H Ακαδημία Πολιτικής “Αλέξανδρος Παπαναστασίου” που αποτελεί τον φορέα πολιτικής εκπαίδευσης και έρευνας της «κοινωνίας αξιών» οργανώνει εκδήλωση με θέμα τα εθνικά ζητήματα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη η χώρα. μετά και από τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις, στα πλαίσια της διοργάνωσης του Money Show 2019 .

Εισηγητές:
Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων
Κλεάνθης Κυριακίδης, Διεθνολόγος
Δημήτρης Παληάτσος, Ναύαρχος ε.α
Στέλιος Φενέκος, Πρόεδρος της «κοινωνίας αξιών»

Μετά το πέρας των εισηγήσεων οι ομιλητές θα δεχθούν ερωτήσεις

Είσοδος για το κοινό ελεύθερη

Πληροφορίες/Δηλώσεις συμμετοχής
Νικολέττα Διαμαντάκου
Τηλ.6974345720

– ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΨΗΦΟ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ
– ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
– ΤΑ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΝΤΙΝΟΜΙΑΣ

Η υπόθεση της συμφωνίας των Πρεσπών αποκαλύπτει όλη τη παθογένεια του Ελληνικού πολιτικού συστήματος και τις μικροπολιτικές που κυριαρχούν (εις βάρος κάποτε και των εθνικών συμφερόντων) στις πολιτικές επιλογές.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εγκλωβισμένος στις ιδεοληψίες του, εκμεταλλεύθηκε την αδύναμη θέση της αντιπολίτευσης στο ζήτημα των Σκοπίων και την έλλειψη πρότασης εκ μέρους της, και μηχανεύθηκε μία κακή συμφωνία, εκφρασμένη με τέτοιο τρόπο ώστε η απόρριψή της να μας πονάει περισσότερο από την αποδοχή της.

Η ΝΔ εγκλωβισμένη στην ρητορική της και προκειμένου να διατηρήσει την συνοχή της, αδυνατεί να κάνει μία ρεαλιστική αντιπρόταση και επαμφοτερίζει για το τι είναι καλύτερο γι αυτήν:

α) Να αφήσει το ΣΥΡΙΖΑ να περάσει τη συμφωνία, ώστε να κλείσει μία χαίνουσα πληγή, χωρίς δικό της κόστος ή να πάρει αυτή τη καυτή πατάτα “του μετά” στα χέρια της και να αναγκάζεται να διαχειριστεί τις διαφαινόμενες δυσμενείς επιπτώσεις (σε διεθνές επίπεδο), από την άρνησή της να την αποδεχθεί;

β) Να κάνει πρόταση μομφής έγκαιρα, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλία (χρειάζεται τον απόλυτο αριθμό των βουλευτών -151 και πάνω) ή να αφήσει το ΣΥΡΙΖΑ να πάρει πρωτοβουλία, ενεργοποιώντας την δυνητική διαδικασία για ψήφο εμπιστοσύνης (με 120 βουλευτές πλέον κατώτερο όριο), πριν φέρει την συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή;

Ο ΣΥΡΙΖΑ αιτούμενος και παίρνοντας ψήφο εμπιστοσύνης (ακόμη και με πολύ λιγότερους των 151 βουλευτών-120 κατ ελάχιστο), θα μπορέσει να ξεπεράσει τα προβλήματα που του δημιουργεί η ενδεχόμενη άρνηση Καμένου να ψηφίσει τη συμφωνία, γιατί στη συνέχεια, έχοντας κατοχυρώσει την εμπιστοσύνη του κοινοβουλίου, θα επιδιώξει να στηριχτεί στις ψήφους άλλων βουλευτών πλην Καμένου και των πιστών του (όσων του απομείνουν), για να περάσει η συμφωνία (μπορεί να την περάσει και με λίγο λιγότερους από 151-αν και θα επιδιώξει να την περάσει με 151).

Το ΠΑΣΟΚ και ο Λεβέντης καιροφυλακτούν λαϊκίζοντας για να καρπωθούν τα οφέλη από την σύγκρουση και την αποτυχία των δύο άλλων και δεν κάνουν οιαδήποτε αντιπρόταση.

