ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ MΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ
EΔΩ: ΣΑΜΟΣ-ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ-ΓΙΑ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ
H ΕΔΩ:
October 12, 2017
Η ΠΑΡΩΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥ ΩΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ & ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Η κοινοβουλευτική διαδικασία για την ψήφιση του νομοσχεδίου για την αναγνώριση ταυτότητας φύλου ανάδειξε όχι μόνο εσωτερικά προβλήματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αλλά και της ΝΔ και ΔΗΣΥ. Ακόμη χειρότερα ανάδειξε την ανεπάρκεια της πλειονότητας των βουλευτών για να επιτελέσουν το έργο που τους έχουμε εμπιστευθεί.
Οι εκπρόσωποι της κοινωνίας αποκαλύφθηκαν εκ νέου ως αδιάβαστοι αμαθείς και ανεύθυνοι, αφού δεν γνώριζαν για τι πράγμα καλούνται να νομοθετήσουν. Αναλώθηκαν σε ανούσιες υπερβολές, κρύφθηκαν πίσω από αδιέξοδα στερεότυπα, με γελοία φληναφήματα και με αφελή παραδείγματα (ακόμη και για εξωγήινους ακούσαμε).
Ο εισηγητής του νομοσχεδίου, αν και νομικός, δεν μπόρεσε να φέρει ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο για ένα σημαντικό κοινωνικό θέμα όπως αποδείχθηκε. Έφερε για ψήφιση ένα θέμα που επηρεάζει ζωές ανθρώπων και διχάζει την κοινωνία, σε ακατάλληλο χρόνο και χωρίς προετοιμασία, χωρίς να έχει κάνει πρώτα τον απαιτούμενο επιστημονικό διάλογο με τους αρμόδιους επιστημονικούς φορείς. Όλα όσα κάνει τα προβάλλει με μεγαλοστομίες για προσωπική προβολή αλλά τελικά αποδεικνύονται μισά και δημιουργούν μεγαλύτερα προβλήματα από αυτά που λύνουν, όπως έκανε και στον αθλητισμό.
Ο τρόπος δε που ψήφισαν οι περισσότεροι, δείχνει ότι η συνέπεια λόγων και έργων δεν είναι το βασικό προτέρημα της πλειονότητας των βουλευτών μας και πρώτη και μοναδική ίσως προτεραιότητα τους είναι η ψηφοθηρία!
Σοβαρότατο πρόβλημα υπάρχει και στη θρησκευτική ηγεσία, η οποία αποδεικνύεται εξ ίσου αδιάβαστη, δογματική και διχαστική με τους βουλευτές. Στόχευσε με στερεότυπα στο θυμικό, διαστρεβλώνοντας το θέμα με παραπλανητικά επιχειρήματα, λες και οι διεμφυλικοί-trans (transgender-transsexual) και οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι ανθρώπινα όντα και παιδιά του ίδιου θεού.
Στη “κοινωνία αξιών” ευθύς εξ αρχής είχαμε αναλύσει διεξοδικά το θέμα και είχαμε δημοσιεύσει τις θέσεις μας και ξέρουμε για τι μιλάμε. Το ζήτημα της ηλικίας, όπως κακώς εκφράσθηκε στο νομοσχέδιο, δημιούργησε σημαντικά προβλήματα κατανόησης. Το νομοσχέδιο αφορούσε τη δυνατότητα αιτήματος για αναγνώριση ταυτότητας φύλου και όχι την αλλαγή φύλου. Αυτά είναι δύο τελείως διαφορετικά θέματα και απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση (ιατρική και ψυχολογική). Επίσης δεν έγινε διάκριση στα άρθρα μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων με αποτέλεσμα η άρνηση στο ζήτημα των ανηλίκων να συμπαρασύρει και το ζήτημα των ενηλίκων και τελικά το συνόλου του νομοσχεδίου. Ούτε φυσικά όπως αποδείχθηκε έγινε ο απαιτούμενος επιστημονικός διάλογος όσον αφορά το ηλικιακό όριο και τελικά κατέληξε ο νόμος να ψηφισθεί χωρίς επιστημονικότητα αφού τελικά μετατράπηκε σε παζάρι για τα 15, τα 17 ή τα 18 χρόνια.
