Ο πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών” Δημήτρης Μπουραντάς σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στον Γιώργο Σαχίνη, στην εκπομπή ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ, στον ΚΡΗΤΗ TV, στις 11 Οκτώβρη 2013.
Η ολοκληρωμένη πολιτική της “κοινωνίας αξιών” για τα Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ)
Η προσέγγιση του ζητήματος της αναπηρίας χαρακτηρίζεται από διαρκή εξέλιξη. Οι σύγχρονες αντιλήψεις για την αναπηρία και η αποτύπωσή τους σε θεσμούς συνιστούν ισχυρό πλαίσιο αναφοράς, για τη χάραξη μίας αποτελεσματικής πολιτικής για την ‘’κοινωνία αξιών’’.
.
Θέση
Το ιατρικό-ατομικό μοντέλο, που περιοριζόταν σε ιατρικές παρεμβάσεις με σκοπό τη θεραπεία και την αποκατάσταση, με τη δημιουργία παράλληλων δομών που απευθυνόταν αποκλειστικά στα άτομα με αναπηρία, οδήγησε στην απομόνωση των ΑμεΑ από την υπόλοιπη κοινωνία, υποθάλποντας τον κίνδυνο του κοινωνικού αποκλεισμού και της ιδρυματοποίησης.
Αντίθετα, το κοινωνικό μοντέλο όπου η αναπηρία δεν θεωρείται χαρακτηριστικό του ατόμου, αλλά αποτέλεσμα του πλέγματος των σχέσεων του με το περιβάλλον, βασίζεται στην αντίληψη ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ΑμεΑ δεν πρέπει να θεωρούνται αποτέλεσμα των ατομικών λειτουργικών περιορισμών τους, αλλά συνέπεια των ατελειών της κοινωνίας, οι οποίες ορθώνουν εμπόδια στην ικανοποίηση των αναγκών των ατόμων αυτών.
Η οπτική του κοινωνικού μοντέλου μετατοπίζει την έμφαση από το άτομο στο ευρύτερο κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό και πολιτισμικό περιβάλλον. Επίσης εισάγει τη διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότιμης μεταχείρισης, σε αντιδιαστολή με αντιλήψεις «φιλανθρωπίας», οίκτου, ελεημοσύνης κ.λ.π.
Απώτερος σκοπός είναι η κοινωνική ένταξη των ΑμεΑ, σε αντιδιαστολή με την ενσωμάτωσή τους (μονομερή προσαρμογή) στο υφιστάμενο κοινωνικό περιβάλλον.
Παρόλο που σε διεθνές επίπεδο έχει προσδιοριστεί ένα θεσμικό πλαίσιο για τα δικαιώματα των ΑμεΑ (ΟΗΕ: Σύμβαση και Προαιρετικό Πρωτόκολλο, Συμβούλιο της Ευρώπης: Σύσταση REC σχέδιο δράσης για ΑμεΑ 2006-2015, ΕΕ: χάρτης θεμελιωδών δικαιωμάτων, κανονισμοί 1081, 1083/2006), το οποίο έχει αποτυπωθεί και στην Ελληνική νομοθεσία (Ν. 4074/2012, ΦΕΚ 88Α/11-04-2012), εν τούτοις, σε επίπεδο άσκησης συγκεκριμένων πολιτικών, παρατηρείται έντονη τάση αμφισβήτησης της σκοπιμότητας των κοινωνικών δαπανών, η οποία επιχειρείται να παγιωθεί μέσω ανατροπών στο θεσμικό πλαίσιο. Έτσι, θεμελιώδεις κατακτήσεις δεκαετιών ανατρέπονται, αφ’ ενός μεν από τις οριζόντιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιδιώκουν τον περιορισμό όχι μόνο του κράτους και των κοινωνικών δαπανών, αλλά και της ευθύνης του, αφ’ ετέρου δε από την οικονομική κρίση, λόγω της συρρίκνωσης των δυνατοτήτων του κράτους πρόνοιας.
Όλα αυτά δημιουργούν τις προϋποθέσεις εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών και την αναγνώριση μόνον των ατόμων που έχουν αγοραστική δύναμη, ενώ η εγγύηση του κράτους για τους υπόλοιπους περιορίζεται κάτω από το ελάχιστο όριο διαβίωσης.
Η κοινωνική πρόνοια δεν νοείται πλέον ως καθολικό δικαίωμα, αλλά ως εξατομικευμένη παροχή. Τοιουτοτρόπως παράγονται και αναπαράγονται ανισότητες, που ευνοούν την ενδυνάμωση θεσμών όπως «η φιλανθρωπία», «ο έρανος», «ο εθελοντισμός», που λειτουργούν ως υποκατάστατα του κράτους πρόνοιας, παρέχοντας ευκαιριακές και επιλεκτικές υπηρεσίες. Ακόμα, μέσω της «αποκέντρωσης», οι αρμοδιότητες μετατίθενται στη Περιφερειακή και Τοπική Αυτοδιοίκηση. χωρίς την αντίστοιχη μεταφορά πόρων, γεγονός που προδιαγράφει την εκμετάλλευση των κοινωνικών υπηρεσιών από επιχειρηματικές δραστηριότητες.
