ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ζηλωτές της βίας και του λυντσαρίσματος

koinonia axion LOGO

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΖΗΛΩΤΕΣ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΥΝΤΣΑΡΙΣΜΑΤΟΣ

Έκπληκτοι οι Έλληνες πολίτες παρακολουθούμε ‘’πολιτικούς’’ που ευτελίζουν  το λειτούργημά τους, φανατικούς, μισαλλόδοξους φασίστες, νεοναζί, λαϊκιστές, αγροίκους, να καυγαδίζουν δημόσια, στην προσπάθεια τους να ξεχωρίσουν μέσα στο δυσώδες τέλμα βίας και απειλών που έχουν δημιουργήσει.

Προσβάλουν όχι μόνο τη Δημοκρατία μας, αλλά και την αισθητική μας.

Όχι! Δεν πρέπει να τους επιτρέψουμε να ξεθάψουν τα μίση και να κάνουν ζούγκλα την χώρα μας.

Έχει χρέος το κοινοβούλιο και η δικαιοσύνη να αναλάβουν τις ευθύνες τους, αλλά και εμείς οι ενεργοί πολίτες με την ψήφο μας.

Δεν γίνεται  να τους ανεχόμαστε άλλο!!!

Εισαγωγή σε μια “Νέα πραγματιστική Πολιτική Ιδεολογία”

koinonia axion LOGO

Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, οι επικριτές του καπιταλισμού πίστευαν ότι η εναλλακτική στον καπιταλισμό ήταν η σοσιαλδημοκρατία. Σήμερα, η σοσιαλδημοκρατική πρόταση έχει χάσει την λάμψη της, γιατί η εφαρμογή της δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες, αλλά και γιατί οι άνθρωποι πίστεψαν ότι ο καπιταλισμός δίνει στο άτομο καλύτερες προοπτικές προόδου.

Στην πολιτική και οικονομική ιδεολογία κυριάρχησε ο οικονομικός φιλελευθερισμός/νεοφιλελευθερισμός, που χαρακτηρίζει πολλούς θεσμούς στα κράτη κυρίως του δυτικού κόσμου. Η επιχειρηματολογία τους και οι πρακτικές τους όμως, αδυνατούν να εξηγήσουν με επάρκεια το γιατί θα πρέπει να εμπιστευτούμε την ‘’αυτορρυθμιστική ικανότητα’’ των εταιρειών / κολοσσών, των ανεξέλεγκτων χρηματοπιστωτικών αγορών, των μεγαλοστελεχών των εταιρειών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, την στιγμή που έχουν κάνει τεράστια σφάλματα και έχουν προκαλέσει με τις καταχρηστικές πρακτικές τους την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Η παγκόσμια αυτή κρίση ανάδειξε τις μεγάλες αντιφάσεις και τα προβλήματα του οικονομικού φιλελευθερισμού, καθώς και την συνεχή τάση του να παράγει οικονομικές (και κατά συνέπεια κοινωνικές) κρίσεις.

Η κρίση του δημόσιου χρέους, όμως, που δημιουργήθηκε στην Ευρώπη (και όχι μόνο), έδωσε στήριγμα στους υποστηρικτές του νεοφιλελευθερισμού για μία νέα ώθηση στη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία και τις πρακτικές της. Σήμερα εξακολουθεί να κυριαρχεί στους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, στα περισσότερα οικονομικά πανεπιστήμια, στα διεθνούς κύρους περιοδικά, στα ΜΜΕ κλπ. Διαπιστώνουμε μάλιστα ότι παρά την αποτυχία των νεοφιλελεύθερων οικονομικών προγραμμάτων, και παρά το ότι αναγνωρίζεται αυτή η αποτυχία ακόμη και από τους ίδιους που τα επέβαλλαν, εν τούτοις εξακολουθούν να τα στηρίζουν και να ενισχύουν τις επιλογές αυτές.

Στις εξηγήσεις που μπορεί να δοθούν, δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί και το ότι οι πολιτικοί (ως επί το πλείστον), έχασαν τα κοινωνικά τους ερείσματά και προκειμένου να διατηρήσουν τα οφίκιά τους (δεδομένου ότι το κόστος υποστήριξης μίας πολιτικής καριέρας έχει εκτοξευθεί), εξαρτώνται και σφιχταγκαλιάζονται όλο και περισσότερο με το χρήμα και τους ισχυρούς, με αποτέλεσμα να ενδιαφέρονται όλο και λιγότερο για τα προβλήματα των απλών ανθρώπων και για τις υποχρεώσεις τους έναντι της κοινωνίας.

