κοινωνία αξιών

Ένα ερώτημα πλανιέται συνεχώς στο μυαλό οιουδήποτε ασχολείται με την πολιτική σήμερα: ‘’ H σύγχρονη πολιτική εξακολουθεί να κυριαρχείται από τα προσωπικά συμφέροντα, τις φρούδες υποσχέσεις, τις μικροπολιτικές και τις πελατειακές σχέσεις ή οι αξίες και τα ιδανικά μπορούν να κυριαρχήσουν στις λειτουργίες της;’’

Καθημερινά μάλιστα ακούγονται παραινέσεις από τους απογοητευμένους συμπολίτες μας, ότι επειδή η πολιτική είναι ένα βρώμικο πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων, θα πρέπει ο νέος πολιτικός να οπλιστεί με τα ίδια όπλα για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις συγκρούσεις αυτές.

Αν δε κάποιος εξακολουθεί να προβάλει στο πεδίο της πολιτικής εφαρμογής τις αρχές και τα ιδανικά του, θεωρείται ‘’χαμένος από χέρι’’, ότι δεν θα αντέξει, ότι θα τον καταπιούν τα συμφέροντα. Και το χειρότερο απ’ όλα, ότι σύντομα θα γίνει ίδιος με τους άλλους, τους φθαρμένους, θα διαφθαρεί και θα χαλάσει.

Σε μια απόλυτη κυριαρχία του παραλόγου, φθάνουν στο σημείο να θεωρούν ‘’καλό πολιτικό’’ αυτόν που συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο που επικρίνουν, με τις υπεκφυγές, την παραπλάνηση, τις υποσχέσεις, τις φθαρμένες παλαιοκομματικές πρακτικές, τα ρουσφέτια, τις επιφανειακές απαντήσεις, το λαϊκισμό, τις υπερβολές, την προβολή ισχύος. Ακόμη χειρότερο είναι ότι εξακολουθούν να τον ψηφίζουν!

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ έχει ως σκοπό της ένα ‘’νέο πολιτικό πολιτισμό’’ και θεωρεί ότι οι αξίες και τα ιδανικά είναι αναγκαίο να αποτελούν τα ζωτικά συστατικά της πολιτικής σήμερα. Επενδύει στην ακεραιότητα, στην εμπιστοσύνη με τον πολίτη.

Δεν θα είμαστε καλοί πολιτικοί αν συμπεριφερόμαστε και πράττουμε όπως οι παλιοί. Θα είμαστε, όμως, χρήσιμοι πολιτικοί αν δράσουμε τελείως αντίθετα, αν εμπνεύσουμε εμπιστοσύνη, με ειλικρίνεια, σταθερότητα, σθένος, εμμονή και πλήρη συνείδηση των σκοπών που υπηρετούμε, με δημοκρατικούς εσωκομματικούς θεσμούς, διαφάνεια και συμμετοχή, ακεραιότητα και συνέπεια λόγων και έργων.

Στέλιος Φενέκος, αντιπρόεδρος της ‘’κοινωνίας αξιών’’

Aγαπητοί φίλοι,

είμαι υποψήφιος διότι εγώ και οι συνεργάτες μου έχουμε μια πρωτότυπη, εναλλακτική αλλά ήδη δοκιμασμένη πρόταση που αφορά όλους τους Αθηναίους.

Η πρόταση έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και βασίζεται σε ένα πλήρες οργανόγραμμα ουσιαστικής αξιοποίησης των ικανοτήτων και των ενδιαφερόντων πολύ μεγάλου μέρους της κοινωνίας μας.

Κεφαλαιοποιούμε την δημιουργική απασχόληση του κάθε πολίτη μέσα σε ένα μοντέλο επενδυτικής ανταποδοτικής οικονομίας που αλληλοστηρίζεται με την ρεαλιστική οικονομία.