Και πάλι όμως έχει προβλήματα ο νόμος, γιατί δεν έχει γίνει η κατάλληλη διασταύρωση με άλλες νομικές προβλέψεις οι οποίες αφορούν υποχρεώσεις και δικαιώματα όσων επιλέγουν την αλλαγή ταυτότητας φύλου και επηρεάζονται από τον παρόντα νόμο ( “coherence check”, έλεγχος συνοχής). Και σύντομα θα αναδειχθούν εκ νέου όλα αυτά τα προβλήματα, όσο κι αν προσπαθήσουν να τα βάλουν κάτω από το χαλί.
Καταλήγοντας
Σε όλα τα συστήματα υπάρχουν ορισμένοι δείκτες αξιολόγησης & μετασχηματισμού, οι οποίοι αξιολογούν την λειτουργία τους και μας δείχνουν πως μετασχηματίζονται και αλλάζουν.
Επίσης υπάρχουν και παράγοντες μετασχηματισμού οι οποίοι λειτουργούν ως καταλύτες για τον μετασχηματισμό τους.
Το συγκεκριμένο ζήτημα είναι οπωσδήποτε δείκτης μετασχηματισμού, αφού μας έδειξε ότι στον αιώνα της πληροφορίας και της διασποράς της γνώσης, η κοινωνία μας όπως και οι περισσότεροι εκπρόσωποι της στο κοινοβούλιο εξακολουθούν να στερούνται χρήσιμης πληροφόρησης και γνώσης.
Μας έδειξε επίσης την ανεπάρκεια και την υστεροβουλία των κομμάτων και των βουλευτών, (όπως και τις φοβίες της κοινωνίας μας) και ότι ουδείς σημαντικός μετασχηματισμός έχει γίνει στο κοινοβουλευτικό μας σύστημα, στη νομοθετική αλλά και στην εκτελεστική λειτουργία, παρά τις προσπάθειες με οδυνηρό τρόπο για την κοινωνία των τελευταίων επτά χρόνων.
Το συγκεκριμένο ζήτημα όμως είναι και παράγων μετασχηματισμού, αφού λειτουργεί ως καταλύτης υπέρ της υπέρβασης στερεοτύπων, φοβιών και δογματισμών και τελικά υπέρ της αναγνώρισης ανθρωπίνων κοινωνικών και αστικών δικαιωμάτων.
September 26, 2017
Η “ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ” ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΦΟΡΕΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Όταν πριν λίγους μήνες στην “κοινωνία αξιών” αποφασίσαμε συλλογικά να υποστηρίξουμε την προσπάθεια του “Ποταμιού”, για να ενωθούν οι ανεξάρτητες και άφθαρτες πολιτικές οντότητες του κεντρώου χώρου, βασιστήκαμε στο ότι ιδεολογικά κινήθηκε προς τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, ότι είναι ο μεγαλύτερος κοινοβουλευτικός σχηματισμός του χώρου και ότι φέρνει το νέο, ελπιδοφόρο και άφθαρτο στην πολιτική ζωή. Η συνεργασία μας με τα αξιολογότατα στελέχη του και τον κ. Θεοδωράκη προχώρησε άριστα σε όλα τα επίπεδα.
Η επιχειρούμενη όμως σήμερα σύνθεση του υπό σύσταση σχηματισμού με την καθοριστική συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ (προσχηματικά ως ΔΗΣΥ), απέχει πολύ από το αρχικό πλαίσιο συνεργασίας μας.
Κατόπιν αυτού μετά από συνεδρίαση των πολιτικών μας οργάνων αποφασίσαμε:
«Την μη συμμετοχή μας καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην προσπάθεια σύνθεσης αυτού του νέου φορέα»,
για τους παρακάτω λόγους:
• Η επιχειρούμενη σύνθεση γίνεται με απόλυτη κυριαρχία από το παλαιό ΠΑΣΟΚ, το οποίο προσπαθεί επανειλημμένα να αναβιώσει, με τα ίδια στελέχη, τις ίδιες πρακτικές και στόχους. Αυτό δήλωσε ξεκάθαρα η κ. Γεννηματά στην πρόσφατη ομιλία της για τα 43 χρόνια του ΠΑΣΟΚ, συνεχίζει να το δηλώνει και να το εφαρμόζει στη πράξη και αυτό δηλώνουν αρκετοί από τους υποψήφιους γα την ηγεσία.
• Είναι ολοφάνερο ότι ο μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να χειραγωγήσει όλη την προσπάθεια σύνθεσης . Τα προσκόμματα που τίθενται από την κ. Γεννηματά και η προσχηματική απαξίωση των αρμοδιοτήτων της επιτροπής Αλιβιζάτου, μαζί με την άρνηση για ανοικτή ηλεκτρονική ψηφοφορία, (όπως φαίνεται το επέβαλε τελικά) το επιβεβαιώνουν.
