Τα γεγονότα στην Μανωλάδα προκαλούν απέχθεια και οδύνη για το πόσο απάνθρωπη κι εξευτελιστική, προς τον συνάνθρωπό του, μπορεί να γίνει η συμπεριφορά του ανθρώπου.
Στην περιοχή αυτή δεν συμβαίνουν για πρώτη φορά ρατσιστικές συμπεριφορές. Πάντα καταδικάζονται από διάφορους κρατικούς λειτουργούς, και όχι μόνο, και μετά μια πάλι από τα ίδια. Φαίνεται ότι οι δηλώσεις καταδίκης από τους αρμόδιους γίνονται, γιατί πρέπει να γίνουν!!
Προκαλεί τουλάχιστον απορία η απουσία/αδιαφορία τόσο του επίσημου κράτους και των τοπικών αρχών, όσο και των διάφορων εθελοντικών οργανώσεων κατά του ρατσισμού, αλλά και ο συμβιβασμός(;) από την τοπική κοινωνία για τα τεκταινόμενα στην περιοχή.
Οι Έλληνες αδικούνται και δυσφημούνται παγκόσμια από αυτές τις συμπεριφορές, γιατί δεν είναι ρατσιστές. Οι υπεύθυνοι πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά χωρίς χρονοτριβή. Η Ελληνική πολιτεία και η δικαιοσύνη να σταθούν στο ύψος τους και να στείλουν το μήνυμα τους σε κάθε κατεύθυνση, προκειμένου να αποφευχθούν παρόμοια γεγονότα σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Το Πολιτικό Συμβούλιο της ”κοινωνίας αξιών” αποφάσισε όπως, όλες οι τακτικές συνεδριάσεις των πολιτικών του οργάνων να είναι ”ανοικτές”, με ελεύθερη πρόσβαση από όλα τα μέλη της, τους φίλους της, αλλά και όλους τους δημοκράτες και χωρίς ιδεοληψίες και στερεότυπα πολίτες της χώρας μας, που πιστεύουν σε ένα διαφορετικό πολιτικό πολιτισμό.
Στο τέλος κάθε συνεδρίασης, θα υπάρχει πάντα διαθεσιμότητα χρόνου, για να μπορούν να ακούγονται οι θέσεις και οι προτάσεις των παρισταμένων.
Οι συνεδριάσεις των πολιτικών οργάνων της ”κοινωνίας αξιών” γίνονται στα γραφεία του κόμματος, Πανεπιστημιού 59 και Εμμ. Μπενάκη, Στοά Φιξ, στον 5ο όροφο.
Θα υπάρχει μηνιαία ανακοίνωση για τις τακτικές συνεδριάσεις των πολιτικών οργάνων της ”κοινωνίας αξιών”.
Η ‘‘κοινωνία αξιών” επιδιώκει μία σύγχρονη συμμετοχική δημοκρατική αντίληψη στην πολιτική και δεν αρκείται μόνο στα λόγια, αλλά το κάνει και πράξη.
Η σημερινή αυταρχική Γερμανική πολιτική στην Ευρωζώνη, πυροδότησε αντιδράσεις σε όλη την ΕΕ και στην Ελλάδα, που σε ένα βαθμό εκφράζονται με την διεκδίκηση:
των πολεμικών αποζημιώσεων των θυμάτων που δολοφονήθηκαν, των πόλεων και των χωριών που καταστράφηκαν,
του κατοχικού δανείου και των επανορθώσεων που σχετίζονται με την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας στην κατοχή. H Ελλάδα πλήρωσε το 113% του ΑΕΠ, όταν το Βέλγιο έδωσε το 24%, η Νορβηγία το 69% και η Ολλανδία το 17%,
των αποζημιώσεων που συνδέονται με την κλοπή των αρχαιολογικών θησαυρών από τα ναζιστικά στρατεύματα.