Συνεπώς, η κρίση που εξακολουθεί να μαστίζει την Ευρώπη, δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και βαθιά πολιτική.

Ειδικότερα, η ακαδημαϊκή ελίτ, που συμμετέχει στη διαμόρφωση των οικονομικών και πολιτικών θεωριών, είναι σε ένα στάδιο “ραστώνης” και μάλλον ακολουθούν τις εξελίξεις ερμηνευτικά, παρά προσπαθούν να διαμορφώνουν “νέες πραγματιστικές, ρηξικέλευθες αντιλήψεις”.

Υπάρχει πλέον ανάγκη για μια δυναμική και ριζοσπαστική εναλλακτική πολιτική πρόταση, έναντι του ακραιφνούς οικονομικού φιλελευθερισμού/νεοφιλελευθερισμού. Μία “νέα, πραγματιστική πολιτική ιδεολογία”.

“ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ” ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ “ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ”

Το μεγάλο ζήτημα, που προκύπτει αμέσως κατά την διαμόρφωση της νέας αυτής ιδεολογίας, είναι η έννοια της ‘’πολιτικής και ιδεολογικής καθαρότητας”.

Για να βοηθηθούμε στην ανάλυσή μας, αντλούμε σκέψεις από τον μαρξισμό.

Ο μαρξισμός στην προσπάθειά του να διατηρήσει την ιδεολογική του καθαρότητα και στα πλαίσια της αντιπαλότητας του με τις άλλες πολιτικές ιδεολογίες, είχε βαφτίσει ως “εκλεκτικισμό” κάθε προσπάθεια επιλεκτικού συνδυασμού προτάσεων από διαφορετικές σχολές πολιτικής σκέψης. Προσπαθούσε να επιβάλλει την θέση ότι αυτός ο “εκλεκτικισμός” ήταν ιδεολογικό και πολιτικό μειονέκτημα, γιατί έτσι άφηναν χώρο στους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Η σύγχρονη αντίληψη, όμως, επιβάλλει να είμαστε κατ’ αρχάς ανοικτοί στις διαφορετικές προτάσεις και προσεγγίσεις. Οφείλουμε να τις αξιολογούμε με κριτική σκέψη και να αξιοποιούμε ορθολογικά κάθε χρήσιμο στοιχείο που ενδυναμώνει την κοινωνική ευημερία και τις κοινωνικές δομές, μέσα από ένα αξιακό σύστημα και την ισορροπημένη και αλληλο-τροφοδοτούμενη σχέση ατόμου και κοινωνίας.

Το κυρίαρχο στοιχείο σε αυτή τη νέα πολιτική προσέγγιση δεν είναι η ιδεολογική καθαρότητα, αλλά η καταλληλότητα, η απλότητα, η πρακτικότητα, η χρησιμότητα και η διαφάνεια των ιδεών. Να μπορούν δηλαδή όλοι να καταλάβουν τις ιδέες αυτές, να μπορούν να αντιληφθούν το σκοπό τους και την χρησιμότητά τους, να μπορούν να τοποθετηθούν με σιγουριά στο αν συμφωνούν ή διαφωνούν και τελικά να μπορούν να συμμετάσχουν στη δημοκρατική διαμόρφωσή και εφαρμογή τους.

Τα εργαλεία ανάλυσης και ερμηνείας μίας τέτοιας πολιτικής πρότασης πρέπει να είναι πολλά και διαφορετικά ώστε να διασφαλίζεται η επαρκής τεκμηρίωση και η επιβεβαίωση των επιλογών, όπως είναι οι αρχές της λογικής, η αναλυτική σκέψη, η εμπειρική έρευνα, τα κυρίαρχα παραδείγματα και τα σχηματοποιημένα μοντέλα, οι τεχνικές ορθολογικής επιλογής και λήψης αποφάσεων κλπ.

