κοινωνία αξιών

Η παρουσίαση από τον Δημήτρη Μπουραντά του “Σχεδίου Εθνικής Στρατηγικής Ανασυγκρότησης και Πρωτοπορίας” της “κοινωνίας αξιών”, στην ημερίδα “Η πρόκληση της εξόδου από την κρίση – Μια άλλη πορεία είναι εφικτή”, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 22 Ιουνίου 2013 στη Ρόδο.

Το πολιτικό έλλειμμα, καταδικάζει τη χώρα σε ομηρία

Τελικά, ναι, τρόποι εξόδου από την κρίση υπάρχουν. Δεν είναι μονόδρομος οι συνεχιζόμενες πολιτικές της ύφεσης και της λιτότητας, που ακυρώνουν κάθε δυνατότητα και προοπτική ανάπτυξης. Το εφεύρημα των εκβιαστικών μονοδρόμων και του αναγκαίου κακού, εξυπηρετεί μόνο εκείνους που θέλουν να καλύψουν τη γύμνια τους. Το πολιτικό έλλειμμά τους. Την αδυναμία τους ή την απροθυμία τους να χαράξουν εθνική στρατηγική και να την εφαρμόσουν. Το πραγματικό πρόβλημα της χώρας είναι ακριβώς αυτό: Το πολιτικό έλλειμμα της χώρας, η έλλειψη ικανού πολιτικού δυναμικού. Με αυτό ως παραδοχή, ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση ομηρίας, με το πρόβλημα να συνεχίζεται για δεκαετίες, αν δεν υπάρξει αναπλήρωση του πολιτικού ελλείμματος.

Αυτό ήταν το συμπέρασμα της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας ημερίδας  με θέμα «Η πρόκληση της εξόδου από την κρίση – Μια άλλη πορεία είναι εφικτή»  που συνδιοργάνωσαν η «ΠΡΟΟΔΟΣ» και η «grafida.net» στο ξενοδοχείο Park, το Σάββατο, με ομιλητές τον καθηγητή του management και διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, συγγραφέα και ιδρυτή του κόμματος «Κοινωνία Αξιών» Δημήτρη Μπουραντά, τον επικοινωνιολόγο, πολιτικό αναλυτή Σπύρο Ριζόπουλο και τον δημοσιογράφο Χρίστο Βασιλόπουλο.

Οι τρεις ομιλητές, ο καθένας από τη δική του οπτική τόνισαν την ανάγκη χάραξης ενός σχεδίου Εθνικής Στρατηγικής Ανασυγκρότησης και Πρωτοπορίας (Μπουραντάς), όπως και την εφαρμογή ενός νέου δόγματος σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής(Ριζόπουλος). Με κοινή τη διαπίστωση ότι το πολιτικό έλλειμμα της χώρας δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας  για τη χάραξη της νέας πορείας της χώρας, πέρα και έξω από το σημερινό θανατηφόρο εναγκαλισμό της με τους Ευρωπαίους δανειστές, ο χώρος που απομένει για να αναζητηθούν διέξοδοι είναι αυτός των τοπικών κοινωνιών και των τοπικών ηγεσιών, στο βαθμό που κι αυτές δεν λειτουργούν ως  κομμάτι της κεντρικής εξουσίας. Κι εδώ, ήταν καταλυτική και πιο απτή  η οπτικοποιημένη τοποθέτηση του Χρίστου Βασιλόπουλου. Με αποσπάσματα από την τηλεοπτική εκπομπή του «Η μηχανή του χρόνου», αφιερωμένα στη Ρόδο, έδειξε πως, όταν υπάρχει βούληση, ευελιξία και φαντασία στην εξουσία, όλα μπορούν να συμβούν! Εν προκειμένω, η ιστορία και ο πολιτισμός της Ρόδου είναι τα αναξιοποίητα όπλα που μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να ανατρέψουν το σημερινό φτηνό μοντέλο του μαζικού τουρισμού. Κι αυτό όμως προϋποθέτει τη χάραξη του εθνικού σχεδίου που – όπως επισημάνθηκε απ΄ όλους – θα δώσει τις κατευθύνσεις και θα ορίσει τον κοινό σκοπό, για την έξοδο από την κρίση, όχι μόνο της Ρόδου αλλά της χώρας ολόκληρης, αφού οι μέχρι σήμερα  αποσπασματικές ενέργειες έπαψαν πια να αποδίδουν.

