.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΦΥΓΗΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

Φαινόμενα μετανάστευσης των νέων στη σύγχρονη εποχή παρατηρούνται ήδη από το 1890, από χώρες με αγροτική οικονομία σε κράτη συνήθως βορειοευρωπαϊκά, με ισχυρή οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη.

Ο λόγος της μετανάστευσης τους ήταν πάντοτε ο ίδιος…

«ένα καλύτερο αύριο»,

«μια δουλειά με αξιοπρεπή μισθό»,

«μια ζωή με καλύτερες συνθήκες διαβίωσης».

Δεν πρέπει όμως να παραγκωνιστούν οι δυσκολίες και η εχθρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις οι Έλληνες μετανάστες από τις χώρες υποδοχής.

Ενδεικτικά, αξίζει να σημειωθεί και ο αριθμός των Ελλήνων που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό.

Έτσι λοιπόν έχουμε:

• Στην Αμερική 3.000.000 Έλληνες.
• Στη Γερμανία 400.000.
• Στην Αυστραλία 300.000.
• Στον Καναδά 300.000.
• Στη Γαλλία 10.000.
• Στο Βέλγιο 20.000.
• Στα Σκανδιναβικά κράτη 20.000.
• Στην Αίγυπτο 10.000.
• Στην Αγγλία 130.000.
• Στην Αφρική 70.000.
• Στην Κωνσταντινούπολη 10.000 κ.τ.λ.

Και φτάνουμε στο σήμερα, στον 21ο αιώνα, όπου ο σπουδαίος μας αυτός πολιτισμός, κινδυνεύει να χάσει το όραμά του.

Και ΓΙΑΤΙ συμβαίνει αυτό;

ΓΙΑΤΙ τα ποσοστά μετανάστευσης αντί να μειώνονται αυξάνονται;

Και τι είναι αυτό που αναγκάζει κυρίως τους νέους μας σε μια πορεία φυγής;

Ίσως και εδώ η απάντηση να είναι προφανής.

Το να έχει κανείς δικαίωμα στην εργασία, να θέλει να εργαστεί και να μην μπορεί είναι αναμφισβήτητα τραγικό.

Η έλλειψη αξιοκρατίας, σε συνδυασμό με την στασιμότητα στον επαγγελματικό τομέα, τους κατακερματισμένους μισθούς και τους υπέρογκους φόρους, πλήττουν θανάσιμα τη γενιά μας.

Το κακό όμως δεν σταματά εδώ διότι, εκτός από τα παραπάνω, πρέπει να αντιμετωπιστούν και ένας αριθμός από άλλα θέματα, όπως είναι η αισχροκέρδεια, η έλλειψη ισονομίας και η άδικη “κακοποίηση” της παιδείας.

Το καίριο ερώτημα που προκύπτει είναι: πώς θα ανατραπεί αυτός ο κατήφορος, ούτως ώστε να κρατήσουμε την ελπιδοφόρα μας γενιά εδώ, προσφέροντας ένα καλύτερο και ασφαλέστερο μέλλον;

Αυτό, λοιπόν, που πρέπει να καταστεί σαφές στην κοινωνία και στο κράτος είναι πως η ελίτ είναι και πρέπει να είναι οι νέοι μας.

Η “νεανική κοινωνία αξιών – τοπική οργάνωση Κορίνθου” παίρνει θέση και προτείνει οδούς δημιουργίας και διασφάλισης ενός νέου και καλύτερου μέλλοντος.

Οι προτάσεις μας είναι:

• ισονομία για όλους,
• δικαιοσύνη,
• αξιοκρατία,
• ίσες ευκαιρίες για μόρφωση και εργασία!

Ειδικότερα, στον εργασιακό τομέα προτείνουμε απασχόληση ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός, με δίκαιες αμοιβές και αξιοπρεπή μεταχείριση από τους εργοδότες.

Όσο αφορά στις αγορές και τον ανταγωνισμό προτείνουμε την αποτελεσματική και διαφανή λειτουργία τους.

Μάλιστα, δεν παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι πρέπει να υπάρξει μέριμνα και εξάλειψη της αισχροκέρδειας.

