κοινωνία αξιών

Πέμπτη, 6^η Φεβρουαρίου 2014

        ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Οι εξελίξεις στο Κυπριακό είναι ραγδαίες, καθόσον φαίνεται ότι υπάρχει κατ’ αρχήν συμφωνία για την έκδοση κοινού ανακοινωθέντος, που θα σηματοδοτήσει την επανέναρξη των ενδοκοινοτικών συνομιλιών, οι οποίες ίσως οδηγήσουν σε μία συμφωνία κάποιας παραλλαγής του «ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΝ». Η εκκωφαντική σιωπή της Ελληνικής Κυβέρνησης μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις  προκαλεί «ανεξήγητη» απορία.

Μας λυπεί η  απουσία του ΥΠΕΞ κ. Βενιζέλου, ο οποίος φαίνεται  απορροφημένος από άλλα «σοβαρότερα θέματα», όπως αυτό της… ανασύστασης του καταρρέοντας κόμματος του. Λυπούμεθα, όμως, ακόμα περισσότερο, διότι δεν ακούσαμε από τον κ. Πρωθυπουργό  μία  έστω κατ’ αρχήν δήλωση, η οποία  θα τονίσει το ισχυρό ενδιαφέρον της Ελληνικής Κυβερνήσεως και  θα  επαναβεβαιώσει τον ρόλο της Ελλάδος, ως εγγυήτριας δύναμης της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και  ως εθνικού κέντρου. Από αυτή την παράξενη σιωπή δυστυχώς δεν εξαιρούνται ούτε τα πολιτικά κόμματα, εκτός και εντός Κοινοβουλίου!

Το Κυπριακό αποτελεί διεθνές πρόβλημα, καθόσον είναι ζήτημα στρατιωτικής εισβολής και παράνομης κατοχής του 40% της επικράτειας ενός ανεξαρτήτου Κράτους, μέλους του ΟΗΕ,  από την Τουρκία, η οποία επιδιώκει την παγίωση τετελεσμένων. Πιστεύουμε ότι, το κλειδί της λύσης βρίσκεται στην Άγκυρα, η οποία ποδηγετεί την τουρκοκυπριακή κοινότητα, και για αυτό η Κυβέρνηση θα πρέπει να εγκαταλείψει την παθητική της στάση και να ασκήσει μία ενεργητική πολιτική, που θα στηρίξει ουσιαστικά τις αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου της Κύπρου και του Προέδρου της κ. Αναστασιάδη.

Η οικονομική περιδίνηση, στην οποία έχουμε περιέλθει, και η προκληθείσα εσωστρέφεια, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κατάσταση αδράνειας, στην οποία βρίσκεται η Ελληνική Εξωτερική Πολιτική, ιδιαίτερα σε ένα υψηλής προτεραιότητας εθνικό θέμα, αλλά ούτε και την αδιαφορία της κοινώς γνώμης.

Η “κοινωνία αξιών” καλεί την Κυβέρνηση να αναλάβει τον ρόλο που απορρέει από τις  υποχρεώσεις της Ελλάδας, ως Εγγυήτριας Δύναμης και εθνικού κέντρου, και να ενημερώσει τον Ελληνικό λαό για την στρατηγική (αν τελικά… έχει) που θα ακολουθήσει για να στηρίξει τις προσπάθειες της Κυπριακής Δημοκρατίας για μία δίκαιη και  βιώσιμη λύση, σύμφωνα με τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, της αρχής της κυριαρχίας, τις αποφάσεις του ΟΗΕ και τέλος με πλήρη σεβασμό του Ευρωπαϊκού-Κοινοτικού κεκτημένου.

