κοινωνία αξιών

πολιτική αξιών

April 18, 2015

Η ΧΩΡΑ ΠΑΕΙ ΠΙΟ ΠΙΣΩ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΣΩ, ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΕΜΠΡΟΣ

Η ΧΩΡΑ ΠΑΕΙ ΠΙΟ ΠΙΣΩ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΣΩ, ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΕΜΠΡΟΣ

Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα της μεταπολίτευσης έκανε τεράστια βήματα εκσυγχρονισμού.
Το κακό ήταν ότι μαζί με τον εκσυγχρονισμό που υπήρξε σε πολλούς τομείς, αναπτύχθηκαν και τεράστια παθολογικά προβλήματα, λόγω ανεπάρκειας των κυβερνήσεων να κυβερνήσουν στην ουσία. Ένα καράβι ακυβέρνητο, χωρίς πορεία, χωρίς σκέψη για το αύριο, απροετοίμαστο για τον καιρό, έρμαιο των συνθηκών και των κάθε λογής συμφερόντων.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί επικαλέσθηκαν ότι επεδίωξαν τον εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις, αλλά η θανάσιμη πάλη μεταξύ των εσωτερικών εχθρών κυρίως, κορυφώθηκε και νέες παθολογίες αναπτύχθηκαν, που αποδυναμώνουν τις προσπάθειες ριζικής αλλαγής-εκσυγχρονισμού-μεταρρύθμισης.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, αυτό-ακυρώνεται καθημερινά στη πράξη, δείχνοντας μας πλέον ξεκάθαρα ότι δομήθηκε πάνω σε σαθρό έδαφος, αφού για να πάρει την εξουσία βασίσθηκε στα παλιά σαθρά υλικά, σε παλιές σαθρές πρακτικές και ακολουθεί “σίγουρες” παλαιοκομματικές συμπεριφορές.

Αντί να κινηθεί δυναμικά, με εργώδη προσπάθεια ανασυγκρότησης και εκσυγχρονισμού της χώρας, μας ξαναγυρνάει δεκαετίες πίσω, με μία μεσσιανική, αυτάρεσκη, παρωχημένη και αναποτελεσματική αντίληψη για την αριστερά και για τα πράγματα. Χαρακτηριστικά είναι κάποια αυταρχικά δείγματα συμπεριφοράς που ελπίζαμε ότι δεν θα ξαναβλέπαμε, του τύπου “ξέρεις ποιος είμαι εγώ;”
Μοναδικό ενδιαφέρον της η εκλογική της ενίσχυση με την ανασύσταση του πελατειακού κράτους και με την υποστήριξη συντεχνιακών συμφερόντων.
Η ανεργία π.χ., που θα έπρεπε να είναι για οποιαδήποτε κυβέρνηση (πόσο μάλλον για μια αριστερή), η πρώτη της προτεραιότητα, γιατί η ελευθερία και η ισότητα των ανθρώπων βασίζεται στην εργασία, ακόμη δεν έχει μπει στην ατζέντα της.

Επιδιώκει χωρίς προσχήματα πλέον, αυτό που έκαναν πάντα οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις του παρελθόντος. Την πλήρη άλωση της δημόσιας διοίκησης με την κατάληψη όλων των θέσεων από “ημέτερους”, με κυρίαρχο σκοπό να εγκαθιδρύσει την εξουσία της για τις επόμενες δεκαετίες.

Ο ορθολογισμός, η αμεροληψία και η πρακτικότητα, που ελπίζαμε ότι θα κυριαρχήσουν επί τέλους στη πολιτική ζωή του τόπου, χάνουν τη μάχη από την ιδεοληψία, τα στερεότυπα, το λαϊκισμό, την παρελκυστική διαστρέβλωση κάθε γεγονότος προς όφελος του κόμματος, τον φανατισμό και τη “προσωπολατρεία” που βλέπαμε στα ξεπερασμένα κομμουνιστικά καθεστώτα.

Η χώρα οδηγείται “ΠΙΟ ΠΙΣΩ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΣΩ”, επειδή η κυβέρνηση δεν έχει τις ικανότητες να την πάει εμπρός!

