κοινωνία αξιών

Αναγκαία ενέργεια, μεγάλης εθνικής σημασίας, πλην όμως χρειάζεται άρτια προετοιμασία και καλή εφαρμογή.

Συγκεκριμένα:

Έχεις τελειώσει με τις γραμμές βάσεως και έχεις ξεκαθαρίσει όλα τα αμφισβητούμενα σημεία με τρίτους.

Έχεις ενημερώσει την αντιπολίτευση.

Έχεις ετοιμάσει προεδρικά διατάγματα, νομοσχέδια, χάρτες, ρηματικές διακοινώσεις για τους διεθνείς οργανισμούς, καθώς και κάθε διαδικαστική νομιμοποιητική ενέργεια.

Έχεις αποφασίσει ότι μπορείς να διαχειριστείς τις ενδεχόμενες αντιδράσεις σε όλα τα μέτωπα.

Και τότε το δηλώνεις και το εφαρμόζεις άμεσα, την ίδια στιγμή.

Τι από όλα αυτά έγινε;

Εάν περάσει χρόνος και δεν το υλοποιήσεις μπορεί να το κάψεις κι αυτό.

 

Αυτές τις μέρες βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμα τραγική απόφαση του Υπουργείου Παιδείας.
Ο κύριος, Κ. Γαβρόγλου αποφάσισε χωρίς να συζητήσει με κανένα να αφαιρέσει από τις προαγωγικές εξετάσεις της Α κ Β Λυκείου τα μαθηματικά.
Συγκεκριμένα στη Γεωμετρία δεν θα εξετάζεται κανείς και στην Άλγεβρα θα εξετάζονται μόνο οι μαθητές της θεωρητικής κατεύθυνσης, επικαλούμενος την ελάφρυνση των μαθητών από το φόρτο των εξετάσεων. Θεωρούμε ότι το μόνο που θα καταφέρει είναι να δυναμιτίσει τη λειτουργία του Λυκείου που έτσι κι αλλιώς είναι προβληματική.

Με την απόφασή του αυτή καταφέρνει

1. Να υποβαθμίσει το Λύκειο

2. Να απαξιώσει την μαθηματική εκπαίδευση και

3. Να ακυρώσει το ενδιαφέρον των μαθητών δεδομένου ότι , κομματιάζοντας την διδασκαλία των μαθηματικών, το μάθημα χάνει τη συνέχεια και επομένως τη συνοχή του.

Σε μια εποχή πρακτικών κυρίως εφαρμογών οι νέοι θέλουν να μαθαίνουν μόνο όσα τους είναι χρήσιμα και χειροπιαστά και δυστυχώς τα μαθηματικά είναι κάτι αφηρημένο γι αυτό και πολλές φορές αγνοούν ότι αυτά βρίσκονται παντού γύρω μας και πρέπει να προσπαθήσουν να τα ανακαλύψουν.

Όμως τα μαθηματικά είναι μια παγκόσμια γλώσσα που μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα όχι μόνο τον κόσμο αλλά και τη λειτουργία των άλλων γνώσεων που τελικά θα επιλέξουμε να πάρουμε.

Είναι αλήθεια ότι οι περισσότεροι μαθητές έχουν ένα δέος απέναντι στο μάθημα επειδή δεν το κατανοούν.

Πρέπει λοιπόν να δοθεί έμφαση:

1. Στον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος.
Η διδασκαλία πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην δημιουργεί άγχος στο μαθητή γιατί όσο πιο κοντά έρθει στο αντικείμενο και εξοικειωθεί με αυτό τόσο πιο ευχάριστο θα γίνει το μάθημα

2. Στο σκοπό.
Τα παιδιά πρέπει να μάθουν για πιο σκοπό διδάσκονται το μάθημα και να καταλάβουν ότι χωρίς τις συγκεκριμένες γνώσεις δεν θα μπορέσουν να αναπτύξουν την κρίση, τη φαντασία, και την κριτική τους ικανότητα Θα κατανοήσουν έτσι πως μέσω της επίλυσης προβλημάτων, θα μπορούν έμμεσα να αντιμετωπίζουν πολλές από τις καθημερινές δυσκολίες, που θα συναντήσουν στο μέλλον.

3. Στο στόχο
Στόχος είναι οι μαθητές να αποκτήσουν γνώση της ιστορικής εξέλιξης των Μαθηματικών, ώστε να συνειδητοποιήσουν την ευρύτητα και τη δυναμική τους, καθώς και το ρόλο που αυτά έχουν παίξει στη διαμόρφωση της κοινωνίας. Κρίνεται λοιπόν απαραίτητη η έμφαση στη διδασκαλία της Γεωμετρίας, της Τριγωνομετρίας και της Στερεομετρίας, ώστε να τα παιδιά να μπορούν να αναγνωρίσουν την ομορφιά, την αρμονία και τη συμμετρία ‘των σχημάτων όπως τα συναντάμε μέσα στη φύση.