Και όλοι αυτοί στρέφουν τα βλέμματά τους στο Ποτάμι, που δυσκολεύεται να ξεκαθαρίσει τη θέση του, αφού κρίνει ότι η συμφωνία παρά τα προβλήματά της είναι καλύτερα να περάσει (με ορθολογική διαχείριση στην εφαρμογή της στη βάση κόστους οφέλους) και δεν συμφωνεί με τα μικροπολιτικά παιχνίδια.
Από την άλλη όμως, δεν θα ήθελε να είναι αυτό που θα δώσει παράταση ζωής στη κυβερνητική αντινομία ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Τελικά η μικροπολιτική τα στερεότυπα και οι ιδεοληψίες, κυριαρχούν του ορθολογισμού και του συμφέροντος του τόπου.

Και το δίλημμα παραμένει:
Όσο άσχημο είναι να χρησιμοποιείται η συμφωνία αυτή για να πέσει η κυβέρνηση άλλο τόσο είναι άσχημο να χρησιμοποιείται και για να κρυφθούν οι χρόνιες κυβερνητικές αδυναμίες και αντινομίες ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Το τι θα ήταν καλύτερο να κάνει το Ποτάμι, κατά την άποψή μου είναι ένα και μοναδικό:

α) Να αναλάβει πρωτοβουλία και να ζητήσει από την αντιπολίτευση (χρειάζονται 50 βουλευτές), να υποβληθεί κοινή πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης (για την τις αντιφάσεις και την αντινομία της θέσης Καμένου), πριν να έλθει η συμφωνία στη Βουλή και πριν να προλάβει ο κ. Τσίπρας να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης.
β) Εάν η πρόταση αυτή για μομφή κατά της κυβέρνησης δεν υιοθετηθεί από την αντιπολίτευση, τότε έχει κάθε λόγο να ψηφίσει υπέρ της συμφωνίας, αφού θα έχουν αποκαλυφθεί οι προθέσεις όλων.
γ) Εάν η πρόταση του για υποβολή μομφής υιοθετηθεί, και περάσει στο κοινοβούλιο (αναγκασθεί δηλαδή να ψηφίσει υπέρ της και ο κ. Καμμένος), τότε δεν θα υφίσταται πλέον δίλημμα.
δ) Εάν όμως δεν εγκριθεί η πρόταση μομφής από το κοινοβούλιο, τότε και πάλι αποκαλύπτεται η αντινομία και οι πραγματικές προθέσεις όλων και απαλλάσσεται το Ποτάμι από την ευθύνη για την διάσωση αυτής της στρεβλής κυβέρνησης.

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ

Στο ισχύον Σύνταγμα η αρχή της διατήρησης της κυβέρνησης ρυθμίζεται με υποχρεωτικό ή δυνητικό χαρακτήρα στο άρθρο 84.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ
• Συγκεκριμένα ορίζει ρητά από την πρώτη διάταξη του άρθρου ότι υποχρεωτικά: « η κυβέρνηση οφείλει να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής».
• Η δεύτερη μορφή της πρότασης εμπιστοσύνης είναι η δυνητική. Αυτή υποβάλλεται με πρωτοβουλία της κυβέρνησης οποιαδήποτε στιγμή μέσα στη βουλευτική περίοδο.
• Η κυβέρνηση μπορεί να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης οποτεδήποτε άλλοτε με γραπτή ή προφορική δήλωση του Πρωθυπουργού στη Βουλ.ή
• Σε κάθε περίπτωση (υποχρεωτική ή δυνητική πρόταση ) η συζήτηση για την πρόταση εμπιστοσύνης αρχίζει μετά δύο ημέρες από την υποβολή της και η ψηφοφορία διεξάγεται αμέσως μετά το τέλος της συζήτησης, μπορεί όμως να αναβληθεί για σαράντα οκτώ ώρες, αν το ζητήσει η κυβέρνηση.
• Η ψηφοφορία είναι πάντοτε ονομαστική και αν η κυβέρνηση λάβει ψήφο εμπιστοσύνης τη διατηρεί όσο βρίσκεται στην εξουσία , εκτός αν εκδηλωθεί δεδηλωμένη δυσπιστία.
• Σύμφωνα με το Σύνταγμα, για να γίνει δεκτή η πρόταση εμπιστοσύνης πρέπει « να εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών , η οποία όμως δεν επιτρέπεται να είναι κατώτερη από τα δύο πέμπτα του όλου αριθμού των βουλευτών»
• Το Σύνταγμα αναφέρεται στην απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών και όχι του συνόλου και θέτει ως ελάχιστο όριο τους 120 βουλευτές, αν αυτοί αποτελούν την πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών στη συνεδρίαση.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ
Πρόταση δυσπιστίας είναι η προς το κοινοβούλιο αίτηση της αντιπολίτευσης να άρει την εμπιστοσύνη που έχει παράσχει στην κυβέρνηση με προηγούμενη απόφασή του.
• Το κοινοβούλιο έχει τη δυνατότητα να αποσύρει την εμπιστοσύνη του από την κυβέρνηση ή από κάποιο μέλος της με την υποβολή πρότασης δυσπιστίας, σύμφωνα με το άρθρ. 84 §2 εδ. α’.
• Για να υποβληθεί πρόταση δυσπιστίας πρέπει να είναι υπογεγραμμένη από το ένα έκτο τουλάχιστον των βουλευτών (50 κατ’ ελάχιστο) και να περιλαμβάνει σαφώς τα θέματα για τα οποία θα διεξαχθεί η συζήτηση.
• Μοναδική εξαίρεση που θέτει το Σύνταγμα είναι ότι «πρόταση δυσπιστίας μπορεί να υποβληθεί μόνο μετά την πάροδο εξαμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε πρόταση δυσπιστίας», εκτός εάν είναι υπογραμμένη από την πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών.
• Το σύνταγμα όμως διαφοροποιείται στο θέμα της πλειοψηφίας που απαιτείται για να γίνει δεκτή η πρόταση δυσπιστίας.
• Προβλέπει πως «πρόταση δυσπιστίας γίνεται δεκτή, μόνο αν εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών» (Δηλαδή 151 κατ ελάχιστο).