Posted by dz on April 18, 2015 in ΑΠΟΨΕΙΣ and tagged χωρα, ΣΥΡΙΖΑ, κοινωνία αξιών, μεταρρυθμιση.

Leave a comment

April 15, 2015

Η ΑΦΕΛΗΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΑ (;) ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ/ΠΕΛΑΤΕΣ (;) ΚΑΙ Η “ΥΒΡΙΣ”

Η ΑΦΕΛΗΣ ΙΔΕΟΛΗΨΙΑ (;) ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ/ΠΕΛΑΤΕΣ (;) ΚΑΙ Η “ΥΒΡΙΣ”

Έκπληξη μας προκαλεί η κυβέρνηση για τον τρόπο που χειρίζεται το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης. Η επιπολαιότητα, οι ανόητες δηλώσεις και απειλές η άγνοια του θεσμικού ευρωπαϊκού πλαισίου και η παθητικότητα με την οποία αντιμετωπίζει το θέμα, δημιουργούν ένα εκρηκτικό, δυσεπίλυτο πρόβλημα, που αλλάζει βίαια τον εθνολογικό χάρτη στη χώρα μας και έχει δημιουργήσει τεράστιες και επικίνδυνες επιπτώσεις για μας και για όλες τις επόμενες γενιές.
Μία χώρα με υψηλό ποσοστό εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης που δημιουργήθηκε χωρίς εθνοκαθάρσεις, σε αντίθεση με ότι συνέβη σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές και μη χώρες, καταλήγει να χάνει την εθνική της ομοιογένεια, το μεγάλο της αυτό πλεονέκτημα, ηθελημένα και χωρίς καμία στρατηγική αντίληψη γι αυτό.

Η ουτοπική διεθνιστική αντίληψη της κυβέρνησης (μεμονωμένα στο ζήτημα αυτό), εύκολα αποδυναμώνεται από τα προβλήματα που αναφύονται όχι μόνο λόγω της χαώδους πολιτισμικής διαφοράς των μεταναστών με τους γηγενείς, αλλά και από τον θρησκευτικό φανατισμό που διέπει τους περισσότερους από αυτούς. Σε αυτά πρέπει να προσμετρηθεί και η κατευθυνόμενη στρατηγικά διείσδυση από θρησκευτικά κέντρα, φανατικών μουσουλμάνων, μέσω της λαθρομετανάστευσης στην Ευρώπη.

Στο γεωπολιτικά ιδιαίτερα επικίνδυνο αυτό περιβάλλον, όπου όλα τα κράτη και οι λαοί λαμβάνουν προληπτικά και προστατευτικά μέτρα, χωρίς να χρειάζεται να θέσουν σε δοκιμασία τις ανθρωπιστικές τους αξίες, έρχεται η κυβέρνηση να επιτείνει τα τεράστια κοινωνικά αλλά και γεωπολιτικά προβλήματα που δημιουργούνται στη χώρα μας για τους επόμενους αιώνες, στο όνομα της παρωχημένης ιδεοληψίας τους, με το πρόσχημα των ανθρωπιστικών ιδεών.

Δεν αναγνωρίζω σε κανένα από τα μέλη της κυβέρνησης μεγαλύτερο ανθρωπιστικό ενδιαφέρον ή καλύτερες αξίες από όλους εμάς που πιστεύουμε ότι η Ελλάδα πρέπει να προστατεύσει την εθνολογική της ομοιογένεια και ότι χρειάζονται προληπτικά και προστατευτικά μέτρα με βάση τις ανθρωπιστικές μας αξίες. Πρέπει να καταλάβουν ότι για να μην καταλυθούν τελικά οι αξίες αυτές που διέπουν τον πολιτισμό μας, δεν πρέπει να επιτείνονται οι χαοτικές εθνολογικές και πολιτισμικές διαφορές που δημιουργούνται από την υπερβολή, την ανευθυνότητα και τη κακοδιαχείριση, αλλά πρέπει πρώτα απ όλα να προστατευθούν με το “μέτρο” και τη “σύνεση”, χαρίσματα που δυστυχώς όπως αποδεικνύεται δεν διαθέτουν.