• Το τεράστιο χρέος του ΠΑΣΟΚ των 189.695.073 ευρώ, (το οποίο επιβαρύνει τους πολίτες της χώρας), δεν έχει διευθετηθεί. Δεν ξεκαθαρίζεται εάν ο νέος σχηματισμός θα είναι το πρόσχημα για να μην πληρωθεί το χρέος, για να διαγραφεί ή να μεταφορτωθεί.
• Εξ ίσου προβληματικό θα είναι εάν ο υπό σύσταση σχηματισμός διαμορφωθεί επί τη βάσει των αντιφατικών πολιτικών αντιλήψεων του κ. Καμίνη, ο οποίος δηλώνει άλλοτε “αριστερός-φιλελεύθερος” και άλλοτε πιστός οπαδός του ΠΑΣΟΚ. Εάν η ενδεχόμενη ηγεσία του είναι αντίστοιχη της ηγεσίας του στο Δήμο, τότε ο νέος σχηματισμός κινδυνεύει να ακινητεί όπως η ρόδα στο Σύνταγμα.
Στον κ. Θεοδωράκη ευχόμαστε καλή επιτυχία στην διεκδίκηση της ηγεσίας.
Ξαφνιασμένη η ελληνική κοινωνία, βλέπει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας το ζήτημα των 107 φοιτητών του τμήματος Διοίκησης του Πανεπιστημίου Πατρών, οι οποίοι παρέδωσαν την ίδια εργασία σε ένα μάθημα.
Τα κόμματα, οι φοιτητικές παρατάξεις και οι πανεπιστημιακές κοινότητες έχουν επιδοθεί σε ένα μπαράζ ανακοινώσεων.
Ας δούμε λίγο τα δεδομένα αυτής της υπόθεσης:
1. Στη συγκεκριμένη σχολή μπορούν να εισαχθούν και από την θεωρητική κατεύθυνση.
2. Το μάθημα στο οποίο έγινε η αντιγραφή είναι τα μαθηματικά, επομένως οι απαιτήσεις εύλογα δεν είναι ανάλογες των τμημάτων θετικής κατεύθυνσης.
Ζούμε σε μια χώρα που τα περισσότερα παιδιά, παπαγαλίζοντας, κάνουν φροντιστήριο για να μπουν στα πανεπιστήμια και όταν μπουν, κάνουν και πάλι φροντιστήριο για να πάρουν πτυχίο. Η ουσία της γνώσης έχει απαξιωθεί πλήρως.
Ζούμε σε μια χώρα που κανένας δεν εξετάζει από πού και με ποιον τρόπο δίνονται τα πτυχία και κάθε πρακτική, ακόμα και παράνομη, για την απόκτησή τους θεωρείται κατόρθωμα.
Ας μην κλείνουμε τα μάτια. Η πανεπιστημιακή κοινότητα δε μας έχει συνηθίσει στο να είναι σχολαστική σε ανάλογα ζητήματα και επέτρεψε, με την ανοχή της, μια αήθη πρακτική.
Σήμερα, λοιπόν, εξαντλεί την αυστηρότητά της με αντιφατικές ενέργειες, αποκλείοντας τους συγκεκριμένους φοιτητές, αρχικώς, από όλα τα μαθήματα για μια εξεταστική και στη συνέχεια αναθεωρώντας τον ίδιο της τον εαυτό. Φυσικά, τέτοιες πρακτικές πρέπει να καταδικάζονται και να τιμωρούνται με σταθερό, λογικό και συνεπή τρόπο. Επιπλέον, όμως, οι κανονισμοί θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν, να μην τηρούνται αποσπασματικά και οπωσδήποτε να κυριαρχεί ο σωφρονιστικός έναντι του κατασταλτικού χαρακτήρα, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για νέους ανθρώπους που πάσχουν για το μέλλον τους σε ένα σύστημα σάπιο. Τέλος, θα πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες ασφαλιστικές δικλείδες (ανάθεση καταλλήλων θεμάτων, εποπτεία των καθηγητών κλπ.), ώστε να μη δημιουργούνται ευκαιρίες για αντιγραφή.