‘’Είναι αναγκαία η δημιουργία ενός Εθνικού πολιτικού πλαισίου για την αναπηρία’’
Βάση στατιστικών, τα ΑμεΑ ανέρχονται στο 10% του πληθυσμού. Εάν συνυπολογίσουμε τα άτομα του άμεσου και ευρύτερου οικογενειακού-φιλικού περιβάλλοντος και των εργαζομένων που εμπλέκονται με την αναπηρία, διαμορφώνεται ένα αρκετά υψηλό ποσοστό πληθυσμού, που είναι προς όφελος της κοινωνίας. αλλά και των ατόμων ξεχωριστά, να καταστεί δραστήριο και ενεργό.
Επομένως, η ανάπτυξη ενός εθνικού πολιτικού πλαισίου για την αναπηρία αποτελεί αναγκαιότητα.
Το θέμα της αναπηρίας είναι πολυδιάστατο (διαφορετικές κατηγορίες αναπηρίας, διαφορετικά ποσοστά αναπηρίας, ανομοιογένεια αναγκών). Η ανάπτυξη ενός εθνικού πολιτικού πλαισίου για την αναπηρία, καθώς και η εκπόνηση σχεδίων δράσης, απαιτεί τη σύσταση ειδικής ομάδας, όπου να συμμετέχουν άτομα με διαφορετικές γνώσεις (δίκαιο, κοινωνιολογία, ψυχολογία, οικονομικά, τεχνολογία-μηχανικοί, αρχιτέκτονες, επιστήμονες πληροφορικής) και να συνεργάζονται άμεσα με εκπροσώπους των ΑμεΑ, καθώς η εμπειρία τους είναι αναντικατάστατη, τόσο στη καταγραφή των προβλημάτων, όσο και στην υπόδειξη τρόπων για την αντιμετώπισή τους.
Μετά από εμπεριστατωμένη διερεύνηση του εξωτερικού περιβάλλοντος με την ανάλυση PEST (political, Economic, Social, Technological) και μετά από εξέταση του εσωτερικού περιβάλλοντος (πλεονεκτήματα και αδυναμίες) και του εξωτερικού περιβάλλοντος, σε ότι αφορά ευκαιρίες και απειλές, με την ανάλυση SWOT (Strengths, Weaknesses, Opportunities, Threats), καταδεικνύεται ότι το θέμα της αναπηρίας τέμνει οριζόντια κάθε πλευρά της κοινωνικής ζωής και όλους τους τομείς δραστηριότητας του ανθρώπου.
Ειδικότερες Προτάσεις
Να γίνουν οι παρακάτω σημαντικές παρεμβάσεις στους κυριότερους τομείς και να τεθούν αντίστοιχοι στόχοι:
- Διασφάλιση της προσβασιμότητας σε αγαθά και σε υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των δημοσίων υπηρεσιών, καθώς και σε υποστηρικτικά μέσα για άτομα με αναπηρία.
- Δημιουργία ευνοϊκού κοινωνικού και εργασιακού περιβάλλοντος, ώστε να επιτευχθεί η πλήρης συμμετοχή των ανθρώπων με αναπηρία στην κοινωνία.
- Δημιουργία του κατάλληλου θεσμικού πλαισίου που να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις εξάλειψης των διακρίσεων σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής, λόγω αναπηρίας.
- Δημιουργία του θεσμικού πλαισίου που να εξασφαλίζει όλες τις προϋποθέσεις, ώστε τα άτομα με αναπηρία να μπορούν να κερδίζουν τα προς το ζην στην ελεύθερη αγορά εργασίας.
- Προώθηση της εκπαίδευσης και της δια βίου μάθησης για μαθητές και σπουδαστές με αναπηρία, χωρίς προσκόμματα και αποκλεισμούς.
- Προώθηση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης.
- Προώθηση και διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία στις υγειονομικές υπηρεσίες και στις συναφείς υποδομές.
Πέραν όλων αυτών, πρωταρχικός στόχος μίας “κοινωνίας αξιών” είναι η προώθηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, που να στοχεύουν στην μείωση και ει δυνατόν στην εξάλειψη των φραγμών και της διακριτικής μεταχείρισης για τα ΑμεΑ και στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας, όπου τα ΑμεΑ να μπορούν να συμμετέχουν ως ισότιμοι πολίτες με ανεξαρτησία και ποιότητα ζωής.
Οι στόχοι της “κοινωνίας αξιών” στη σημερινή περίοδο οικονομικής κρίσης δεν εξαντλούνται σε μια προσπάθεια πιστής εφαρμογής του θεσμικού πλαισίου, αλλά προσανατολίζονται στην υπεράσπιση των κεκτημένων δικαιωμάτων, στην αμφισβήτηση των πολιτικών που υπονομεύουν το κοινωνικό κράτος και στη διασφάλιση της εφαρμογής των αναγκαίων ευνοϊκών θεσμικών ρυθμίσεων που προωθούν την ισότητα για τους συνανθρώπους μας με αναπηρία.