Η ανεύθυνη υπουργός, που βλέπει λαθρομετανάστες “να λοιάζονται στην Oμόνοια” είναι τελείως ανίκανη διοικητικά να διαχειρισθεί το πρόβλημα.
Χαρακτηριστικός ο κοντόφθαλμος τρόπος σκέψης της στην λήψη αποφάσεων για τις διοικητικές της ευθύνες: Έκανε λέει “μία βόλτα μόνη της στην Αθήνα και δεν είδε κανένα μετανάστη. Μάλιστα είπε χαρακτηριστικά – δεν υπάρχουν μετανάστες στην Ομόνοια. Το πρωί πηγαίνουν οι άνθρωποι για να λιαστούν-”. Λες και η διοικητικές αποφάσεις λαμβάνονται από μια βόλτα της υπουργού στην Ομόνοια.

Είπε επίσης ότι “η Ελλάδα θα δεχθεί 100.000 πρόσφυγες μέσα στο 2015”, κάτι που ακούγεται σαν ευχή και σαν πρόσκληση, πέραν του ότι τους χαρακτηρίζει συλλήβδην όλους ως “πρόσφυγες” από τώρα.
Είναι προφανές ότι ο σκοπός της είναι η εθνολογική αλλοίωση του Ελληνικού πληθυσμού και εύλογα γεννάται το ερώτημα:
Μήπως η κυβέρνηση προσδοκά και μακροχρόνιο πολιτικό όφελος δημιουργώντας ψηφοφόρους-πελάτες, από την καταστροφική αυτή πολιτική για τη χώρα μας;

Όταν δεν υπάρχει “μέτρο” και “σύνεση” στις πράξεις μας τότε αυτές συνιστούν ΥΒΡΙΝ κύριοι της κυβέρνησης.

ΣΣ: Η ύβρις ήταν (…και πρέπει να είναι) βασική αντίληψη της κοσμοθεωρίας των Ελλήνων. Όταν κάποιος, υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή του (… κυρίως πολιτική…), συμπεριφερόταν χωρίς μέτρο, αλαζονικά και με προσβλητικό τρόπο απέναντι στους άλλους, στους νόμους της πολιτείας και στους άγραφους ηθικούς και θεϊκούς κανόνες….που επέβαλλαν όρια στην ανθρώπινη δράση, θεωρούνταν ότι διέπραττε «ὕβριν», παραβίαση δηλαδή της ηθικής τάξης και απόπειρα ανατροπής της κοινωνικής ισορροπίας….

Posted by dz on April 15, 2015 in ΑΠΟΨΕΙΣ and tagged ανθρωπιστικό ενδιαφέρο, κοινωνία αξιών, μεταναστευση.

Leave a comment

April 14, 2015

ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΣΑΝ: ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ;

innovation

ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΣΑΝ: ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ;

Η “κοινωνία αξιών” λειτουργώντας πάντα έγκαιρα και με πρόβλεψη για τα σημαντικά προβλήματα της χώρας μας, εξετάζει διεξοδικά το ζήτημα των δημόσιων επενδύσεων για την ανάπτυξη και τον μετασχηματισμό της Ελληνικής οικονομίας.

Ακούσαμε πολλές φορές το κ. Τσίπρα και τον κ. Δραγασάκη να επιθέτουν όλες τις ελπίδες ανάπτυξης στις δημόσιες επενδύσεις. Και εύλογα το πρώτο ερώτημα που προκύπτει είναι:
“έχουμε τις αναγκαίες πιστώσεις για να το κάνουμε;”

Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν θα δανείσει την Ελλάδα για να ξοδέψει λεφτά που δεν θα μπορεί να αποπληρώσει στο μέλλον, εάν δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική ανάπτυξη.
Ας δούμε τον λόγο Χρέος/ ΑΕΠ, που δείχνει και την δυνατότητα αποπληρωμής του χρέους : Για να μειωθεί ο λόγος αυτός, θα πρέπει η ανάπτυξη σε πραγματικούς αριθμούς να είναι μεγαλύτερη της αύξησης του χρέους.