Οι φοιτητικές παρατάξεις ενέχονται σε όλη αυτή μεθόδευση, δεδομένου ότι όλοι γνωρίζουν πως μοιράζουν θέματα και εργασίες στους δικούς τους και άρα υποθάλπουν αυτές τις πρακτικές, για τις οποίες σήμερα διαμαρτύρονται, έχουν οι ίδιες καλλιεργήσει και συνεχίζουν να το κάνουν, αν και ο ρόλος τους έχει αποκαλυφθεί.
Αυτό όμως που προέχει, είναι η σε βάθος αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Ας γίνει το συγκεκριμένο συμβάν αφορμή για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα και ας μην καταφύγουμε στην προσφιλή τακτική των εξιλαστήριων θυμάτων.
Tομέας παιδείας ”κοινωνίας αξιών”
Μετά την ανακοίνωση του κ. Θεοδωράκη ότι θα διεκδικήσει την ηγεσία στο υπό διαμόρφωση νέο πολιτικό σχηματισμό της ενωμένης κεντροαριστεράς (έτσι προσδιορίζεται από την ΔΗΣΥ παρά την ευρύτερη διατύπωση από τον κ. Θεοδωράκη), η “κοινωνία αξιών” καλείται να αποφασίσει εάν θα συμμετάσχει σε αυτήν την διαδικασία και εάν θα στηρίξει την υποψηφιότητα Θεοδωράκη.
Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ
Η “κοινωνία αξιών”, μερικούς μόλις μήνες πριν, είχε πάρει την απόφαση να υποστηρίξει την πρωτοβουλία Θεοδωράκη, για να ενωθούν οι πολιτικές οντότητες του κεντρώου χώρου με επίκεντρο το ΠΟΤΑΜΙ, λόγω του ότι ήταν ο μεγαλύτερος κοινοβουλευτικός σχηματισμός του χώρου, ελπιδοφόρος, με αξιολογότατα στελέχη.
Θα αναφερθώ περιορισμένα στο παρελθόν για να υπάρξει η νοητή συνέχεια.
Όταν δημιουργήθηκε το ΠΟΤΑΜΙ υπήρξαν επίσημες και μη διαβουλεύσεις και προσκλήσεις στην “κοινωνία αξιών” για να υποστηρίξει την εκλογική προσπάθεια του. Οι λόγοι που το πολιτικό συμβούλιο της “κοινωνίας αξιών” αποφάσισε αρνητικά τότε, ήταν λόγω της θολής ιδεολογικής ταυτότητας και πολιτικών θέσεων που παρουσίαζε στις αρχές το ΠΟΤΑΜΙ, όταν κορυφαία στελέχη του το ενέτασσαν ιδεολογικά στον χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας (έτσι αυτό-προσδιορίσθηκε και στις ευρωεκλογές σε ευρωπαϊκό επίπεδο).
Όμως η “κοινωνία αξιών” ενστερνίζεται καταστατικά ως ιδεολογία τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, με ξεκάθαρες θέσεις σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα.
Στο κέντρο της ιδεολογίας μας είναι ο άνθρωπος – πολίτης με δικαιώματα και υποχρεώσεις, δεν είμαστε κρατιστές, δεν πιστεύουμε στον κεντρικό σχεδιασμό στην οικονομία, αλλά στον διαμεσολαβητικό και υποστηρικτικό ρόλο του κράτους υπέρ των δυνάμεων της ελεύθερης παραγωγικής οικονομίας, δεν πιστεύουμε στον αμετάβλητο και καθολικό χαρακτήρα της μονιμότητας στους δημοσίους υπαλλήλους, θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρχει ιδιωτική παιδεία και να υπάρχει ανταγωνισμός με την δημόσια παιδεία κλπ., ζητήματα που μας διαφοροποιούσαν αρκετά από το ιδεολογικό πρόταγμα της σοσιαλδημοκρατίας.
Στην συνέχεια το ΠΟΤΑΜΙ ωριμάζοντας πολιτικά έκανε μία σταδιακή στροφή προς την πλευρά του κοινωνικού φιλελευθερισμού, γεγονός που επιβεβαιώθηκε όχι μόνο από την αλλαγή στον αυτοπροσδιορισμό του (κεντρώο κόμμα), αλλά και από τις θέσεις του, από την κοινοβουλευτική του παρουσία, και από την συνεργασία που ανάπτυξε με την κεντρώα- φιλελεύθερη πλευρά του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου υπό τον κ. Φερχόφσταντ.
Θεωρήσαμε τότε ότι ωρίμασαν οι συνθήκες για ένα μεγάλο κεντρώο σχηματισμό και ξεκινήσαμε την συνεργασία μας.
