κοινωνία αξιών

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΡΙΑ.

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΕΥΣΗΣ.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

 

 

Oμιλητές:

Κων/νος Λουκόπουλος, αντιστράτηγος ε.α, υπεύθυνος του τομέα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής του liberal.gr  με θέμα: bellum omnium contra omnes-όλοι εναντίον όλων.

Στέλιος Αλειφαντής, διεθνολόγος, με θέμα: Γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί των μεγάλων Δυνάμεων.

Κλεάνθης Κυριακίδης, διεθνολόγος, με θέμα: Η Συρία ως πεδίο σύγκρουσης των περιφερειακών δυνάμεων της Μ. Ανατολής.

Αλέξανδρος Μαλλίας, πρέσβης ε. τ., με θέμα: To κουτί της Πανδώρας, πέντε θέσεις και πέντε προτάσεις.

Dr Aref Alobeid, καθηγητής γεωπολιτικής της Μ. Ανατολής με θέμα: Διαστάσεις και προοπτικές στη μετά-Άσαντ εποχή.

Ο πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών” Στέλιος Φενέκος  απέυθυνε χαιρετισμό, συντονίσε την εκδήλωση και παρουσίασε τις θέσεις της “κοινωνίας αξιών”.

 

 

 

 

Η “κοινωνία αξιών” από τις αρχές του 2013 είχε προτείνει θεσμικές αλλαγές στο τρόπο σύνταξης, έγκρισης και υλοποίησης του προϋπολογισμού, για να μην φθάνουμε στο τέλος του χρόνου να απαιτείται να διαχειρισθούμε ελλείμματα και ακόμη χειρότερα, να ξαναδανεισθούμε.

Η πρόταση, συνταγματικά, κοινοβουλευτικά και εθνικά θα ήταν καλύτερη από αυτήν του “κόφτη” που μας επιβλήθηκε!

Ο ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

Ο προϋπολογισμός κάθε χρόνο, και η υλοποίησή του, αφορούν όλους μας. Δεν δίνουμε λευκή επιταγή για την υλοποίησή του γιατί τον πληρώνουμε όλοι μας.
Τα μεγαλύτερα προβλήματα διαμόρφωσης και ελέγχου είναι:

1. Η ανάπτυξη της οικονομίας στην Ελλάδα στηρίχθηκε σχεδόν πάντα σε μη ρεαλιστικούς προϋπολογισμούς που στην υλοποίησή τους ήταν κατά τεκμήριο ελλειμματικοί.

2. Η ανάπτυξη βασίσθηκε πρωτίστως στις δημόσιες επενδύσεις, που δημιουργούσαν κατά κανόνα μεγάλα ελλείμματα στον προϋπολογισμό, λόγω υπερβάσεων.

3. Τα μεγάλα ελλείμματα κρυβόντουσαν με λογιστικές αλχημείες, που ήταν δύσκολο και χρονοβόρο να εντοπιστούν, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται στο λογαριασμό αργότερα (κατά παράβαση των αρχών του συντάγματος και του νόμου).

4. Ο προϋπολογισμός αποτελεί ευθύνη του υπουργού οικονομικών, που φροντιζει να τον παρουσιάζει τελευταία στιγμή (κατά παράβαση της αρχής της δημοσιότητας), σε μία όσο το δυνατόν πιο σύντομη ‘’τελετή’’, χωρίς να προσδοκά κάποιος ότι θα είναι αξιόπιστος. Οι κυβερνήσεις θέλουν να μειώσουν το χρόνο διαλόγου, να μην υπάρχουν αντιθέσεις, με σκοπό να τον περάσουν όπως-όπως, στηριζόμενες πάντα στην αυστηρή κομματική πειθαρχία.

Η ‘’κοινωνία αξιών’’ για τη βελτίωση και τον έλεγχο της διαδικασίας, αλλά και επί των αποτελεσμάτων υλοποίησης,, προτείνει τα παρακάτω:

1. Να υπάρξει συνταγματική πρόβλεψη, ώστε να μην έχουμε τελικά στην υλοποίηση ελλειμματικούς προϋπολογισμούς.