Συνεπώς, οι δημόσιες επενδύσεις, για να πιάσουν τόπο θα πρέπει να αποδίδουν. Θα πρέπει δηλαδή οι ταμειακές ροές της επένδυσης να μπορούν να αποπληρώσουν τις πιστώσεις που χρησιμοποιήθηκαν για τα έργα. Αλλιώς τα δανεικά χρήματα θα ξοδευτούν χωρίς να έχουν απόδοση. Επενδύοντας σε μη παραγωγικές δράσεις, μπορεί πρόσκαιρα να δημιουργηθεί κάποια κινητικότητα στην οικονομία, όμως θα είναι χωρίς ανταποδοτικό όφελος και τελικά θα μείνει το χρέος που θα αυξάνεται (όπως συνέβαινε τόσα χρόνια).

Το ΔΝΤ στις ετήσιες εκθέσεις του, θεωρεί ότι οι σωστά σχεδιασμένες επενδύσεις σε υποδομές μπορούν να μειώσουν τα βάρη των κυβερνήσεων, αρκεί να μπορούν να ξεπληρωθούν από μόνες τους. Σύμφωνα με τις μελέτες του, κάθε 1 δολλάριο σε ένα σωστά σχεδιασμένο και υλοποιημένο πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων, μπορεί να αποδώσει 3 δολάρια.

Θα πρέπει συνεπώς η επενδυτική στρατηγική να στοχεύει ώστε οι δημόσιες επενδύσεις να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ισχύος στις παραγωγικές δραστηριότητες της οικονομίας, όχι μόνο λόγω βελτίωσης των υποδομών και των δυνατοτήτων αλλά και λόγω των συνεργιών που μπορούν να πετύχουν προς όφελος όλης της οικονομίας. Η κυβέρνηση επίσης οφείλει να κατανείμει τους διαθέσιμους πόρους σε σωστή ισορροπία μεταξύ δημόσιων επενδύσεων και ιδιωτικής επιχειρηματικότητας, ώστε να μην καθηλωθούν αλλά να ενισχυθούν και οι παραγωγικές επιχιερηματικές δραστηριότητες που παλεύουν να γεννηθούν και να είναι ανταγωνιστικές έναντι αυτών που άντεξαν στη λαίλαπα. Έτσι θα ευνοηθεί και η τάση εκσυγχρονισμού και μετασχηματισμού όλης της οικονομίας.

Οι παλιές πρακτικές θα πρέπει να εγκαταλειφθούν, όπου οι δημόσιες επενδύσεις και ο επενδυτικός νόμος χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον προς όφελος ενός παρασιτικού κρατικοδίαιτου «επιχειρηματικού» περιβάλλοντος.

Απαιτείται η λειτουργία ενός διαφανούς μηχανισμού για το σχεδιασμό και την αξιολόγηση των δημόσιων επενδύσεων, που θα εξετάζει τις μελέτες για την ανταποδοτικότητα τους τόσο ως προς το δημόσιο (άμεση και έμμεση) όσο και προς τα αποτελέσματα (πρωτογενή και δευτερογενή) στον ιδιωτικό τομέα.
Είναι πολιτική λειτουργία υψηλής ευθύνης για την κατεύθυνση της οικονομίας της χώρας, με μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό αποτέλεσμα κυρίως για το μέλλον μας. Αυτή η ευθύνη ανήκει εξ ολοκλήρου στη κυβέρνηση και δεν μπορεί να υποκατασταθεί από τους δανειστές, την αγορά, τις επιχειρήσεις και το τραπεζικό σύστημα.

Posted by dz on April 14, 2015 in ΑΠΟΨΕΙΣ and tagged τραπεζικο συστημα, ανασυγκρότηση, αξίες, δημοσιες επενδυσεις, κοινωνία αξιών.

Leave a comment

April 9, 2015

“ΣΩΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ”, “ΣΩΣΤΟΣ ΝΟΥΣ” ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

“ΣΩΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ”, “ΣΩΣΤΟΣ ΝΟΥΣ” ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πολλές κρίσεις και επικρίσεις εκφράσθηκαν για την επίσκεψη του κ. Τσίπρα στη Ρωσία.

