ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ: ΜΙΑ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΠΟΛΛΑΠΛΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Η παρουσίαση του Αγροτικού Τομέα στόχο έχει να καταδείξει τη δυνατότητα της “κοινωνίας αξιών” να ανταποκρίνεται στην “έκτακτη” κατάσταση στον χώρο της  οικονομίας, με την διαμόρφωση προτάσεων άμεσης εφαρμογής και απόδοσης με έντονο το στοιχείο της ενίσχυσης της εξωστρέφειας της αγροτικής οικονομίας, καθώς αυτή είναι ένας από τους πυλώνες που η “κοινωνίας αξιών”  πιστεύει ότι μπορεί να δώσει εκ νέου την απαιτούμενη ελπίδα ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και να δείξει το δρόμο που και άλλοι παραγωγικοί κλάδοι και τομείς πρέπει να ακολουθήσουν.

Πιο συγκεκριμένα, στην παρουσίαση μετά από μια συνοπτική και περιεκτική περιγραφή της σημερινής κατάστασης το κυρίαρχο στοιχείο της είναι οι στόχοι και τα μέτρα βραχυπρόθεσμης απόδοσης, για την σταθεροποίηση αρχικά της δύσκολης κατάστασης που υφίσταται και στον αγροτικό τομέα, μέσα από την ολοκληρωμένη επεξεργασία και κατάθεση καινοτόμων ιδεών και ριζοσπαστικών προτάσεων, προκειμένου να αυξηθεί η πολύ χαμηλή διείσδυση των Ελληνικών αγροτικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές, καθώς επίσης και για να ενεργοποιηθεί η κρατική «μηχανή» και να αξιοποιηθεί το ανθρώπινο δυναμικό των αρμοδίων υπηρεσιών στην επίτευξη Εθνικής Σημασίας Στόχων. Ειδικότερα :

(1) η άμεση αποκατάσταση της ρευστότητας με την πλήρη αξιοποίηση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων και κυρίως μέσω της αξιοποίησης των πόρων του ΕΤΕΑΝ (πρώην ΤΕΜΠΜΕ) και των ταμείων για την αγροτική επιχειρηματικότητα,

(2) η ενίσχυση των Εξαγωγών με την δημιουργία ομάδων εργασίας με στελέχη των 3 Υπουργείων Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, Ανάπτυξης (Ανταγωνιστικότητας κλπ) και Εξωτερικών καθώς και με στελέχη του Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών (ΟΠΕ) που θα λειτουργούν ως project managers για κάθε αγορά-στόχο,

(3) η Ασφάλιση των Εξαγωγών σε αγορές-στόχους όπως Ρωσία, Κίνα, Ινδία κλπ που υφίστανται διαφορετικές συναλλακτικές πρακτικές,

(4)  η Αξιοποίηση της Ελληνικής Διασποράς για την ενίσχυση υπαρχόντων και την ανάπτυξη νέων συνεργασιών,

(5) η Εντατική Διαφήμιση και Προβολή του Ελληνικού Ελαιόλαδου ώστε ο ξένος καταναλωτής να ενημερωθεί για την διαφορετικότητα του προϊόντος από τα Ιταλικά και Ισπανικά,

(6) η έμφαση στο «Branding» δηλαδή στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Ελλάδος και των πρότυπων Ελληνικών προϊόντων με υψηλή προστιθέμενη αξία αλλά και μοναδικότητα παραγωγής (ΟΠΑΠ, ΠΟΠ,ΠΓΕ),

(7) η παροχή κινήτρων σε συνεταιριστικές οργανώσεις αλλά και σε εταιρείες του ιδιωτικού χώρου για την δημιουργία «πιλοτικών» μονάδων επεξεργασίας και τυποποιήσης σε περιοχές της Πελοποννήσου, Κρήτης, Βόρειας & Κεντρικής Μακεδονίας για Ελαιόλαδο, Οπωροκηπευτικά, Πατάτες, Ντομάτες, Επιλεγμένα Φρούτα προκειμένου να, επωφεληθούν από οικονομίες κλίμακος, να αναπτύξουν συνέργειες με την τοπική παραγωγική βάση, να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους και την ανταγωνιστικότητά τους και να διεκδικήσουν αυξημένα μερίδια στις διεθνείς αγορές, είναι ορισμένες από τις δράσεις άμεσης απόδοσης που μπορούν να αντιμετωπίσουν τις αρνητικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης.