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος

Υπεύθυνος Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας

Πέμπτη, 6^η Φεβρουαρίου 2014

         ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ ΚΑΙ Η “ΑΦΟΠΛΙΣΤΙΚΗ” ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ

H “κοινωνία αξιών” και οι “Δημοκρατικοί“, σε συνεργασία με τη ¨Δημοκρατική Παρέμβαση”, έχοντας ως σκοπό τη σφαιρική και πολύπλευρη ενημέρωση για τα θέματα των εξοπλιστικών προγραμμάτων και της διαφθοράς τους, διοργανώνουν ανοικτή εκδήλωση με θέμα «Αμυντικοί Εξοπλισμοί και η “Αφοπλιστική” Επίδραση της Διαφθοράς», τη Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014, στις 7 μμ, στο ξενοδοχείο “Radisson Blu Park”.

Η εκδήλωση θα καλύψει το κενό που υπάρχει στην πληροφόρηση του Έλληνα πολίτη, εξ αιτίας της αδυναμίας του κρατικού και στρατιωτικού κατεστημένου να παρέχει ολοκληρωμένη ενημέρωση για τα εξοπλιστικά προγράμματα, να εντοπίσει τις παθογένειες στο σχεδιασμό, στη λήψη αποφάσεων και στην υλοποίηση τους, να προσδιορίσει τους θεσμικούς και λειτουργικούς παράγοντες που ευνοούν στη διαφθορά και να παρουσιάσει προτάσεις ικανές να αντιμετωπίσουν τα προηγούμενα και να οδηγήσουν σε διαφανείς διαδικασίες.

Επίσης, θα  παρουσιασθούν σημαντικά θέματα όπως, οι παράμετροι του προγράμματος των υποβρυχίων «214», η σημασία των αντισταθμιστικών οφελών στα εξοπλιστικά προγράμματα, ο ποσοτικός προσδιορισμός των εξοπλισμών, ώστε να υπάρχει αποτελεσματική άμυνα, και η Ευρωπαϊκή προοπτική για την άμυνα, τα αμυντικά συστήματα και η αναπτυξιακή τους διάσταση για την Ελλάδα.

Εισηγητές είναι οι: Στέλιος Φενέκος, Υποναύαρχος ε.α., Δημοσθένης Μπακόπουλος, Δικηγόρος, Ραδάμανθυς Φουντουλάκης, Υποναύαρχος Π.Ν., Γιώργος Γερούλης, Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α., Ιωάννα Ηλιάδη, Στρατιωτική συντάκτρια, Πάνος Μητρονίκας, Ηλεκτρολόγος-Μηχανικός Η/Υ.

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ: ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ  ΔΙΑΦΘΟΡΑ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

19:00-20:00

1. Στέλιος Φενέκος: Υποναύαρχος ε.α., MSc Διεθνή Πολιτική, Στρατηγικές, & Ευρωπαϊκές Σπουδές (Πάντειο), ‘’Foreign & National Policy, Strategy & Defense Planning’’ (USA), Crisis Management (England), Αντιπρόεδρος της ‘’κοινωνίας αξιών’’:

‘’Οι παθογένειες στο σχεδιασμό, στη Λήψη Αποφάσεων και στην υλοποίηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων – Προτάσεις αντιμετώπισης’’

2. Δημοσθένης Μπακόπουλος: Δικηγόρος ΑΠ, MSc Αεροπορικό – Διαστημικό Δίκαιο (London), Πρώην Νομικός Σύμβουλος Υπουργού Εθν. Άμυνας:

‘’Θεσμικοί, λειτουργικοί παράγοντες που ευνοούν τη διαφθορά στα εξοπλιστικά προγράμματα – Προτάσεις αντιμετώπισης’’

3. Ραδάμανθυς Φουντουλάκης: Υποναύαρχος Π.Ν. ε.α. MSc, Oceanography and Acoustics, USA:

‘’Αφανείς και φανερές παράμετροι για τo πρόγραμμα των Υποβρυχίων 214’’

ΟΙ ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ: Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ  ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

20:00-21:00

4. Γιώργος Γερούλης: Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α., εκπρόσωπος της ‘’Δημοκρατικής Παρέμβασης’’ ΜPhil in Social Science/Leicester University, UK & Διδακτορικό από το ΕΜΠ/ Μηχ. Ηλ. & Μηχ. Ηλ.:

‘’Αμυντικά προγράμματα και η σημασία των αντισταθμιστικών οφελών’’

5. Ιωάννα Ηλιάδη: Στρατιωτική συντάκτρια, MA Quality Journalism & New Technologies (Austria), PhDc Επικοινωνία & Δημοσιογραφία, Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου:

’’Αμυντικές Δαπάνες: Πόσοι εξοπλισμοί χρειάζονται για μία αποτελεσματική άμυνα;’’

6. Πάνος Μητρονίκας: Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου των ‘’Δημοκρατικών’’, MSc, Ηλεκτρολόγος-Μηχανικός Η/Υ.:

‘’Η Ευρωπαϊκή προοπτική για την Άμυνα, τα Αμυντικά συστήματα και η αναπτυξιακή τους διάσταση για την Ελλάδα’’

Συντονίζει η Ιωάννα Ηλιάδη, Δημοσιογράφος με εξειδίκευση στην Άμυνα.

Γράφει ο Στέλιος Φενέκος*

Αναπαράγω από το λεξικό:

‘’απάτη,
1. παραπλανητική πράξη με σκοπό την δυσανάλογη ωφέλεια
2. (νομικός όρος) ποινικό αδίκημα κατά το οποίο κάποιος αποσπά ξένη περιουσία για να ωφεληθεί ο ίδιος ή τρίτοι
3. (μεταφορικά) ψέμα, πλάνη
4. (συνεκδοχικά) αυτός που κάνει απάτες, ο απατεώνας ‘’

Και τώρα ας έλθει κάποιος να μου πει ότι οι πλείστοι όσοι στη πολιτική και κυρίως στη κυβέρνηση δεν διενεργούν με τα λόγια, τις υποσχέσεις, τις προθέσεις και τα έργα τους, το αδίκημα της απάτης.!!!

Την έχουν απενοχοποιήσει μάλιστα στις συνειδήσεις μας ώστε έξυπνος και αποτελεσματικός πολιτικός είναι αυτός που παραπλανεί καλύτερα, ο καλός απατεώνας δηλαδή. Πολλοί ”ειδήμονες” μάλιστα της πολιτικής επικοινωνίας, προτείνουν αντίστοιχες συμπεριφορές για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα!

Ο θυμός δεν είναι καλός σύμβουλος, όμως δεν θέλω να νοιώθω αδύναμος να αντιδράσω. Δεν θέλω να αντιμετωπίζω παθητικά την απάτη.

Ο θυμός βέβαια δεν αποτελεί το καλύτερο λόγο για να ασχοληθεί κάποιος ενεργά με την πολιτική, όμως σίγουρα δίνει δύναμη και κινητοποιεί κρυμμένα αποθέματα θέλησης και ενεργητικότητας για δράση.

Και έχω θυμώσει πολύ!

Πηγή: http://www.logiastarata.gr/2014/02/blog-post_5335.html

Την άποψή του για την ανασυγκρότηση του κεντρώου χώρου εκφράζει ο καθηγητής και συγγραφέας Δημήτρης Μπουραντάς, πρόεδρος του κόμματος “κοινωνία αξιών”.

Όπως αναφέρει, «η ανασυγκρότηση του κεντρώου πολιτικού χώρου που μπορεί να ορισθεί με βάση το πολιτικό – ιδεολογικό πλαίσιο και κυρίως την πρακτική του ριζοσπαστικού και κοινωνικού φιλελευθερισμού, με επίκεντρο τον άνθρωπο-πολίτη, αποτελεί μια εθνική αναγκαιότητα. Πρώτον, διότι μπορεί ν’ απαντήσει με μεγαλύτερη αξιοπιστία, αποτελεσματικότητα στα μεγάλα ζητήματα θεσμικής και οικονομικής ανασυγκρότησης που απαιτεί η έξοδος της χώρας από την κρίση και η πρόοδος για την κοινωνική συνοχή και ευημερία στα πλαίσια της Ευρώπης και του παγκόσμιου συστήματος. Δεύτερον, διότι ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών, ανεξαρτήτως που ψηφίζουν με τη λογική του «μη χείρον βέλτιστον», δεν εμπιστεύονται πλέον τις ξεπερασμένες ιδεολογίες και τους πολιτικούς εκφραστές τους στην Ελλάδα.