Η «κοινωνία αξιών» με στελέχη της, έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό πρόγραμμα επισκέψεων σε κρίσιμους κοινωνικούς φορείς, φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης, οργανισμούς, σχολεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα, φυλακές και σωφρονιστικά ιδρύματα, κέντρα φιλοξενίας, εργοστάσια και κέντρα διαχείρισης απορριμμάτων, επιχειρήσεις και άλλες σημαντικές υποδομές σε όλη τη χώρα του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Οι επισκέψεις αυτές γίνονται για να έχουμε άμεση αντίληψη για τις ελλείψεις, τις δυσλειτουργίες και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες στη καθημερινότητά τους αλλά και για τις δυνατότητες που υπάρχουν προκειμένου να προωθηθούν ρεαλιστικές πολιτικές και λύσεις για αυτά τα προβλήματα.
Στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένη της συνεργασία μας με το Ποτάμι , οι πρόεδροι και στελέχη των δύο σχηματισμών, επισκέφθηκαν σχολεία και καταστήματα, σε γειτονιές γύρω από την Πλατεία Αττικής.

Ο πρώτος σταθμός της επίσκεψης ήταν σε δημοτικό σχολείο της περιοχής, γιατί τα προβλήματα ένταξης στις εθνογραφικά μεταβαλλόμενες αυτές περιοχές είναι μεγάλα και το μέλλον του τόπου εξαρτάται από την παιδεία, την κοινωνική συνοχή και τον πολιτισμό του.
Το πολυπολιτισμικό δημοτικό σχολείο που επισκεφθήκαμε αριθμεί 180 μαθητές Έλληνες και από διάφορες άλλες χώρες (αλβανικής, βουλγαρικής, και κυρίως Συριακής καταγωγής), σε μια αναλογία 60%-40%.
Η ενημέρωση που ακολούθησε μας προβλημάτισε δεδομένου ότι όπως μάθαμε υπάρχουν μεγάλες διαφορές χρόνο με το χρόνο στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των μικρών μαθητών. Οι διαφορές εντοπίζονται σε επίπεδο μαθησιακό, συναισθηματικό ,γνωστικό, ωριμότητας και αισθήματος ασφάλειας, ως αποτέλεσμα της επί μακρόν δυσμενούς οικονομικής κατάστασης και ανασφάλειας που βιώνουν στο σπίτι τους. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε από εκπαιδευτικούς στην παρατηρούμενη έλλειψη οράματος και στο αίσθημα παραίτησης που είναι καταφανές στην ελληνική οικογένεια, με αποτέλεσμα αυτό να επηρεάζει αρνητικά τα παιδιά.
Σε ότι αφορά τις πρακτικές ανάγκες του σχολείου αναφέρθηκαν στο σημαντικό ρόλο που παίζει η θετική ανταπόκριση του ιδιωτικού τομέα (εταιρείες και καταστήματα της περιοχής και όχι μόνο) που πολλές φορές συνδράμουν το σχολείο με σημαντική υλικοτεχνική βοήθεια, για να καλύψουν την αδυναμία της πολιτείας.
Η δράση ολοκληρώθηκε με επίσκεψη σε καταστήματα και νέες επιχειρήσεις της περιοχής, όπου ακολούθησε διάλογος με τους επαγγελματίες για τα προβλήματα που αφορούν τον κλάδο τους.