Το εφαρμόσαμε ήδη στην οργάνωση ”Αθηναϊκό καλλιτεχνικό δίκτυο”  περισσότεροι από 1000 καλλιτέχνες και δημιουργήσαμε ήδη τρία διεθνή φεστιβάλ που στηρίζουν τον θεματικό τουρισμό, το εμπόριο, την οικονομία, την εκπαίδευση και την κοινωνική συνοχή της Αθήνας.

Η επιτυχία σφραγίστηκε από την συνεχή υποστήριξη του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, του Συλλόγου Ξενοδόχων Αττικής κ’ Αργοσαρωνικού και από πολλούς άλλους φορείς.

Η νέα μεγάλη υπερ-οργάνωση ”Αθηναϊκά πολιτιστικά δίκτυα” που γεννήθηκε από την ένωση του Αθηναϊκού καλλιτεχνικού δικτύου με άλλες ομάδες πολιτών, επαγγελματιών και ανθρώπων του πνεύματος και των επιστημών, είναι σε θέση να εφαρμόσει το μεικτό αυτό οικονομικό μοντέλο σε όλες τις πτυχές της κοινωνίας των Αθηνών.

Ξετυλίξαμε το κουβάρι της ανάπτυξης από τον πολιτισμό που είναι η βαριά βιομηχανία της Αθήνας. Πάνω σ’ αυτό στήνουμε μια νέα τουριστική πολιτική, μια νέα οικολογική θέση, μια άλλη αντιμετώπιση της καθημερινότητας, μια νέα κοινωνική πολιτική και με την ευρεία συμμετοχή της κοινωνίας θα καταφέρουμε να αναμορφώσουμε την Αθήνα.

Λάβετε υπ’ όψη ότι ο Δήμος της Αθήνας ως ενδιάμεσος φορέας είχε πρόσφατα στην διάθεσή του 175 εκατομμύρια ευρώ με μηδενική ίδια συμμετοχή από ΕΣΠΑ κι έπονται και πολύ περισσότερα. Όμως οι επιλογές αυτής της Δημοτικής αρχής είναι οι αναπλάσεις ακινήτων και όχι οι ουσιαστικές επενδύσεις ανάπτυξης και αντιμετώπισης της ανεργίας και πολλών άλλων κοινωνικών προβλημάτων.

Η κοινωνική ευαισθησία αυτής της Δημοτικής αρχής αρκέστηκε στα συσσίτια για τα οποία είναι πολύ υπερήφανη.

Η δική μας κοινωνική ευαισθησία θέλει να στηρίξει την ψυχολογία και την αξιοπρέπεια των Αθηναίων που ωθούνται αδίστακτα απ’ όλα τα κέντρα εξουσίας και από αυτήν την Δημοτική αρχή προς στην πλήρη ανέχεια. Τι κι αν την συνοδεύουν με συσσίτιο όταν έχουν προκαλέσει την απόλυτη κοινωνική κατάθλιψη!

Κάποιοι με γνωρίζετε ως μουσικοσυνθέτη και μουσικό, κάποιο άλλοι ως μάνατζερ, κάποιοι άλλοι ως βιολόγο και κάποιοι άλλοι απλά ως άνθρωπο.

Σας επανασυστήνομαι ως γέννημα θρέμμα αυτής της σπουδαίας πόλης, ως κάτοικος μιας γειτονιάς του κέντρου, ως απλός σας συμπολίτης που μεγαλώνω το παιδί μου με τις ίδιες δυσκολίες και τους ίδιους φόβους με τους δικούς σας.

Σας επανασυστήνομαι ως ο συμπολίτης σας που θυσιάζει πολλά (εργασία, καρριέρα, επαγγελματικές σχέσεις, οικογενειακή γαλλήνη) για να προτείνει μια δοκιμασμένη λύση ώστε να βγούμε από τα ατέρμονα αδιέξοδα και για να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον που κάποιοι θέλουν να επιβάλλουν σ’ εμάς.

Θέλω να σας εξομολογηθώ πως:

Την αγάπη του κοινού την εισπράττω πολλές φορές ως καλλιτέχνης. Πιστέψτε με είναι πολύ πιο γλυκιά από αυτήν που εισπράττει ένας πολιτικός.

