κοινωνία αξιών

Η πρωτοβουλία των Ελλήνων ευρωβουλευτών να φέρουν το θέμα της σύλληψης των δύο στρατιωτικών μας από τους Τούρκους στο Ευρωκοινοβούλιο, ήταν ουσιαστική και εκμεταλλεύθηκε το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του Ευρωκοινοβουλίου με επιτυχία.

Όπως έχω αναφερθεί πολλάκις δημόσια, η καλή γνώση των διαρθρωτικών δομών και των λειτουργιών των διεθνών οργανισμών και της ΕΕ, είναι αυτή που θα δώσει τη δυνατότητα να ενεργοποιηθούν οι οργανισμοί και να λάβουν τις δέουσες αποφάσεις.

Όμως δεν φθάνει αυτό. Θα πρέπει η κάθε επί μέρους απόφαση όπως αυτή, να αξιοποιείται κατάλληλα ώστε να δημιουργεί διασυνδέσεις με συναφή παρακλάδια στις δομές όχι μόνο του ίδιου του οργανισμού αλλά και στους άλλους διασυνδεόμενους οργανισμούς.

Η ανακοίνωση της Βάρνας αρχικά και η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου χθες για την απελευθέρωση των δύο, θα πρέπει στη συνέχεια να γίνουν αντικείμενο συζήτησης στην Επιτροπή Εξωτερικής Πολιτικής και Αμυνας και στη Στρατιωτική Επιτροπή της ΕΕ και να αναπαραχθούν με κάθε τρόπο ρητά και εγγράφως.
Στη κοινή ενημέρωση των στρατιωτικών επιτροπών ΝΑΤΟ και ΕΕ θα μπορεί να εισαχθεί αναγκαστικά το θέμα, λόγω του ότι θα έρχεται ως ενημέρωση από την πλευρά της ΕΕ, και θα μπορούμε να αιτηθούμε από την Τουρκία να τοποθετηθεί επί του θέματος.

Ταυτόχρονα στο σύστημα πληροφοριών του ΝΑΤΟ μπορούμε να εισάγουμε το ζήτημα της σύλληψης των δύο στρατιωτικών και να αιτηθεί η Ελλάδα επίσημη ενημέρωση από την Τουρκία, για την εξέλιξη της υπόθεσης στην Στρατιωτική Επιτροπή του ΝΑΤΟ και στην μόνιμη αντιπροσωπεία των πρέσβεων.
Η Τουρκία θα αντιδράσει και θα προσπαθήσει να μην περάσει η πληροφορία, ούτε και θα δεχθεί τη συζήτηση επί του θέματος, όμως θα βρίσκεται εν αμύνει και δεν θα μπορέσει να αποτρέψει την συζήτηση, εάν εμείς κινηθούμε έξυπνα εκμεταλλευόμενοι το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των δύο οργανισμών.

Αντίστοιχη μεθόδευση μπορούμε να ακολουθήσουμε τόσο κάθετα εντός των διαρθρωτικών δομών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, όσο και οριζόντια στις συνεργασίες μεταξύ τους αλλά και με άλλες οντότητες.

Έτσι θα υπάρξει ένας βαθμός πίεσης προς την Τουρκία, η οποία ακόμη και αν δεν συμμορφωθεί προς τις παραινέσεις και δεν απελευθερώσει τους δύο στρατιωτικούς, θα βρίσκεται σε άμυνα, υπό παρακολούθηση και εκτεθειμένη, για τις πρακτικές που ακολουθεί.
Και ταυτόχρονα η άρνησή της να συμμορφωθεί μας δίνει επιχειρήματα για να σκληρύνουμε τη στάση μας σε άλλα ζητήματα που την αφορούν, μέχρι να απελευθερωθούν οι δύο στρατιωτικοί μας.

Αυτές οι ενέργειες εντάσσονται στην λογική του πλέγματος ενίσχυσης της πολιτικής ασφαλείας, στο οποίο έχουμε αναφερθεί πολλές φορές αναλυτικά στη “κοινωνία αξιών”.

Στέλιος Φενέκος

Πρόεδρος της “κοινωνίας αξιών”

Συνέντευξή του προέδρου της “κοινωνίας αξιών” Σ.Φενέκου , στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star tv κεντρικής Ελλάδος, όπου αναλύθηκε το ζήτημα της Συρίας, της πτώσης του Μιράζ και των Ελληνοτουρκικών διενέξεων

Το συγκεκριμένο δυστύχημα, με την πτώση του Μιράζ και την απώλεια ενός νέου και ικανότατου πιλότου, αναδεικνύει τα τεράστια ζητήματα ηγεσίας και διαχείρισης τέτοιων δυστυχημάτων.