Η συνεργασία μας αυτή προχώρησε άριστα (γνωριστήκαμε με τα εξαίρετα στελέχη τους), με συνέπεια και από τις δύο πλευρές, με τιμιότητα και αξιοπρέπεια, χωρίς πολιτικάντικες αντιλήψεις και πολιτικές σκοπιμότητες, επί τη βάσει συμμετοχής στην διαμόρφωση των κοινοβουλευτικών θέσεων αρχικά, με σκοπό την προοδευτική ωρίμανση της πολιτικής μας συνεργασίας .
Ο κ. Θεοδωράκης ήταν άψογος στην συνεργασία αυτή και πάντα μας κρατούσε ενήμερους με ειλικρίνεια για τα βήματά του.
Προσωπικά είχα εκφράσει τις ανησυχίες μου για τα βήματα που σκεφτόταν να ακολουθήσει σε ότι αφορά την συγκεκριμένη υποψηφιότητά του.
ΟΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΕΝΤΡΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Θα αναφερθώ συγκεκριμένα για τις ανησυχίες αυτές:
1. Η όλη πρωτοβουλία για σύνθεση της κεντροαριστεράς εκπορεύτηκε από την ανάγκη των παλαιών στελεχών του ΠΑΣΟΚ να ξαναμαζέψουν τους οπαδούς τους που είχαν αποσκιρτήσει είτε γλυκοκοίταζαν (πολλοί εντάχθηκαν), προς τον χαμελαίοντα ΣΥΡΙΖΑ.
2. Η πρώτη πρωτοβουλία ξεκίνησε με τους 58 και απέτυχε, συνεχίσθηκε με την ΔΗΣΥ και απέτυχε εκ νέου, και τώρα παίρνει νέα μορφή με το πρόσχημα της μεγάλης ενωμένης κεντροαριστεράς, με βάση τα ίδια πρόσωπα που έχουν φορέσει προσωπεία και έχουν ως προκάλυμμα κάποιους άφθαρτους και φιλόδοξους νέους.
3. Είναι προφανές ότι η προσπάθεια αυτή είναι προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ για να ανανεώσει την εικόνα τους (θα απαλλαγεί και απ’ τα χρέη;), αφού η ρητορική, οι ιδέες και κυρίως οι πρακτικές, ελάχιστα αφίστανται του ένδοξου παρελθόντος.
4. Σήμερα το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ανάγκη για ανανέωση των προσώπων, αλλά κυρίως η ανάγκη για νέες αντιλήψεις, για ΙΔΕΕΣ και πρακτικές.
5. Η επιτροπή Αλιβιζάτου που θεωρείται ως αδέκαστη (και μπορεί να είναι όπως εγγυάται η προσωπικότητα του επικεφαλής της), θα εισηγηθεί μία διαδικασία για την εκλογή του αρχηγού της νέας οντότητας (βέβαια ακόμη δεν ξέρουμε πως θα λέγεται και τι χαρακτήρα θα έχει αυτή η οντότητα). Όμως οι προτάσεις της επιτροπής θα τύχουν της βασάνου των συμμετεχόντων, και λογικό είναι να κυριαρχήσουν οι θέσεις του υπερισχύοντος πολιτικού σχηματισμού που είναι η ΔΗΣΥ, συνεπικουρούμενη από τους άλλους ομοϊδεάτες οι οποίοι συμμετέχουν απ’ τη πρώτη στιγμή.
Συνεπώς το ΠΟΤΑΜΙ ως πολιτική οντότητα θα είναι μειοψηφία και ανίσχυρο για να μπορέσει να διαπραγματευθεί με αξιώσεις. Πόσο μάλλον όταν ακόμη δεν έχει ληφθεί η έγκριση από τη βάση του, ώστε να είναι σίγουρος ο κ. Θεοδωράκης ότι θα έχει την ζωτική εκλογική υποστήριξη των ψηφοφόρων του ΠΟΤΑΜΙΟΥ στην ηλεκτρονική ψηφοφορία ((εάν τελικά συμφωνηθεί).
Εκτιμάται ως σχεδόν αδύνατο, όσες υποσχέσεις και να του έχουν δοθεί, να μπορέσει να διασπάσει τον σκληρό ΠΑΣΟΚΙΚΟ πυρήνα στην εκλογική διαδικασία (πόσο μάλλον εάν δεν διασφαλίσει την υποστήριξη των στελεχών και ψηφοφόρων στη βάση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ) .