Δυστυχώς όμως, σήμερα, σ’ αυτό το χώρο δεν  υπάρχει ένας πολιτικός σχηματισμός ευρείας αναγνώρισης από τους πολίτες, ο οποίος να καταγράφεται ως πολιτική και εκλογική επιλογή. Το κόμμα της “Δράσης”, που θα μπορούσε να ενταχθεί σ’ αυτό το χώρο (παρά τις όποιες νεοφιλελεύθερες αποχρώσεις της), παρ’ ότι ο πρώην αρχηγός της, Σ. Μάνος, υπήρξε μια ισχυρή πολιτική προσωπικότητα και διέθετε υψηλή αναγνωρισιμότητα, στις προηγούμενες εκλογές κατέγραψε πολύ χαμηλά ποσοστά, ενώ και στις τωρινές δημοσκοπήσεις με αρχηγό τον Θ. Σκυλακάκη, επίσης αναγνωρίσιμο πολιτικό και ευρωβουλευτή, δεν φαίνεται να τα βελτιώνει. Η “κοινωνία αξιών”, με λίγο χρόνο ζωής, σε συνεργασία με το κόμμα των “Δημοκρατικών” που εκφράζονται με νέα πρόσωπα στην πολιτική μέχρι στιγμής, δεν έχουν συμπεριληφθεί  στις δημοσκοπήσεις και η αναγνωρισιμότητά τους είναι περιορισμένη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούν ν’ αναδειχθούν στις επόμενες εκλογές. Πέραν αυτών, υπάρχει και μια σειρά άλλων κομμάτων ή κινήσεων στο χώρο της κεντροδεξιάς ή κεντροαριστεράς που εκφράζονται κυρίως με στελέχη των παλαιών κομμάτων (π.χ. Νέα Μέρα, Κοινωνική Συμφωνία, κόμμα Λοβέρδου, Κίνηση Γ. Φλωρίδη) που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν στον ίδιο χώρο, παρά τις όποιες επιμέρους ιδεολογικοπολιτικές διαφοροποιήσεις.

Η γενική διαπίστωση συνεπώς είναι ότι, ο κεντρώος πολιτικός χώρος είναι κατακερματισμένος και υπάρχουν δύο εναλλακτικές πορείες για την ανασυγκρότησή και την έκφραση του ως μια σημαντική εναλλακτική πολιτική δύναμη. Η πρώτη είναι ν’ αναδειχθεί ένα από τα προηγούμενα κόμματα και να ηγηθεί της ανασυγκρότησης του χώρου. Η δεύτερη εναλλακτική είναι η συνεργασία μεταξύ περισσότερων κομμάτων σ’ ένα πλαίσιο αρχών, αξιών και πολιτικών για την ανανέωση του πολιτικού πολιτισμού, του πολιτικού συστήματος και της δημιουργίας μιας ποιοτικής και ηθικής πολιτικής ζωής στη χώρα. Προφανώς, η δεύτερη εναλλακτική μπορεί ν’ αναπτύξει ευρύτερη δυναμική. Αυτό όμως μόνο με την προϋπόθεση ότι η συνεργασία οδηγεί σε μια ολότητα και συνέργεια και όχι σ’ ένα άθροισμα κομμάτων ή κινήσεων για εκλογική σκοπιμότητα. Άλλωστε, στις προηγούμενες εκλογές, η εκλογική συνεργασία “Δράσης”, “Φιλελεύθερης Συμμαχίας” και “Δημιουργίας Ξανά”, έδειξε ότι τέτοιες συνεργασίες οδηγούν σε αρνητικά εκλογικά αποτελέσματα, αφού από 4% αθροιστικά στις πρώτες εκλογές, πήραν μόλις 1,6% στις δεύτερες.