Όμηρος Εμμανουηλίδης, υπεύθυνος του τομέα για τα ΑμεΑ της “κοινωνίας αξιών”
Καλλισθένη Φαρμάκη, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της “κοινωνίας αξιών”
October 8, 2013
Με ποια πρακτικά μέτρα θα βγούμε από την κρίση; Η υπεύθυνη του τομέα οικονομίας της “κοινωνίας αξιών” Φροσελίνα Μπαχαρίου στο EXTRA3 TV
Με ποια πρακτικά μέτρα θα βγούμε από την κρίση;
H “κοινωνία αξιών πιστεύει ότι, ο μοναδικός δρόμος για την έξοδο από την κρίση είναι η άμεση εγκατάλειψη του δόγματος της επεκτατικής λιτότητας που εφαρμόζεται από την κυβέρνηση, η οποία ακολουθεί την παγιωμένη φιλελεύθερη ρητορική, και προτείνει την αντικατάστασή του από ένα πρόγραμμα αναθέρμανσης της ζήτησης, που θα στοχεύει στην αύξηση των εισοδημάτων, των επενδύσεων και της απασχόλησης, καθώς και άμεσης αποκατάσταση της ρευστότητας.
Η λογική των προγραμμάτων λιτότητας είναι ότι, με τη μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, που οδηγεί σε εσωτερική υποτίμηση, η οικονομία θα γίνει πιο ανταγωνιστική, και ότι με τα απαραίτητα διαρθρωτικά μέτρα θα οδηγηθεί στην ανάκαμψη. Το μοντέλο έχει αποτύχει παταγωδώς και το μόνο που κάνει είναι να δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο ύφεσης και ανεργίας.
Το στοίχημα για την “κοινωνία αξιών” είναι να αντιπροτείνει μια αναπτυξιακή πολιτική που θα οδηγήσει από το φαύλο κύκλο σε ένα ενάρετο κύκλο μεγέθυνσης και απασχόλησης.
Στα επισυναπτόμενα στοιχεία ΑΕΠ, παρατηρούμε ότι η κατανάλωση, δημόσια και ιδιωτική, καταλαμβάνει τεράστιο ποσοστό του ΑΕΠ, σε σχέση με τις επενδύσεις και τη διαφορά εξαγωγών – εισαγωγών. Παρά την κρίση, δε, η διάρθρωση της οικονομίας παραμένει η ίδια, ενώ θα έπρεπε ήδη να είχε γίνει στροφή προς την αύξηση των επενδύσεων και των εξαγωγών.
Με άλλα λόγια, η οικονομία μας πρέπει να στοχεύσει στην ανταγωνιστικότητα, με την ολοκληρωτική της έννοια, δηλαδή να αντιμετωπίσει όλες τις παθογένειές της όπως, τη γραφειοκρατία, τον αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα, τη διαφθορά, το ασταθές και αντιαναπτυξιακό φορολογικό σύστημα, τις ακαμψίες στην αγορά προϊόντων, την απουσία πολιτικής βούλησης για διαρθρωτικές αλλαγές και, βεβαίως, όλα αυτά μπορεί να επιτευχθούν μέσα σε ένα σταθερό πολιτικό σύστημα.
Η ανταγωνιστικότητα, που έχει επιτευχθεί, μέσω της μείωσης του μισθολογικού κόστους, δεν έχει αποδείξει ότι συνετέλεσε στην αύξηση των εξαγωγών, οι οποίες βασίστηκαν στην μερική ανάκαμψη της ΕΕ και στις ανοδικές τιμές των πετρελαιοειδών που εξάγει η Ελλάδα. Το δε μισθολογικό κόστος, από επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ, αποτελεί μόνο το 20% της τιμής ενός προϊόντος.
Για όλους τους ανωτέρω παράγοντες της ανταγωνιστικότητας η “κοινωνία αξιών” έχει τεκμηριωμένες θέσεις,
Αξίζει να επισημανθούν τα εξής: Οι διαρθρωτικές αλλαγές είναι μεν απαραίτητες για την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της οικονομίας, αλλά δεν αποδίδουν άμεσα. Εμείς, όμως, πέρα από το μακροπρόθεσμο πρέπει να κοιτάξουμε το βραχυπρόθεσμο, γιατί όπως έλεγε και ο Keynes, «μακροπρόθεσμα είμαστε όλοι νεκροί». Επίσης, οι εξαγωγές είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη, αλλά μέχρι να γίνει η προσαρμογή της οικονομίας, από μια οικονομία με έμφαση στις υπηρεσίες να αρχίσει να μεταστρέφει πόρους προς την παραγωγή εμπορεύσιμων αγαθών, απαιτεί και αυτό χρόνο, ο οποίος δεν υπάρχει.