Σημαντικό ρόλο στην αντίληψη αυτή παίζει και ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε την εξουσία. Στην ‘’κοινωνία αξιών’’ η εξουσία γίνεται αντιληπτή ως κοινωνικό λειτούργημα, συγκεκριμένου πλαισίου αρμοδιοτήτων και με δημοκρατική εκχώρηση. Η εκχώρηση αυτή προσμετρά οπωσδήποτε την αποτελεσματικότητα στις δράσεις, την ικανότητα δηλαδή παραγωγής πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών αποτελεσμάτων για συγκεκριμένα έργα, στα πλαίσια των δημοκρατικών θεσμών.

Βάζοντας αυτό το εισαγωγικό πλαίσιο και αυτές τις αρχές, η “κοινωνία αξιών” προχωρά εντατικά στη διαμόρφωση και έκφραση της πρότασης της στα πλαίσια του διαλόγου για τη μεταϊδεολογία, όπως εκφράστηκε δημόσια από τον πρόεδρό της Δημήτρη Μπουραντά.

Στέλιος Φενέκος
Συντονιστής των πολιτικών θέσεων της ‘’κοινωνίας αξιών’’

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ’Μην αδιαφορείς για τη βία και μην τη συγκαλύπτεις, σύντομα θα είσαι το επόμενο θύμα της’’

koinonia axion LOGO

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 ‘’Μην αδιαφορείς για τη βία και μην τη συγκαλύπτεις, σύντομα θα είσαι το επόμενο θύμα της’’

Η “κοινωνία αξιών” καταγγέλλει τις βιαιότητες που έγιναν κατά μελών της αριστεράς που κολλούσαν αφίσες, χθες το βράδυ στο Πέραμα.

Τάσσεται απόλυτα κατά κάθε μορφής βίας, απ’ όπου κι αν προέρχεται και παρακινεί τα μέλη της να μην διστάζουν να τοποθετούνται δημόσια και να εκφράζουν την απαξία τους σε κάθε βίαιη συμπεριφορά που υποβαθμίζει τον πολιτισμό μας, την δημοκρατία μας και το πολιτικό μας σύστημα. Έχουμε ευθύνη ως μέλη της κοινωνίας μας να μην επιτρέψουμε να κυριαρχήσει η βία.

Απαιτεί από τις διωκτικές αρχές να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να προσάγουν στη δικαιοσύνη τους ενόχους και να αποκαλυφθεί η ταυτότητα τους καθώς και τα αντιδημοκρατικά τους κίνητρα και ελπίζει ότι οι δράστες θα τιμωρηθούν όπως πρέπει.

Το “Πρόσωπο”

koinonia axion LOGO

question-mark-face-greyΤις τελευταίες εβδομάδες συζητείται και αναζητείται έντονα το “πρόσωπο” που θα ενώσει τις δυνάμεις της κεντροαριστεράς (έννοιας αρκετά παρωχημένης πλέον) και θα βγάλει την χώρα μας από το αδιέξοδο.

Εν ολίγοις, αναζητούμε την παλιά καλή συνταγή του μάγου. Κάποτε, ο μάγος ήρθε από το Παρίσι. Μερικά χρόνια αργότερα, ο επόμενος μάγος ήρθε από τις ΗΠΑ. Και σήμερα είμαστε εδώ στον πάτο της Ευρώπης.

Πόσα χρόνια και πόσες κρίσεις ακόμη πρέπει να υποστούμε σαν λαός για να κατανοήσουμε ότι δεν υπάρχουν πλέον μάγοι;

Ο Ευρωπαϊκός πολιτικός πολιτισμός, όπως εκπροσωπείται από αρκετές χώρες, έχει φτάσει στο σημείο να πρεσβεύει ότι οι λαοί στην σύγχρονη Ευρώπη οδηγούνται από οράματα και αξίες. Δεν υποστηρίζω ότι υπάρχουν σήμερα χώρες που έχουν υιοθετήσει πλήρως αυτόν τον τρόπο οδήγησης. Έχουμε όμως παραδείγματα. Τελευταίο η καταψήφιση από την Βρετανική Βουλή της πρότασης για επέμβαση στην Συρία. Η κυβέρνηση δεν έπεσε, δεν πήγαν για εκλογές. Άλλαξαν τον προσανατολισμό της χώρας δημοκρατικά και με βάση την θέληση του λαού κι όχι του πρωθυπουργού, χωρίς να προκληθεί κυβερνητική κρίση.