Την ημερίδα παρακολούθησαν οι βουλευτές Δωδεκανήσου Μάνος Κόνσολας και Δημήτρης Γάκης, οι πρώην βουλευτές Γιώργος Κασσάρας και Γιάννης Παρασκευάς, ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας του δημοτικού συμβουλίου Γιώργος Χατζημάρκος και δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξής του όπως ο Στέργος Στάγκας, ο Γιώργος Αντώνογλου, και η  Χαρούλα Γιασιράνη, ο περιφερειακός σύμβουλος Σωτήρης Παμπάκας, ο πρώην νομάρχης Σάββας Καραγιάννης, ο γραμματέας της τοπικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Νεκτάριος Σαντορινιός. Από τους τουριστικούς φορείς, την ημερίδα παρακολούθησαν ο πρόεδρος της ΕΞΡ Αντώνης Καμπουράκης, η αντιπρόεδρος της ΕΞΡ Άντα Καραγιάννη, ο διευθυντής του ΕΟΤ Δωδεκανήσου Αγαπητός Ξάνθης, ο διευθυντής  του ΠΡΟΤΟΥΡ Μπάμπης Παλογιαννίδης. Παρέστησαν μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του ΕΚΡ Σάββας Χατζησάββας, η Μαριτάνα Αλακιώτου Ανθοπούλου από τη διοίκηση του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου και η Ελένη Καρύδη, πρόεδρος της ΕΥΘΥΤΑ Ρόδου.

Πηγή: http://www.grafida.net/el/index.php?itemID=16&view=16&pageID=162071

Είδα ίσως το πιο συγκλονιστικό όνειρο της ζωής μου τη Δευτέρα το βράδυ μετά την ανακοίνωση της νέας κυβέρνησης. Ήταν όλοι εκεί σε μια απέραντη πλατεία. Άνεργοι, πτωχευμένοι και στα όρια της πτώχευσης επιχειρηματίες, συνταξιούχοι, νέοι, πλούσιοι και φτωχοί. Με τα χέρια ψηλά κοιτούσαν το γαλάζιο ουρανό και ζητωκραύγαζαν. Ευγνωμονούσαν το Θεό για το θαύμα που θα σώσει τη χώρα και θα εξασφαλίσει ένα ονειρεμένο μέλλον.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αναγεννήθηκαν από τις στάχτες τους. Τέλος στους κομματικούς μηχανισμούς και στις κομματικές συντεχνίες, στις πελατειακές σχέσεις, στη δημαγωγία, στην ανευθυνότητα, στη διαπλοκή και τη διαφθορά. Νέες νοοτροπίες, νέες αξίες, νέες ικανότητες, νέος λόγος, νέες ιδέες, νέο όραμα για μια Ελλάδα πρότυπο και πρωτοπόρα.

