ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ
Δεν μας εξέπληξε η πολεμική ρητορική Ολάντ και η ταυτόχρονη επίκληση στο άρθρο 42.7 για συλλογική Ευρωπαϊκή δράση.
Οι λόγοι που το έκανε ήταν οι εξής:
1. Ενίσχυση του εθνικού φρονήματος των Γάλλων.
2. Ενίσχυση του δικού του αδύναμου μέχρι τώρα προφίλ, με στοιχεία αποφασιστικότητας και πατριωτισμού.
3. Μερική ανάκτηση ηγετικού προφίλ για τη Γαλλία, δεδομένης της επικυριαρχίας της Γερμανίας μέχρι σήμερα σε όλους τους τομείς.
4. Ενίσχυση των διαδικασιών για ολοκλήρωση του Ευρωστρατού και του τομέα άμυνας και ασφάλειας της ΕΕ. Αυτό το θέλει διακαώς η Γαλλία γιατί:
– Εκεί εμφανίζεται πολύ ισχυρότερη της Γερμανίας και θα ηγείται.
– Η πάγια πολιτική της θέση από εποχής Ντε Γκωλ είναι ο απογαλακτισμός της Ευρώπης από το ΝΑΤΟ. Η ενίσχυση του Ευρωστρατού και η ανάληψη αυτόνομα, πραγματικών επιχειρησιακών δράσεων, θα ενισχύσει τη πολιτική αυτή.
– Η αμυντική βιομηχανία της θα ενισχυθεί πάρα πολύ λόγω της ανάγκης εξοπλισμών, με σύγχρονα όπλα και πυρομαχικά του Ευρωστρατού.
5. Οι πιέσεις της Γερμανικής πλευράς για τα δημοσιονομικά της ελλείμματα θα μειωθούν και θα ανασάνει, γιατί βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο.
6. Θα μπορέσει να εφαρμόσει αυστηρές, κοινές Ευρωπαϊκές πολιτικές περιορισμού στον έλεγχο και στη μετακίνηση των μεταναστών σε όλη την Ευρώπη και πιο σκληρές εσωτερικές πολιτικές, που αλλιώς θα ήταν δύσκολο να τις εφαρμόσει.
Είναι γεγονός ότι η χώρα μας κινδυνεύει άμεσα από τρομοκρατικές ενέργειες αυτής της μορφής, λόγω της αδυναμίας ελέγχου του τεράστιου όγκου εισελθόντων αλλά και των προβλημάτων φύλαξης των συνόρων.
Συνεπώς απαιτείται μία ισορροπημένη πολιτική από τη κυβέρνηση, ώστε αφενός μεν να συμμετάσχουμε στις συλλογικές προσπάθειες, αφετέρου να επιδιώξουμε με αξιοπρέπεια, τις καλύτερες προοπτικές ασφάλειας των πολιτών της χώρας.
Η κυβέρνηση όμως, με την παθητική και αντιφατική εξωτερική πολιτική της, εκτίθεται συνεχώς. Πρέπει να πάψει να κρύβεται ως “επιτήδειος ουδέτερος” και να:
1. Προτείνει, ώστε οιεσδήποτε δράσεις αναληφθούν, να γίνουν στα πλαίσια αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη συλλογικότητα και μεγαλύτερη νομιμοποίηση των δράσεων.
2. Οι αποφάσεις αυτές του ΣΑ/ΟΗΕ (mandate), θα πρέπει να έχουν χαρακτήρα διαρκή, ώστε να καλύπτουν την ανάγκη συνέχειας στην ανάληψη συλλογικής δράσης και αλλού. Οι αποφάσεις για δράσεις δεν πρέπει να επικεντρώνονται μόνο στη περιοχή του χαλοφάτου, αλλά και όπου αλλού εκδηλωθεί ή μετακινηθεί η απειλή των φανατικών (πρέπει να ανεμένουμε ότι θα μετακινηθεί αλλού, όπου θα υπάρχει ευνοϊκό για αυτούς έδαφος)
3. Η συγκυρία είναι πολύ καλή για μία τέτοια απόφαση από τον ΟΗΕ, αφού σχεδόν όλοι οι μετέχοντες στο συμβούλιο ασφαλείας, έχουν εμπλακεί με κάποιο τρόπο στην κρίση αυτή.
4. Ταυτόχρονα έτσι, θα αποδυναμωθεί και ο ρόλος της Ρωσίας που εμφανίζεται να κερδίζει όχι μόνο τις ενυπώσεις, αλλά να κυριαρχεί επιχειρησιακά αλλά και στρατηγικά έναντι όλων των άλλων εμπλεκομένων.
5. Η δική μας συνεισφορά σε μέσα και ευκολίες, πρέπει να θεωρείται δεδομένη, και πιο ισορροπημένη, αν θα έχει ενσωματωθεί μέσα σε μεγαλύτερη συλλογικότητα.
Πρέπει να αποφασίσουμε επιτέλους και να αποδεχθούμε τις ευθύνες μας με “τη συμμετοχή μας, γιατί αλλιώς θα υποστούμε παθητικά και αδύναμα τις συνέπειες των περιστάσεων και όχι τα αποτελέσμτα των αποφάσεων μας!!!
κοινωνία αξιών 
You must be logged in to post a comment.