Πλέον όμως των αναγκαίων μέτρων άμεσης απόδοσης η “κοινωνία αξιών” καταθέτει και το όραμά της για την αγροτική οικονομία του μέλλοντος μέσα από τον στρατηγικό σχεδιασμό πολιτικών και δράσεων μεσο-μακροπρόθεσμης απόδοσης με ορίζοντα εικοσαετίας.

Προτεραιότητα κατά την άποψή μας είναι η δημιουργία ενός νέου Εθνικού Σχεδίου Αγροτικής Ανάπτυξης, το οποίο θα είναι σε πλήρη συνάρτηση με την συνολική εθνική στρατηγική για την ανάπτυξη της χώρας και θα αντιμετωπίζει ταυτόχρονα τα θέματα, της Γνώσης και της Έρευνας, της Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων, των Παραγωγικών Δομών και Θεσμών, της Χρηματοδότησης, της Κωδικοποίησης της νομοθεσίας, της Χωροταξικής Σχεδίασης και του Χαρακτηρισμού της Γεωργικής Γης, της Δημόσιας Διοίκησης, προκειμένου να καταστεί η Ελλάδα πρότυπο γεωργικής παραγωγής και εξαγωγική δύναμη σε γεωργικά προϊόντα.

Η Ομάδα εργασίας του Αγροτικού Τομέα

Νικόλαος Κοκκάρης, Οικονομολόγος, MSc &  Δρ. Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος, Γεωπόνος

 

ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ

Ο κ. Κοκκάρης παρουσίασε τις προτάσεις της “κοινωνίας αξιών” για την Ελληνική αγροτική οικονομία, προκειμένου η Ελλάδα να καταστεί πρότυπο γεωργικής παραγωγής και εξαγωγική δύναμη σε γεωργικά προϊόντα. Δόθηκε έμφαση στα μέτρα άμεσης απόδοσης καθώς η σημερινή δύσκολη οικονομική πραγματικότητα απαιτεί καινοτόμες ιδέες και ριζοσπαστικές προσεγγίσεις προκειμένου να σταθεροποιηθεί η κατάσταση, αλλά και να επανέλθει η ελπίδα και η αισιοδοξία ότι με στρατηγικό σχεδιασμό, οργανωμένη και συνδυαστική προσπάθεια του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα μπορεί η αγροτική οικονομία να αποτελέσει τον έναν από τους αναπτυξιακούς πυλώνες της χώρας. Ειδικότερα :

• Η δημιουργία ομάδων εργασίας με στελέχη από τα τρία υπουργεία (Αγροτικής Ανάπτυξης, Εξωτερικών και Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Μεταφορών και Δικτύων) και την δημιουργία οριζόντιων και κάθετων συνεργιών μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών, είναι μια καινοτόμα προσέγγιση της λειτουργίας του θεσμού του project management και στον δημόσιο τομέα με στόχο την ενίσχυση της εξωστρέφειας, την αυξημένη διείσδυση των Ελληνικών Αγροτικών Προϊόντων στις διεθνείς αγορές και την επίτευξη των Εθνικών Στόχων.
• Η δημιουργία Ελληνικού Πιστοποιητικού Τυποποίησης και Ποιότητας, η δημιουργία Ελληνικών Σημάτων, η ενίσχυση της Ελληνικότητας (made in Greece) και το «Branding» αποτελούν σημαντικά μέτρα για την διαφοροποίηση των Ελληνικών προϊόντων στον διεθνή ανταγωνισμό.
• Η παροχή κινήτρων στους συνεταιρισμούς και στις μικρομεσαίες αγροτικές επιχειρήσεις και εκμεταλλεύσεις για τη δημιουργία μεγάλου μεγέθους «Πιλοτικών» Μονάδων Επεξεργασίας και Τυποποίησης σε επιλεγμένες περιοχές της χώρας με παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας και μοναδικότητας παραγωγής, παρέχει την δυνατότητα να διεκδικήσουν αυξημένα μερίδια στις διεθνείς αγορές και να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους και την ανταγωνιστικότητά τους, μέσα από την δημιουργία οικονομιών κλίμακας και την ανάπτυξη συνεργιών.