Αμέσως μόλις διαπιστώθηκε η πτώση του αεροσκάφους, βγαίνει η ανακοίνωση του ΓΕΑ, που αναφέρει λιτά το γεγονός, χωρίς να έχει υπάρξει ακόμη εντοπισμός του αεροσκάφους και του πιλότου.
Στη συνέχεια και πριν από την στρατιωτική ηγεσία, που είναι καθ’ ύλην αρμόδια και έχει την επιχειρησιακή ευθύνη για να ενημερώσει για τον θάνατο του πιλότου, βγαίνει ο λαλίστατος και επιπόλαιος υπουργός άμυνας και το ανακοινώνει (άκουσον – άκουσον) στο twitter.

Με το γνωστό περισπούδαστο ύφος ακολουθεί και ο υφυπουργός κ. Κουβέλης, ο οποίος προσπαθεί να υποβαθμίσει το γεγονός, και να το απεξαρτήσει από την αποστολή που είχε αναλάβει το συγκεκριμένο ζεύγος αεροσκαφών, (που ήταν η αναχαίτιση Τουρκικών αεροσκαφών στο Ανατολικό Αιγαίο).
Μας λέει με βεβαιότητα (πτεράρχου τουλάχιστον), ότι δεν έγινε αναχαίτιση γιατί δεν πρόλαβαν τα Τουρκικά αεροσκάφη, ότι το Μιραζ έπεσε λίγο πριν την προσγείωση και ότι δεν φταίει η αποστολή του γι αυτό.

Κύριε “εμπειροπόλεμε” Κουβέλη, όταν ένας πιλότος σηκώνεται στον αέρα για να εκτελέσει την αποστολή του, αυτή είναι ενιαία από την στιγμή που παίρνει μπρος το αεροπλάνο μέχρι και να γυρίσει. Οι φυσικές και πνευματικές αντοχές του ανθρώπου δοκιμάζονται πέραν των φυσιολογικών ορίων σε μία τέτοια αποστολή, σε ένα αδιάκοπο συνεχές. Δεν έκανε πτήση αναψυχής, αλλά πετούσε υπό συνεχές στρες, δεχόμενος πολλά G, υπό απειλή και με απρόβλεπτες συνθήκες κάθε φορά, με συνεχή μεγάλη σωματική και πνευματική καταπόνηση του ιδίου (αλλά και υλική του αεροπλάνου).
Και όσο εκπαιδευμένος και να είναι, κάθε φορά που πάει για να πετάξει την ίδια και πέραν του φυσιολογικού καταπόνηση θα υποστεί, η οποία μάλιστα έχει σωρευτικά αποτελέσματα λόγω της συχνότητας των πτήσεων (πολλές φορές μάλιστα αν χρειαστεί).

Στη συνέχεια πλειάδα ανεύθυνων και ιλαρών συνέχισε να ασελγεί εις βάρος του νεκρού πιλότου. Κάποιοι θρασύτατοι μάλιστα, επιχειρούν με γελοίες υποθέσεις και φαντασιακά σενάρια να βγάλουν ατεκμηρίωτα συμπεράσματα που αμαυρώνουν την μνήμη του.

Οι διαπιστώσεις είναι πολύ δυσάρεστες για την πολιτική, αλλά και για την στρατιωτική ηγεσία.
Αντί η στρατιωτική ηγεσία να αναλάβει τις ευθύνες της ως καθ’ ύλην αρμόδια και να ενημερώσει με ακρίβεια, με τον δέοντα σεβασμό και με μετρημένο τρόπο για το συμβάν και τα επακολουθήσαντα γεγονότα, έκυψε πάλι την οσφύ και άφησε τους καιροσκόπους, ανεύθυνους και αδαείς πολιτικάντηδες να διαχειριστούν το ζήτημα, με γελοίο και παραπλανητικό τρόπο, και με ασέβεια προς τον νεκρό πιλότο.

Αντιλαμβάνεσθε πόσο κακό είναι για τα ηθικά στηρίγματα των πιλότων μας (έτσι κι αλλιώς τα υλικά είναι μηδαμινά), να νοιώθουν ότι η φυσική ηγεσία τους αφήνει μόνους και έκθετους, βορά σε κάθε είδους καιροσκοπισμό;

«ΦΥΛΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ»
(Η κράτηση των δύο Ελλήνων αξιωματικών από ένα διαφορετικό πρίσμα)