Η κοινωνία αξιών μελέτησε προσεκτικά το κείμενο που έχει διαμορφωθεί στο πλαίσιο του ΟΗΕ και πρόκειται να υπογραφεί από τις χώρες στη Σύνοδο του ΟΗΕ τον Δεκέμβριο στο Μαρακές.

Το κείμενο περιέχει μερικές θετικές ρυθμίσεις, πολλές παραινέσεις, αρκετά ευχολόγια και αοριστίες και αρκετά αρνητικά σημεία, με κυριότερο, ότι προσπαθεί να κρύψει το πρόβλημα κάτω από το χαλί, αφήνοντας τις χώρες να διαπληκτίζονται για να προφυλαχθούν από τις κακές επιπτώσεις των καθυστερημένων παρεμβάσεων και πολιτικών, σε επίπεδο ΟΗΕ και διεθνών οργανισμών (και ΕΕ).

Ως πρωτογενές κείμενο θα επιφέρει και δευτερογενείς κανονιστικές ρυθμίσεις και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς (και στην ΕΕ).

ΘΕΤΙΚΑ

• Τα κράτη θα πρέπει να διακρίνουν μεταξύ “regular and irregular migration status” λαμβάνοντας υπ όψη εσωτερικές εθνικές αναγκαιότητες, δεσμεύσεις και περιορισμούς, και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο

• Αναγνωρίζει την ισχύ του εσωτερικού δικαίου σε συμφωνία με το διεθνές δίκαιο, και την ισότητα εφαρμογής στο νόμο.

• Λέει ότι ο ΟΗΕ δεσμεύεται για να υπάρχει ειρήνη, σταθερότητα, ευημερία και ανάπτυξη στις χώρες προέλευσης.
ΣΗΜ: Όμως όταν είναι να ληφθούν σημαντικές αποφάσεις οι οποίες επηρεάζουν κάποιο από τα 5 μόνιμα μέλη, πέφτουν τα ΒΕΤΟ και δεν γίνονται αυτά που πρέπει για ειρήνευση και ανάπτυξη στις χώρες αυτές.

• Προτρέπει για διεθνή συνεργασία και βοήθεια για να γίνουν επενδύσεις σε χρήμα και σε ανθρώπινο κεφάλαιο στις περιοχές που βάλλονται.

• Αναγνωρίζει τις ιδιαιτερότητες στη διαχείριση των φύλων, και το σημαντικότερο των παιδιών, κυρίως των ασυνόδευτων και όσων έχουν αποχωρισθεί από τους γονείς τους.

• Αναγνωρίζει ότι το ζήτημα της μετανάστευσης απαιτεί συνολική κυβερνητική προσέγγιση.

• Αναγνωρίζει “national sovereignty wrights”, αν και στη συνέχεια αδυνατίζει πολύ τα δικαιώματα αυτά, μέσα από τη ρητορική που χρησιμοποιεί στις δεσμευτικές οδηγίες προς τα κράτη.

ΕΥΧΟΛΟΓΙΑ – ΑΟΡΙΣΤΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ

• Εξετάζει τους μετανάστες σαν άτομα και δεν εξετάζει τη μετανάστευση από την πλευρά μίας αυστηρά δογματικής, δεμένης πολιτισμικά ομάδας, όπως στην πραγματικότητα είναι πολλές ομάδες μεταναστών.
Ακόμη χειρότερα δεν αντιλαμβάνεται την σύγκρουση που ενυπάρχει σε πολλές ομάδες μεταναστών, λόγω διαφορετικής φυλής και θρησκευτικού δόγματος.

• Δεν εξετάζει τις αντιλήψεις των μεταναστών και την αδυναμία προσαρμογής τους, σε σχέση με την περιοχή που πάνε.

• Θεωρεί ότι έρχονται με καλές προθέσεις και διάθεση να εργασθούν, και όχι επιθετικά και με διάθεση κυριαρχίας.