Στην πατρίδα μας συνεχίζουμε να αναζητούμε “ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ“. Πιστεύω βαθιά ότι αυτή η αναζήτηση οδηγείται από τους εξ επαγγέλματος πολιτικούς, που δεν θέλουν να χάσουν την δουλειά τους, και ελπίζουν ότι κάποιο πρόσωπο μεταξύ τους ή μεταξύ των απογόνων τους θα προκύψει που θα καταφέρει να κοροϊδέψει τον λαό και θα αναλάβει ως επόμενος μάγος. Σ΄ αυτήν την αναζήτηση βοηθά  η μεγαλύτερη μερίδα των  δημοσιογράφων, ίσως διότι και αυτοί δεν έχουν ακόμη καταλάβει την μεγάλη αλλαγή που γίνεται στην Ευρώπη.

Όμως, όλοι οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι συμφωνούν και διακηρύσσουν ότι, όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη οι μονοκομματικές κυβερνήσεις αποτελούν παρελθόν, έτσι και στην χώρα μας και οι επόμενες κυβερνήσεις θα είναι συνεργασίας. Γεγονός που επιβεβαιώνει ότι πλέον η εποχή των ΠΡΟΣΩΠΩΝ ή ΜΑΓΩΝ παρήλθε ανεπιστρεπτί.

Ήρθε πλέον η ώρα, ως λαός, ως πολίτες, να αναζητήσουμε το όραμα και τις αξίες που θα μας οδηγήσουν στο μέλλον και όχι “το πρόσωπο”. Σήμερα, τώρα, θα πρέπει να δούμε την ελληνική κοινωνία σαν μια κοινωνία με όραμα και μια κοινωνία αξιών, αν θέλουμε να βγούμε από την κρίση και να γίνουμε μια από τις καλύτερες χώρες της γης.

Πρόδρομος  Παπαβασιλείου

Ο ηγέτης δεν είναι άθροισμα ικανοτήτων αλλά μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα

koinonia axion LOGO

BURADAS 2Στους σημερινούς καιρούς, η ανάπτυξη και η εφαρμογή νέων αρετών αποτελεί αναγκαιότητα

Συμβαίνει συχνά και στους χαρισματικούς επιστήμονες, όταν πλέον έχουν κατακτήσει την επαγγελματική κορυφή, να μειώνουν είτε και να σταματούν την επιστημονική παραγωγή τους. Ακριβώς την αντίθετη εικόνα, ωστόσο, εμφανίζει ο κ. Δημήτρης Μπουραντάς, καθηγητής Μάνατζμεντ πρώτης βαθμίδας από το 1999 στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, με την πρόσφατη έκδοση, από τον Gower -τον μεγάλο εκδοτικό οίκο της Ευρώπης σε βιβλία business και management- του βιβλίου του με τίτλο «Leadership Meta-Competencies – Discovering Hidden Virtues», το οποίο συνέγραψε με την υποψηφία διδάκτορα Ηγεσίας κ. Βάσια Αγαπητού (www.gowerpublishing.com).

Συγγραφέας πολλών βιβλίων, όχι μόνο για την επιστήμη του μάνατζμεντ και για τους επαγγελματίες μάνατζερ, αλλά και για το ευρύ κοινό, τα οποία και έχουν συμπεριληφθεί σε λίστα των «ευπώλητων», αρθρογράφος σε έγκυρα διεθνή περιοδικά με τιμητικές διακρίσεις και επικεφαλής του πολιτικού κόμματος της “κοινωνίας αξιών“, ο κ. Μπουραντάς συνεχίζει την επιστημονική παραγωγή του, προβάλλοντας και προτείνοντας τις «μετα-ικανότητες» -τις κρυμμένες αξίες των ηγετικών ικανοτήτων- οι οποίες έως σήμερα δεν έχουν συμπεριληφθεί στη βιβλιογραφία, ούτε και στην πρακτική της ανάπτυξης των μάνατζερ και των ηγετών, σύμφωνα με το μοντέλο των διοικητικών και ηγετικών ικανοτήτων που επικρατεί.