Για τα εγκλήματα αυτά, οι μεταπολεμικές γερμανικές κυβερνήσεις κατέβαλαν στην Ελλάδα πολύ λίγα χρήματα, σε σχέση με τα πραγματικά διεκδικούμενα. Συγκεκριμένα, αν και είχαν επιδικασθεί 7,1 δις δολ. έναντι απαιτήσεων 14 δις, της έδωσαν :
εμπορικά πλοία αξίας 492 χιλ. στερλινών (7.5 εκατ. μάρκων),
μερικές δόσεις για το κατοχικό δάνειο,
115 εκατ. Γερμανικά μάρκα το 1960, που επιδικάστηκαν σε Έλληνες πολίτες. Την κατανομή ανέλαβε να κάνει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
Υπάρχουν όμως και ευθύνες από την πλευρά της Ελλάδος στην διαπραγμάτευση και στην διεκδίκηση των αποζημιώσεων και των επανορθώσεων. Και συγκεκριμένα:
Οι εθνικοί μας αντιπρόσωποι που πήγαιναν τότε στο Παρίσι ήταν απροετοίμαστοι για τις διαπραγματεύσεις.
Κάποιοι μάλιστα, δεν έκαναν καθόλου καλά την δουλειά τους στη Γερμανία και κατηγορούνται για παράνομο πλουτισμό από την εκμετάλλευση της διαδικασίας αποζημιώσεων, εις βάρος των χρημάτων που μπορούσαν να διεκδικήσουν για την χώρα μας.
Το 1959, η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, ανέστειλε την λειτουργία του Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών πολέμου και έστειλε τους 800 φακέλους που υπήρχαν στην Ελλάδα κατά γερμανών αξιωματικών, στην “Δικαιοσύνη” της Δυτικής Ομοσπονδιακής Γερμανίας, για να ασκήσουν δίωξη στους ομοεθνείς τους. Φυσικά δεν καταδίκασαν κανένα, αλλά τους απελευθέρωσαν.
Η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή έστειλε επίσης τον Μάξ Μέρτεν στη Γερμανία (είχε καταδικασθεί σε 25 χρόνια για τις δολοφονίες και την ληστεία των Εβραίων), για να εκτίσει εκεί την ποινή του, αλλά τον απελευθέρωσαν!
Είναι ευρέως γνωστή η φήμη για συμφωνία Καραμανλή-Αντενάουερ, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα παραιτείται των διεκδικήσεων για τις αποζημιώσεις.
Έκτοτε και ως το 1961 ‘’οι Γερμανοί δεν έστειλαν στην Ελλάδα ούτε ένα μάρκο’’!
Σύμφωνα με τα γνωστά δημοσιευμένα στοιχεία, η Ελλάδα δεν εμφανίζεται πουθενά να παραιτήθηκε από τις αξιώσεις της.
Πλην όμως, για να μην συμβούν λάθη τακτικής στον χειρισμό της υπόθεσης με όρους επιτυχίας για την ελληνική πλευρά, χρειάζεται συνολική και σε βάθος μελέτη των επισήμων στοιχείων της διαφοράς μας με τη Γερμανία, από εξειδικευμένη διακομματική ομάδα νομικών, για να ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις.
Και βέβαια χρειάζεται εθνική πολιτική ομοψυχία στο ζήτημα αυτό, ώστε να φανεί η σθεναρή αποφασιστικότητα της Ελληνικής πλευράς στο σύνολό της, να διεκδικήσει αυτό που δικαιούται.
Η ανακίνηση του ζητήματος των “Γερμανικών Πολεμικών Αποζημιώσεων” τέθηκε σε ένα αριστοτεχνικό χρονικά σημείο και δίχως άλλο απαιτείται από τον καθένα μας η αναγνώριση των προσπαθειών προς τον συγκεκριμένο σκοπό, παραμερίζοντας μικροκομματικές σκοπιμότητες, συμφέροντα και εγωτισμούς, προχωρώντας ουσιαστικά ένα ακόμη βήμα την προσπάθεια, την εργασία, την πίστη, την υπομονή και την επιμονή σημαντικών ομαδικών κινήσεων, αρχίζοντας από τον Μανώλη Γλέζο το 1995 και τον Γιάννη Μαύρο, έως το σήμερα και τη συντονισμένη πλέον πολιτική ενέργεια κυβέρνησης και αντιπολίτευσης!
“Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες.
Τώρα θα λέμε: Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες.”