• Θεωρεί υποθετικά ότι η μετανάστευση εξυπηρετεί την διαρκή αειφόρο ανάπτυξη (Sustainable development).
ΣΗΜ: Εσφαλμένη και ατεκμηρίωτη υπόθεση.
Στην προσπάθεια να κρυφτεί το πρόβλημα και να αρθούν οι αντιφάσεις, αποφεύγει να κάνει διάκριση μεταξύ νόμιμης και παράνομης μετανάστευσης σε όλο το κείμενο, χρησιμοποιώντας παρελκυστική γλώσσα και χαρακτηρίζοντάς την regular and irregular.

• Θέτει πάλι μία προϋπόθεση εν πολλοίς αβάσιμη για την καλή διαχείριση του προβλήματος: “when it properly managed”.
ΣΗΜ: Μα αυτό είναι ταυτολογία, δηλαδή λέει ότι “η διαχείριση είναι καλή, όταν υπάρχει καλή διαχείριση”. Το πρόβλημα είναι ότι οι μεγάλοι αριθμοί και οι δυσκολίες ήπιας ένταξης και ενσωμάτωσης, δημιουργούν ανυπέρβλητες αδυναμίες για καλή/κατάλληλη διαχείριση (management).

• Επισημαίνει τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών αλλά δεν κάνει λόγο όταν αυτά έρχονται σε σύγκρουση με τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών.

• Μιλάει για την ανάγκη εγκαθίδρυσης μηχανισμών διαχείρισης, οι οποίοι όχι μόνο έχουν καθυστερήσει, αλλά δεν έχουν ξεκινήσει να δημιουργούνται ακόμη.

• Η φρασεολογία που χρησιμοποιεί για τις μαζικές επαναπροωθήσεις, αφήνει παράθυρο για να γίνονται όταν έχει αποκατασταθεί ασφαλές περιβάλλον στο τόπο τους, δεν κινδυνεύει η ζωή τους και δεν διώκονται στις χώρες προέλευσης.

ΘΕΤΕΙ ΣΤΟΧΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

• Συλλογή και αξιοποίηση ακριβών στοιχείων. Διασφάλιση ότι όλοι οι μετανάστες θα έχουν αποδεικτικά στοιχεία της νόμιμης ταυτότητάς τους και επαρκή έγγραφα που να την αποδεικνύουν.
ΣΗΜ: Θέτει υπερβολικές προσδοκίες. Η νόμιμη ταυτότητα των μεταναστών είναι τεράστιο πρόβλημα, ποιοι είναι από πού έρχονται, τι δηλώνουν όταν δεν έχουν χαρτιά (που είναι το σύνηθες), ποιος τους δίνει τα χαρτιά, τι ισχύ έχουν κλπ.
Η διασφάλισή για την ακρίβεια χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά, πέραν του ότι θα έπρεπε να είναι μικτές οι δομές στα κέντρα καταγραφής, για καλύτερη συνεργασία, συνυπευθυνότητα και αμεσότητα (π.χ. εκπρόσωποι από τις χώρες της ΕΕ).

• Ελαχιστοποίηση των αντιτιθέμενων παραγόντων και τάσεων καθώς και των δομικών στοιχείων που πιέζουν τους ανθρώπους να φύγουν από τις χώρες τους.
ΣΗΜ: Ευχολόγιο, αφού μέχρι τώρα ο ΟΗΕ ελάχιστα έχει κάνει γι αυτό.

• Ενίσχυση της διαθεσιμότητας και της ευελιξίας για τους δρόμους της κανονικής μετανάστευσης (regular migration).
ΣΗΜ: Προφανώς αναφέρεται στις χώρες που θέλουν μετανάστες και δεν έχουν πρόβλημα από την παράνομη μετανάστευση.
Μπερδεύει την νόμιμη με την παράνομη μετανάστευση και θέτει σοβαρά εργασιακά θέματα με ευχολόγια και οδηγίες γενικής φύσεως, τις οποίες είναι αδύνατο να τις ικανοποιήσουν ΟΛΕΣ οι χώρες ακόμη και οι ισχυρότερες

• Εγκαθίδρυση διεθνούς συντονισμένης προσπάθειας για να σώζονται ζωές και για αυτούς που κινδυνεύουν και χάνονται.