Πλέον όμως των άμεσης απόδοσης μέτρων ο κ. Κοκκάρης παρουσίασε και το όραμα της “κοινωνίας αξιών” για την Ελληνική Γεωργία, το οποίο στηρίζεται στην στρατηγική σχεδίαση πολιτικών και δράσεων που αποσκοπούν στην ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας, στην αξιοποίηση των νέων ευκαιριών, στην βελτίωση της επισιτιστικής ασφάλειας και στην περιβαλλοντική βιωσιμότητα.

Αναφέρθηκε, επίσης, στη διαφορετική οπτική που έχει η “κοινωνίας αξιών” στην αντιμετώπιση της Γεωργίας, όχι ως ενός θεσμού που βασίζεται στην επιδότηση, αλλά που δημιουργεί οικονομίες κλίμακος και συνέργιες για την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των συντελεστών παραγωγής και της βελτίωσης του περιβάλλοντος, αναδεικνύοντας την Ελληνική αγροτική οικονομία σε μια πλατφόρμα πολλαπλής ανάπτυξης.

Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Με άρθρα μου στο παρελθόν (π.χ Ελευθεροτυπία 1993, Καθημερινή 2005) είχα επισημάνει την εγκληματική πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στη παιδεία και ιδιαίτερα στην μεταλυκιακή και ανώτατη εκπαίδευση. Συνοπτικά, η πολιτική αυτή διακρίθηκε από πέντε στρατηγικές επιλογές, που εξυπηρετούσαν κυρίως τη διατήρηση των κομμάτων στην εξουσία.

Πρώτον, η αποστολή της ανώτατης παιδείας δεν ήταν η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού που απαιτεί η οικονομική, πολιτισμική, κοινωνική ανάπτυξη και ευημερία, αλλά οι πελατειακές σχέσεις των κομμάτων.

Αυτό είχε ως συνέπεια τη δεύτερη επιλογή με την οποία υποβαθμίσθηκε ποσοτικά και ποιοτικά η μεταλυκειακή επαγγελματική εκπαίδευση. Τα ΤΕΙ, ως τεχνολογικές σχολές, μετατράπηκαν από τη κυβέρνηση Σημίτη σε ΑΤΕΙ, δηλαδή σε ανώτατα θεωρητικά ιδρύματα. Στην κοινωνία διαμορφώθηκε η νοοτροπία ότι η επαγγελματική αποκατάσταση ταυτίζεται με οποιοδήποτε πτυχίο ανώτατης σχολής. Έτσι, απαξιώθηκαν χρήσιμα και επικερδή επαγγέλματα και το ποσοστό των αποφοίτων του Λυκείου, που εισέρχονται στα ΑΤΕΙ και ΑΕΙ είναι διπλάσιο περίπου από ότι στη Γερμανία, ενώ οι θέσεις εργασίας για επιστημονικό δυναμικό στην Ελλάδα, ως ποσοστό του πληθυσμού, είναι πολύ μικρότερο.

Η τρίτη επιλογή ήταν η κατά γράμμα υλοποίηση του συνθήματος της χούντας: κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο, δηλαδή, κάθε πόλη και Παν/μιο, κάθε κωμόπολη και ΑΤΕΙ. Προφανώς, αυτό δεν έγινε με κριτήρια ακαδημαϊκά, αλλά τις πελατειακές σχέσεις και τη ψηφοθηρία. Οι συνέπειες αυτής της επιλογής είναι η κατασπατάληση των πόρων, η έλλειψη συνεργειών και οικονομιών κλίμακας, η δημιουργία τμημάτων  χωρίς επιστημονικό ή επαγγελματικό αντίκρισμα (π.χ Ιχθυοκομίας).