Βραχυπρόθεσμα λοιπόν, η χώρα χρειάζεται μια αναπτυξιακή ώθηση, η οποία μπορεί αυτή τη στιγμή να πραγματοποιηθεί μόνο από την αύξηση των δημόσιων επενδύσεων, σε σύμπραξη με τον ιδιωτικό τομέα. Συγκεκριμένα, μπορούν να εκπονηθούν επιχειρηματικά σχέδια στα οποία επενδυτές θα είναι το ελληνικό κράτος, η ΕΤΕΠ ή EBRD και ιδιώτες επενδυτές, ώστε με αυτό τον τρόπο να μειώνεται ο κίνδυνος για το μεμονωμένο επενδυτή, αλλά και το κράτος να αναμένει έσοδα από την επένδυση. Μπορεί δηλαδή να στηθούν διαφορετικά επενδυτικά σχέδια, τα οποία θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα επενδυτικό ταμείο, και να αντληθεί ρευστότητα από τη διαπραγμάτευση των τίτλων του ταμείου αυτού.
Η ουσία της πρότασης είναι ότι δημιουργείς κίνητρο στον επενδυτή (εγχώριο ή μη) να συμμετέχει σε μια κερδοφόρα επένδυση, ή σε ένα τίτλο που αποτελείται από εν δυνάμει προσοδοφόρες επενδύσεις, επενδύεις στην οικονομία (σε φυσικό και ανθρώπινο κεφάλαιο), αυξάνεις την παραγωγικότητα της οικονομίας (γιατί αυτό είναι ουσιαστικά το όφελος της επένδυσης), δημιουργείς θέσεις εργασίας, συν το ότι παρακινείς έργα τα οποία έχουν αναπτυξιακό χαρακτήρα και δημιουργούν συνέργειες και με άλλους τομείς της οικονομίας.
Η ελληνική οικονομία έχει κάνει λίγα βήματα προόδου, έχει εν μέρει αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη, και είναι ώριμες τώρα οι συνθήκες για τη σύσταση ενός τέτοιου επενδυτικού ταμείου για μεγάλα έργα, τα οποία θα δώσουν την απαραίτητη ώθηση για την έξοδο από το φαύλο κύκλο που βρισκόμαστε.
Στη συνέχεια, αναφέρονται οι επιμέρους προτεινόμενες πολιτικές για την αύξηση του εισοδήματος και της απασχόλησης.
Για την αύξηση των δημόσιων εσόδων προτείνουμε :
- Αλλαγή στην φορολογική πολιτική, η οποία θα βασίζεται στη φοροδοτική ικανότητα των πολιτών και στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, διαμέσου ελέγχων και διασταύρωσης στοιχείων. Άμεσος στόχος μπορεί να είναι οι off-shore εταιρείες, οι οποίες δεν ελέγχονται, γιατί δεν υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό.
- Μείωση της έμμεσης φορολογίας, η οποία είναι οριζόντια και πλήττει τα ασθενέστερα στρώματα, ως κίνητρο για τη μείωση της παραοικονομίας,
- Αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας με τιτλοποίηση των ακινήτων, που έμμεσα θα δημιουργήσει αξίες και στο ΧΑΑ και θα αυξήσει το συνολικό πλούτο των επενδυτών.
- Στις συμβάσεις παραχώρησης των υποδομών, πέρα από το αρχικό τίμημα, και το ετήσιο ποσοστό που θα καταβάλλεται από τον παραχωρησιούχο, α καταβάλλεται και ποσοστό επί των εσόδων ή/και των κερδών.
Για την αύξηση των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων :
- Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών με ταυτόχρονη εντατικοποίηση των ελέγχων για την ανασφάλιστη εργασία.
Για τη ρευστότητα των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων (ΜΜΕ) :
- Ίδρυση επενδυτικής τράπεζας για ΜΜΕ, που θα είναι πιο κοντά στις ανάγκες τη επιχείρησης.
- Επανασχεδιασμό των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, ώστε τα προγράμματα να κατευθύνονται στις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας και να έχουν αναπτυξιακό χαρακτήρα.
- Άμεση πληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του κράτους προς τις επιχειρήσεις και τήρηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για πληρωμή σε 30 μέρες.
- Μείωση του ενεργειακού κόστους των επιχειρήσεων, μέσω φορολογικών ελαφρύνσεων ή κίνητρα για χρήση ΑΠΕ.
Για την τόνωση των εξαγωγών :
Απλούστευση του θεσμικού περιβάλλοντος με ταυτόχρονη κατάργηση πολλών γραφειοκρατικών εμποδίων για την εξαγωγή προϊόντων. Εκμετάλλευση των ηλεκτρονικών δυνατοτήτων οργάνωσης, ελέγχου και διαχείρισης, για την διευκόλυνση των διαδικασιών, καθώς και έγκαιρη επιστροφή του ΦΠΑ σε τρίτες χώρες.
