κοινωνία αξιών

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

Βλέπω πολλούς να κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα.

Βλέπω εκείνους που ενοχοποιούν αυτοκαταστροφικά τον εαυτό τους.

Βλέπω άλλους, πολλοί κι αυτοί, να βλαστημάνε οργισμένοι προς κάθε κατεύθυνση.

Βλέπω κι εκείνους, πολλοί κι αυτοί, που σιωπούν ακόμη, όπως παλιά, φοβισμένοι.

Βλέπω ακόμη τους αδιάφορους να περιμένουν άλλοι να κάνουν την αρχή.

Βλέπω την τυφλή εξέγερση να βράζει.

Βλέπω και τη μοιρολατρία να μας πνίγει.

Ανάμεσά τους η αναίδεια των αιώνιων ανεύθυνων – είναι οι “ξερόλες” και κριτές των άλλων.

Εγώ επιμένω να αναζητώ τη σύνεση και τη φρόνηση.

Εγώ επιμένω να αναζητώ το θάρρος και την ευθύνη.

Ψάχνω στα χρονοντούλαπα και βρίσκω: το καθήκον.

Αναζητώ τον Πολίτη.

Τολμώ να ονειρευτώ ένα μίγμα πάθους συνετού και σύνεσης παθιασμένης.

Αναζητώ τον Πολίτη Αγωνιστή.

Βλέπω τους περισσότερους να ρωτάνε και να αναρωτιούνται: που θα πάει αυτό τελικά;

Λίγους όμως συναντώ να αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να αναδείξω ή να επιβάλλω τη βούλησή μου, όταν ήταν καιρός, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;

Η αδιαφορία έφερε τους χειρότερους, τους οσφυοκάμπτες, τους καταχραστές.

Η αποχή τους έκανε ηγεμόνες.

Σήμερα πια, ο φόβος, το βουβό κλάμα, η οργή, η τυφλή βία, η μοιρολατρία σκεπάζουν τον ήλιο των παιδιών μου.

ΩΣ ΕΔΩ !!!

Δεν θέλω τις ελπίδες τους – παλιές μαγειρεμένες υποσχέσεις.

Θέλω την Προοπτική ΜΑΣ – χάρτη και πυξίδα.

Σε θέλω δίπλα μου να σκάψουμε τη γη, να ξεθάψουμε τις ΧΑΜΕΝΕΣ ΜΑΣ ΑΞΙΕΣ.

Σε θέλω δίπλα μου να μοιραστούμε την ΕΥΘΥΝΗ.

Νίκος Νημάς 

ΚΑΨΤΕ ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ

Μεγάλος προβληματισμός έχει δημιουργηθεί για την ικανότητα των νέων πολιτικών σχηματισμών που δημιουργήθηκαν από ενεργούς συμπολίτες μας (που δεν μπορούν να αδρανούν πλέον), να ανατρέψουν το πολιτικό κατεστημένο και να εφαρμόσουν τις “μεταρρυθμιστικές” πολιτικές τους.

Εκτός από τα προβλήματα ξεκάθαρου ιδεολογικού προσδιορισμού τους, εκτός από τα προβλήματα ανάδειξης της ηγεσίας, που θα ενώσει ή θα συσπειρώσει το χώρο αυτό, ένα τεράστιο ζήτημα είναι και η πρόσκαιρη ενασχόληση των περισσότερων στελεχών των σχηματισμών αυτών με την πολιτική.

Παρά το γεγονός ότι τα πιο πολλά στελέχη τους έχουν σοβαρή πολιτική αντίληψη, εξαιρετική κατάρτιση, και τεχνοκρατικά είναι επαρκέστατοι, είναι επίσης γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν μπορούν να αναδείξουν την συμμετοχή τους αυτή σε πρώτη προτεραιότητα, ούτε έχουν την πρόθεση να βγουν μπροστά και να σύρουν το άρμα, ενδεχόμενα γιατί σκέφτονται το κόστος της αποτυχίας, γιατί δεν θέλουν να χαρακτηρισθούν, γιατί έχουν κι άλλες δουλειές να κάνουν, γιατί δεν έχουν αρκετό χρόνο να διαθέσουν και άλλα πολλά γιατί…

Και φυσικό είναι στην μάχη αυτή να υπερτερούν οι κατ’ επάγγελμα ‘’ανεπάγγελτοι’’ πολιτικοί του πολιτικού κατεστημένου, οι οποίοι ασχολούνται μόνο με την πολιτική, έχουν εμπειρία, έχουν εκτεθεί κατ’ επανάληψη, έχουν δημιουργήσει τις ‘’διασυνδέσεις’’ που χρειάζονται για να προβάλλονται συνεχώς και δεν έχουν τίποτε να χάσουν, αντίθετα έχουν πολλά να διασώσουν.

Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό φίλοι μου, μόνο με αποφασιστικότητα, σταθερότητα, εμμονή, συνέπεια, δράσεις και συνεχή παρουσία στην καθημερινή μάχη μπορεί να κερδηθεί αυτός ο αγώνας.

Η λογική του ώριμου φρούτου (άστους και θα πέσουν μόνοι τους) δυστυχώς δεν λειτούργησε, ούτε φαίνεται ότι θα λειτουργήσει. Το παλιό πολιτικό σύστημα ξέρει τους τρόπους να μεταλλάσσεται, να επιβιώνει παρασιτικά και να επανεμφανίζεται, ως η μόνη λύση στην διακυβέρνηση της χώρας.

Αγαπητοί φίλοι,

πρέπει να ‘’ΚΑΨΟΥΜΕ ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ ΠΙΣΩ ΜΑΣ’’,

ώστε να δείξουμε την αποφασιστικότητά μας, εάν θέλουμε να είμαστε υπολογίσιμοι αντίπαλοι στους επαγγελματίες της πολιτικής, που οι περισσότεροι δίνουν τον ύστατο αγώνα επιβίωσης διατηρώντας τις θέσεις τους, εις βάρος της κοινωνίας (τουλάχιστον μέχρι τώρα).

Στέλιος Φενέκος

ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΜΕ ΤΟ… ΔΙΑΒΟΛΟ… ΔΕ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥΣ

Αγαπητοί φίλοι,

Μεγάλη συζήτηση γίνεται για την ενοποίηση του λεγόμενου ‘’κεντρώου’’ ή ‘’μεταρρυθμιστικού χώρου’’.

Και όλοι αναρωτιόμαστε: ποιος είναι αυτός ο ‘’κεντρώος’’ ή ‘’μεταρρυθμιστικός χώρος’’;

Είναι ένα ιδεολογικός χώρος με όμοια ή παραπλήσια ιδεολογικά χαρακτηριστικά;

Είναι ένας χώρος όπου οι ιδεολογικές διαφορές δεν είναι ακραίες και άρα μπορούν να αμβλυνθούν και να επιτευχθεί συνύπαρξη;

Μήπως στο χώρο αυτό ορισμένες οντότητες αυτό-προσδιορίζονται ως κεντρώες, χωρίς να είναι τέτοιες, επειδή δεν θέλουν να χαρακτηρισθούν δυσμενώς εξ αντανακλάσεως από χώρους που καλύπτονται από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα και άρα προτιμούν να αυτό-ενταχθούν εκεί, γιατί είναι πιο ασφαλές και επειδή ο χώρος είναι ‘’ελεύθερος ‘’ και μπορούν έτσι ευκολότερα να προσελκύσουν ψηφοφόρους;

Δυστυχώς, διαπιστώνουμε τέτοια χαρακτηριστικά, άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο, σε κάποιους από τους πολιτικούς σχηματισμούς αυτού του λεγόμενου ‘’μεταρρυθμιστικού χώρου’’. (Προσωπικά δεν συμφωνώ με τον αβασάνιστο αυτό όρο, που ομογενοποιεί διαφορετικές οντότητες με βάση μόνο την λέξη ‘’μεταρρύθμιση’’, χωρίς άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά).

Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί σχηματισμοί με παραπλήσια ιδεολογικά χαρακτηριστικά και κάποιοι άλλοι με διαφορές που μπορούν πράγματι να αμβλυνθούν, αλλά υπάρχουν και σχηματισμοί που οι διαφορές τους στις πολιτικές θέσεις τους είναι χαώδεις, όπως επίσης υπάρχουν και σχηματισμοί από παλαιοκομματικά στελέχη που ξαφνικά ‘’ανένηψαν’’ επαναπροσδιοριζόμενοι.