Εξοστρακίσαμε ήδη τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών ας μην κάνουμε το ίδιο λάθος με τα μαθηματικά…

Θα κλείσω με ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Alain Badiou, «Eγκώμιο για τα Μαθηματικά», από όπου δανείστηκα και τον τίτλο του άρθρου:
“Είμαι πεπεισμένος ότι ένα παιδί, ακόμη και πολύ μικρό, μπορεί να ενθουσιαστεί με την ιδέα της επίλυσης προβλημάτων. Γιατί τα παιδιά φύσει αγαπούν τα αινίγματα, είναι περίεργα, αγαπούν να ανακαλύπτουν κάτι που δεν έχουν ξαναδεί.

Όλα πρέπει να οργανωθούν γύρω από αυτή την αποκάλυψη, από αυτό το λυμένο μυστήριο. Θα έπρεπε οπωσδήποτε η παιδαγωγική να είναι επικεντρωμένη σε τούτο τον στόχο: να κάνουμε να γεννηθεί στο παιδί, στους εφήβους και τελικά σε όλους, το συναίσθημα ότι το πιο εξαιρετικό, πράγμα στα μαθηματικά έγκειται στο ότι, με τρόπο συχνά εκπληκτικό και απρόβλεπτο, λύνουμε αινίγματα των οποίων η διατύπωση είναι σαφής και συγκεκριμένη, και που ωστόσο συνιστούν αληθινά αινίγματα.”

Νικολέττα Διαμαντάκου

Μέλος του πολιτικού συμβουλίου της “κοινωνίας αξιών”

Μετά την αποκάλυψη των συζητήσεων που έγιναν μεταξύ των δύο πλευρών (Ελληνικής και ΠΓΔΜ), αποδεικνύεται ότι όλες οι αιτιάσεις που είχαμε εκφράσει ως “κοινωνία αξιών” για την διαπραγματευτική μεθόδευση που ακολουθήθηκε από Ελληνικής πλευράς, είχαν βάση.

Συγκεκριμένα:

• Σε καμία φάση της διαπραγμάτευσης δεν είχαμε πρωτοβουλία. Πρωτοβουλία δεν είναι να ξεκινήσεις πρώτος μία συζήτηση ή να ρίχνεις άκαρπες ιδέες στο τραπέζι, αλλά να μην σύρεσαι από τις επιλογές που θέλει να σου επιβάλλει ο συνομιλητής σου.

• Χάσαμε όλα τα όπλα ισχύος αποδεχόμενοι την έναρξη των ενταξιακών συζητήσεων της ΠΓΔΜ σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, πριν ακόμη ολοκληρωθεί η έγκριση της συμφωνίας και από τις δύο πλευρές.
• Επιτρέψαμε σε τρίτους να παρέμβουν, να γίνουν μέρος της διαπραγμάτευσης και να μας πιέσουν για να αποδεχθούμε ασύμφορους όρους.

• Όλες μας οι θέσεις, οι δεσμεύσεις μας, τα όπλα και τα επιχειρήματά μας, καθώς και οι εσωτερικές πολιτικές συζητήσεις, είχαν αποκαλυφθεί πολύ νωρίς, ευρέως και ανοήτως και ήταν γνωστά στους συνομιλητές μας.

• Υπονομεύθηκε η οιαδήποτε δυνατότητα εσωτερικής πολιτικής συναίνεσης (από τον κ. Κοτζιά), με τις επιπόλαιες και αντιεπαγγελματικές αποκαλύψεις παλαιότερων εγγράφων και διερράγη απροκάλυπτα το ιστορικό συνεχές στη διαπραγμάτευση.

• Ενεπλάκη ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας πολύ νωρίς στη πορεία της διαπραγμάτευσης (με δεσμεύσεις και προς τρίτους), με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό του σε προηγούμενες, ασύγχρονες και ασύμφορες τοποθετήσεις του. Δεν διατήρησε την πρωτοβουλία και την ελευθερία επιλογής.

• Οι λαϊκές αντιδράσεις στην Ελλάδα εναντίον της συμφωνίας δαιμονοποιήθηκαν και δυσφημίστηκαν από την κυβέρνηση και ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν ως διαπραγματευτικό όπλο προς την άλλη πλευρά.

