουν τα επιχειρησιακά προβλήματα για μία τέτοια ενέργεια (σε διεθνή ύδατα που έχουν ελάχιστο εύρος μεταξύ των χωρικών υδάτων που γειτνιάζουν), θα καταλάβουν ότι δεν είχε τέτοια δυνατότητα χωρίς να κινδυνεύσουν πολλές ανθρώπινες ζωές.

Σ Υ Μ Β Α Σ Ι Ο Υ Χ Ο Ι Ο Τ Α – Φ Τ Α Ν Ε Ι Π Ι Α

kathariothta-ergazomenoi_aftodioikisi

 

Άλλη μία φορά οι εργαζόμενοι συμβασιούχοι στο Δημόσιο τομέα κάνουν απεργίες και καταλήψεις αυτή τη φορά στους ΟΤΑ. Μετά τις μία ή δύο ανανεώσεις των συμβάσεών τους και μετά τις υποσχέσεις για μόνιμες προσλήψεις από Δημάρχους και Κυβέρνηση, ήρθαν οι απαγορευτικές δικαστικές αποφάσεις, η αδυναμία πληρωμών τους και η απόλυση μετά την λήξη των συμβάσεών τους. Τα απορρίμματα σταμάτησαν να συλλέγονται , η χωματερή των Λιοσίων και τα αμαξοστάσια των απορριμματοφόρων έχουν καταληφθεί, η Κυβέρνηση δείχνει να πελαγοδρομεί
Άλλη μία φορά οι πολίτες άλλα και οι συμβασιούχοι ΟΤΑ εμπαίζονται φρικτά σαν θεατές παράστασης της Κυβέρνησης. Οι πολίτες, επιχειρηματίες του τουρισμού και της εστίασης, ζημιώνουν εν μέσω τουριστικής περιόδου και οι όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες δεν έχουν υπηρεσίες από τους Δήμους που χρησοπληρώνουν.
Οι δύσκολοι καιροί που ζούμε άλλα και η ανάγκη να γίνουμε ένα νοικοκυρεμένο, σύγχρονο και λειτουργούν κράτος με νόμους και θεσμούς που θα σέβονται όλοι, επιβάλουν όπως το πρόβλημα αντιμετωπιστεί με τη λογική και τη ματιά πάντα στούς συμβασιούχους για να μην χάσουμε επαφή με την πραγματικότητα.
Ας τραβήξουμε λοιπόν μία γραμμή σήμερα και ας δούμε το θέμα πως θα αντιμετωπίζεται στο άμεσο και μακρυνό μέλλον , καθώς και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το παρελθόν και οι εκκρεμότητές του στο θέμα των συμβασιούχων απανταχού του στενού και ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.
Απαραίτητη προυπόθεση πρέπει να είναι, ότι το Σύνταγμα και οι νόμοι οφείλουν να εφαρμόζονται από την κυβέρνηση και τους πολίτες χωρίς εξαιρέσεις.
Μέχρι σήμερα τί γινόταν κατά κανόνα; Οι δήμοι προσλάμβαναν, ρουσφετολογικά ή όχι, προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για να καλύψουν ελλείψεις μόνιμου προσωπικού στην συλλογή απορριμμάτων. Οι εργαζόμενοι αυτοί μετά από σύντομο χρονικό διάστημα ,(1 ή 2 χρόνια ή και μερικούς μήνες ),μετατάσσονταν σε διοικητικές θέσεις αφήνωντας πάλι κενό στη συλλογή απορριμμάτων και η ανάγκη να προσληφθεί άλλος συμβασιούχος είχε ήδη δημιουργηθεί.