Κοινωνικός Φιλελευθερισμός σε Εφαρμογή – H Ελληνική Οικονομία σε Ανασυγκρότηση
Η ‘’κοινωνία αξιών’’ συμμετείχε στο διεθνές πολυσυνέδριο ‘’Money Show’’, ένα σημαντικό θεσμό δύο δεκαετιών πλέον, για την οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας μας.
Την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2012 στελέχη της παρουσίασαν τον κεντρικό άξονα της προτεινόμενης πολιτικής της για την ανασυγκρότηση της Ελληνικής Οικονομίας, μέσω συγκεκριμένων και στοχευμένων προτάσεων για τους κυριότερους κλάδους, που μπορούν να θέσουν την οικονομία σε αναπτυξιακή τροχιά, με την δημιουργία ενός νέου παραγωγικού μοντέλου, στη βάση της καινοτομίας, της διαφοροποίησης των προϊόντων, της ποιότητας και της υψηλής προστιθέμενης αξίας.
Για την ‘’κοινωνία αξιών’’ η οικονομική ανάπτυξη δεν είναι μια μονοσήμαντη διαδικασία, αλλά το αποτέλεσμα ενός προσεκτικού στρατηγικού σχεδιασμού, για το «τι θέλουμε να πετύχουμε», πως «θα το πετύχουμε», ποιες είναι οι απαραίτητες δομικές αλλαγές και οι θέσεις που τις υποστηρίζουν, στα πλαίσια του ‘’κοινωνικού φιλελευθερισμού’’ και με σκοπό την κοινωνική ευημερία.
Περισσότερα για τις επί μέρους προτάσεις που παρουσιάσθηκαν εδώ: http://wp.me/p2SV3s-2b
Η επίσκεψή του στη Βέροια χθες το μεσημέρι απροσδόκητη. Όμως αυτό λίγη σημασία θα μπορούσε να έχει, μπροστά στη συνάντηση και στην κουβέντα που αναπτύχθηκε μεταξύ μας, στον όμορφο χώρο του “ΑΙΓΕΣ ΜΕΛΑΘΡΟΝ”, εκφράζοντας με απλό, κατατοπιστικό και περιεκτικό λόγο, τις απόψεις του για το σημερινό πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, αλλά και την προσπάθεια που χρειάζεται (όσο ποτέ άλλοτε) να αναγεννηθεί η Ελλάδα και να τραβήξει μπροστά, μέσα από την εμπέδωση κανόνων, αρχών και αξιών.
Ο λόγος, για τον κ. Δημήτριο Μπουραντά, πρόεδρο του πολιτικού σχηματισμού «ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ», ο οποίος μάλιστα φρόντισε πολύ γρήγορα να δώσει το ερέθισμα, για να ξεκινήσει η συζήτηση μαζί του, κάνοντας λόγο για το πολιτικό σύστημα.
«Το πολιτικό σύστημα είναι ένα σύμπλεγμα κομματικού συνδικαλισμού, συμφερόντων και ΜΜΕ» είπε και συνέχισε, λέγοντας: «Το πολιτικό σύστημα καταρρέει, βρίσκεται σε ρευστοποίηση. Δυστυχώς όμως η κατάρρευση προήλθε από την καταστροφή της χώρας μας. Σήμερα έχουμε 1 εκατομμύριο ανθρώπους, που έχασαν τη δουλειά τους. Ως χώρα έχουμε γίνει το παγκόσμιο παράδειγμα προς αποφυγή. Άρα το σύστημα δεν μπορεί να αναγεννηθεί, για λόγους συμφερόντων και πολιτικού προσωπικού. Και αυτό για τρεις λόγους: Πρώτον, ότι ενδιαφέρεται μόνο για την πολιτική του καριέρα. Δεύτερον, είναι ανεπάγγελτο και ανίκανο για να κυβερνήσει. Τρίτον, ότι έχει μια νοοτροπία, η οποία εκφράζει σαθρό πολιτικό προσωπικό, που γέννησε το φαινόμενο της “Χρυσής Αυγής” και τη ναζιστική βία. Η “Χρυσή Αυγή” είναι το παιδί της αιμομιξίας των πολιτικών και κατεστημένων κομμάτων».
Μνημόνια και Ανεργία
Κληθείς να σχολιάσει το πως βλέπει την υιοθέτηση της πολιτικής της κυβέρνησης με τα μνημόνια, έκρινε αυτά “άδικα κοινωνικά, δεν είναι αποτελεσματικά και δεν δίνουν ανάπτυξη”. Ενώ αναφερόμενος στα δυσθεώρητα επίπεδα, που βρίσκεται η ανεργία σήμερα στην Ελλάδα (η οποία μάλιστα, σύμφωνα με εκτίμηση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, θα ανέλθει στο εφιαλτικό ποσοστό 34% μέχρι το 2016), σημείωσε πως “δεν πρόκειται να κατέβει, ένεκα των πολιτικών που εφαρμόζουν και με το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας”.
