κοινωνία αξιών

Συνεχίζοντας την ανάλυση για το ζήτημα της Κύπρου, διαπιστώνουμε και προτείνουμε τα παρακάτω:

1. Τα Ελληνικά κοινοβουλευτικά και μη κόμματα πλην της “κοινωνίας αξιών” απέφυγαν να τοποθετηθούν έγκαιρα, να πάρουν την ευθύνη που τους αναλογεί και να προτείνουν λύσεις για το Κυπριακό. Κάνουν μόνο στείρα κριτική εκ των υστέρων ως συνήθως
2. Η “κοινωνία αξιών” όχι μόνο είχε επισημάνει καιρό πριν τα λάθη στις διαπραγματεύσεις, αλλά έχει δημοσιοποιήσει και συγκεκριμένες προτάσεις για να ληφθούν υπ΄όψη.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Η γενική θέση μας, ως αρχικό σημείο εκκίνησης κάθε διαπραγμάτευσης, συνοπτικά βασίζεται στα παρακάτω:

1. Το μόνο ασφαλές πλαίσιο διαπραγμάτευσης είναι αυτό που δεν ακυρώνει τις μέχρι τώρα αποφάσεις του ΟΗΕ (παράνομη κατοχή ως διαρκές έγκλημα για την ειρήνη και ασφάλεια, απόσυρση των κατοχικών στρατευμάτων, παράνομος εποικισμός, καθεστώς εγγυήσεων, και νόμιμη και αναγνωρισμένη διεθνώς κυβέρνηση η νυν που εκπροσωπεί το σύνολο της Κύπρου στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη).

2. Η Κύπρος εντάχθηκε στην Ε.Ε. ολόκληρη και νόμιμη κυβέρνηση είναι η Ελληνοκυπριακή. Εξαιρείται ρητά ο Βορράς από την εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου λόγω των αποφάσεων του ΟΗΕ, και για όσο διάστημα δεν τελεί υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας).

3. Πρόθεση όμως της Ε.Ε. είναι η οικονομική ενίσχυση των Τουρκοκυπρίων και η έκδοση Κανονισμού, ο οποίος θα επιτρέπει και θα ρυθμίζει το απ’ ευθείας εμπόριο με τον τουρκοκυπριακό Βορρά. Ιδιαίτερη βαρύτητα κατά την εφαρμογή της πολιτικής αυτής έχει η αντίληψη που έχει εγκαθιδρυθεί (λόγω των λαθών μας στις διαπραγματεύσεις), ότι για την αποτυχία τους ευθύνεται η Ελληνοκυπριακή πλευρά.

4. Συνεπώς κάθε περεταίρω επίρριψη ευθυνών στην Ελληνική πλευρά για την αποτυχία των σχεδίων, θα απελευθερώνει παραπάνω ενέργειες προς όφελος της Τουρκοκυπριακής πλευράς. Αυτό σημαίνει ότι σιγά σιγά από τα λάθη μας, αυτό-ακυρώνουμε ότι έχει επιτευχθεί μέχρι τώρα στο επίπεδο του Διεθνούς Δικαίου.

5. Η οιαδήποτε διαπραγμάτευση θα πρέπει να θέτει ως προϋπόθεση ότι θα βασίζεται στην αναλογική εκπροσώπηση των κοινοτήτων στην όποια κυβέρνηση, και όχι 8-5 μέλη, το οποίο είναι παράλογο, γιατί η αναλογία αυτή σημαίνει 62% για την Ελληνοκυπριακή πλευρά και 38 % για την Τουρκική έναντι του ορθού 82% με 18% που είναι αντίστοιχα για την Ελληνοκυπριακή και την Τουρκοκυπριακή.

6. Η ρύθμιση της σχέσης, όταν είναι Ελληνοκύπριος ο πρόεδρος, να είναι αντιπρόεδρος ο Τουρκοκύπριος αντιπρόεδρος είναι αποδεκτή όχι όμως και η αλληλοδιαδοχή. Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας εκλέγεται με εκλογές και δεν διορίζεται. Έτσι γίνεται στις δημοκρατίες σε όλον τον κόσμο, αδιακρίτως της σύνθεσης των μειονοτήτων.