• Η έκφραση ενθουσιασμού από την κυβέρνηση, όχι μόνο πριν αλλά ιδιαίτερα σήμερα, μετά το δημοψήφισμα της ΠΓΔΜ, για μία προβληματική συμφωνία η οποία δεν γίνεται αποδεκτή από τον λαό της, δίνει την δυνατότητα στην κυβέρνηση της ΠΓΔΜ να διαπραγματευθεί αδιαφανώς και άλλους όρους και ανταλλάγματα (όχι μόνο με εμάς αλλά και με Αμερικανούς, Γερμανούς, ΝΑΤΟ και ΕΕ) και στερεί από εμάς την δυνατότητα υπαναχώρησης και διαπραγμάτευσης νέων καλύτερων όρων.

• Η συμφωνία είναι φλύαρη και περιέχει ζητήματα που θα μπορούσαν να μην συμπεριληφθούν, αφού εντάσσονται σε άλλο κανονιστικό πλαίσιο (π.χ. η διάθεση λιμανιού σύμφωνα με τις προβλέψεις τους διεθνούς δικαίου, το Σύνταγμα και οι εμπορικές συμφωνίες στα πλαίσια της ΕΕ, κλπ ).

Όλα αυτά τα υπερβάλλοντα την καθιστούν περισσότερο πολύπλοκη και προβληματική.

Δεν θα παραξενευτούμε εάν στην συνέχεια μας μεταφερθεί πίεση για να αποδεχθούμε άτυπες διολισθήσεις από την συμφωνία, είτε αλλοίωσης συγκεκριμένων όρων όσον αφορά την εφαρμογή της, με πρόσχημα την ανάγκη να εγκριθεί η συμφωνία από τα Σκόπια.

Ελπίζουμε επιτέλους να καταλάβει η κυβέρνηση και κυρίως ο κ. Κοτζιάς, ότι η έκφραση επιφυλάξεων και η διατήρηση του δικαιώματος επανεξέτασης της συμφωνίας (τώρα που αμφισβητείται ξεκάθαρα από την άλλη πλευρά), αφενός είναι η σωστή διαπραγματευτική τακτική, αφετέρου μας επιτρέπει να διατηρήσουμε κάποιους συντελεστές ισχύος για διαπραγμάτευση και να ξεφορτωθούμε ενδεχόμενες εξωτερικές πιέσεις.

Πριν να γίνει το δημοψήφισμα στα Σκόπια, αλλά και σήμερα, αμέσως μετά από την άρνηση του μεγαλύτερου μέρους του λαού των να στηρίξει την συμφωνία, ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, ο υπουργός εξωτερικών κ. Κοτζιάς, αλλά και πολλά στελέχη της κυβέρνησης διαλαλούν ότι θα σεβαστούν την συμφωνία των Πρεσπών, χωρίς να έχουν την σύνεση να εκφράζουν οιαδήποτε επιφύλαξη.

Τεράστιο λάθος από πλευράς εξωτερικής πολιτικής, στρατηγικά αλλά και διπλωματικά, αφού:

• Δεν είναι εύκολο να προβλεφθεί τι θα επακολουθήσει στο εσωτερικό των Σκοπίων.

• Η ξεκάθαρη απαξίωση από τον λαό των Σκοπίων δείχνει και την άρνησή του μεγαλύτερου τμήματός του να δεχθεί αυτή την συμφωνία.

• Πως η κυβέρνηση Ζάεφ θα μπορέσει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της και να επιφέρει τις συνταγματικές αλλαγές που προβλέπονται στη συμφωνία για να γίνουν εντός του 2018, όταν η συντριπτική πλειοψηφία του λαού (και ο ίδιος ο πρόεδρος) δεν το επιθυμούν;

• Η συνέχεια της προσπάθειας εκ μέρους του Ζάεφ, για να περάσει την συμφωνία με κοινοβουλευτικές μεθοδεύσεις, ενάντια στη βούληση του λαού του, δεν θέτει μόνο αυτόν υπό αμφισβήτηση αλλά μπορεί να κλυδωνίσει και την σταθερότητα στη γειτονική χώρα.

Πέραν τούτου, και με δεδομένο ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει ότι μπορεί να μην πετύχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, και με σοβαρό κίνδυνο να υπάρξει ζήτημα δεδηλωμένης (εάν δεν ψηφισθεί από τον κυβερνητικό της εταίρο-ΑΝΕΛ), είναι τουλάχιστον ανόητο να ισχυρίζεται διεθνώς ότι θα στηρίξει μία ετοιμόρροπη συμφωνία και για τις δύο χώρες.

Τι δεσμεύσεις έχουν αναλάβει οι κκ Τσίπρας και Κοτζιάς, που δεν τις γνωρίζει ο Ελληνικός λαός και το Ελληνικό Κοινοβούλιο ώστε να υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα και με τέτοιο πάθος, μια καθ’ όλα προβληματική συμφωνία όπως αποδεικνύεται στη πράξη;