safe_image.php

“Αδράνεια, Προκαταλήψεις και βία , γεννούν έγκλημα και τιμωρία”

Σχετικά με την νέα διάταξη για την τιμωρία του bullying: Η βούληση βρίσκεται σε έλλειμμα όχι η τιμωρία.

Με απογοήτευση διάβασα σήμερα περί της ποινής τουλάχιστον 6 μηνών που θα τιμωρείται οποίος διαπράττει bullying βάσει ειδικής διάταξης που εισαγάγει προς ψήφιση στο νομοσχέδιο για την κατάργηση των φυλακών υψίστης Ασφαλείας, ο υπουργός Δικαιοσύνης. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η διάταξη αυτή έρχεται να καλύψει ένα νομικό κενό που όπως επισημάνθηκε υφίσταται. Με την ίδια ποινή πέραν των δραστών θα τιμωρείται και όποιος κακόβουλα παραμέλησε τα καθήκοντά του και δεν απέτρεψε, ως όφειλε το συμβάν.
Για άλλη μια φορά η τιμωρία έρχεται ως ατελέσφορη απάντηση στην αντιμετώπιση προβλημάτων όπου τα αίτια τους είναι πέρα και πάνω από αυτή. Λες και το μόνο πρόβλημα είναι η πλήρωση του νομοθετικού κενού ώστε να ολοκληρωθεί το κυνήγι των μαγισσών. Δυστυχώς η έλλειψη ψυχραιμίας μεγάλου όγκου της κοινωνίας “χτύπησε” και τον Έλληνα Νομοθέτη.
Ναι, μπορεί να υπάρχει νομοθετικό κενό το οποίο θα έπρεπε να καλυφθεί αλλά υπό ποιες προϋποθέσεις;Μήπως θα έπρεπε πρώτα να δούμε τι ισχύει σε επίπεδο πρόληψης; Μήπως θα έπρεπε πρώτα να ερευνήσουμε αν όλα όσα προβλέπονται στην Σύμβαση για τα Δικαιώματα του παιδιού, η οποία ισχύει με νόμο στην Ελλάδα (2101/1992, ναι ναι από το 1992!!!) έχουν εφαρμοστεί από το Ελληνικό Κράτος, το οποίο για μια ακόμη φορά προσπαθεί να κάψει μάγισσες στην πυρά προκειμένου να αποποιηθεί ευθυνών;
Για παράδειγμα μπορεί να μας ενημερώσει κάποιος για τα κάτωθι (;):
Tι μέτρα, νομοθετικά, διοικητικά, κοινωνικά έχουν ληφθεί από το κράτος για να προστατεύσουν το παιδί από κάθε μορφής βίας και προσβολής; (αρ 19 ΣΔΠ)
Ποιες είναι εκείνες οι αποτελεσματικές διαδικασίες που έχει ακολουθήσει το κράτος για την εκπόνηση κοινωνικών προγραμμάτων που θα αποσκοπούν στην παροχή απαραίτητης υποστήριξης στο παιδί; (αρ19ΣΔΠ)

