κοινωνία αξιών

Η “κοινωνία αξιών” και η “ΕΔΗΚ” παραμένουν συνεπείς με την θέση τους για ανεξαρτησία των εξουσιών και αποφεύγουν να τοποθετούνται για τις ενέργειες της Δικαιοσύνης ώστε να αποφασίζει ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη.

Ειδικά για την περίπτωση των τηλεοπτικών αδειών και του διαγωνισμού που έγινε μας δημιουργούνται αμφιβολίες για την ανεμπόδιστη απόφαση των λειτουργών της αφού:
– Οι αιτήσεις ακυρώσεως των τηλεοπτικών σταθμών είχαν δικαστεί από τις 30 Ιουνίου και 4 Ιουλίου. Παρά το γεγονός ότι υπήρχε επαρκέστατος χρόνος από τότε, ο πρόεδρος του ΣτΕ κ. Σακελλαρίου απέφυγε να ορίσει τη σύσκεψη της ολομέλειας έγκαιρα για την συνταγματικότητα των διαδικασιών για τις τηλεοπτικές άδεις και πριν διεξαχθεί ο διαγωνισμός, όπως με βάση την καλή λειτουργία της δικαιοσύνης όφειλε να επιδιώξει.
– Ως αποτέλεσμα ο διαγωνισμός που διεξήχθη αμφισβητείται στην πράξη και έχουν δημιουργηθεί τετελεσμένα που προκαλούν αμφιβολίες για την νομιμότητα και σημαντικές δυσλειτουργίες σε όλο το πεδίο των ΜΜΕ .
– Ο πρόεδρος του ΣτΕ με πρόσφατη απόφασή του (30/9/2016) προέβη και σε ματαίωση της σύσκεψης της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις τηλεοπτικές άδειες, επικαλούμενος ως αιτιολογία τις “δημόσιες τοποθετήσεις και εκδηλώσεις… που …επιχειρούν να διαμορφώσουν κλίμα”.

Η απόφαση αυτή στην ουσία υποβαθμίζει την επιστημονική και επαγγελματική ικανότητα των δικαστών του Ανωτάτου ακυρωτικού Δικαστηρίου να λαμβάνουν δίκαιες και ανεπηρέαστες αποφάσεις.
– Ακόμη χειρότερα θα είναι εάν αληθεύουν οι πληροφορίες που διέρρευσαν ότι οι λόγοι της ματαίωσης ήταν άλλοι και συγκεκριμένα η έντονη διαφωνία του προέδρου με άλλους ανώτατους δικαστές κατά την έναρξη της διαδικασίας.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας δεν μπορεί να λειτουργεί προσχηματικά, αποφεύγοντας να δικάσει με δίκαιο και αμερόληπτο τρόπο ενώ μπορεί να το κάνει έγκαιρα, διότι τότε η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης αρχίζει να αμφισβητείται και μαζί με αυτή και η λειτουργία της Δημοκρατίας μας.

Αφού μελετήσαμε με μεγάλη προσοχή τις ομιλίες στην 71η Σύνοδο του ΟΗΕ για το προσφυγικό-μεταναστευτικό, διαπιστώσαμε τα εξής:

1. Ο κ. Τσίπρας σε γενικές γραμμές προσπάθησε να διατήρησει μία ανούσια και αχρείαστη ισορροπία, αναμασώντας πράγματα ήδη συμφωνημένα στο κείμενο της Νέας Υόρκης.

2. Αναλώθηκε υπερβολικά στην προσπάθεια του να προβάλει τα επιτεύγματα της κυβέρνησής του στην Ελλάδα, με υπερβολές, ψεύδη και ευχολόγια, που δεν ξεγελούν πλέον κανένα στην σημερινή εποχή της ανοικτής και εύκολης πληροφόρησης.
– Κατέφυγε σε μία αναχρονιστική και ιδεοληπτική προσπάθεια προπαγανδισμού.
– Καλύτερα θα ήταν να επικεντρωνόταν στα προβλήματα των προσφυγικών- μεταναστευτικών ροών, να προβάλει τις θέσεις, τις προτάσεις και τα Ελληνικά αιτήματα και να μην επεκτεινόταν σε αχρείαστα “statements” πολιτικής ιδεολογίας.

3. Στην ουσία έπλεξε το εγκώμιο της Τουρκίας για την “άριστη” συνεργασία και υλοποίηση της συμφωνίας για το προσφυγικό ζήτημα, πράγμα που όλοι οι “αυτόχθονες” γνωρίζουμε ότι είναι ψεύδος.
– Εν αντιθέσει ο Τούρκος πρόεδρος δεν αναφέρθηκε στην Ελλάδα καθόλου, αλλά μίλησε μόνο για τα προβλήματα και τις προσπάθειες που κάνει η δική του χώρα στον τομέα αυτό, έδωσε στοιχεία του οικονομικού βάρους και των αριθμών που αναλαμβάνει και ζήτησε συγκεκριμένα πράγματα για την χώρα του.

4. Στην συνέχεια και παρ’ όλα όσα διαμείφθηκαν στην Νέα Υόρκη, ο κ. Τσίπρας στην μίνι σύσκεψη Βιέννης συνέχισε το “λιβάνισμα” της Τουρκίας, ακολουθώντας την ίδια ρητορική και ακόμη πιο έντονη λέγοντας:
” Η Ευρώπη να επιταχύνει την υλοποίηση της Συμφωνίας στο ζήτημα της βίζας, -με παράλληλη τήρηση του Οδικού Χάρτη από την Τουρκία- και παροχή οικονομικής βοήθειας στην Τουρκία για την διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος.”

5. Αυτού του είδους η εξωτερική πολιτική του “κατευνασμού, της κολακείας και του εκθειασμού” είναι προτρεπτική για την Τουρκία για να διεκδικεί περισσότερα, όπως το έχει αποδείξει πολλάκις. Ταυτόχρονα κάνει ακόμη μεγαλύτερο κακό, γιατί αποδυναμώνουμε μόνοι μας τα επιχειρήματά για την αναξιοπιστία και την επιθετικότητά της και χάνουμε τα διεθνή ερείσματά μας, αφού την νομιμοποιούμε στην συνείδηση της διεθνούς κοινότητας.

6. Η δήλωσή του για το Κυπριακό ήταν στο ίδιο πνεύμα των υποχωρήσεων. Συγκεκριμένα:
– Ενώ αναφέρεται στο πλαίσιο των αποφάσεων του ΟΗΕ, στην συνέχεια το ακυρώνει, αρνούμενος το καθεστώς των εγγυήσεων και στην ουσία τον ρόλο της Ελλάδος ως εγγυήτριας δύναμης στην Κύπρο.
– Εκχωρεί δηλαδή μία νόμιμη συμφωνία, εξισώνοντας την με την παράνομη κατοχή της Κύπρου (σύμφωνα με αποφάσεις του ΟΗΕ), που συνιστά διαρκές έγκλημα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.
– Με τον τρόπο αυτό υποχωρεί για το καθεστώς κατοχής της Κύπρου.

7. Ψάχνοντας στα επίσημα κείμενα και αρχεία του ΟΗΕ για την σύσκεψη, βρήκαμε ότι η ονομασία “Macedonia” χρησιμοποιείται πλέον ευρύτατα, παρά την απόφαση του ίδιου του ΟΗΕ.
– Το 1993, κατόπιν της σύστασης του ΣΑ/ΟΗΕ, η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας έγινε δεκτή στον ΟΗΕ με απόφαση της ΓΣ/ΟΗΕ με την προσωρινή ονομασία της έως ότου βρεθεί μια συμφωνημένη λύση. (http://www.mfa.gr/imag…/…/fyrom/resolution_unga_225_1993.pdf).
– Εμείς πλέον το αντιμετωπίζουμε χλιαρά, για τα μάτια του κόσμου και έχουμε πάψει να αντιδρούμε. Μεγάλο λάθος το οποίο δημιουργεί προηγούμενο, είναι δύσκολα αναστρέψιμο στην συνέχεια και τελικά μας μειώνει την διαπραγματευτική ικανότητα.

Η ομιλία του κ. Μητσοτάκη στην ΔΕΘ, δημιούργησε σε γενικές γραμμές θετικές εντυπώσεις.
Η παρουσία του ήταν καλή, προσεγμένη και με συγκεκριμένους εν πολλοίς στόχους.