– Να ξεκινήσει αρκετούς μήνες πριν, πιο διευρυμένος και ουσιαστικός διάλογος στο κοινοβούλιο για τον προϋπολογισμό, πέραν των προβλέψεων του άρθρου 6 του Ν 2362/95.
– Να ενθαρρυνθούν όχι μόνο οι θεσμικοί φορείς (όπως προβλέπεται στο νόμο), αλλά οι επαγγελματικοί και κοινωνικοί φορείς να συμμετάσχουν από πολύ νωρίς στη διαμόρφωσή του, με προτάσεις, διάλογο και σύνθεση θέσεων.
– Να υπάρξουν τρεις φάσεις στη συζήτηση στο κοινοβούλιο. Αρχικά να παρουσιασθούν οι βασικοί άξονες και κατευθύνσεις για τη σύνταξή του.
– Στη συνέχεια να γίνει υποβολή ενός 1ου προσχεδίου (Σεπτέμβριο) με αιτιολογικές εκθέσεις, για μελέτη επεξεργασία και επανυποβολή προτάσεων, σε συγκεκριμένες σφιχτές ημερομηνίες από τους θεσμικούς φορείς.
– Υποβολή 2ου επεξεργασμένου κειμένου (1η Δευτέρα Οκτωβρίου), για αρχική συζήτηση στο κοινοβούλιο και στις αρμόδιες επιτροπές, προκειμένου να διαμορφωθεί η τελική μορφή που θα κατατεθεί από τον Υπουργό.
– ΤΕΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ προϋπολογισμού για ψήφιση έγκαιρα (μέχρι 15 Νοεμβρίου) και με εξαντλητικό διεξοδικό διάλογο στο κοινοβούλιο πριν ψηφισθεί.
– Στη συνέχεια να θεσμοθετηθεί ο έλεγχος και ο απολογισμός επί της προόδου υλοποίησης ανά τρίμηνο (και όχι μόνο το Νοέμβριο απολογισμός και ισολογισμός, που προβλέπεται στο Σύνταγμα και στο νόμο), με διάλογο στο κοινοβούλιο. Έάν χρειασθεί να λαμβάνονται επί πλέον μέτρα.

2. Ενδεχόμενη αποτυχία καλής υλοποίησης και δημιουργία ελλείμματος τελικά πάνω από 1% του ΑΕΠ, να σημαίνει και αυτόματη ‘’πρόταση μομφής’’ για τη κυβέρνηση (με Συνταγματική πρόβλεψη) για να εξετασθούν οι λόγοι που προέκυψε η υπέρβαση.

Με ιδιαίτερα μεγάλη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα η εκδήλωση που οργάνωσαν η ”κοινωνία αξιών”,το Ινστιτούτο Σπουδής του Αραβικού Κόσμου και η Ακαδημία Πολιτικής ”Αλέξανδρος Παπαναστασίου”με θέμα:

Γεωπολιτικοί Ανταγωνισμοί για τη Συρία.Προοπτικές Ανασυγκρότησης και Ειρήνευσης.Ο Ρόλος της Ελλάδας.

Στο πρώτο μέρος αναλύθηκαν οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί με επίκεντρο τη Συρία ως πεδίο σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.

Στο δεύτερο μέρος παρουσιάστηκαν οι προοπτικές ειρήνευσης και ανασυγκρότησης ενώ έγινε ιδιαίτερη αναφορά στο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Ελλάδα.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο κος Παρίσης,πρόεδρος της Ακαδημίας Στρατηγικών Αναλύσεων .

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση από τον Κλεάνθη Κυριακίδη,του νεοσύστατου Ινστιτούτου Σπουδής του Αραβικού Κόσμου (ΙΣΑΚ) το οποίο έχει ήδη ξεκινήσει επαφές με πανεπιστήμια και φορείς από τις ΗΠΑ,την Ευρώπη τον Αραβικό Κόσμο και την Ελλάδα.

 

                                                                    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η σχέση Αράβων και Ελλήνων με τους αντιδανεισμούς πολιτισμών και την προσφορά τους στο παγκόσμιο γίγνεσθαι είναι διαχρονική. Ο πόλεμος στη Συρία και οι τεράστιες διαστάσεις που πήρε η προσφυγική κρίση με τη φυγή χιλιάδων ανθρώπων από τον τόπο τους απασχόλησαν έντονα, όλο τον κόσμο.

Η “κοινωνία αξιών” τόνισε από την αρχή πως είναι άμεση η ανάγκη διευθέτησης του Συριακού προβλήματος και αυτό απαιτεί τη συνεργασία των διεθνών δυνάμεων.

Σήμερα προχωράμε ένα βήμα παρακάτω και με τη συνεργασία του νεοσύστατου Ινστιτούτου Σπουδής του Αραβικού Κόσμου και της Ακαδημίας Πολιτικής “Αλέξανδρος Παπαναστασίου” ανοίγουμε τη συζήτηση για την επόμενη μέρα στη Συρία.

ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΡΙΑ.

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΕΥΣΗΣ.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Έχουν κληθεί και θα μιλήσουν:

Α΄ Μέρος

Κων/νος Λουκόπουλος, αντιστράτηγος ε.α, υπεύθυνος του τομέα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής του liberal.gr  με θέμα: bellum omnium contra omnes-όλοι εναντίον όλων.