Σε μια πολύ ψηλή εξέδρα τα 43 νέα πρόσωπα της κυβέρνησης, δεν θύμιζαν τίποτα παλιό. Με φωτοστέφανα ως μια δεμένη ομάδα, σαν μια γροθιά, αποφασισμένη και ικανή να χτίσει την Ελλάδα που το σαθρό πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης με τις κακές κυβερνήσεις, το ανίκανο και ανέντιμο πολιτικό προσωπικό κατέστρεψαν τη χώρα. Παρουσίαζαν ένα εθνικό στρατηγικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης της χώρας, ψωμί, παιδεία, ελευθερία για εθνικό σύστημα υγείας, κοινωνική δικαιοσύνη, εθνική κυριαρχία, εκσυγχρονισμό, επανίδρυση του κράτους, διαφάνεια, πάταξη της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής, της μαύρης οικονομίας, επανεκκίνηση της οικονομίας, Ζάπεια, επενδύσεις, ελληνικό BBC, κάθαρση και στη φυλακή όσοι χρηματίστηκαν. Ένα βήμα μπροστά έστεκαν ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος, ως αυθεντικοί και πεφωτισμένοι ηγέτες. Απελευθερωμένοι από την οικογενειοκρατία του Καραμανλή και του Παπανδρέου που τους ανέδειξε σε ηγεμόνες. Τα πλήθη ριγούσαν από συγκίνηση, χαρά και αισιοδοξία για το μέλλον. Καμάρωναν και χειροκροτούσαν τους σωτήρες που μας έστειλε ο παντοδύναμος. Επιτέλους, ένα πολιτικό σύστημα που μας αξίζει. Για ένα ονειρεμένο μέλλον.

Κάποια στιγμή είδα έναν να έρχεται, ένας τρελός, κατά πάνω μου και να μου φωνάζει δυνατά: ξύπνα στο δρόμο σου θα συναντήσεις πολλά απορριματοφόρα που πάνε για τις χωματερές και θ’ αργήσεις να πας στο μάθημα.

Δημήτρης Μπουραντάς

συγγραφέας, καθηγητής και πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ: ‘’O ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ, ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ ΠΟΤΕ’’

Ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματα στην διοίκηση οιουδήποτε οργανισμού είναι να δημιουργείς τις θέσεις για να βολέψεις τα πρόσωπα. Και όπως μας έχει συνηθίσει το φαύλο πολιτικό σύστημα, το ίδιο κάνει και ο πρωθυπουργός σήμερα, ακυρώνοντας κάθε ρητορική για αλλαγή των παλαιοκομματικών πρακτικών και φυγής προς τα εμπρός.

Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, το μοίρασμα των θέσεων έγινε με σκοπό να διατηρηθεί μία ισορροπία τρόμου και να μην διαλυθεί η κυβέρνηση, πριν ακόμη συσταθεί. Και θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό αυτό, εάν οι επιλογές είχαν κάποια λογική με γνώμονα την αποτελεσματικότητα.

Αντίθετα, δεν βλέπουμε κανένα κριτήριο αξιολόγησης με σκοπό την αποτελεσματική διακυβέρνηση, αφού σε κρίσιμα υπουργεία τοποθετήθηκαν άνθρωποι που ελάχιστα έως καθόλου γνωρίζουν για τα υπουργεία που ανέλαβαν. Σταχυολογούμε μερικά παραδείγματα πιο κάτω:

–          ο Άδωνις Γεωργιάδης στο Υπουργείο Υγείας (κατά πόσον άραγε συνέβαλε αυτή η κάκιστη τοποθέτηση και στην παραίτηση της κας Σοφίας Βούλτεψη;),

–          η Φώφη Γεννηματά στο Υπουργείο Άμυνας (τι γνωρίζει για την άμυνα αλήθεια ή μήπως τοποθετήθηκε εκεί για διασφάλιση του κ. Βενιζέλου;),

–          ο Πάνος Παναγιωτόπουλος στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού (ο πρωθυπουργός εκτίθεται όσον αφορά το ενδιαφέρον του για τον πολιτισμό),

–          ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτη στο Υπ. Ναυτιλίας (διερωτώμεθα όλοι μας ποία η σχέση του με την ναυτιλία;),

–          ο κύριος ‘’δεν διάβασα το μνημόνιο που υπέγραψα’’ Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, που τον ανέσυραν από την φορμόλη, όπου έπρεπε να παραμείνει,

–          ο εργασιακά αναλφάβητος Κυριάκος Μητσοτάκης, λόγω της υψηλής τεχνογνωσίας του στη διοικητική επιστήμη, τοποθετήθηκε σε ένα από τα κρισιμότερα Υπουργεία σήμερα, και καλείται να λύσει το πρόβλημα του Δημόσιου τομέα

–          και βέβαια οι αποτυχημένοι κ.κ. Σίμος Κεδίκογλου και Γιάννης Βρούτσης, ανταμείφθηκαν για την αναποτελεσματικότητα τους, παραμένοντας στην κυβέρνηση.