Ήταν επιτυχία του που δεν εξαντλήθηκε σε κορώνες και σε ανούσια αντιπαλότητα, αν και στην αρχή του λόγου του η επίθεση προσωπικά κατά του κ. Τσίπρα κινήθηκε στα όρια του ετεροπροσδιορισμού. Περιμέναμε πιο συγκεκριμένη και αυστηρή κριτική στο κυβερνητικό έργο του ΣΥΡΙΖΑ.

Αν και παρουσίασε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα σε στόχους για την οικονομία και κοστολογημένο, εν τούτοις δημιουργούνται οι ακόλουθοι προβληματισμοί:

1. Τα έσοδα από τα επί μέρους μέτρα που ανακοίνωσε εμφανίζονται πολύ αισιόδοξα.
2. Οι προσδοκίες για τα έσοδα από το συμμάζεμα του κράτους χωρίς να κάνει σημαντικά διαρθρωτικά μέτρα, δεν είναι ρεαλιστικές.
3. Οι μειώσεις στη φορολογία που επικαλέσθηκε, αν και μοιάζουν ρηξικέλευθες, εν τούτοις ανακοινώθηκαν χωρίς να υπάρχουν διασφαλίσεις ότι θα γίνουν αποδεκτές από την τρόικα και τους δανειστές.
4. Η υπόσχεση ότι θα επιτευχθεί μείωση της υποχρέωσης για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος και ότι έτσι θα υπάρξουν τα περιθώρια για μείωση της φορολογίας, δεν έχει μεγάλες πιθανότητες να πραγματοποιηθεί.
5. Οι θέσεις του για το πώς θα διευθετηθούν τα κόκκινα δάνεια δεν ήταν σαφείς.
6. Στήριξε τις ελπίδες για την ανάπτυξη της οικονομίας μόνο σε επενδύσεις από τον ιδιωτικό τομέα. Όμως αυτό εμφανίζεται δύσκολο να επιτευχθεί και σίγουρα χρειάζεται πολύ χρόνο, αφού τα προβλήματα της ρευστότητας και της διαθεσιμότητας φθηνού χρήματος, μαζί με τα προβλήματα εμπιστοσύνης θα εξακολουθούν να υπάρχουν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στην οικονομία μας.

ΣΗΜ: Είναι θέση της “κοινωνίας αξιών”, ότι για να ξεκινήσει η ανάπτυξη θα πρέπει να υπάρξει μία στοχευμένη και ολοκληρωμένη στρατηγική συγκερασμού δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας, με τις δημόσιες επενδύσεις να ξεκινούν την αναθέρμανση του επενδυτικού περιβάλλοντος, να ξεχερσώνουν το έδαφος και να προσφέρουν ευκαιρίες για μεγαλύτερη αποδοτικότητα των ιδιωτικών επενδύσεων.

Όσον αφορά τα λοιπά ζητήματα:

1. Ελάχιστα αναφέρθηκε στα εθνικά θέματα.
2. Η υπόσχεση για 120.000 θέσεις εργασίας ακούσθηκε απλά σαν υπόσχεση χωρίς συγκεκριμένους άξονες προσπάθειας.
3. Όσον αφορά στα λοιπά εργασιακά ζητήματα και το θεσμικό πλαίσιο της εργασίας δεν ασχολήθηκε καθόλου.
4. Δεν ασχολήθηκε με το προσφυγικό ζήτημα, και την επίλυσή του.
5. Ελάχιστα και επιφανειακά είπε για τα ζητήματα παιδείας
6. Και τίποτε για τα προβλήματα αυτοδιοίκησης..

ΣΗΜ: Έκλεισε την ομιλία του αναφερόμενος στην ανάγκη για ένα “Νέο Πατριωτισμό”, γεγονός που μας χαροποίησε, δεδομένου ότι υιοθέτησε μία κύρια θέση της «κοινωνίας αξιών», έννοια που την πρωτοδημιούργησε, την οριοθέτησε, και την ενέταξε στο πρόγραμμα της εδώ και 4 χρόνια και που την πρωτοπαρουσίασε σε δημόσια εκδήλωση στην Θεσσαλονίκη το 2013. Προσδιορίζεται μάλιστα με ακρίβεια στις προτάσεις μας που έχουμε υποβάλλει στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση, από την αρχή του χρόνου.

Εν κατακλείδι η παρουσία του ήταν πολύ καλύτερη από του κ. Τσίπρα, με τεχνοκρατικό κυρίως χαρακτήρα και ανέβασε τον πήχη του ανταγωνισμού.