Επίσης υπάρχουν και μερικοί που ένας θεός ξέρει γιατί αυτοπροσδιορίζονται σε αυτόν τον χώρο, αφού οι θέσεις τους είναι σκληρά νεοφιλελεύθερες.

Συνεπώς, αν δούμε όλα αυτά τα ζητήματα με προσοχή, θα καταρριφθεί ο ‘’μύθος’’ που θέλει αυτόν τον χώρο δυνητικά ομογενή, ενοποιημένο είτε συνεργατικό.

Άλλα κρίσιμα ζητήματα, που δυνητικά επηρεάζουν την οποιαδήποτε προσπάθεια συνένωσης, είναι και ο όγκος των μελών που έχει ο καθένας, η οργάνωση, οι οικονομικοί πόροι και τα ενεργά στελέχη που δραστηριοποιούνται σε καθημερινή βάση, για τους σκοπούς του σχηματισμού, η σχέση των στελεχών τους με το ‘’φαύλο’’ παρελθόν κλπ.

Θα δούμε ότι κι εκεί υπάρχουν μεγάλες διαφορές οι οποίες δεν ευνοούν τον ισότιμο διάλογο μεταξύ τους, ώστε να αυξάνονται οι πιθανότητες συνεργασίας.

Συνεπώς διαπιστώνει εύκολα κάποιος τα παρακάτω:

1. Δεν μπορούν να συνεργασθούν όλοι με όλους.
2. Δεν θέλουν να συνεργασθούν όλοι με όλους.
3. Δεν θα έχει οπωσδήποτε προστιθέμενη αξία η συνεργασία όλων με όλους, αλλά μόνο η σωστά επιλεγμένη συνεργασία και με βάση συγκεκριμένα κριτήρια.
4. Η οποιαδήποτε προώθηση συνεργασίας θα πρέπει να έχει σχεδιασθεί πολύ καλά, με σταδιακή προσέγγιση και πολύ προσεκτικά βήματα υλοποίησης, ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια αποτυχίας, γιατί η οιαδήποτε αποτυχία θα επιτείνει την εικόνα αδυναμίας συνεργασίας.
5. Σε κάθε περίπτωση, η οιαδήποτε επιχειρούμενη συνεργασία θα πρέπει να έχει την ευρύτατη αποδοχή των μελών των πολιτικών σχηματισμών, και να προωθηθεί με την ευρύτατη συμμετοχή και συναίνεση όλων των οργάνων τους.

Καταλήγοντας, καλό είναι να έχουμε πάντα στο νου ότι:

«Σύμπραξη με το… ’’Διάβολο’’… δε φτιάχνει Παραδείσους»

Στέλιος Φενέκος

 Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 ΠΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ: ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η “κοινωνία αξιών” βλέπει στην αγροτική παραγωγή  έναν από τους ασφαλέστερους και πιο αποτελεσματικούς δρόμους που μπορούν να μας οδηγήσουν μακριά από την κρίση. Συνεπής στην υπόσχεση που είχε δώσει στους πολίτες της Λαμίας, επέστρεψε την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013 και  παρουσίασε το Αγροτικό της Πρόγραμμα, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο  Τεχνικό Επιμελητήριο Φθιώτιδος με θέμα «Για Μια Σύγχρονη, Ανταγωνιστική Αγροτική Οικονομία».

Την εκδήλωση  προλόγισε ο Πρόεδρος της “κοινωνίας  αξιών”,  Δημήτρης Μπουραντάς, και στη συνέχεια έγινε  η παρουσίαση από την κ. Φροσελίνα Μπαχαρίου, υπεύθυνη τομέα ανάπτυξης,  του περιγράμματος και των βασικών αρχών «Οικονομικής Ανάπτυξης». Ακολούθησαν οι παρουσιάσεις του τομέα αγροτικής ανάπτυξης από τον κ. Στέλιο Φενέκο, συντονιστή πολιτικού σχεδιασμού, με θέμα «Αγροτική Ανάπτυξη – Πως Ξεκινάμε» και του  Δρ. Ιωάννη  Χαραλαμπόπουλου, Γεωπόνου, με θέμα «Η Αγροτική Οικονομία ως Πλατφόρμα Ανάπτυξης». Την εκδήλωση συντόνισε η Επικοινωνιολόγος κ. Βάγια Τολιοπούλου,.