αρχείο λήψης
Φαύλος κύκλος με αιτίες και υπευθύνους όπως παρακάτω :
• Μία πρώτη αιτία του κακού είναι η απουσία εγκεκριμμένων και πραγματικών οργανογραμμάτων σε πολλούς αν όχι σε όλους τους ΟΤΑ. Η έλλειψη εγκεκριμμένων οργανογραμμάτων δημιουργεί μία ασάφεια ως προς τις ελείψεις προσωπικού.
• Η ασυδοσία των δημάρχων με τις προσλήψεις στις Δημοτικές Επιχειρήσεις γέμισε συμβασιούχους τους ΟΤΑ
• Η άρνηση των συνδικαλιστών για εφαρμογή Συνδυασμένης Δράσης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, (ΣΔΙΤ).
• Η πίεση ανέργων ή πολιτικών φίλων ή τοπικών παραγόντων πρός Δημάρχους και Βουλευτές για αποκατάσταση στο Δημόσιο.
Τι πρέπει να γίνει όμως μέ τις έως τώρα εκκρεμότητες των συμβασιούχων στους ΟΤΑ; Καλές είναι οι διαπιστώσεις και οι αφορισμοί, αλλά το δέον γεννέσθαι κατά την άποψή ενός ακόμη λογικού και στυγνά φορολογούμενου πολίτη είναι τα ακόλουθα :

1. Πρέπει άμεσα με Κυβερνητική παρέμβαση και βοήθεια να εξοφληθούν όλα τα δεδουλευμένα. Όσα έγιναν μέσα στα πλαίσια των νομίμων συμβάσεων από τον Κρατικό προυπολογισμό. Όσα έγιναν με υποσχέσεις των Δημάρχων ή του υπουργού Εσωτερικών να εξοφληθούν από τα έσοδα των συγκεκριμένων Δήμων με αντίστοιχη μείωση των άλλων εξόδων τους.
2. Να συνεχίσουν να εργάζονται μόνο οι καλύπτοντες άμεσες ανάγκες σε συγκεκριμένες θέσεις και Δήμους βάσει υπαρχόντων οργανογραμμάτων. Όπου δεν υπάρχουν να δρομολογηθούν προσλήψεις βάσει ΑΣΕΠ, αφήνοντας πίσω άλλες δαπάνες χαμηλότερης προτεραιότητος.
3. Χρησιμοποίηση ιδιωτικών εταιρειών για την συλλογή απορριμμάτων.
4. Ενθάρυνση των πρώην συμβασιούχων για δημιουργία ΚΟΙΝΣΕΠ με σκοπό την προτίμησή τους στην ανάθεση συλλογής απορριμμάτων από τους ΟΤΑ.
5. Λεπτομερής εξέταση και επιστροφή στα αρχικά καθήκοντα των ήδη προσληφθέντων στην καθαριότητα που έχουν μεταταγεί σε άλλες θέσεις είτε κατά παράβαση του χρονικού ορίου της οκταετίας, είτε μη έχοντες τα αναγκαία προσόντα για την νέα τους θέση.

Τι πρέπει να γίνει από σήμερα και στο μέλλον στις περιπτώσεις όλων των συμβασιούχων του Δημόσιου τομέα, στενού ή ευρύτερου συμπυκνώνεται στις λέξεις , ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ, ΙΣΟΝΟΜΙΑ, ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΛΕΓΧΟΣ, ΤΙΜΩΡΙΑ, συγκεκριμένα πρέπει στην σημερινή Ελληνική πραγματικότητα να προταθούν και να εφαρμοστούν τα αυτονόητα όπως :