Εάν εφαρμόσουν τα ίδια κριτήρια αξιολόγησης και σε όλο το Δημόσιο τομέα, τότε εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι, ελάχιστα μπορούμε να περιμένουμε για να βελτιωθεί η κατάσταση της χώρας μας στο μέλλον.

 

Ανατρέχοντας στα γεγονότα της τελευταίας τετραετίας 2010-2013 στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, θα διαπιστώσουμε πόσο ραγδαία άλλαξαν οι συνθήκες προς το χειρότερο, κάτι που βέβαια συνέβη σε όλη την  Ελληνική οικονομία και σε όλους τους κλάδους. Ωστόσο, το σημαντικό είναι το παρόν και το μέλλον, γιατί το παρελθόν δεν αλλάζει…

Στις σημερινές ασφυκτικές συνθήκες έχουμε ως δεδομένα τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

1. Υποτυπώδη, έως και μηδενική, χρηματοδότηση μικρομεσαίων κυρίως επιχειρήσεων. Οι μεγάλες, ευτυχώς, έχουν αρχίσει – μέσω ομολογιακών κυρίως εκδόσεων – να αποκτούν την πολυπόθητη  ρευστότητα, απευθυνόμενες και σε ξένους επενδυτές.
2. Υποτυπώδη, έως και μηδενική, έγκριση στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων,  με συνεχιζόμενα τραγικά αποτελέσματα στην εσωτερική ζήτηση και στην κατανάλωση.
3. Οριακή λειτουργία των private-personal banking accounts, καθώς τα μεγάλα ποσά  εξακολουθούν να  βρίσκονται στο  εξωτερικό τα  τελευταία τρία χρόνια, ενώ εμείς, για παράδειγμα, ακόμα  περιμένουμε τον  τρόπο φορολόγησης των ελληνικών κεφαλαίων  στην Ελβετία, χωρίς να φαίνεται καμία  διάθεση επιστροφής προς επένδυση στην  ελληνική αγορά.
4. Ανεπαρκή  λειτουργία των “shipping  departments” στις ελληνικές τράπεζες, καθώς η λέξη αναχρηματοδότηση νέων project, αλλά και παλιών ομολογιακών, είναι ανέφικτη.
5.  Ανύπαρκτη λειτουργία τμημάτων όπως  leasing, mutual funds, credit cards κλπ.

Τι είναι αυτό που δουλεύει σήμερα, ασταμάτητα, στο Ελληνικό banking;;;

Σίγουρα, τα τμήματα risk management, αλλά και  οι  νομικές υπηρεσίες, με τα ειδικά τμήματα εσωτερικού ελέγχου, που καθημερινά έχουν καταιγισμό αιτήσεων από το εσωτερικό των τραπεζών (Mifid…) αλλά και από εξωτερικούς φορείς (όπως το ΣΔΟΕ κλπ), για εξειδικευμένους ελέγχους  επί παντός  επιστητού!!!!

Ταυτόχρονα, σε “οργασμό”  βρίσκονται τα τμήματα κοστολόγησης και στατιστικής, σε μία  συνεχή προσπάθεια για προτάσεις  μείωσης κόστους λειτουργίας και σωστής αξιολόγησης νέων επενδυτικών ιδεών και προτάσεων…

Εκτός όλων αυτών, η αποτυχία των ιδιωτικοποιήσεων μετά το φιάσκο της ΔΕΠΑ,  ρίχνει βαριά σκιά για  το μέλλον.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ;

Η απάντηση, αν και δύσκολη, είναι μάλλον θετική. Έχουμε κάποια κομβικής σημασίας γεγονότα τον Ιούνιο, που ίσως αλλάξουν τα πράγματα άμεσα.