Το σκεπτικό του για τη συγγραφή του βιβλίου αυτού, όπως το διατύπωσε στην «Κ», είναι το εξής: «Στους σημερινούς ταραγμένους καιρούς που χαρακτηρίζονται από υψηλή αβεβαιότητα και ασάφεια, από ένα έλλειμμα ηθικής και αξιοπιστίας των ηγετών και των θεσμών, από αντιφάσεις και διλήμματα, η αναζήτηση, η ανάπτυξη και η εφαρμογή στην πράξη νέων αρετών, αποτελεί αναγκαιότητα. Οι προτεινόμενες λοιπόν μετα-ικανότητες μπορούν να αποτελέσουν μια ουσιαστική συμβολή προς αυτή την κατεύθυνση». Μας αναλύει λοιπόν, με μεγάλη σαφήνεια, το πώς αναπτύσσονται οι «κρυμμένες» αυτές αρετές.

Σύμφωνα με το μοντέλο των διοικητικών και ηγετικών ικανοτήτων που επικρατεί, η κάθε επιχείρηση προσδιορίζει μια σειρά ικανοτήτων, βάσει των οποίων επιλέγει, εκπαιδεύει, αξιολογεί και προάγει τα στελέχη της. Μεταξύ αυτών είναι η δημιουργική λήψη αποφάσεων και η επίλυση προβλημάτων, η διαπροσωπική επικοινωνία, η εστίαση στα αποτελέσματα, η στρατηγική και επιχειρηματική σκέψη και άλλες εξίσου σημαντικές ιδιότητες.

«Παρότι αυτή η θεώρηση και η πρακτική δεν είναι λάθος, αποδεικνύεται ανεπαρκής για να κατανοηθεί, να εξηγηθεί και να αναπτυχθεί το μάνατζμεντ και η ηγεσία» επισημαίνει. Και μας εξηγεί τους λόγους. «Πρώτον, προσεγγίζει το ορατό μέρος του παγόβουνου και όχι αυτό που κρύβεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας». Δεν απαντά δηλαδή στο ποιοι άνθρωποι αναπτύσσουν και χρησιμοποιούν σωστά τις προαναφερθείσες διοικητικές και ηγετικές ικανότητες και ποιο όχι, ούτε και το γιατί. «Στη σημερινή εποχή των σκανδάλων, της χρεοκοπίας πολλών μεγάλων επιχειρήσεων και της κρίσης, αυτό το ερώτημα είναι κρίσιμο» επισημαίνει ο κ. Μπουραντάς.

Δεύτερος λόγος είναι το ότι «ο μάνατζερ και ο ηγέτης δεν είναι ένα άθροισμα ικανοτήτων, αλλά ένα όλον». Κατά συνέπεια, επιμέρους ικανότητες όταν συντίθενται αρμονικά, δημιουργούν κάποιες άλλες ευρύτερες και περισσότερο θεμελιώδεις. Τρίτον, ένα στέλεχος με τις ίδιες ικανότητες συχνά επιτυγχάνει σε μιαν επιχείρηση είτε σε μια κατάσταση, ενώ αποτυγχάνει σε άλλη που είναι διαφορετική. Και τέταρτον, «υπάρχει και η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Δηλαδή η κάθε ικανότητα ταυτόχρονα μπορεί να αποτελεί και ανικανότητα».

Για παράδειγμα, η υψηλή αυτοπεποίθηση μπορεί να κάνει το στέλεχος «να μην ακούει». Η συναισθηματική νοημοσύνη, να το εμποδίζει να γίνεται αυστηρό και να παίρνει δύσκολες αποφάσεις, όταν οι συμπεριφορές είναι ακατάλληλες και οι επιδόσεις των συνεργατών μέτριες. «Η αντιμετώπιση αυτή της ανεπάρκειας του μοντέλου των ικανοτήτων αλλά και τα ζητήματα, όπως αναφέρθηκαν προηγουμένως, είναι αυτά που μας οδηγούν στην αναζήτηση κάποιων μετα-ικανοτήτων, οι οποίες αποτελούν καταρχήν την αιτία της ανάπτυξης και της σωστής χρήσης άλλων διοικητικών και ηγετικών ικανοτήτων. Και δεύτερον, εξασφαλίζουν αρμονία με το όλον του ηγέτη. Επίσης εξασφαλίζουν την επιτυχία του ηγέτη σε διαφορετικές καταστάσεις».

Ο χαρακτήρας του ατόμου επανέρχεται στο προσκήνιο

Προσδιορίζοντας τις μετα-ικανότητες, ο κ. Μπουραντάς αναφέρει ότι «αξιοποιώντας την υφισταμένη γνώση από περισσότερα επιστημονικά πεδία, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι τέτοιες μετα-ικανότητες είναι: η υπαρξιακή νοημοσύνη, ο χαρακτήρας, η δημιουργική μοναξιά, η φρόνηση και η ικανότητα του ανθρώπου να κερδίζει την εμπιστοσύνη των άλλων.