Γουίνστον Τσόρτσιλ
Χαρακτηριστική η έκφραση του μεγαλυτέρου Ηγέτη της Αγγλίας για τον 20ο αιώνα, ζωγραφίζει την εικόνα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, λειτουργώντας ως επιστέγασμα των αριθμητικών δεδομένων και στοιχείων που αναφέρουμε στη συνεχεία και τα οποία αποδίδουν την πραγματική αξία του Αγώνα της Χώρας μας:
1) Οι συνολικές ανθρώπινες απώλειες ανήλθαν σε σχεδόν 750.000, όντας σχεδόν το 10% του συνολικού πληθυσμού, το μεγαλύτερο αναλογικά ποσοστό μαζί με την Σοβιετική Ένωση!
2) Αντισταθήκαμε για περισσότερες από 200 μέρες όταν άλλα Κράτη, όπως η Γαλλία η οποία αποτελούσε μεγάλη δύναμη της εποχής αντιστάθηκε για σχεδόν 50 και η Δανία για μερικές ώρες!
Γιατί μόνο ΕΜΕΙΣ (οι Έλληνες), αντίθετα από τους Βαρβάρους, δεν μετράμε ΠΟΤΕ το πλήθος του εχθρού στη μάχη.
Αισχύλος
3) Αντιμετωπίσαμε συγχρόνως Στρατούς από τέσσερα (4) διαφορετικά κράτη:
της Ιταλίας,
της Αλβανίας,
της Βουλγαρίας και
φυσικά της Γερμανίας.
4) Τέλος, η αγριότητα, βαναυσότητα και καταστρεπτικότητα των Γερμανών, οδήγησε στην ολοκληρωτική ισοπέδωση του 50% των υποδομών και του 75% της βιομηχανίας ταξιδεύοντάς μας πολλά χρόνια πίσω!!!
Μετά την ανελέητη συμπεριφορά του Eurogroup απέναντι στην Κύπρο και την αντιαναπτυξιακή οικονομική πολιτική λιτότητας που έχει υιοθετηθεί από τους κυβερνώντες, εξαιτίας των αλλεπάλληλων Μνημονίων, και μόνο η προβολή του θέματος της διεκδίκησης των 160 δισεκατομμυρίων, λίγους μόνο μήνες πριν τις εκλογές στη Γερμανία, θα δημιουργήσει αναταραχή, προσήλωση της Ευρωπαϊκής κοινής γνώμης σε ένα κατά τ’ άλλα άγνωστο πιθανώς ζήτημα για τους υπολοίπους Ευρωπαίους συνοδοιπόρους μας και ανατροπή του υπάρχοντος κλίματος για την Χώρα μας, αποτελέσματα καθόλα ευμενή σε μια στιγμή που μαχόμαστε να κρατηθούμε εντός των Ευρωπαϊκών τειχών, με τις οικονομικές αντοχές όλων να έχουν ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ!
Μια θετική εξέλιξη των διεκδικήσεών μας, θα μειώσει σε απόλυτους αριθμούς το χρέος σχεδόν στο μισό, σε ένα υποφερτό πλέον μέγεθος, αποτινάζοντας από πάνω μας τον σκλαβωτικό ζυγό των Μνημονίων και δίνοντας ώθηση στη γενιά μας να οραματιστεί, να ονειρευτεί, να ταξιδέψει, να ερωτευτεί και στην ουσία ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να αγγίξει ένα καλύτερο μέλλον από αυτό που της επιφυλάσσουν!!!
Σαν “νεανική κοινωνία αξιών“, υποστηρίζουμε την προσπάθεια καταβολής των Γερμανικών Πολεμικών Αποζημιώσεων, καθίσταται δε υποχρέωση όλων μας να σταθούμε με κάθε τρόπο αρωγοί στη προσπάθεια διευθέτησης του θέματος, μέσω των Διεθνών Δικαστηρίων, ελπίζοντας πως η Χώρα μας θα δικαιωθεί, αρκεί να θυμηθούμε, να αντιληφθούμε και να ενωτισθούμε τις σιδερένιες αλήθειες με τις οποίες μας κατευόδωσε ο “ξεχασμένος” πνευματικός μας βάρδος Διονύσιος Σολωμός, στο δρόμο μας για τη λευτεριά την ακριβή!