Μακριά από τις συμβατικές και αποτυχημένες λογικές που κυριάρχησαν και κυριαρχούν στο κατεστημένο πολιτικό σύστημα, η “κοινωνία αξιών” αντιλαμβάνεται τον αγροτικό τομέα ως μια ‘’πλατφόρμα πολλαπλής ανάπτυξης’’,  που μπορεί να συνδέσει προς όφελος της ελληνικής υπαίθρου, τον τουρισμό, τον πολιτισμό, την οικοτεχνία, τη βιοτεχνία – βιομηχανία αλλά και την περιβαλλοντική προστασία

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε συνοπτικά η δέσμη άμεσων μέτρων για την ανάταξη της Ελληνικής αγροτικής παραγωγής καθώς και ο μεσομακροπρόσθεσμος σχεδιασμός. Επίσης, έγινε ανάλυση των πιο σύγχρονων τεχνικών προώθησης και διάδοσης των υψηλής ποιότητας προϊόντων που παράγει ο Έλληνας αγρότης. Τέλος, η “κοινωνία αξιών” έθεσε ως βασικό μέλημά της την ανάδειξη της σημασίας του αγρότη ως παραγωγική μονάδα και την αποδέσμευσή του από λογικές και πρακτικές που τον κατέστησαν επαίτη επιδοτήσεων. Η “κοινωνία αξιών” οραματίζεται τον αγρότη ως έναν αυτοδύναμο, ανεξάρτητο και πολυπαραγωγικό επιχειρηματία που μέσα από την αειφόρο εκμετάλλευση της υπαίθρου θα κρατά ανοιχτές τις εθνικές οδούς τους ανάπτυξης.

Κεντρικές θέσεις και συνθήματα της Αγροτικής Πολιτικής της “κοινωνίας αξιών ” είναι:

α) Ούτε εκατοστό αγροτικής γης αναξιοποίητο!

β) Η Αγροτική Οικονομία απαιτεί τo δικό της ανεξάρτητο εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό.

γ) Η διευθέτηση των χρήσεων γης και του χωροταξικού είναι πρώτης προτεραιότητας ενέργειες.

δ) Άμεση επίλυση των προβλημάτων που αυξάνουν το κόστος της αγροτικής παραγωγής και ιδιαίτερη υποστήριξη της εξαγωγικής διάστασης.

ε) Αναγνώριση των ιδιαίτερων συνθηκών της αγροτικής εργασίας και των κινδύνων της με κατάλληλη θεσμική κάλυψη.

στ) Η ανάπτυξη και εισαγωγή εγχώριας τεχνολογίας στην αγροτική παραγωγή είναι αναγκαία και  πρέπει να είναι προσανατολισμένη στις δικές μας ποικιλίες και προϊόντα αρχικά, για καλύτερη εκμετάλλευση των πόρων της έρευνας

Η “κοινωνία αξιών” εκφράζει επίσης τον έντονο προβληματισμός της αναφορικά με την παγκόσμια τάση «μετάλλαξης» των τροφίμων, και δεσμεύεται για την σε βάθος επισκόπησή του θέματος.

Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΞΙΑ

http://www.facebook.com/media/set/?set=a.369090179864940.87656.220792798028013&type=1&notif_t=like

Η συγκυβέρνηση συνεχίζει τις εγκληματικές πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που οδήγησαν τη χώρα στην οικονομική, εθνική, κοινωνική και πολιτική χρεοκοπία. Ενώ η ύφεση, η ανεργία, η αποσύνθεση του παραγωγικού ιστού επιδεινώνονται, το καλλίτερο σενάριο είναι να έχουμε ανάπτυξη την τριετία 2014-2016, η οποία θα απορροφήσει μόνο την ύφεση του 2013 και έτσι θα βρεθούμε ξανά στο 2012. Επίσης, το αισιόδοξο σενάριο είναι το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, το 2020 να βρίσκεται εκεί που ήταν το 2009.