Για να εξασφαλισθεί η συνέργεια σε τέτοιες συνεργασίες, χρειάζονται τρεις ακόμα προϋποθέσεις πέραν της προηγούμενης.

Πρώτον, οι ηγετικές ομάδες των κομμάτων να έχουν ως ειλικρινές κίνητρο  το συμφέρον της πατρίδας και όχι των κομμάτων και της προσωπικής πολιτικής καριέρας. Να πιστεύουν στην συναίνεση και όχι στο καιροσκοπικό συμβιβασμό, να έχουν τη διάθεση να πείσουν και να πεισθούν, να αποφασίζουν και να συμπεριφέρονται στα πλαίσια της συνεργασίας με ακεραιότητα, εντιμότητα, ειλικρίνεια, διαφάνεια, συνέπεια λόγων και πράξεων.

Δεύτερον, τα κόμματα και τα ηγετικά του στελέχη από τη διαδρομή τους να ενισχύουν την εικόνα του νέου έναντι του παλιού, της αξιοπιστίας, των αξιών και των ικανοτήτων, ώστε να διαφοροποιηθούν από τα υπόλοιπα κόμματα και να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Τρίτον, να διαμορφώσουν ένα συναινετικό και συνεκτικό πρόγραμμα καινοτόμων και ριζοσπαστικών προτάσεων που οραματικά και ρεαλιστικά ν’ απαντούν στα σημαντικά ζητήματα της κοινωνίας και της χώρας.

Εκτιμώ ότι, αν πραγματικά τα προηγούμενα συνυπάρξουν, όπως υπάρχουν στη συνεργασία μεταξύ της “κοινωνίας αξιών” και των “Δημοκρατικών”, τότε μπορεί να επιτευχθεί η ανασυγκρότηση του κέντρου χώρου ως ολότητα, και όχι ως ένα άθροισμα εκλογικής σκοπιμότητας και παλαιοκομματικής νοοτροπίας, κάτι που θα συμβάλλει σ’ ένα νέο πολιτικό πολιτισμό και ένα πολιτικό σύστημα που να αξίζει σε εμάς και τα παιδιά μας, για μια Κοινωνία Αξιών».

Πηγή: http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231293114

Ο Δημήτρης Μπουραντάς, πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”, ο Αριστοτέλης Αϊβαλιώτης, μέλος της κεντρικής επιτροπής της “Δράσης”, ο Σάκης Κουρουζίδης, εκπρόσωπος της κίνησης των “58” και ο Στέλιος Ξανθόπουλος, μέλος της οργανωτικής επιτροπής του “Νέου Κόμματος”, συμμετέχουν σε ένα διαφορετικό πολιτικό τραπέζι στην εκπομπή “ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ” της Δημόσιας Τηλεόρασης. (29/1/2014)

Τρίτη, 28^η Ιανουαρίου 2014

         ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΚΑΝΕΝΑ ΧΗΜΙΚΟ ΑΠΟΒΛΗΤΟ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΓΙΑ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΙΓΩΡΙΕΣ

Είναι απορίας άξιο πως η κυβέρνηση, με την εκπροσώπηση του κου Βενιζέλου, συμφώνησε να γίνει η καταστροφή 800 τόνων χημικών όπλων της Συρίας, με τη μέθοδο της υδρόλυσης, εν πλω, πάνω στο πλοίο του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού «MV Cape Ray», στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κρήτης, Μάλτας και Λιβύης.