“Μην ειπούν στον στοχασμό τους
Τα ξένα Έθνη αληθινά
Εάν μισούνται ανάμεσό τους
Δεν τους πρέπει ελευθεριά”
“Γιατί στην Πολιτική δεν πρέπει να υπάρχει Δεξιά, Αριστερά ή Κέντρο…
Με την ιδιότητα του καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών έκανε διάλεξη, φιλοξενούμενος του Ανοιχτού Λαϊκού Πανεπιστημίου ο Δημ. Μπουραντάς. Πάνω από 200 χιώτες και χιώτισσες την παρακολούθησαν κι εκείνος βρήκε την ευκαιρία, στο περιθώριο της, να συνδυάσει το τερπνό με το ωφέλιμο.
Ο κ. Μπουραντάς είναι ιδρυτής του νέου πολιτικού φορέα “κοινωνία αξιών” και του δόθηκε η δυνατότητα να ανιχνεύσει το ενδιαφέρον συμμετοχής στο νεοσύστατο κόμμα προσώπων και από τη Χίο. Βρήκε το χρόνο και είχε επαφές με 10 – 15 πρόσωπα από την τοπική κοινωνία, ανέλυσε τους στόχους του νέου πολιτικού φορέα και κράτησε απαραίτητες σημειώσεις στην ατζέντα του για τις εντυπώσεις που σχημάτισε για αυτά. Θα επανέλθει σύντομα στο νησί μας, έτοιμος, όπως εξήγησε, να συστήσει πιο πλατιά την “κοινωνία αξιών“. Προς το παρόν μια γεύση θα πάρουμε από συνέντευξη που παραχώρησε στον «π».
Έκθαμβοι παρατηρούμε την σουρεαλιστική κατάσταση του χρηματιστηρίου, με τις μετοχές της ΕΤΕ και της Eurobank να εκτινάσσονται στα 100% και 300% αντίστοιχα, ενώ από την άλλη πλευρά οι δύο τράπεζες αδυνατούν να βρουν τα κεφάλαια που χρειάζονται. Η επιτροπή κεφαλαιαγοράς ”αγρόν ηγόραζε” και το ”πάρτυ” σε βάρος της Ελληνικής οικονομίας συνεχίζεται.
Και εύκολα συμπεραίνουμε ότι υπάρχει έλλειμμα διακυβέρνησης, υπευθυνότητας, προβλεπτικότητας, στρατηγικού σχεδιασμού, ελεγκτικών αρχών σε όλα τα επίπεδα, όπως δείχνει η μεθόδευση της συγχώνευσης (ή μη) των ΕΤΕ –Eurobank.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού ενέκρινε τη συγχώνευση, παρά τους κινδύνους που είχαν επισημανθεί.
Οι διοικήσεις των τραπεζών αντέδρασαν καθυστερημένα και έδειξαν υποτονικότητα στην εξεύρεση ιδιωτών επενδυτών, για την κάλυψη του απαιτούμενου ποσοστού για ανακεφαλαιοποίηση (δεν φαίνεται να ήθελαν ένθερμα όλοι αυτή την συγχώνευση).
Η κυβέρνηση, αν και όπως φαίνεται είχε ειδοποιηθεί από την ΕΕ για τους κινδύνους, περιορίσθηκε σε παθητικό ρόλο, περιμένοντας περιχαρής τα επικοινωνιακά οφέλη από ενδεχόμενη επιτυχία του εγχειρήματος. Στον αντίποδα, ο Υπουργός Ανάπτυξης δεν έχασε χρόνο και αποδέχθηκε άμεσα την ‘’ν-τροπολογία’’ που κατέθεσαν οι βουλευτές της, για την απαλλαγή των διοικήσεων των τραπεζών από τις ευθύνες τους για τα δάνεια που έδωσαν.