6. Μπορεί στην πρώτη εκλογή να καταφέρει να βγει ανάμεσα στους δύο, λόγω της διαφαινόμενης πολυδιάσπασης των ΠΑΣΟΚΟΓΕΝΩΝ υποψηφίων (θα υπάρξουν και εκπλήξεις), όμως στην δεύτερη αναμέτρηση οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ θα συσπειρωθούν και θα βγάλουν τον δικό τους.
Και τότε η μεγάλη ενωμένη κεντροαριστερο-δεξιά , όπως ελπίζει ότι θα είναι ο κ. Θεοδωράκης (αλλά δεν αναπαράγεται αυτό από την ΔΗΣΥ), θα δείξει το πραγματικό της πρόσωπο. Το αναγεννημένο ΠΑΣΟΚ θα μας δείξει το αποτέλεσμα του Lifting που έκανε.
Ως συνέπεια το ΠΟΤΑΜΙ θα έχει αποδομηθεί, και ο κ. Θεοδωράκης θα βρεθεί να συγκρούεται με τους Παλαιοπασόκους για μία προβεβλημένη κομματική θέση (πόσο μάλλον στην περίπτωση στην οποία το νέο ΠΑΣΟΚ δεν καταφέρει να είναι αντιπολίτευση στις επόμενες εκλογές).
7. Το μόνο του όπλο και με δεδομένη την μέχρι τώρα παθητική συμμετοχή στο γίγνεσθαι ως ΠΟΤΑΜΙ (παρά τις όποιες προσωπικές διαβουλεύσεις του κ. Θεοδωράκη), είναι η απειλή αποχώρησης, εάν αλλάξουν οι συνθήκες και δεν συμφωνηθούν οι φημολογούμενες ακόμη διαδικασίες της επιτροπής Αλιβιζάτου. Και η αποχώρηση αυτή θα είναι τεράστιο πλήγμα για το κοινοβουλευτικό ΠΟΤΑΜΙ αφού την επομένη κιόλας θα αρχίσουν διαρροές κοινοβουλευτικών στελεχών, καθώς και στελεχών (πέραν όσων στελεχών, υποστηρικτών και ψηφοφόρων είναι ήδη εν αποχωρήσει, λόγω της μη συμμετοχής τους στην απόφαση για την πρωτοβουλία Θεοδωράκη).
8. Δυστυχώς η βεβιασμένη επιλογή του κ. Θεοδωράκη έχει εγκλωβίσει το ΠΟΤΑΜΙ και τον ίδιο, το οποίο καλείται πλέον να κάνει “Damage Control“ (διαχείριση ζημιάς), και όχι δημιουργική πολιτική βελτίωσης και μεγέθυνσης του ΠΟΤΑΜΙΟΥ ως κοινοβουλευτικού κόμματος, και του εαυτού του ως τον ηγέτη του κεντρώου χώρου που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος.
Ευχόμαστε να κάνουμε λάθος στις εκτιμήσεις μας, για το καλό του ΠΟΤΑΜΙΟΥ και του κ. Θεοδωράκη.
ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ
Η “κοινωνία αξιών” καλείται να αποφασίσει για τα επόμενα βήματά της, μετά την οριστικοποίηση της πρωτοβουλίας του κ. Θεοδωράκη.
Και επειδή τις αποφάσεις τις παίρνουμε συλλογικά, τις αμέσως επόμενες ημέρες θα συγκληθεί συμβούλιο όλων των στελεχών μας για να αποφασίσουμε από κοινού.
August 14, 2017
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ
Δυστυχώς επιβεβαιώθηκε πάλι με τις φωτιές ότι το σύστημα πολιτικής προστασίας εμφανίζεται αδύναμο να αντιμετωπίσει μεγάλης κλίμακας καταστροφές, ιδιαίτερα σε διοικητικό επίπεδο, χωρίς την αναγκαία συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων.
Συγκεκριμένα εδώ και καιρό έχουμε προτείνει επίσημα τα παρακάτω, τα οποία δυστυχώς δεν εισακούσθηκαν από την κυβέρνηση, για την αναθεώρηση ολόκληρου του συστήματος αντιμετώπισης καταστροφών και του συναφούς σχεδίου Ξενοκράτης. Μάλιστα με αφορμή τους σεισμούς στη Λέσβο πρόσφατα το επαναφέραμε γράφοντας τα παρακάτω:
«ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ
Τα τελευταία χρόνια λόγω της αύξησης του πληθυσμού της γης, της κινητικότητας των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, της μεγάλης αστικοποίησης και των μεγάλων συγκεντρώσεων που παρατηρούνται, του όγκου των εκδηλώσεων, του μεγέθους κτιρίων και του πλήθους ανθρώπων που κατοικούν ή εργάζονται σε αυτά, της πολυπλοκότητας μεταφορικών μέσων και δικτύων καθώς και του αριθμού ανθρώπων που διακινούνται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όλο και περισσότερες δυσκολίες παρουσιάζονται στην αντιμετώπιση φυσικών και μη φυσικών καταστροφών στον πλανήτη.