Τέλος, ζητάμε ίσες ευκαιρίες για μόρφωση και υποστήριξη των οικογενειών.

Τι επιλέγουμε λοιπόν;

Το ξεριζωμό της νεολαίας και την απομόνωση και ερήμωση της χώρας ή μια πορεία προς τα εμπρός, μια πορεία ανοδική και νικηφόρα, για μια πατρίδα που να αξίζει σε όλους τους Έλληνες, τώρα και για τις επόμενες γενιές;

Αγάθου Ποθητή

Συντονίστρια Νεολαίας & Μ.Μ.Ε. της “κοινωνίας αξιών” Ν. Κορινθίας

http://www.facebook.com/neaniki.koinonia.axion

http://www.facebook.com/groups/neaniki.koinonia.axion/

http://www.facebook.com/profile.php?id=100004726082329&fref=ts

Τις τελευταίες μέρες ακούσαμε τις ‘’βαθυστόχαστες’’ διαπιστώσεις του κ. Λοβέρδου για την “Χρυσή Αυγή”, σαν να ήταν όλο αυτό τον καιρό απλός θεατής, παρατηρητής.

Και όλοι μας αναρωτιόμαστε για την ανευθυνότητα των ρήσεων του ομιλητή.

Ο φασισμός δεν είναι αυθύπαρκτη ιδεολογία, αλλά παρεκτροπή.

Εδράζεται και αντλεί την δύναμή του στην αποτυχία και στο έλλειμμα. Στην αποτυχία της Δημοκρατίας και στο έλλειμμα αξιών του πολιτικού συστήματος.

Κύριοι,

απαξιώσατε το Σύνταγμα, διαχειριστήκατε με ανευθυνότητα τη δημόσια περιουσία, ανεχθήκατε την διαφθορά, νομοθετήσατε αντιδημοκρατικά, δημιουργήσατε ανεργία, φτώχεια, απελπισία, και κοινωνική αποσάρθρωση.

Δείξατε έλλειμμα ηγεσίας, οράματος, συνέπειας λόγων και έργων, ήθους και παρρησίας, ικανότητας διακυβέρνησης και άλλα πολλά μαζί.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι υπονομεύσατε την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και την ατομική μας ελευθερία.

Και τώρα προ των ευθυνών σας, δεν αναγνωρίζετε τα λάθη σας ώστε τουλάχιστον την ύστατη στιγμή να αλλάξετε πορεία (εάν έχετε τις ικανότητες). Απλά, προβάλετε τον κίνδυνο του Φασισμού για να καλύψετε τις ευθύνες σας (και γιατί όχι για να εξακολουθήσετε να προβάλλεσθε ως σωτήρες), σαν να δημιουργήθηκε μόνος του και να μην βασίσθηκε στο δικό σας έλλειμμα, αναγνωρίζοντάς του κοινωνικά ερείσματα και νομιμοποιώντας στην ουσία την παρεκτροπή!

Η “Χρυσή Αυγή” δεν είναι κοινωνικό κίνημα, ούτε έρχεται να δώσει όραμα και ελπίδα στην κοινωνία για ένα καλύτερο αύριο όπως κάνουν τα κοινωνικά κινήματα και τα κινήματα ακτιβισμού. Είναι ένα αυταρχικό, ανελεύθερο, φασιστικό μόρφωμα, το οποίο καλύπτοντας προσχηματικά το δικό σας έλλειμμα και την καταστροφή που δημιουργήσατε εκμεταλλεύεται την συγκυρία και μεγαλώνει σαν κοινωνικό καρκίνωμα. 

Και σαν καρκίνωμα θα μείνει και θα μεγαλώνει εάν δεν ενισχύσετε τους Δημοκρατικούς θεσμούς, εάν δεν σεβαστείτε το Σύνταγμα, εάν δεν δημιουργήσετε μια ανεξάρτητοι δικαιοσύνη, εάν δεν μεριμνήσετε για την ανεργία, εάν δεν στραφείτε στην κοινωνία, εάν δεν πολεμήσετε την διαφθορά…εάν…εάν…εάν…εάν ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΚΥΡΩΣΕΤΕ!!!!