Η τέταρτη επιλογή ήταν ο κομματισμός που επιβλήθηκε μέσω των κομματικών φοιτητικών παρατάξεων, αλλά του ενός μεγάλου ποσοστού Καθηγητών που, παρά τα σαφή κριτήρια του νόμου πλαισίου, προσλήφθηκαν και εξελίχθηκαν για κομματικούς λόγους. Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον, για παράδειγμα, να γίνει μια έρευνα των επιστημονικών δημοσιεύσεων, όλων των καθηγητών που είναι πολιτικοί ή κομματικά μέλη και φίλοι.

Η πέμπτη επιλογή ήταν, από τη μια, η έλλειψη αυτονομίας των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και οι ασφυκτικοί γραφειοκρατικοί έλεγχοι και από την άλλη, η παντελής έλλειψη αξιολόγησης των ακαδημαϊκών επιδόσεων των καθηγητών και των τμημάτων.

Όλες οι παραπάνω εγκληματικές επιλογές, ασφαλώς ήταν αποτέλεσμα του λαϊκισμού, των πελατειακών σχέσεων και της ψηφοθηρίας των κομμάτων εξουσίας, χωρίς βεβαίως να είναι άμοιρα ευθυνών τα κόμματα της αριστεράς, αφού όχι μόνο δεν αντέδρασαν σε αυτές τις επιλογές , αλλά αντίθετα, τις ενθάρρυναν και συμμετέχουν σε αυτές.

Οι όποιες βελτιωτικές αλλαγές προβλέπει ο νέος νόμος, δεν πρόκειται να έχουν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, αφού δεν είναι ικανές ν’ ανατρέψουν τις συνέπειες των προηγούμενων στρατηγικών επιλογών του κατεστημένου πολιτικού συστήματος. Η μείωση των τμημάτων και των ιδρυμάτων λόγω της τροϊκανής επιταγής που επιχειρείται από τους ίδιους που τα δημιούργησαν, όπως προτείνεται μέσω του σχεδίου «Αθηνά», αποτελεί ένα ακόμη έγκλημα για την ανώτατη παιδεία. Από τη μια, σωστά συγχωνεύει ή καταργεί κάποια τμήματα ΤΕΙ και ΑΕΙ, τα οποία ήταν και είναι άνευ σημασίας και δεν θα έπρεπε ποτέ να ιδρυθούν. Από την άλλη όμως επιχειρεί τη συνένωση ΑΕΙ, από την οποία όχι μόνο δεν θα υπάρξει όφελος αλλά αντίθετα θα υπάρξει τεράστιο κόστος. Για παράδειγμα, η συγχώνευση του Οικονομικού, του Γεωπονικού, του Χαροκόπειου και του Πανεπιστημίου Πειραιώς, πρώτον θα δημιουργήσει ένα τεράστιο, δύσκαμπτο, γραφειοκρατικό και δύσκολα να διοικηθεί οργανισμό. Δεύτερον, ακαδημαϊκά θα ισοπεδώσει προς τα κάτω κάποια από αυτά τα ιδρύματα ή τμήματα που διακρίνονται για τις ακαδημαϊκές τους επιδόσεις, ενώ θα έπρεπε να ενισχυθεί η αυτονομία τους και να στηριχθούν ώστε ν’ αποτελέσουν διεθνή κέντρα ακαδημαϊκής αριστείας.

