κοινωνία αξιών

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τρίτη, 3^η Απριλίου 2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΤΕΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΜΗΡΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΕΛΟ ΜΙΑΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΡΑΜΠΟΥΚΩΝ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΩΝ

Τα όσα αποκαλύφθηκαν από τον διάλογο του κ. Μπαλτάκου με το στέλεχος της “Χρυσής Αυγής”, έστω και αν αποκτήθηκαν με παράνομο τρόπο, καθιστούν έκθετο τον πρωθυπουργό κ. Σαμαρά, τους Υπουργούς Δικαιοσύνης, Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη, και το γ.γ. της Κυβέρνησης, για πολλά αδικήματα, όπως προσπάθεια χειραγώγησης της δικαιοσύνης και κατάχρηση εξουσίας.

Η αδυναμία διακυβέρνησης, η ανικανότητα επιλογής συνεργατών και η υπεροπτική διαχείριση της εξουσίας που του έχει εκχωρήσει ο λαός, τον οδήγησαν σε τραγικά λάθη στην υπόθεση της “Χρυσής Αυγής”, δυσχεραίνοντας τελικά το έργο της δικαιοσύνης και καθιστώντας όλη τη κυβέρνηση όμηρο και περίγελο μίας ομάδας τραμπούκων φασιστοειδών.

Περισσότερο από ποτέ γίνεται καταφανής η Συνταγματική απαίτηση για αυστηρή διάκριση εξουσιών ώστε να προστατευθεί το Δημοκρατικό πολίτευμά μας.

Ποιος είναι ο ρόλος του δημοσιογράφου σήμερα; Να φωτίζει από όλες τις οπτικές γωνίες τα γεγονότα και τα προβλήματα που προκύπτουν από αυτά,  κι έτσι εμείς οι πολίτες να αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος την βαρύτητα την σπουδαιότητα τους και να κρίνουμε τις λύσεις που θα μας προτείνουν.

Ποιοι θα προτείνουν τις λύσεις;  Όχι βέβαια οι δημοσιογράφοι. Τις λύσεις θα προτείνουν οι πολιτικοί, διότι αυτός είναι ο ρόλος τους. Οι πολίτικοι επίσης θα πρέπει να είναι ικανοί να υλοποιήσουν τις λύσεις και από αυτές να κριθούν.

Βέβαια, αυτά συμβαίνουν στις πολιτισμένες χώρες όχι στην Ελλάδα του σήμερα. Επειδή ως πολίτες έχουμε εθισθεί στις εύκολες ή καθόλου λύσεις ή, άλλοι να λύνουν τα δικά μας προβλήματα διότι οι άλλοι μας χρωστούν, εμείς είμαστε μόνο για να απολαμβάνουμε,  θέλουμε στο δελτίο ειδήσεων των 8:00, ή το αργότερο στα talkshowsπου ακολουθούν, να λύνονται τα προβλήματα. Και μετά να πηγαίνουμε για ύπνο ήσυχοι. Καληνύχτα. Αυτή η επιθυμία μας μεταφράζεται σε δείκτες ακροαματικότητας, διαφημίσεις, ισχυρή τέταρτη εξουσία, ίσως η ισχυρότερη και καταλήγουμε οι δημοσιογράφοι να γίνονται οι σύγχρονοι ηγεμόνες που κατευθύνουν  την κοινωνία και δίνουν (ή σωστότερα μόνο προτείνουν) λύσεις στα προβλήματα μας. Οι ανίκανοι πολιτικοί μας προσπαθούν να καλοπιάνουν τους δημοσιογράφους μπας και πάρουν λίγο από την λάμψη τους και ξαναψηφιστούν. Έτσι κανείς δεν αναλαμβάνει να λύσει προβλήματα, κανείς δεν ελέγχεται αν έχει τις κατάλληλες ικανότητες.