Εσείς στρώνετε το έδαφος στο Φασισμό!!!!

Στέλιος Φενέκος

Ο ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ

Οι αλλαγές στη δημόσια διοίκηση δεν γίνονται με τυμπανοκρουσίες, ούτε βασίζονται στις  επικοινωνιακές τεχνικές για έναν εφήμερο εντυπωσιασμό. Αν, φυσικά, δεν επιθυμούμε να χαθούν σαν τη λάμψη και τον ήχο του πυροτεχνήματος μέσα στην νύχτα.

Επιπλέον, οι αφοριστικοί λόγοι δεν αποφέρουν καρπούς, δεν ωφελεί η τυφλή αντιπαράθεση διαφορετικών κοινωνικών ομάδων για τις δυσκολίες που προκαλεί η κατά γενική ομολογία δυσλειτουργία και δυσκαμψία που εμφανίζει ο δημόσιος τομέας. Ο εντοπισμός των προβλημάτων, η διάγνωση των αιτιών τους, οι ορθολογικές και δομημένες προτάσεις, η αποφασιστικότητα εφαρμογής και η ανυποχώρητη στάση απέναντι σε κάθε είδους αντιξοότητες, δυσκολίες και πιέσεις, δείχνουν το δρόμο εξόδου από το καθεστώς ανομίας που κυριαρχεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Απαιτείται:

α) συνέπεια, σταθερότητα και αθόρυβο τρόπο πραγμάτωσης από την πλευρά των υγιών στοιχείων της δημόσιας διοίκησης,

β) αποφασιστικότητα και αντίσταση από αδιάφθορους πολιτικούς, διατεθειμένους να υποστηρίξουν με σθένος  τις ορθές πρακτικές και να κρατήσουν ανυποχώρητη στάση απέναντι σε κάθε είδους πίεση,

γ) ωριμότητα σκέψης από τους πολίτες που αντιλαμβάνονται ότι, οι ποιοτικές αλλαγές αναδιάρθρωσης προκύπτουν μετά από επίπονες και μακροχρόνιες προσπάθειες, για να έχουν γερά θεμέλια και διαχρονική ισχύ.

Μόνο η ταυτόχρονη ενεργοποίηση και των τριών παραγόντων μπορεί να σπάσει το φαύλο κύκλο της μετακύλισης των ευθυνών, να λειτουργήσει  με ψυχραιμία και νηφαλιότητα και να κτίσει σε νέες βάσεις μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης που θα μας οδηγήσει μπροστά.

Πιθανός αντίλογος

α) Στην πολύ πιθανή ερώτηση, «ποιοι δημόσιοι υπάλληλοι θα δείξουν υπεύθυνη στάση;», η εφαρμογή ενός αξιόπιστου συστήματος αξιολόγησης, που θα αντιμετωπίσει αξιοκρατικά τους δημόσιους υπαλλήλους δίνει τη βασική απάντηση.

β) Στην επόμενη πιθανή ερώτηση, «που θα βρεθούν οι πολιτικοί που ξέρουν να μην υποχωρούν σε πιέσεις;», ας τους αναζητήσουμε σ’ αυτούς που αποδεδειγμένα δεν έχουν αναπτύξει σχέσεις εξάρτησης με διάφορα συμφέροντα, που δεν προσβλέπουν κοντόφθαλμα στη διατήρηση της φήμης τους και ας τους εμπιστευτούμε, με συνεχή έλεγχο

γ) Και σε μια άλλη πιθανή ερώτηση, «τι θα ανέτρεπε τη δυσπιστία των πολιτών;» ας διεκδικήσουμε έναν τεκμηριωμένο λόγο που θα περιγράφει ευκρινώς  τις ποσοτικές και ποιοτικές αλλαγές, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, προσδιορισμό συντελεστών απόδοσης αποτελεσμάτων και διαδικασιών αξιολόγησης έργου.