«Ανάγκη να υπάρξει νέο πολιτικό προσωπικό»
Ο ίδιος σημείωσε ακόμα ότι “η οικονομική, πολιτική και κοινωνική χρεοκοπία έχει ως αιτία την αξιακή χρεοκοπία” τονίζοντας παράλληλα πως θα πρέπει να υπάρξει νέο πολιτικό προσωπικό, που θα έχει νέα νοοτροπία και τις ικανότητες. Δηλαδή, την τεχνογνωσία και τις αξίες, που θα εξασφαλίζουν μία έντιμη, χρηστή και αποτελεσματική διακυβέρνηση. Κάτι που πρακτικά σημαίνει δύο πράγματα. Πρώτον διαμορφώνει εθνικό, συνεκτικό, στρατηγικό, βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας, που θα βασίζεται σε μετρήσιμο. Και δεύτερο, θα υπάρχει κράτος και θεσμοί, που θα μπορέσουν να υλοποιήσουν ένα σχέδιο αποτελεσματικά”.
Το όραμα της “Κοινωνίας Αξιών”
Όσο για το τι πρεσβεύει η “ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ” στη σημερινή Ελλάδα; “Πιστεύουμε ότι η χώρα διαθέτει πλούσιους πόρους. Ένα λαό με αδυναμίες και πολλές αρετές. Τις οποίες θα αξιοποιήσει αποδοτικά, αποτελεσματικά, ανταγωνιστικά. Μπορεί η Ελλάδα να γίνει χώρα πρότυπο και πρωτοπόρος σ’ όλους τους τομείς: Στη δημοκρατία, στην οικονομία, στον πολιτισμό, στην παιδεία και αλλού. Αυτό είναι το όραμα της “Κοινωνίας Αξιών” είπε ο κ. Μπουραντάς, δίνοντας συγχρόνως και το ιδεολογικοπολιτικό στίγμα της “Κοινωνίας Αξιών”. “Είμαστε κοινωνικό κέντρο,που σημαίνει πρακτικά ότι θέλουμε ένα ανταγωνιστικό μοντέλο παραγωγής, βασισμένο στην υλική επιχειρηματικότητα και σε ένα ουσιαστικό κράτος”.
“Τρεις διαφορές και με τα άλλα κόμματα”
Μάλιστα, ο κ. Μπουραντάς έκανε γνωστό ότι σύντομα θα ολοκληρωθεί το πρόγραμμα της “Κοινωνίας Αξιών”, επισημαίνοντας ότι “δεν λέει ευχολόγια και θα έχει συγκεκριμένες θέσεις”. Επιπλέον, προσδιόρισε και τις διαφορές με τα άλλα κόμματα, λέγοντας: “Δεν βλέπουμε την πολιτική σαν καριέρα. Στηριζόμαστε σε μια μεταϊδεολογία, που ξεπερνάει παραδόσεις, ιδεολογία που δεν μπορεί να απαντά στα σημερινά προβλήματα. Διαθέτουμε την τεχνογνωσία για το πως διαμορφώνουν υπηρεσιακά και στρατηγικά σχέδια και πως υλοποιούνται αυτά”.
Ολοκληρώνοντας την ενδιαφέρουσα αυτή κουβέντα μας, ο κ. Μπουραντάς στάθηκε στον πολύ σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν τα περιφερειακά Μ.Μ.Ε., κρίνοντας ότι “έχουν ανοιχτές πόρτες και θα βοηθήσουν στην προώθηση των θέσεων της “Κοινωνίας Αξιών”.
Και δύο λόγια για τον πρόεδρο του πολιτικού σχηματισμού, “ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ”, κ. Δημήτριο Μπουραντά. Ο κ. Μπουραντάς είναι καθηγητής Μάνατζμεντ μεταπτυχιακών προγραμμάτων στο οικονομικό πανεπιστήμιο Αθηνών και βραβευμένος συγγραφέας με 5 ευπώλητα βιβλία για το κοινό, ένα εκ των οποίων μάλιστα (που τιτλοφορείται «Όλα σου τα ΄μαθα, μα ξέχασα μια λέξη») ξεπέρασε σε πωλήσεις στην Ελλάδα τις 200.000. Επίσης ο ίδιος πραγματοποιεί περί τις 120 ομιλίες το χρόνο στην Ελλάδα, προσκεκλημένος από Δήμους και Συλλόγους.
Παύλος Χρ. Τουτουντζίδης
October 2, 2013
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Η αποφυλάκιση των κατηγορουμένων της ΧΑ δεν είναι το τέλος της διαδρομής
Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ
Η “κοινωνία αξιών” προτρέπει όλους τους Δημοκράτες πολίτες αυτής της χώρας να στηρίξουν τη Δικαιοσύνη στην προσπάθειά της εναντίον των κατηγορουμένων της ΧΑ, και ελπίζει ότι θα ανταποκριθεί με αποτελεσματικότητα στο δύσκολο έργο της, με την δέουσα ανεξάρτητη λειτουργία της, προς όφελος της Δημοκρατίας.