Την ικανοποίηση της δημιουργίας την βιώνω ως συνθέτης σε καθημερινή βάση, εννίοτε ως βιολόγος και νοιώθω πολύ ευτυχής και τυχερός γι’ αυτό.

Την οικονομική μου αποκατάσταση μετά την εμπλοκή μου με τα κοινά εδώ και τέσσερα χρόνια απλώς την ταλαιπωρώ.

Το μόνο ψώνιο που έχω, είναι να γίνουμε όλοι μαζί, οι Αθηναίοι που ξύπνησαν από το λήθαργο και άρχισαν να ξαναγράφουν ιστορία.

Και η ιστορία δεν γράφεται με χρήμα αλλά με έργα πολιτισμού. Ο πολιτισμός για τον οποίον σας μιλάω δεν είναι συναυλιούλες ή παραστασούλες όπως κάποιοι θέλουν να λένε, αλλά η βάση στην οποίαν μπορούμε να χτίσουμε ανθρώπινες αξίες, καινούργια διπλωματία, οικονομία, τουρισμό, κοινωνική συνοχή και γαλλήνη και τόσα άλλα που απλά θα μας κάνουν ευτυχισμένους. Που απλά θα στείλουν την κατάθλιψη αυτής της πόλης μακρυά.

Κλείνω λέγοντας σας πως οι μεγαλύτεροι εχθροί αυτής της πόλης ήταν οι Δαναοί και οι Σπαρτιάτες.

Σκεφτείτε πολύ ποιους θα στείλετε στον δεύτερο γύρο.

Θέλω να πιστεύω πως η θέλησή σας θα είναι να βρεθούν τα Αθηναϊκά πολιτιστικά δίκτυα μέσα στο Δημοτικό συμβούλιο.

Υγεία και χαρά

Μάριος Στρόφαλης

Πηγή: http://www.strofalis.gr/home.html

Οι καλές πράξεις προς τους συνανθρώπους μας και οι αφιλοκερδείς δράσεις, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, θεωρούνται ξεχωριστές, ατομικές δραστηριότητες, με έντονα συναισθηματικά στοιχεία.

Τα περισσότερα κόμματα και η κυβέρνηση στη ρητορική τους και στην πράξη, αρέσκονται και τους βολεύει, να τις θεωρούν ως πράξεις φιλανθρωπικού ακτιβισμού, για να αποφύγουν υποχρεώσεις και ευθύνες ευρύτερου σχεδιασμού.

Πέραν των φιλανθρωπικών δράσεων, όμως, μεταξύ της αγοράς με υποκείμενο τα ιδιωτικά αγαθά και του κράτους με υποκείμενο τα δημόσια αγαθά, υπάρχουν πολλές μορφές κοινωνικών/κοινοτικών δραστηριοτήτων σε υπηρεσίες και στη παραγωγή, που παράγουν ‘’κοινά αγαθά’’ για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης σε κοινοτικό/συνοικιακό επίπεδο.

Αυτές οι δραστηριότητες προέρχονται από συλλογικές πρωτοβουλίες ανθρώπων, οργανισμών, ομίλων, συλλόγων, ενώσεων, επιχειρήσεων, ΜΚΟ αλλά και από οργανωμένες υπηρεσίες κοινωνικής αλληλεγγύης (εκκλησία, δημοτικές υπηρεσίες, κρατικές υπηρεσίες). Όλες αυτές οι δραστηριότητες συνιστούν τον τρίτο κλάδο της οικονομίας, την ‘’κοινωνική οικονομία’’.

Στα πλαίσια της ‘’κοινωνικής/κοινοτικής οικονομίας’’, μπορούν να ενταχθούν και οι δράσεις κοινωνικής εταιρικής ευθύνης που μπορούν να λειτουργήσουν συνεργατικά με πολλαπλάσια αποτελέσματα με τις λοιπές κοινωνικές και κοινοτικές δράσεις.