1. Πρέπει να εφαρμοστούν το Σύνταγμα και οι νόμοι του Ελληνικού Κράτους χωρίς αστερίσκους , υποσημειώσεις και πολιτικές φαύλες υποσχέσεις που τους ακυρώνουν. Να εφαρμόζονται όλες οι δικαστικές αποφάσεις άμεσα και χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες.
2. Όλες οι προσλήψεις στο Δημόσιο να καλύπτουν πραγματικές ανάγκες οργανογραμμάτων εγκεκριμένων από το αρμόδιο υπουργείο, να γίνονται μόνο μέσω ΑΣΕΠ και να υλοποιούνται άμεσα.
3. Να εξετάζονται οι προσλήψεις και οι μετατάξεις για την ορθότητά τους, ( προσόντα, πτυχία, μόρια, αναγκαιότητα).
4. Να τιμωρούνται με συνοπτικές διαδικασίες απόλυσης οι υπεύθυνοι υπηρεσιακοί παράγοντες αλλά και οι ευνοημένοι υπάλληλοι που παρέβησαν τα ανωτέρω.
Αν πεί κάποιος στους σημερινούς συμβασιούχους τι πρέπει να γίνει ,θα ακούσει απαντήσεις νοοτροπίας, ας εφαρμοστεί από σήμερα και στο μέλλον, ας μην μας ανανέωναν τις συμβάσεις, ας μην μας υποσχόταν ο Σκουρλέτης ότι θα μονιμοποιηθούμε. Απαντήσεις που δείχνουν το γνωστό «ας πεθάνει η κατσίκα του γείτονα»
Απλές, λογικές και δίκαιες προτάσεις που δεν είναι ίσως αρεστές στα αυτιά των συμβασιούχων στούς ΟΤΑ, αλλά σίγουρα είναι στα αυτιά των δημοτών που πληρώνουν, στούς νέους που αποδημούν χωρίς αξιοκρατία, σε σημερινούς σύγχρονους Πολιτικούς που δεν είναι δέσμιοι της καρέκλας και του πελατειακού Κράτους.

Δημήτρης Παληάτσος
”κοινωνία αξιών”

ΟΙ ΒΙΑΙΕΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ & ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ΜΕ ΣΑΦΗΝΕΙΑ

ΣΥΝΟΡΑ-ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ

Συγκεκριμένα στοιχεία αποκαλύπτονται πλέον καθημερινά για τις βίαιες επαναπροωθήσεις προς την Τουρκία πολλών αντικαθεστωτικών, οι οποίοι κατέφυγαν στην χώρα μας αιτούμενοι ασύλου.

Οι βίαιες αυτές και απάνθρωπες πράξεις παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, τους νόμους και τους θεσμούς της χώρας μας και καταπατούν κάθε έννοια ανθρώπινου δικαιώματος.

Δεν φθάνουν οι αόριστες απαντήσεις και οι υπεκφυγές για τις παράνομες αυτές πράξεις, από μία κυβέρνηση η οποία κόπτεται ψευδεπίγραφα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και που αν είναι αλήθεια εξευτελίζουν διεθνώς την χώρα μας.

Θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες σε συγκεκριμένα πρόσωπα και να ερωτηθούν συγκεκριμένοι κυβερνητικοί και δημόσιοι λειτουργοί γι’ αυτές τις παράνομες ενέργειες.
Από την στιγμή που οι καταγγελίες αφορούν επώνυμα άτομα και οικογένειες, που παρουσιάσθηκαν σε αστυνομικά τμήματα στους νομούς της περιοχής των συνόρων, δεν δικαιολογείται ο Υπουργός Δημόσιας τάξης και οι επικεφαλής των αστυνομικών αρχών να ισχυρίζονται ότι δεν γνωρίζουν.

Οι καταγγελίες είναι συγκεκριμένες, οι ερωτήσεις είναι συγκεκριμένες και συγκεκριμένες πρέπει να είναι και οι απαντήσεις:

1. Ποίοι Τούρκοι φυγάδες και πότε συνελήφθησαν να εισέρχονται στην χώρα είτε παρουσιάσθηκαν σε αστυνομικά τμήματα της επικράτειας;
2. Καταγράφηκαν και ενημερώθηκε ιεραρχικά η ηγεσία;
3. Δόθηκε στους φυγάδες αντικαθεστωτικούς η δυνατότητα να αιτηθούν ασύλου, όπως προβλέπεται από τους νόμους του κράτους;
4. Ενημερώθηκε ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης γι’ αυτούς;
5. Και εάν όχι γιατί;
6. Δόθηκε εντολή (γενικευμένη είτε εξατομικευμένη), για βίαιη επαναπροώθησή τους και από ποιόν;
7. Ποίοι (ονομαστικά ) έκαναν την επαναπροώθηση, σε ποιούς, πως και με τι μέσα;
8. Υπήρξε συνεννόηση σε πολιτικό, αστυνομικό είτε στρατιωτικό επίπεδο με την Τουρκική πλευρά για τις επαναπροωθήσεις (γενικευμένα είτε εξατομικευμένα για κάθε φυγάδα);
9. Εάν ναι ποιος τις έκανε και πότε (ονομαστικά);