1. Επιτυχή πλήρη ολοκλήρωση αύξησης μετοχικού κεφαλαίου των τριών συστημικών  τραπεζών και πιθανόν και της μικρής τράπεζας Αττικής, που δείχνει ότι μόνη  της κατάφερε να σηκώσει μία, τεράστια για τα δεδομένα της, αύξηση μετοχικού κεφαλαίο, χωρίς την  παραμικρή συμμετοχή του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
2. Σταδιακή ανακεφαλαιοποίηση  με ικανοποιητικούς όρους των δανείων ,αλλά και των ομολογιακών εκδόσεων, πολλών μεγάλων εισηγμένων στο ΧΑΑ εταιριών.
3. Τοποθέτηση του ΧΑΑ στις αναδυόμενες αγορές, που τυπικά δείχνει υποβάθμιση, αλλά για τους γνωρίζοντες  είναι μεγαλύτερη και άμεση εισροή κεφαλαίων από νέα funds (λόγω και της αυξημένης στάθμισης στους νέους δείκτες…), ενώ  οι εκροές έχουν ήδη  πραγματοποιηθεί .
4. Σταθεροποίηση της εσωτερικής ζήτησης και αύξηση της με το προσδοκώμενο τουριστικό ρεύμα, που λογικά  θα φέρει συναλλαγματική ανάσα και θα βοηθήσει  έμμεσα και το ελληνικό banking (εμβάσματα, κάρτες, βελτίωση χρηματοροών στις εταιρίες που δραστηριοποιούνται με τον τουρισμό).
5. Βελτίωση ψυχολογίας (είναι το κλειδί στην αύξηση της ζήτησης,) λόγω και του κλίματος εμπιστοσύνης στο τραπεζικό σύστημα, που άντεξε σε όλα τα δύσκολα.

Πάνω, λοιπόν, σε ένα σχετικά καλύτερο χρονικό διάστημα για την Ελλάδα…

Τι μπορεί να φέρει τεράστιο πισωγύρισμα; Μα τι άλλο…  εκλογές λόγω ΕΡΤ…

Τι  σημαίνει, όμως, εκλογές τώρα…;;;

1. Νέο “bank run” ανασφάλειας, ειδικά τώρα με τις νέες δημοσκοπήσεις, θα ήταν ό,τι χειρότερο, γιατί πρακτικά  θα πάει χαμένη η ανακεφαλαιοποίηση.
2. Πλήρη αποχή ξένων και Eλλήνων επενδυτών, για μεγάλο διάστημα.
3. Μηδενική δραστηριότητα του τραπεζικού τομέα και των χρηματοδοτήσεων, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο (αν ξεκαθαρίσει πλέον…).
4. Μείωση, εκ νέου, της ζήτησης-κατανάλωσης, κυρίως για ψυχολογικούς λόγους ανασφάλειας.
5. Μείωση τουριστικού ρεύματος, λόγω εκλογών και αβεβαιότητας.
6. Καθυστέρηση εκ  νέου της υλοποίησης όλων των νέων έργων, που ήδη μπήκαν σε μία  σειρά (κάποια  ξεκίνησαν  ήδη).
7. Διάλυση του Χρηματιστηρίου, για όλο το διάστημα αβεβαιότητας, πάνω που αρκετοί  ξένοι (Fairfax, Ppf, Citi) δείχνουν να επανακάμπτουν επενδυτικά.

Να γιατί τα πάντα κρέμονται από μία κλωστή… γιατί στο ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει χαθεί πλήρως κάθε λογική και όλοι παίζουν το παιχνίδι τους καιροσκοπικά…

ΑΛΙΜΟΝΟ ΜΑΣ !!!!!