Τις πρωτοβουλίες αυτές, η επίσημη πολιτική οικονομία είναι ανίκανη να τις αντιληφθεί, να τις μετρήσει και να τις αξιοποιήσει μέχρι σήμερα. Πολλές φορές μάλιστα το θεσμικό πλαίσιο λειτουργεί εις βάρος τους, λόγω καχυποψίας των κρατικών αρχών, που προκύπτει από την υστερόβουλη εκμετάλλευση που γίνεται από τους ‘’επιτήδειους’’ και από την αδυναμία κρατικού ελέγχου (π.χ. η δυνατότητα δωρεάς και χορηγίας, χρησιμοποιήθηκε για ξέπλυμα και φοροδιαφυγή από πολλές εταιρείες, ομίλους και ιδιώτες, με αποτέλεσμα να καταργηθεί από το κράτος και να καταρρεύσουν όλοι οι μικροί αθλητικοί σύλλογοι που προσφέρουν τεράστιο έργο στη γειτονιά/κοινότητα).

Σήμερα, σε περιοχές που αλλάζουν και επιτελείται ένας κοινωνικός μετασχηματισμός, όπως π.χ. στα Πατήσια, στη Κυψέλη, σε πολλές πόλεις στη περιφέρεια, είναι αναγκαία η συνεργασία και ο συντονισμός όλων αυτών των δράσεων για καλύτερα αποτελέσματα.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ θεωρεί αναγκαία αυτή τη συνεργασία και έχει εντάξει στο πρόγραμμά της τις προτάσεις της για τον συντονισμό όλων αυτών των δράσεων. Στην πράξη μάλιστα αυτο-συντονίζεται και προτιμά να εντάξει τις δράσεις ακτιβισμού των μελών της με σοβαρότητα στις συλλογικές δράσεις άλλων φορέων που έχουν τη κατάλληλη οργάνωση και κάνουν καλύτερα τη δουλειά, διαφέροντας κι εδώ από τις γραφικές και ανούσιες ”φανφάρες” άλλων κομμάτων.

Στέλιος Φενέκος, αντιπρόεδρος της ‘’κοινωνίας αξιών’’

”Ριζοσπαστισμός” είναι η ρήξη με το κατεστημένο, με τις νόρμες και τα στερεότυπα του παρελθόντος. Δεν ταυτίζεται όμως με τις επαναστατικές ιδέες που επιδιώκουν να ανατρέψουν βίαια ή λιγότερο βίαια το κατεστημένο. Η ιδέα της επανάστασης ποτέ δεν ήταν το καθοριστικό χαρακτηριστικό του ριζοσπαστισμού. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ήταν πάντα η ο ‘’προοδευτισμός’’, η τόλμη του για την ‘’καινοτομία’’, την εξωστρέφεια, την τεχνολογία και την ώθηση προς τα εμπρός.

Η αποδόμηση από τη ρίζα τους, των παλαιών, και μη αποτελεσματικών πρακτικών, δημιουργεί μεν μία συνολική τάση για ριζικές αλλαγές, απαιτεί όμως τον απόλυτο έλεγχο των αλλαγών αυτών, ορθολογικά και με συγκεκριμένους στόχους, αποτελέσματα και χρονοδιαγράμματα. Μόνο έτσι μπορεί να επιτευχθεί ο σταθερός και συνεχής μετασχηματισμός του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας ολόκληρης, σε περιβάλλον κοινωνικής δικαιοσύνης, με παραγωγή νέων ιδεών και σταθερή πρόοδο.