Απέναντι σ’ αυτές τις εγκληματικές επιλογές, η χώρα έχει ανάγκη από ένα εθνικό συνεκτικό στρατηγικό σχέδιο για τη παιδεία συνολικά, από την προσχολική μέχρι και τη μεταπτυχιακή, το οποίο θα προβλέπει ριζικές αλλαγές για την επίτευξη τεσσάρων διαχρονικών στρατηγικών στόχων. Πρώτον, η εξασφάλιση σε όλους τους πολίτες την παιδεία που απαιτεί η ουσιαστική δημοκρατία, ο πολιτισμός, η οικολογία, η κοινωνική συνοχή και η κοινωνική ευημερία. Δεύτερον, η εξασφάλιση άριστα εκπαιδευμένου ανθρωπίνου δυναμικού που απαιτεί η επιχειρηματικότητα, η οικονομική ανάπτυξη και η αποτελεσματική λειτουργία των θεσμών της δημοκρατίας (π.χ. κράτος, τοπική Αυτοδιοίκηση, Δικαιοσύνη, κλπ) και ταυτόχρονα, την επαγγελματική αποκατάσταση των πολιτών. Τρίτον, η αριστεία και η διεθνοποίηση της ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης, ώστε η Ελλάδα ν’ αποτελέσει προορισμό για σπουδές τουλάχιστον εκατό χιλιάδων ξένων φοιτητών. Τέταρτον, η σύνδεση της έρευνας με συγκεκριμένους κλάδους ή προϊόντα που η χώρα πρέπει και μπορεί να παράγει ανταγωνιστικά.

Αν το πολιτικό σύστημα συμφωνήσει σ’ αυτούς τους εθνικούς στρατηγικούς στόχους, τότε το πώς θα τους πετύχουμε δεν είναι δύσκολο, αφού και στον Ελληνισμό υπάρχουν άνθρωποι με γνώσεις, εμπειρία και ικανότητες, αλλά και βέλτιστες πρακτικές μπορούμε να πάρουμε από άλλες χώρες. Δυστυχώς, όμως, τέτοιες προτεραιότητες για το κοινό καλό δεν πρόκειται να υπάρξουν διότι το κατεστημένο πολιτικό σύστημα έχει ως προτεραιότητα το κομματικό καλό και την εξουσία που θα το υπηρετεί.

Δημήτριος Μπουραντάς,

Καθηγητής, συγγραφέας και επικεφαλής του κόμματος “κοινωνία αξιών”

Πηγή: http://ysterografa.gr/politics/%CE%B7-%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B7-%CE%B5#.USThVV3aCTk.facebook

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΞΙΑ

 

Η αγροτική οικονομία για την “κοινωνία αξιών” είναι ένας από τους βασικότερους πυλώνες ανάπτυξης  της ελληνικής οικονομίας, μια εθνική σταθερή αξία. Tην Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2013, 11:00 π.μ., η “κοινωνία αξιών” πραγματοποιεί ημερίδα στο Τεχνικό Επιμελητήριο Φθιώτιδος (Πλατεία Ελευθερίας 3), με θέμα:

«Για Μια Σύγχρονη, Ανταγωνιστική Αγροτική Οικονομία»

Την εκδήλωση θα προλογίσει ο Πρόεδρος της “κοινωνίας  αξιών”,  Δημήτρης Μπουραντάς και θα ακολουθήσουν οι παρουσιάσεις των στελεχών του τομέα αγροτικής ανάπτυξης κ. Νικόλαου Κοκκάρη, Οικονομολόγου, με θέμα «Αγροτική Ανάπτυξη – Πως Ξεκινάμε» και του  Δρ. Ιωάννη  Χαραλαμπόπουλου, Γεωπόνου, με θέμα « Η Αγροτική Οικονομία ως Πλατφόρμα Ανάπτυξης». Την εκδήλωση θα συντονίσει η κ. Βάγια Τολιοπούλου, Επικοινωνιολόγος.

Στην ημερίδα θα αναδειχθούν οι άμεσοι  στόχοι και τα μέτρα για την τόνωση της παραγωγής,  προώθησης και  εξωστρέφειας  των αγροτικών προϊόντων  και θα σκιαγραφηθεί το εθνικό στρατηγικό σχέδιο αγροτικής ανάπτυξης. Επίσης, θα αναδειχθεί ο σύγχρονος ιδεολογικός προσανατολισμός της “κοινωνίας  αξιών “, που εστιάζει στις τοπικές κοινωνίες και  στις ιδιαιτερότητες τους, στην καινοτομία, καθώς και στις συνέργειες της αγροτικής ανάπτυξης με το περιβάλλον, τον τουρισμό, την εκπαίδευση, την οικοτεχνία και τη βιομηχανία.