Εκτός, όμως, από τις εσωτερικές ανεπάρκειες, είναι πασιφανής και η ευκαιριακή στάση της Τρόικας και οι πειραματισμοί που γίνονται στο ημιθανές σώμα της Ελληνικής οικονομίας. Αν και η θέση της, για την μη συγχώνευση, φαίνεται σωστή ορθολογικά, εν τούτοις δείχνει ξεκάθαρα ότι η Τρόικα κινείται χωρίς φανερό σχέδιο, σε αχαρτογράφητα νερά, κάνοντας πειράματα και καταλήγοντας σε ‘’εκ των υστέρων’’ διαπιστώσεις.
Και εύλογα γεννιούνται ερωτήματα όπως:
Γιατί άφησαν να προωθείται επί μήνες η συγχώνευση, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση;
Γιατί χάθηκε τόσος χρόνος σε ατέρμονες συζητήσεις με την κυβέρνηση και καθυστέρησε η ανακεφαλαιοποίηση;
Γιατί δεν έγιναν οι απαραίτητες διεξοδικές μελέτες και αναλύσεις για το τραπεζικό σύστημα της χώρας και την καταλληλότερη μορφή που πρέπει να έχει;
Γιατί επί 9 μήνες η κυβέρνηση ουδέποτε σχεδίασε ένα εναλλακτικό σχέδιο, για να καλύψει την περίπτωση της πιθανής αποτυχίας αύξησης των μετοχικών κεφαλαίων;
Γιατί μέσα σε μερικούς μήνες η Τρόικα άλλαξε άποψη, και ενώ αρχικά υποστήριζε τις μεγάλες συγχωνεύσεις και τη δημιουργία υπερ-τραπεζών, έφθασε σήμερα να θεωρεί ως συστημικό κίνδυνο την συγχώνευση της ΕΤΕ – Eurobank;
Γιατί γίνεται αποδεκτό το αυξημένο ρίσκο από τα δάνεια που αναλαμβάνει η Τράπεζα Πειραιώς, με την εξαγορά των ελληνικών δραστηριοτήτων των τριών κυπριακών τραπεζών, σε συνδυασμό με την ανάγκη ανακεφαλαιοποιήσεων και τις λειτουργικές απαιτήσεις που προκύπτουν από την ενοποίηση, και των δύο τραπεζών που εξαγόρασε το δεύτερο εξάμηνο του 2012 (ATEbank και Geniki);
Γιατί η Τράπεζα Ελλάδος και η Τρόικα με τους περιορισμούς που θέτουν (χρόνος, ποσοστό συμμετοχής ιδιωτών κλπ), στην ουσία δημιουργούν τεράστιες δυσκολίες στις μικρές τράπεζες για να ανακεφαλαιοποιηθούν και τις αφήνουν στην τύχη τους, ενώ πρακτικά χρειάζονται λίγα κεφάλαια;
Ομολογουμένως αντιφατικές πολιτικές, που αν κανείς δεν σκέφτεται θεωρίες συνωμοσίας, μόνο ως πειραματισμοί μπορεί να εκληφθούν.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, όλα αυτά τα πειράματα θα επηρεάσουν δυσμενώς την οικονομία και κυρίως την χρηματοδότηση της ανάπτυξης, που απ΄ότι φαίνεται θα καθυστερήσει για ένα ακόμη χρόνο. Είναι επίσης γεγονός ότι η αντιμετώπιση της κρίσης στο τραπεζικό σύστημα και η εξυγίανσή του δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά και όλη την Ευρωζώνη. Και μόνο έτσι μπορεί να προχωρήσει η τραπεζική ενοποίηση ώστε να μπορούν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί να έχουν τις αρμοδιότητες για ουσιαστική παρέμβαση.
Η ενίσχυση των θεσμών είναι απαραίτητη για μία κοινή ευρωπαϊκή στρατηγική που να είναι επωφελής για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης και όχι μόνο για αυτές που, ελλείψει των θεσμών, ασκούν ηθελημένα ή μη ηγεμονικό ρόλο. Πλην όμως, δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για σουρεαλιστικούς πειραματισμούς
Τα γεγονότα στην Μανωλάδα προκαλούν απέχθεια και οδύνη για το πόσο απάνθρωπη κι εξευτελιστική, προς τον συνάνθρωπό του, μπορεί να γίνει η συμπεριφορά του ανθρώπου.
κοινωνία αξιών 