Διαπιστώνουμε σήμερα, ότι οι πλέον συντηρητικές δυνάμεις στη χώρας μας, (απολιθώματα του παρελθόντος), εμφανίζονται να είναι όχι μόνο οι παραδοσιακοί συντηρητικοί κομματικοί δεξιοί, αλλά και όλα τα κόμματα της αριστεράς, που κατάφεραν να κάνουν το όραμά τους ‘’απόλυτο στερεότυπο’’, αδυνατώντας να εκσυγχρονισθούν και να αντιληφθούν την πραγματικότητα. Και όταν επιχείρησε να εκσυγχρονισθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, κατάφερε να χάσει τον μισό κόσμο που τον ακολουθεί.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ έχει τοποθετηθεί από τη πρώτη στιγμή υπέρ των ριζοσπαστικών λύσεων που προκύπτουν από ένα ολοκληρωμένο σχεδιασμό. Που να μπορούν να εφαρμοσθούν από τους καλύτερους Έλληνες ανά τομέα, με ένα νέο πρότυπο διακυβέρνησης, απαλλαγμένο από κάθε κομματικό χαρακτήρα.

Όπως γλαφυρά έχει πει πολλές φορές και ο πρόεδρος της ‘’κοινωνίας αξιών’’ Δ. Μπουραντάς: ‘’Δεν μπορείς με μερεμέτια να διορθώσεις ένα σπίτι που γκρεμίζεται, ούτε μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα και να μας βγάλουν από το τέλμα αυτοί οι ίδιοι που ευθύνονται γι αυτό, αφού εξακολουθούν να κάνουν τα ίδια, με τον ίδιο τρόπο και με το να συντηρούν τις ίδιες αντιλήψεις’’.

Η χώρα μας θέλει ριζική αναδόμηση, με συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων εκ βάθρων, που να μπορεί να ξεπερνάει αγκυλώσεις, παραδοσιακά στερεότυπα, ταμπού και αραχνιασμένες αντιλήψεις. Μία νέα πρακτική, ριζοσπαστική αντίληψη, που να μην φοβάται με πραγματισμό, να υιοθετήσει τις βέλτιστες λύσεις, απ’ όπου κι’ αν προέρχονται.

Στέλιος Φενέκος, αντιπρόεδρος της ‘’κοινωνίας αξιών’’

Σάββατο, 15η Μαρτίου 2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Η ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΟΠΛΑ ΓΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

Και με τη βούλα του Ευρωκοινοβουλίου… επιβεβαιώνεται ότι πειραματίστηκαν πάνω στην Ελλάδα!

Η έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου, για την αξιολόγηση των ενεργειών της τρόικας σε χώρες που εφαρμόσθηκαν προγράμματα προσαρμογής (Ελλάδα, Ιρλανδία, Κύπρος, Πορτογαλία), έρχεται να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες είχαν την τύχη… “πειραματόζωων”, σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα δράσης της “τρόικα” στην χώρα μας.

Στην έκθεση ασκείται έντονη κριτική για τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησαν οι “τρόικες”, αναφορικά με τη δημοκρατική νομιμοποίηση των αποφάσεων, σε εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο, για τα ζητήματα διαφάνειας, για τον ανεπαρκή συντονισμό μεταξύ της ΕΕ, ΔΝΤ και ΕΚΤ και για τις αστοχίες στον οικονομικό σχεδιασμό και στις προτάσεις πολιτικής.

Διατυπώνονται ακόμη συγκεκριμένες προτάσεις για:

• τη σταδιακή κατάργηση της τρόικας και την αντικατάστασή της με έναν ευρωπαϊκό μηχανισμό εποπτείας.
• τη μετεξέλιξη των σημερινών μνημονίων σε προγράμματα που θα υπάγονται πλήρως στο κοινοτικό σύστημα και θα είναι συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο, το κοινοτικό κεκτημένο και τις στρατηγικές προτεραιότητες της ΕΕ και
• τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, το οποίο θα αναλάβει σε συνδυασμό με τον ESM την ευθύνη της χρηματοδότησης, αλλά και της εποπτείας, χωρών που εντάσσονται σε πρόγραμμα προσαρμογής.

Όπως δείχνει και η ερμηνεία των συμπερασμάτων της έκθεσης, υπάρχει επιτακτική ανάγκη να ενισχυθούν θεσμικά αντίβαρα, όπως είναι η δράση των Ευρωβουλευτών και η ενίσχυση του ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου, αν θέλουμε να ευοδωθεί η πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, προς όφελος όλων των λαών της Ευρώπης και όχι μόνο προς όφελος ορισμένων μόνο χωρών, είτε ομάδας συμφερόντων.