Η αλήθεια που περιέχεται σε αυτή τη φράση, που ανήκει σε κρατούμενη, είναι αρκετή για να μας δώσει την απάντηση αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης των Ελλήνων αξιωματικών στις Τουρκικές φυλακές.
Όσο και αν ισχυρίζεται κάνεις ότι το κελί είναι καθαρό, υπάρχει μπάνιο, ανέσεις, προαυλισμός, καλό φαγητό κλπ, δηλαδή οι συνθήκες κράτησης είναι καλές, δεν παύει να διερωτάται, :πόσο αντικειμενικός είναι ο χαρακτηρισμό «καλές».
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν κάθε δευτερόλεπτο εντός φυλακής είναι λεπτό, κάθε λεπτό ώρα, κάθε ώρα μέρα, κάθε μέρα βδομάδα…
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν οι κινήσεις σου εξαρτώνται από κάποιον άλλο;
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν η οποιαδήποτε κίνησή σου εκτός φυλακής προϋποθέτει ότι τα χέρια σου είναι δεμένα με χειροπέδες;
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν δεν μπορείς ν αγγίξεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα;
Πόσο καλές να είναι οι συνθήκες όταν υποχρεωτικά συναναστρέφεσαι με ανθρώπους που στην κανονική σου ζωή δεν θα υπήρχαν καν στο κάδρο της καθημερινότητας σου;
Ας πάρουμε ένα λεπτό και ας κλείσουμε τα μάτια προσπαθώντας να φέρουμε τον εαυτό μας σε αυτή τη θέση.
Ας προσθέσουμε τώρα τον παράγοντα ότι η χρονική διάρκεια αυτής της κατάστασης είναι άγνωστη και κάνεις δεν ξέρει να σου πει για πόσο καιρό θα είσαι έτσι.
Αν τώρα βάλουμε στο κάδρο ότι η υπόθεση σου μόνο προσωπική δεν είναι και ότι αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου παζλ μακριά από κάθε έννοια δικαιοσύνης, τότε έχουμε μια πολύ καλή αίσθηση το πως βιώνουν την “προσωρινή κράτηση” οι Έλληνες αξιωματικοί.
Αυτός είναι ακόμη ένας λόγος που θα πρέπει το θέμα να μείνει ζωντανό και επίκαιρο, που θα πρέπει να σκεφτούμε ώριμα και ψύχραιμα και να εργαστούμε εντατικά ξεπερνώντας κάθε γραφειοκρατικό εμπόδιο, επαναφέροντας τις χρονικές έννοιες στην κανονική τους μορφή (τα δευτερόλεπτα να μετρούν ως δευτερόλεπτα και τα λεπτά ως λεπτά κοκ) και γιατί όχι συμπιέζοντας τες κιόλας, ώστε να δοθεί λύση, κυριολεκτικά, ΑΥΡΙΟ.
Αυτή την αίσθηση του επείγοντος θα πρέπει να έχει το επιτελείο (κυβερνητικό και στρατιωτικό) προκειμένου οι ευχές να μην μείνουν ευχές αλλά να γίνουν πραγματικότητα.
Αυτό θα πρέπει να κάνουμε εμείς οι άνθρωποι προκειμένου να μην γίνουμε η φυλακή για τους συνανθρώπους μας.

Πολυχρόνης Κοκκινίδης, αντιπρόεδρος
Υπεύθυνος τομέα Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ημερίδα για την
“Εξωτερική Πολιτική, Εθνική Άμυνα και Εσωτερική Ασφάλεια”

Η επιθετική πολιτική του Ερντογάν έχει καταστήσει την Τουρκία “Κράτος Ταραξία” στο διεθνές περιβάλλον, αυξάνοντας τις εθνικιστικές τάσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, με αποτέλεσμα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις να βρίσκονται στο χειρότερο σημείο τους από το 1996.

Χρειάζεται σύνεση, σταθερότητα, προβλεπτικότητα, προετοιμασία και αποφασιστικότητα για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η χώρα μας την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας.
Στο εθνικιστικό παραλήρημα της Τουρκίας η Ελλάδα οφείλει να προβάλει την μέγιστη αποτρεπτική της ικανότητα, για να διαφυλάξει την εθνική της κυριαρχία και τα νόμιμα δικαιώματά της, να προστατεύσει τους πολίτες της και την Δημοκρατία μας, να συμβάλλει στη σταθερότητα της περιοχής, και στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως Ευρωπαϊκό κράτος δικαίου.

Η “κοινωνία αξιών” με αίσθημα ευθύνης και με ένα εξαιρετικό πάνελ ομιλητών με μεγάλη εμπειρία του διεθνούς περιβάλλοντος, συνδιοργανώνει με την Ακαδημία Πολιτικής “Αλέξανδρος Παπαναστασίου” και συμμετέχει σε δημόσια συζήτηση για τα Εθνικά θέματα, την Μεγάλη Δευτέρα 2 Απριλίου και ώρα 19.00-21.00 στο ΚΥΒΕ Συνεδριακό Κέντρο Περιστερίου, Εθνάρχου Μακαρίου 1 & Κηφισού .