Του Δημήτρη Μπουραντά
Καθηγητής, συγγραφέας και επικεφαλής του κόμματος “κοινωνία αξιών”

Ταυτόχρονα, όμως κινδυνεύουμε να βρεθούμε σε πλήρη ξένο έλεγχο κρίσιμων τομέων για την ανάπτυξη όπως, το χρηματοπιστωτικό σύστημα, κοινωφελείς υπηρεσίες και βασικοί οικονομικοί κλάδοι (π.χ ενέργεια, τουρισμός, βιομηχανία). Απέναντι σε αυτή την αδιέξοδη και καταστροφική πολιτική τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν ούτε εναλλακτική πρόταση, ούτε την αξιοπιστία της αποτελεσματικής και χρηστής διακυβέρνησης της χώρας. Σ’ αυτή την πορεία, η κοινωνία βρίσκεται σε σύγχυση, τρομοκρατημένη, κατακερματισμένη και οργισμένη, χωρίς καμία αχτίδα αισιοδοξίας. Αν συνεχίσουμε έτσι θα πάμε στο πάτο που έχει ακόμη βάθος.

Δυστυχώς, αυτός ο φαύλος κύκλος δεν μπορεί να μετατραπεί σε ενάρετο με μαγικές λύσεις ή μικρής έκτασης βελτιωτικές αλλαγές. Εδώ που φθάσαμε η χώρα χρειάζεται ολική επαναφορά μέσω ενός αξιόπιστου εθνικού στρατηγικού συνεκτικού σχεδίου ανασυγκρότησης το οποίο θα εστιάζει σε βραχυπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους, θα προβλέπει ριζικές και ταυτόχρονες αλλαγές σε όλους τους τομείς, οι οποίες θα υλοποιηθούν με ταχύτητα, αποτελεσματικότητα, συνέπεια και συνέχεια. Επειδή δεν είναι δυνατόν εδώ να παρουσιάσω ένα τέτοιο σχέδιο θ’ αναφερθώ μόνο σχηματικά στους δυο πιο κρίσιμους τομείς για την ολική επαναφορά της χώρας.

Πρώτον, χρειάζεται άμεση και ριζική ανασυγκρότηση του κράτους. Χωρίς κράτος (Δημόσια Διοίκηση, Δικαιοσύνη, Τοπική Αυτοδιοίκηση) που θα λειτουργεί αποδοτικά, αποτελεσματικά και θα υπηρετεί την ανάπτυξη και την κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει εθνική ανασυγκρότηση. Το μεγάλο πρόβλημα του κράτους δεν είναι ο αριθμός των εργαζομένων. Διότι αν αυτό το μεγάλο κράτος είχε καταφέρει να μειώσει τη φοροδιαφυγή, τη δασμοδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή και τη διαφθορά στο μισό απ’ ότι είναι σήμερα και να παρέχει στους πολίτες ποιοτικές υπηρεσίες, θα είχαμε πλεονάσματα και δεν θα το θεωρούσαμε μεγάλο. Τα μεγάλα προβλήματα που πρέπει και μπορούν ν’ αντιμετωπισθούν άμεσα στο κράτος, είναι οι βαριές και δύσκαμπτες  δομές, η έλλειψη μηχανισμών συντονισμού και συγχρονισμού μεταξύ υπουργείων και φορέων, η τεράστια και παράλογη γραφειοκρατία, η έλλειψη ανεπτυγμένων πληροφοριακών συστημάτων, η ακατάλληλη κουλτούρα, το κακό εργασιακό κλίμα, ο κομματισμός, η έλλειψη αξιοκρατίας, σύγχρονων και αποτελεσματικών συστημάτων διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού (π.χ αξιολόγηση, κινήτρων). Επίσης, τεράστιο πρόβλημα του κράτους είναι ότι η διοίκηση του δεν ασκείται από έμπειρα επαγγελματικά στελέχη με διοικητικές και ηγετικές ικανότητες, αλλά από ένα πλήθος ανεπάγγελτων πολιτικών και κομματικών προϊσταμένων (Υπουργοί, Γενικοί γραμματείς, σύμβουλοι, κλπ) που αλλάζουν τόσο συχνά.