Προτρέπουμε τη κυβέρνηση να αξιοποιήσει αποτελεσματικά τα συμπεράσματα αυτής της έκθεσης, στις επικείμενες διαπραγματεύσεις με την τρόικα.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ εκφράζει σήμερα μία σύγχρονη, ρεαλιστική ριζοσπαστική ιδεολογία, στον αντίποδα των ξεπερασμένων και αναποτελεσματικών πολιτικών, αλλά και των α-πολιτικών επικοινωνιακών επινοήσεων!

Στο σύνολο της διαμορφωμένης μετα-ιδεολογίας της, ενστερνίζεται την αντίληψη της ‘’ριζικής εναντίωσης’’ στο παθογενές σύστημα. Αντιτίθεται στην ‘’λογιστική μικρο-διαχείριση’’ που κυριαρχεί στη συγκυβέρνηση, όπου η πολιτική έχει καταρρεύσει, όπως και οι ιδεολογίες.

Οι προσπάθειες μας στηρίζονται σε αξίες και διέπονται από το πνεύμα ενός πολυδιάστατου, καθολικού εκσυγχρονισμού. Η οικονομία είναι μία μόνο από τις συνιστώσες της κοινωνικής ζωής. Η οικονομία πρέπει να υποστηρίζει ένα ευρύτερο σκοπό, την ‘’κοινωνική και την ατομική ευημερία’’.

Οι αρχές και οι αξίες πάνω στις οποίες στηρίζεται αυτή η μετα-ιδεολογία είναι:
• Οι αρχές του κοινωνικού φιλελευθερισμού, όπως:
– Το “κοινό καλό”,
– Η “θετική θεώρηση της ελευθερίας”.
– Η “ισότητα των ευκαιριών για όλους” και η επιδίωξη για ”ισότητα αποτελεσμάτων”.
– Η δυνατότητα του κράτους να παρεμβαίνει υπέρ των μη προνομιούχων.
• Ο ριζοσπαστικός χαρακτήρας στις προτάσεις, στις λύσεις και στις δράσεις.
• Ο κινηματικός χαρακτήρας που πρέπει να διατηρηθεί για να μη γίνει η ‘’κοινωνία αξιών’’ μέρος του κατεστημένου συστήματος.
• Η κοινωνική δικαιοσύνη.
• Η διάκριση μεταξύ του σκληρού πυρήνα εθνικής κυριαρχίας που δεν εκχωρείται και της μαλακής περιφέρειας που μπορεί να εκχωρηθεί στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση.
• Οι σταθερές πολιτιστικές και πνευματικές αξίες που κληρονομήσαμε.
• Η πατρίδα, ως ένα από τα βασικά στοιχεία στη διαμόρφωση της νέας μετα-ιδεολογίας.
Και όπως περιγράψαμε στο δεύτερο σημείωμα, υποκείμενο της πολιτικής αυτής μετα-ιδοελογίας, δεν είναι η τάξη, η φυλή ή το άτομο, αλλά ο ‘’άνθρωπος – πολίτης’’ με την έννοια της ‘’ύπαρξης’’, που ζει τη ζωή του ως κοινωνικό και πολιτικό όν, με φυσικά και συμβατικά δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Σε αυτές τις αρχές και αξίες βασίζεται και η διαχείριση:
• Της ανεκτικότητας στην ποικιλομορφία και στη διαφορετικότητα, με την εφαρμογή ενός σαφούς και σταθερού θεσμικού πλαισίου για την καλή διευθέτηση των αναπόφευκτων συγκρούσεων που θα υπάρξουν, λόγω αυτής της ανεκτικότητας, μεταξύ των διαφόρων κέντρων εξουσίας και των διαφορετικών αξιών σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία.

Στέλιος Φενέκος, αντιπρόεδρος της ‘’κοινωνίας αξιών’’