Στέλιος Αλειφαντής, διεθνολόγος, με θέμα: Γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί των μεγάλων Δυνάμεων.

Κλεάνθης Κυριακίδης, διεθνολόγος, με θέμα: Η Συρία ως πεδίο σύγκρουσης των περιφερειακών δυνάμεων της Μ. Ανατολής.

Β΄ Μέρος

Αλέξανδρος Μαλλίας, πρέσβης ε. τ., με θέμα: To κουτί της Πανδώρας, πέντε θέσεις και πέντε προτάσεις.

Dr Aref Alobeid, καθηγητής γεωπολιτικής της Μ. Ανατολής με θέμα: Διαστάσεις και προοπτικές στη μετά-Άσαντ εποχή.

Ο πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών” Στέλιος Φενέκος θα απευθύνει χαιρετισμό, θα συντονίσει την εκδήλωση και θα παρουσιάσει τις θέσεις της “κοινωνίας αξιών”.

Οι ομιλητές θα δεχθούν ερωτήσεις και θα ακολουθήσει συζήτηση.

Στο τέλος της εκδήλωσης ο Κλεάνθης Κυριακίδης θα παρουσιάσει το Ινστιτούτο Σπουδής του Αραβικού Κόσμου.

Πέμπτη 12 Μαΐου 2016 ώρα 18.00-20.30 Πολιτιστικό Κέντρο “Μελίνα Μερκούρη” αίθουσα  “Οδοιπορικό”, Ηρακλειδών 66, Θησείο.

Ευχαριστούμε τον Οργανισμό Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων και τον πρόεδρο κύριο Χ. Τεντόμα για την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας.

Διάβασα με μεγάλη προσοχή το άρθρο του Ναύαρχου Χηνοφώτη για την ανάγκη δημιουργίας Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ). Ο Ναύαρχος Χηνοφώτης είναι από τους περισσότερο καταρτισμένους στα ζητήματα στρατηγικής, λήψης αποφάσεων και χειρισμού κρίσεων αξιωματικούς και πολιτικούς, που υπάρχουν στην χώρα μας.

Ας δούμε όμως ποια ανάγκη εξυπηρετεί η δημιουργία ενός τέτοιου οργάνου και μετά ας προσπαθήσουμε να δούμε την δομή που θα έπρεπε να έχει.

Το μεγάλο πρόβλημα της λειτουργίας του ΚΥΣΕΑ, που είναι το ανώτατο αποφασιστικό όργανο διαχείρισης κρίσεων, είναι ότι διαχειρίζεται τις κρίσεις και διαμορφώνει στρατηγικές αντιλήψεις για την εθνική ασφάλεια, με πολιτική / κομματική μονομέρεια.
Η μονομέρεια αυτή προκύπτει από την σύνθεση του, γιατί στην ουσία αποτελείται από στελέχη του ιδίου κόμματος ή από στελέχη που συντάσσονται με τις πολιτικές αντιλήψεις για την εθνική ασφάλεια του κόμματος αυτού.
Επίσης κανένα στέλεχος του οιουδήποτε κυβερνητικού οργάνου, δεν έχει το θεσμικό ανάστημα για να σταθεί απέναντι από την απολυταρχική κυριαρχία της πρωθυπουργικής άποψης.

Συνεπώς οι θέσεις των λοιπών θεσμικών εκπροσώπων της βούλησης του λαού, δεν εκπροσωπούνται άμεσα κατά τον χειρισμό κρίσεων στα σοβαρά ζητήματα εθνικής ασφάλειας, που καλείται να διαχειριστεί το ΚΥΣΕΑ.

Επίσης την εθνική στρατηγική δεν μπορεί να την χαράξει το ΚΥΣΕΑ, αλλά λειτουργεί κυρίως ως όργανο επικοινωνιακού χειρισμού και τακτικών κινήσεων, στην συντριπτική τους πλειοψηφία συγκυριακών, αποσπασματικών, ευκαιριακού χαρακτήρα και προσωπικών αντιλήψεων, για να καλυφθούν οι ανάγκες της στιγμής, κυρίως για εσωτερική κατανάλωση και για άμβλυνση είτε κάλυψη του προβλήματος.
Οι αποφάσεις του ελάχιστα εδράζονται σε μία σταθερή και μακρόπνοη στρατηγική, ούτε είναι πάντα συνεπείς με τις σταθερές διαχρονικές εθνικές θέσεις.

Συνεπώς το σημαντικό πρόβλημα είναι ο τρόπος λειτουργίας του ΚΥΣΕΑ, η απαίτηση για μακρόπνοη και συνεκτική εθνική στρατηγική και για συνέπεια των κυβερνητικών χειρισμών στην στρατηγική αυτή.