• Ενδυνάμωση των διεθνών δράσεων για καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης μεταναστών.
ΣΗΜ: Στην ουσία δεν αναγνωρίζει κανένα περιορισμό και απαγόρευση στις μεταναστευτικές ροές, καταλήγοντας σε ένα αόριστο ευχολόγιο και σε μία εξόχως αντιφατική προτροπή για:
“Διαχείριση των συνόρων με ένα ολοκληρωμένο, ασφαλή και συντονισμένο τρόπο, προωθώντας τις διμερείς συνεργασίες σε τοπικό επίπεδο, διασφαλίζοντας την ασφάλεια των κρατών, των κοινοτήτων και των μεταναστών και διευκολύνοντας της κανονική (regular) διέλευση των συνόρων.”

ΣΗΜ: Η έννοια της πρόληψης, όπως την θέτει, για να σωθούν ανθρώπινες ζωές, έχει πολλές ερμηνείες και οπωσδήποτε πολλές επιχειρησιακές δεσμεύσεις. Η μόνη πλήρης διασφάλιση που θα μπορούσε να υπάρξει, θα ήταν να πήγαιναν κρατικά πλοία και μέσα για να τους μεταφέρουν οικειοθελώς.

• Απομόνωση των μεταναστών μόνο ως τελευταίο μέσο στο οποίο πρέπει να καταφεύγουν τα κράτη, τα οποία πρέπει να καταβάλλουν προσπάθεια για εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης.

• Δημιουργία συνθηκών ώστε οι μετανάστες να συνεισφέρουν πλήρως στην αειφόρο ανάπτυξη όλων των χωρών.
ΣΗΜ: Ο τρόπος που περιγράφει το πρόβλημα των μεγάλων αριθμών παράνομων μεταναστών, είναι ως να επιβαρύνει τις τοπικές κοινωνίες (οι οποίες ενδεχομένως να έχουν οι ίδιες μεγάλα προβλήματα ανεργίας), για να τρέφουν και να στεγάζουν δεκάδες χιλιάδες άνεργους ανθρώπους (οι οποίοι μάλιστα αδυνατούν να λειτουργήσουν ως αυτοδιαχειριζόμενη κοινωνία και να συμβιώσουν ομαλά) , επί μακρόν.

Καταλήγει να ζητάει από τις χώρες (οι οποίες μάλιστα έχουν μειώσει τις αντίστοιχες κοινωνικές παροχές στους πολίτες τους), να κάνουν προβλέψεις για κοινωνικές παροχές, δικαιώματα και κοινωνική ασφάλιση.

Η αδιαφορία που δείχνει η κυβέρνηση στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος έχει φέρει σε αδιέξοδο την τοπική κοινωνία της Σάμου.
Οι συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί από σημερινές φωτογραφίες που έρχονται στο φως από το hot spot στο Βαθύ είναι ενδεικτικές του κλίματος που επικρατεί στο νησί το οποίο καθημερινά επιβαρύνεται με νέες εκατοντάδες αφίξεις μεταναστών.

 

 

Τόσο η κεντρική κυβέρνηση όσο και οι τοπικές αρχές δεν δείχνουν πρόθεση να λάβουν μέτρα με αποτέλεσμα η κατάσταση να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Τα κρούσματα μολυσματικών ασθενειών, πορνείας και βίας έχουν γίνει καθημερινότητα.
Το νησί μοιάζει πια παραδομένο στη μοίρα που του επιφύλαξε η εγκληματική μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης και, δυστυχώς για τη χώρα, η Σάμος είναι μόνο ένα κομμάτι του προβλήματος.

 

Επισημαίνετε ότι ως συνέχεια της πολιτικής αυτής έρχεται το σύμφωνο του ΟΗΕ για τη μετανάστευση (Global Compact for Migration) Πρόκειται για ένα πρόγραμμα μαζικής και οργανωμένης μετακίνησης οικονομικών μεταναστών από Αφρική και Ασία το οποίο αναμένεται να υπογραφεί στις 11 Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους στην συνδιάσκεψη του ΟΗΕ στο Μαρόκο.
Εάν η Ελλάδα δεν μπει άμεσα και δυναμικά στον διάλογο των 26 στόχων που θέτει το σύμφωνο και αρκεσθεί σε ευχολόγια η κατάσταση στο σύνολο της χώρας τα επόμενα χρόνια θα πάρει εκρηκτικές διαστάσεις και θα καταστεί αδύνατος ο έλεγχός της.