Οι αλλαγές στη δημόσια διοίκηση είναι υπόθεση όλων μας. Όλοι πρέπει να συμφωνήσουμε ότι: α) οι σύγχρονες μέθοδοι διοίκησης και τα συστήματα ελέγχου και αξιολόγησης εγγυώνται την αύξηση της αποδοτικότητας και όχι την εκδικητικότητα, β) η κρατική μηχανή στελεχώνεται από άτομα με γνώσεις και ικανότητες και λειτουργεί παράλληλα και ανεξάρτητα από την πολιτική εξουσία και γ) το κοντόφθαλμο ιδιωτικό όφελος, οποιουδήποτε είδους, δεν συμβαδίζει ποτέ με την εύρυθμη λειτουργία του δημοσίου χώρου που απαιτούμε.

Μια ώριμη κοινωνία γνωρίζει να απομονώνει την κακή πλευρά του εαυτού της και να αναδεικνύει τα πιο θετικά και δημιουργικά χαρακτηριστικά της. Εμείς ως κοινωνία έχουμε πλούσια εμπειρία και από τις δύο τακτικές.

Κατερίνα Παναγιωτοπούλου

Συντονίστρια του Τομέα Δημόσιας Διοίκησης της ‘’κοινωνίας αξιών’’

.

ΠΑΙΔΕΙΑ: Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΗΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ

Εάν θέλουμε να βελτιώσουμε το πολίτευμα,
πρέπει να βελτιώσουμε τον άνθρωπο!
Μόνος τρόπος, η Παιδεία…

“νεανική κοινωνία αξιών”

Αν στις αντίξοες εποχές της σύγχρονης πραγματικότητας μιας “χρεοκοπημένης” οικονομικά Ελλάδος υπάρχει ένα καταφύγιο για όλους εμάς, δεν θα μπορούσε να είναι πιο ασφαλές και ελπιδοφόρο από το νόημα και το περιεχόμενο μιας και μόνο λέξης…

Τ’ όνομα αυτής: ΠΑΙΔΕΙΑ

Σύγχρονες και “ασύγχρονες”, αναχρονιστικές, για κάποιους, μεταρρυθμίσεις πάνω στο πιο ευαίσθητο κομμάτι της Ελληνικής Κοινωνίας, έχουν οδηγήσει μέχρι σήμερα σε μια ατέρμονη  συζήτηση χωρίς όραμα, κοινή συνισταμένη και τελικό προορισμό.

Αντιλαμβανόμαστε πως ο διάλογος για το πρόσφατο νομοσχέδιο για τα Α.Ε.Ι. του Υπουργού Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλου, έχει οικοδομηθεί με καθαρά οικονομικούς όρους και “κενούς” αριθμούς, που δεν αλλάζουν σε όρους ποιότητας την Παιδεία της χώρας, αλλά στοχεύουν ουσιαστικά και μόνο στην αναδιάρθρωση του Πανεπιστημιακού Χάρτη με παράλληλη την μείωση σε όρους Α.Ε.Π. των οικονομικών κονδυλίων (για τη Παιδεία).

Με βάση αυτές τις προωθούμενες αλλαγές, καταθέτουμε τις προτάσεις της “νεανικής κοινωνίας αξιών” και ζητάμε απ’ όλους τους νέους που επιθυμούν, να συμμετάσχουν στη διαμόρφωση καινοτόμων και πρωτοπόρων θέσεων που να μπορούν να εφαρμοσθούν αμέσως, ώστε η φωνή μας να συναντήσει την πράξη:

1) Αυτοδιοικούμενη δυνατότητα του κάθε πανεπιστημιακού τμήματος σχετικά με το χρόνο των σπουδών για τους φοιτητές τους, συνυπολογίζοντας κυρίως τον βαθμό δυσκολίας.

Παράλληλα νέος τρόπος αξιολόγησης στα μαθήματα, με την τελική εξέταση να διαδραματίζει μικρότερο ρόλο στον τελικό βαθμό και μέρος αυτού ν’ αποτελούν οι παρουσίες στα μαθήματα και συγκεκριμένος αριθμός εργασιών, καθώς και εισαγωγή νέων μορφών εκπαίδευσης (εξ αποστάσεως, case studies κοκ)!