Η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης είναι συνταγματική απαίτηση και θα πρέπει όλοι οι δημόσιοι λειτουργοί να αναλογισθούν τις ευθύνες τους.
Στην περίπτωση της παραπομπής των μελών της ΧΑ, η κυβέρνηση, χάριν των ευκαιριακών πολιτικών σκοπιμοτήτων, πίεσε τις διωκτικές αρχές να προβούν σε βεβιασμένες ενέργειες, ενώ η ίδια, δια στόματος και του πρωθυπουργού, αναλώθηκε σε μεγαλοστομίες και υπερφίαλες ρητορικές.
Η κυβέρνηση για μία ακόμη φορά ασέλγησε στο όνομα της Δημοκρατίας, όταν καταχρηστικά το εκμεταλλεύθηκε, για να αναδείξει, ως μείζονα πολιτική επιτυχία, τις επιπόλαιες πράξεις και εκτιμήσεις της, προκειμένου να καλύψει τις μακροχρόνιες ολιγωρίες της, τον πολιτικό καιροσκοπισμό της και την μικρόνοη αντίληψή της για το ίδιο της το ρόλο στην διακυβέρνηση και στην Δημοκρατική λειτουργία.
Όταν, όμως, την πολιτική της χώρας τη διαμορφώνουν απροκάλυπτα, με δημόσιες μάλιστα παρεμβάσεις, οι “Λαζαρίδης, Φαήλος, Μπαλτάκος κλπ”, τότε είναι αναμενόμενο να χορεύουν οι “Κασσιδιάριδες”, οι “Λαγοί” και οι κάθε λογής φασίστες, τραμπούκοι και παράνομοι.
Η “κοινωνία αξιών” πιστεύει ακράδαντα ότι, η αντιμετώπιση της ΧΑ, στο σημείο που της επέτρεψαν να φθάσει, δεν είναι μία υπόθεση που θα τελειώσει εύκολα με ρητορικές νίκες και με πολιτικές μεγαλοστομίες. Είναι ένας δύσκολος και σκληρός αγώνας που απαιτεί δημοκρατική συνοχή μεταξύ των κομμάτων του συνταγματικού τόξου, συνέπεια και εμμονή των διωκτικών αρχών, ανεξαρτησία και απόλυτο επαγγελματισμό των δικαστικών λειτουργών. Απαιτεί εφαρμογή των νόμων, ανεξαρτησία των εξουσιών και σεβασμό του συντάγματος. Αλλά, πάνω απ’ όλα, απαιτεί συγκεκριμένα μέτρα που θα απευθύνονται και θα ενημερώνουν την κοινωνία, ώστε να περιοριστούν τα φοβικά σύνδρομα, θα ενθαρρύνουν και θα προστατεύουν τους πολίτες, ώστε να καταγγείλουν τις παράνομες δράσεις της, θα απαιτούν από τις διωκτικές αρχές να κάνουν τη δουλειά τους στην δίωξη των εγκληματιών και στην ασφάλεια των πολιτών.
Η σημερινή αποφυλάκιση των “χρυσαυγιτών” δεν είναι το τέλος της διαδρομής. Όμως, για να έχει αποτέλεσμα η δικαστική εξουσία, καλά θα κάνει η κυβέρνηση να ζητήσει ό,τι συνδρομή είναι αναγκαία και από τις διεθνείς διωκτικές υπηρεσίες (έχει το παράδειγμα της 17ης Νοέμβρη), ώστε να συλλέξουν τα απαραίτητα στοιχεία που θα αποκαλύπτουν το ρόλο, τις δράσεις και τις εγκληματικές πράξεις κάθε “χρυσαυγίτη”, όσο ψηλά ή χαμηλά και αν είναι.
Ο φασισμός είναι απειλή για την Δημοκρατία και τη κοινωνία (και την ευρωπαϊκή) και απαιτεί συνεχή πολιτική εγρήγορση, συνεργασία, επαγγελματισμό και ακεραιότητα από όλες τις αρχές, καθώς και ανεξαρτησία και αποτελεσματικότητα των Δημοκρατικών εξουσιών για να καταπολεμηθεί.
Αγαπητά μέλη, φίλες και φίλοι της «κοινωνίας αξιών»,
Η πατρίδα μας βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι, τουλάχιστον μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Η πολιτική χρεοκοπία της μεταπολίτευσης οδήγησε στην οικονομική, εθνική, κοινωνική, αξιακή χρεοκοπία. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δεν εμπιστεύονται το πολιτικό σύστημα και δεν ελπίζουν τίποτα από αυτό. Αναγκαστικά και συνήθως με συναισθήματα θυμού, οργής, αγανάκτησης, φόβου, απόγνωσης και απελπισίας, επιλεγούν από τα υφιστάμενα κόμματα. Με αγωνία αναζητούν ένα νέο πολιτικό πολιτισμό, μια έντιμη και αποτελεσματική διακυβέρνηση, ικανή να σχεδιάσει και να υλοποιήσει την εθνική ανασυγκρότηση και την ολική επαναφορά της χώρας μέσα από ριζικές, εναρμονισμένες και συγχρονισμένες αλλαγές σε όλους τους τομείς.