Ως γενική αρχή οι διεθνείς επαφές είναι αναγκαίες σε μία χώρα που προσπαθεί να αποκτήσει διεθνή ερείσματα και να αποκαταστήσει τις διεθνείς εμπορικές της σχέσεις.
Το γεγονός ότι ανήκουμε στην ΕΕ και στην ευρωζώνη δεν μπορεί να αποτελεί ανασχετικό παράγοντα στις διεθνείς επαφές μας, ιδιαιτέρως μάλιστα εάν δεν υπονομεύουν την ευρωπαϊκή ένωση και τις σχέσεις μας με αυτήν.
Το πρόβλημα συνεπώς δεν ήταν αυτή καθαυτή η επίσκεψη Τσίπρα αλλά η μεγαλοστομία πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, της συγκυβέρνησης αλλά και πολλών άλλων πολιτικών και μη, οι οποίοι συνέδεσαν την επίσκεψη αυτή με υπερφίαλες κοσμογονικές γεωπολιτικές ερμηνείες και επιδιώξεις.

Θα επαναλάβουμε τη θέση της “κοινωνίας αξιών” στο ζήτημα αυτό. Η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο μίας περιοχής με έντονες γεωπολιτικές αλληλεπιδράσεις και οφείλει να διατηρεί μία σοφή ισορροπία για να μην πέσει λόγω κακών εκτιμήσεων και χειρισμών στα γρανάζια της γεωπολιτικής σύγκρουσης “Ανατολής” και “Δύσης”.

Η θέση μας είναι στο Δυτικό κόσμο και αυτό πρέπει να εκφράζεται με σαφήνεια και χωρίς αμφιταλαντεύσεις.

Η εξωστρέφεια και οι καλές σχέσεις που παραδοσιακά έχουμε με τον αραβικό κόσμο, με τις χώρες της Υπερκαυκασίας αλλά και με τη Ρωσία, είναι τα στοιχεία που μας κάνουν τους ιδανικούς ειρηνικούς διαμεσολαβητές στην επικοινωνία που πρέπει να υπάρχει μεταξύ Δυτικού και Ανατολικού κόσμου.
Αυτός ο ρόλος όμως απαιτεί σύνεση, μετριοπάθεια, σεβασμό στις συμφωνίες καθώς και στα ιδιαίτερα πολιτισμικά χαρακτηριστικά της κάθε πλευράς και εξωτερική πολιτική με ηπιότητα και ισορροπία.

Οι μεγαλομανείς και ανερμάτιστες επιδιώξεις στην εξωτερική πολιτική, οι υπερφίαλες δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση και οι ανιστόρητες γεωπολιτικές ερμηνείες που βασίζονται σε αναχρονιστικές πολιτικές ιδεοληψίες, δημιουργούν επικίνδυνες αντιπαλότητες, ενεργοποιούν φοβίες και εξαρτημένα αντανακλαστικά και πρέπει να σταματήσουν από όποια πλευρά κι αν εκφράζονται.

Posted by dz on April 9, 2015 in ΑΠΟΨΕΙΣ and tagged πολιτικη, ΕΕ, ΡΩΣΙΑ, εξωτερικη, κοινωνια αξιων.

Leave a comment

April 5, 2015

Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ & ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΣΕ “ΠΑΡΟΠΛΙΣΜΟ”

Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ & ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΣΕ “ΠΑΡΟΠΛΙΣΜΟ”

Με έκπληξη παρακολουθούμε τις φαρισαϊκές ρητορικές της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης, για το ζήτημα των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας του Π.Ν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ λίγους μόλις μήνες πριν, εκβίαζε τη κυβέρνηση να μην προβεί σε καμία ενέργεια εκσυγχρονισμού ή προμήθειας αεροσκαφών Ναυτικής συνεργασίας.
Η αντιπολίτευση είχε στο πρόγραμμά της την προώθηση του θέματος και είχε μάλιστα προβλέψει και στο προϋπολογισμό ποσό 200 εκατομμυρίων ευρώ για τα αεροσκάφη.
Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, προωθεί το θέμα που αρνιόταν μερικούς μήνες πριν και η αντιπολίτευση (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), κατηγορούν το ΣΥΡΙΖΑ για την ενέργεια αυτή, ενώ όταν ήταν κυβέρνηση υποστήριζαν το αντίθετο.

Το μόνο που μπορεί να πει κανείς είναι “ΝΤΡΟΠΗ” σε όλους “Φαρισαίοι, Λαοπλάνοι, Μικροπολιτικοί!”