Δεύτερον, η χώρα χρειάζεται άμεση οικονομική ανασυγκρότηση. Αυτό απαιτεί σχέδιο, μέτρα και ασφαλώς οικονομικούς πόρους. Οι οικονομικοί πόροι πρώτα πρέπει να βρεθούν από τη πάταξη του μαύρου χρήματος (φοροδιαφυγή, δασμοδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή) από εδώ και πέρα αλλά και αναδρομικά με τα ολικόν πόθεν έσχες (καταθέσεις εντός και εκτός, επενδύσεις σε αγορές, περιουσιακά στοιχεία και τεκμήρια διαβίωσης), την είσπραξη επιβεβαιωμένων φόρων και αυτών  που εκκρεμούν στα φορολογικά δικαστήρια από εκείνους που μπορούν να πληρώσουν και είναι πολλοί. Ταυτόχρονα, χρειάζεται η διεκδίκηση της μείωσης των δανείων και των τόκων από τους δανειστές και της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων και των επενδύσεων με βάση ένα στρατηγικό και επιχειρησιακό σχέδιο οικονομικής ανάπτυξης.

Η επανεκκίνηση της οικονομίας απαιτεί άμεσα μέτρα για την ενίσχυση της ζήτησης εγχώριων προϊόντων μέσω αύξησης των χαμηλών μισθών και συντάξεων, της υποκατάστασης των εισαγωγών, της ενίσχυσης των εξαγωγών και του τουρισμού, της έναρξης μεγάλων έργων (υποδομές, μαρίνες, τουριστική κατοικία, λιμάνια κλπ) και των παραγωγικών επενδύσεων. Επίσης, απαιτεί τη ριζική βελτίωση του επιχειρηματικού πλαισίου (φορολογικό, χωροταξικό, γραφειοκρατικό, δομές υποστήριξης επενδύσεων, εξαγωγών).

Εκτός αυτών των βραχυπρόθεσμων παρεμβάσεων, απαιτούνται επιχειρησιακά μεσοπρόθεσμα σχέδια ανάπτυξης σ’ επίπεδο συγκεκριμένων κλάδων και προϊόντων (π.χ κτηνοτροφία, λάδι, συνεδριακός και ιατρικός τουρισμός, μικροηλεκτρονική), τοπικά αναπτυξιακά σχέδια (π.χ ανάπτυξη του τουρισμού και της γεωργίας στη Ρόδο ή των εξαγωγών τυροκομικών προϊόντων του Ρεθύμνου), καθώς και σχέδια ανάπτυξης υποστηρικτικών δομών, όπως η έρευνα, η καινοτομία, η οικονομική διπλωματία, οι συνέργειες μεταξύ επιχειρήσεων κλπ.

Προφανώς, δεν είναι δυνατόν να παρουσιάσω εδώ ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο. Τα προηγούμενα έχουν στόχο να κάνουν σαφές, από τη μια, το τι σημαίνει ένα τέτοιο σχέδιο που έχει ανάγκη η χώρα για την ανασυγκρότηση και την ολική επαναφορά, και από την άλλη, να υποστηρίξω ότι ακόμα και τώρα το κατεστημένο πολιτικό σύστημα αν είχε τη βούληση και την ικανότητα, θα μπορούσε ν’ ακολουθήσει για διαφορετική πολιτική από αυτή που ακολουθεί.

Δυστυχώς, δεν ελπίζω ότι θέλει και μπορεί να το κάνει. Εκτός αυτού δεν μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη, να εμπνεύσει και να συστρατεύσει τους πολίτες σ’ ένα εθνικό όραμα και σε μια εθνική προσπάθεια ανασυγκρότησης. Γι’ αυτό για εμάς τους πολίτες, η μόνη λύση είναι να σκεφτούμε ανεξάρτητα και ν’ αξιολογήσουμε με γεγονότα και με αποτελέσματα τους πολιτικούς και τις πολιτικές, να κάνουμε ορθολογικές πολιτικές επιλογές, να ενθαρρύνουμε και να συμμετέχουμε σε διεργασίες ανάδειξης ενός νέου πολιτικού συστήματος και ενός νέου πολιτικού πολιτισμού που έχουμε ανάγκη για να χτίσουμε την Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες.

Πηγή: http://tvxs.gr/news/%CE%AD%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CF%80%CE%B1%CE%BD/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AC%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC