κοινωνία αξιών

Άλλη μία φορά οι εργαζόμενοι συμβασιούχοι στο Δημόσιο τομέα κάνουν απεργίες και καταλήψεις αυτή τη φορά στους ΟΤΑ. Μετά τις μία ή δύο ανανεώσεις των συμβάσεών τους και μετά τις υποσχέσεις για μόνιμες προσλήψεις από Δημάρχους και Κυβέρνηση, ήρθαν οι απαγορευτικές δικαστικές αποφάσεις, η αδυναμία πληρωμών τους και η απόλυση μετά την λήξη των συμβάσεών τους. Τα απορρίμματα σταμάτησαν να συλλέγονται , η χωματερή των Λιοσίων και τα αμαξοστάσια των απορριμματοφόρων έχουν καταληφθεί, η Κυβέρνηση δείχνει να πελαγοδρομεί
Άλλη μία φορά οι πολίτες άλλα και οι συμβασιούχοι ΟΤΑ εμπαίζονται φρικτά σαν θεατές παράστασης της Κυβέρνησης. Οι πολίτες, επιχειρηματίες του τουρισμού και της εστίασης, ζημιώνουν εν μέσω τουριστικής περιόδου και οι όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες δεν έχουν υπηρεσίες από τους Δήμους που χρησοπληρώνουν.
Οι δύσκολοι καιροί που ζούμε άλλα και η ανάγκη να γίνουμε ένα νοικοκυρεμένο, σύγχρονο και λειτουργούν κράτος με νόμους και θεσμούς που θα σέβονται όλοι, επιβάλουν όπως το πρόβλημα αντιμετωπιστεί με τη λογική και τη ματιά πάντα στούς συμβασιούχους για να μην χάσουμε επαφή με την πραγματικότητα.
Ας τραβήξουμε λοιπόν μία γραμμή σήμερα και ας δούμε το θέμα πως θα αντιμετωπίζεται στο άμεσο και μακρυνό μέλλον , καθώς και πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το παρελθόν και οι εκκρεμότητές του στο θέμα των συμβασιούχων απανταχού του στενού και ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.
Απαραίτητη προυπόθεση πρέπει να είναι, ότι το Σύνταγμα και οι νόμοι οφείλουν να εφαρμόζονται από την κυβέρνηση και τους πολίτες χωρίς εξαιρέσεις.
Μέχρι σήμερα τί γινόταν κατά κανόνα; Οι δήμοι προσλάμβαναν, ρουσφετολογικά ή όχι, προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για να καλύψουν ελλείψεις μόνιμου προσωπικού στην συλλογή απορριμμάτων. Οι εργαζόμενοι αυτοί μετά από σύντομο χρονικό διάστημα ,(1 ή 2 χρόνια ή και μερικούς μήνες ),μετατάσσονταν σε διοικητικές θέσεις αφήνωντας πάλι κενό στη συλλογή απορριμμάτων και η ανάγκη να προσληφθεί άλλος συμβασιούχος είχε ήδη δημιουργηθεί.

Φαύλος κύκλος με αιτίες και υπευθύνους όπως παρακάτω :
• Μία πρώτη αιτία του κακού είναι η απουσία εγκεκριμμένων και πραγματικών οργανογραμμάτων σε πολλούς αν όχι σε όλους τους ΟΤΑ. Η έλλειψη εγκεκριμμένων οργανογραμμάτων δημιουργεί μία ασάφεια ως προς τις ελείψεις προσωπικού.
• Η ασυδοσία των δημάρχων με τις προσλήψεις στις Δημοτικές Επιχειρήσεις γέμισε συμβασιούχους τους ΟΤΑ
• Η άρνηση των συνδικαλιστών για εφαρμογή Συνδυασμένης Δράσης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, (ΣΔΙΤ).
• Η πίεση ανέργων ή πολιτικών φίλων ή τοπικών παραγόντων πρός Δημάρχους και Βουλευτές για αποκατάσταση στο Δημόσιο.
Τι πρέπει να γίνει όμως μέ τις έως τώρα εκκρεμότητες των συμβασιούχων στους ΟΤΑ; Καλές είναι οι διαπιστώσεις και οι αφορισμοί, αλλά το δέον γεννέσθαι κατά την άποψή ενός ακόμη λογικού και στυγνά φορολογούμενου πολίτη είναι τα ακόλουθα :

1. Πρέπει άμεσα με Κυβερνητική παρέμβαση και βοήθεια να εξοφληθούν όλα τα δεδουλευμένα. Όσα έγιναν μέσα στα πλαίσια των νομίμων συμβάσεων από τον Κρατικό προυπολογισμό. Όσα έγιναν με υποσχέσεις των Δημάρχων ή του υπουργού Εσωτερικών να εξοφληθούν από τα έσοδα των συγκεκριμένων Δήμων με αντίστοιχη μείωση των άλλων εξόδων τους.
2. Να συνεχίσουν να εργάζονται μόνο οι καλύπτοντες άμεσες ανάγκες σε συγκεκριμένες θέσεις και Δήμους βάσει υπαρχόντων οργανογραμμάτων. Όπου δεν υπάρχουν να δρομολογηθούν προσλήψεις βάσει ΑΣΕΠ, αφήνοντας πίσω άλλες δαπάνες χαμηλότερης προτεραιότητος.
3. Χρησιμοποίηση ιδιωτικών εταιρειών για την συλλογή απορριμμάτων.
4. Ενθάρυνση των πρώην συμβασιούχων για δημιουργία ΚΟΙΝΣΕΠ με σκοπό την προτίμησή τους στην ανάθεση συλλογής απορριμμάτων από τους ΟΤΑ.
5. Λεπτομερής εξέταση και επιστροφή στα αρχικά καθήκοντα των ήδη προσληφθέντων στην καθαριότητα που έχουν μεταταγεί σε άλλες θέσεις είτε κατά παράβαση του χρονικού ορίου της οκταετίας, είτε μη έχοντες τα αναγκαία προσόντα για την νέα τους θέση.

Τι πρέπει να γίνει από σήμερα και στο μέλλον στις περιπτώσεις όλων των συμβασιούχων του Δημόσιου τομέα, στενού ή ευρύτερου συμπυκνώνεται στις λέξεις , ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ, ΙΣΟΝΟΜΙΑ, ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΛΕΓΧΟΣ, ΤΙΜΩΡΙΑ, συγκεκριμένα πρέπει στην σημερινή Ελληνική πραγματικότητα να προταθούν και να εφαρμοστούν τα αυτονόητα όπως :

1. Πρέπει να εφαρμοστούν το Σύνταγμα και οι νόμοι του Ελληνικού Κράτους χωρίς αστερίσκους , υποσημειώσεις και πολιτικές φαύλες υποσχέσεις που τους ακυρώνουν. Να εφαρμόζονται όλες οι δικαστικές αποφάσεις άμεσα και χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες.
2. Όλες οι προσλήψεις στο Δημόσιο να καλύπτουν πραγματικές ανάγκες οργανογραμμάτων εγκεκριμένων από το αρμόδιο υπουργείο, να γίνονται μόνο μέσω ΑΣΕΠ και να υλοποιούνται άμεσα.
3. Να εξετάζονται οι προσλήψεις και οι μετατάξεις για την ορθότητά τους, ( προσόντα, πτυχία, μόρια, αναγκαιότητα).
4. Να τιμωρούνται με συνοπτικές διαδικασίες απόλυσης οι υπεύθυνοι υπηρεσιακοί παράγοντες αλλά και οι ευνοημένοι υπάλληλοι που παρέβησαν τα ανωτέρω.
Αν πεί κάποιος στους σημερινούς συμβασιούχους τι πρέπει να γίνει ,θα ακούσει απαντήσεις νοοτροπίας, ας εφαρμοστεί από σήμερα και στο μέλλον, ας μην μας ανανέωναν τις συμβάσεις, ας μην μας υποσχόταν ο Σκουρλέτης ότι θα μονιμοποιηθούμε. Απαντήσεις που δείχνουν το γνωστό «ας πεθάνει η κατσίκα του γείτονα»
Απλές, λογικές και δίκαιες προτάσεις που δεν είναι ίσως αρεστές στα αυτιά των συμβασιούχων στούς ΟΤΑ, αλλά σίγουρα είναι στα αυτιά των δημοτών που πληρώνουν, στούς νέους που αποδημούν χωρίς αξιοκρατία, σε σημερινούς σύγχρονους Πολιτικούς που δεν είναι δέσμιοι της καρέκλας και του πελατειακού Κράτους.

Δημήτρης Παληάτσος
”κοινωνία αξιών”

Συγκεκριμένα στοιχεία αποκαλύπτονται πλέον καθημερινά για τις βίαιες επαναπροωθήσεις προς την Τουρκία πολλών αντικαθεστωτικών, οι οποίοι κατέφυγαν στην χώρα μας αιτούμενοι ασύλου.

Οι βίαιες αυτές και απάνθρωπες πράξεις παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, τους νόμους και τους θεσμούς της χώρας μας και καταπατούν κάθε έννοια ανθρώπινου δικαιώματος.

Δεν φθάνουν οι αόριστες απαντήσεις και οι υπεκφυγές για τις παράνομες αυτές πράξεις, από μία κυβέρνηση η οποία κόπτεται ψευδεπίγραφα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και που αν είναι αλήθεια εξευτελίζουν διεθνώς την χώρα μας.

Θα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες σε συγκεκριμένα πρόσωπα και να ερωτηθούν συγκεκριμένοι κυβερνητικοί και δημόσιοι λειτουργοί γι’ αυτές τις παράνομες ενέργειες.
Από την στιγμή που οι καταγγελίες αφορούν επώνυμα άτομα και οικογένειες, που παρουσιάσθηκαν σε αστυνομικά τμήματα στους νομούς της περιοχής των συνόρων, δεν δικαιολογείται ο Υπουργός Δημόσιας τάξης και οι επικεφαλής των αστυνομικών αρχών να ισχυρίζονται ότι δεν γνωρίζουν.

Οι καταγγελίες είναι συγκεκριμένες, οι ερωτήσεις είναι συγκεκριμένες και συγκεκριμένες πρέπει να είναι και οι απαντήσεις:

1. Ποίοι Τούρκοι φυγάδες και πότε συνελήφθησαν να εισέρχονται στην χώρα είτε παρουσιάσθηκαν σε αστυνομικά τμήματα της επικράτειας;
2. Καταγράφηκαν και ενημερώθηκε ιεραρχικά η ηγεσία;
3. Δόθηκε στους φυγάδες αντικαθεστωτικούς η δυνατότητα να αιτηθούν ασύλου, όπως προβλέπεται από τους νόμους του κράτους;
4. Ενημερώθηκε ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης γι’ αυτούς;
5. Και εάν όχι γιατί;
6. Δόθηκε εντολή (γενικευμένη είτε εξατομικευμένη), για βίαιη επαναπροώθησή τους και από ποιόν;
7. Ποίοι (ονομαστικά ) έκαναν την επαναπροώθηση, σε ποιούς, πως και με τι μέσα;
8. Υπήρξε συνεννόηση σε πολιτικό, αστυνομικό είτε στρατιωτικό επίπεδο με την Τουρκική πλευρά για τις επαναπροωθήσεις (γενικευμένα είτε εξατομικευμένα για κάθε φυγάδα);
9. Εάν ναι ποιος τις έκανε και πότε (ονομαστικά);

Αξιολογώντας τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για να γίνουν αυτές οι βίαιες και εν κρυπτώ επαναπροωθήσεις καταλήγω στα παρακάτω συμπεράσματα:

• Οι πράξεις αυτές είναι εγκληματικά επικίνδυνες, γιατί σύμφωνα με τις καταγγελίες έγιναν με βάρκες στον Έβρο.
• Το πρώτο βασικό ερώτημα είναι: “πως έγιναν χωρίς να είναι ενημερωμένη η Τουρκική πλευρά για να μην αντιδράσει σε περίπτωση που εντόπιζε τις βάρκες να διασχίζουν το ποτάμι; ”
Ο κίνδυνος προσβολής τους με πυρά θα ήταν άμεσος.
Συνεπώς δεν μιλάμε για απλή επαναπροώθηση, αλλά για σύλληψη και στην ουσία παράδοση στις Τουρκικές αρχές που τους εδίωκαν.
• Γίνεται ακόμη πιο εγκληματική και απάνθρωπη η πράξη, όταν στις βάρκες υπήρχαν οικογένειες με ανήλικα παιδιά και βρέφη(!!!), νύκτα, χειμώνα με βροχές, άνοιξη όταν το ποτάμι κατεβάζει νερά, κορμούς κλπ. και με κίνδυνο ανατροπής των φουσκωτών.
• Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό ο κίνδυνος στον οποίο εξετέθησαν παράνομα οι επιβαίνοντες ήταν τεράστιος και απαιτούσε συνεννόηση με την Τουρκική πλευρά.
Η όλη ενέργεια ήταν εγκληματική και απάνθρωπη και παραβίασε κάθε έννοια ανθρωπισμού, νόμων και του Διεθνούς Δικαίου.

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι ηγέτης των Ενόπλων Δυνάμεων, Διοικητής στρατιωτικής μονάδας και στελέχη των Ε.Δ. θα δρούσαν με αυτόν τον εγκληματικά παράνομο τρόπο, πόσο μάλλον μόνοι τους και χωρίς εντολές.

Θα πρέπει όμως να ερωτηθεί και η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων με τα αντίστοιχα συγκεκριμένα ερωτήματα!!!

Όσον αφορά την επίσημη απάντηση που έδωσε ο κ. Κοτζιάς ως ΥΠΕΞ, ότι «…το ΥΠΕΞ δεν κάνει επαναπροωθήσεις…», μάλλον αποκαλύπτει την παρανομία που έγινε, παρά αρνείται ότι έγιναν οι παράνομες αυτές επαναπροωθήσεις.
Πέραν τούτου όμως το ότι δεν απαντά με σαφήνεια, αλλά υπεκφεύγει, μπορεί να εκληφθεί ως έλλειμμα ακεραιότητας και ως αδυναμία ανάληψης ευθυνών από ένα εκλεγμένο Δημόσιο λειτουργό, στον οποίο εμπιστευθήκαμε ένα τόσο σημαντικό λειτούργημα.

Η Δικαιοσύνη καλείται για μία ακόμη φορά να λειτουργήσει με ανεξαρτησία και με ακεραιότητα, σε μία Δημοκρατία ισονομίας όπου ο νόμος τους αφορά όλους!!!

Στέλιος Φενέκος πρόεδρος της ”κοινωνίας αξιών”

Για μια φορά ακόμα η χώρα μας καταγράφει νέα αρνητική πρωτιά που αφορά τη χρήση πλαστικής σακούλας αφού κάθε Έλληνας χρησιμοποιεί 363 πλαστικές σακούλες το χρόνο ενώ ο μέσος όρος για τις άλλες χώρες της Ευρώπης είναι 160 ανά κάτοικο το χρόνο.

Η Ευρώπη έχει εκδώσει οδηγίες οι οποίες προβλέπουν την μείωση της χρήσης τους σε 90 μέχρι το 2019 και σε 40 μέχρι το 2040. Οι περισσότερες χώρες έχουν εναρμονιστεί είτε απαγορεύοντας είτε φορολογώντας και χρεώνοντας την χρήση της.

Η Ελλάδα είναι εκπρόθεσμη ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο.Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως δεν έχει γίνει σχεδόν καμιά ενέργεια εκ μέρους της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της μεγαλύτερου θανάσιμου κινδύνου που απειλεί το θαλάσσιο περιβάλλον .Το ζήτημα δεν φαίνεται επίσης να απασχολεί κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα.

Οι αριθμοί τρομάζουν και δίνουν το μέγεθος του προβλήματος:

5 τρισεκατομμύρια πλαστικά κολυμπούν στον παγκόσμιο ωκεανό ενώ κάθε χρόνο εισέρχονται σ΄αυτόν 8 εκατομμύρια νέοι τόννοι.
Η πλαστική σακούλα χρειάζεται ένα δευτερόλεπτο να παραχθεί, 20 λεπτά κατά μέσο όρο για να χρησιμοποιηθεί και 450 χρόνια για να αποσυντεθεί τελείως.
Κάθε χρόνο πεθαίνουν 700.000- 1.000.000 πουλιά 100.000 θαλάσσια θηλαστικά και αμέτρητα ψάρια εξ αιτίας της κατάποσης πλαστικού.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι το πρόβλημα είναι στη γειτονιά μας δεδομένου ότι όπως έχει παραδεχθεί ο ΟΗΕ αν δεν αντιστραφεί η κατάσταση, η Μεσόγειος που είναι μια κλειστή θάλασσα, θα μετατραπεί σε λίγα χρόνια σε μια “σούπα από πλαστικό ” την οποία μέσω των ψαριών θα την βρούμε στο πιάτο μας.

Οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες δεν μπορούν να καλύψουν ή να υποκαταστήσουν την ανεπαρκή λειτουργία του κράτους

Απαιτείται άμεση παρέμβαση της πολιτείας:

Νομοθετική ρύθμιση.
Λήψη αυστηρών μέτρων.

Απαιτείται επίσης η ενεργοποίηση όλων μας για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος ακολουθώντας απλές οδηγίες:

Χρησιμοποιούμε καθημερινά για τις αγορές μας πάνινη τσάντα ή διχτάκι (τα οποία πλένονται όταν λερωθούν ) Επαναχρησιμοποιούμε τις πλαστικές σακούλες που έχουμε στην κατοχή μας(αν χρησιμοποιήσουμε κάθε σακούλα 10 φορές έχουμε 300 φορές λιγότερη κατανάλωση).

Καταλήγοντας αξίζει να αναφερθούμε στα λόγια του Dr.Mike Barrett που είναι επικεφαλής επιστήμης και πολιτικής της WWF-UK :
‘Ο άνθρωπος αγνοεί πως η παρακμή των υπολοίπων ειδών λειτουργεί εις βάρος του. Η ισορροπία σε όλα τα είδη είναι το βαρόμετρο το οποίο στηρίζει το ανθρώπινο είδος στον κόσμο.”

Τομέας ακτιβισμού “κοινωνίας αξιών”