Η απόκτηση αεροσκαφών Ναυτικής Συνεργασίας είναι απαραίτητη για τις επιχειρησιακές ανάγκες των Ε.Δ. Και μάλιστα εκτός των δικών μας επιχειρησιακών αναγκών, θα καλύπτουν και τις ανάγκες του ΝΑΤΟ (ανάγκες που αλλιώς θα καλύπτονται από τη Τουρκία σε όλη την ανατολική μεσόγειο) και της ΕΕ. Συνεπώς είναι ένα αναγκαίο επιχειρησιακό μέσον, το οποίο συν τοις άλλοις μειώνει και την απαίτηση μεγαλύτερης και περισσότερο πολυπρόσωπης και πολυδάπανης συμμετοχής μας στις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας.

Το καίρια ερωτήματα που τίθενται, είναι αφενός ο χρόνος που επιλέχθηκε για να ληφθεί η απόφαση και αφ΄ ετέρου αν υπάρχει άλλη καλύτερη επιλογή από τον εκσυγχρονισμό των 5 παλαιών αεροσκαφών.
Όσον αφορά το χρόνο, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρότατα υπ’ όψη μας, ότι στο ζήτημα αυτό δεν υπεισέρχονται μόνο καθαρά οικονομοτεχνικοί παράμετροι, αλλά και σαφώς καίριοι πολιτικοί.

Όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό, θα επιλέγαμε τη προοδευτική κάλυψη της ανάγκης με καινούρια αεροσκάφη, ευρωπαϊκά κατά προτίμηση, με μακροχρόνια, ανταποδοτικά οφέλη για την αμυντική μας βιομηχανία. Όμως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε σε βάθος όλες τις παραμέτρους που οδήγησαν τη κυβέρνηση στη συγκεκριμένη απόφαση.

Αυτό που αναγκαζόμαστε όμως να καυτηριάσουμε, είναι η φαρισαϊκή συμπεριφορά της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης, που ακόμη και σε τέτοια ζητήματα τα οποία αφορούν την αμυντική ικανότητα της χώρας, δεν μπορούν να ομονοήσουν σε μία σταθερή πολιτική, αλλά αναλώνονται σε ψεύδη, ανόητες αντιπαλότητες και λαϊκισμούς.

Posted by dz on April 5, 2015 in ΑΠΟΨΕΙΣ and tagged αεροσκαφη, κοινωνια αξιων, ναυτικη συνεργασια.

Leave a comment

April 4, 2015

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟ “ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ” ΑΣ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΌ ΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟ “ΣΥΝΗΓΟΡΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ”
ΑΣ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΌ ΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ

Στο σημερινό εργασιακό μεσαίωνα που έχει περιέλθει η Ελλάδα, με μεγάλη ευθύνη όχι μόνο των κυβερνήσεων αλλά και της κάκιστης λειτουργίας των συντεχνιακών/συνδικαλιστικών οργανώσεων, χρειάζονται κατά προτεραιότητα σοβαρές αλλαγές.

Η σχέση μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη είναι μία σχέση κοινού συμφέροντος, όπου ο ένας δεν πρέπει να κανιβαλίζει τον άλλον, αλλά να αντιλαμβάνεται ότι είναι μία σχέση βαθιά συμβιωτική που η καλή ισορροπία της εξασφαλίζει την κοινή επιβίωση και ανάπτυξη.

Θα περιμέναμε ο ΣΥΡΙΖΑ ως νέα κυβέρνηση να βάλει προτεραιότητα στα ζητήματα αυτά με δικαιοσύνη προς όλες τις πλευρές. Όμως η πρώτη του πράξη ήταν να ικανοποιήσει τους συνδικαλιστές της πιο ευνοημένης ομάδας εργαζομένων στη ΔΕΗ, όπου εκτός από τη κακή αυτή πρακτική, όλοι οι άλλοι Έλληνες που διαφωνούσαμε για την προνομιακή διευθέτηση, ήπιαμε και το “ξυδάκι” που μας πότισε ο αχαρακτήριστος Φωτόπουλος.

Η “’κοινωνία αξιών” ζήτησε να συναντήσει τον Υπουργό Εργασίας και τους υπεύθυνους Υφυπουργούς, για να προτείνει το πλήρες πρόγραμμά της για τα Εργασιακά θέματα και για την ανεργία.
Προγραμματίζει επίσης ημερίδα για τα θέματα εργασίας όπου θα παρουσιάσει ολοκληρωμένα και την πρότασή της για δημιουργία ανεξάρτητης αρχής, του “Συνηγόρου του Εργαζομένου”.