Ταυτόχρονα υπάρχουν πολλές ενδείξεις για δριμεία αλλαγή των φυσικών φαινομένων, η οποία σε ένα μεγάλο βαθμό οφείλεται στην ανθρώπινη παρέμβαση.
Οι χώρες που πλήττονται από ανάλογες καταστροφές και αδυνατούν να τις διαχειριστούν και να αμβλύνουν τις επιπτώσεις, εκτός των ανθρώπινων και υλικών απωλειών υφίστανται μεγάλες οικονομικές απώλειες καθώς και την απώλεια της εμπιστοσύνης των πολιτών.
Η Ελλάδα πάντα παρουσίαζε και παρουσιάζει σημαντική δυσχέρεια στην διαχείριση ακόμη και μικρού βαθμού φυσικών καταστροφών (νεροποντές, πυρκαϊές, μικροσεισμούς κλπ), πόσο μάλλον στην διαχείριση καταστροφών μεγαλύτερης κλίμακας (μεγάλες πυρκαϊές, καταστροφικοί και φονικοί σεισμοί κλπ.)
Οι λόγοι αυτής της δυσχέρειας διαχείρισης εις βάρος των πληγέντων ανθρώπων οφείλεται με εξαντλητική επαναληψιμότητα στα παρακάτω:
• Στην κακή οργάνωση και την ελλιπή διοικητική ανταπόκριση του κρατικού μηχανισμού αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών, με μεγάλες επιπτώσεις στην επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα.
• Στην μειωμένη διαθεσιμότητα μέσων επιτήρησης, έγκαιρης προειδοποίησης και αντιμετώπισης.
• Στην μειωμένη διαθεσιμότητα άμεσα εκταμιευόμενων κονδυλίων, τα οποία απαιτούνται για τις πρώτες ενέργειες αντιμετώπισης της κρίσης.
• Στην μεγάλη γραφειοκρατία για την αποδέσμευση περεταίρω κονδυλίων.
• Πολλές από τις υποσχέσεις ξεχνιούνται, τα αιτήματα για χρηματοδότηση και αποκατάσταση μπαίνουν στα συρτάρια, οι διαμαρτυρίες έχουν γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς μας, μέχρι την επόμενη καταστροφή, όπου θα επαναληφθεί με τραγική ακρίβεια ο ίδιος κύκλος αναποτελεσματικότητας.
Δεν έχουν λείψει και κωμικοτραγικές αντιμετωπίσεις από αρμόδιους κρατικούς λειτουργούς. Και φυσικά οι τοπικές δημοτικές και περιφερειακές αρχές ερίζουν με την κεντρική κυβερνητική αρχή για τα κονδύλια, την αμεσότητα συνδρομής και την τελική διευθέτηση.
Η “κοινωνία αξιών” έχει προτείνει την αναθεώρηση του εθνικού σχεδίου “Ξενοκράτης”, αλλαγές στον προϋπολογισμό, καθώς και αλλαγές διοικητικών και οικονομικών αρμοδιοτήτων του Καλλικράτη για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών, όπως παρακάτω:
1. Ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της τοπικής αυτοδιοίκησης για την διαχείριση φυσικών καταστροφών, με την δυνατότητα άμεσης δημιουργίας “cluster σκοπού” (συστάδας/δέσμης υπηρεσιών, φορέων και οργανισμών για πολύπλευρη συνέργια), προσανατολισμένου στην αντιμετώπιση της φυσικής καταστροφής.
Η αντίληψη αυτή θα πρέπει να μεταβάλλει την φιλοσοφία του σχεδίου “Ξενοκράτης” και απαιτεί:
• Αλλαγές στο οργανόγραμμα όσον αφορά το διοικητικό μέρος και την διαλειτουργικότητα.
• Αναθεώρηση και εκσυγχρονισμό του συστήματος επιτήρησης και έγκαιρης προειδοποίησης.