Αξιολογώντας τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για να γίνουν αυτές οι βίαιες και εν κρυπτώ επαναπροωθήσεις καταλήγω στα παρακάτω συμπεράσματα:

• Οι πράξεις αυτές είναι εγκληματικά επικίνδυνες, γιατί σύμφωνα με τις καταγγελίες έγιναν με βάρκες στον Έβρο.
• Το πρώτο βασικό ερώτημα είναι: “πως έγιναν χωρίς να είναι ενημερωμένη η Τουρκική πλευρά για να μην αντιδράσει σε περίπτωση που εντόπιζε τις βάρκες να διασχίζουν το ποτάμι; ”
Ο κίνδυνος προσβολής τους με πυρά θα ήταν άμεσος.
Συνεπώς δεν μιλάμε για απλή επαναπροώθηση, αλλά για σύλληψη και στην ουσία παράδοση στις Τουρκικές αρχές που τους εδίωκαν.
• Γίνεται ακόμη πιο εγκληματική και απάνθρωπη η πράξη, όταν στις βάρκες υπήρχαν οικογένειες με ανήλικα παιδιά και βρέφη(!!!), νύκτα, χειμώνα με βροχές, άνοιξη όταν το ποτάμι κατεβάζει νερά, κορμούς κλπ. και με κίνδυνο ανατροπής των φουσκωτών.
• Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό ο κίνδυνος στον οποίο εξετέθησαν παράνομα οι επιβαίνοντες ήταν τεράστιος και απαιτούσε συνεννόηση με την Τουρκική πλευρά.
Η όλη ενέργεια ήταν εγκληματική και απάνθρωπη και παραβίασε κάθε έννοια ανθρωπισμού, νόμων και του Διεθνούς Δικαίου.

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι ηγέτης των Ενόπλων Δυνάμεων, Διοικητής στρατιωτικής μονάδας και στελέχη των Ε.Δ. θα δρούσαν με αυτόν τον εγκληματικά παράνομο τρόπο, πόσο μάλλον μόνοι τους και χωρίς εντολές.

Θα πρέπει όμως να ερωτηθεί και η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων με τα αντίστοιχα συγκεκριμένα ερωτήματα!!!

Όσον αφορά την επίσημη απάντηση που έδωσε ο κ. Κοτζιάς ως ΥΠΕΞ, ότι «…το ΥΠΕΞ δεν κάνει επαναπροωθήσεις…», μάλλον αποκαλύπτει την παρανομία που έγινε, παρά αρνείται ότι έγιναν οι παράνομες αυτές επαναπροωθήσεις.
Πέραν τούτου όμως το ότι δεν απαντά με σαφήνεια, αλλά υπεκφεύγει, μπορεί να εκληφθεί ως έλλειμμα ακεραιότητας και ως αδυναμία ανάληψης ευθυνών από ένα εκλεγμένο Δημόσιο λειτουργό, στον οποίο εμπιστευθήκαμε ένα τόσο σημαντικό λειτούργημα.

Η Δικαιοσύνη καλείται για μία ακόμη φορά να λειτουργήσει με ανεξαρτησία και με ακεραιότητα, σε μία Δημοκρατία ισονομίας όπου ο νόμος τους αφορά όλους!!!