Η ποσότητα των χημικών είναι τεράστια (800 τόνοι) και όπως γίνεται αντιληπτό το πλοίο που θα τα μεταφέρει πρέπει να έχει δυνατότητες διαχείρισης της ποσότητας ύδατος που θα χρειασθεί, των χημικών που θα χρησιμοποιηθούν και των χημικών που θα προκύψουν. Και βέβαια το πιθανότερο είναι να μην κρατάει τα υδαρή απόβλητα της χημικής επεξεργασίας, αφού θα είναι πολλαπλάσια της ποσότητα χημικών που θα υποστούν υδρόλυση και κάπου θα πρέπει να τα ρίξει.

Κατά συνέπεια τα υδαρή απόβλητα που θα χαρακτηριστούν ακίνδυνα (πόσο ακίνδυνα είναι;), θα ριφθούν στα νερά της Μεσογείου, όπως και ποσότητα από χημικά απόβλητα που θα χαρακτηριστούν(;) κι αυτά ακίνδυνα. Όπως δηλώθηκε από τους εκπροσώπους του ΟΗΕ, η μόνη δέσμευση που αναλαμβάνεται είναι να κατακρατήσουν στο πλοίο τα πλέον επικίνδυνα χημικά (που δεν μας λένε πόσα θα είναι).
Κι εδώ όμως οι δηλώσεις είναι αντιφατικές, διότι άλλοτε δηλώνεται από επίσημα χείλη ότι θα πωληθούν(;) σε χώρες που τα χρειάζονται για ειρηνικές χρήσεις, άλλοτε ότι θα πάνε σε εγκαταστάσεις θερμικής καταστροφής τους στη Γερμανία.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι εύλογα και αδικαιολόγητα αναπάντητα, μέχρι τώρα: Αφού ούτως ή άλλως μία μεγάλη ποσότητα επικίνδυνων χημικών αποβλήτων που θα προκύψουν από την υδρόλυση, θα μεταφερθεί δια θαλάσσης στις εγκαταστάσεις θερμικής καταστροφής στη Γερμανία, τότε γιατί δεν μεταφέρονται κατευθείαν και οι 800 τόνοι χημικών, ώστε να μην υπάρχει ανάγκη υδρόλυσης και απόρριψης οιασδήποτε ποσότητα υδαρών αποβλήτων στη Μεσόγειο;

Η επιχειρηματολογία ότι επιλέγεται να γίνει αρχικά υδρόλυση στη Μεσόγειο, γιατί εκεί θα υπάρχουν μικρότεροι κίνδυνοι για το πλοίο, δεν ισχύουν, αφού ούτως ή άλλως τελικά τα πλέον επικίνδυνα απόβλητα θα μεταφερθούν δια θαλάσσης στις εγκαταστάσεις ξηράς για θερμική καταστροφή στη Γερμανία. Σημειωτέον ότι, η μεταφορά δια ξηράς ή δια αέρος των τελικών χημικών που θα μείνουν, έχει απορριφθεί, γιατί είναι απείρως πιο επικίνδυνη από την μεταφορά δια θαλάσσης.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ καλεί την Κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών:

1. Να πάψουν να αδρανούν και να συνεργασθούν ταχύτατα με τις λοιπές χώρες της Μεσογείου, αξιοποιώντας τις πολλές δυνατότητες που δίνονται από το διεθνές δίκαιο, ώστε να μην επιτραπεί η υδρόλυση των χημικών και η απόρριψη των επικίνδυνων αποβλήτων στη Μεσόγειο.
2. Να απαιτήσουν την επιβίβαση στο πλοίο ειδικής μικτής πολυεθνικής επιτροπής από κατάλληλους επιστήμονες και με τη συμμετοχή Ελλήνων, που να επιβλέπουν την τήρηση των συμφωνηθέντων.

Το θέμα της καταστροφής του περιβάλλοντος που ζούμε δεν ενδείκνυται για ολιγωρίες, φοβίες και το κυριότερο για ‘’πολιτικά ανταποδοτικά οφέλη’’.