Η ανεξάρτητη αυτή αρχή θα μπορεί να καλύψει με τον διαμεσολαβητικό της ρόλο ένα τεράστιο κενό που υπάρχει μεταξύ των εργαζομένων, του εργοδότη, των δημοσίων υπηρεσιών, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, των Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. της “επιθεώρησης εργασίας’’ και του νομοθέτη, για την προστασία των δικαιωμάτων του εργαζομένου, την καταπολέμηση της οιασδήποτε κακοδιοίκησης και την τήρηση της νομιμότητας.

Το Σ.ΕΠ.Ε. (Επιθεώρηση Εργασίας), έχει τεχνοκρατικό κυρίως έργο και δεν μπορεί να εκπληρώσει τις αποστολές που προτείνουμε να αναλάβει ο “Συνήγορος του Εργαζομένου” διότι είναι υπηρεσία που υπάγεται απευθείας στον Υπουργό Εργασίας με ότι δεσμεύσεις, ελλείψεις ευελιξίας και δουλείες μπορεί να συνεπάγεται αυτό.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ & ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ “ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ’
1. Ο Συνήγορος του Εργαζόμενου καλείται να:
– Εντείνει την εξωστρέφειά του, να βρεθεί κοντά σε όλους τους εργαζόμενους, και να εκφράσει με θεσμικό τρόπο τα προβλήματα και τη δυσαρέσκεια που αναδεικνύουν.
– Να αναζητήσει θεσμικές λύσεις και ρεαλιστικές εναλλακτικές προτάσεις.
– Να προασπίσει και να προάγει τα νόμιμα συμφέροντα του εργαζομένου,
– Να προωθήσει την αρχή της ίσης εργασιακής μεταχείρισης όλων των προσώπων, χωρίς διακρίσεις λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων και γενετήσιου προσανατολισμού.
2. Ο Συνήγορος του Εργαζόμενου να ερευνά ατομικές διοικητικές πράξεις ή παραλείψεις ή υλικές ενέργειες εργοδοτικών οργάνων, ιδιωτικών και δημοσίων, που παραβιάζουν δικαιώματα ή προσβάλλουν νόμιμα συμφέροντα φυσικών ή νομικών προσώπων.
3. Ο Συνήγορος του Εργαζομένου δεν θα επιλαμβάνεται υποθέσεων που εκκρεμούν ενώπιον δικαστηρίου ή άλλης δικαστικής αρχής.
4. Ο Συνήγορος του Εργαζομένου να συντάσσει ετήσια έκθεση, στην οποία εκθέτει το έργο της Αρχής, παρουσιάζει τις σημαντικότερες υποθέσεις και διατυπώνει προτάσεις για αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις προς βελτίωση του εργασιακού περιβάλλοντος και τη βελτίωση των συναφών δημοσίων υπηρεσιών.
5. Ο Συνήγορος του Εργαζομένου να δύναται κατά την έρευνα των υποθέσεων να ζητεί τη συνδρομή του ΣΕΠΕ (Επιθεώρηση Εργασίας) ή άλλων ελεγκτικών σωμάτων της Δημόσιας Διοίκησης.
6. Μετά το πέρας της έρευνας ο Συνήγορος του Εργαζομένου, εφόσον το απαιτεί η φύση της υπόθεσης, μπορεί να συντάσσει πόρισμα το οποίο γνωστοποιεί στον καθ’ ύλην αρμόδιο Υπουργό και τις αρμόδιες υπηρεσίες, διαμεσολαβεί δε με κάθε πρόσφορο τρόπο για την επίλυση του προβλήματος του εργαζομένου.
7. Το προσωπικό της Αρχής να υπέχει καθήκον εχεμύθειας για έγγραφα και στοιχεία των οποίων λαμβάνει γνώση στο πλαίσιο της έρευνας και είναι απόρρητα σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις ή εξαιρούνται από το δικαίωμα πρόσβασης στα διοικητικά έγγραφα, κατά τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και κάθε άλλη συναφή διάταξη.

.