Στέλιος Φενέκος πρόεδρος της ”κοινωνίας αξιών”

ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ…ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΜΙΑ ΣΟΥΠΑ ΑΠΟ ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ ΜΑΣ!!!

fWFxQOv7prROFx9DfaLU

 

Για μια φορά ακόμα η χώρα μας καταγράφει νέα αρνητική πρωτιά που αφορά τη χρήση πλαστικής σακούλας αφού κάθε Έλληνας χρησιμοποιεί 363 πλαστικές σακούλες το χρόνο ενώ ο μέσος όρος για τις άλλες χώρες της Ευρώπης είναι 160 ανά κάτοικο το χρόνο.

Η Ευρώπη έχει εκδώσει οδηγίες οι οποίες προβλέπουν την μείωση της χρήσης τους σε 90 μέχρι το 2019 και σε 40 μέχρι το 2040. Οι περισσότερες χώρες έχουν εναρμονιστεί είτε απαγορεύοντας είτε φορολογώντας και χρεώνοντας την χρήση της.

Η Ελλάδα είναι εκπρόθεσμη ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο.Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως δεν έχει γίνει σχεδόν καμιά ενέργεια εκ μέρους της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της μεγαλύτερου θανάσιμου κινδύνου που απειλεί το θαλάσσιο περιβάλλον .Το ζήτημα δεν φαίνεται επίσης να απασχολεί κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα.

Οι αριθμοί τρομάζουν και δίνουν το μέγεθος του προβλήματος:

5 τρισεκατομμύρια πλαστικά κολυμπούν στον παγκόσμιο ωκεανό ενώ κάθε χρόνο εισέρχονται σ΄αυτόν 8 εκατομμύρια νέοι τόννοι.
Η πλαστική σακούλα χρειάζεται ένα δευτερόλεπτο να παραχθεί, 20 λεπτά κατά μέσο όρο για να χρησιμοποιηθεί και 450 χρόνια για να αποσυντεθεί τελείως.
Κάθε χρόνο πεθαίνουν 700.000- 1.000.000 πουλιά 100.000 θαλάσσια θηλαστικά και αμέτρητα ψάρια εξ αιτίας της κατάποσης πλαστικού.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι το πρόβλημα είναι στη γειτονιά μας δεδομένου ότι όπως έχει παραδεχθεί ο ΟΗΕ αν δεν αντιστραφεί η κατάσταση, η Μεσόγειος που είναι μια κλειστή θάλασσα, θα μετατραπεί σε λίγα χρόνια σε μια “σούπα από πλαστικό ” την οποία μέσω των ψαριών θα την βρούμε στο πιάτο μας.

Οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες δεν μπορούν να καλύψουν ή να υποκαταστήσουν την ανεπαρκή λειτουργία του κράτους

Απαιτείται άμεση παρέμβαση της πολιτείας:

Νομοθετική ρύθμιση.
Λήψη αυστηρών μέτρων.

Απαιτείται επίσης η ενεργοποίηση όλων μας για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος ακολουθώντας απλές οδηγίες:

Χρησιμοποιούμε καθημερινά για τις αγορές μας πάνινη τσάντα ή διχτάκι (τα οποία πλένονται όταν λερωθούν ) Επαναχρησιμοποιούμε τις πλαστικές σακούλες που έχουμε στην κατοχή μας(αν χρησιμοποιήσουμε κάθε σακούλα 10 φορές έχουμε 300 φορές λιγότερη κατανάλωση).

Καταλήγοντας αξίζει να αναφερθούμε στα λόγια του Dr.Mike Barrett που είναι επικεφαλής επιστήμης και πολιτικής της WWF-UK :
‘Ο άνθρωπος αγνοεί πως η παρακμή των υπολοίπων ειδών λειτουργεί εις βάρος του. Η ισορροπία σε όλα τα είδη είναι το βαρόμετρο το οποίο στηρίζει το ανθρώπινο είδος στον κόσμο.”

Τομέας ακτιβισμού “κοινωνίας αξιών”