Η αποστολή της «κοινωνίας αξιών» είναι να χτίσουμε από την αρχή την Ελλάδα που αξίζει σε εμάς και τα παιδιά μας, ανατρέποντας τη πορεία προς την ολική καταστροφή, που με βεβαιότητα μας οδηγούν οι νοοτροπίες, οι πολιτικές, οι πρακτικές, η έλλειψη αξιών και ικανοτήτων και τα συμφέροντα των υφιστάμενων κομμάτων.
Αυτό το στοίχημα μπορούμε να το κερδίσουμε με το μυαλό, τη ψυχή και τη καρδιά μας. Μπορούμε ν’ αποτελέσουμε μια εναλλακτική πολιτική επιλογή για τους πολίτες αν, με λογισμό και όνειρο, ο καθένας μας, ατομικά και όλοι μαζί, ως μια ομάδα, σκεφτούμε δημιουργικά, κάνουμε τα σωστά πράγματα σωστά και δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό, για το κοινό καλό και το μέλλον της πατρίδας.
Η προσπάθεια, που ξεκίνησε πριν ένα χρόνο, είχε εξαιρετικά αποτελέσματα. Ολοκληρώσαμε σχεδόν το πρόγραμμά μας, αποκτήσαμε σχεδόν Πανελλαδική οργάνωση και υλοποιήσαμε, επιτυχώς, αρκετές εκδηλώσεις και άλλες επικοινωνιακές δράσεις. Η αθόρυβη δυναμική μας είναι εξαιρετική. Αλλά απαιτεί από όλους μας χρόνο και προσπάθειες για να την αξιοποιήσουμε αποτελεσματικά.
Τώρα, μπαίνουμε στη τελική ευθεία για τις εκλογές (ευρωεκλογές, αυτοδιοίκησης, βουλευτικές). Δεν έχουμε κανένα περιθώριο να μην επιτύχουμε υψηλά εκλογικά ποσοστά και να μην εκλέξουμε βουλευτές. Γι’ αυτό, σας καλώ να εντείνουμε τις προσπάθειες μας για το επόμενο διάστημα και να συνεισφέρουμε στον δύσκολο αλλά έντιμο, ειλικρινή και ιστορικά αναγκαίο αγώνα για τη πατρίδα μας.
Συγκεκριμένα, σας καλώ:
- Να συμβάλετε στον πολλαπλασιασμό των μελών και των φίλων της «κοινωνίας αξιών».
- Να συμμετέχετε ενεργά στο συνέδριο μας, για το οποίο θα ενημερωθείτε λεπτομερώς σύντομα.
- Να διαδώσετε την «κοινωνία αξιών», την αποστολή, τις αξίες και τους στόχους της στόμα με στόμα, πόρτα – πόρτα και μέσω του διαδικτύου και των ΜΜΕ, ώστε να μας μάθουν, να μας αξιολογήσουν και να μας εμπιστευθούν όλοι οι σκεπτόμενοι πολίτες.
- Να προσφέρετε ιδέες και προτάσεις, σε οτιδήποτε συμβάλλει στους στόχους μας.
- Να συμμετέχετε, ως υποψήφιοι, στις εκλογές που κρίνετε, να προσελκύσετε και να προτείνετε υποψηφίους που συμφωνούν με τις αξίες, τα πιστεύω και τους στόχους μας.
- Να συνεισφέρετε οικονομικά, στο μέτρο των δυνατών σας, και να ζητήσετε οικονομική ενίσχυση από πολίτες που θεωρούν ειλικρινή τον αγώνα μας, διότι δεν διαθέτουμε άλλους πόρους, όπως χορηγούς και κρατικές επιχορηγήσεις.
Να είστε σίγουροι ότι οι προσπάθειες μας δεν θα πάνε χαμένες. Μπορούμε να κάνουμε τομή στον πολιτικό πολιτισμό και στο πολιτικό σύστημα για το καλό της πατρίδας, το δικό μας και των παιδιών μας. Μπορούμε ν’ αποτελέσουμε την πολιτική δύναμη που θα σταματήσει την πορεία της χώρας προς την καταστροφή. Μπορούμε να το κάνουμε, έχουμε πυξίδα τη συνείδηση και τις αξίες μας. Μπορούμε, με λογισμό και όνειρο.
Είμαι σίγουρος ότι οι προσπάθειες μας θα δικαιωθούν και θα είμαστε υπερήφανοι που θα γράψουμε την ιστορία της Ελλάδας που αξίζει στους Έλληνες.
Σας εύχομαι υγεία, δύναμη και κουράγιο για τον κοινό μας αγώνα, για μια κοινωνία αξιών.
Καθηγητής, συγγραφέας Δημήτρης Μπουραντάς
Πρόεδρος της «κοινωνίας αξιών»
κοινωνία αξιών 
You must be logged in to post a comment.