• Ρεαλιστικές ασκήσεις (αυτές που γίνονται τώρα είναι εικονικές και αποδεικνύονται αναποτελεσματικές), με τα πλέον δύσκολα σενάρια, όπου θα συμμετέχουν στη πράξη όλες οι διοικητικές βαθμίδες, τα επιχειρησιακά μέσα αντιμετώπισης και οι υπηρεσίες συνδρομής (δυνάμεις πολιτικής προστασίας, τμήματα ενόπλων δυνάμεων, αστυνομικές δυνάμεις, συναφείς οργανισμοί, υπηρεσίες ΔΕΚΟ κλπ).
• Η διαδικασία διοικητικής μετάπτωσης των συμμετεχόντων και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων να είναι γρήγορη, ευέλικτη, χωρίς πολλές γραφειοκρατικές διαδικασίες.
• Αξιόπιστο σύστημα διερεύνησης και ανάλυσης των ασκήσεων και οπωσδήποτε των πραγματικών καταστάσεων στην Ελλάδα και εκμετάλλευση των εμπειριών από άλλες χώρες, για εξαγωγή συμπερασμάτων και επαναξιολόγηση των διαδικασιών του σχεδίου.
2. Εάν χρειασθεί μεγαλύτερη ενίσχυση μέσων, να είναι απρόσκοπτη και γρήγορη η συνδρομή από τις γειτονικές περιφέρειες και Δήμους.
3. Στην αρχική αυτή άμεση αντιμετώπιση να προστίθενται μεγαλύτερες κρατικές δυνατότητες υπό κεντρικό επιχειρησιακό έλεγχο. Από την πρώτη στιγμή θα πρέπει να εγκαθιδρυθεί επίσημη στενή διοικητική συνεργασία με την τοπική διοικητική αρχή, προς πλήρη συνέργια όλων των διατιθέμενων επιχειρησιακών μέσων και αποφυγή παρεμβολών με τις τοπικές επιχειρησιακές δυνατότητες.
4. Η μεταφορά δυνατοτήτων των ενόπλων δυνάμεων από άλλες περιοχές θα πρέπει να είναι ευέλικτη και άμεση όταν χρειάζεται, με αντίστοιχες νομοθετικές προβλέψεις στον “Ξενοκράτη”, χωρίς να απαιτούνται νέες νομοθετικές ρυθμίσεις με χρονοβόρες κοινές υπουργικές αποφάσεις και γραφειοκρατικές διαδικασίες.
5. Οι αυτοδιοικητικές αρχές θα πρέπει να έχουν στην αρμοδιότητα τους συγκεκριμένους οικονομικούς πόρους, άμεσα διαθέσιμους, δυνάμενους να εκταμιευθούν γρήγορα με δική τους αρμοδιότητα και χωρίς γραφειοκρατία, ώστε να μπορούν να καλύψουν τις πρώτες άμεσες και ζωτικές ανάγκες για τον πληγέντα πληθυσμό.
6. Επίσης θα πρέπει να υπάρχει αντίστοιχο κονδύλι άμεσα διαθέσιμο στον αρμόδιο Υπουργό, ώστε να μπορεί να το διοχετεύσει χωρίς καθυστέρηση εκεί όπου χρειάζεται, για να ενισχυθούν οι πόροι της τοπικής αυτοδιοίκησης για ταχεία διαχείριση της συγκεκριμένης καταστροφής.
7. Ταυτόχρονα να ενεργοποιούνται οι διαδικασίες έγκρισης περεταίρω κονδυλίων με την εκμετάλλευση του τακτικού προϋπολογισμού (προβλεπόμενα κονδύλια ή άλλα που θα πρέπει να μεταφερθούν από διαθέσιμους κωδικούς), καθώς και των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων και ενισχύσεων, για τα έργα αποκατάστασης που θα απαιτηθούν στην συνέχεια.
8. Σημαντικότατη καθίσταται η συνδρομή των μηχανισμών και των δυνατοτήτων συνδρομής της ΕΕ καθώς και ησυνεργασία με άλλες χώρες. Θα πρέπει να υπαρξει προετοιμασία και πρόβλεψη στο σχέδιο, καθώς και συμμετοχή μας σε κοινές Ευρωπαϊκές δράσεις και ασκήσεις.
Επιτέλους ας διδασκόμαστε από τα λάθη μας και ας διορθώσουμε τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού, ώστε να υπάρξει η δυνατόν πληρέστερη και αποτελεσματική μέριμνα της πολιτείας.”
κοινωνία αξιών 
You must be logged in to post a comment.