7. Όταν οι Τούρκοι επιθυμούν να επιβάλλουν Δικοινοτική- Διζωνική Ομοσπονδία, με καθοριστικό έλεγχο στο σύστημα διακυβέρνησης και στην λήψη αποφάσεων, στην ουσία επιδιώκουν όχι μόνο την κατ’ ουσία νομιμοποίηση της διχοτόμησης της Κύπρου, αλλά και τον απόλυτο έλεγχο του επίσημα αναγνωρισμένου κράτους μέλους της ΕΕ. Δηλαδή δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑ μα ΚΑΝΕΝΑ όφελος σε σχέση με το σημερινό καθεστώς για την Ελληνοκυπριακή πλευρά. Ακόμη και αυτή η δυνητική εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, θα ελέγχεται απόλυτα από την Τουρκία.

8. Σε όλο το διεθνές περιβάλλον οι μειονότητες απολαμβάνουν εγγυήσεων ώστε να μην υπάρχουν διακρίσεις και να εκπροσωπούνται δίκαια στην λήψη αποφάσεων, όχι όμως και ρυθμίσεων που να χειραγωγούν την εκλεγμένη κυβέρνηση και τις αποφάσεις της. Δεν μπορεί οι αποφάσεις για την Τουρκία να έχουν τρείς καθηλωτικές ασφαλιστικές δικλείδες: Το 8-5 στην σύνθεση της κυβέρνησης που είναι καταχρηστικό, το ότι κάθε απόφαση θα απαιτεί και την ψήφο ενός Τουρκοκύπριου και την αλληλοδιαδοχή (δια διορισμού στην ουσία του Τουρκοκύπριου) επί των καθηκόντων του Προέδρου.

9. Οι έποικοι είνια παράνομοι σύμφωνα με τον ΟΗΕ, θα πρέπει να καταγραφούν και κατ΄αρχάς να μην έχουν πολιτικά δικαιώματα στην Κύπρο, αλλά στην Τουρκία και κατά δεύτερον να αρχίσει ο σταδιακός επαναπατρισμός τους.

10. Οι εγγυήσεις αφορούν συγκεκριμένες δυνάμεις και απαιτείται η αποχώρηση των δυνάμεων κατοχής σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

11. Εάν δεν θέλουν οι Τούρκοι να συμμορφωθούν με το Διεθνές Δίκαιο, δεν θα πρέπει να αποδεχθεί η Ελληνοκυπριακή πλευρά την προσπάθεια ακύρωσής του, γιατί μετά θα είναι έρμαιο και υπόδουλη των Τουρκικών βουλήσεων που θα διευρύνονται συνεχώς, μέχρι να αποκτήσουν τον απόλυτο έλεγχο του νησιού. Και γι’ αυτό το λόγο είναι αναγκαίο το καθεστώς των εγγυήσεων που προβλέπεται από τις αποφάσεις του ΟΗΕ.

12. Αν δεν δέχονται να συζητήσουν οι Τούρκοι, ας παραμείνουν ως έχουν και ας επικεντρωθεί η Κύπρος στην βελτίωση της θέσεως της στο διεθνές περιβάλλον και στην ΕΕ. Ας κάνει μάλιστα αίτημα να ενισχύσει τους δεσμούς με το ΝΑΤΟ προοδευτικά μέσω του pfp, ώστε να εξασφαλίσει περαταίρω την υπόστασή της ως κράτος και ας αφήσει την Τουρκία να αρνείται την σχέση αυτή, γεγονός που θα κάνει την διεθνή κοινότητα να της ενασκήσει πιέσεις για να συμβιβασθεί. Δεν θα το αποδεχθεί, αλλά θα είναι και θα παραμένει έκθετη. Η λύση είναι η ενίσχυση των δεσμών με την ΕΕ, τους Διεθνείς Οργανισμούς και το ΝΑΤΟ, παρά η τυχάρπαστη πολιτική της προσέλκυσης Ρωσικών κεφαλαίων που την οδήγησε στην κατάσταση που βρέθηκε πριν μερικά χρόνια.

13. Μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να αναγκαστεί να αλλάξει πολιτική η Τουρκοκυπριακή πλευρά,. Είναι αγώνας ισχύος και όχι καλών προθέσεων και αυτός ο αγώνας είναι δύσκολος, απαιτεί συνέπεια, συνοχή, ψυχραιμία, γνώση του διεθνούς περιβάλλοντος, εγρήγορση και προετοιμασία.

14. Δεν είναι παιχνίδι για ερασιτέχνες!!!

 

Προκειμένου να αντιληφθούν όλοι τον θεσμικό ρόλο που έχουν και πρέπει να διεκδικήσουν τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, παραθέτουμε τα παρακάτω:

1. ΘΕΣΜΙΚΟΣ ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ: Οριοθετούμε την έννοια του “Θεσμικού Ακτιβισμού”, που μπορούν να αναλαμβάνουν τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα με στοχευμένες δράσεις, προτάσεις στο Κοινοβούλιο, παραστάσεις στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση, στα πλαίσια του θεσμικού, συνταγματικού ρόλου τους και των ευθυνών τους έναντι των πολιτών που τα ψήφισαν και τα υποστηρίζουν.
– Οι “θεσμικοί ακτιβιστές” είναι οργανωμένες ομάδες ανθρώπων που κινούνται με άξονα το θεσμικό πλαίσιο. Έχουν ή δημιουργούν πρόσβαση στο πολιτικό σύστημα και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, έχουν την υποστήριξη της οργάνωσης τους, τις διαδικασίες, τα μέσα και την βούληση για να προωθήσουν λύσεις για συλλογικά, κοινωνικά, κοινοτικά προβλήματα.
– Μπορούν δηλαδή να εξασκήσουν πίεση στο συμβατικό πολιτικό σύστημα και στην αυτοδιοίκηση για να ληφθούν υπ΄ όψη οι προτάσεις αυτές. Ο δράσεις τους είναι προληπτικές, αντιδραστικές ή και διορθωτικές σε κοινωνικά προβλήματα, που διαφαίνεται ότι θα δημιουργηθούν ή δημιουργούνται στη πράξη είτε υπάρχουν ανεπίλυτα.

2. ΘΕΣΜΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
– Ο χαρακτήρας του επίσημου κόμματος του επιβάλλει και του δίνει την δυνατότητα να δρά “ΕΝΤΟΣ των θεσμών”. Οι δράσεις αυτές είναι πολύτιμες και μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικές στην εξελικτική πορεία των αλλαγών για τους κοινωνικούς σκοπούς που υποστηρίζουν τα κόμματα.
– Αξιοποιώντας την γνώση τους και τη δυνατότητα πρόσβασης επί των θεσμών και του κρατικού μηχανισμού και ενεργοποιώντας την προσοχή της κοινωνίας, επιδιώκουν να εξασκήσουν πίεση στο πολιτικό σύστημα, “ΕΝΤΟΣ των θεσμικών πλαισίων”.

3. ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ, όπως προβλέπεται από το ΣΥΝΤΑΓΜΑ:
– Το κόμμα σύμφωνα με το Σύνταγμα, τους νόμους και την νομολογία που έχει αναπτυχθεί , είναι “φορέας έκφρασης της βούλησης του λαού”.
– Επίσης σύμφωνα με το Σύνταγμα, “οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις”.
Η Συνταγματική όμως αυτή πρόβλεψη δεν τηρείται όταν υπάρχει άρνηση από την κυβέρνηση και το κοινοβούλιο να λάβουν υπ’ όψη τους τις θέσεις των εκτός κοινοβουλίου κομμάτων. Θα πρέπει οι θέσεις και οι προτάσεις όλων των κομμάτων που μετείχαν στις εκλογές και εκπροσωπούν τους πολίτες που τους επέλεξαν, να μπορούν να καταθέσουν στο κοινοβούλιο και στην κυβέρνηση τις θέσεις και τις προτάσεις τους, ώστε να ληφθούν υπ’ όψη στην νομοθετική επεξεργασία (είναι παράδοξο να λαμβάνονται υπ’ όψη οι προτάσεις άλλων συλλογικών φορέων και να μην λαμβάνονται υπ’ όψη οι απόψεις των κομμάτων που εκπροσωπούν δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες).
Πέραν των ανωτέρω, σύμφωνα με το Σύνταγμα, τους νόμους και τον Κανονισμό της Βουλής, “καθένας ή πολλοί μαζί έχουν το δικαίωμα, τηρώντας τους νόμους του κράτους, να αναφέρονται εγγράφως στις αρχές, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να ενεργούν σύντομα κατά τις κείμενες διατάξεις και να απαντούν αιτιολογημένα …”
– Κατά συνέπεια και τα κόμματα ως συλλογικές οντότητες εκπροσώπησης πολιτών, έχουν το δικαίωμα να αναφερθούν εγγράφως προς τις κυβερνητικές αρχές και την Βουλή των Ελλήνων, οι οποίες υποχρεούνται να απαντήσουν εγγράφως.

4. ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ
– Σημαντικότερο όμως όλων είναι η διάταξη 52 του Συντάγματος: “ H ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση”.
– Από την στιγμή που αναγνωρίζεται θεσμικά στα κόμματα “ο ρόλος του εκπροσώπου της βούλησης μέρους του λαού” και τα εξουσιοδότησε με την ψήφο του, είναι Συνταγματική υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίσει αυτό το δικαίωμα.

Ας διεκδικήσουμε λοιπόν αυτό το δικαίωμα εάν πιστεύουμε στην δύναμη της Δημοκρατίας, της ισότητας και της ελευθερίας έκφρασης και εάν αντιλαμβανόμαστε τις ευθύνες μας έναντι των πολιτών που μας ψήφισαν.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εμείς, τα κόμματα που έχουμε αποκλειστεί από το κοινοβούλιο και εκπροσωπούμε συνολικά το 7% των ψηφοφόρων, οφείλουμε προς τους πολίτες που μας ψήφισαν να αντιδρούμε σε αυτόν τον αποκλεισμό και να κάνουμε θεσμικές παρεμβάσεις στο Κοινοβούλιο και στην Κυβέρνηση με αποφασιστικότητα και σαφήνεια, προκειμένου να εισακούγονται οι προτάσεις μας για τα πολιτικά ζητήματα του τόπου.

Στα πλαίσια αυτού του σκοπού διοργανώθηκε η “1η ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚH ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ” με ευθύνη αυτήν την φορά της “Κοινωνίας Αξιών” και της “Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου-Ε.ΔΗ.Κ.”, η οποία έγινε την 18-7-2016 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου της Αθήνας και στην οποία εκλήθησαν να συμμετάσχουν όλα τα “Εξωκοινοβουλευτικά Κόμματα”.
Συντάχθηκαν τα πρακτικά της συνάντησης και ομαδοποιήθηκαν οι συγκεκριμένες προτάσεις από τα 7 κόμματα που συμμετείχαν:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ – ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ – ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ, – ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ – ΠΕΙΡΑΤΕΣ – ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Με θεσμικό τρόπο (που αναγνωρίζεται από το Σύνταγμα), τις υποβάλαμε στο Κοινοβούλιο αλλά και στο αρμόδιο Υπουργείο.

Όπως μας γνώρισε ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης με επίσημο έγγραφό του Κοινοβουλίου, οι υποβληθείσες προτάσεις ελήφθησαν υπ΄ όψη στις νέες ρυθμίσεις που έγιναν και μας ενημερώνει για τις ρυθμίσεις αυτές.
Μας παροτρύνει επίσης να συνεχίσουμε το Δημοκρατικό αυτό λειτούργημα.

“Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα” όταν γνωρίζεις τους θεσμούς και έχεις το σθένος για να τα ξεπεράσεις και εμείς θα συνεχίσουμε να ανοίγουμε τον δρόμο.