2) Αξιολόγηση, αξιολόγηση, αξιολόγηση! Με τις κατάλληλες τεχνικές και μεθόδους, αξιολόγηση του Ελληνικού Πανεπιστημίου από εσωτερικούς και εξωτερικούς ανεξάρτητους οργανισμούς,

3) Κατάργηση των φοιτητικών παρατάξεων εντός των Πανεπιστημίων και αποτροπή πολιτικών χρωματισμών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση με δημιουργία φοιτητικών ομάδων σε κάθε σχολή, έχοντας ως μοναδικό κίνητρο την βελτίωση του τμήματος στο οποίο φοιτούν,

4) Αναβάθμιση των σπουδών και εισαγωγή νέων τμημάτων, που να συνδέονται άμεσα με την αγορά εργασίας, με εστίαση στην Αγροτική, Τουριστική και Ναυτιλιακή οικονομία που διατηρούμε συγκριτικό πλεονέκτημα.

Ταυτόχρονα αναβάθμιση της επαγγελματικής και τεχνολογικής εκπαίδευσης άμεσης απορρόφησης από την αγορά και τον Ιδιωτικό Τομέα,

5) Αναβάθμιση του μαθήματος του Επαγγελματικού Προσανατολισμού και υιοθέτηση σεμιναρίων, ώστε ο έφηβος να επιλέγει τη σχολή που του ταιριάζει μέσα από επιστημονικά τεστ και μελέτες.

6) Ενημέρωση από ειδικούς και σημαντικός αριθμός υποχρεωτικών ημερίδων, σε σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, (νεανική ψυχολογία, ναρκωτικά, σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, οικογενειακό περιβάλλον), με άμεση αντιμετώπιση από ειδικούς σε κάθε αντικείμενο ξεχωριστών περιπτώσεων,

7) Ριζική αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στη τριτοβάθμια εκπαίδευση, με την υιοθέτηση απολύτως επιτυχημένων δομών από χώρες που ηγούνται στο τομέα της Παιδείας Παγκοσμίως και κατάργηση της “αποστήθισης” ως εφαρμόσιμη έννοια στις εξετάσεις,

8) Βελτίωση των εκπαιδευτικών μοντέλων για την εκμάθηση των Αρχαίων Ελληνικών, που σε άλλες Ευρωπαϊκές και όχι μόνο χώρες αποτελούν βασικό μάθημα, καθώς και μελέτη μέσα από κατάλληλα κείμενα του συνόλου της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και Επιστήμης,

9) Αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων από Ιδιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, που θα πληρούν τις αυξημένες απαιτήσεις και προδιαγραφές των μαθησιακών προτύπων και τέλος,

10) Ίσες ευκαιρίες για όλους, αξιοκρατικά κριτήρια στο σύνολο των εκπαιδευτικών διαδικασιών και εστίαση της παιδείας στο άτομο σαν προσωπικότητα!

Η “νεανική κοινωνία αξιών” πιστεύει στο ρητό του Σωκράτη: “η Παιδεία, όπως η εύφορη χώρα, παράγει όλα τ’ αγαθά“, υλικά και πνευματικά, υπερασπιζόμενη μια αλλαγή νοοτροπίας σε μια “χρεοκοπημένη” ηθικώς και αξιακώς κοινωνία, βασιζόμενη σε πρότυπα που θα οδηγήσουν τους νέους των επόμενων γενεών σε μια εποχή ενός νέου “διαφωτισμού”, με κοινωνικώς “φιλελεύθερες” ιδέες, τακτικές και προσανατολισμούς!

 

“Γιατί στην Πολιτική δεν πρέπει να υπάρχει Δεξιά, Αριστερά ή Κέντρο…

Μόνο Μπροστά με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον”

“νεανική κοινωνία αξιών”

 

“Πρέπει να γίνουμε άνεμοι για τον χαρταετό και χαρταετοί για τον άνεμο,

ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει…”

Οδυσσέας Ελύτης

http://www.facebook.com/neaniki.koinonia.axion

http://www.facebook.com/groups/neaniki.koinonia.axion/

http://www.facebook.com/profile.php?id=100004726082329&fref=ts