Ο Σταύρος μέσα από τις επιτυχημένες εκπομπές του διάβασε όλα τα παραπάνω κατάλαβε καλά τι θέλει ο Έλληνας σήμερα και ανταποκρίθηκε. Έκανε σωστά την δουλειά του ως δημοσιογράφος, φώτισε τους πρωταγωνιστές του με τα προβλήματα τους, τους άφησε να προτείνουν και λύσεις, διότι ως πολίτες έχουν αυτό το δικαίωμα. Ο ίδιος ως δημοσιογράφος συγκρατήθηκε στο να προτείνει λύσεις, ίσως και αυτό να ήταν που τον ανέδειξε σε καλό δημοσιογράφο κι όχι σε δημοσιογραφικό αστέρα. (πχ Χατζηνικολάου, Ευαγγελάτος, Αυτιάς κλπ). Να όμως που το μικρόβιο της ακροαματικότητας και της δημοσιότητας δεν το απέφυγε. Προσεβλήθη κι αυτός από την ασθένεια του λύνω προβλήματα με το επικοινωνιακό χάρισμα, την κοινωνική θαλπωρή, την οικειότητα, την κουμπαριά, την φιλικότητα, το μικρό όνομα κι όχι το επώνυμο, την γκλίτσα, μαζεύοντας ιδέες από εδώ κι από εκεί, με λίγα λόγια φτιάχνοντας ένα καλό περιτύλιγμα. Τόσο εύκολα. Έτσι ίδρυσε το «Ποτάμι» και μάλιστα έχει προβλέψει ότι πολύ γρήγορα θα πιάσει διψήφιο ποσοστό αποδοχής.  Δεν συγκρατήθηκε, θέλει κι αυτός να λύσει προβλήματα. Έτσι μπαίνει στην πολιτική την οποία θεωρεί, πιστεύω, ως μια ακόμη εκπομπή στην οποία θα προσθέσει και λύσεις. Είναι αλήθεια τόσο εύκολο; Όχι! απλά οι Έλληνες το θεωρούμε εύκολο και το δημοσκοπικό ποσοστό του ποταμιού (ακροαματικότητα;) πλησιάζει το διψήφιο νούμερο όπως το είχε προβλέψει. Είτε είστε από αυτούς που απαντούν υπέρ του Σταύρου στις δημοσκοπήσεις είτε όχι, ειλικρινά εκτός από το γυαλί τον ξέρετε και από κάπου αλλού; Άρα συμφωνείτε ότι η θετική μας γνώμη στις δημοσκοπήσεις αποτυπώνει την αποδοχή μας ως καλού δημοσιογράφου; Εχουμε ανάγκη από καλούς δημοσιογράφους και καλούς πολιτικούς. Άλλο όμως το ένα κι άλλο το άλλο. Αρκετές στρεβλώσεις έχουν καθίσει στο σβέρκο του Έλληνα, δεν αντέχει άλλες.

Ο πολιτικός θα πρέπει να κρίνεται με εντελώς διαφορετικά κριτήρια και μέσα από διαφορετικές εμπειρίες. Εμπειρίες και γνώσεις που σχετίζονται με λύση προβλημάτων κι όχι με τον φωτισμό τους.

Πρόδρομος Παπαβασιλείου, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της “κοινωνίας αξιών”

(© Δημήτρης Χαντζόπουλος – ΤΑ ΝΕΑ 31.3.2014)

Η Συζήτηση για το πολυνομοσχέδιο ενώ περιμέναμε και έπρεπε να είναι διεξοδική για να παράγει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα, με την ατυχέστατη υποβολή της πρότασης μομφής μετατράπηκε σε ένα βδελυρό ξεκατίνιασμα, πλην όμως αποκαλυπτικό της αποτυχίας των πολιτικών να αρθρώσουν ουσιαστικό λόγο και να διαχειρισθούν τα προβλήματα της χώρας μας σήμερα.

Ο μεγαλύτερος φαρισαϊσμός εκδηλώθηκε από τον ΓΑΠ ο οποίος ξέχασε τις ευθύνες του για τη κατάσταση της χώρας και δεν δίστασε άλλα να πράττει, άλλα να λέει και άλλα να ψηφίζει ενώπιον του κοινοβουλίου, προκειμένου να ανακάμψει στη πολιτική ζωή προσπαθώντας να μας παραπλανήσει για μία κόμη φορά.

Τα σημαντικότερα ζητήματα του πολυνομοσχεδίου όπως οι αλλαγές στα εργασιακά, στα ασφαλιστικά ταμεία κλπ, ξεπεράσθηκαν υπό το γελοίο βάρος των προσωπικών αντιπαραθέσεων και των αντεγκλήσεων μεταξύ των γραφικών εκπροσώπων του κοινοβουλίου, που κατέληξαν σε άναρθρες κραυγές, ύβρεις, διαγραφές και αποχωρήσεις.

Και όπως ήταν φυσικό το πολυνομοσχέδιο πέρασε, χωρίς καμία ουσιαστική βελτίωση, άρα προς τι τόσος θόρυβος;

Στέλιος Φενέκος