                                            ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

                                        ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΞΙΑ

Η ΣΠΑΣΜΕΝΗ ΒΕΡΓΑ

Η κοινωνία και η πολιτική σκηνή της χώρας είναι στην υψικάμινο. Τώρα αποκαλύπτει τα υλικά από τα οποία ήταν δομημένη. Κάηκε η πατίνα του εύκολου χρήματος, της ανέξοδης υπόσχεσης και της δανεικής ευημερίας.

Το μετεμφυλιακό πολιτικό σύστημα στοιχήθηκε επάνω σε μια ευθεία γραμμή από τα αριστερά ως τα δεξιά. Έτσι μας χώρισαν, έτσι χωριστήκαμε, σε Βένετους και Πράσινους. Η κατάταξη αυτή ήταν βολική και απλή. Κανένας δεν ήταν πάνω ή κάτω. Όλοι ήταν στοιχισμένοι, ο ένας δίπλα στον άλλο και στη μια άκρη τα μακριά μαλλιά και στην άλλη τα ξυρισμένα κεφάλια και ο πολύς ο κόσμος να στοιβάζεται κάπου στη μέση. Σαν μια γκαουσιανή κατανομή, για τους λάτρεις των αριθμών.

Η κρίση, όμως, δείχνει ότι αυτή η οριζόντια βέργα του πολιτικού συστήματος στην ουσία έχει σπάσει στη μέση και έχει διπλωθεί, ώστε τα δυο άκρα να είναι ενωμένα και κάτω. Άρα πλέον ο πολιτικός χώρος απεικονίζεται κατακόρυφα. Η θεώρηση του Α. Κάιστλερ για τον «ελάχιστο κοινό παρανομαστή» μοιάζει να είναι αυτή που εξηγεί στην παρούσα την κοινωνικοπολιτική κατάσταση. Όσο περισσότερος κόσμος βυθίζεται προς τα κάτω, στην ανέχεια, στο αύριο χωρίς ελπίδα, στην απελπισία, συναντά τα ενωμένα άκρα και για μάλλον τυχαίους λόγους επιλέγει το ένα η το άλλο. Έτσι και αλλιώς, οι πρακτικές τους είναι ίδιες και η βασική τους βιοθεωρία στηρίζεται στο θεμέλιο ότι για όλα φταίει ο άλλος, κάποιος άλλος. Κάποιος εθνοπροδότης ή κάποιος καπιτάλας. Πάντως σίγουρα είναι μόνο ο άλλος. Από την άλλη η κοινωνική συμπεριφορά των δυο άκρων στηρίζεται στο μη-σεβασμό του νόμου. Δίκιο είναι το δίκιο το δικό μου. Έτσι απλά και καταστροφικά.

Όσο οι πολιτικές πρακτικές καταβυθίζουν μάζες στην άβυσσο, τόσο αυτές θα συναντούν τα άκρα που είναι κάτω. Όσο ο «ελάχιστος κοινός παρανομαστής» είναι χαμηλά, όλη η κοινωνία θα χορεύει στους ρυθμούς του. Η ειδησιογραφία, η καθημερινότητα θα γυρίζει γύρω από αυτό το χαμηλό κέντρο βάρους.

Μέλημα όλων των πολιτικών δυνάμεων πρέπει να είναι η ανύψωση του «ελάχιστου κοινού παρανομαστή», αλλιώς θα διαπιστώσουμε γρήγορα ότι η εξαθλίωση και η εξαγρίωση είναι μόνο δυο γράμματα απόσταση. Τόσο κοντά και τόσο απλά.

Δρ. Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος, Γεωπόνος
Μέλος του τομέα Αγροτικής Οικονομίας της “κοινωνίας αξιών”