Η υπαρξιακή νοημοσύνη, σύμφωνα με τον H. Gardner και την ομάδα του στο Harvard, συνίσταται στην ικανότητα του ατόμου για υπαρξιακό στοχασμό. Να θέτει, να σκέπτεται και να απαντά στα θεμελιώδη ζητήματα της ύπαρξης του ιδίου και του κόσμου.

Ο χαρακτήρας του ατόμου -που για δεκαετίες έχει αγνοηθεί από τη βιβλιογραφία του Μάνατζμεντ και της Ηγεσίας- αποδεικνύεται πλέον μια κρίσιμη παράμετρος. Το όλον του χαρακτήρα αποτελείται από μια σύνθεση αρετών και την αρμονία μεταξύ αυτών. Και, κατά συνέπεια, εξηγεί τις πρακτικές ικανότητες και τη σωστή χρήση αυτών, σε όλες τις περιπτώσεις.

Η δημιουργική και εθελοντική μοναξιά (απομόνωση) συμβάλλει ουσιαστικά στην αυτογνωσία, στη δημιουργική σκέψη, στην αυτοανάπτυξη, στην αυθεντικότητα, στην ανθεκτικότητα, στον στοχασμό και στην ηθική των ηγετών.

Η φρόνηση -σύμφωνα με τον Αριστοτέλη- διαφέρει από την επιστήμη και την τέχνη. Βασίζεται στην ικανότητα του ηγέτη να εφαρμόζει την επιστήμη και την τέχνη σωστά, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, εξασφαλίζοντας τον τεχνοκρατικό ορθολογισμό (τα μέγιστα αποτελέσματα με τα ελάχιστα μέσα). Ταυτόχρονα όμως με τον ηθικό και τον πολιτικό ορθολογισμό. Με αυτή την έννοια, η φρόνηση αποτελεί κρίσιμη παράμετρο για τη σωστή ηθική και δημιουργική χρήση των διοικητικών και ηγετικών ικανοτήτων, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.

Η μετα-ικανότητα για εμπιστοσύνη αποτελεί ένα όλον που συνίσταται στην ακεραιότητα, στο γνήσιο ενδιαφέρον για το καλό του άλλου, στην ικανότητα για υψηλές επιδόσεις και στην κοινωνική υπευθυνότητα.

Της Χριστίνας Δαμουλιάνου

Πηγή: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_08/09/2013_532613

Το 1ο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κερατσινίου ζητά τη βοήθειά μας

Νεανική Κοινωνία (χωρίς περιθώρια)

47428-532-11-960-660x330

Λίγο πριν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι για να ξεκινήσει η φετινή σχολική χρονιά, ο διευθυντής του 1ου Ειδικού Δημοτικού Σχολείου στο Κερατσίνι, στο οποίο φοιτούν 40 παιδιά με ειδικές ανάγκες από τους Δήμους Κερατσινίου και Περάματος απηύθυνε κάλεσμα στην αλληγγύη του κόσμου σε μια προσπάθεια να βοηθηθούν οι οικογένειες των μικρών μαθητών μέσω των τροφίμων που τους διατίθενται δωρεάν από το Κοινωνικό Παντοπωλείο.

Στην έκκλησή του, ο διευθυντής του σχολείου επισημαίνει τις μηνιαίες ανάγκες  σε τρόφιμα:

γάλα εβαπορέ – 1200 κουτιά
δημητριακά – 160 κουτιά
όσπρια – 560 πακέτα
ζυμαρικά – 560 πακέτα
ρύζι – 400 πακέτα
χυμό ντομάτας – 560 κουτιά
αλεύρι – 160 πακέτα
κοτόπουλα – 160 τεμάχια
κιμά – 80 κιλά
τυρί – 80 κιλά
αλλαντικά – 160 συσκευασίες

Εάν θέλετε να βοηθήσετε μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Διευθυντή του σχολείου κ. Ευάγγελο Στοφόρο, τηλ. 2104311939, 6977960858, email mail@dim-eid-kerats.att.sch.gr ή με το Σπίτι του ΜΠΟΡΟΥΜΕ, τηλ. 2103237805, email info@boroume.gr.