Θα μπορούσε κάποιος να προτείνει ώστε να διευρυνθεί η σύνθεση του ΚΥΣΕΑ και με θεσμική εκπροσώπηση της αντιπολίτευσης. Αυτό όμως δεν πρόκειται να το δεχθεί καμία παλαιοκομματική Ελληνική κυβέρνηση.

Επίσης σημαντικό είναι οι συμμετέχοντες να είναι ενήμεροι για τα εθνικά θέματα και να έχουν ικανότητες χειρισμού κρίσεων και βαθιά γνώση των διακρίσεων στρατηγικής-επιχειρησιακής λογικής και τακτικών ενεργειών.

Συνεπώς οιοδήποτε όργανο χειρισμού κρίσεων (ΚΥΣΕΑ ή οτιδήποτε άλλο), θα πρέπει να εκπαιδεύεται συνεχώς σε ρεαλιστικά σενάρια χειρισμού κρίσεων, ώστε να μάθουν και να εθισθούν οι συμμετέχοντες σε όλες τις απαραίτητες έννοιες και τεχνικές χειρισμού κρίσεων και λήψης αποφάσεων.

Γνωρίζοντες την Ελληνική πολιτική πραγματικότητα αναρωτιόμαστε:
“ποιος από τους στη συντριπτική πλειοψηφία τους απαίδευτους και ανεπάγγελτους πολιτικούς, πλην όμως “πολύξερους”, θα δεχόταν να εκπαιδεύεται τακτικά σε τέτοια σενάρια, από γνώστες των θεμάτων και των διαδικασιών αυτών και από επιστημονικές ομάδες;”

Πόσο μάλλον: “ποια παλαιοκομματική κυβέρνηση θα δεχόταν να συνδιαμορφώσει στρατηγική για εθνικά ζητήματα, με τους λοιπούς θεσμικούς μη κυβερνητικούς φορείς;” (σε διευρυμένη μορφή ως ΣΕΑ).
Δεν θα το ήθελε για πολλούς λόγους, μικροκομματικού και μικροπολιτικού συμπλεγματισμού, προσωπικού συμπλεγματισμού των στελεχών της, μικρο-επικοινωνιακούς, και ιδεοληπτικών πολιτικών στερεοτύπων.

Από την άλλη πλευρά, καμία αντιπολίτευση στην Ελλάδα δεν θα είχε την μεγαλοψυχία και την συγκρότηση να μετέχει σε ένα τέτοιο όργανο (ΚΥΣΕΑ ή ΣΕΑ), με θετικό και συνεργατικό τρόπο. Θα δημιουργούσε προσκόμματα, θα διέρρεε άκαιρα και καταστροφικά πληροφορίες για ίδιον πολιτικό όφελος και θα ήταν πάντα έτοιμη να κατηγορήσει τη κυβέρνηση για οτιδήποτε, αποποιούμενη των ευθυνών της.

Συνεπώς το σημαντικότερο όλων πρόβλημα, είναι οι εκπρόσωποι του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος και οι μικροκομματικές τους αντιλήψεις.

Γι’ αυτό χρειάζεται να υπάρξει ” περισσότερη Δημοκρατία” στα συμβουλευτικά όργανα, και θεσμική δέσμευση των αποφασιστικών οργάνων (ΚΥΣΕΑ ή άλλο) για συνέπεια ως προς τους θεσμούς και συνεχή εκπαίδευσή τους και γνώση στα ζητήματα χειρισμού κρίσεων.

Η λύση που θα πρότεινα σε άμεσο και πρώτο στάδιο, είναι η θεσμική ενίσχυση των αρμοδιοτήτων και της στελέχωσης της “Διαρκούς Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων”, ώστε να μπορεί να λειτουργεί ως συμβουλευτικό όργανο στο ΚΥΣΕΑ, χωρίς να στερείται το ΚΥΣΕΑ της δυνατότητας ταχύτητας και ευελιξίας στη διαδικασία χειρισμού κρίσεων και λήψης αποφάσεων.

Η επιτροπή αυτή θα μπορούσε να συν-διαμορφώνει (συνεργαζόμενη με τους λοιπούς θεσμικούς φορείς) και την οιαδήποτε στρατηγική για την εθνική ασφάλεια.
Επίσης θα πρέπει να συζητά επί των ενεργειών που έγιναν από το ΚΥΣΕΑ σε μία διαρκή, εξελικτική και απόρρητη διαδικασία επανεκτίμησης και θεσμικής ανατροφοδότησης του συστήματος στρατηγικού σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων.

Στέλιος Φενέκος

Πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”