Ποια είναι εκείνα τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την εφαρμογή της σχολικής πειθαρχίας με τρόπο που να ταιριάζει στην αξιοπρέπεια το παιδιού ως ανθρώπινου όντος; (αρ 28ΣΔΠ)
Πως το ισχύον σύστημα εκπαίδευσης αναπτύσσει την προσωπικότητα και τα ιδιαίτερα χαρίσματα του κάθε παιδιού; (αρ 29ΣΔΠ)
Πως το υπάρχον σύστημα εκπαίδευσης αναπτύσσει τον σεβασμό για τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις θεμελιώδεις ελευθερίες; (αρ 29 ΣΔΠ)
Πως το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα (αλλά και η σημερινή κοινωνία μας) αναγνωρίζει, αποδέχεται και σέβεται την διαφορετικότητα; (αρ 16 και 31 ΣΔΠ)
Για ποιό λόγο αρκετοί τομείς της νομοθεσίας μας δεν είναι πλήρως εναρμονισμένοι με την ΣΔΠ; (βλ σαρία)
Για ποιον λόγο δεν υπάρχει ένα συντονιστικό όργανο το οποίο να παρακολουθεί την πολιτική που εφαρμόζεται για τα δικαιώματα του παιδιού; (2012, έκθεση της Επιτροπής για τα ΔΠ)
Με ποιο τρόπο έχουν ενταθεί οι προσπάθειες από το κράτος για την διάδοση των δικαιωμάτων του παιδιού σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης; (2012, έκθεση της Επιτροπής για τα ΔΠ)
Ποια είναι η συνεχής επιμόρφωση που έχει προβλέψει το κράτος, προκειμένου όλοι οι επαγγελματίες που ασχολούνται με παιδιά (από αστυνομικούς κι δασκάλους μέχρι κοινωνικούς λειτουργούς και γιατρούς) να εκπαιδευτούν πάνω στα δικαιώματα των παιδιών; (2012, έκθεση της Επιτροπής για τα ΔΠ)
Ποια είναι τα ανά έτος στατιστικά των μορφών βίας στα σχολεία (όχι μόνο του στην επικαιρότητα ευρισκόμενου bullying) τόσο μεταξύ μαθητών όσο και μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών, γονέων και μαθητών, καθηγητών και γονέων κοκ ώστε να παρακολουθούμε τεκμηριωμένα την εξέλιξη του φαινομένου και ποια αρχή και με ποιο τρόπο τα συλλέγει; (2012, έκθεση της Επιτροπής για τα ΔΠ)
Πως αποδεικνύει το κράτος ότι η αντιμετώπιση της βίας στα σχολεία έχει αποτελέσει προτεραιότητα και υπάρχει εθνική στρατηγική για την αντιμετώπιση της; (2012, έκθεση της Επιτροπής για τα ΔΠ)
Πως και πόσοι εκπαιδευτικοί ανανεώνουν και εμπλουτίζουν τις γνώσεις τους και με αυτοεπιμόρφωση προκειμένου να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας που μεταβάλλονται με γοργούς ρυθμούς; (ΦΕΚ 1340/2002 αρ 36,38,39)
Ποιες δράσεις και πρωτοβουλίες έχουν αναλάβει τα συμβούλια των εκπαιδευτικών ώστε να ανοίξουν τα σχολεία στην κοινωνία ώστε να προβληματίζονται και να ευαισθητοποιούνται οι μαθητές ; (ΦΕΚ 1340/2002 αρ 36,38,39)
Πόσοι από τους εκπαιδευτικούς έχουν κατανοήσει ότι εκτελούν έργο υψηλής κοινωνικής ευθύνης και ότι η πρόοδος , η οικονομική ανάπτυξη, ο πολιτισμός και η συνοχή της κοινωνίας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό απ αυτούς; (ΦΕΚ 1340/2002 αρ 36,38,39)
Πόσοι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν που να αποταθούν σε περίπτωση που μάθουν για κάποιο περιστατικό βίας; (2012 έκθεση του συνήγορου του παιδιού)
Γιατί τα σχολεία δεν διαθέτουν ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς και γιατί είναι περιορισμένα τα κονδύλια για ενεργοποίηση καινοτόμων προγραμμάτων;(2012 έκθεση του συνήγορου του παιδιού)
Για ποιον λόγο δεν έχουν προωθηθεί μέτρα όπως η καλύτερη επιτήρηση των σχολικών μονάδων, η κατάλληλη επιμόρφωση εκπαιδευτικών, η λειτουργία συνομήλικων διαμεσολαβητών , η εισαγωγή νέων μέτρων στον τομέα της αποκατάστασης βλάβης και συμφιλίωσης ;(2012 έκθεση του συνήγορου του παιδιού)
Γιατί δεν έχει ενθαρρυνθεί η χρήση της διαμεσολάβησης στα εκπαιδευτικά ιδρύματα ειδικά όταν παρέχεται από τα ίδια τα παιδιά; (Συμβούλιο της Ευρώπης 2011)
Γιατί η ανάπτυξη μέτρων διαμεσολάβησης δεν είναι στο επίκεντρο των στρατηγικών πρόληψης βίας; (Διάσκεψη Στρασβούργου 2002)
Γιατί η διαμεσολάβηση και άλλες μορφές αποκαταστατικής δικαιοσύνης δεν συμπεριλαμβάνονται στο εθνικό σχολικό πρόγραμμα ; (Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης 2007)

Το πλαίσιο υπάρχει, η βούληση για εφαρμογή υπάρχει; Και επιτέλους ας κατανοήσουμε ότι η τιμωρία γεννά εκδίκηση και όχι μετάνοια.

Σημείωση : Ένα θετικό βλέπω στην ειδική διάταξη : ανοίγει ο δρόμος προκειμένου να ξεκινήσουν να προβληματίζονται οι ασκούντες το εργασιακό bullying , το οποίο στις μέρες μας έχει πάρει διαστάσεις αντιστρόφως ανάλογες της δημοσιότητας του. Κανείς μας δεν γνωρίζει πόσες από τις αυτοκτονίες των ενηλίκων οφείλονται σε εκφοβισμό και τρομοκρατία στον χώρο εργασίας τους. Κανείς μας δεν ξέρει πόσοι από τους πάσχοντες από κατάθλιψη έχουν πέσει θύματα αδυσώπητων συναδέλφων στο χώρο εργασίας τους που στα καθήκοντα τους είναι ο συστηματικός εκφοβισμός. Κανείς μας δεν ξέρει πόσοι συνάνθρωποι χάνουν την αξιοπρέπεια τους κάθε μέρα προκειμένου να κρατήσουν την δουλειά τους χάριν της επιβίωσης της δικής τους και της οικογένειας τους. Είθε η νέα διάταξη να δώσει το θάρρος σε κάποιους να μιλήσουν , διότι στην συγκεκριμένη περίπτωση της εργασιακής τρομοκρατίας και ειδικά σήμερα σε περίοδο κρίσης όπου εφαρμόζεται συλλήβδην το δόγμα του σοκ, υπάρχει κενό τόσο στην ενημέρωση όσο και στην πρόληψη. Ήρθε λοιπόν ο καιρός να ανοίξουμε και αυτό το θέμα.

Πολυχρόνης Κοκκινίδης

Συντονιστής Τομέα Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s